Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση τιμής και μνήμης για τα 81 χρόνια από τη μάχη της «Ηλεκτρικής», στο πολιτιστικό κέντρο «Αντώνης Σαμαράκης» στο Κερατσίνι, από τις ΚΟ Κερατσινίου – Δραπετσώνας του ΚΚΕ και το Παράρτημα Κερατσινίου – Δραπετσώνας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ.
Άνθρωποι κάθε ηλικίας έδωσαν το «παρών» και τίμησαν τους μαχητές του ΕΛΑΣ που με αυτοθυσία εμπόδισαν τους Γερμανούς κατακτητές να βυθίσουν στο σκοτάδι την Αθήνα και τον Πειραιά κατά την αποχώρησή τους από την πρωτεύουσα. Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν η Διαμάντω Μανωλάκου, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής Β’ Πειραιά, ο Μανώλης Ραπανάκης και Πέτρος Μαρκομιχάλης, μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ και ο Στέλιος Μπενετάτος, περιφερειακός σύμβουλος Αττικής με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».
Η εκδήλωση άνοιξε με χαιρετισμό από τον Μάκη Ασπρογέρακα, πρόεδρο του Παραρτήματος Κερατσινίου- Δραπετσώνας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ο οποίος αναφέρθηκε στο χρονικό της μάχης.
Την κεντρική ομιλία πραγματοποίησε ο Γιώργος Καλαμαράς, μέλος της Επιτροπής Περιοχής της ΚΟΑ, που ανέδειξε στην ομιλία του μεταξύ άλλων την σημασία της Μάχης της Ηλεκτρικής, την κατάσταση και τον ρόλο των αστικών δυνάμεων κατά την απελευθέρωση, όπως και την καθοριστική συμβολή του ΚΚΕ αναφέροντας: «(…) δεν υπήρχε εργοστάσιο και χώρος δουλειάς που να μην είχε Κομματική και ΕΑΜική οργάνωση, με πολλά εργοστάσια να έχουν ένοπλη εργατική φρουρά (…). Χωρίς αυτή τη σχέση δεν θα ήταν δυνατό να σωθεί ο Πειραιάς κατά την αποχώρηση των Γερμανών (…). Στα τέλη του 1942 δεν υπήρχε μεταλλουργικό εργοστάσιο που να μην έχει στηθεί Κομματική και ΕΑΜική Οργάνωση (…). Το 82% της οργανωτικής σύνθεσης της ΚΟΠ ήταν εργάτες. Στους εορτασμούς για τα 26 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ, στον Πειραιά συμμετείχαν 70 χιλιάδες λαού, ενώ καθημερινά διακινούνταν 15 χιλιάδες φύλλα Ριζοσπάστη…».
Για τα συμπεράσματα από την δράση του Κόμματος εκείνη την περίοδο ανέφερε: «Τα γνωρίσματα της επαναστατικής κατάστασης κραύγαζαν πως αυτή έχει διαμορφωθεί. Υπήρχε αποδιάρθρωση των πιο σημαντικών λειτουργιών του αστικού κράτους (…). Το κρίσιμο επομένως ήταν ο υποκειμενικός παράγοντας. Οι διαθέσεις της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων. Αρχικά και κυρίως υπήρχε το ΚΚΕ, που η οργανωμένη δύναμή του ξεπερνούσε τα 400.000 μέλη στη χώρα (…). Επιπλέον, κατά πολύ περισσότερες δυνάμεις αναγνώριζαν στο ΚΚΕ τον καθοδηγητικό του ρόλο στην απελευθέρωση, όπως και τον καθοριστικό ρόλο της Σοβιετικής Ένωσης στο τσάκισμα του φασισμού. Το κύριο ήταν πως αυτές οι δυνάμεις βρίσκονταν σε οργάνωση μάχης, έχοντας στην εμπροσθοφυλακή δικό τους μεγάλο οργανωμένο στρατό, τον ΕΛΑΣ (…). Ανεξάρτητα από το αν το ΚΚΕ δε μπόρεσε να μετατρέψει τον πόθο του λαού για κοινωνική απελευθέρωση σε σαφή πολιτική διέξοδο και ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, δεν αναιρείται σε καμιά περίπτωση η μεγάλη αλήθεια. Ότι το ΚΚΕ αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης, τον οργανωτή, τη ψυχή της αντίστασης στο φασιστικό ζυγό και στους ντόπιους συνεργάτες του. Ότι την περίοδο 1940 – 1944 γράφτηκαν άφταστες σελίδες ηρωισμού, που εμπνέουν τους κομμουνιστές, εμπνέουν τους αγώνες του σήμερα και του αύριο. Το ΚΚΕ υλοποίησε το ταξικό και διεθνιστικό του καθήκον στην πάλη της εργατικής τάξης ενάντια στο φασισμό και μετέπειτα στους ντόπιους και ξένους ιμπεριαλιστές. Ενάντια στην αστική τάξη στην Ελλάδα, που με τη βοήθεια των Άγγλων και των Αμερικανών ιμπεριαλιστών, επέβαλαν με τη δύναμη των όπλων την καπιταλιστική εξουσία. Γράφτηκαν νέες σελίδες ηρωισμού με την πάλη του Δεκέμβρη και την ηρωική δράση του ΔΣΕ».
Συνδέοντας με το σήμερα στην ομιλία του στάθηκε στην μετατροπή της οικονομίας σε πολεμική, στις εξελίξεις στα πολεμικά μέτωπα, την επίθεση στα δικαιώματα της εργατικής τάξης και του λαού αναδεικνύοντας την ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων, ενώ σημείωσε για τον ρόλο και την δράση του Κόμματος: «…συζητάμε πλατιά και σήμερα με την εργατική τάξη. Ακόμα πιο αποφασιστικά και ολοκληρωμένα με το Πρόγραμμα του Κόμματος, όπως ισχύει από το Συνέδριό του, το 2013. Αλλά και αυτές τις μέρες με αφορμή το 22ο συνέδριο του Κόμματος. Ξεκινώντας με την ελπιδοφόρα διακίνηση των θέσεων της Κεντρικής Επιτροπής σε όλη την χώρα αλλά και συγκεκριμένα στον Πειραιά (…). Με το ίδιο το θέμα του, δηλαδή πώς το Κόμμα θα γίνει «πιο δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον Σοσιαλισμό», θέτουμε εξαρχής το ζήτημα για την λειτουργία του, την κατάσταση των δυνάμεών του. Ότι πρέπει να εναρμονιστεί πλήρως και με πιο γρήγορους και αποτελεσματικούς ρυθμούς με το επαναστατικό του Πρόγραμμα και το Καταστατικό του. Να είναι πραγματικά «Κόμμα παντός καιρού», «Κόμμα έτοιμο για όλα» (…) Συνεγείροντας τις εργατικές – λαϊκές συνειδήσεις, καθοδηγητής της πάλης του λαού μας για τον Σοσιαλισμό (…). Οι μεγάλοι αγώνες που δίνει ο λαός και η νεολαία τα τελευταία χρόνια με την καθοριστική συμβολή του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, υπογραμμίζουν τις ευθύνες που έχει το Κόμμα μας, ώστε, τα χρόνια που έρχονται, να συμβάλει για να γίνουν πιο αποφασιστικά βήματα στην πορεία ανασύνταξης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, στην ισχυροποίηση της αντικαπιταλιστικής γραμμής μέσα σε αυτό. Στη συγκρότηση ενός πανελλαδικά ενιαίου κινήματος, με κοινές θέσεις και στόχους διεκδίκησης, για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων ενάντια στα μονοπώλια και την εξουσία τους (…)».
Μετά την ομιλία ακολούθησε το προσκλητήριο των πεσόντων στη Μάχη της «Ηλεκτρικής».
Στην συνέχεια στο Μνημείο Πεσόντων στη Μάχη της «Ηλεκτρικής» έγινε η κατάθεση στεφάνων εκ μέρους της ΤΟ Πειραιά του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, της ΚΟΒ ΔΕΗ του ΚΚΕ, του Παραρτήματος Κερατσινίου – Δραπετσώνας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ. Στεφάνια κατέθεσαν το Κλαδικό Συνδικάτο στην Ενέργεια, ο ΠΑΣΑΣ ΔΕΗ, η Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Κερατσινίου – Δραπετσώνας, ο πολιτιστικός σύλλογος Δραπετσώνας «Τερψηχώρος», ο Εξωραϊστικός Σύλλογος Χαραυγής, ο Γυναικείος Σύλλογος Κερατσινίου – Δραπετσώνας «Στοργή του Παιδιού» (μέλος ΟΓΕ), το ΔΣ του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 13ου – 21ου Δημοτικού σχολείου Κερατσινίου, όπως επίσης και εκ μέρους του Δημοτικού Συμβουλίου ο αντιδήμαρχος Θεόδοτος Μιλτιάδης.