Category Archive

Το Σάββατο 14 Μαρτίου 2026, στο Πολιτιστικό Κέντρο Μελισσίων το Παράρτημα Μελισσίων της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ πρόβαλε την ταινία του Λεωνίδα Βαρδαρού ΓΥΝΑΙΚΕΣ-ΜΑΧΗΤΡΙΕΣ  β μέρος 1945-1960. Το α μέρος είχε προβληθεί το  Γενάρη του 2023.

Η παρουσίαση της ταινίας έγινε από τον ίδιο το σκηνοθέτη, που αναφέρθηκε στο θάρρος αυτών των γυναικών και στη σιγουριά ότι ο αγώνας που δίνουν είναι δίκαιος μιας και η τρομοκρατία από τους παρακρατικές οργανώσεις στις περιοχές τους μετά την Βάρκιζα δεν τις άφηνε να ζήσουν με αξιοπρέπεια. Σχεδόν όλες δεν ζουν πια. Σε αυτή παρουσιάζεται και η δική μας Δήμητρα Παυλίδου, μαχήτρια του ΔΣΕ, μέλος του Παραρτήματος μας και της ΚΟΒ Μελισσίων-Πεντέλης του ΚΚΕ, που έφυγε από τη ζωή στις 5 Μαρτίου.

Η  Διοικούσα Επιτροπή κάλεσε τους παρευρισκομένους να τηρήσουν 1 λεπτού σιγή στη μνήμη της.

Το Παράρτημα μας έχει πραγματοποιήσει τα τελευταία χρόνια πολλές προβολές σαν ένα ακόμη μέσο για την προώθηση της ιστορικής αλήθειας και θα συνεχίσει στην κατεύθυνση αυτή.

Τα 80 χρόνια από την έναρξη της τρίχρονης εποποιίας του ΔΣΕ τίμησε με εκδήλωση αφιερωμένη στον «καπετάν Νικήτα» – Νίκο Πολυκράτη και τον «καπετάν Καρατζά» – Κώστα Βουρδέρη, η ΚΟΒ Προσφυγικών της ΤΕ Αχαΐας του ΚΚΕ.

Η εκδήλωση έγινε στην πλατεία Ελευθερίας, όπου βρίσκονται το άγαλμα του Νικήτα και το μνημείο του «καπετάν – Καρατζά» που δολοφονήθηκαν στις 12 – 3 – 1949 από δοσίλογους και ταγματασφαλίτες στην Τριταία της Αχαΐας.

Το «παρών» έδωσαν εργαζόμενοι και νεολαία, δίνοντας παράλληλα τον τόνο για το σήμερα και το αύριο, με σύνθημα «Πιάνουμε το νήμα της κόκκινης κλωστής που απλώνεται – Βαδίζουμε στο δρόμο της ανατροπής για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό!».

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε και ο Κωνσταντίνος Βουρδέρης με μέλη της οικογένειάς του, γιος του δολοφονηθέντα Κώστα. Επίσης συμμετείχε ο γλύπτης Στάθης Λεοντής που φιλοτέχνησε το άγαλμα του Νίκου Πολυκράτη που κοσμεί την πλατεία.

Το «παρών» έδωσε αντιπροσωπεία της Δημοτικής Αρχής με επικεφαλής τον Δήμαρχο, Κώστα Πελετίδη.

Ζωές αφιερωμένες στον αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον του λαού

Τη συγκέντρωση άνοιξε η Ιφιγένεια Αθανασούλα μέλος της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας και γραμματέας της ΚΟΒ, αναφερόμενη, μεταξύ άλλων, στην ηρωική ιστορία και της συγκεκριμένης γειτονιάς της πόλης, τη δράση του ΚΚΕ, το πως ανδρώθηκαν με αυτή και έγιναν θρύλοι της ήρωες όπως οι δύο που τιμήθηκαν στην εκδήλωση.

Χαιρετισμό απηύθυνε, επίσης, ο Κωνσταντίνος Βουρδέρης, που αναφέρθηκε στον αγώνα και την ιστορία των δύο τιμώμενων στελεχών του ΚΚΕ, την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης,  μέσα από το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ  και εν συνεχεία μέσα από τον τιμημένο ΔΣΕ. Στάθηκε επίσης, στην επικαιρότητά αυτού του αγώνα στο σήμερα, στο πως τα ιδανικά του ΚΚΕ για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό δημιουργούν γενιές αγωνιστών. Στην προσπάθεια να απεικονίσει μέσα από την τέχνη και συγκεκριμένα τη γλυπτική, τα στοιχεία που αφορούν το χαρακτήρα αλλά και τα πιστεύω των τιμώμενων προσώπων αναφέρθηκε ο Στάθης Λεοντής στο δικό του χαιρετισμό. Σημείωσε επίσης και το ρόλο της τέχνης, παίρνοντας θέση στα γεγονότα στα βάσανα και τις αγωνίες του λαού, καθημερινά.

Στην κεντρική ομιλία του, ο Αποστόλης Αγγελής, μέλος του ΓΠ της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας, αναφέρθηκε στις προσωπικότητες των Πολυκράτη και Βουρδέρη, πως ανδρώθηκαν μέσα από τα ιδανικά του ΚΚΕ τον αγώνα που έδωσαν συνολικά.

Μιλώντας για τον Ν. Πολυκράτη, στάθηκε στην συμμετοχή του στον ελληνοϊταλικό πόλεμο στην Αλβανία, την ένταξή του στον ΕΛΑΣ, τη συμβολή του για τη συγκρότηση των πρώτων αντάρτικων ομάδων στην Αχαΐα, τις τολμηρές επιχειρήσεις του. Μίλησε επίσης για τη δράση του στην 3η Μεραρχία Πελοποννήσου όπου μεταξύ άλλων, ανέλαβε Διοικητής του 2ου Τάγματος της 22ης Ταξιαρχίας, έχοντας μεγάλο ρόλο στη νικηφόρα για τον ΔΣΕ μάχη της Χαλανδρίτσας.

«Η δράση του άφησε έντονο αποτύπωμα στην ιστορία της Εθνικής Αντίστασης, του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, του ΔΣΕ στην Πελοπόννησο και τον κατέστησαν μια μορφή που θυμούνται πολλοί ως σύμβολο αγώνα και θάρρους», είπε.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην δράση του Κ. Βουρδέρη, γραμματέα του Νομαρχιακού Συμβουλίου Αχαΐας της ΕΠΟΝ και εν συνεχεία, μεταξύ άλλων, αντιπροσώπου της Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Ελεύθερης Ελλάδας και πολιτικού επιτρόπου Πάτρας του ΔΣΕ. «Πέρασε από στρατοδικεία, φυλακίστηκε, εξορίστηκε και βασανίστηκε. Είχε συγκεντρώσει το μίσος όλης της αντίδρασης», σημείωσε ο Α. Αγγελής, μιλώντας και για τον κοινό θάνατο των δύο μετά από προδοσία τον Φλεβάρη του 1949 και πολύωρη, άνιση μάχη. Και σε άλλο σημείο, με αναφορά και στους 200 της Καισαριανής, υπογράμμισε: «Οι σύντροφοί μας γνώριζαν πως οδηγούνται στην εκτέλεση… Κι όμως στάθηκαν αλύγιστοι. Περπάτησαν προς τον θάνατο χωρίς να λυγίσουν. Ακόμα και την τελευταία στιγμή πίστευαν πως ο αγώνας τους δεν τελειώνει εκεί. Όπως έγραψε και ο Μήτσος Ρεμπούτσικας, από την Κάτω Αχαγιά,  στο τελευταίο του σημείωμα πριν την εκτέλεση: “Όταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτέ”».

Συνδέοντας και με τα γεγονότα τότε με το σήμερα, ανάμεσα σε άλλα, υπογράμμισε: «Η καλύτερη τιμή στη μνήμη αυτών των ανθρώπων δεν είναι μόνο η ανάμνηση. Είναι ο αγώνας σήμερα για τα ιδανικά για τα οποία θυσιάστηκαν. Η ιστορία τους μας θυμίζει ότι οι αγώνες των λαών συνεχίζονται. Ότι οι λαοί μπορούν να αντισταθούν, να οργανωθούν και να διεκδικήσουν έναν διαφορετικό κόσμο. Έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Έναν κόσμο, “στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων”».

Με οδηγό την πρόσφατη πολιτική απόφαση του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ σημείωσε την ανάγκη, με βάση και τις εξελίξεις, να δυναμώσει η συμπόρευση με το ΚΚΕ, όπως και η πάλη απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Κάλεσε μεταξύ άλλων, σε καμιά εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση της ΝΔ και τα αστικά κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, κ.α.) που σέρνουν το λαό να θυσιαστεί στο βωμό των συμφερόντων της αστικής τάξης της χώρας, στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, τις συνεργασίες τους με το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ.

Και κατέληξε: «Για την τελική απελευθέρωση της εργατικής τάξης και όλου του εργαζόμενου λαού, όλων αυτών που δημιουργούν την υλική και πνευματική αξιοπρέπεια της ανθρωπότητας. Σε αυτό στοχεύει αντικειμενικά ο σημερινός αγώνας και ο «επαναστατικός οργανωμένος τρόπος ζωής» των κομμουνιστών, σε αυτά τα θεμέλια στηρίζεται και η Απόφαση του 22ου Συνεδρίου μας.

Με όπλα μας την Απόφαση του Συνεδρίου και το Πρόγραμμά μας, απευθυνόμαστε στους εργάτες και υπαλλήλους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, στους αυτοαπασχολούμενους ΕΒΕ και επιστήμονες, στους βιοπαλαιστές αγρότες, στους απόμαχους της δουλειάς συνταξιούχους, στους νέους και τις νέες, φοιτητές, μαθητές, σπουδαστές, στις γυναίκες, στους μετανάστες, σε όλο τον εργαζόμενο λαό, να συμπορευτεί μαζί με το ΚΚΕ για την επαναστατική ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για τον σοσιαλισμό.

Σε ένα κόσμο που “φλέγεται”, σε ένα σύστημα που σαπίζει, ο λαός έχει τη δύναμη να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων με το ΚΚΕ μπροστά».

Ακολούθησε μουσικό αφιέρωμα με αντάρτικα τραγούδια, ενώ πραγματοποιήθηκε κατάθεση στεφάνων στο άγαλμα του Ν. Πολυκράτη και στο μνημείο του Κ. Βουρδέρη – Καρατζά, από τις Οργανώσεις Αχαΐας του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, το παράρτημα Πάτρας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ,  όπως και από την οικογένεια του Κωνσταντίνου Βουρδέρη. Η εκδήλωση έκλεισε με ενός λεπτού σιγή.

Έφυγε από τη ζωή η μαχήτρια του ΔΣΕ Δήμητρα Παυλίδου. Η πολιτική της κηδεία έγινε το Σάββατο 7 Μαρτίου στο κοιμητήριο Πεντέλης, όπου την αποχαιρέτησαν οι σύντροφοί της από την ΚΟΒ Μελισσίων – Πεντέλης του ΚΚΕ, της οποίας ήταν μέλος, μέλη του Παραρτήματος Μελισσίων της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, φίλοι και συγγενείς.  Από την  κεντρική διοίκηση της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ παραβρέθηκε ο συναγωνιστής Γιάννης Ζαγκανάς.

Στον επικήδειο η Ηρώ Κωνσταντινέα, μέλος του Γραφείου της Τομεακής Επιτροπής Βόρειου Τομέα Αττικής του ΚΚΕ, σημείωσε μεταξύ άλλων για την συντρόφισσα Δήμητρα: «Γεννήθηκε το 1932 στην Κρωβύλη της Κομοτηνής, το προτελευταίο παιδί μιας πολυμελούς αγροτικής οικογένειας. Όταν ήταν 11 χρονών οι βουλγαρικές δυνάμεις κατοχής δολοφόνησαν την μητέρα της, και λίγο αργότερα συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο και ο πατέρας της, ο οποίος συμμετείχε στο ΕΑΜ. Σε αυτές τις συνθήκες δεν λύγισε, αλλά ακολούθησε τον δρόμο του αγώνα και εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ.

Στις 3 Σεπτέμβρη 1946 βρέθηκε στο στόχαστρο φασιστικών συμμοριών οι οποίες την μαχαίρωσαν 17 φορές στο στήθος, αφήνοντάς την αιμόφυρτη.Όμως άντεξες. Πάλεψες για τη ζωή σου, έμεινες σε κώμα για 9 μέρες και ακόμα κι όταν συνήλθες, χρειάστηκε να κρύβεσαι για καιρό για να σωθείς από νέες απόπειρες δολοφονίας. Όταν πια ο κίνδυνος δεν έφευγε, ακολούθησες τους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού και βγήκες στο βουνό της Ροδόπης.Υπηρέτησε ως τηλεφωνήτρια και αργότερα ως ολμίστρια, φοίτησε στη Σχολή Αξιωματικών της 7ης Μεραρχίας. Το 1949 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Πάντα έλεγες πως πίστεψες βαθιά στο δίκιο του αγώνα του ΕΑΜ και του Δημοκρατικού Στρατού, που είχε μπροστάρη το ΚΚΕ. Μέχρι τα τελευταία σου χρόνια θυμόσουν τον αγώνα, τις δυσκολίες, αλλά και τα χρόνια που έζησες στη σοσιαλιστική Ρουμανία. Θα σε θυμούνται οι δικοί σου άνθρωποι, οι κόρες σου, οι φίλοι και τα νεότερα μέλη της Κομματικής σου Οργάνωσης, που σε τίμησαν το 2024 για την προσφορά σου στο Κόμμα και στους αγώνες του. Πιστή στο όραμα για την πραγματική ανάταση του λαού, μια κοινωνία απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό».

Ο αντιπρόεδρος του Παραρτήματος της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, Κ. Γκιζιάκης, μεταξύ άλλων ανέφερε: «Είμαστε τυχεροί όσοι την γνωρίσαμε. Όταν συνομιλούσαμε, μας άνοιγε νέα παράθυρα εμπειρίας και γνώσης για τα θέματα που μας απασχολούσαν. Πάντα προσιτή και αισιόδοξη, δίνοντας κουράγιο σε όσους την πλησίαζαν και ζητούσαν τη γνώμη της. Θα σε θυμόμαστε πάντα και θα διδασκόμαστε από τα πιστεύω σου. Ήταν πάντα ενημερωμένη για τις εξελίξεις και τους αγώνες του λαού για έναν καλύτερο κόσμο».Αναφέρθηκε επίσης στη βράβευσή της στα 70 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ και στη συμμετοχή της στην ταινία του Λ. Βαρδαρού για τις Γυναίκες Μαχήτριες.Από την οικογένεια, ο εγγονός της ανέφερε: «Θα είσαι για μας η πολυαγαπημένη μας μητέρα, γιαγιά, η αγαπημένη μας αγωνίστρια της ζωής, μαχητική, άκοπη κομμουνίστρια. Σε ευχαριστούμε για όσα μας έδωσες».

Η κόρη της  Κυριακή μας ανέφερε ότι  η Δήμητρα στη φιλόξενη σοσιαλιστική Ρουμανία λόγω της φιλομάθειας της προσαρμόστηκε πολύ γρήγορα στο νέο περιβάλλον και συμμετείχε ενεργά στις δραστηριότητες του συλλόγου  των Ελλήνων   πολιτικών προσφύγων για τα θέματα των σχολείων, συγκέντρωσης χρημάτων και υλικών για τους φυλακισμένους στην Ελλάδα,  διάδοση βιβλίων που εκτυπώνονταν στο εξωτερικό, συμπαραστάτης σε κάθε συμπολίτη μας με όλη την  ψυχή της καθώς και σε πολλά άλλα. Υπήρξε δραστήρια στην  οργανωμένη κομματική ζωή σε όλη την  πορεία της.

Αυτή την γυναίκα, συντρόφισσα και μαχήτρια , αποχαιρετούμε με σεβασμό.

Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 1 Μαρτίου η επίσκεψη της Τομεακής Οργάνωσης Καβάλας του ΚΚΕ και του παραρτήματος Καβάλας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ στο «Γεντί Κουλέ», στη Θεσσαλονίκη.

Η ξενάγηση στα κελιά της απομόνωσης, έγινε σε κλίμα δέους και συγκίνησης. Η επίσκεψη έγινε στον απόηχο της δημοσιοποίησης φωτογραφιών-ντοκουμέντων από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την 1η Μαΐου 1944.

Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης διαβάστηκαν τα ονόματα Καβαλιωτών που κρατήθηκαν ή εκτελέστηκαν κατά την περίοδο 1941-1950:  Χρήστος Λυμπερίδης, κρατούμενος,από την Ελευθερούπολη και Χάριτος Λυμπερίδης από την Ελευθερούπολη, ο οποίος εκτελέστηκε το 1947, Μαρία Μπούλα από τη Βέροια, κρατούμενη, Γιώργος Κορδέλης υποδηματοποίος από τις Μαριές Θάσου, που εκτελέστηκε το 1947, Κώστας Φαρμάκης από τις Μαριές Θάσου, που εκτελέστηκε το 1949, Εμμανουήλ Λασκαρίδης από τα Λιμενάρια Θάσου, ετών 39, κρατούμενος και Αναγνώστης Δεληγιάννης, ετών 48, κρατούμενος, καπνεργάτης από την Καβάλα.

Οι παρευρισκόμενοι ευχαρίστησαν θερμά τη συντρόφισσα Χρύσα για την εμπεριστατωμένη ξενάγηση, ενώ ανανέωσαν το ραντεβού τους με τον ιστορικό χώρο, για μετά την ανέγερση μνημείου από την ΚΕ του ΚΚΕ.

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ στους ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΕΣ της  ΕΘΝΙΚΗΣ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΣΕ

Εκδήλωση της ΤΟ Χανίων του ΚΚΕ για τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής

Μέσα σε κλίμα μάχης λόγω των ραγδαίων πολεμικών εξελίξεων, αλλά και έντονης συγκίνησης και περηφάνιας, πραγματοποίησε την Κυριακή η ΤΟ Χανίων του ΚΚΕ την εκδήλωση φόρο – τιμής στους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής και ειδικότερα τους τρεις Χανιώτες εκτελεσθέντες: Τον Θρασύβουλο Καλαφατάκη από τον Πλατανιά Κυδωνίας, τον Παναγιώτη Κορναράκη ή Κορνάρο από το Σφακοπηγάδι Κισσάμου και τον Νίκο Μαριακάκη από την πόλη των Χανίων. Στην κατάμεστη αίθουσα της εκδήλωσης παρευρέθησαν και συγγενείς των εκτελεσμένων. Ακόμη, τα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ Τηλέμαχος Δημουλάς και Τάσος Ναθαναηλίδης, Γραμματέας της ΚΟ Κρήτης του ΚΚΕ.

Το άνοιγμα της εκδήλωσης πραγματοποίησε ο Δημήτρης Ανθούσης, μέλος της Επιτροπής Περιοχής Κρήτης του ΚΚΕ, σημειώνοντας: «Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας με τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές στην Καισαριανή μάς έχουν συγκλονίσει βαθιά. Απέδειξαν αυτό που όλος ο ελληνικός λαός ήδη γνώριζε: Οι 200 ήρωες, τα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, στάθηκαν όρθιοι, αγέρωχοι απέναντι στον θάνατο, γιατί εκπροσωπούσαν και υπερασπίζονταν ανώτερα ιδανικά, πάλευαν για τη λευτεριά της πατρίδας μας, για μια κοινωνία απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Απέδειξαν ότι το φως του αγώνα θα νικά πάντα το σκοτάδι του άδικου».

Ακολούθησε η παράδοση τιμητικών πλακετών σε συγγενείς των εκτελεσμένων: Στον Παναγιώτη Κορναράκη, ανιψιό του Παναγιώτη Κορναράκη ή Κορνάρο και στον Θρασύβουλο Μαράκη, εγγονό του Θρασύβουλου Καλαφατάκη, οι οποίοι από το βήμα της συγκέντρωσης ευχαρίστησαν το ΚΚΕ για την εκδήλωση και την απόδοση τιμής στους συγγενείς τους, ενώ εξέφρασαν ξανά την απαίτηση όλων των συγγενών τα φωτογραφικά ντοκουμέντα να είναι προσιτά στον λαό και τη νεολαία και να αποδοθούν στο ΚΚΕ, στους δήμους Καισαριανής και Χαϊδαρίου, στο Μουσείο ΕΑΜικής Αντίστασης στην Καισαριανή.

Κάθε σπιθαμή της Ιστορίας τους, μια σελίδα της πάλης του Κόμματός μας

Ακολούθησε στη συνέχεια η κεντρική ομιλία από τον Γιώργο Κορναράκη, μέλος της Επιτροπής Περιοχής Κρήτης του ΚΚΕ, ο οποίος ξεκίνησε λέγοντας:

«Πριν από 15 μέρες, ο χρόνος πάγωσε. Εμφανίστηκαν μετά από 82 χρόνια αυτές οι φωτογραφίες, φωτογραφίες που “προσωποποιούν” τους συντρόφους μας. Τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή. Όλα όσα έχουμε ακούσει, έχουμε διαβάσει κι έχουμε γράψει για αυτούς, αποκτούν πλέον άλλη διάσταση… Τους βλέπουμε να περπατούν με τα καλά τους ρούχα προς τον θάνατο “δίχως να σκοντάψουν”…

Σηκώνουν τα χέρια τους, σαν να χαιρετάνε, ένας υψώνει τη γροθιά του… Αψηφούν τον θάνατο, δεν τρομάζουν, φτύνουν κατάμουτρα τα ναζιστικά σκυλιά. Κοιτάνε το εκτελεστικό απόσπασμα στα μάτια με βλέμμα καθάριο και περήφανο, όπως κοιτάει ο Θρασύβουλος Καλαφατάκης την κάμερα του εκτελεστή του. Μόνο που αυτή τη φορά δεν θα χορέψουν ούτε 10, ούτε 20 αλλά 200. Πρώτος το πεντοζάλι θα σύρει ο Παναγιώτης Κορνάρος.

Η θυσία των 200 σήκωσε τον λαό μας ένα μπόι ψηλότερα! Το ίδιο αισθανόμαστε εντονότερα όλοι εδώ και δύο εβδομάδες: Μόνο περηφάνια και δέος για αυτούς που στάθηκαν ορθοί μπροστά στο απόσπασμα, κερδίζοντας “το μεγάλο παιχνίδι για τον άνθρωπο”».

«Και η απάντηση στο ερώτημα “μα τι άνθρωποι ήταν αυτοί” βρίσκεται μπροστά μας. Δίπλα στα ονόματα, υπάρχει πλέον και το πρόσωπό τους… Ήταν οι άνθρωποι της εποχής τους. Απλοί άνθρωποι της δουλειάς, οικοδόμοι, αγρότες, διανοούμενοι, μαθητές, που έγιναν σύμβολα ηρωισμού και αυτοθυσίας. Είχαν οικογένειες, παιδιά, φίλους. Ήταν άνθρωποι που δήλωσαν παρών στο κάλεσμα της εποχής τους.

Κάθε λεπτομέρεια του βιογραφικού τους, κάθε σπιθαμή της Ιστορίας τους είναι μια σελίδα της πάλης του Κόμματός μας. Ήταν κομμουνιστές γαλουχημένοι σε μεγάλες ταξικές μάχες του Μεσοπολέμου. Στην πλειονότητά τους Ακροναυπλιώτες, που τους παρέδωσε το αστικό κράτος – όντας από τη μεταξική δικτατορία φυλακισμένοι – στους κατακτητές. Διακόσιοι πρωτοπόροι κομμουνιστές, αγωνιστές του λαού μας, πάλευαν με τον θάνατο, τραγουδώντας. Έπεσαν ως τον τελευταίο με το κεφάλι ψηλά», ανέφερε ακόμα ο Γ. Κορναράκης.

Θα κάνουμε το καθήκον μας ώστε να διαδοθεί η ιστορία

«Το Στρατόπεδο του Χαϊδαρίου δεν ήταν απλά μια φυλακή ομήρων, για τους ναζί ήταν κάτι περισσότερο. Αντιπροσώπευε τη λυσσασμένη μάχη για το ποιος θα κερδίσει τη συνείδηση. Αυτά είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του Θέμου Κορνάρου, στο “Στρατόπεδο Χαϊδαρίου”, που πρωτοκυκλοφόρησε το 1945 και μπορείτε να το προμηθευτείτε και στο βιβλιοπωλείο της σημερινής εκδήλωσης», σημείωσε ακόμα το στέλεχος του ΚΚΕ, τονίζοντας πως «από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου εκτελέστηκαν συνολικά 750 πολιτικοί κρατούμενοι, οι περισσότεροι από την περίοδο του Μεταξά, στη συντριπτική τους πλειοψηφία κομμουνιστές, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ.

Τους χρησιμοποίησαν ουσιαστικά ως δεξαμενή για αντίποινα στις αντιστασιακές δράσεις του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Εκτελούσαν δηλαδή φυλακισμένους με τις ίδιες ιδέες των πραγματικών αντιπάλων τους στις πόλεις και στην ύπαιθρο, τους κομμουνιστές.

Ο στόχος τους ήταν να αντιμετωπιστεί το ΚΚΕ και το μεγάλο του κύρος στον λαό.

Έτσι έχουν τα πράγματα…

Αυτά τα επισημαίνουμε στα διάφορα παπαγαλάκια του συστήματος που είτε απροκάλυπτα είτε με τον μανδύα της προόδου προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι 200 της Καισαριανής ήταν γενικά και αόριστα “πατριώτες”, “αντιστασιακοί” και άλλα διάφορα. Επιχειρούν να τους μετατρέψουν σε κάποια “αβλαβή εικονίσματα”. Όμως δεν θα τους περάσει!

Οι σκοποί για τους οποίους πάλεψαν, για μια Ελλάδα που ο λαός θα είναι αφέντης στον τόπο του, παραμένουν επίκαιροι στο σήμερα. Συνέχεια του αγώνα τους είναι και η τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ, που η αστική τάξη κινδύνεψε όσο ποτέ. Αυτό θέλουν να σβήσουν, την ιστορική αλήθεια. Σε πείσμα τους η ΤΕ Χανίων του ΚΚΕ θα προχωρήσει άμεσα σε στήσιμο μνημείου στον Κλαδισό, θα κάνουμε το καθήκον μας ώστε να διαδοθεί η ιστορία».

Είναι τελικά πολύ διαφορετικός ο κόσμος σήμερα ή στην ουσία του είναι ίδιος;

Το στέλεχος του ΚΚΕ τόνισε στη συνέχεια: «Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η ναζιστική Γερμανία μαζί με τους συμμάχους της ήθελε να ξαναμοιραστεί η τράπουλα, να δημιουργήσει τις δικές της αποικίες, αλλά το βασικότερο ήταν να αποκτήσει τον λεγόμενο “ζωτικό χώρο” στα ανατολικά της, να αποκτήσει πρόσβαση στους σιτοβολώνες της Σοβιετικής Ουκρανίας και την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της Σοβιετικής Ένωσης. Ταυτόχρονα στο ιδεολογικό – πολιτικό επίπεδο ήθελε να διαλύσει το πρώτο εργατικό κράτος στον κόσμο και να εξαφανίσει την κομμουνιστική ιδεολογία και πράξη. Σήμερα βλέπουμε τη μάχη γιγάντων που γίνεται ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά μπλοκ σε όλο τον κόσμο. Οι ΗΠΑ βλέποντας ότι η παγκόσμια πρωτοκαθεδρία της απειλείται από το λεγόμενο ευρασιατικό μπλοκ, με επικεφαλής την Κίνα, τροφοδοτεί, στηρίζει ή συμμετέχει ενεργά σε μια σειρά από πολεμικές εστίες σε όλη την υδρόγειο», ανέφερε το στέλεχος του ΚΚΕ.

«Σε συνθήκες που ο κόσμος φλέγεται, προετοιμαζόμαστε στη μεγάλη ευθύνη και στον σκοπό ύπαρξης του Κόμματος, ως ιδεολογική και πολιτική πρωτοπορία, καθοδηγητής της εργατικής τάξης για την εκπλήρωση της ιστορικής της αποστολής: Την απαλλαγή της εργατικής τάξης από τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και την οικοδόμηση της νέας σοσιαλιστικής – κομμουνιστικής κοινωνίας.

Οι 200 κομμουνιστές είναι “ήσυχοι”, όπως όλοι εκείνοι που έχουν κάνει το καθήκον τους. Βέβαιοι ότι η σκυτάλη παραδόθηκε σε σίγουρα χέρια. Και πως η άσβεστη φλόγα τους για ν’ αλλάξει τούτος ο κόσμος θα μεταδοθεί σε χιλιάδες καρδιές, θα γίνει αύριο η πυρκαγιά που θα σαρώσει τον κόσμο της εκμετάλλευσης, της αδικίας, της φτώχειας και των πολέμων.

Τώρα είναι δικός μας αυτός ο δρόμος! Οι 200 δεν μας ζητάνε να τους τιμήσουμε. Μας ζητάνε να συνεχίσουμε. Μας ζητάνε να νικήσουμε…», είπε, ολοκληρώνοντας την ομιλία του.

Άλλες τρεις φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών

Άλλες τρεις είναι οι φωτογραφίες που απαθανατίζουν την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944 και οι οποίες περιήλθαν στο ελληνικό κράτος, σύμφωνα με δήλωση του συλλέκτη Τιμ Ντε Κρανέ σε εφημερίδα.

Σύμφωνα με τον Κρανέ, «οι φωτογραφίες γερμανικών εκτελέσεων δυστυχώς δεν είναι ιδιαίτερα σπάνιες, ιδίως όσον αφορά την Πολωνία, την πρώην Γιουγκοσλαβία και το Ανατολικό Μέτωπο».

Το Παράρτημα Καλλιθέας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, τιμώντας τα 80χρονα από την έναρξη της τρίχρονης εποποιίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, πραγματοποίησε επιτυχημένη εκδήλωση την 1η Μάρτη, στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Καλλιθέας.

Την εκδήλωση παρακολούθησαν δεκάδες μέλη και φίλοι του Παραρτήματος, καθώς και απόγονοι ανταρτών του ΔΣΕ και πολιτικών προσφύγων. Στο άνοιγμά της, η Αρετή Βακαλοπούλου, Πρόεδρος του Παραρτήματος, επεσήμανε την αξία προβολής της κληρονομιάς του ΔΣΕ και τη σημασία της ιστορικής μνήμης των αγώνων του λαού μας. Στη συνέχεια, η Μαργαρίτα Κουσαθανά, μέλος του Παραρτήματος, αναφερόμενη στις συγκλονιστικές φωτογραφίες των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944, υπογράμμισε: “Οι φωτογραφίες-ιστορικά ντοκουμέντα ήρθαν για να τσαλακώσουν τον αντικομμουνισμό και την επίσημη ιδεολογία της ΕΕ για τα δύο άκρα. Γιατί είναι ανιστόρητη η θεωρία των δύο άκρων που εξισώνει αυτούς που πηγαίνουν το απόσπασμα με το κεφάλι και τις γροθιές ψηλά χωρίς ίχνος φόβου αλλά με την περηφάνια αυτού που πηγαίνει στη μάχη για να βγει νικητής, με τα ανθρωπόμορφα καθάρματα τους ναζί που σέρνονται στο χώμα για να πατήσουν την σκανδάλη.”

Στη συνέχεια προβλήθηκε το βίντεο-αφιέρωμα στο φωτογραφικό άλμπουμ για το ΔΣΕ του Απόστολου Μουσούρη, το οποίο μετέφερε ζωντανά στους παρευρισκόμενους τις εικόνες των ηρώων του λαού μας.

Στην ομιλία του, ο Χριστόφορος Γιακουμέλος, Γραμματέας του Παραρτήματος, σημείωσε:

“Σήμερα 80 χρόνια μετά την ίδρυσή του, ο ΔΣΕ συνεχίζει να εμπνέει λαϊκές δυνάμεις, να συναρπάζει, να συνταράσσει τις ψυχές των λαϊκών αγωνιστών. Από την άλλη παραμένει ένα αγκάθι, ένας εφιάλτης για την κυρίαρχη τάξη. Έσπασε απ’ άκρη σ ’άκρη της χώρας το μονοπώλιο της βίας του κράτους. Οι αστοί είδαν από πρώτο χέρι ότι το ξύλο έχει πάντα 2 άκρες, και όταν το πιάνει ο λαός θα πρέπει να τους λούζει κρύος ιδρώτας. Γι’ αυτό συκοφαντούν τον τρίχρονο αγώνα του ΔΣΕ μέχρι σήμερα, για να χτυπήσουν την ταξική πάλη, για να περάσει στη λαϊκή συνείδηση ότι η καπιταλιστική εξουσία, το σύστημα  εκμετάλλευσης  ανθρώπου από άνθρωπο είναι μονόδρομος, ότι δήθεν υπάρχει δυνατότητα να διορθωθεί η καπιταλιστική βαρβαρότητα. […] Ο αγώνας του ΔΣΕ ήταν αυτός που μετέτρεψε το ΚΚΕ σε «τιμή και συνείδηση» του λαού μας. Και ο τρίχρονος ξεσηκωμός δείχνει ακριβώς ότι δεν υπάρχει δύναμη στον κόσμο που να μπορεί να το εκμηδενίσει.”

… Καμιά συκοφαντική επίθεση δεν μπορεί να σκιάσει την ιστορία του ΔΣΕ, τον σκοπό του αγώνα, το ήθος, την αυταπάρνηση, τον ηρωισμό χιλιάδων μαχητών και μαχητριών, την πολεμική τεχνική με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθούν στρατιωτικοί άθλοι, που έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους σε κάθε σπιθαμή των βουνών της Ελλάδας… Η Ιστορία διδάσκει ότι τα συμφέροντα ανάμεσα στην αστική τάξη και τους εργαζόμενους είναι εκ διαμέτρου αντίθετα, τόσο σε «ειρηνικές» περιόδους όσο και στη φάση της σύγκρουσης με τα όπλα για να ξαναμοιράσουν οι ιμπεριαλιστές τον κόσμο.

… Σε μια εποχή που επεκτείνεται η φωτιά του πολέμου, που η ΕΕ και το ΝΑΤΟ θέλουν να σβήσουν την ιστορική μνήμη, να παραχαράξουν την ιστορία, να γεμίσουν με ψέματα τα μυαλά της νεολαίας, οι εργατικές κινητοποιήσεις για την απεμπλοκή της Ελλάδας από τον πόλεμο καθώς και τέτοιες εκδηλώσεις είναι έμπρακτο εμπόδιο στα σχέδιά τους, δυσκολεύουν την ατζέντα τους, είναι «καρφί στο μάτι τους».

Το παράρτημα Λάρισας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ πραγματοποίησε εκδήλωση με περιεχόμενο την 80^η επέτειο του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), την Τετάρτη 18 Φλεβάρη 2026 και ώρα 10,30 το πρωί στο Εργατικό Κέντρο Λάρισας. Έγινε προβολή του video με περιεχόμενο το Λεύκωμα του Απόστολου Μουσούρη με τίτλο «Φωτογραφίζοντας τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας»  και κοπή πίτας.

 Έγινε προβολή των φωτογραφιών που είδαν το φως της δημοσιότητας και αφορούν τις τελευταίες στιγμές των 200 κομμουνιστών πατριωτών πριν την εκτέλεσή τους. Στην αρχή της ομιλίας του ο πρόεδρος του παραρτήματος Λάρισας Θανάσης Σερδένης  έκανε αναφορά στις φωτογραφίες.: «Με μεγάλη συγκίνηση και περηφάνια οι φίλοι και απόγονοι της ΕΑΜικής Αντίστασης, οι επαναπατρισμένοι πολιτικοί πρόσφυγες, αντικρίζουμε τις φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας και αφορούν τις τελευταίες στιγμές των 200 κομμουνιστών πατριωτών πριν την εκτέλεσή τους από τους ναζί κατακτητές στο Σκοπευτήριο – θυσιαστήριο της Λευτεριάς στην Καισαριανή την 1^η Μάη 1944.

Υποκλινόμαστε μπροστά στο μεγαλείο των αγωνιστών που, όπως φαίνεται και στις σχετικές φωτογραφίες, βάδιζαν προς το θάνατο αλύγιστοι με ακλόνητη την πίστη στο δίκιο του αγώνα για έναν κόσμο χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση. Οι φωτογραφίες αυτές αποτυπώνουν το ηθικό μεγαλείο των κομμουνιστών, μελών και στελεχών του ΚΚΕ, των πατριωτών που βάδισαν αλύγιστοι με ψηλά το κεφάλι στο θάνατο για τα μεγάλα ιδανικά της Αντίστασης και έδωσαν τη ζωή τους παλεύοντας για την Απελευθέρωση της πατρίδας από το ναζί κατακτητή και για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και για τα κοινωνικά – δημοκρατικά δικαιώματα του λαού μας, για το σοσιαλισμό».

Στη συνέχεια έγινε αναφορά στην 80η επέτειο ίδρυσης του ΔΣΕ. Τιμούμε την τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ (1946-1949), τον ταξικό- ηρωικό αγώνα του, στις σημερινές συνθήκες που οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ανάβουν τη φωτιά του πολέμου στον πλανήτη, προκαλώντας τεράστιους κινδύνους για τους λαούς.

Οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις. κλιμακώνονται οι ανταγωνισμοί και η πολεμική προετοιμασία. Πληθαίνουν οι εστίες σύγκρουσης και πολέμων από την Λατινική Αμερική έως τον Ινδοειρηνικό  για τα καπιταλιστικά κέρδη, για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, για τη γεωπολιτική ισχύ. Καθοριστικός παράγοντας των εξελίξεων είναι ο ανταγωνισμός ανάμεσα σε ΗΠΑ με την Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Η  κυβέρνηση της ΝΔ,  με τη συνενοχή και των άλλων αστικών κομμάτων,  αναλαμβάνει αναβαθμισμένους ρόλους στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Κλιμακώνεται η εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία, με την κυβέρνηση να δηλώνει πρόθυμη να συνδράμει σε «ζητήματα θαλάσσιας επιτήρησης» και με τον «κάθετο δρόμο» για τον τερματισμό ροής φυσικού αερίου από την Ρωσία στην Ευρώπη. Καθώς και με το ενδεχόμενο συμμετοχής της χώρας στην πολυεθνική ευρωατλαντική δύναμη στην Αν. Μεσόγειο που θα επιτηρεί τη Γάζα για λογαριασμό των ΗΠΑ-Ισραήλ.

Τιμούμε τα 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας . Ο ΔΣΕ, αν και ηττήθηκε στρατιωτικά, εξ αιτίας της υπεροπλίας του αντίπαλου, είναι πολιτικά και ηθικά νικητής.

Ο αγώνας του ΔΣΕ ήταν αναγκαίος και αποτελεί την κορυφαία εκδήλωση της ταξικής πάλης στην Ελλάδα κατά τον 20^ο αιώνα.

Η ημερομηνία ίδρυσης του ΔΣΕ είναι η 28^η Οκτώβρη του 1946, με την ίδρυση του Γενικού Αρχηγείου Ανταρτών.  Είχε προηγηθεί η συγκρότηση Ομάδων Δημοκρατικών Ενόπλων Καταδιωκόμενων Αγωνιστών με σκοπό την προστασία του λαού από τα εγκλήματα του αστικού κράτους.

Ο ΔΣΕ το πρώτο εξάμηνο του 1947, με την πολεμική του δράση, κατάφερε να απελευθερώσει από τον κυβερνητικό στρατό μεγάλες  περιοχές σε όλη την Ελλάδα. Έτσι προέκυψε το καθήκον οργάνωσης της καθημερινής ζωής.

Οι λαογέννητοι θεσμοί όπως, τα Λαϊκά Συμβούλια, η Λαϊκή Πολιτοφυλακή, τα Λαϊκά Δικαστήρια, η Λαϊκή Παιδεία αντιμετώπιζαν τα λαϊκά προβλήματα, την προστασία των παιδιών και τη σωτηρία τους από τους βομβαρδισμούς, τη μόρφωσή τους με την ίδρυση σχολείων.

Ένα από τα χαρακτηριστικά του ΔΣΕ ήταν η μεγάλη συμμετοχή της νεολαίας. Το 80% του ΔΣΕ αποτελούνταν από νέους και νέες, με τις αγωνιστικές παραδόσεις της ΟΚΝΕ και της ΕΠΟΝ.

Σημαντική ήταν η συμμετοχή των γυναικών στη δράση του ΔΣΕ, που αποτελούσαν το 25% της συνολικής του δύναμης.  Ο ΔΣΕ  εξύψωσε την εργάτρια, την κοπέλα του χωριού σε πρωταγωνίστρια των πολιτικών εξελίξεων για μια καλύτερη ζωή, όταν στην Ελλάδα κυριαρχούσε η αντιδραστική αντίληψη για την κατωτερότητα του γυναικείου φύλλου, όταν η ανισοτιμία της γυναίκας ήταν θεσμικά κατοχυρωμένη, αφού δεν είχε ούτε δικαίωμα ψήφου.

Για την  εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα αναγκαιότητα είναι η πάλη τους για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας.

Ο ασυμβίβαστος αγώνας του ΔΣΕ, κι αν δεν στέφθηκε με νίκη λόγω του συσχετισμού, δικαιώθηκε ιστορικά, άφησε παρακαταθήκη για τους επόμενους αγώνες.

Σε ιδιαίτερα ζεστό και συγκινητικό κλίμα πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου, στο Πολιτιστικό Κέντρο Αλίμου, εκδήλωση του παραρτήματος με αφορμή τη συμπλήρωση 80 χρόνων από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο πρόεδρος του παραρτήματος, Μιχάλης Κορομπίλης, ο οποίος αναφέρθηκε διεξοδικά στις αιτίες και τις ιστορικές συνθήκες κάτω από τις οποίες ιδρύθηκε ο ΔΣΕ. Παράλληλα, στάθηκε στα χαρακτηριστικά εκείνα που οδήγησαν τους μαχητές του, μαζί με ευρύτερα λαϊκά στρώματα, να δώσουν έναν τιτάνιο αγώνα διάρκειας τριών ετών.Η Κυριακή Καμαρινού προλόγισε την προβολή βίντεο–παρουσίασης του ιστορικού λευκώματος του φωτογράφου του ΔΣΕ, Απόστολου Μουσούρη, φωτίζοντας πτυχές της ιστορικής μνήμης μέσα από σπάνιο φωτογραφικό υλικό.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την καθιερωμένη κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας.