Category Archive

Στην ομιλία της η Λυδία Καραθανασοπούλου, αναφέρθηκε σε όσα οδήγησαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, την οργάνωση της πάλης του λαού μας, τη συγκρότηση του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, τη δράση του λαού της Πάτρας και τα γεγονότα του Μπλόκου και των εκτελέσεων στο κτήμα Μουρτζούχου, αλλά και στις σημερινές εξελίξεις που επιβεβαιώνουν πως το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα είναι αυτό που γεννά φτώχεια, πολέμους, νέα δεινά για τους λαούς, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Τα Προσφυγικά ήταν στο κέντρο της αντίστασης. Το λεβεντόπαιδο των Προσφυγικών, ο Νίκος Πολυκράτης, γνωστός ως καπετάν Νικήτας, ηγετική μορφή της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού, οργάνωνε τους αγώνες στα Προσφυγικά.

“Προσφυγόπουλα καθημερινά εξαφανίζονται από τους συνοικισμούς και επανδρώνουν τις αντάρτικες ομάδες στα γύρω βουνά. Μα και το κλίμα στα μέτωπα της Ευρώπης και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης είναι δυσμενέστατο για τους Γερμανούς. Η πλάστιγγα γέρνει σε βάρος τους. Η κατάσταση αυτή τους αποθρασύνει και τους κάνει θηρία ανήμερα. Στήνουν μπλόκα, συλλαμβάνουν αθώους πολίτες, φυλακίζουν, στέλνουν στα αποσπάσματα, από εκδίκηση, αμούστακα παιδιά. Στην αιμοσταγή τακτική τους βοηθούνται από ομάδες ντόπιων συνεργατών που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει, Ταγματασφαλίτες, ΜΑΫδες κλπ. Για κάθε Γερμανό που χάνεται εκτελούν δεκάδες και εκατοντάδες Έλληνες. Το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβρη του ’43 μέχρι το τέλος του Σεπτέμβρη του ’44, είναι πληγωμένο, αιματοβαμμένο, μαρτυρικό για την Πάτρα, για την Ελλάδα ολάκερη, μα ξέχωρα για τα προσφυγικά”, αναφέρει ο Μαρινέλλης».

Συνεχίζει αναφερόμενη στα γεγονότα τις 27ης Οκτώβρη 1943 όπου τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, με τους προδότες Έλληνες συνεργάτες τους, προχώρησαν σε Μπλόκο στην περιοχή των Προσφυγικών, αλλά και τις εκτελέσεις που έγιναν 39 μέρες μετά, στις 4 Δεκέμβρη στο κτήμα Μουρτζούχου: «Την παραμονή της εκτέλεσης βάζουν αρκετούς φυλακισμένους ν’ ανοίξουν το μεγάλο λάκκο που θα σκεπάσει τα νεανικά κορμιά. Την επαύριο στήνουν στον τοίχο της μάντρας, που χωρίζει τα δυο οικόπεδα και εκτελούν, κατά δεκάδες, τους πατριώτες. Την πρώτη δεκάδα των σκοτωμένων τη θάβει η δεύτερη των ζωντανών, τη δεύτερη η τρίτη, την τρίτη η τέταρτη και τους τελευταίους τους χώνουν στον τάφο οι εκτελεστές τους. Μερικά χρόνια αργότερα όταν το στρατόπεδο επεκτάθηκε σ’ ένα τμήμα του κτήματος του Μαρτζούχου, τα σκαπτικά μηχανήματα φέρνουν στην επιφάνεια τα κόκαλα των πατριωτών αυτών που στο μεγαλύτερο μέρος τους ήταν νέοι άνθρωποι, αμούστακα παιδιά και έφηβοι».

Κλείνοντας τόνισε: «Αυτή η εποποιία είναι και η μεγαλύτερη απόδειξη για το ότι τίποτα δεν μένει στάσιμο, ο αρνητικός συσχετισμός δύναμης αλλάζει κάτω από την αποφασιστική παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα και της οργανωμένης πρωτοπορίας της εργατικής τάξης.

Απόδειξη ότι και στις πιο δύσκολες συνθήκες, όπως ήταν εκείνες του ’40, του φόβου και της μαυρίλας, όταν όλα μοιάζουν χαμένα, ο λαός μπορεί να σηκώσει ανάστημα, να μεγαλουργήσει, να γράψει χρυσές σελίδες Ιστορίας.

Σήμερα, μελετώντας την ιστορία, εμπνεόμαστε και διδασκόμαστε για να σταθούμε ορθοί. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι όλες οι αιτίες που γέννησαν τον ιμπεριαλιστικό Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ακόμα εδώ.

Είναι εδώ η αντιπαράθεση μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών και των ιμπεριαλιστικών τους ενώσεων.

Εκφράζεται με διάφορους τρόπους σε κάθε γωνιά του πλανήτη, αλλά το αντικείμενό της είναι πάντα το ίδιο: Η μοιρασιά και η λεία στις πλουτοπαραγωγικές πηγές, οι σφαίρες επιρροής, οι αγορές, οι δρόμοι μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων και ο έλεγχός τους. Με μια λέξη: Το καπιταλιστικό κέρδος!

Μέσα σε αυτό το εφιαλτικό διεθνές πλαίσιο, η χώρα μας μόνο «δύναμη σταθερότητας» δεν είναι, όπως λένε.

Αντίθετα, έχει μετατραπεί από τη μια άκρη έως την άλλη σε χώρο φιλοξενίας ΝΑΤΟικών βάσεων που παίζουν κρίσιμο ρόλο για να συνεχίζονται οι πόλεμοι στην περιοχή μας.

Βαθαίνει η εμπλοκή της με τη δημιουργία του ‘’κάθετου ενεργειακού διαδρόμου’’, που μετατρέπει τη χώρα μας σε κόμβο για τη μεταφορά αμερικάνικου LNG, αλλά και την παραχώρηση στους Αμερικάνους του νέου λιμανιού της Ελευσίνας.

Απέναντι σε αυτή την εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση που έχουν διαμορφώσει οι αποφάσεις της κυβέρνησης της ΝΔ, με τη συναίνεση των κομμάτων της βολικής αντιπολίτευσης, ο λαός και η νεολαία μία επιλογή έχουν! Να δυναμώσουν την πάλη τους. Για να επιστρέψουν όλα τα τμήματα των Ενόπλων Δυνάμεων που βρίσκονται εκτός συνόρων και να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου σε Άραξο, Ανδραβίδα και Άκτιο.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον λαό της Παλαιστίνης που παλεύει για το αυτονόητο δικαίωμα να ζήσει στη δική του πατρίδα την οποία του στερούν.

Σήμερα η καλύτερη τιμή στους νεκρούς μας, στους ήρωες μας, στους άθλους των εργατικών-λαϊκών μαζών τη δεκαετία του 1940 είναι να φανούμε άξιοι συνεχιστές της πάλης τους, για την κοινωνική απελευθέρωση».

Στην ομιλία της η Κική Λεβεντάκου, αναφέρθηκε στους ηρωικούς αγώνες που έδωσε ο λαός μας ολόκληρη την περίοδο της κατοχής, μέσα από το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και την ΕΠΟΝ, που είχαν κύριο αιμοδότη τους το ΚΚΕ, την ένοπλη ταξική σύγκρουση και το ΔΣΕ. Στάθηκε στο τσάκισμα του φασισμού από τον Κόκκινο Στρατό, αλλά και την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού σήμερα. Την αναγκαιότητα την ανατροπής του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος που αιματοκυλά τους λαούς σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Με πορεία προς το Ανατολικό Διαμέρισμα και το κτήμα Μουρτζούχου συνέχισαν οι συγκεντρωμένοι, από την πλατεία Ελευθερίας, όπου πραγματοποιήθηκε ομιλία από την Αντιδήμαρχο Παιδείας του Δήμου Πατρέων, Κατερίνα Σίμου, ακολούθησε κατάθεση στεφάνων, τις εκδηλώσεις έκλεισε η μπάντα του Δήμου Πατρέων.

Η Κατερίνα Σίμου, στην ομιλία της αναφέρθηκε στην εκτέλεση των νεαρών ΕΠΟΝιτών τον Δεκέμβρη του 1943, που ήταν ακόμα παιδιά -κάποια μόλις 14 χρονών και οι κουκουλοφόροι ντόπιοι συνεργάτες των κατακτητών διάλεξαν για να στείλουν στο απόσπασμα, στις αρνητικές εξελίξεις για το λαό και τη νέα γενιά, με έναν πλανήτη που φλέγεται από τις δεκάδες πολεμικές συγκρούσεις και τη χώρα μας να βαθαίνει την εμπλοκή της σε αυτές.

Κλείνοντας την ομιλία της ανέφερε χαρακτηριστικά: «Δισεκατομμύρια ευρώ δαπανούνται για τους εξοπλισμούς και την πολεμική οικονομία, αντί να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες των λαού, στην υγεία, την παιδεία, σε υποδομές. Αντί να γίνουν σχολεία για τα παιδιά μας, νοσοκομεία για να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες των ασθενών, δρόμοι και υποδομές για φθηνές και ασφαλείς μεταφορές, γίνονται διάδρομοι μεταφοράς πολεμικού υλικού, όπλα και σφαίρες που αύριο θα σκοτώνουν τα ίδια μας τα παιδιά.

Το σύστημα της εκμετάλλευσης συνεχίζει να καταδυναστεύει τους λαούς, να δολοφονεί, να διαμελίζει χώρες και να εκτοπίζει λαούς, όπως ο λαός της Παλαιστίνης, με τους πολέμους και τις στρατιωτικές επεμβάσεις.

Η ιστορία μας εμπνέει και μας διδάσκει, ότι ο λαός μας και οι λαοί όλου του κόσμου μπορούν να βγουν στο προσκήνιο, και η δεκαετία του ‘40, ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας και η ταξική σύγκρουση που ακολούθησε, φώτισαν το δρόμο… πάντα ο ίδιος ο λαός ήταν μπροστά, αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι.

Τιμάμε την ιστορία της πόλης μας, όσους πότισαν με το αίμα τους το σπόρο της λευτεριάς, εμπνεόμαστε από τους αγώνες τους, στεκόμαστε στο πλευρό των λαών όλου του κόσμου που αγωνίζονται για την ελευθερία και παίρνουμε θέση απέναντι στο σύστημα της εκμετάλλευσης, των πολέμων, της φτώχειας, των ξεριζωμένων.

“Αυτοί που εκτελέστηκαν για μας,

δεν μας άφησαν μόνο τη θυσία τους.

Μας άφησαν το δικαίωμα να παλέψουμε,

μας άφησαν το χρέος να συνεχίσουμε.

Γιατί η ελευθερία δεν κερδίζεται από έναν,

αλλά από όλους τους λαούς μαζί!” έγραψε ο Μπρεχτ.

Τιμή και δόξα στους αγωνιστές και τους εκτελεσμένους του Μπλόκου, στους αγωνιστές του απελευθερωτικού αγώνα που βάδισαν με περηφάνια στα εκτελεστικά αποσπάσματα, στις φυλακές και τις εξορίες, στη βίλα Λυμπερόπουλου, στις φυλακές Μαργαρίτη, στην έδρα των SS.

Τιμή και δόξα στους αγωνιστές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, τις χιλιάδες λαού που ψήλωσαν το μπόι μας!»

Στεφάνι κατέθεσαν εκ μέρους του Δήμου Πατρέων ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Χρήστος Κορδάς, εκ μέρους του Ανατολικού Διαμερίσματος η πρόεδρος Ρένα Σκαρλάτου, εκ μέρος της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Παράρτημα Πάτρας, η Ελισάβετ Καπαγερίδου, εκ μέρους της Τομεακής Επιτροπής Αχαΐας του ΚΚΕ, η Άννα Ανδρεάτου μέλος του Τομεακού Γραφείου, εκ μέρους των Οργανώσεων Αχαΐας της ΚΝΕ, η Λυδία Καστανά και οι φίλοι του Κόκκινου Αερόστατου.