Author Archive

ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 19 Οκτωβρίου, 2025

Το παράδειγμά του φωτίζει τη δύναμη και την ευθύνη του Κόμματος να ηγηθεί και να εμπνεύσει στην πάλη για την ανατροπή 

 

Τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Άρη Βελουχιώτη πραγματοποιήθηκαν σήμερα το πρωί, στην ομώνυμη πλατεία στην Πετρούπολη, με πρωτοβουλία της ΤΟ Δυτικών Συνοικιών της ΚΟΑ του ΚΚΕ. Παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες που οδήγησαν στην αναμόρφωση του αρχικού προγράμματος της εκδήλωσης, δεκάδες μέλη και φίλοι του Κόμματος τίμησαν τον Θανάση Κλάρα, τον πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ, ύψωσαν τις γροθιές κι ένωσαν τη φωνή τους τραγουδώντας τη «Διεθνή», δίνοντας υπόσχεση αγώνα «για να σπάσουμε τα δεσμά μας, για να πάψει πια η σκλαβιά». Στην εκδήλωση  παρευρέθηκαν αντιπροσωπεία του ΠΓ με επικεφαλής τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, ο οποίος έκανε και τα αποκαλυπτήρια της προτομής (δείτε εδώ τη δήλωση του από την εκδήλωση).

Μιλώντας στην εκδήλωση (δείτε εδώ την ομιλία του) ο δήμαρχος Πετρούπολης Βαγγέλης Σίμος, σημείωσε:

«80 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον θάνατο του Άρη, μα το παράδειγμά του φωτίζει τη δύναμη αλλά και την ευθύνη του Κόμματος να ηγηθεί και να εμπνεύσει στην πάλη για την ανατροπή. Τιμούμε σήμερα έναν σταυραετό του απελευθερωτικού επαναστατικού ένοπλου αγώνα, τον Άρη Βελουχιώτη. Πριν 80 χρόνια στις 16 Ιούνη 1945, στο Φαράγγι του Φάγγου στη Μεσούντα της Άρτας ο Άρης Βελουχιώτης, περικυκλωμένος από δυνάμεις του αστικού στρατού, βάδισε προς την αθανασία.

Ίσως για λίγο οι διώκτες του, να πίστευαν ότι θα μπορούσαν να ξεμπερδέψουν με τη μεγάλη παρακαταθήκη του Άρη, καθώς δίκαια ο ίδιος και τα κατορθώματά του έγιναν θρύλος, τραγούδι. Ίσως να πίστεψαν ότι δε θα βρισκόταν άλλοι για να συνεχίσουν τον δίκαιο αγώνα στον οποίο ο Άρης κατέθεσε την ίδια τη ζωή του.

Δε τα λογάριαζαν όμως καλά. 80 χρόνια μετά, η παρακαταθήκη αυτή παραμένει ζωντανή κι αυτός ο ανεκπλήρωτος αγώνας συνεχίζεται και θα συνεχιστεί μέχρι την τελική νίκη. Μέχρι την απαλλαγή της εργατικής τάξης του ελληνικού λαού από κάθε μορφής καταπίεση και την οικοδόμηση μιας νέα κοινωνίας, του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.

Η σημερινή εκδήλωση δεν είναι η πρώτη με την οποία το Κόμμα τιμά τον Άρη.

Όμως τώρα, με το στήσιμο της προτομής εδώ, ένα ιστορικό χρέος ξεπληρώνεται. Χρέος στον κομμουνιστή, στον λαϊκό ηγέτη, στον πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ που με πάθος και τόλμη έδωσε όλες του τις δυνάμεις στον αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας, από τον χιτλεροφασιστικό ζυγό.

Τα μνημεία και τα μουσεία που το Κόμμα δημιουργεί σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, σε μέρη που αποτέλεσαν σημεία σε σταθμούς στην ταξική πάλη αλλά και σε τόπους εξορίας και μαρτυρίου για χιλιάδες κομμουνιστές και αγωνιστές, δεν είναι μόνο για να τιμήσουμε όσους πάλεψαν με αυταπάρνηση και αυτοθυσία, πιστοί στα ιδανικά του Κόμματος, αλλά και για να μαθαίνουν οι νεότερες γενιές που μεγαλώνουν σε συνθήκες αντεπανάστασης, την ιστορική αλήθεια, την ιστορία και την προσφορά του Κόμματος σε κάθε αγώνα που έδωσε και δίνει ο λαός μας για το δικαίωμα στην ελευθερία, στο ψωμί, την ανεξαρτησία, για το δικαίωμά του και τη δύναμή του να γίνει αφέντης του τόπου του και του πλούτου που παράγει».

Υπογράμμισε ότι  στην Πετρούπολη, με τις αγωνιστικές παραδόσεις, σε αυτή την πλατεία που επί δημαρχίας Γ. Γιώγου ονομάστηκε «πλατεία ‘Aρη Βελουχιώτη» το ΚΚΕ πήρε την απόφαση να στήσει την προτομή του και η πρόταση του Κόμματος εγκρίθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου και σήμερα υλοποιείται. Εξέφρασε ευχαριστίες προς τον γλύπτη Γιώργο Μέγκουλα για την παραχώρηση του δικαιώματος χύτευσης της προτομής με βάση το πρωτότυπο έργο του. Την εταιρεία Αφοί Νίκου Σολομωνίδη για την τεχνική υποστήριξη καθώς και τους Βαγγέλη Σουλίντζη και Βασίλη Καλογηράτο από το Ίδρυμα Διασποράς στην Πάτρα για την τρισδιάστατη αποτύπωση της προτομής.

Επίσης  τον διδάκτορα Επιστήμης και Τεχνολογίας Υλικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Παναγιώτη Μαυραντώνη και το Νίκο Δημητρόπουλο για τη συμβολή τους στην κατασκευή και τοποθέτηση του μνημείου, καθώς επίσης και τον Γιώργο Καραγκαδάκη για την καθοριστική συνεισφορά του.

Στεφάνια κατέθεσαν εκ μέρους της ΤΟ Δυτικών Συνοικιών του ΚΚΕ η γραμματέας Σπυρέτα Παναγή, της ΚΝΕ η γραμματέας Μαρία Φωτεινού και του παραρτήματος Πετρούπολης της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, ο Γιώργος Καραγκαδάκης.

  • Το ραντεβού για την πραγματοποίηση της εκδήλωσης τιμής και μνήμης στον Άρη Βελουχιώτη όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί, θα οριστεί το επόμενο διάστημα.

ΚΑΛΛΙΘΕΑ Ξενάγηση φιλοξενούμενων από «Το Σπίτι του Αγωνιστή» στο Κάστρο Μπιζανίου

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 17 Οκτωβρίου, 2025

Με μεγάλη συγκίνηση και σεβασμό φιλοξενούμενοι από το Ίδρυμα «Το Σπίτι του Αγωνιστή» επισκέφτηκαν σήμερα το Κάστρο Μπιζανίου στην Καλλιθέα.

Οι φιλοξενούμενοι στο «Σπίτι του Αγωνιστή» ξεναγήθηκαν από μέλος του παραρτήματος ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ και αντάλλαξαν εμπειρίες. Κλείνοντας την ξενάγηση, αυτό που έμεινε ήταν το σύνθημα «Τιμή και Δόξα στους μαχητές του ΕΛΑΣ, στους ήρωες της μάχης του Μπιζανίου!».

Σημειώνεται, πως τον Ιούλη πραγματοποιήθηκαν στο Κάστρο επί της οδού Μπιζανίου, τα εγκαίνια της μόνιμης έκθεσης αρχειακού υλικού.

ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Με σεμνή τελετή τίμησε τα 81 χρόνια από την Απελευθέρωση της Αθήνας

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 13 Οκτωβρίου, 2025

 

 

 

Τα 81 χρόνια από την Απελευθέρωση της Αθήνας τίμησε χθες το πρωί, με μια σεμνή τελετή κατάθεσης στεφανιού στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ).

 

Σύντομο χαιρετισμό και κάλεσμα για συμμετοχή στην αυριανή απεργία απηύθυνε η πρόεδρος της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Τούλα Μητσέα, ενώ στεφάνι κατέθεσαν τα μέλη του προεδρείου της Ένωσης Γιάννης Ζαγγανάς και Βούλα Σταμέλου.

Στον χαιρετισμό της η Τούλα Μητσέα επεσήμανε πως «σαν σήμερα πριν από 81 χρόνια ο λαός της Αθήνας γιόρταζε τη λευτεριά του, κατακλύζοντας με ενθουσιασμό τους δρόμους της Αθήνας, με τα λάβαρα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του ΚΚΕ, που ήταν ο οργανωτής και καθοδηγητής του μεγαλειώδους ΕΑΜικού απελευθερωτικού αγώνα, που συνέβαλε αποφασιστικά στην Αντιφασιστική Νίκη» και πρόσθεσε:

 

«Επιδίωξη των εγχώριων αστικών δυνάμεων και των Βρετανών ήταν η επιβολή της εξουσίας της αστικής τάξης. Γι’ αυτό δεν επέτρεψαν στο λαό να χαρεί τη λευτεριά του και έτσι οδήγησαν στο αιματοκύλισμα του λαού της Αθήνας τον Δεκέμβρη του ’44. Επί 33 μέρες ο λαός αγωνίστηκε ηρωικά με το ΕΑΜ ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ, πριν αναγκαστεί να υποχωρήσει κάτω από τον αρνητικό συσχετισμό.

 

Επιβεβαιώθηκε ότι δεν μπορεί να υπάρξει “εθνική ενότητα” ανάμεσα στις λαϊκές δυνάμεις και στην αστική τάξη, που πλούτιζε στην κατοχή ενώ ο λαός πεινούσε. Επιβεβαιώθηκε ότι η συμμετοχή του ΚΚΕ στην αστική διακυβέρνηση δεν είναι υπέρ του λαού, όπως τότε στην κυβέρνηση Παπανδρέου, που μαζί με τους Βρετανούς ιμπεριαλιστές, οδήγησε στα Δεκεμβριανά, τη Λευκή Τρομοκρατία, τον εμφύλιο.

Ούτε το ΚΚΕ ούτε ο λαός υποτάχθηκαν. Ξαναπήρε τα όπλα ο αγωνιζόμενος λαός, με τους κομμουνιστές μπροστά, και έγραψε την αθάνατη ταξική εποποιία του ΔΣΕ».

 

Είπε ακόμα ότι «η Ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου επιβεβαιώνει ότι ο ιμπεριαλισμός, το εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα, με τις αξεπέραστες αντιθέσεις του, την αδηφάγα ανάγκη του μεγάλου κεφαλαίου να ληστεύει τον πλούτο όπου γης, να ξαναμοιράζει τη γη με συμφωνίες και με στρατιωτικά μέσα οδηγούν στον πόλεμο, σε περιφερειακές και σε γενικευμένες συγκρούσεις. Ακριβώς όπως συμβαίνει σήμερα, που συγκεντρώνονται τεράστιες στρατιωτικές δυνάμεις και ποσότητες στρατιωτικού οπλισμού, που μετατρέπεται η καπιταλιστική οικονομία σε πολεμική, προσθέτοντας νέα βάρη στους λαούς και προετοιμάζεται η γενίκευση του πολέμου» και συμπλήρωσε πως «οι αγωνιστές, οι φίλοι, οι απόγονοι, οι πολιτικοί πρόσφυγες παλεύουμε για την υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας ενάντια σε κάθε επιχείρηση παραχάραξης. Για να μείνουν ζωντανά τα διδάγματα της Ιστορίας του Β΄ΠΠ.

 

Συνεχίζουμε τον αγώνα για την απόδοση των γερμανικών αποζημιώσεων, που με ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων στην πραγματικότητα δεν διεκδικούνται από το κράτος.

 

Το κράτος της αστικής τάξης, εχθρικό για το λαό, δολοφονεί παιδιά στα Τέμπη και επιχειρεί να καλύψει το έγκλημα. Σκοτώνει εκατοντάδες εργαζόμενους κάθε χρόνο με τα εργατικά δυστυχήματα. Επιχειρεί να επιβάλλει τη σύγχρονη σκλαβιά στον 21η αιώνα, με 13 ώρες δουλειά. Δεν θα τους περάσει. Καλούμε όλες και όλους στην απεργιακή κινητοποίηση την Τρίτη.

 

Βασισμένοι στην ιστορική πείρα δίνουμε όλες τις δυνάμεις μας στην πάλη για μια κοινωνία οργανωμένη με ριζικά διαφορετικό τρόπο ανάπτυξης, με επίκεντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, με τη βεβαιότητα ότι οι λαοί θα βγουν μπροστά και θα νικήσουν.

 

Τιμούμε τον μεγαλειώδη ηρωικό αγώνα του λαού μας της περιόδου 1940-49. Τιμή και δόξα στους αγωνιστές του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ, τους μαχητές του ΔΣΕ»..

Κατά τη διάρκεια της τελετής, παραβρέθηκαν αντιπροσωπείες από Παραρτήματα της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Αττικής καθώς και ο Στέφανος Λουκάς, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ

ΚΑΡΔΙΤΣΑ Εκδήλωση τιμής και μνήμης στους 13 αλύγιστους εκτελεσμένους

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 13 Οκτωβρίου, 2025

 

Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους 13 αλύγιστους αγωνιστές που εκτελέστηκαν με απόφαση της δίκης της «Αυτοάμυνας», του έκτακτου στρατοδικείου Καρδίτσας, στις 7/8/1949 πραγματοποίησε την Κυριακή 12 Οκτώβρη, η ΤΕ Καρδίτσας του ΚΚΕ και το Παράρτημα Καρδίτσας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ. Η εκδήλωση έγινε στο άγαλμα της «Μάχης της Σοδειάς», στην ανατολική είσοδο της πόλης.

Εκεί, χαιρετισμός έγινε από τον πρόεδρο του παραρτήματος ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, Σωτήρη Στουρνάρα, ενώ η ομιλία έγινε από τον Βασίλη Ελευθερίου, μέλος της ΤΕ Καρδίτσας του ΚΚΕ.

Ακολούθησε ανάγνωση των ονομάτων των εκτελεσμένων και κατάθεση λουλουδιών στον τάφο που βρίσκεται στο νεκροταφείο της Καρδίτσας, από την ΤΕ Καρδίτσας του ΚΚΕ και το παράρτημα Καρδίτσας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ.

Στην ομιλία του, ο Β. Στεργίου σημείωσε, μεταξύ άλλων ότι: «Δεν πρόκειται απλά για μια εκδήλωση μνήμης. Δεν είναι στόχος μας μόνο η διαφύλαξη της ιστορίας και η μετάδοσή της στις νέες γενιές. Αλλά τα διδάγματα και τα συμπεράσματα να γίνουν κίνητρο, να δώσουν δύναμη και ώθηση στην ταξική πάλη σήμερα, γιατί όλη η περίοδος της ηρωικής δεκαετίας του ΄40 αποδεικνύει ότι όταν ο λαός είναι αποφασισμένος μπορεί να φέρει τα πάνω – κάτω, με καθοδηγητή και μπροστάρη το ΚΚΕ.

Για αυτό το Κόμμα μας μελετάει την ιστορία, βγάζει συμπεράσματα, γιατί έχουμε βαθιά πίστη στην εργατική τάξη και το λαό, γιατί έχουμε επίγνωση της αποστολής και του καθήκοντός μας. Για αυτό, πηγαίνοντας προς το 22ο Συνέδριο μας ανεβάζουμε ακόμη πιο ψηλά τον πήχη των απαιτήσεων, για να γίνουμε «Κόμμα δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της ιστορίας για τον σοσιαλισμό.

Σήμερα, οι εξελίξεις αποδεικνύουν εμπράκτως ότι όσο βαθαίνει η εμπλοκή της χώρας μας στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και σχεδιασμούς στην περιοχή τόσο θα αμφισβητούνται όλο και περισσότερο τα κυριαρχικά δικαιώματα και θα θεριεύουν οι κίνδυνοι για τον λαό, τους εργαζόμενους και τη νεολαία.

Οι νατοϊκές βάσεις και τα στρατηγεία στην Θεσσαλία, το προκλητικό σουλάτσο των μακελάρηδων στους δρόμους των πόλεων δεν μπορεί να αφήνει ασυγκίνητο κανένα μας. Για αυτό το ΚΚΕ καλεί να δυναμώσει η δράση ενάντια στην εμπλοκή, ενάντια στα σχέδια του κεφαλαίου, για να ξεκουμπιστούν όλες οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις, για αποδέσμευση από ΝΑΤΟ και ΕΕ. Ποιον αλήθεια πείθουν οι περίφημες πολεμοκάπηλες αναλύσεις των μικρών και μεγάλων παπαγάλων του συστήματος που μας καλούν να στοιχηθούμε πίσω από τα συμφέροντα της ΣΕΒΡΟΝ και των άλλων ενεργειακών κολοσσών προκειμένου μα εξασφαλίσουμε την ασφάλειά μας;

 

Ποιον δεν εξοργίζουν τα νέα κελεύσματα του αστικού προπαγανδιστικού μηχανισμοί που σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας μας καλούν να τους ευχαριστούμε για την καθιέρωση του 13ωρου, να τους ευγνωμονούμε για την πλήρη εμπορευματοποίηση της υγείας, να τους επαινούμε για την καταστολή και τον αυταρχισμό. Αυτό το κράτος, το ίδιο αστικό κράτος που τότε εκτελούσε αγωνιστές, που μπροστά δύναμη του λαού που με τον ένοπλο αγώνα τσαλάκωσε το φασισμό, για να σταθεροποιήσει την εξουσία του γέμισε τις φυλακές και τα ξερονήσια, σήμερα μας καλεί να ξεχάσουμε το ηρωικό παρελθόν και τις εμβληματικές προσωπικότητες που συνέβαλαν στην λαϊκή ανάταση».

ΚΕΡΚΥΡΑ Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τον Νίκο Γόδα

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 12 Οκτωβρίου, 2025

 

ΚΕΡΚΥΡΑ

Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τον Νίκο Γόδα

12/10/2025

 

 

Τον ΕΛΑΣίτη κομμουνιστή και ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού, Νίκο Γόδα, τίμησε το Σάββατο το απόγευμα η Τομεακή Επιτροπή Κέρκυρας του ΚΚΕ, σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας.

 

Η εκδήλωση εντάσσεται στη δραστηριότητα της Κομματικής Οργάνωσης ενόψει της μεγάλης εκδήλωσης της ΚΕ του ΚΚΕ την Κυριακή 26 Οκτώβρη στο μαρτυρικό νησί του Λαζαρέτο, όπου θα πραγματοποιηθούν τα αποκαλυπτήρια μνημείου προς τιμή των εκτελεσμένων αγωνιστών, με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα.

 

Μέσα από την εκδήλωση για τον Νίκο Γόδα, η Οργάνωση επιδίωξε να αναδείξει –όπως σημειώθηκε– την ηθική υπόσταση των εκτελεσμένων αγωνιστών, «που γαλουχήθηκαν στις αξίες και τα ιδανικά της ιδεολογίας τους, πάλεψαν, βασανίστηκαν και μάτωσαν για να παραμείνουν πιστοί στο Κόμμα και στα ιδανικά του λαού».

Προβλήθηκε βίντεο για τη ζωή και τη δράση του Νίκου Γόδα, ενώ μίλησαν ο Γιάννης Μπορμπότης, γραμματέας της Τομεακής Οργάνωσης Κέρκυρας του ΚΚΕ, και ο Χρήστος Γόδας, σκηνοθέτης και ανιψιός του εκτελεσμένου αγωνιστή.

 

Ο Νίκος Γόδας, παιδί προσφύγων από την Κοκκινιά, υπήρξε ταλαντούχος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού στα χρόνια της Κατοχής. Όμως, εκτός από τα γήπεδα, συμμετείχε και στους σπουδαιότερους αγώνες της ζωής, στις γραμμές του ΕΛΑΣ, όπου έφτασε μέχρι το βαθμό του λοχαγού. Συμμετείχε στη Μάχη της Κοκκινιάς και στα Δεκεμβριανά στον Πειραιά.

 

Το 1945 συνελήφθη και εξορίστηκε. Παρέμεινε αλύγιστος, αρνούμενος να υπογράψει δήλωση μετανοίας.

 

Στις 19 Νοέμβρη 1948 εκτελέστηκε στο Λαζαρέτο της Κέρκυρας φορώντας τη φανέλα του Ολυμπιακού, λέγοντας: «Νενικήκαμεν. Ζήτω οι Ολυμπιονίκες του σοσιαλισμού! Ζήτω ο Ολυμπιακός, ζήτω ο Δημοκρατικός Στρατός, ζήτω το ΚΚΕ».

 

Ο Γιάννης Μπορμπότης, στην ομιλία του, υπογράμμισε πως ο Νίκος Γόδας συμβολίζει «την ταύτιση του αγωνιστή με τα ιδανικά του, την επιλογή να πεθάνει όρθιος και περήφανος φορώντας τη φανέλα του Ολυμπιακού».

 

«Η ιστορία του συγκινεί χιλιάδες ανθρώπους γιατί θυμίζει μια εποχή που ο αθλητισμός εξέφραζε αξίες ευγενείς και ανιδιοτελείς, μακριά από τον σημερινό αθλητισμό των χορηγών και των εκατομμυρίων», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας: «Μία φανέλα που ο Νίκος Γόδας την τίμησε κυριολεκτικά μέχρι την τελευταία του πνοή, ακόμα και όταν ήταν τρυπημένη από τις σφαίρες των εξουσιαστών».

 

Ο γραμματέας της ΤΕ στάθηκε επίσης στη σύνδεση του ΚΚΕ με το εργατικό αθλητικό κίνημα, σημειώνοντας ότι «το Κόμμα και η ΟΚΝΕ πρωτοστάτησαν από τον Μεσοπόλεμο στη δημιουργία μαζικών αθλητικών σωματείων, μέσα στις εργατογειτονιές και τα εργοστάσια», απ’ όπου αναδείχθηκαν αθλητές όπως ο Γόδας, ο Μουράτης και ο Αναματερός.

 

Κλείνοντας, τόνισε πως η αστική τάξη «προσπαθεί να θολώσει και να διαστρεβλώσει την ιστορία του Λαζαρέτο», γιατί «κουβαλά το μήνυμα των μεγάλων ανατροπών».

 

«Με τη σιγουριά που μας δίνει η κοσμοθεωρία μας, ότι τίποτα δεν μένει στάσιμο, συνεχίζουμε και προετοιμαζόμαστε για τη στιγμή που η σπίθα θα γίνει πυρκαγιά», σημείωσε, συνδέοντας την εκδήλωση με τη μεγάλη πολιτική και πολιτιστική διοργάνωση της 26ης Οκτώβρη στο Λαζαρέτο.

 

 

Από τη μεριά του, ο Χρήστος Γόδας, σκηνοθέτης και ανιψιός του εκτελεσμένου αγωνιστή, μοιράστηκε προσωπικές μαρτυρίες από την οικογένεια, επισημαίνοντας ότι «ο Νίκος Γόδας καταδικάστηκε σε θάνατο ακριβώς για να πληγεί η δημοφιλία του ΚΚΕ στην εποχή εκείνη».

 

«Ο μοναδικός χώρος που μπορεί να κρατήσει τη μνήμη των αγώνων ζωντανή είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας», τόνισε, καλώντας «να μην επιτρέψουμε στους τηλεοπτικούς αρλεκίνους να αλλοιώνουν την ιστορία, αλλά να κρατήσουμε ψηλά το όραμα του σοσιαλισμού».

 

Μετά τις ομιλίες ακολούθησε ζωντανή συζήτηση, που ανέδειξε το έντονο ενδιαφέρον των παρευρισκόμενων για την ιστορική αλήθεια και τον ηρωισμό των εκτελεσμένων στο Λαζαρέτο.

 

Οι διοργανωτές κάλεσαν τους παρευρισκόμενους να συμβάλουν στην επιτυχία της μεγάλης εκδήλωσης στις 26 Οκτώβρη και του 1ου Αγώνα Δρόμου 5 χλμ. «Ακτίνα Θ’ – Λαζαρέτο: Η διαδρομή των Αθανάτων», που διοργανώνει η ΚΝΕ το Σάββατο 25 Οκτώβρη.

Όπως τονίστηκε, «η θυσία των εκτελεσμένων στο Λαζαρέτο αποτελεί πηγή έμπνευσης για τις νέες γενιές, στον αγώνα για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια και πολέμους – για τον σοσιαλισμό

Γυάρος: Στο θανατονήσι που συγκρούστηκαν 2 κόσμοι – Αντλούμε δύναμη από το παράδειγμα των αλύγιστων της ταξικής πάλης

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Εκδήλωση 11 Οκτωβρίου, 2025

 

 

«Ούτε σε ξερονήσια ούτε σε φυλακές, ποτέ τους δε λυγίσανε οι κομμουνιστές» φωνάζονταν δυνατά και το «Μην καρτεράτε να λυγίσουμε ούτε για μια στιγμή» ακούγονταν από τα ηχεία του καραβιού μόλις η πολυπληθής αποστολή του Κόμματος έφτασε στο θανατονήσι της Γυάρου στο πλαίσιο της εκδρομής που διοργάνωσε η ΚΕ του ΚΚΕ.

Η μέρα είναι ηλιόλουστη και φωτίζεται η αγριότητα της μάχης που δόθηκε με την απανθρωπιά του αστικού κράτους. Σκληρή πέτρα, έρημα κτίρια, ξερή γη.

Η πορεία συγκροτήθηκε, οι σημαίες του ΚΚΕ ανεμίζουν στη Γιούρα και όλοι κατευθύνονται στο μνημείο της ΚΕ του ΚΚΕ για αυτούς που άνοιξαν ατσάλινες ρωγμές στη βαρβαρότητα του συστήματος.

«Ήταν μακρύς ο Δρόμος ως εδώ, δύσκολος δρόμος… σίγουρος δρόμος» ακούγεται η γνώριμη φωνή του Γιάννη Ρίτσου από τα μεγάφωνα που έχουν στηθεί στο χώρο που έγινε η εκδήλωση.

«Δεν σας ξεχνάμε» σύντροφοι, μια υπόσχεση που όταν δίνεται ξανά στα χώματα που γέμισαν με «αποτυπώματα» των ηρώων που γέννησε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, κάνει πιο ισχυρό το χρέος με όπλο την επαναστατική στρατηγική του Κόμματος να δυναμώσει η αφοσίωση και ο καθημερινός αγώνας για την ανατροπή της βαρβαρότητας.

«Καλώς ανταμώσαμε και αυτή τη φορά στη Γιούρα. Εδώ στον ξερόβραχο που συγκρούστηκαν δυο κόσμοι.

Και με αυτή την επίσκεψη – προσκύνημα τιμάμε τους αλύγιστους της ταξικής πάλης, όσους φυλακίστηκαν εδώ στις τρεις περιόδους λειτουργίας του Κάτεργου. Το 1947-1952, 1955-1961 και 1967-1974. Άντεξαν χιλιάδες μερόνυχτα απέναντι σε σκληρούς βασανισμούς ειδικά στην πρώτη περίοδο.

Αρκετοί σύντροφοι και συντρόφισσες που κρατήθηκαν στην περίοδο της δικτατορίας είναι και σήμερα εδώ, τους καλωσορίζουμε με ιδιαίτερη συγκίνηση.

Τιμάμε όσους οδηγήθηκαν στο θάνατο από τις συνθήκες πολύμορφων βασανισμών εδώ στον ξερόβραχο κολαστήριο. Τα ονόματά τους καταγράφονται μνημείο της ΚΕ του ΚΚΕ που τοποθετήθηκε εδώ το 2019.

Τιμάμε και διδασκόμαστε από την ακλόνητη στάση τους γιατί η απέραντη αφοσίωσή τους στα ιδανικά του αγώνα έδειχνε το δρόμο να υπερνικούνται και οι πιο μεγάλες δυσκολίες. Η αντοχή τους ήταν υποδειγματική, στάθηκαν βράχοι απέναντι στον πλέον αρνητικό συσχετισμό δύναμης. Η αλύγιστη στάση τους ήταν δύναμη για το λαϊκό κίνημα τότε, είναι και για εμάς σήμερα».

Αυτά ειπώθηκαν στο «άνοιγμα» της εκδήλωσης στο μνημείο της ΚΕ του ΚΚΕ όπου παρευρίσκεται πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ, με επικεφαλής τα μέλη του ΠΓ, Γκιώνη Θέμη, Παρασκευά Κώστα και Χιώνη Θοδωρή.

Στεφάνι στο μνημείο  κατέθεσε εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ ο Θέμης Γκιώνης, μέλος ΠΓ της ΚΕ και εκ μέρους του ΚΣ της ΚΝΕ ο Βασίλης Πύρρος, μέλος του Γραφείου του ΚΣ.

Ακολούθησε η ομιλία του Φάνη Παρρή, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνου Ιστορικού Αρχείου την οποία και παραθέτουμε.

«Η Γυάρος ή Γιούρα όπως λεγόταν τότε επιλέχθηκε από την αρχή όχι ως τόπος εξορίας αλλά ως φυλακή στη δικαιοδοσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Οι χιλιάδες που μαρτύρησαν εδώ ήταν αγωνιστές της ΕΑΜικής αντίστασης, δικασμένοι με στημένες κατηγορίες από τα κακουργιοδικεία, από τα για την αντιστασιακή τους δράση και για το γεγονός ότι δεν αποκήρυσσαν το ΚΚΕ.

Το 1947 την απόφαση για την ίδρυση φυλακών εδώ πήρε η κυβέρνηση του τραπεζίτη Μάξιμου, που την στήριζαν επτά αστικά κόμματα γι αυτό λεγόταν επτακέφαλος, από την ίδια βουλή βγήκαν και άλλες κυβερνήσεις που φρόντισαν να γίνει το κάτεργο ακόμα πιο άγριο. Στα υπουργικά συμβούλια της περιόδου ήταν και ο Παπανδρέου, και ο Τσαλδάρης και ο Σοφούλης και όλος ο αστικός πολιτικός κόσμος.

Όταν είδαν ότι το λαϊκό κίνημα όχι μόνο δεν υποτάχθηκε στην κρατική και παρακρατική βια που εξαπέλυσαν μετά την απαράδεκτη συμφωνία της Βάρκιζας- άλλα ξεκίνησε ένα νέο δίκαιο αγώνα σε δύσκολες συνθήκες – συγκροτώντας ομάδες ενόπλων καταδιωκόμενων και σταδιακά τον Δημοκρατικό στρατό Ελλάδας δεν δίστασαν να εφαρμόσουν κάθε μέτρο δολοφονικής βίας, φτιάχνοντας ειδικούς νόμους. Εφάρμοσαν αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών και ερήμωμα της υπαίθρου. Οργάνωσαν δικαστικές παρωδίες που καταδίκαζαν χιλιάδες σε θάνατο, περισσότεροι από 3.000 εκτελέστηκαν. Το 1947 απαγόρευσαν το ΚΚΕ, την ΕΠΟΝ και άλλες λαϊκές οργανώσεις, τον Ριζοσπάστη και άλλες εφημερίδες. Όλη η χώρα γέμισε τόπους εξορίας και φυλακές.

Την ίδια περίοδο λειτούργησε και η Μαρκρόνησος με ευθύνη του υπουργείου στρατιωτικών. Τη στιγμή που δίνονταν ο αγώνας του ΔΣΕ στα ελεύθερα βουνά και στην παρανομία στις πόλεις χιλιάδες έδωσαν για τους ίδιους σκοπούς τη μάχη απέναντι σε ανακρίσεις, βασανιστήρια, στρατοδικεία, εκτελεστικά αποσπάσματα και φυλακές.

Η Γυάρος υπήρξε φυλακή των φυλακών η παραμονή εδώ σήμαινε “Σταμάτημα της επαφής απ’ όλο τον κόσμο. Ολοκληρωτική απομόνωση”.

Όταν ξεκίνησαν να φέρνουν κρατούμενους κομμουνιστές από όλες της φυλακές της χώρας δεν υπήρχε εδώ επάνω τίποτα – όλα φτιάχτηκαν με καταναγκαστική εργασία.

Ας τα πάρουμε από την αρχή, όταν έφεραν τους κρατούμενους συντρόφους υπήρχαν 3 οικογένειες βοσκών σύνολο 15 άνθρωποι άλλωστε πότε δεν έμειναν με τη θέλησή τους πολύ περισσότεροι. Στην αρχαιότητα χρησιμοποιήθηκε από τους Ρωμαίους ως τόπος εξόντωσης εγκατέλειψαν εδώ επάνω χιλιάδες αντιπάλους τους για να πεθάνουν.

Στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά, επίσης υπήρξε η σκέψη να χρησιμοποιηθεί ως τόπος εγκλεισμού αλλά εν τέλει δεν το τόλμησαν καθώς ήταν πολύ αντίξοες οι συνθήκες διαβίωσης και επιπλέον θα είχαν σημαντικό κόστος οι συνεχείς μεταφορές νερού, εφοδίων, ανθρώπων.

Τον Απρίλη 1947 μετέφεραν εδώ τους πρώτους κομμουνιστές φαντάρους, τους έφεραν Από τον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, αξίζει να πούμε ότι νωρίτερα 60 συνάδελφοι τους είχαν λιποταχτήσει και είχαν καταταχτεί στο Δημοκρατικό Στρατό στα κρητικά βουνά. Τέτοια ήταν η κατάσταση. Οι κρατούμενοι φαντάροι έκαναν τα πρώτα έργα και μετά τους έστειλαν στη Μακρόνησο. Τοποθετήθηκαν εδώ συρματοπλέγματα, πολυβολεία και ορισμένες υποδομές για τους φύλακες και τη χωροφυλακή – καμιά υποδομή για τους κρατούμενους.

Στις 11 Ιούλη 1947 έφεραν εδώ τους πρώτους 551 κρατούμενους- προερχόμενους από τις φυλακές της Καλαμάτας και τους οδήγησαν στο Β όρμο. Για να διαβιώσουν σε λίγες σκηνές, κλεισμένοι σε διπλές σειρές συρματοπλέγματα, ζωσμένοι με πολυβόλα.

Σε 3 μέρες έρχονται άλλοι 269 κρατούμενοι από την Αγυιά της Κρήτης και οδηγούνται στα απότομα βράχια του Γ’ Όρμου, σύντομα ακολουθούν άλλοι 1361 προερχόμενοι από τη Θεσσαλονίκη. Στις 18 Ιούλη ακολουθούν άλλοι 650 απ τη Μακεδονία. Και στις 21 Ιούλη άλλοι 750 από τις φυλακές Αβέρωφ, Κάστορος και Ανηλίκων Κηφισιάς. Ακολουθούν και άλλοι, και άλλοι.

Καταλαβαίνουμε μέσα στο κατακαλόκαιρο τι κόλαση δημιουργήθηκε εδώ. Με το νερό να λείπει για μέρες, να μην υπάρχουν αποχωρητήρια, τίποτα. Καμιά υποδομή.

Στην πρώτη περίοδο λειτουργίας της Γυάρου, η δύναμή της προσέγγισε τις 10.000, ενώ συνολικά πέρασαν περίπου 18.000 στην ίδια περίοδο.

Με το που πάταγαν το πόδι τους στο νησί οι κρατούμενοι αγωνιστές άρχιζε το ξύλο και το πλιατσικολόγημα στα λιγοστά υπάρχοντά τους. Ρολόγια, ξυραφάκια, πένες, αναπτήρες, βέρες, χρήματα τα πάντα. Δεν υπάρχει κανείς που δεν ληστεύτηκε.

Τα βασανιστήρια ήταν άγρια, ομαδικά και ατομικά. Πολύμορφη πίεση για απόσπαση δηλώσεων μετανοίας- αποκήρυξης του ΚΚΕ.

Είναι χαρακτηριστική η φράση του Παπαδημητρόπουλου “δεν σας έχουμε και μετρημένους” – δηλαδή αν πεθάνει και κανένας δεν θα δώσουμε λογαριασμό πουθενά.

Από τις πρώτες μέρες μετά από άγριο ξύλο πέθανε ο δάσκαλος Περικλής Κουκέρης, αλλά ακολούθησαν και άλλοι συνολικά 22 είναι θαμμένοι στο νεκροταφείο της Γυάρου. Δεν είναι μόνο αυτοί καθώς ακολουθούσαν και άλλη τακτική – να στέλνουν τους ετοιμοθάνατους έξω από το νησί ώστε να μην λογαριάζονται νεκροί της Γυάρου. “θα φτάνουν οι παλμοί σας στους 6 τότε θα σας στέλνω στη Σύρο όχι για να γιατρευτείτε άλλα να πεθάνετε στο δρόμο” αυτή ήταν η τακτική των βασανιστών, δεκάδες οδηγήθηκαν και με αυτή τη μέθοδο στο θάνατο.

Αξίζει μετά αυτή την επίσκεψη να διαβάσει κανείς τα βιβλία: Γυάρος: Θανατονήσι και κάστρο αγώνα και “Γιούρα. Η ματωμένη Βίβλος”. Ειδικά το δεύτερο γράφτηκε παράνομα από τους ίδιους τους κρατούμενους σε χιλιάδες μικρά χαρτάκια και τυπώθηκε από το Κόμμα στο εξωτερικό. Ακόμα και τα σχέδια στο βιβλίο είναι έργα των ίδιων των κρατούμενων ζωγράφων. Αποτελεί ντοκουμέντο.

Και αυτό το ντοκουμέντο δείχνει τη δύναμη της οργάνωσης κάτω από όλες τις συνθήκες. Τη δύναμη των αρετών των κομμουνιστών: της ανιδιοτέλειας, της αυτοθυσίας, της αλληλεγγύης που και εδώ αποτέλεσαν πηγή δύναμης και αντοχής. Η οργάνωση που έδινε δύναμη μέσα από την ιδεολογική και πολιτική δραστηριότητα, ενημέρωση, συζήτηση – προσαρμοσμένης στις συνθήκες βαριάς παρανομίας. Άλλα και η οργανωμένη αλληλοβοήθεια για αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων όπως να μην βάζουν νερά οι σκηνές, οι διεκδικήσεις για το συσσίτιο, η αλληλοϋποστήριξη απέναντι σε ένα βουνό προσωπικά προβλήματα που βάραιναν τον καθένα και τις οικογένειές τους που άφησαν πίσω.

Πηγή δύναμης και αντοχής των κρατούμενων αγωνιστών ήταν η απέραντη πίστη στα ιδανικά του αγώνα, στην προοπτική αλλαγής της κοινωνίας, στην προοπτική του σοσιαλισμού. Παρότι ο αγώνας της ΕΑΜικης αντίστασης δεν είχε νικήσει, κατακτώντας την εργατική εξουσία, ο λαός με την καθοδήγηση του ΚΚΕ είχε νοιώσει τη δύναμή του και είχε μεγαλουργήσει, μέσα από τον ΕΛΑΣ, το ΕΑΜ, την ΕΠΟΝ, ειδικά στη διετία 43-44 μπήκαν σε κίνηση λαϊκά συμβούλια, λαϊκά δικαστήρια, η λαϊκή παιδεία, ακόμα και στοιχεία οργάνωσης της παραγωγής για λαϊκό όφελος όπου ήταν δυνατό. Όλα αυτά εκατομμύρια άνθρωποι πολύ περισσότερο οι οργανωμένοι αγωνιστές τα ένοιωθαν ως δική τους υπόθεση και καλούνταν από ένα μηχανισμό οργανωμένης κρατικής βίας να τα απαρνηθούν- να τα αποκηρύξουν. Την αντιλαϊκή βία την άσκησαν συνενωμένοι όσοι στην κατοχή συνεργάστηκαν με τους ναζί και όσοι από τον αστικό πολιτικό κόσμο τασσόμενοι με τους Βρετανούς είχαν ενταχθεί στο αντιχιτλερικό στρατόπεδο. Κατά την απελευθέρωση όλοι είχαν ενωθεί ενάντια στην ΕΑΜική λαϊκή πλειοψηφία.

Μπορεί για μια περίοδο εδώ διοικητής να ήταν ο Γλάστρας συνεργάτης των Γερμανών και διοικητής του στρατοπέδου Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη στην κατοχή όμως πολιτικό προϊστάμενο ως υπουργό Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης είχε τον Κωνσταντίνο Ρέντη, βενιζελικό- κεντρώο πολιτικό που στην περίοδο της κατοχής είχε καταφύγει στη Μέση Ανατολή τασσόμενος στο αντιχιτλερικό στρατόπεδο.

Όλοι συνενωμένοι ενάντια στο λαό.

Φυσικά δεν μπορούσαν να νικήσουν το λαϊκό κίνημα δίχως την άμεση εμπλοκή περίπου 100.000 Βρετανών στρατιωτών από το Δεκέμβρη 1944 και δίχως την εμπλοκή των ΗΠΑ με ποταμούς πολεμικού υλικού μετά το 1947. Από την άλλη και το λαϊκό κίνημα θα είχε άλλες δυνατότητες νίκης αν η πρωτοπορία του το ΚΚΕ είχε ως πρόταγμα την κατάκτηση της επαναστατικής εργατικής εξουσίας σε συνδυασμό με την απελευθέρωση, και όχι τη συνεργασία με μερίδα των αστικών πολιτικών δυνάμεων που είχαν ταχθεί στο αντιχιτλερικο στρατόπεδο για τη δημιουργία της λεγόμενης εθνικής ενότητας και της ανάλογης κυβέρνησης υπό τον Γ. Παπανδρέου.

Οι αγωνιστές που κρατήθηκαν και βασανίστηκαν εδώ- δεν ήταν μονάδες- ήταν ηγέτες του λαϊκού κινήματος, καπετάνιοι του ΕΛΑΣ, ΕΑΜΙτες, ΕΠΟΝιτες, πρόεδροι εργατικών κέντρων, διανοούμενοι , καλλιτέχνες, επιστήμονες. Στόχος του αστικού κράτους ήταν να τσακίσει τον λαό που είχε μάθει να σηκώνει κεφάλι. Καθώς ο αφυπνισμένος λαός ήταν ένας εν δυνάμει κίνδυνος για την αστική εξουσία και τα προνόμια των εκμεταλλευτών.

Είναι κυριολεκτικός ο τίτλος “η σταυρωμένη αντίσταση” που έδωσε ο Παντελής Μανταλόβας σε ένα μικρό ξυλόγλυπτο που έφτιαξε εδώ στη Γιούρα.

Στο σημείο που βρισκόμαστε μπροστά μας έχουμε το κτίριο των Φυλακών.

Είναι πλήρως ακατάλληλο από άποψη υγιεινής για να μείνουν άνθρωποι – είναι όλο χτισμένο από γυμνό τούβλο και μπετό που το κάνει να τραβάει πολύ υγρασία, να βράζει από τη ζέστη και να είναι συνέχεια παγωμένο τον χειμώνα. Οι θάλαμοι είναι ψηλοτάβανοι και τα παράθυρά τους βρίσκονται ψηλά, επίσης οι χώροι προαυλισμού είναι εσωτερικοί και δεν επιτρέπουν στο βλέμμα να συναντηθεί με τον ορίζοντα. Όχι τυχαία ονομάστηκε “τάφος των ζωντανών”.

Θεωρείται το μεγαλύτερο κτίριο των Κυκλάδων και χτίστηκε στο μεγαλύτερο μέρος του με καταναγκαστική εργασία.

Έχει χτιστεί σε πέντε επίπεδα, που για να γίνουν έπρεπε να σπάσουν τεράστιες ποσότητες βράχων. Άνοιγαν τρύπες για να μπουν φουρνέλα – δυναμίτες – και οι μεγάλοι όγκοι έσπαγαν με βαριοπούλες. Στη συνέχεια το έσπαγαν σε μικρότερα τεμάχια για να γίνει το χαλίκι για τα μπετά. Όλη η δύναμη του 4ου Όρμου και από άλλους όρμους πάνω από 5.000 κρατούμενοι έσπαγαν το βράχο κάτω από ατέλειωτο ξύλο.

Άλλα υλικά κουβαλιόνταν με τα αρματαγωγά. Πολλοί σακατεύτηκαν όταν μια παγωμένη νύχτα του Γενάρη 1948 το αρματαγωγό Αξιός έφερε εκατομμύρια τούβλα και άλλα οικοδομικά υλικά. Εκατοντάδες κρατούμενοι αρπάχτηκαν από τις σκηνές τους και με πολύ ξύλο και ουρλιαχτά των φυλάκων αναγκάστηκαν να κουβαλάνε τροχάδην από τον πρώτο στον 4ο όρμο τα οικοδομικά υλικά για δυο μερόνυχτα 36 ώρες χωρίς νερό. Γράφτηκε στην ιστορία των βασανιστηρίων ως “το καψώνι του Αξιού”.

Στο σημείο εδώ που βρισκόμαστε ήταν και ο χώρος προαυλισμού των κρατουμένων όταν λειτούργησαν οι φυλακές το 1955-62 και στην περίοδο της χούντας. Για αυτό και μπήκε εδώ το μνημείο της Κεντρικής Επιτροπής.

Από την κάτω πλευρά στη θάλασσα είναι το προαύλιο των δεσμοφυλάκων καθώς και χώρος υπηρεσιών της φυλακής.

Το κτίριο των φυλακών ολοκληρώθηκε το 1952, αλλά μέχρι τότε δεν μπήκαν κρατούμενοι μέσα.

Χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά τον Αύγουστο 1955, όποτε έφεραν εδώ 600 κομμουνιστές από όλες τις φυλακές της χώρας. Είχε προηγηθεί η απόδραση με μυθιστορηματικό τρόπο- με το γνωστό τούνελ που άνοιξαν 27 κρατούμενοι κομμουνιστές στις φυλακές των Βούρλων Πειραιά. Έτσι εγκαινιάστηκε η δεύτερη περίοδος λειτουργίας, της Γυάρου που κράτησε έως το 1961.

Κατά την χούντα έφεραν εδώ επίσης περίπου 6.500 κρατούμενους τις πρώτες μέρες. Η εγκατάσταση έγινε στο κτίριο των φυλακών, στον 5ο και στον 4ο Όρμο.

Στην συνέχεια η πολυπληθής αποστολή του Κόμματος κατευθύνθηκε στα σημεία της Γιούρας όπου ο σ. Φάνης Παρρής συνέχισε να δίνει πληροφορίες για την κόλαση που έζησαν οι κρατούμενοι.

Στο τέλος της ξενάγησης ο σύντροφος σημείωσε:

«Αν κανείς αναρωτιέται τι τροφοδότησε αυτό τον αγριαθρωπισμό, μπορούμε να επαναλάβουμε τη φράση του Μπρεχτ, “βασανιστήρια γίνονται για να διατηρηθούν οι σχέσεις ιδιοκτησίας άρα και εκμετάλλευσης”. Μια ματιά στον κόσμο που σπαράσσεται από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο δείχνει πώς για το κυνήγι του κέρδους οι καπιταλιστές δεν διστάζουν μπροστά σε κανένα έγκλημα ούτε μέσα, ούτε έξω από την χώρα τους.

Οι συνθήκες που γέννησαν τους μεγάλους ιμπεριαλιστικούς πολέμους του αιώνα που μας πέρασε αναπαράγονται συνεχώς ξανά σήμερα. Αποδεικνύοντας πώς οι μεγαλόστομες διακηρύξεις για δημοκρατία, ελευθερία και ατομικά δικαιώματα, για γενική ευημερία είναι σε αυτό το σύστημα κούφιες φράσεις, απάτη και ιμπεριαλιστικά προσχήματα.

Οι βαθύτερες αιτίες που γέννησαν τη Γιούρα, τη Μακρόνησο, είναι οι ίδιες που γεννούν τη σφαγή στην Παλαιστίνη, του ιμπεριαλιστικούς πολέμους στο έδαφος της Ουκρανίας και όπου γης. Είναι οι ίδιες αιτίες σήμερα φέρνουν την ένταση της εκμετάλλευσης, με το αντεργατικό έκτρωμα του 13ωρου, με την σύγχρονη σκλαβιά όπου τα εκατομμύρια των εργαζομένων καλούνται να ζουν σε όλο και χειρότερες συνθήκες.

Αντλούμε δύναμη, από το παράδειγμα των αλύγιστων της ταξικής πάλης για τον σύγχρονο αγώνα.

Συνεχίζουμε κάτω από το σύνθημα του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ για ΚΚΕ Δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της ιστορίας για το Σοσιαλισμό!».

Ένα ξεχωριστό στιγμιότυπο 

Λίγο πριν την αναχώρηση της Ομάδας που ξεναγήθηκε μέχρι και τον 1ο Όρμο, όχι μακριά απ’ τη «μισητή Συκιά», όπου έμειναν κρεμασμένοι και βασανίστηκαν για ώρες, πολλοί σύντροφοι εκπληρώθηκε η επιθυμία του συντρόφου Μήτσου Παπαδημητρίου, που έφυγε από τη ζωή το 2021 για να αφήσουμε τις στάχτες του στη θάλασσα της Γιούρας.

Ο σύντροφος Μήτσος φυλακίστηκε τρεις φορές στον ξερόβραχο. Στην πρώτη περίοδο λειτουργίας της, στην αρχή της χούντας και ξανά μετά τον ξεσηκωμό του πολυτεχνείου.

Συνολικά, έμεινε πάνω από 22 χρόνια σε φυλακές και εξορίες.

Ο σ. Παπαδημητρίου μέσα στις φυλακές και τις εξορίες, όπως και μετά την αποφυλάκισή του· σε συνθήκες παρανομίας και νομιμότητας – δούλεψε πρωτοπόρα και δραστήρια υπερασπίζοντας του σκοπούς και την ιδεολογία του ΚΚΕ.

Με το προσωπικό του παράδειγμα μετέφερε αγωνιστική αισιοδοξία – θα τον θυμόμαστε για πάντα.

12 ΟΚΤΩΒΡΗ 1944 ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ Αγωνιζόμαστε με την πείρα του επαναστατικού 1944 για μια Ελλάδα του λαού της

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Ανακοίνωση, Σημαντική 8 Οκτωβρίου, 2025

 

 

81 χρόνια από την 12η Οχτώβρη 1944 ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ την Απελευθέρωση της Αθήνας από το ναζί κατακτητή που, κάτω από τα χτυπήματα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στη χώρα μας, εξαναγκάζονταν να εγκαταλείψει την Αθήνα και τη χώρα μας για να έρθει, έτσι, μετά την τρίχρονη Κατοχή, η πολυπόθητη Λευτεριά για την οποία ο λαός μας πλήρωσε βαρύτατο τίμημα με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τεράστιες καταστροφές.

 

Δεν ξεχνάμε τη μέρα της Απελευθέρωσης όταν ο λαός της Αθήνας, με τις σημαίες και τα λάβαρα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του τιμημένου ΚΚΕ που ήταν η ψυχή, οργανωτής και ο καθοδηγητής του Απελευθερωτικού αγώνα, κατέκλυζε τους Αθηναϊκούς δρόμους γιορτάζοντας τη Λευτεριά του. Ο λαός μας με τον ηρωικό λαϊκό στρατό του, τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό, τον ΕΛΑΣ, είχε ήδη τότε απελευθερώσει το 90% της χώρας, παίρνοντας τις τύχες του στα χέρια του οργανώνοντας την Λαϊκή Αυτοδιοίκηση, τη Λαϊκή Δικαιοσύνη, τη Λαϊκή Παιδεία κλπ.

 

Το ναζιστικό τέρας αν και έπνεε τα λοίσθια, καθώς ο Κόκκινος Στρατός της ΕΣΣΔ καταδίωκε τα ναζιστικά στρατεύματα απελευθερώνοντας τη μια μετά την άλλη τις κατεχόμενες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, επιτίθονταν με μεγαλύτερη βαρβαρότητα κατά του λαού μας, των λαϊκών δυνάμεων-και πρώτα -πρώτα κατά του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, του ΚΚΕ και των κομμουνιστών αγωνιστών- που μάχονταν για την Απελευθέρωση της πατρίδας. Οι ναζί κατακτητές διέπρατταν τα μεγαλύτερα εγκλήματά με «μπλόκα» στις γειτονιές της Αθήνας και άλλες πόλεις, με τις μαζικές δολοφονίες πολιτών κλπ με στόχο να τρομοκρατήσουν τον Ελληνικό λαό που αντιστέκονταν σθεναρά απέναντι στον κατακτητή. Αποτελούσε κοινό στόχο των ναζί και των Άγγλων το τσάκισμα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ κάτω από το φόβο κατάληψης της εξουσίας από το λαό.

 

Ο λαός της Αθήνας και του Πειραιά, με επικεφαλής τον ΕΛΑΣ, βρίσκεται συνεχώς σε συναγερμό. Αντιστέκεται με το όπλο στο χέρι δίνοντας σκληρές μάχες ενάντια στην εγκληματική δράση του υπέρτερου στρατιωτικά εχθρού. Δεκάδες συνοικίες γίνονται τόποι μαρτυρίου, σύμβολα θυσίας και αγώνα, όπως Καισαριανή, Βύρωνας, Κοκκινιά, Πειραιάς, Δουργούτι, Περιστέρι, Καλλιθέα, Υμηττός και άλλες.

 

Ο λαός μας οργανωμένος, στη συντριπτική πλειοψηφία του, στο ΕΑΜ με καθοδηγητή και αιμοδότη το τιμημένο ΚΚΕ και η νεολαία μας που ήταν οργανωμένη στην ΕΠΟΝ έδιναν τη ζωή τους στον αγώνα ενάντια στους φασίστες κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους και με τον ΕΛΑΣ, απελευθέρωσαν την πατρίδα μας. Έγραψαν μια από τις λαμπρότερες σελίδες στην ιστορία της λαϊκής πάλης στη χώρα μας, συμβάλλοντας, επίσης διεθνώς στον αγώνα για τη συντριβή του φασισμού -ναζισμού, αγώνα στον οποίο πρωταγωνιστούσε η Σοβιετική Ένωση για την απελευθέρωση των λαών των κατεχόμενων χωρών της Ευρώπης.

 

Δεν ξεχνάμε ότι, αντίθετα, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις στη χώρα μας εγκατέλειψαν το λαό στην τύχη του κάτω από την μπότα του κατακτητή. Μέρος του αστικού πολιτικού κόσμου εγκατέλειψε τη χώρα μαζί με τους Εγγλέζους συμμάχους τους καταφεύγοντας στη Μ. Ανατολή και το Λονδίνο. Μια μερίδα τους συνεργάστηκαν ανοιχτά με τους Γερμανούς κατακτητές συγκροτώντας τις δωσίλογες κυβερνήσεις. Μαζί οργάνωσαν τα διαβόητα Τάγματα Ασφαλείας και άλλες ένοπλες φασιστικές οργανώσεις για να «χτυπήσουν» το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ, τον αγωνιζόμενο λαό γενικότερα και, πρώτα απ’ όλους, το ΚΚΕ και τους κομμουνιστές. Την αστική τάξη και το πολιτικό προσωπικό της, που καλούσε το λαό μας σε υποταγή στον κατακτητή, το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν πως θα πλουτίσουν και πως θα σώσουν την Εξουσία τους σε βάρος του λαού μας…

 

Το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ που είχε με το σύνθημα του τιμημένου ΚΚΕ: «όλοι επί ποδός πολέμου», από τον Αύγουστο του 1944, στην Αθήνα, κατάφεραν αποφασιστικά χτυπήματα ενάντια στα γερμανοφασιστικά στρατεύματα. Έτσι, στα μέσα Αυγούστου οι Ανατολικές Συνοικίες ήταν ελεύθερες, ο ΕΛΑΣ της Αθήνας ήλεγχε όλες τις συνοικίες της Αττικής. Κι ενώ ο ΕΛΑΣ χτυπούσε ανελέητα τα γερμανοφασιστικά στρατεύματα κατά την υποχώρησή τους, οι Εγγλέζοι ιμπεριαλιστές, σε συμφωνία μαζί τους, τους άφηναν να φύγουν ανενόχλητοι με στόχο την αντιμετώπιση του Κόκκινου Στρατού για να επιβραδύνουν την προέλασή του προς το Βερολίνο…

 

Όμως ο λαός μας, που η συντριπτική πλειοψηφία του ήταν συσπειρωμένη στο ΕΑΜ και στο ΚΚΕ, με δικό της στρατό τον ΕΛΑΣ, δεν μπόρεσε να χαρεί την Απελευθέρωση από το ναζί κατακτητή. Η Αστική τάξη και οι Εγγλέζοι ιμπεριαλιστές σύμμαχοί της με το φόβο ότι ο λαός μας, στις επαναστατικές συνθήκες που επικρατούσαν με την Απελευθέρωση της Αθήνας, θα επικρατούσε και θα καταλάμβανε την εξουσία, προκειμένου να επιβάλλουν την εξουσία της Αστικής τάξης, οδήγησαν στο αιματοκύλισμα του λαϊκού κινήματος τον Δεκέμβρη του ’44. Ο λαός μας με το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ, επί 33 μέρες αγωνίστηκε ηρωικά παρά την υποχώρηση κάτω από άνισο συσχετισμό.

 

Επιβεβαιώθηκε, και τότε, ότι δεν μπορεί να υπάρξει «εθνική ενότητα» ανάμεσα στις λαϊκές εργατικές δυνάμεις με την αστική τάξη, η οποία -και στην Κατοχή- πλούτιζε με τη μαύρη αγορά, ενώ ο λαός πεινούσε αγωνιζόμενος. Έτσι, επιβεβαιώνεται, ακόμα, πως δεν είναι προς το συμφέρον των λαών η συμμετοχή του Κομμουνιστικού Κόμματος σε αστική διακυβέρνηση όπως έγινε τότε στην κυβέρνηση Παπανδρέου. Αυτό επιβεβαιώθηκε καθαρά, στη χώρα μας, με τις μεθοδεύσεις της αστικής τάξης και των Εγγλέζων ιμπεριαλιστών συμμάχων της για να επιβάλλουν την αστική εξουσία, που οδήγησαν στον εμφύλιο. Ο λαός με επικεφαλής το ΚΚΕ δεν υποτάχτηκε αλλά ξαναπήρε τα όπλα γράφοντας την τρίχρονη ένοπλη ταξική εποποιία του ΔΣΕ.

 

Τον πόλεμο τον προκαλεί ο ιμπεριαλισμός για τα μεγάλα μονοπωλιακά συμφέροντα, για να είναι αποτελεσματική η πάλη των λαών, απαιτείται να έχει αντιμονοπωλιακή, αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, για ριζικές αλλαγές και ανατροπές στο συσχετισμό δυνάμεων με στόχο την εργατική εξουσία.

 

Οι αγωνιστές, οι φίλοι, οι απόγονοι, οι πολιτικοί πρόσφυγες τιμούμε τον μεγαλειώδη, ηρωικό αγώνα του λαού μας την περίοδο 1941-49 και παλεύουμε για την υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας, της διατήρησης της ιστορικής μνήμης. Για να μείνουν ζωντανά τα διδάγματα της Ιστορίας του Β΄ ΠΠ, ώστε να μην πληρώνουν πια οι λαοί την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Να πάρουν τη ζωή τους στα δικά τους χέρια, οργανώνοντας την κοινωνία με ριζικά διαφορετικό τρόπο ανάπτυξης, με επίκεντρο την κάλυψη των ανθρώπινων αναγκών, χωρίς εκμετάλλευση, προσφυγιά και πολέμους.

 

Η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ αγωνίζεται σταθερά μαζί με ΚΚΕ το τιμημένο Κόμμα της Αντίστασης-Απελευθέρωσης και της πάλης του ΔΣΕ να αποδοθούν οι Γερμανικές πολεμικές επανορθώσεις για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι ναζί κατακτητές στη χώρα μας. Η ΟΔ Γερμανίας 81 χρόνια μετά αρνείται να πληρώσει όπως οφείλει ικανοποιώντας το δίκαιο αίτημα του λαού μας που είναι και απόφαση διεθνών Συμφωνιών (Παρίσι, Λονδίνο). Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη τακτική των Ελληνικών Κυβερνήσεων που, ενώ στα λόγια δηλώνουν πως διεκδικούν τις Γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις, στην πράξη δεν προχωρούν σε συγκεκριμένες πρακτικές ενέργειες για τη διεκδίκησή τους… Απαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση να διεκδικήσει, τώρα, τις γερμανικές επανορθώσεις, γιατί είναι οφειλόμενες αποζημιώσεις στο λαό μας.

Ως Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας αγωνιζόμαστε ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στην Ουκρανία και την Παλαιστίνη που κλιμακώνονται και απαιτούμε την απεμπλοκή της Ελλάδας. Απαιτούμε να κλείσουν οι ΝΑΤΟϊκές Βάσεις του θανάτου, για να επιστρέψουν οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που δρουν εκτός συνόρων και την αποδέσμευση της χώρας μας από ΝΑΤΟ και ΕΕ.

 

Ο κίνδυνος για το λαό μας και τους άλλους λαούς, δυστυχώς, μεγαλώνει καθώς γίνεται όλο και πιο ορατή η γενίκευση του ιμπεριαλιστικού πολέμου ενώ οξύνονται οι ανταγωνισμοί ΗΠΑ-Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Την ίδια στιγμή, η ιμπεριαλιστική ΕΕ αυξάνει τις επενδύσεις στην πολεμική βιομηχανία για να αναβαθμιστεί η ανταγωνιστικότητά της και ο γεωπολιτικός της ρόλος, για να αντιμετωπίσει την επερχόμενη οικονομική κρίση. Η ΕΕ κάνει στροφή στην πολεμική οικονομία, προσθέτοντας στους λαούς και νέα βάρη.

 

Καταγγέλλουμε το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ που με τη στήριξη και συμμετοχή των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ επιδίδεται σε ένα γενικευμένο πόλεμο εναντίον των λαών της Μέσης Ανατολής, σε μια επιχείρηση αναδιαμόρφωσης του στάτους στη Μέση Ανατολή, με θύματα τους λαούς της περιοχής και, πρώτα απ’ όλους, του λαού της Παλαιστίνης που αγωνίζεται για τη δική του ελεύθερη πατρίδα. Καταγγέλλουμε το βρώμικο σχέδιο του εγκληματία Νετανιάχου και του Τραμπ για τη Γάζα. Ουσιαστικά, επιχειρείται η απεμπόληση του δικαιώματος των Παλαιστινίων για την ίδρυση του δικού τους Παλαιστινιακού κράτους και προωθείται η υλοποίηση των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών ΗΠΑ-Ισραήλ για τη Γάζα με τη δημιουργία προτεκτοράτου των ΗΠΑ-Ισραήλ.

 

Στις σημερινές συνθήκες και με την πείρα του επαναστατικού 1944 αγωνιζόμαστε, μαζί με το εργατικό, λαϊκό κίνημα για να εξαλειφθούν δια παντός οι αιτίες των ιμπεριαλιστικών πολέμων και των καπιταλιστικών κρίσεων. Για να καταργηθεί η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο για να ανοίξει οριστικά ο δρόμος της λαϊκής ευημερίας σε μια κοινωνία που ο λαός θα είναι αφέντης στον τρόπο του.

ΕΔΕΣΣΑ & ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ Εκδήλωση μνήμης για την ανατίναξη γερμανικής αμαξοστοιχίας στο Μουχάρεμ Χάνι Έδεσσας 

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 6 Οκτωβρίου, 2025

 

Εκδήλωση μνήμης για τους ηρωικούς νεκρούς των νικηφόρων αντιφασιστικών μαχών του 30ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ με την ανατίναξη των γερμανικών αμαξοστοιχιών, που περνούσαν από τα στενά τον Αύγουστο του 1944, διοργάνωσαν και φέτος τα Παραρτήματα ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Έδεσσας και Γιαννιτσών.

Η εκδήλωση έγινε στα Στενά του Μουχαρέμ Χάνι βόρεια της Έδεσσας, ανάμεσα στα βουνά Καϊμακτσαλάν και Βέρμιο.

Χαιρετισμό στην εκδήλωση απηύθυνε ο Γραμματέας της Τομεακής Επιτροπής Πέλλας του ΚΚΕ Μιχάλης Καλαϊτζής επισημαίνοντας τη μεγάλη συμβολή των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης, αλλά και την ανάγκη της αγωνιστικής παρουσίας των Απογόνων & Φίλων της στο σήμερα της αντιλαϊκής πολιτικής για τους εργαζόμενους και το λαό μας».

Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο εκπρόσωπος των Παραρτημάτων Έδεσσας & Γιαννιτσών της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Αλέκος Ουγγρίνος, ο οποίος, στην ομιλία του μεταξύ άλλων για το ιστορικό των γεγονότων τόνισε:

«Ερχόμαστε σήμερα, στα 81 χρόνια των Μαχών, να τιμήσουμε αγωνιστικά τη μνήμη των ηρωικών νεκρών του 30ου & των άλλων Συνταγμάτων του ΕΛΑΣ, που έπεσαν εδώ στα Στενά του Μουχαρέμ – Χάνι.

Οι σημαντικότερες μάχες και οι επιθέσεις των μαχητών του ΕΛΑΣ δόθηκαν στις 3 προς 4 Αυγούστου με 60 νεκρούς & 2 αιχμαλώτους Γερμανούς και στις 6 Αυγούστου του 1944 με επιθέσεις σε φάλαγγες αυτοκινήτων & γερμανικές αμαξοστοιχίες με εφόδια για τις δυνάμεις Κατοχής, κύρια από τις δυνάμεις του 30ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ με έδρα το βουνό Πάϊκο βόρεια των Γιαννιτσών & του 16ου Συντάγματος με έδρα το Βέρμιο.

Το 30ο Σύνταγμα έφτασε να έχει δύναμη μόνιμων μαχητών στους 2.500 άνδρες και ενίσχυση από τον Εφεδρικό ΕΛΑΣ των χωριών του κάμπου της Πέλλας με 3.500 άνδρες. Ανάμεσα στους μαχητές του είχε προσχωρήσει και μια διμοιρία Γερμανών αντιφασιστών από το φρουραρχείο Γιαννιτσών.

Ίσως η σημαντικότερη μάχη νά’ ναι αυτή τα χαράματα στις 6 Αυγούστου του 1944 με την επίθεση σε γερμανική αμαξοστοιχία που εκτελούσε το δρομολόγιο Φλώρινας – Θεσσαλονίκης με 28 βαγόνια και 2 μηχανές , που είχε σαν αποτέλεσμα 130 νεκρούς και 158 αιχμαλώτους Ιταλούς & Γερμανούς. Η μάχη ήταν πολύ σκληρή. Οι δυνάμεις των Γερμανών εισβολέων στην αμαξοστοιχία πολλαπλάσιες & ισχυρές. Υποχώρησαν όμως μπροστά στην ηρωική επίθεση των Ελασιτών και παραδόθηκαν. Η αμαξοστοιχία με πολεμικά εφόδια και – κύρια – με υγειονομικό υλικό απαραίτητο για τον αντιστασιακό αγώνα, καταλήφθηκε.

Συνολικά στις μάχες του Μουχαρέμ – Χάνι οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ εξουδετέρωσαν 640 γερμανο-ιταλούς φασίστες εισβολείς και ντόπιους συνεργάτες αυτών, εκατοντάδες ήταν οι τραυματίες και πάνω από 270 οι αιχμάλωτοι.

Το τίμημα για τους ένδοξους μαχητές του ΕΛΑΣ ήταν ο ηρωικός χαμός 18 παλικαριών του, που σήμερα ήρθαμε να τιμήσουμε και τα ονόματά τους είναι χαραγμένα πρώτα-πρώτα στην ιστορική μνήμη όλων μας και βέβαια στο απέριττο μνημείο της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ εδώ στα Στενά του Μουχαρέμ – Χάνι. Ανάμεσά τους και ο ελληνοεβραίος έφεδρος ανθυπολοχαγός του ΕΛΑΣ Μάρκος Αλμπέρτο Καρασσό.

Έλαβαν μέρος τα παρακάτω 3 Τάγματα του ΕΛΑΣ: Το 2ο Τάγμα του 30ου Συντάγματος με Διοικητή τον Καπετάν – Κατσώνη, το 1ο Τάγμα του 16ου Συντάγματος με Διοικητή τον Καπετάν – Μαύρο και το 3ο Τάγμα του 53ου Συντάγματος με Διοικητή τον Σεραφείμ Καρασάββα. Στην επιχείρηση πήρε επίσης μέρος και ο Διοικητής της 10ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ Καπετάν-Πέτρος, που έδωσε και το σύνθημα έναρξης της επίθεσης με τη ρίψη 3 φωτοβολίδων.

Αναμεσά τους ξεχωριστή η συμβολή και της ομάδας του Κόμματος στην περιοχή, με επικεφαλής τον Γιώργο Μουστάκη, στέλεχος του ΚΚΕ. Στην ομάδα αυτή σημαντική η παρουσία της ηρωίδας της Αντίστασης Ειρήνης Γκίνη από τα γειτονικό Ροσίλοβο, τα σημερινά Ξανθόγεια. Η ανταμοιβή τους από το ελληνικό αστικό κράτος, η παραπομπή της ομάδας στο Έκτακτο Στρατοδικείο των Γιαννιτσών και η εκτέλεσή τους. Έμεινε στην πλούσια αντιστασιακή ιστορία του λαού μας η Ειρήνη Γκίνη σαν η πρώτη γυναίκα εκτελεσμένη από τον Ελληνικό στρατό, που σύμφωνα με το επίσημο δελτίο τύπου του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης: “πηγαίνοντας στον τόπο της εκτέλεσης στα νεκροταφεία των Γιαννιτσών τα χαράματα της 26ης Ιούλη του 1946 έψαλε τον Ύμνο της Γ’ Διεθνούς και ζητοκραύγαζε υπέρ του ΚΚΕ”».

Απαγγελίες ποιημάτων και αντάρτικα τραγούδια

Η εκδήλωση εμπλουτίστηκε με απαγγελίες ποιημάτων από νεολαίους και με αντάρτικα & αγωνιστικά τραγούδια από τους Μαραντίδη Κώστα και Σαπουνά Βαγγέλη.

Στο χώρο υπήρχε Έκθεση Φωτογραφιών από τους αντιστασιακούς αγώνες του Λαού μας.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν συγγενείς των ηρωικών νεκρών, απόγονοι και φίλοι της Εθνικής Αντίστασης από διάφορες περιοχές. Την εκδήλωση τίμησαν με τη παρουσία τους το Μέλος τοου Γραφείου Περιοχής Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ & Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Θεσσαλονίκης με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» Τομπουλίδης Βασίλης, πολυμελής Αντιπροσωπεία της Τομεακής Επιτροπής Πέλλας του ΚΚΕ με επικεφαλής τον Γραμματέα της Καλαϊτζή Μιχάλη, ο δημοτικός σύμβουλος εκλεγμένος με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» στο Δήμο Σκύδρας Γιάννης Σουμελίδης, Αντιπροσωπεία του Παραρτήματος Νάουσας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ Ιστορικός περίπατος

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 22 Σεπτεμβρίου, 2025

Ιστορικό περίπατο διοργάνωσαν χθες οι ΟΒ Περιστερίου της ΚΝΕ και το Παράρτημα Περιστερίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ. Οι συμμετέχοντες ξεκίνησαν από την πλατεία του Μπλόκου, όπου τον Ιούλη του 1944 οι Γερμανοί ναζί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους ταγματασφαλίτες συγκέντρωσαν με τη βία και την τρομοκρατία στον Λόφο Αξιωματικών 5.000 Περιστεριώτες από 16-70 χρόνων με κύριο στόχο να χτυπήσουν τον ΕΛΑΣ στο Περιστέρι. Στη συνέχεια 180 αγωνιστές Περιστεριώτες οδηγήθηκαν στα κολαστήρια του Γουδή και στο Χαϊδάρι.

Η 1η στάση έγινε στη Θηβών, στον τόπο του Ελαιώνα, όπου διεξήχθη η μάχη του ΕΛΑΣ με τις δυνάμεις της Ειδικής Ασφάλειας του Μπουραντά στις 16 Σεπτέμβρη του ’44. Η 2η στάση στην πλατεία Έκτορα, όπου σκοτώθηκε ο Νίκος Γεωργιάδης (Έκτορας), διοικητής του 414 Τάγματος Περιστερίου του ΕΛΑΣ, ηρωικά μαχόμενος. Η 3η και τελευταία στάση έγινε στο σπίτι της Άννας Παρλιάρου, μιας θρυλικής μορφής που συμπυκνώνει όλα τα στοιχεία του αλύγιστου κομμουνιστή, η οποία στα 16 της χρόνια συνελήφθη ως στέλεχος της ΕΠΟΝ και έπειτα του ΚΚΕ και γνώρισε φριχτά βασανιστήρια, από τα οποία βγήκε αλύγιστη.

Όλα τα παραπάνω συνθέτουν την ηρωική πορεία και πάλη του ΚΚΕ στην περιοχή του Περιστερίου, που έδωσε τα καλύτερά του παιδιά σ’ αυτήν την υπόθεση. Η αλύγιστη στάση των κομμουνιστών και κομμουνιστριών τότε, φωτίζει και καθοδηγεί την πάλη στις σημερινές συνθήκες της νεότερης γενιάς αγωνιστών για να πάρουν «τα όνειρα εκδίκηση».

ΚΟ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ του ΚΚΕ Επίσκεψη πρωτοπόρων συντρόφων της σε Βίτσι, Γράμμο, Πρέσπες 

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 20 Σεπτεμβρίου, 2025

Στην περιοχή του Βίτσι, του Γράμμου και των Πρεσπών βρίσκονται οι πρωτοπόροι σύντροφοι από την ΚΟ Γερμανίας του ΚΚΕ που διακρίθηκαν στην άμιλλα της ΚΕ για την περσινή οικονομική εξόρμηση του Κόμματος. Μια περιοχή που συμπυκνώνει και αποτυπώνει μέσα από τα μνημεία και τα μουσεία της τον ηρωικό αγώνα του ΔΣΕ, των μαχητών και μαχητριών που στο δίλημμα «υποταγή ή οργάνωση της πάλης και αντεπίθεση» έδειξαν πως η απάντηση είναι μία: Αντεπίθεση.

Η πρώτη μέρα ξεκίνησε με την επίσκεψη στο Μνημείο των μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ που έπεσαν στη Μάχη της Φλώρινας, μνημείο φάρο που εκπέμπει τα αθάνατα ιδανικά του ΔΣΕ και πυξίδα για τις μελλοντικές γενιές. Τους συντρόφους υποδέχθηκε η συντρόφισσα Τίνα Κουζιάκη, μέλος του ΓΠ Δυτικής Μακεδονίας του Κόμματος.

Στη συνέχεια επισκέφτηκαν την καρδιά της Ελεύθερης Ελλάδας, τις Πρέσπες, που φιλοξενούσε το Γενικό Αρχηγείο του ΔΣΕ και την έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ. Ξεκινώντας από το Μουσείο του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΔΣΕ στην Καλλιθέα Πρεσπών, γνώρισαν μέσα από τα εκθέματα και το αρχειακό υλικό, πτυχές του ηρωικού αγώνα των μαχητών και μαχητριών του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ. Το μουσείο αναδεικνύει το πώς ο ΔΣΕ συνέβαλε στην οργάνωση της ζωής στην Ελεύθερη Ελλάδα, τον αγώνα για τον εγγραμματισμό και την υγειονομική περίθαλψη του πληθυσμού, την οργάνωση της παραγωγής, τον πολιτισμό, τη φροντίδα για τα παιδιά, τη λειτουργία λαογέννητων θεσμών όπως οι λαϊκές συνελεύσεις με ισότιμη συμμετοχή ανδρών και γυναικών, την ισοτιμία της γυναίκας.

Ξεχωριστή θέση στο μουσείο έχει η αποτύπωση από την επίσκεψη του Γάλλου ποιητή Πωλ Ελυάρ και ο διεθνής αντίκτυπος της στην ανάδειξη της ανωτερότητας του ηρωικού αγώνα του ΔΣΕ. Στη συνέχεια επισκέφτηκαν τη «Σπηλιά του Ζαχαριάδη» κοντά στην Πύλη Πρεσπών, ενώ η πρώτη μέρα ολοκληρώθηκε στον Πυξό, όπου βρίσκεται το Μνημείο για την Α’ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της Πανελλαδικής Δημοκρατικής Ένωσης Γυναικών το Μάρτη του 1949. Υπενθυμίζεται πως η ΠΔΕΓ ιδρύθηκε τον Οκτώβρη του 1948 στην Ελεύθερη Ελλάδα.

Η δεύτερη μέρα ξεκίνησε με την επίσκεψη στο μνημείο προς τιμή του Νίκου Θεοχαρόπουλου (Σκοτίδα), Υποστράτηγου του ΔΣΕ, που βρίσκεται στο Βατοχώρι, όπου τραυματίστηκε θανάσιμα.

Στη συνέχεια επισκέφθηκαν το μνημείο στο νεκροταφείο του Κώττα, όπου ο Κώστας Σταμπολίδης, μέλος της Επιτροπής Μνημείων και Μουσείων της ΚΕ του ΚΚΕ τους ενημέρωσε για την συνεχή προσπάθεια του Κόμματος να αναδείξει μέσα από τη δημιουργία δικτύου μνημείων και μουσείων την εποποιία και το μεγαλείο του ηρωικού αγώνα του ΔΣΕ. Ακολούθησε επίσκεψη στο Νοσοκομείο του ΔΣΕ στο Γράμμο, άλλον έναν άθλο της τρίχρονης εποποιίας 1946-1949 του επαναστατικού κινήματος της χώρας μας, μνημείο πολιτικού πολιτισμού, που ανέλαβε τη νοσηλεία των τραυματιών αλλά και του πληθυσμού. Ο σύντροφος Κώστας Χατζηδαμιανός, μέλος του ΓΠ Δυτικής Μακεδονίας του Κόμματος ξενάγησε τους συντρόφους στη Νοσοκομειούπολη.

Η δεύτερη μέρα ολοκληρώθηκε με την επίσκεψη στο Μουσείο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΔΣΕ στο Νεστόριο Καστοριάς, πηγή έμπνευσης και διδαγμάτων, με ντοκουμέντα και ιστορικά εκθέματα που προβάλλουν τον αγώνα στην ευρύτερη περιοχή της Καστοριάς την περίοδο 1940 – 1949.

‹  Older posts Newer posts  ›