Posted on 7 Δεκεμβρίου, 2025 in Νέα Παραρτημάτων

ΠΑΤΡΑ Εκδήλωση για τα 82 χρόνια από το Μπλόκο των Προσφυγικών και τους 84 εκτελεσμένους αγωνιστές

 

Συμπληρώθηκαν φέτος 82 χρόνια από το Μπλόκο των Προσφυγικών της Πάτρας και την εκτέλεση 84 αγωνιστών, στις 4 Δεκέμβρη 1943 στο κτήμα «Μουρτζούχου», που οι 63 από αυτούς ήταν στην πλειοψηφία τους δραστήρια μέλη της ΕΠΟΝ και είχαν συλληφθεί στο Μπλόκο των Προσφυγικών.

Το πρωί της Κυριακής, ο Παμμικρασιατικός Σύνδεσμος Πατρών και Περιχώρων, η Δημοτική Αρχή της Πάτρας και το Παράρτημα Πάτρας της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ) διοργάνωσαν εκδήλωση τιμής και μνήμης στην πλατεία Ελευθερίας στα Προσφυγικά, με τους συγκεντρωμένους να φτάνουν στο Ανατολικό Διαμέρισμα και στο μνημείο των εκτελεσμένων με πορεία στους δρόμους της πόλης.

Στις εκδηλώσεις ξεχώρισαν τα μπλοκ του Κόμματος, της ΚΝΕ, αλλά και των φίλων του Κόκκινου Αερόστατου, με το σύνθημα «ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ, ΟΠΛΑ, ΔΣΕ, δόξα και τιμή στο ΚΚΕ» να ηχεί δυνατά, ενώ το παρόν έδωσε ο Νίκος Καραθανασόπουλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής Αχαΐας.

Η καλύτερη τιμή στους νεκρούς μας, είναι να φανούμε άξιοι συνεχιστές της πάλης τους, για την κοινωνική απελευθέρωση.

Με συγκίνηση οι εκδηλώσεις στην Πλατεία Ελευθερία των Προσφυγικών και τη νέα γενιά στην πρώτη γραμμή.

Στην Πλατεία Ελευθερίας στα Προσφυγικά, πραγματοποιήθηκαν ομιλίες από την πρόεδρο του Παμμικρασιατικού Λυδία Καραθανασοπούλου, από τον Δήμαρχο Πατρέων Κώστα Πελετίδη και από την γραμματέα της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Κική Λεβεντάκου, δρώμενο από το τμήμα του Πόντου και παιδιά του Παμμικρασιατικού Συνδέσμου σε ποίηση Ρίτσου και Λειβαδίτη, ενώ ακολούθησε κατάθεση στεφάνων.

Στην ομιλία της η Λυδία Καραθανασοπούλου, αναφέρθηκε σε όσα οδήγησαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, την οργάνωση της πάλης του λαού μας, τη συγκρότηση του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, τη δράση του λαού της Πάτρας και τα γεγονότα του Μπλόκου και των εκτελέσεων στο κτήμα Μουρτζούχου, αλλά και στις σημερινές εξελίξεις που επιβεβαιώνουν πως το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα είναι αυτό που γεννά φτώχεια, πολέμους, νέα δεινά για τους λαούς, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Τα Προσφυγικά ήταν στο κέντρο της αντίστασης. Το λεβεντόπαιδο των Προσφυγικών, ο Νίκος Πολυκράτης, γνωστός ως καπετάν Νικήτας, ηγετική μορφή της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού, οργάνωνε τους αγώνες στα Προσφυγικά.

Προσφυγόπουλα καθημερινά εξαφανίζονται από τους συνοικισμούς και επανδρώνουν τις αντάρτικες ομάδες στα γύρω βουνά. Μα και το κλίμα στα μέτωπα της Ευρώπης και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης είναι δυσμενέστατο για τους Γερμανούς. Η πλάστιγγα γέρνει σε βάρος τους. Η κατάσταση αυτή τους αποθρασύνει και τους κάνει θηρία ανήμερα. Στήνουν μπλόκα, συλλαμβάνουν αθώους πολίτες, φυλακίζουν, στέλνουν στα αποσπάσματα, από εκδίκηση, αμούστακα παιδιά. Στην αιμοσταγή τακτική τους βοηθούνται από ομάδες ντόπιων συνεργατών που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει, Ταγματασφαλίτες, ΜΑΫδες κλπ. Για κάθε Γερμανό που χάνεται εκτελούν δεκάδες και εκατοντάδες Έλληνες. Το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβρη του ’43 μέχρι το τέλος του Σεπτέμβρη του ’44, είναι πληγωμένο, αιματοβαμμένο, μαρτυρικό για την Πάτρα, για την Ελλάδα ολάκερη, μα ξέχωρα για τα προσφυγικά”, αναφέρει ο Μαρινέλλης».

Συνεχίζει αναφερόμενη στα γεγονότα τις 27ης Οκτώβρη 1943 όπου τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, με τους προδότες Έλληνες συνεργάτες τους, προχώρησαν σε Μπλόκο στην περιοχή των Προσφυγικών, αλλά και τις εκτελέσεις που έγιναν 39 μέρες μετά, στις 4 Δεκέμβρη στο κτήμα Μουρτζούχου: «Την παραμονή της εκτέλεσης βάζουν αρκετούς φυλακισμένους ν’ ανοίξουν το μεγάλο λάκκο που θα σκεπάσει τα νεανικά κορμιά. Την επαύριο στήνουν στον τοίχο της μάντρας, που χωρίζει τα δυο οικόπεδα και εκτελούν, κατά δεκάδες, τους πατριώτες. Την πρώτη δεκάδα των σκοτωμένων τη θάβει η δεύτερη των ζωντανών, τη δεύτερη η τρίτη, την τρίτη η τέταρτη και τους τελευταίους τους χώνουν στον τάφο οι εκτελεστές τους. Μερικά χρόνια αργότερα όταν το στρατόπεδο επεκτάθηκε σ’ ένα τμήμα του κτήματος του Μαρτζούχου, τα σκαπτικά μηχανήματα φέρνουν στην επιφάνεια τα κόκαλα των πατριωτών αυτών που στο μεγαλύτερο μέρος τους ήταν νέοι άνθρωποι, αμούστακα παιδιά και έφηβοι».

Κλείνοντας τόνισε: «Αυτή η εποποιία είναι και η μεγαλύτερη απόδειξη για το ότι τίποτα δεν μένει στάσιμο, ο αρνητικός συσχετισμός δύναμης αλλάζει κάτω από την αποφασιστική παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα και της οργανωμένης πρωτοπορίας της εργατικής τάξης.

Απόδειξη ότι και στις πιο δύσκολες συνθήκες, όπως ήταν εκείνες του ’40, του φόβου και της μαυρίλας, όταν όλα μοιάζουν χαμένα, ο λαός μπορεί να σηκώσει ανάστημα, να μεγαλουργήσει, να γράψει χρυσές σελίδες Ιστορίας.

Σήμερα, μελετώντας την ιστορία, εμπνεόμαστε και διδασκόμαστε για να σταθούμε ορθοί. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι όλες οι αιτίες που γέννησαν τον ιμπεριαλιστικό Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ακόμα εδώ.

Είναι εδώ η αντιπαράθεση μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών και των ιμπεριαλιστικών τους ενώσεων.

Εκφράζεται με διάφορους τρόπους σε κάθε γωνιά του πλανήτη, αλλά το αντικείμενό της είναι πάντα το ίδιο: Η μοιρασιά και η λεία στις πλουτοπαραγωγικές πηγές, οι σφαίρες επιρροής, οι αγορές, οι δρόμοι μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων και ο έλεγχός τους. Με μια λέξη: Το καπιταλιστικό κέρδος!

Μέσα σε αυτό το εφιαλτικό διεθνές πλαίσιο, η χώρα μας μόνο «δύναμη σταθερότητας» δεν είναι, όπως λένε.

Αντίθετα, έχει μετατραπεί από τη μια άκρη έως την άλλη σε χώρο φιλοξενίας ΝΑΤΟικών βάσεων που παίζουν κρίσιμο ρόλο για να συνεχίζονται οι πόλεμοι στην περιοχή μας.

Βαθαίνει η εμπλοκή της με τη δημιουργία του ‘’κάθετου ενεργειακού διαδρόμου’’, που μετατρέπει τη χώρα μας σε κόμβο για τη μεταφορά αμερικάνικου LNG, αλλά και την παραχώρηση στους Αμερικάνους του νέου λιμανιού της Ελευσίνας.

Απέναντι σε αυτή την εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση που έχουν διαμορφώσει οι αποφάσεις της κυβέρνησης της ΝΔ, με τη συναίνεση των κομμάτων της βολικής αντιπολίτευσης, ο λαός και η νεολαία μία επιλογή έχουν! Να δυναμώσουν την πάλη τους. Για να επιστρέψουν όλα τα τμήματα των Ενόπλων Δυνάμεων που βρίσκονται εκτός συνόρων και να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου σε Άραξο, Ανδραβίδα και Άκτιο.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον λαό της Παλαιστίνης που παλεύει για το αυτονόητο δικαίωμα να ζήσει στη δική του πατρίδα την οποία του στερούν.

Σήμερα η καλύτερη τιμή στους νεκρούς μας, στους ήρωες μας, στους άθλους των εργατικών-λαϊκών μαζών τη δεκαετία του 1940 είναι να φανούμε άξιοι συνεχιστές της πάλης τους, για την κοινωνική απελευθέρωση».

Ο Δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης, αναφέρθηκε στην ομιλία του τόσο στα ιστορικά γεγονότα των Προσφυγικών, όσο και στις σημερινές εξελίξεις οικονομικές και πολεμικές που βάζουν το λαό μας σε νέες περιπέτειες, χαρακτηριστικά ανέφερε: «Αυτές τις μέρες, συνεδριάζουν τα Επιμελητήρια Ελλάδας στην Πάτρα και προχθές, είχαν θέμα συζήτησης τις προοπτικές για την συμμετοχή των ελληνικών επιχειρήσεων, στα προγράμματα αμυντικού εξοπλισμού. Όλοι καταλαβαίνουμε, γιατί όλοι αυτοί έχουν πέσει πάνω στον λαό και την νεολαία μας, προκειμένου να τους πείσουν, ότι πρέπει να κάνουν δική τους αγωνία, το πόσο μεγάλο κομμάτι από την πίτα των εξοπλιστικών προγραμμάτων, των επενδύσεων στην Ουκρανία, θα καταλήξουν στους Έλληνες καπιταλιστές. Την ίδια ώρα οι εργαζόμενοι, θα κληθούν να κάνουν θυσίες. Όταν λένε ότι το 5% του ΑΕΠ θα πάει για εξοπλισμούς, σημαίνει ότι θα το στερηθούν τα σχολεία μας, η υγεία και οι Δήμοι, δηλαδή ο λαός και τα παιδιά μας.

Κάθε άνθρωπος καλής θέλησης, που αγωνίζεται για την επιβίωση, οφείλει να αναρωτηθεί: αυτόν τον δρόμο πρέπει να ακολουθήσουμε;

Αυτό μας αξίζει;

Οι δυνατότητες τεχνικές και επιστημονικές είναι τεράστιες. Μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσουμε για «του αφέντη το φαΐ» να χάνουμε την ζωή μας;

Να τελειώνουμε με την βαρβαρότητα;

Ν’ ανοίξουμε τον δρόμο της δημιουργίας μιας όμορφης ζωής;

Να κάνουν κουμάντο αυτοί που ιδρώνουν, που χτίζουν τα πάντα. Να τελειώνουμε με την εκμετάλλευση, με κεντρικό σχεδιασμό, βάσει του οποίου θα χτίσουμε το μέλλον των παιδιών μας.

Η καλύτερη τιμή στους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, στους νεκρούς μας, είναι να βάλουμε τέλος στην βαρβαρότητα του καπιταλισμού, στους πολέμους, στην εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο, στην οικονομική κρίση που έρχεται και ξανάρχεται, στην φτώχεια, την ανεργία και την καταπίεση.

Μπορούμε και πρέπει να προστατεύσουμε τα παιδιά μας, να μην είναι τα επόμενα θύματα του ανταγωνισμού των κεφαλαιοκρατών.

Μπορούμε να χτίσουμε μια δίκαιη, ανθρώπινη κοινωνία. Κανείς να μην λείψει από αυτόν τον ωραίο αγώνα.

Αθάνατοι οι νεκροί μας!»

Στην ομιλία της η Κική Λεβεντάκου, αναφέρθηκε στους ηρωικούς αγώνες που έδωσε ο λαός μας ολόκληρη την περίοδο της κατοχής, μέσα από το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και την ΕΠΟΝ, που είχαν κύριο αιμοδότη τους το ΚΚΕ, την ένοπλη ταξική σύγκρουση και το ΔΣΕ. Στάθηκε στο τσάκισμα του φασισμού από τον Κόκκινο Στρατό, αλλά και την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού σήμερα. Την αναγκαιότητα την ανατροπής του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος που αιματοκυλά τους λαούς σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Στεφάνια κατέθεσαν εκ μέρους του Παμμικρασιατικού Συνδέσμου, ο Φώτης Αραβαντινός, εκ μέρους της Δημοτικής Αρχής, ο Δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης, εκ μέρους του Παραρτήματος Πάτρας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, η Δώρα Καραΐσκου, εκ μέρους της Τομεακή Επιτροπή Αχαΐας του ΚΚΕ, η Ιφιγένεια Αθανασούλα μέλος της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας του ΚΚΕ και Γραμματέας της ΚΟΒ Προσφυγικών, εκ μέρους των Οργανώσεων Αχαΐας της ΚΝΕ, ο Γιώργος Μουσελές, οι απόγονοι των Ιορδάνη Κοτινάκη και Μήτσου Σταματόπουλου και οι μικροί φίλοι του Κόκκινου Αερόστατου.

«Αυτοί που εκτελέστηκαν για μας, δεν μας άφησαν μόνο τη θυσία τους.

Μας άφησαν το δικαίωμα να παλέψουμε, μας άφησαν το χρέος να συνεχίσουμε»

Προς τον τόπο εκτέλεσης στο Κτήμα Μουρτζούχου πορεύτηκαν οι συγκεντρωμένοι από τα Προσφυγικά.

Με πορεία προς το Ανατολικό Διαμέρισμα και το κτήμα Μουρτζούχου συνέχισαν οι συγκεντρωμένοι, από την πλατεία Ελευθερίας, όπου πραγματοποιήθηκε ομιλία από την Αντιδήμαρχο Παιδείας του Δήμου Πατρέων, Κατερίνα Σίμου, ακολούθησε κατάθεση στεφάνων, τις εκδηλώσεις έκλεισε η μπάντα του Δήμου Πατρέων.

Η Κατερίνα Σίμου, στην ομιλία της αναφέρθηκε στην εκτέλεση των νεαρών ΕΠΟΝιτών τον Δεκέμβρη του 1943, που ήταν ακόμα παιδιά -κάποια μόλις 14 χρονών και οι κουκουλοφόροι ντόπιοι συνεργάτες των κατακτητών διάλεξαν για να στείλουν στο απόσπασμα, στις αρνητικές εξελίξεις για το λαό και τη νέα γενιά, με έναν πλανήτη που φλέγεται από τις δεκάδες πολεμικές συγκρούσεις και τη χώρα μας να βαθαίνει την εμπλοκή της σε αυτές.

Κλείνοντας την ομιλία της ανέφερε χαρακτηριστικά: «Δισεκατομμύρια ευρώ δαπανούνται για τους εξοπλισμούς και την πολεμική οικονομία, αντί να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες των λαού, στην υγεία, την παιδεία, σε υποδομές. Αντί να γίνουν σχολεία για τα παιδιά μας, νοσοκομεία για να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες των ασθενών, δρόμοι και υποδομές για φθηνές και ασφαλείς μεταφορές, γίνονται διάδρομοι μεταφοράς πολεμικού υλικού, όπλα και σφαίρες που αύριο θα σκοτώνουν τα ίδια μας τα παιδιά.

Το σύστημα της εκμετάλλευσης συνεχίζει να καταδυναστεύει τους λαούς, να δολοφονεί, να διαμελίζει χώρες και να εκτοπίζει λαούς, όπως ο λαός της Παλαιστίνης, με τους πολέμους και τις στρατιωτικές επεμβάσεις.

Η ιστορία μας εμπνέει και μας διδάσκει, ότι ο λαός μας και οι λαοί όλου του κόσμου μπορούν να βγουν στο προσκήνιο, και η δεκαετία του ‘40, ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας και η ταξική σύγκρουση που ακολούθησε, φώτισαν το δρόμο… πάντα ο ίδιος ο λαός ήταν μπροστά, αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι.

Τιμάμε την ιστορία της πόλης μας, όσους πότισαν με το αίμα τους το σπόρο της λευτεριάς, εμπνεόμαστε από τους αγώνες τους, στεκόμαστε στο πλευρό των λαών όλου του κόσμου που αγωνίζονται για την ελευθερία και παίρνουμε θέση απέναντι στο σύστημα της εκμετάλλευσης, των πολέμων, της φτώχειας, των ξεριζωμένων.

Αυτοί που εκτελέστηκαν για μας,

δεν μας άφησαν μόνο τη θυσία τους.

Μας άφησαν το δικαίωμα να παλέψουμε,

μας άφησαν το χρέος να συνεχίσουμε.

Γιατί η ελευθερία δεν κερδίζεται από έναν,

αλλά από όλους τους λαούς μαζί!” έγραψε ο Μπρεχτ.

Τιμή και δόξα στους αγωνιστές και τους εκτελεσμένους του Μπλόκου, στους αγωνιστές του απελευθερωτικού αγώνα που βάδισαν με περηφάνια στα εκτελεστικά αποσπάσματα, στις φυλακές και τις εξορίες, στη βίλα Λυμπερόπουλου, στις φυλακές Μαργαρίτη, στην έδρα των SS.

Τιμή και δόξα στους αγωνιστές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, τις χιλιάδες λαού που ψήλωσαν το μπόι μας!»

Στεφάνι κατέθεσαν εκ μέρους του Δήμου Πατρέων ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Χρήστος Κορδάς, εκ μέρους του Ανατολικού Διαμερίσματος η πρόεδρος Ρένα Σκαρλάτου, εκ μέρος της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Παράρτημα Πάτρας, η Ελισάβετ Καπαγερίδου, εκ μέρους της Τομεακής Επιτροπής Αχαΐας του ΚΚΕ, η Άννα Ανδρεάτου μέλος του Τομεακού Γραφείου, εκ μέρους των Οργανώσεων Αχαΐας της ΚΝΕ, η Λυδία Καστανά και οι φίλοι του Κόκκινου Αερόστατου.

Ακολούθησε ο Δρόμος Θυσίας, από την πλατεία Ελευθερίας προς το κτήμα Μουρτζούχου, στον τόπο εκτελέσεων. Πραγματοποιήθηκε ομιλία από την Αντιδήμαρχο Παιδείας, Κατερίνα Σίμου και ακολούθησε κατάθεση στεφάνων.

Η μπάντα του Δήμου με το «Επέσατε Θύματα» και την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου, έκλεισε τις εκδηλώσεις.