Author Archive

Η ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Πετρούπολης, καταγγέλλει την βεβήλωση του μνημείου του Άρη Βελουχιώτη, που στήθηκε πριν από μόλις λίγες μέρες από το ΚΚΕ και την  ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ στην πλατεία Άρη Βελουχιώτη (Βαλτετσίου και Έλλης), τιμώντας την μνήμη του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ και είναι αφιερωμένο σε όλους εκείνους τους μαχητές, που έδωσαν την ζωή τους στον αγώνα ενάντια στους φασίστες καταχτητές και στον Ελληνικό λαό που στήριξε την μεγαλειώδη Εθνική Αντίσταση.

Τα φασιστοειδή, που τόλμησαν, δρώντας θρασύδειλα μέσα στο σκοτάδι, να λερώσουν το μνημείο του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ  Άρη Βελουχιώτη, δεν μπορούν να ησυχάσουν γιατί το όνομά του, η δράση του και τα κατορθώματά του έγιναν θρύλος, άγγιξαν τα όρια του μύθου και αποτελούν φωτεινό παράδειγμα για το μέλλον!

Δεν μπορούν να ησυχάσουν στην ιδέα ότι, το ΚΚΕ εδώ και παραπάνω από 100 χρόνια εξακολουθεί να οργανώνει την πάλη του λαού ενάντια στο κεφάλαιο, την πάλη κατά των αφεντικών τους, κατά των καπιταλιστών, στο δρόμο για τη Λαϊκή Εξουσία.

Τους λέμε κατάμουτρα : Θρασίμια, ποτέ η ιστορία για σας δεν έγραψε λόγια αντριοσύνης. Σας κατέταξε στις κατάμαυρες σελίδες της ως ντροπή, γιατί είστε το όνειδος αυτού του τόπου και η πέμπτη φάλαγγα κάθε ντόπιου ή ξένου δυνάστη αυτού του λαού! Τους το κάνουμε ακόμα μια φορά καθαρό: Δεν μας αγγίζουν οι βρωμιές τους, γιατί ο λαός ξέρει καλά ότι οι φασίστες είναι τα μαντρόσκυλα του κεφαλαίου και του συστήματος. Βγαίνουν μόνο τη νύχτα, γιατί στο φως της μέρας ξέρουν ότι θα πάρουν αγωνιστική απάντηση, όχι μόνο από τους κομμουνιστές, αλλά και από τη συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της πόλης μας.

Το μόνο που πετυχαίνουν, είναι να δυναμώσουν ακόμη περισσότερο την επιμονή μας, ώστε να καθαρίσει η κοινωνία από κάθε φασιστοειδές σκουπίδι.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία της πόλης μας, με τη δράση τους μέσα από το λαϊκό κίνημα, στους αγώνες που αναπτύσσονται καθημερινά, να δώσουν απάντηση στους νοσταλγούς του φασισμού, να μη βρίσκουν τόπο να σταθούν.

Μόνο το οργανωμένο εργατικό – λαϊκό κίνημα μπορεί να τσακίσει το φασισμό μαζί με το σύστημα που τον γεννά.

ΤΙΜΗ και ΔΟΞΑ στους ΜΑΧΗΤΕΣ του ΕΑΜ, της  ΟΠΛΑ και του ΔΣΕ

ΤΙΜΗ και ΔΟΞΑ στην ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

ΤΙΜΗ και ΔΟΞΑ στον ΠΡΩΤΟΚΑΠΕΤΑΝΙΟ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ

Τη μέρα της απελευθέρωσης της Λάρισας από τη γερμανική ναζιστική κατοχή, που έγινε με τη θριαμβευτική είσοδο των δυνάμεων του ΕΛΑΣ στην πόλη στις 23/10/1944, τίμησαν χθες το απόγευμα οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στη Λάρισα και το Παράρτημα Λάρισας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.Η εκδήλωση ξεκίνησε από την πλατεία Δήμητρας Τσάτσου, όπου βρίσκεται η προτομή της αλύγιστης ΕΠΟΝίτισσας. Εκεί κατατέθηκαν μερικά λουλούδια στη μνήμη της και αναγνώστηκε το γράμμα που άφησε λίγες μέρες πριν την εκτέλεσή της από τους Γερμανούς κατακτητές. Ακολούθησε πορεία μέχρι το Μνημείο της ΚΕ του ΚΚΕ για τους Εκτελεσθέντες της περιόδου 1941 – 1944 και 1946-1950 (ΔΣΕ), στο Μεζούρλο, όπου έγιναν ομιλίες από τον Θανάση Σερδένη, πρόεδρο του Παραρτήματος Λάρισας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, τον Μαρσέλ Βελικάι, γραμματέας του ΤΣ ΑΕΙ Λάρισας της ΚΝΕ και τον Άγη Τριγάζη, μέλος της ΕΠ Θεσσαλίας του ΚΚΕ.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης κατατέθηκαν στεφάνια στο Μνημείο από την ΤΕ Λάρισας του ΚΚΕ, το ΤΣ της ΚΝΕ και την ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ενώ κρατήθηκε και ενός λεπτού σιγή.

Στην ομιλία του ο Θ. Σερδένης, σημείωσε, μεταξύ άλλων, πως «δεν ξεχνάμε τη μέρα της Απελευθέρωσης όταν ο λαός της Λάρισας, με τις σημαίες και τα λάβαρα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του τιμημένου ΚΚΕ που ήταν η ψυχή, οργανωτής και ο καθοδηγητής του απελευθερωτικού αγώνα, κατέκλυζε τους λαρισαϊκούς δρόμους γιορτάζοντας τη Λευτεριά του. Ο λαός μας με τον ηρωικό λαϊκό στρατό του, τον ΕΛΑΣ, είχε ήδη τότε απελευθερώσει το 90% της χώρας, παίρνοντας τις τύχες του στα χέρια του οργανώνοντας τη Λαϊκή Αυτοδιοίκηση, τη Λαϊκή Δικαιοσύνη, τη Λαϊκή Παιδεία κλπ.

Δεν ξεχνάμε ότι οι αστικές πολιτικές δυνάμεις στη χώρα μας εγκατέλειψαν τον λαό στην τύχη του κάτω από την μπότα του κατακτητή. Μέρος του αστικού πολιτικού κόσμου εγκατέλειψε τη χώρα μαζί με τους Εγγλέζους συμμάχους τους καταφεύγοντας στη Μ. Ανατολή και το Λονδίνο. Μια μερίδα τους συνεργάστηκαν ανοιχτά με τους Γερμανούς κατακτητές συγκροτώντας τις δωσίλογες κυβερνήσεις. Μαζί οργάνωσαν τα διαβόητα Τάγματα Ασφαλείας, τα ΕΑΣΑΔ και άλλες ένοπλες φασιστικές οργανώσεις για να «χτυπήσουν» το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ, τον αγωνιζόμενο λαό γενικότερα και, πρώτα απ’ όλους, το ΚΚΕ και τους κομμουνιστές. Την αστική τάξη και το πολιτικό προσωπικό της, που καλούσε το λαό μας σε υποταγή στον κατακτητή, το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν πώς θα πλουτίσουν και πώς θα σώσουν την εξουσία τους σε βάρος του λαού μας. (…)

Επιβεβαιώθηκε, και τότε, ότι δεν μπορεί να υπάρξει «εθνική ενότητα» ανάμεσα στις λαϊκές – εργατικές δυνάμεις με την αστική τάξη, η οποία -και στην Κατοχή- πλούτιζε με τη μαύρη αγορά, ενώ ο λαός πεινούσε αγωνιζόμενος. Έτσι, επιβεβαιώνεται ακόμα πως δεν είναι προς το συμφέρον των λαών η συμμετοχή του Κομμουνιστικού Κόμματος σε αστική διακυβέρνηση όπως έγινε τότε στην κυβέρνηση Παπανδρέου. Αυτό επιβεβαιώθηκε καθαρά, στη χώρα μας, με τις μεθοδεύσεις της αστικής τάξης και των Εγγλέζων ιμπεριαλιστών συμμάχων της για να επιβάλουν την αστική εξουσία, που οδήγησαν στον εμφύλιο. Ο λαός με επικεφαλής το ΚΚΕ δεν υποτάχθηκε αλλά ξαναπήρε τα όπλα γράφοντας την τρίχρονη ένοπλη ταξική εποποιία του ΔΣΕ».

Από την πλευρά του ο Μ. Βελικάι, τόνισε πως «για εμάς τους νέους κομμουνιστές και συνολικά τη νεολαία, η περίοδος της Εθνικής Αντίστασης αποτελεί σημείο έμπνευσης για τις μάχες που δίνουμε σήμερα, σημείο άντλησης χρήσιμων συμπερασμάτων που αποκτούν επίκαιρο περιεχόμενο και νόημα και μας εξοπλίζουν με γνώση, τόλμη και αντοχή. Η ηρωική ιστορία του Κόμματός μας, του ΚΚΕ, ιδιαίτερα κατά την κρίσιμη δεκαετία του ’40 αποτελεί την καλύτερη απάντηση απέναντι στη διαστρέβλωση και την ιστορική λήθη που επιχειρεί η αστική τάξη με τους μηχανισμούς και τα επιτελεία της στη νεολαία. Ακριβώς γιατί αποδεικνύει περίτρανα ότι στην πραγματικότητα συγκρούονται δύο κόσμοι, οι οποίοι δεν μπορούν να βαδίσουν πλάι – πλάι, να συμφιλιωθούν, κόντρα στα κηρύγματα περί εθνικής ενότητας και εθνικού συμφέροντος που ήδη από τα σχολικά χρόνια προσπαθούν να εμπεδώσουν στη νεολαία με τα βιβλία της ιστορίας, τις σχολικές γιορτές κ.α.

Ενώ ο Α. Τριγάζης στην ομιλία του σημείωσε, μεταξύ άλλων, για την απελευθέρωση της Λάρισας πως «αυτή η νίκη δεν χαρίστηκε από κανέναν στον λαό μας. Τη νίκη του αυτή ο λαός μας την κέρδισε με το αίμα του, με τεράστιες θυσίες, μπαίνοντας μαχητικά στο προσκήνιο της Ιστορίας, με μπροστάρη, εμπνευστή και καθοδηγητή το ΚΚΕ, γράφοντας μια από τις λαμπρότερες σελίδες στην Ιστορία της ταξικής πάλης στη χώρα μας, συμβάλλοντας, επίσης διεθνώς στον αγώνα για τη συντριβή του φασισμού – ναζισμού. Αγώνας στον οποίο πρωταγωνιστούσε η Σοβιετική Ένωση για την απελευθέρωση των λαών των κατεχόμενων χωρών της Ευρώπης.

Η απελευθέρωση από τα στρατεύματα Κατοχής δεν συνδυάστηκε με την απελευθέρωση και από τα δεσμά της καπιταλιστικής εξουσίας. Οι προγραμματικές επεξεργασίες που είχε τότε το Κόμμα, υιοθετούσαν το ενδιάμεσο στάδιο της αστικοδημοκρατικής επανάστασης, με στόχο τη διαμόρφωση μιας κυβερνητικής εξουσίας που θα ήταν ενδιάμεση του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού και που θα αναλάμβανε να ολοκληρώσει ορισμένες απαραίτητες αστικοδημοκρατικού χαρακτήρα μεταρρυθμίσεις, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για τη σοσιαλιστική επανάσταση.

Έτσι, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις με τη βοήθεια των ιμπεριαλιστών συμμάχων τους, με τον φόβο ότι ο λαός μας, στις επαναστατικές συνθήκες που επικρατούσαν, θα επικρατούσε και θα καταλάμβανε την εξουσία, οδήγησαν στο αιματοκύλισμα του λαϊκού κινήματος. 81 χρόνια μετά, ό,τι οδήγησε στον ιμπεριαλιστικό Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ακόμα εδώ. Είναι εδώ η αντιπαράθεση μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών και των ενώσεων τους, που εκφράζεται με διάφορους τρόπους σε κάθε γωνιά του πλανήτη και το διακύβευμά της είναι πάντα το ίδιο: Το άπληστο καπιταλιστικό κέρδος!

Στεκόμαστε κόντρα τους και καταγγέλλουμε όλους αυτούς που προσπαθούν να υποβαθμίσουν τη σημασία της μεγαλειώδους πάλης του λαού μας την περίοδο εκείνη και στήνουν πάρτι και φιέστες πάνω στην ιστορία και το αίμα του λαού. Εμείς είμαστε απέναντι. Εμείς τιμάμε όλους αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους, που τραυματίστηκαν, που δεν λύγισαν στα πεδία των μαχών. Όλους εκείνους που πάλεψαν με το όπλο ή με την προκήρυξη στο χέρι, κράτησαν ηρωική στάση στα κρατητήρια και στα εκτελεστικά αποσπάσματα. Εμείς συνεχίζουμε καθημερινά στον δρόμο της πάλης για τη λευτεριά και το δίκιο της εργατικής – λαϊκής πλειοψηφίας και εμπνεόμαστε απ’ όλους αυτούς που μας μάθαν πως όταν ο λαός θέλει, μπορεί, ακόμα και κόντρα σε αντιπάλους που μπορεί να φαίνονται ανίκητοι».

Με μεγάλη συμμετοχή πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση φόρου τιμής για τον κομμουνιστή Δήμαρχο του Σιδηροκάστρου Στέργιο Λεβέντη από την ΤΕ Σερρών του ΚΚΕ και το Παράρτημα Σερρών της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Στην ομιλία της η Φιλιώ Σαραντίδου, περιφερειακή Σύμβουλος με την «Λαϊκή Συσπείρωση» στην Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας, ιστορικός και πρόεδρος του Παραρτήματος Σερρών της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ αναφέρθηκε στην περίοδο της απελευθέρωσης πολλών πόλεων και κοινοτήτων της περιοχής των Σερρών από τους φασίστες Βούλγαρους και Γερμανούς κατακτητές το 1944. Όπως ανέφερε, ήδη από το 1943, οι αντάρτες του ΕΛΑΣ είχαν απελευθερώσει εκτεταμένα εδάφη της χώρας, που ήταν ανεξάρτητα τόσο από τις κατοχικές Αρχές, όσο και από τη δοσιλογική κυβέρνηση που υπήρχε στην Αθήνα.

Στην περιοχή των Σερρών το 1944 όπως άλλωστε και σε όλη την χώρα, αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία του απελευθερωτικού του κινήματος. Ο ΕΛΑΣ έμπαινε απελευθερωτής στην πόλη του Σιδηροκάστρου, των Σερρών, της Ν.Ζίχνης κ.α., οι πλατείες γεμάτες, η ατμόσφαιρα πανηγυρική, πλήθος λαού με λουλούδια στα χέρια υποδέχονταν τους ελευθερωτές, τα πρωτοπαλίκαρα του ΕΛΑΣ.

Ύστερα από λίγες μέρες κυκλοφόρησε η προκήρυξη των πρώτων εκλογών για την ανάδειξη των δημάρχων και των Δημοτικών Συμβουλίων καθώς και όλων των καινούργιων θεσμών όπως του αιρετού Λαϊκού Δικαστηρίου. Είναι η περίοδος όπου εργατικές – λαϊκές δυνάμεις σε τεράστιες συνελεύσεις στις συνοικίες αναδείκνυαν ΕΑΜικούς δημάρχους και κοινοτάρχες, είχαν αγκαλιάσει τα λαϊκά και επαρχιακά συμβούλια και τις διάφορες επιτροπές, είχαν μάθει να εμπιστεύονται τη Λαϊκή Δικαιοσύνη που έλυνε προβλήματα και διαφορές.

«Αυτή η εποποιία είναι και η μεγαλύτερη απόδειξη για το ότι τίποτα δεν μένει στάσιμο, ο αρνητικός συσχετισμός δύναμης αλλάζει κάτω από την αποφασιστική παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα και της οργανωμένης πολιτικής πρωτοπορίας της εργατικής τάξης. Η μεγαλύτερη απόδειξη ότι και στις πιο δύσκολες συνθήκες, όπως ήταν τα πρώτα χρόνια της τριπλής φασιστικής κατοχής, του φόβου και τις μαυρίλας, όταν όλα μοιάζουν χαμένα, ο λαός μπορεί να σηκώσει ανάστημα, να μεγαλουργήσει, να γ

ράψει χρυσές σελίδες ιστορίας και να κάνει πράξη: Μόνο ο λαός σώζει τον λαό!», επισημάνθηκε από την ομιλήτρια.

Στη συνέχεια ο Σπύρος Κουζινόπουλος, ιστορικός ερευνητής και δημοσιογράφος παρουσιάζοντας πλούσιο φωτογραφικό υλικό της περιόδου εκείνης από την περιοχή των Σερρών αναφέρθηκε στη δράση του Στέργιου Λεβέντη, μιας μορφής του μεγαλειώδους έπους της Εθνικής Αντίστασης αλλά και του κομμουνιστικού κινήματος στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας, ένας ακαταπόνητος και ασυμβίβαστος αγωνιστής που τίμησε όχι μόνο τον τόπο καταγωγής του, το Σιδηρόκαστρο, αλλά και την πατρίδα του.

Ο Στέργιος Λεβέντης είχε έντονη αντιστασιακή δράση μέσω της ανταρτοομάδας του ΕΛΑΣ που είχαν δημιουργήσει με τον Σταμάτη Χιώτη στην περιοχή της Νεράιδας του Παλαιοκάστρου, η οποία έφτασε να αριθμεί 100 άντρες. Χάρη στις δυνάμεις του ΕΛΑΣ τα χωριά γύρω από το Σιδηρόκαστρο –Πολύβρυσο, Λαγόνι, Άνω και Κάτω Αμπέλια, Νεράιδα, Παλαιόκαστρο, Βαμβακόφυτο, Καμαρωτό, Κοίμηση, Στρυμονοχώρι, Χαρωπό και Θερμοπηγή– αποτελούσαν από το 1943 ελεύθερες περιοχές.

Επέστρεψε στο Σιδηρόκαστρο στις 13 Σεπτεμβρίου 1944 μαζί με τους ηρωικούς αντάρτες του αρχηγείου Μποζ Νταγ. Στην πλατεία της πόλης, που είχε κατακλυστεί στο μεταξύ από μεγάλο πλήθος κόσμου, θα εκφωνήσει έναν πύρινο λόγο ζητώντας να διαθέσουν όλοι τον καλύτερο εαυτό τους για να πάει μπροστά ο τόπος, για να δουν καλύτερες μέρες όλοι οι πολίτες σε μια Ελλάδα ανεξάρτητη και δημοκρατική.

Έπειτα από ελεύθερες εκλογές που γίνονται και στις οποίες ψηφίζουν για πρώτη φορά στα χρονικά και οι γυναίκες, ο Στέργιος Λεβέντης θα αναδειχτεί ο πρώτος μετά την απελευθέρωση δήμαρχος Σιδηροκάστρου. Πασχίζει να επιλυθούν τα προβλήματα που είχαν γίνει βουνό στα τριάμισι χρόνια της βουλγαρικής κατοχής. Οργανώνει συσσίτια, ιδιαίτερα για τα παιδιά και τους απόρους, επαναλειτουργώντας τα σχολεία, φροντίζοντας να βρουν δουλειά οι άνεργοι συμπολίτες του. Την πρώτη κιόλας μέρα της δημαρχίας του, ύστερα από δική του εντολή, ανοίγουν όλες οι αποθήκες που τις είχαν πιο πριν οι κατακτητές. Και όλα τα τρόφιμα και ο ιματισμός που υπήρχαν εκεί μοιράζονται στους κατοίκους.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο Δήμαρχος Σιντικής Γ. Τάτσιος, οι πρώην δήμαρχοι  Μ. Δοδακόπουλος και Φ. Δομουχτσίδης, συγγενείς του Στέργιου Λεβέντη.

Με ενθουσιασμό μέλη και φίλοι της ΤΟ Ανατολικής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ πραγματοποίησαν διήμερη εκδρομή στο Γράμμο και στις Πρέσπες.

Την πρώτη μέρα πραγματοποιήθηκε ανάβαση στην Νοσοκομειούπολη του ΔΣΕ. Παρά την βροχή οι συμμετέχοντες είχαν την λαχτάρα να δουν από κοντά το Νοσοκομείο. Εκεί πραγματοποιήθηκε ομιλία από τον Κώστα Χατζηδαμιανό, μέλος του ΓΠ Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ, καθώς και από τους Θεοδόση Κωνσταντινίδη και Κώστα Σταμπολίδη, μέλη της Επιτροπής Μνημείων και Μουσείων της ΚΕ του ΚΚΕ, όπου αναφέρθηκαν στην διαδικασία ανάδειξης του Νοσοκομείου και του Νεκροταφείου του ΔΣΕ.

Στη συνέχεια, στο Νεστόριο, την σειρά τους πήραν, ο χορός και το τραγούδι σε γλέντι που διοργανώθηκε από την Οργάνωση. Στο χαιρετισμό του, ο Γραμματέας της ΤΟ Ανατολικής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ, Αριστείδης Θάνος, αφού ευχαρίστησε την ΟΠ Δυτικής Μακεδονίας, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Κάποιοι από εμάς ήμασταν πριν 4 χρόνια στην εκδρομή που είχε οργανώσει η ΤΟ και είδαμε το Νοσοκομείο του ΔΣΕ στα αρχικά βήματα της ανάδειξης του. Βλέποντας μέσα από τα ρεπορτάζ στον “Ριζοσπάστη” και τον “902.gr”  την προσπάθεια διάσωσης και ανάδειξης των ιστορικών τόπων στους οποίους εκτυλίχτηκαν οι σημαντικότεροι αγώνες του ελληνικού λαού, θέλαμε εδώ και καιρό να πραγματοποιήσουμε μια τέτοια εκδρομή. Είναι ένα καθήκον που το ΚΚΕ εκπληρώνει διαχρονικά. Σε όλη την Ελλάδα δημιουργούνται μνημεία και μουσεία που αναδεικνύουν την τεράστια δύναμη του λαού, που όταν το αποφασίσει γίνεται γίγαντας και μπροστά του τίποτα δεν είναι ανίκητο. Όλη την προηγούμενη χρονιά η ΤΟ, με αφορμή τα 80 χρόνια από την Αντιφασιστική νίκη των Λαών και την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, πραγματοποιήσαμε σημαντικές εκδηλώσεις για το ολοκαύτωμα του Χορτιάτη, το μπλόκο της Καλαμαριάς, καθώς και στην Επανομή για τους αλύγιστους της ταξικής πάλης, που τιμήσαμε το στέλεχος του ΚΚΕ Μιχάλη Σινάκο. Ενώ την άλλη βδομάδα θα επανατοποθετήσουμε την πλακέτα για τον καπετάν Καραϊσκάκη στον Χορτιάτη. Δεν μπορούσε όμως να λείπει η σημερινή εκδήλωση στο Γράμμο, στο Βίτσι και τις Πρέσπες. Ένα τρίγωνο στο οποίο όπου κι αν πατήσεις νιώθεις πως εδώ είναι ένας άλλος τόπος!….».

Με αφορμή την εκδήλωση, δόθηκαν και τα βραβεία άμιλλας στις πρωτοπόρες ΚΟΒ των τελευταίων 3 Οικονομικών εξορμήσεων, όπου η ΤΟ υπερκάλυπτε το πλάνο και μάλιστα πέρυσι βγήκε και πρώτη στην Κεντρική Μακεδονία. Βραβεύτηκαν οι ΚΟΒ Πυλαίας , ΚΟΒ Θέρμης και ΚΟΒ Κρήνης.

Στη συνέχεια ανά γκρουπ πραγματοποιήθηκε η επίσκεψη στο μουσείο του Νεστορίου. Πριν 4 χρόνια στην πρώτη εκδρομή της ΤΟ, το μουσείο ήταν ανολοκλήρωτο και είχε ζητηθεί η βοήθεια σε συντρόφους της Οργάνωσης για να μεταφερθούν διάφορα υλικά στο κτίριο. Σήμερα οι σύντροφοι έβλεπαν μπροστά τους ένα μουσείο αντάξιο της προσφοράς του λαού της περιοχής στους λαϊκούς αγώνες. Ένα πολύτιμο μάθημα ιστορίας:

Τα υλικά που αντίκρισαν, δεν είναι απλά κειμήλια μιας άλλης εποχής, αλλά ζωντανό κομμάτι της Ιστορίας της ταξικής πάλης στη χώρα, πηγή έμπνευσης και διδαγμάτων. Λίγο μετά την επίσκεψη, οι συμμετέχοντες ενημερώθηκαν από τον Θ. Κωνσταντινίδη, ότι παραδόθηκε, από κάτοικο της περιοχής, ως προσφορά για το μουσείο, αμερικάνικη βόμβα Ναπάλμ, η οποία ήδη εγκαταστάθηκε στο χώρο του μουσείου. Η συγκεκριμένη Ναπάλμ βρέθηκε στην περιοχή Κότζακας Γράμμου με επιφάνεια προσβολής 180 μέτρα μήκος και 40 μέτρα πλάτος. Μια βόμβα που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά εκείνη την περίοδο στο Γράμμο. Ακόμα ένα εύρημα που δείχνει ότι το μουσείο είναι σε μια διαρκή κίνηση, ζωντανεύει συνεχώς με νέα υλικά.

Την επόμενη μέρα οι επισκέπτες πήραν το δρόμο προς τις Πρέσπες όπου έγιναν στάσεις στον ομαδικό τάφο στον Κώττα, όπου βρίσκονται θαμμένοι μαχητές του ΔΣΕ που σκοτώθηκαν στα γύρω υψώματα, στις 14 Αυγούστου του 1949. Καθώς επίσης, στο μουσείο στη Καλλιθέα Πρεσπών και τέλος στα μνημεία στον Πυξό και στο Βροντερό. Πολύτιμη ήταν η ξενάγηση από την Τίνα Κουζιάκη, μέλος του ΓΠ Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ.

Σε όλες τις στάσεις πολλοί ήταν οι σύντροφοι και φίλοι του Κόμματος που αγόραζαν εκδόσεις της «Σύγχρονης Εποχής».

«Το μήνυμα της εκδρομής δόθηκε σε όλους μας! Εμπνεόμαστε και διδασκόμαστε από την 100χρονη Ιστορία του ΚΚΕ, από την τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ. Δεν σας ξεχνάμε, παραλαμβάνουμε την κληρονομιά που μας αφήσατε σαν σκυτάλη στο στίβο της ταξικής πάλης, της πάλης για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό» σημειώνει η ΤΟ Ανατολικής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ.

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση τιμής και μνήμης για τα 81 χρόνια από τη μάχη της «Ηλεκτρικής», στο πολιτιστικό κέντρο «Αντώνης Σαμαράκης» στο Κερατσίνι, από τις ΚΟ Κερατσινίου – Δραπετσώνας του ΚΚΕ και το Παράρτημα Κερατσινίου – Δραπετσώνας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ.

Άνθρωποι κάθε ηλικίας έδωσαν το «παρών» και τίμησαν τους μαχητές του ΕΛΑΣ που με αυτοθυσία εμπόδισαν τους Γερμανούς κατακτητές να βυθίσουν στο σκοτάδι την Αθήνα και τον Πειραιά κατά την αποχώρησή τους από την πρωτεύουσα. Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν η Διαμάντω Μανωλάκου, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής Β’ Πειραιά, ο Μανώλης Ραπανάκης και Πέτρος Μαρκομιχάλης, μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ και ο Στέλιος Μπενετάτος, περιφερειακός σύμβουλος Αττικής με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».

Η εκδήλωση άνοιξε με χαιρετισμό από τον Μάκη Ασπρογέρακα, πρόεδρο του Παραρτήματος Κερατσινίου- Δραπετσώνας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ο οποίος αναφέρθηκε στο χρονικό της μάχης.

Την κεντρική ομιλία πραγματοποίησε ο Γιώργος Καλαμαράς, μέλος της Επιτροπής Περιοχής της ΚΟΑ, που ανέδειξε στην ομιλία του μεταξύ άλλων την σημασία της Μάχης της Ηλεκτρικής, την κατάσταση και τον ρόλο των αστικών δυνάμεων κατά την απελευθέρωση, όπως και την καθοριστική συμβολή του ΚΚΕ αναφέροντας: «(…) δεν υπήρχε εργοστάσιο και χώρος δουλειάς που να μην είχε Κομματική και ΕΑΜική οργάνωση, με πολλά εργοστάσια να έχουν ένοπλη εργατική φρουρά (…). Χωρίς αυτή τη σχέση δεν θα ήταν δυνατό να σωθεί ο Πειραιάς κατά την αποχώρηση των Γερμανών (…). Στα τέλη του 1942 δεν υπήρχε μεταλλουργικό εργοστάσιο που να μην έχει στηθεί Κομματική και ΕΑΜική Οργάνωση (…). Το 82% της οργανωτικής σύνθεσης της ΚΟΠ ήταν εργάτες. Στους εορτασμούς για τα 26 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ, στον Πειραιά συμμετείχαν 70 χιλιάδες λαού, ενώ καθημερινά διακινούνταν 15 χιλιάδες φύλλα Ριζοσπάστη…».

Για τα συμπεράσματα από την δράση του Κόμματος εκείνη την περίοδο ανέφερε: «Τα γνωρίσματα της επαναστατικής κατάστασης κραύγαζαν πως αυτή έχει διαμορφωθεί. Υπήρχε αποδιάρθρωση των πιο σημαντικών λειτουργιών του αστικού κράτους (…). Το κρίσιμο επομένως ήταν ο υποκειμενικός παράγοντας. Οι διαθέσεις της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων. Αρχικά και κυρίως υπήρχε το ΚΚΕ, που η οργανωμένη δύναμή του ξεπερνούσε τα 400.000 μέλη στη χώρα (…). Επιπλέον, κατά πολύ περισσότερες δυνάμεις αναγνώριζαν στο ΚΚΕ τον καθοδηγητικό του ρόλο στην απελευθέρωση, όπως και τον καθοριστικό ρόλο της Σοβιετικής Ένωσης στο τσάκισμα του φασισμού. Το κύριο ήταν πως αυτές οι δυνάμεις βρίσκονταν σε οργάνωση μάχης, έχοντας στην εμπροσθοφυλακή δικό τους μεγάλο οργανωμένο στρατό, τον ΕΛΑΣ (…). Ανεξάρτητα από το αν το ΚΚΕ δε μπόρεσε να μετατρέψει τον πόθο του λαού για κοινωνική απελευθέρωση σε σαφή πολιτική διέξοδο και ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, δεν αναιρείται σε καμιά περίπτωση η μεγάλη αλήθεια. Ότι το ΚΚΕ αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης, τον οργανωτή, τη ψυχή της αντίστασης στο φασιστικό ζυγό και στους ντόπιους συνεργάτες του. Ότι την περίοδο 1940 – 1944 γράφτηκαν άφταστες σελίδες ηρωισμού, που εμπνέουν τους κομμουνιστές, εμπνέουν τους αγώνες του σήμερα και του αύριο. Το ΚΚΕ υλοποίησε το ταξικό και διεθνιστικό του καθήκον στην πάλη της εργατικής τάξης ενάντια στο φασισμό και μετέπειτα στους ντόπιους και ξένους ιμπεριαλιστές. Ενάντια στην αστική τάξη στην Ελλάδα, που με τη βοήθεια των Άγγλων και των Αμερικανών ιμπεριαλιστών, επέβαλαν με τη δύναμη των όπλων την καπιταλιστική εξουσία. Γράφτηκαν νέες σελίδες ηρωισμού με την πάλη του Δεκέμβρη και την ηρωική δράση του ΔΣΕ».

Συνδέοντας με το σήμερα στην ομιλία του στάθηκε στην μετατροπή της οικονομίας σε πολεμική, στις εξελίξεις στα πολεμικά μέτωπα, την επίθεση στα δικαιώματα της εργατικής τάξης και του λαού αναδεικνύοντας την ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων, ενώ σημείωσε για τον ρόλο και την δράση του Κόμματος: «…συζητάμε πλατιά και σήμερα με την εργατική τάξη. Ακόμα πιο αποφασιστικά και ολοκληρωμένα με το Πρόγραμμα του Κόμματος, όπως ισχύει από το Συνέδριό του, το 2013. Αλλά και αυτές τις μέρες με αφορμή το 22ο συνέδριο του Κόμματος. Ξεκινώντας με την ελπιδοφόρα διακίνηση των θέσεων της Κεντρικής Επιτροπής σε όλη την χώρα αλλά και συγκεκριμένα στον Πειραιά (…). Με το ίδιο το θέμα του, δηλαδή πώς το Κόμμα θα γίνει «πιο δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον Σοσιαλισμό», θέτουμε εξαρχής το ζήτημα για την λειτουργία του, την κατάσταση των δυνάμεών του. Ότι πρέπει να εναρμονιστεί πλήρως και με πιο γρήγορους και αποτελεσματικούς ρυθμούς με το επαναστατικό του Πρόγραμμα και το Καταστατικό του. Να είναι πραγματικά «Κόμμα παντός καιρού», «Κόμμα έτοιμο για όλα» (…) Συνεγείροντας τις εργατικές – λαϊκές συνειδήσεις, καθοδηγητής της πάλης του λαού μας για τον Σοσιαλισμό (…). Οι μεγάλοι αγώνες που δίνει ο λαός και η νεολαία τα τελευταία χρόνια με την καθοριστική συμβολή του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, υπογραμμίζουν τις ευθύνες που έχει το Κόμμα μας, ώστε, τα χρόνια που έρχονται, να συμβάλει για να γίνουν πιο αποφασιστικά βήματα στην πορεία ανασύνταξης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, στην ισχυροποίηση της αντικαπιταλιστικής γραμμής μέσα σε αυτό. Στη συγκρότηση ενός πανελλαδικά ενιαίου κινήματος, με κοινές θέσεις και στόχους διεκδίκησης, για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων ενάντια στα μονοπώλια και την εξουσία τους (…)».

Μετά την ομιλία ακολούθησε το προσκλητήριο των πεσόντων στη Μάχη της «Ηλεκτρικής».

Στην συνέχεια στο Μνημείο Πεσόντων στη Μάχη της «Ηλεκτρικής» έγινε η κατάθεση στεφάνων εκ μέρους της ΤΟ Πειραιά του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, της ΚΟΒ ΔΕΗ του ΚΚΕ, του Παραρτήματος Κερατσινίου – Δραπετσώνας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ. Στεφάνια κατέθεσαν το Κλαδικό Συνδικάτο στην Ενέργεια, ο ΠΑΣΑΣ ΔΕΗ, η Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Κερατσινίου – Δραπετσώνας, ο πολιτιστικός σύλλογος Δραπετσώνας «Τερψηχώρος», ο Εξωραϊστικός Σύλλογος Χαραυγής, ο Γυναικείος Σύλλογος Κερατσινίου – Δραπετσώνας «Στοργή του Παιδιού» (μέλος ΟΓΕ), το ΔΣ του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 13ου – 21ου Δημοτικού σχολείου Κερατσινίου, όπως επίσης και εκ μέρους του Δημοτικού Συμβουλίου ο αντιδήμαρχος Θεόδοτος Μιλτιάδης.

Την συμπλήρωση 81 χρόνων από την ιστορική επέτειο της απελευθέρωσης της Λαμίας από το φασιστικό – ναζιστικό άξονα, στις 18 Οκτώβρη 1944. όταν στην πόλη μπήκαν οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ τίμησαν η Τομεακή Επιτροπή Φθιώτιδας του ΚΚΕ και το Παράρτημα Λαμίας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, το Σάββατο 18 Οκτώβρη στην Πλ. Λαού και μπροστά στον ανδριάντα του πρωτοκαπετάνιου, Άρη Βελουχιώτη.

Μέλη και φίλοι του ΚΚΕ και της ΕΑΜικής Αντίστασης, με το βλέμμα στραμμένο στους αγώνες του σήμερα ανανέωσαν τη δέσμευσή τους για συνέχιση του ηρωικού αγώνα των κομμουνιστών και όλων αγωνιστών που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία και για τα δίκια του λαού. Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν μεταξύ άλλων ο Κώστας Μπασδέκης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και η Ανδριάνα Μπαφούτσου, γραμματέας της ΤΕ Φθιώτιδας του ΚΚΕ.

Τους παρευρισκόμενους καλωσόρισε εκ μέρους του παραρτήματος Λαμίας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, ο Χρήστος Φουσέκης, ενώ ακολούθησε πολιτική ομιλία, από την Γιώτα Αναγνωστοπούλου, μέλος του ΤΓ Φθιώτιδας του ΚΚΕ. Στη συνέχεια έγινε απαγγελία ποιήματος του Δώρου Άνθη για τον Άρη Βελουχιώτη από Κατερίνα Τσέλιου, στέλεχος του ΚΚΕ. Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων από την Άντα Ασημάκη εκ μέρους παραρτήματος Λαμίας της ΠΕΑΕΑ -ΔΣΕ, την Ανδριάνα Μπαφούτσου εκ μέρους της ΤΕ Φθιώτιδας του ΚΚΕ και τον Θανάση Τόκα, γραμματέα του ΤΣ Φθιώτιδας της ΚΝΕ.

Στην ομιλία της η Γιώτα Αναγνωστοπούλου, ανέφερε:

“Τιμούμε σήμερα την 81η επέτειο της απελευθέρωσης της Λαμίας από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ.

Η 18η του Οκτώβρη είναι για τη Λαμία, μια μεγάλη μέρα. 81 χρόνια πριν οι Γερμανοί φεύγουν άρον άρον από τη Λαμία, ενώ την προηγούμενη μέρα είχαν υποστεί την τελευταία επίθεση στη Φθιώτιδα από δυνάμεις του ΕΛΑΣ στα νταμάρια έξω από την Λαμία.

Στις 19 Οκτώβρη εισήλθαν συντεταγμένα στην πόλη μας τμήματα της θρυλικής 13ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ που βρίσκονταν στις περιοχές γύρω από τη Λαμία και έγιναν δεκτά με ενθουσιασμό. Και στις 22 εισήλθε θριαμβευτής ο πρωτοκαπετάνιος Άρης Βελουχιώτης με στελέχη της Κυβέρνησης του Βουνού, του ΕΑΜ, του ΚΚΕ.

Η σημερινή επέτειος της απελευθέρωσης της Λαμίας είναι μέρα δικαιολογημένης περηφάνιας για το ΚΚΕ.

Αισθανόμαστε άλλωστε υπερήφανοι που το ΚΚΕ αποτέλεσε τον εμπνευστή, οργανωτή και κύριος αιμοδότη της μεγάλης ΕΑΜικής Αντίστασης, ενός από τα μεγαλύτερα αντιστασιακά κινήματα της κατεχόμενης από τον φασιστικό Άξονα Ευρώπης.

Ξέρουμε πως η πρωτοπόρα δράση των κομμουνιστών, η θαρραλέα, η ανυποχώρητη στάση τους, έδωσε έμπνευση και διέξοδο στην εργατική τάξη, στον ελληνικό λαό στα πιο βαθιά σκοτάδια της κατοχής όταν ο λαός πέθαινε από την πείνα. Γιατί μέσα από τα σπλάχνα του ΚΚΕ, του ΕΛΑΣ, του απελευθερωτικού κινήματος της χώρας μας γεννηθήκανε οι θρύλοι του Άρη, του Διαμαντή, του Μπελλή, του Νείλου Μαστραντώνη, του Γιαταγιάνα, του Φράγκου και χιλιάδων ακόμα αγωνιστών.

Κόντρα σε όλους εκείνους που 80χρονια μετά την αντιφασιστική νίκη των λαών, προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία και μας λένε ότι αυτά έχουν περάσει και ότι πρέπει να τα ξεχάσουμε ως μια οδυνηρή εμπειρία για την ανθρωπότητα, το ΚΚΕ είναι εδώ και διδάσκετε, εμπνέεται και τιμά όλους αυτούς που πήραν μέρος σε αυτούς τους αγώνες.

Στεκόμαστε κόντρα τους και καταγγέλλουμε όλους αυτούς που προσπαθούν να υποβαθμίσουν τη σημασία της μεγαλειώδους πάλης του λαού μας την περίοδο εκείνη και στήνουν πάρτι και φιέστες πάνω στην ιστορία και το αίμα του λαού.

Εμείς είμαστε απέναντι. Εμείς τιμάμε όλους αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους, που τραυματίστηκαν, που δε λύγισαν στα πεδία των μαχών. Όλους εκείνους που πάλεψαν με το όπλο ή με την προκήρυξη στο χέρι, κράτησαν ηρωική στάση στα κρατητήρια και στα εκτελεστικά αποσπάσματα.

Εμείς συνεχίζουμε καθημερινά στο δρόμο της πάλης για τη λευτεριά και το δίκιο της εργατικής-λαϊκής πλειοψηφίας και εμπνεόμαστε απ’ όλου αυτούς που μας μάθαν πως όταν ο λαός θέλει, μπορεί, ακόμα και κόντρα σε αντιπάλους που μπορεί να φαίνονται ανίκητοι.

Είναι αναγκαίο να κρατάμε όλα τα συμπεράσματα από τον αγώνα του λαού την περίοδο 1940-1949, ως κόρη οφθαλμού, ιδιαίτερα σήμερα που το φιτίλι του ιμπεριαλιστικού πολέμου έχει ανάψει για τα καλά.

Άλλωστε πρέπει να σκεφτούμε πως οι αιτίες που οδήγησαν τους λαούς σ αυτόν τον τιτάνιο αγώνα, δεν έχουν εξαλειφθεί παραμένουν και σήμερα και πραγματικά αποτελούν θηλιά στο λαιμό των λαών.

Ο καπιταλισμός είναι ο κόσμος που φλέγεται, ο κόσμος των δεκάδων πολεμικών εστιών που πολλαπλασιάζονται σε όλη την υδρόγειο λόγω του αδυσώπητου ανταγωνισμού για τον έλεγχο των αγορών, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, της ενέργειας, των ενεργειακών αγωγών και των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων, των σπάνιων γαιών και γενικότερα των πολύτιμων πρώτων υλών.

Σ’ αυτή την κούρσα των ανταγωνισμών ξεχωρίζει η μεγάλη σύγκρουση ΗΠΑ -Κίνας για το ποιος θα καταλάβει την πρώτη θέση στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, ποιος θα γίνει οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά πιο ισχυρός, για να προωθήσει από καλύτερες θέσεις τα συμφέροντα του.

Δυναμώνουν οι πολεμικές ιαχές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ετοιμάζονται κι άλλες στρατιές για την ανατολική Ευρώπη, στα σύνορα με τη Ρωσία.

Καταρρέουν οι μύθοι για τους διάφορους δήθεν “ειρηνοποιούς” όπως έλεγαν στη κάποιοι για τον Τραμπ αφού είναι πλέον σαφές ότι το βέλος των εξελίξεων, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, δείχνει προς την κατεύθυνση μιας πολύ σοβαρής κλιμάκωσης, με τη χώρα μας μπλεγμένη σε μεγάλους κινδύνους, με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ και τις πλάτες των υπολοίπων κομμάτων. Άλλωστε οι ίδιοι λένε στα διαγγέλματα τους ότι “Η Ευρώπη βρίσκεται σε μάχη”, ότι “είμαστε πιο κοντά σε από ποτέ σε ανοιχτή ένοπλη σύγκρουση, από το τέλος του Β’ΠΠ” Μεγαλώνει ο κίνδυνος να γίνουν «Γάζα» και άλλες περιοχές του κόσμου.

Δεν μπορεί να κρυφτεί λοιπόν ότι το επόμενο διάστημα συνολικά θα είναι φωτιά…γι’ αυτό και προετοιμάζουν το έδαφος για νέες θυσίες από τους λαούς.

Ο ελληνικός λαός, όπως και όλοι οι λαοί θα πληρώσουν πολύ ακριβά την πολεμική οικονομία.

Τα 800 δισεκατομμύρια ευρώ, που αποφάσισαν η ΕΕ και οι κυβερνήσεις με τη σύμφωνη γνώμη όλων των κομμάτων (συντηρητικών, ακροδεξιών, προοδευτικών, σοσιαλδημοκρατικών), τα κατευθύνουν στην πολεμική προετοιμασία, την ίδια ώρα που λένε ότι θέλουν την ειρήνη.

Γιατί για τους καπιταλιστές, ο πόλεμος είναι άλλη μια ευκαιρία για περισσότερα κέρδη. Για τους λαούς, όλα αυτά σημαίνουν αρνητικές επιπτώσεις και μεγάλους κινδύνους. Συγχρόνως για τους λαούς ετοιμάζονται ακόμα μεγαλύτερες περικοπές στις κρατικές δαπάνες για υγεία, μόρφωση, κοινωνικές παροχές, μέτρα προστασίας από φυσικές καταστροφές.

Μέσα σ’ αυτές τις επικίνδυνες εξελίξεις, το ΚΚΕ δυναμώνει την πάλη κατά της εμπλοκής της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, με ευθύνη της κυβέρνησης και των προηγούμενων κυβερνήσεων που έχουν μετατρέψει τη χώρα σε ΑμερικανοΝΑΤΟικό ορμητήριο, θύτη κατά άλλων λαών, και στόχο αντιποίνων.

Στην πράξη έχει αποδειχθεί ότι οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ δεν έχουν σχέση με την ασφάλεια και την ειρήνη, δεν μπορούν να εγγυηθούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, είναι δυνάμεις εχθρικές για το λαό μας και τους άλλους λαούς.

Οι δήθεν κορώνες περί “άμυνας της χώρας” και “υπεροχής έναντι της Τουρκίας”…, ξεβρακώθηκαν χαρακτηριστικά την ώρα που ο Τραμπ υποδέχτηκε τον Ερντογάν, φορώντας στο πέτο καρφίτσα στο σχήμα μαχητικού αεροσκάφους και κάνοντας μπίζνες με τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα.

Αποδεικνύεται, για μια ακόμη φορά, αυτό που έλεγε το ΚΚΕ, όταν όλοι οι άλλοι μαζί υπερψήφιζαν τις πολεμικές δαπάνες του προϋπολογισμού: Ότι οι λαοί ματώνουν για εξοπλισμούς, οι οποίοι το μόνο που υπηρετούν είναι το ΝΑΤΟ και τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Πραγματική διέξοδος από τον πόλεμο των καπιταλιστών μπορεί να δοθεί μονάχα αν αυτόν τον τελειώσουν οι λαοί με την πάλη τους, με όλα τα μέσα, με τους ίδιους να κάνουν κουμάντο στον τόπο τους.

Το ΚΚΕ είναι μπροστά σ αυτό το αγώνα για την απεμπλοκή από το μακελειό των πολέμων.

Είναι μπροστά στον αγώνα για την υπεράσπιση ηρωικού λαού της Παλαιστίνης , που επιμένει να αντιστέκεται και να μάχεται για το δίκιο του, που αρνείται να ισοπεδωθεί κάτω από τη δολοφονική πολεμική μηχανή του Ισραήλ. Η συμφωνία ειρήνης των τελευταίων ημερών, είναι μια εκεχειρία με το πιστόλι στον κρόταφο του λαού της Παλαιστίνης, με διαιώνιση κατοχής και χωρίς ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος. Παραμένει η ισραηλινή κατοχή επί των Παλαιστινιακών εδαφών τόσο στη Λωρίδα της Γάζας όσο και στη Δυτική Όχθη, ενώ ουσιαστικά ο παλαιστινιακός θύλακας μετατρέπεται σαν ένα αμερικανο – ισραηλινό προτεκτοράτο, καθώς διαιωνίζεται η παρουσία κατοχικού στρατού.

Σε αυτόν τον αγώνα, για την υπεράσπιση του Παλαιστινιακού λαού, το ΚΚΕ μπήκε μπροστά. Είμαστε περήφανοι και δίνουμε υπόσχεση ότι στον ίδιο δρόμο θα συνεχίσουμε! Θα βροντοφωνάζουμε και θα ακούγεται παντού το Λευτεριά στην Παλαιστίνη

Πόλεμος και ένταση της εκμετάλλευσης, της καταστολής, τσάκισμα των δικαιωμάτων πάνε μαζί.

Γιατί για να υπηρετήσουν αυτά τα σχέδιά τους, θέλουν τους εργαζόμενους σύγχρονους σκλάβους.

Είδαμε άλλωστε τις τελευταίες μέρες το εργασιακό έκτρωμα που ψήφισαν.

13 ώρες δουλειά την ημέρα, σύμφωνα με το καθεστώς που προωθεί η ΕΕ και που χτίζεται λιθαράκι λιθαράκι από όλες τις κυβερνήσεις μέχρι σήμερα και πάνω στις οδηγίες της ΕΕ.

13 ώρες δουλειά την μέρα και προσπαθούν μάλιστα να το βαφτίσουν σύγχρονο και επωφελές για τους εργαζόμενους.

Τι ακριβώς είναι σύγχρονο? Να διαπραγματεύονται τα αφεντικά απευθείας με τον κάθε εργαζόμενο ακόμα και για το αν θα μπορεί να δει τα παιδιά του? Να αυξάνεται ο χρόνος εργασίας στα όρια της φυσικής εξόντωσης και να συμπιέζεται το εργατικό εισόδημα στα όρια της επιβίωσης, να περικόπτονται πόροι για την υγεία, την παιδεία, την πρόνοια?

Για εμάς πραγματικά σύγχρονο τον 21ο αιώνα με την τεράστια εξέλιξη της τεχνολογίας, της τεχνητής νοημοσύνης και την εκτίναξη της παραγωγικότητας της εργασίας, είναι και μπορεί να γίνει το να δουλεύουν οι εργαζόμενοι λιγότερο και να ζούνε περισσότερο, με σύγχρονα δικαιώματα. Να έχουν δουλειά με σταθερό εργάσιμο χρόνο, δημιουργικό ελεύθερο χρόνο για ανάπαυση, αναψυχή, άθληση, πολιτισμό.

Οι 2 απεργίες των προηγούμενων ημερών έφεραν στην επιφάνεια την τεράστια οργή που κατακλύζει τον λαό από τις συνέπειες της αντεργατικής πολιτικής της κυβέρνησης.

Το ΚΚΕ μπαίνει μπροστά για να δυναμώσει ο αγώνας και να διεκδικήσει ο λαός τα δικαιώματα του. Για να οικοδομηθεί ένα ισχυρό κίνημα που θα συγκρούεται με το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις και τα κόμματα που υπηρετούν τα συμφέροντα του και θα πρωταγωνιστεί στην πάλη, πανελλαδικά, συντονισμένα, ενάντια στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό.

Ένα κίνημα που θα συγκρούεται με αυτή την εξουσία των εκμεταλλευτών.

Ένα κίνημα που θα ακυρώνει τις παγίδες που στήνουν οι εκμεταλλευτές και οι κάθε λογής διαχειριστές της εξουσίας τους, τον εγκλωβισμό στην αναπαλαίωση του πολιτικού σκηνικού, στα σενάρια κάθε είδους αστικής κυβερνητικής εναλλαγής και στην καλλιέργεια ψεύτικων προσδοκιών.

Ιδιαίτερα τώρα που για άλλη μια φορά, πέφτουν «λυτοί και δεμένοι» για να χειραγωγήσουν, να υποτάξουν τον λαό.

Είναι ώρα να ρίξουμε φως, περισσότερο φως, να αναχαιτίσουμε την επίθεση της εξαπάτησης πως δεν έχουμε να περιμένουμε κανένα σωτήρα, πως την δύναμη την έχει ο ίδιος ο λαός.

Τώρα είναι η ώρα να στοχεύσουμε σωστά.

Να στοχεύσουμε το σύγχρονο και πραγματικά προοδευτικό σήμερα που είναι το δυνάμωμα του αγώνα για ανατροπή της πολιτικής που ορθώνει εμπόδια για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση, κρίσεις και πολέμους.

Μόνο λοιπόν με το ΚΚΕ και με δυνατό εργατικό – λαϊκό κίνημα υπάρχει διέξοδος για το λαό, με την πάλη για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό!

Η πρόταση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ είναι πραγματικά σύγχρονη επειδή προβάλει τις νέες δυνατότητες που αντικειμενικά δημιουργεί στον 21ο αιώνα η ανάπτυξη των δυνατοτήτων της παραγωγής και της κοινωνίας.

Το ΚΚΕ έχει συναίσθηση των ευθυνών του και τις αναλαμβάνει στο ακέραιο. Υποδεχόμαστε το 22ο Συνέδριό μας με πνεύμα ευθύνης, περηφάνιας, μαχητικής και ρεαλιστικής αισιοδοξίας για το δίκιο του αγώνα μας.

Φιλοδοξούμε να βάλουμε καλύτερες βάσεις, να γίνουμε ακόμα πιο ικανοί, μέσα στις ιδιαίτερα απαιτητικές συνθήκες που δρούμε για να ανταποκριθούμε στο σκοπό ύπαρξης του Κόμματος και στην αποστολή του. Για “κόμμα έτοιμο για όλα”, καθοδηγητή της πάλης του λαού μας στο σήμερα και το αύριο, για τον σοσιαλισμό.

Προετοιμαζόμαστε από σήμερα για όλα τα ενδεχόμενα, γιατί γνωρίζουμε ότι, σε αντίθεση με όσα λένε οι υπερασπιστές του σάπιου συστήματος, τίποτα δεν μένει ακίνητο

Μπορούμε να τα καταφέρουμε. Αντλούμε την αισιοδοξία και τη δύναμη μας, από το δίκιο του αγώνα. Από το γεγονός ότι το ΚΚΕ, στην ιστορική του διαδρομή βάδισε μέσα σε φωτιά και σίδερο.

Ανοίγουμε μια πλατιά συζήτηση με όλους και όλες, ξεκινώντας απ την προσυνεδριακή διαδικασία ώστε να γίνουμε ικανότεροι. Χιλιάδες Ριζοσπάστες δόθηκαν με τις θέσεις του συνεδρίου δόθηκαν, τώρα επιδιώκουμε με τη συζήτηση, τον προβληματισμό και τις τελικές αποφάσεις να κάνουμε το Κόμμα μας δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον Σοσιαλισμό!

Για αυτό το όμορφο μέλλον παλεύει το ΚΚΕ. Αυτό το μέλλον είχε στο μυαλό και στην ψυχή η ηρωική γενιά της αθάνατης εθνικής μας αντίστασης, του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, του ΔΣΕ, που παλεύαν για να δημιουργήσουν ένα νέο κόσμο έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο χωρίς φτώχεια, δυστυχία, αδικίες και πολέμους.

Γι’ αυτό σήμερα τιμάμε αυτόν τον αγώνα τους δίνοντας υπόσχεση ότι συνεχίζουμε μέχρι τη νίκη.

Τιμή και δόξα στο ΕΑΜ στον ΕΛΑΣ στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας.

Τιμή και δόξα στο ΚΚΕ».