Category Archive

Εκδήλωση τιμής και μνήμης στην Ηλέκτρα Αποστόλου και στους 4 ΕΠΟΝίτες που έπεσαν στην ηρωική εξόρμηση στην τον Ιούνη του 1944 πραγματοποίησαν χθες το απόγευμα οι Τομεακές Οργανώσεις Βορειοδυτικής Αθήνας και Α’ Αθήνας του ΚΚΕ και η ΚΟΒ ΝΟΠΕ.

Δεν ήταν τυχαίος ο χώρος όπου έγινε η εκδήλωση, στο γήπεδο μπάσκετ Εριουργίας, με τους συγκεντρωμένους και τις Οργανώσεις του Κόμματος να στέλνουν μήνυμα διεκδίκησης για τη διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης και αξιοποίησης συνολικά του χώρου της πρώην Εριουργίας προς όφελος των κατοίκων.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν τα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Γόντικας, Ελενα Μποτζιολή, Φάνης Παρρής, Γιώργος Τάτσης, Μανώλης Ραπανάκης και Νίκος Ρεμπάπης. Επίσης ο Χάρης Βουρδουμπάς, δημοτικός σύμβουλος Αθήνας με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».

Την εκδήλωση άνοιξε ο Σταύρος Νουχάκης, που ο πατέρας του, Ιωάννης, ήταν με την ομάδα των ΕΠΟΝιτών στην Εριουργία στις 24/6/1944. Περιέγραψε πώς ξεκίνησε να μαθαίνει την ιστορία για την Ηλέκτρα Αποστόλου και για τα γεγονότα στην Εριουργία, μετά τον θάνατο του πατέρα του, από τις σημειώσεις του. Διάβασε ένα απόσπασμα από τις σημειώσεις για την Μαρία Ρέππα, αδελφή του δολοφονημένου Κώστα Ρέππα, η οποία στοχοποιήθηκε και συνελήφθη αργότερα μαζί με άλλους ΕΠΟΝίτες. Κατηγορήθηκαν σαν «στρατολόγοι της Πελοποννήσου», ενώ στο σπίτι τους έκρυβαν κυνηγημένους μέχρι να καταφύγουν στο βουνό.

Σε μια μαχητική εκδήλωση, το «παρών» έδωσε λαϊκός κόσμος από την ευρύτερη περιοχή, ενώ ομιλία πραγματοποιήθηκε από τον Πάνο Σταθελάκη, μέλος του ΓΠ της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας και Γραμματέα της ΤΕ.

Αναφερόμενος στα γεγονότα, στάθηκε στις δύο μάχες που δόθηκαν στην πόλη, αυτή ενάντια στους Γερμανούς – ναζί κατακτητές στις 12-13 Ιουλίου από τον ΕΛΑΣ, αλλά και σε αυτή της 1^ης Ιουλίου 1946 από τον ΔΣΕ και με αφορμή τα 80 χρόνια από την ίδρυση του.Μίλησε για τον ηρωισμό των αγωνιστών του ΕΛΑΣ και του αγώνα που έδωσε και ενάντια στους ντόπιους συνεργάτες των Γερμανών, στα πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν, αλλά και στην ιδιαίτερη σημασία που είχε η μάχη συνολικότερα στην ανάδειξη της ανωτερότητας του ηθικού του, την ικανότητά του να δίνει πλέον αλλά και να κερδίζει μάχες εκ παρατάξεως, μέσα σε κατοικημένο χώρο.Αναφέρθηκε στα γεγονότα που ακολούθησαν της απελευθέρωσης της χώρας από την τριπλή φασιστική κατοχή, ως αποτέλεσμα των συμφωνιών Λιβάνου και Καζέρτας, την «λευκή τρομοκρατία» και το ανθρωποκυνηγητό του αστικού κράτους εναντίον του λαού συνολικότερα και ιδιαίτερα των αγωνιστών της εθνικής αντίστασης και του ΚΚΕ για να στερεωθεί η αστική εξουσία μετά και την απαράδεκτη συμφωνία της Βάρκιζας, ως και την ίδρυση του ΔΣΕ με τον τρίχρονο ηρωικό αγώνα που έδωσε.Στάθηκε και στη μάχη της Αμφιλοχίας, που είχε σκοπό την απόσπαση δυνάμεων από το Γράμμο, τους πρωταγωνιστές σε αυτή, ανάμεσα στους οποίους τον αντάρτη Βάρδα που είχε συμμετάσχει και στη μάχη του ΕΛΑΣ στην πόλη και έπεσε νεκρός με το ΔΣΕ, τη σημασία που μπορούσε να έχει η επιτυχία της, αφού τελικά κρίθηκε υπέρ του αστικού στρατού, μετά από την πολύ σκληρή έκβασή της.

Μιλώντας και για το σήμερα, σημειώνοντας ότι δεν πρόκειται για εκδηλώσεις απλής ιστορικής αναφοράς σε πολύ σημαντικά γεγονότα, ή «μνημόσυνα», αλλά δράσεις ανάδειξης των δυνατοτήτων των εργαζομένων και του λαού συνολικότερα, όπως επίσης και υπόσχεσης ότι οι θυσίες του τότε, θα πιάσουν τόπο σήμερα, στους καθημερινό αγώνα, υπογράμμισε: «Το ΚΚΕ είναι εδώ μαχητικό – επαναστατικό και σύγχρονο, αναπτύσσοντας τη δράση του για να δυναμώσουν οι προϋποθέσεις της ριζικής ανατροπής, να ανοίξει ο δρόμος στο φωτεινό μέλλον της ανθρωπότητας, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό».

Μίλησε για τις εξελίξεις με την ένταση του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού και του ιμπεριαλιστικού πολέμου, την εμπλοκή της χώρας σε αυτόν, την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος για να καμφθούν οι εργατικές – λαϊκές αντιστάσεις, να μην συναντηθεί ο λαός με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ και κάλεσε σε αποφασιστική ενίσχυσή του, καθημερινά στους δρόμους του αγώνα αλλά και στις κάλπες, απέναντι στα κάλπικα διλήμματα της κυβέρνησης της ΝΔ, των παλαιότερων και νεότερων σωτήρων του λαού και των κομμάτων τους, είτε της σοσιαλδημοκρατίας (ΠΑΣΟΚ, Τσίπρας, ΣΥΡΙΖΑ κ.α.), είτε των λεγόμενων εμφανιζόμενων ως «αντισυστημικοί» (Βελόπουλος, Καρυστιανού κ.α.).

«Έχουμε γνώση των δυνατοτήτων του αντίπαλου, αλλά και των αδυναμιών του κι ας προβάλλει σήμερα ισχυρός. Ξέρουμε ότι ο δρόμος που καλούμε το λαό συνολικότερα να ακολουθήσει δεν είναι εύκολος. Τα καθήκοντα που μπαίνουν μπροστά μας, για τα μέλη και τους φίλους του ΚΚΕ απαιτούν γερή οργάνωση και ατσάλινη θέληση, επιμονή και αυταπάρνηση στη δράση και έτσι χρειάζεται να συνεχίσουμε. Έχουμε εμπιστοσύνη και στις αστείρευτες δυνάμεις του λαού, η Ιστορία μάς έχει δώσει πολλές αποδείξεις για αυτές!

Άλλωστε, και η σημερινή μας εκδήλωση είναι ένας φόρος τιμής σε αυτούς που δεν υποτάχθηκαν στις δυσκολίες, σε όλους όσοι η θυσία τους αποτελεί για μας φάρο και οδηγό μπροστά στις νέες μάχες που έχουμε καθημερινά να δώσουμε, με την υπόσχεση ταυτόχρονα ότι θα νικήσουμε, ο λαός θα είναι αυτός που θα πει την τελευταία λέξη», κατέληξε ο Π. Σταθελάκης.

Νωρίτερα, χαιρετισμός πραγματοποιήθηκε από την Ντίνα Κυρίκου, μέρος του παραρτήματος ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ εγγονή του Νίκου Παπαζέκου, αξιωματικού, διοικητή του ΕΛΑΣ, που πήρε μέρος στη μάχη της Αμφιλοχίας ενάντια στους Γερμανούς-ναζί κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους.

Της ομιλίας, ακολούθησε ανάγνωση των ονομάτων των νεκρών των ΕΛΑΣ και ΔΣΕ στις μάχες που έδωσαν, καθώς και κατάθεση στεφάνων στο μνημείο της κεντρικής πλατείας, εκ μέρους της ΤΕ Αιτωλοακαρνανίας και της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ολοκληρώνοντας την εκδήλωση.

Με μια μεγάλη εκδήλωση, η Τομεακή Επιτροπή Χίου του ΚΚΕ και το παράρτημα Χίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ τίμησαν τις αλύγιστες της ταξικής πάλης, τις εξόριστες γυναίκες στη Χίο την περίοδο 1948–1949.

Το ψηφιδωτό «η Αντάρτισσα», της συντρόφισσας και χαράκτριας Εύας Μελάς, πλέον δεσπόζει στην είσοδο του 7ου Δημοτικού Σχολείου Χίου μαζί με το μήνυμα: «Ετούτο το σχολειό υπήρξε τόπος μαρτυρίου στα πέτρινα χρόνια 1948-49. Φυλακίστηκαν από τον Ιούνη μέχρι τον Σεπτέμβρη του 1948, γυναίκες αγωνίστριες από όλη την Ελλάδα, δημιουργώντας το Παράρτημα Β’ του Στρατοπέδου εξορίστων γυναικών Χίου. Ιούλης 2026. Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ». Θα μείνει ως κομμάτι πλέον του σχολείου να «φωτίζει», να προβληματίζει και να εμπνέει τους μαθητές, τους γονείς και τους δασκάλους του.

Η ιστορία των γυναικών θα μπορεί πλέον να μελετηθεί και να γίνει παράδειγμα για τον χιώτικο λαό μέσα από το βιβλίο που εξέδωσε η «Σύγχρονη Εποχή» μετά από πολύχρονη έρευνα και τη συλλογική προσπάθεια συντρόφων της Κομματικής Οργάνωσης Χίου, με τίτλο «Η Ιστορία αυτή δεν θα ξεχαστεί. Στρατόπεδο εξορίας γυναικών 1948-1949».

Με μαχητική εκδήλωση – υπόσχεση, ότι οι αγώνες που έδωσαν για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, δεν πήγαν χαμένοι,  η Επιτροπή Περιοχής Δυτικής Ελλάδας του ΚΚΕ, τίμησε τους μαχητές και τις μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού της Κεφαλονιάς.

Το πρωί της Κυριακής12 Ιουλίου , στον Αίνο, όπου έγραψαν λαμπρές σελίδες οι μαχητές του ΔΣΕ όπως και σε άλλες περιοχές του νησιού, συναντήθηκαν εργαζόμενοι, νεολαία και λαϊκός κόσμος, τιμώντας τα 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού και τον ηρωικό αγώνα που έδωσε στην τρίχρονη εποποιία 1946-1949.

Μέσα σε κλίμα συγκίνησης αλλά και αισιοδοξίας, με το βλέμμα στραμμένο στις εξελίξεις, για να γίνει πρωταγωνιστής ο λαός σε συμπόρευση με το ΚΚΕ και τους κομμουνιστές, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά και χωριό, αναδείχτηκε ότι οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, δεν έχουν πει ακόμη την «τελευταία τους λέξη», αντιθέτως μπορούν να αποτελέσουν τον καταλύτη των εξελίξεων.

«Είμαστε εδώ, κρατάμε με περηφάνια τη σκυτάλη, εμπνεόμαστε και συνεχίζουμε»

Με μια μεγάλη, μαχητική πορεία στους κεντρικούς δρόμους της Φλώρινας, που πλημμύρισε την πόλη με συνθήματα, αντάρτικα τραγούδια και κόκκινες σημαίες, ολοκληρώθηκε η μεγάλη πολιτική συγκέντρωση της 35ης Αντιιμπεριαλιστικής Κατασκήνωσης της ΚΝΕ. Χιλιάδες νέοι και νέες πορεύτηκαν τους δρόμους της πόλης, που είναι άρρηκτα δεμένη με την ηρωική Ιστορία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, για να καταλήξουν στο Μνημείο της ΚΕ του ΚΚΕ για τους πεσόντες μαχητές του ΔΣΕ στη Μάχη της Φλώρινας.

Το κεντρικό πανό της ΚΝΕ με το σύνθημα «80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Εμπνεόμαστε, διδασκόμαστε, συνεχίζουμε!» έδινε τον τόνο. Πίσω του ακολουθούσαν συγκροτημένες οι Οργανώσεις Περιοχών της ΚΝΕ, με τα πανό τους να σχηματίζουν ένα μεγάλο, ενιαίο κόκκινο ποτάμι που διέσχισε τους δρόμους της πόλης.

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 28 Ιουνίου το καθιερωμένο αντάμωμα των επαναπατρισθέντων πολιτικών προσφύγων, αγωνιστών, φίλων και απογόνων της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης και του ΔΣΕ που διοργάνωσε η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και ήταν αφιερωμένο στα 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Πλήθος κόσμου, συγκεντρώθηκε στον χώρο της εκδήλωσης, τον Άγιο Νικόλαο της Νάουσας. Παιδιά και εγγόνια των πολιτικών προσφύγων, επαναπατρισθέντες από την Τασκένδη και τις Λαϊκές Δημοκρατίες (Βουλγαρία, Τσεχοσλοβακία Ουγγαρία, Ρουμανία, Πολωνία) καθώς και πολλοί φίλοι της ΕΑΜικής Αντίστασης.

Στον κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο φιλοξενήθηκαν φωτογραφική έκθεση για την ΕΑΜική Αντίσταση. Έκθεση με αρχειακό υλικό από τη ζωή των πολιτικών προσφύγων, με φωτογραφίες μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ, στιγμιότυπα από τον αγώνα για τη διάσωση των παιδιών και την προσφορά του σοσιαλισμού στους Έλληνες Πολιτικούς Πρόσφυγες, καθώς και για τη συμμετοχή τους στη σοσιαλιστική οικοδόμηση. Οι επαναπατρισθέντες αντίκριζαν με μεγάλη συγκίνηση είτε τον εαυτό τους, είτε τους γονείς τους, τους φίλους και συμμαθητές τους.

Το ενδιαφέρον συγκέντρωσε και η έκθεση του παραρτήματος της Πτολεμαΐδας που ήταν αφιερωμένη στη συμβολή των κατοίκων από το ηρωικό χωριό του Βαρικού στον αγώνα του ΔΣΕ.

Στο χώρο λειτούργησε και έκθεση βιβλίου της «Σύγχρονης Εποχής» με ενδιαφέρουσες εκδόσεις σε λογοτεχνικό, πολιτικό και παιδικό βιβλίο.

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων άνοιξε με έναν σύντομο χαιρετισμό ο Γιώργος Κασαπίδης, εκ μέρους του Παραρτήματος Νάουσας της ΠΕΑΑΕΑ – ΔΣΕ και Π.Π..

Στη συνέχεια μίλησαν η Τούλα Μητσέα, πρόεδρος της  ΠΕΑΑΕΑ – ΔΣΕ και Π.Π και ο Γιάννης Δελής, βουλευτής του ΚΚΕ.

Ξεχωριστή στιγμή ήταν η απονομή Διπλώματος Τιμής στον Μηνά Μερτζανίδη, μαχητή του ΔΣΕ, ο οποίος είχε πάρει μέρος ως σαμποτέρ και ως σύνδεσμος σε πολλές επικίνδυνες αποστολές και επιχειρήσεις στα βουνά του Μπέλες. Ο Μηνάς Μερτζανίδης είναι μέλος του ΚΚΕ και ήταν πολιτικός πρόσφυγας στη Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας.

Ακολούθησε ένα σύντομο μουσικο – αφηγηματικό αφιέρωμα που επιμελήθηκαν και παρουσίασαν η Ελένη Τριανταφυλλάκη Πίττα, η Ιροντίνα Κάνδραλη και ο Κωνσταντίνος Τουραντζίδης. Περιελάμβανε τον όρκο του μαχητή του ΔΣΕ και τη ζωή στην πολιτική προσφυγιά μέσα από προσωπικές μαρτυρίες, καθώς και αφιέρωμα στους 200 της Καισαριανής.

Η εκδήλωση έκλεισε με το συγκρότημα των Δυτικών Συνοικιών της Θεσσαλονίκης να ερμηνεύει αντάρτικα τραγούδια.

Οι επαναπατρισθέντες πολιτικοί πρόσφυγες αποτελούν τη ζωντανή αδιάψευστη μαρτυρία για την προσφορά του σοσιαλισμού

Η Τούλα Μητσέα, μεταξύ άλλων ανέφερε, ότι «η ιστορία του ΔΣΕ θα μείνει αθάνατη, θα εμπνέει και όλες τις επόμενες γενιές, γιατί αν και ηττήθηκε ο ΔΣΕ στρατιωτικά, εξ αιτίας της υπεροπλίας του αντίπαλου, είναι πολιτικά και ηθικά νικητής.

Ο αγώνας του ήταν αναγκαίος και αποτελεί την κορυφαία εκδήλωση της ταξικής πάλης στην Ελλάδα κατά τον 20^ο αιώνα. Τότε το αστικό κράτος γνώρισε τον πιο μεγάλο κίνδυνο μέχρι σήμερα για την ύπαρξή του.

(…) Οργανωτής και καθοδηγητής του ΔΣΕ ήταν το ΚΚΕ. Ο ΔΣΕ στηρίχτηκε στην οργανωτική – πολεμική πείρα του ΕΛΑΣ στην Κατοχή και την ταξική σύγκρουση τον Δεκέμβρη 1944. Η μεγάλη δύναμή του ήταν οι δεσμοί του με το λαό, ιδιαίτερα στις περιοχές της Ελεύθερης Ελλάδας».

Στάθηκε ιδιαίτερα στη ζωή στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, σημειώνοντας: «Στην ΕΣΣΔ και στις Λαϊκές Δημοκρατίες τους υποδέχτηκαν δίνοντάς τους απλόχερη βοήθεια, με βαθιά ανθρωπιστική συμπεριφορά, ως βασική αξία του σοσιαλιστικού συστήματος, ξένη για τον βάρβαρο καπιταλισμό.

Φιλοξένησαν 25.000 παιδιά, υποδέχτηκαν δεκάδες χιλιάδες πολιτικούς πρόσφυγες που βρήκαν στις σοσιαλιστικές χώρες φιλοξενία, μόρφωση, εργασία, ασφάλεια και πολιτισμό.

Η αλληλεγγύη του σοσιαλισμού στους πολιτικούς πρόσφυγες εκφράστηκε στο ακέραιο, παρά τις δύσκολες συνθήκες τότε, καθώς αυτές οι χώρες είχαν υποστεί τεράστιες καταστροφές από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Βοήθησαν η ΕΣΣΔ και οι Λαϊκές Δημοκρατίες να προσαρμοστούν οι πολιτικοί πρόσφυγες, να μπουν στην παραγωγή εξασφαλίζοντάς τους εργασία, αξιοπρεπείς συνθήκες στέγασης, εκμάθηση της γλώσσας.

(…) Η απλόχερη βοήθεια του σοσιαλισμού στους Έλληνες Πολιτικούς Πρόσφυγες δόθηκε χάρη στις δυνατότητες που προσέφερε ο σοσιαλιστικός τρόπος παραγωγής, με τον κεντρικό σχεδιασμό, την κοινωνικοποιημένη ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και τον εργατικό έλεγχο.

Οι επαναπατρισθέντες πολιτικοί πρόσφυγες αποτελούν τη ζωντανή αδιάψευστη μαρτυρία για την προσφορά του σοσιαλισμού, που αποστομώνει τους απολογητές του καπιταλισμού, τους διάφορους επιχειρηματίες και δημάρχους, τους Αβραμόπουλους και Μαρατζίδηδες, αυτούς που επιχειρούν να διαστρεβλώσουν την αλήθεια, με ψέματα και φιέστες τύπου ”το θαύμα της Τασκένδης”, που διοργάνωσαν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη».

Και κατέληξε λέγοντας , ότι καμιά συκοφαντική επίθεση «δεν μπορεί να σκιάσει την τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ, τον σκοπό του αγώνα που ήταν να πάρει την εξουσία ο λαός. Δεν μπορεί να σβήσει το ήθος, την αυταπάρνηση, τον ηρωισμό χιλιάδων μαχητών και μαχητριών, την πολεμική τεχνική με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθούν άθλοι, που έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους σε κάθε σπιθαμή των βουνών της Ελλάδας.

Τιμούμε την τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ, τον ταξικό – ηρωικό αγώνα του, στις σημερινές συνθήκες που οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ανάβουν τη φωτιά του πολέμου στον πλανήτη, προκαλώντας τεράστιους κινδύνους για τους λαούς».

Η ισχυροποίηση του ΚΚΕ είναι η μόνη επιλογή για την υπεράσπιση των εργατικών – λαϊκών συμφερόντων

Ο Γιάννης Δελής στην ομιλία του τόνισε: «Το Κόμμα μας πιστεύει βαθιά ότι η μεγαλύτερη τιμή στην Ιστορία του ΔΣΕ και γενικότερα στην ηρωική υπερεκατοντάχρονη πορεία του, είναι από αυτήν, να αντλεί διδάγματα, ώστε σήμερα να δυναμώνει η ταξική πάλη κι ο αγώνας για τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

Να βγαίνουν, δηλαδή, ταξικά συμπεράσματα από το ιστορικό παρελθόν, κι αυτό, απαιτεί την κριτική μελέτη της ιστορίας της ταξικής πάλης και όχι τη λαθολογία ή τον εξωραϊσμό του οπορτουνισμού που τα αρνούνται αυτά τα συμπεράσματα».

Τόνισε ότι «όσοι σήμερα επιχειρούν να δυσφημήσουν την ένοπλη πάλη των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων ενάντια στην καπιταλιστική εξουσία και τους διεθνείς συμμάχους της, αλλά και όσοι προσπαθούν να καταδικάσουν υποκριτικά τη βία ”απ’ όπου και αν προέρχεται” δεν διαστρεβλώνουν μόνο την ιστορική πραγματικότητα.

Με την ψευδαίσθηση ενός καλύτερου καπιταλισμού, θέλουν να πείσουν το λαό ότι, δεν υπάρχει τάχα μέλλον πέρα από τη βάρβαρη καπιταλιστική πραγματικότητα, και να τον σύρουν άβουλο στα ιμπεριαλιστικά τους σφαγεία.

Γιατί, αυτό που τους ενοχλεί δεν είναι η βία της ταξικής εκμετάλλευσης, αλλά το γεγονός ότι ο ένοπλος αγώνας του ΔΣΕ έσπασε το μονοπώλιο της βίας του καπιταλιστικού κράτους, που την ασκεί καθημερινά απέναντι στους αγώνες των εργατών, των βιοπαλαιστών αγροτών, των νεολαίων».

Αναφέρθηκε στα πολεμικά μέτωπα που πολλαπλασιάζονται, στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμού που οξύνονται επικίνδυνα, στην εύθραυστη εκεχειρία στον μαφιόζικο πόλεμο που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ-Ισραήλ απέναντι στο Ιράν, την ιμπεριαλιστική σύγκρουση Ρωσίας και ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, στη γενοκτονία σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού και τις επιθέσεις του Ισραήλ στο Λίβανο, αλλά και στο ρόλο της ελληνικής κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων που στηρίζουν τις συμμαχίες του πολέμου. Ακόμα αναφέρθηκε στις απειλές ενάντια στον ηρωικό λαό της Κούβας.

Σημείωσε ότι μέσα σε αυτό το σύνθετο και επικίνδυνο περιβάλλον, «το ΚΚΕ στέκεται στην πρώτη γραμμή των αγώνων, απέναντι στην εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, έτοιμο να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις κάθε ιστορικής συγκυρίας, υπερασπιζόμενο τα δικαιώματα, τη δουλειά και το μέλλον του λαού».

Και κατέληξε λέγοντας ότι η ισχυροποίηση του ΚΚΕ είναι η μόνη επιλογή για την υπεράσπιση των εργατικών – λαϊκών συμφερόντων. «Η διέξοδος στη σημερινή σήψη και βαρβαρότητα βρίσκεται στη πολιτική του ΚΚΕ, που διαθέτει ένα ριζικά διαφορετικό σχέδιο, που δίνει απάντηση στα φλέγοντα προβλήματα από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, από τη σκοπιά της προοπτικής της εργατικής εξουσίας και του σοσιαλισμού.

Προοπτική που παλεύουμε από σήμερα, δίνοντας μάχη για να δυναμώσει η εργατική – λαϊκή οργάνωση και πάλη, ο προσανατολισμός της.

Το ΚΚΕ είναι προγραμματικά και οργανωτικά έτοιμο να αναλάβει τις ευθύνες του με την θέληση και την ενεργή συμμετοχή της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης και του λαού για την προοπτική αυτή, για την εργατική – λαϊκή εξουσία.

Όπως είναι έτοιμο και δίνει όλες του τις δυνάμεις ως επικεφαλής της εργατικής λαϊκής αντιπολίτευσης, όσο ο συσχετισμός το επιβάλει και στην διακυβέρνηση βρίσκονται αντιλαϊκές αστικές κυβερνήσεις κάθε απόχρωσης».