Category Archive

Η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ εκφράζει την μαχητική της αλληλεγγύη στο λαό της Κούβας, που εδώ και 67 χρόνια παλεύει και αντιστέκεται σε συνθήκες οικονομικού και εμπορικού αποκλεισμού από τις ΗΠΑ, επειδή επέλεξε να σηκώσει το ανάστημά του στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και να γίνει αφέντης στον τόπο του.

Η κουβανική επανάσταση, που αποτέλεσε την πρώτη σοσιαλιστική επανάσταση στην Λατινική Αμερική, έθεσε το θεμέλια για κοινωνικές κατακτήσεις, που αποτελούν ζητούμενο για τους εργαζόμενους σ’ όλο τον κόσμο.

Σήμερα σ’ έναν κόσμο που φλέγεται, που οι ιμπεριαλιστές ξαναμοιράζουν τη γη, η υπεράσπιση του λαού της Κούβας αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Η επίθεση και η προσπάθεια εξόντωσης του λαού της, είναι κομμάτι του παζλ των ευρύτερων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, του αγώνα δρόμου μεταξύ των καπιταλιστών για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των δρόμων μεταφοράς του ενεργειακού και φυσικού πλούτου κάθε χώρας σ’ όλο τον κόσμο και του νέου δόγματος των ΗΠΑ περί «ζωτικού χώρου», χαρακτηρίζοντας δικό τους τέτοιο χώρο όλη την Λατινική Αμερική και την Καραϊβική. Ανταγωνισμών, που πρωταγωνιστούν οι ΗΠΑ στην μάχη με την Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Καταδικάζουμε την επιθετικότητα των ΗΠΑ κατά της Κούβας και του λαού της, τις επικίνδυνες απειλές ακόμα και για στρατιωτική επίθεση.

Καταδικάζουμε τις απαράδεκτες και κατασκευασμένες κατηγορίες και την έκδοση προκλητικού εντάλματος σύλληψης κατά του Ραούλ Κάστρο, γιατί υπερασπίστηκε την κυριαρχία της χώρας του και τον σοσιαλισμό.

Στεκόμαστε στο πλευρό του Κουβανικού λαού, που οι επαναστατικές του παρακαταθήκες αποτελούν την δύναμή του για να συνεχίσει να αντιστέκεται και να υπερασπίζεται τις κατακτήσεις του, αλλά και αποτελούν και παράδειγμα για τους λαούς του κόσμου.

Να διαγραφεί η Κούβα από την κατάπτυστη λίστα των ΗΠΑ περί «κρατών χορηγών της τρομοκρατίας»

Στηρίζουμε αταλάντευτα το δικαίωμα των λαών να καθορίζουν οι ίδιοι το μέλλον τους.

Κάτω τα χέρια από την Κούβα!

Η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας καταγγέλλει την Απόφαση της Περιφέρειας Αττικής για την  παραχώρηση του χώρου των Φυλακών Αίγινας του χώρου του Παλιού  Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου σε ιδιώτη για τη δημιουργία …«Μουσείου  φιστικιού Αίγινας»!

Στο χώρο αυτό των φυλακών Αίγινας που πρωτολειτούργησαν από το μεσοπόλεμο ακόμη ως φυλακές πολιτικών κρατουμένων μέχρι την περίοδο της χουντικής δικτατορίας 1967-1974, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, μαρτύρησαν και εκτελέστηκαν εκατοντάδες και χιλιάδες κομμουνιστές και άλλοι λαϊκοί αγωνιστές, για τις ιδέες και τους αγώνες τους για θα έρθουν καλύτερες μέρες για το λαό μας δίχως ανεργία, φτώχεια, ανέχεια, αποτινάζοντας τη βασανισμένη ζωή, σε μια κοινωνία δίχως εκμετάλλευση.

Πρόκειται για Ιστορικό τόπο που πρέπει, ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, να διατηρηθεί και να σωθεί, αναστηλώνοντάς τον. Να αξιοποιηθεί και να αναδειχθεί ως χώρος ιστορικής μνήμης για τους χιλιάδες αγωνιστές που φυλακίστηκαν εκεί και βασανίστηκαν γιατί δεν απαρνήθηκαν τις ιδέες και τη δράση τους, ούτε τους ταξικούς αγώνες για τα εργατικά, λαϊκά συμφέροντα.

Ωστόσο, η απόφαση της Περιφέρειας Αττικής οδηγεί στην αλλοίωση του χαρακτήρα αυτού το χώρου ιστορικής μνήμης της φυλακής-κάτεργο, που πρέπει ως μνημείο να αξιοποιείται όχι μόνο για να θυμίζει την ιστορία του λαού μας αλλά και για τη συνέχειά της στο σήμερα και στο μέλλον. Κι αυτό δε μπορεί να γίνει αποδεκτό!

Η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ καταγγέλλει και καταδικάζει την απαράδεκτη απόφαση της Περιφέρειας Αττικής και απαιτεί, τώρα, να σταματήσουν οι σχεδιασμοί για την ίδρυση «Μουσείου Φιστικιού Αίγινας» που οδηγούν στην αλλοίωση του ιστορικού χαρακτήρα του Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου/μετέπειτα Φυλακών Αίγινας. Να διατηρηθεί και αξιοποιηθεί ο χώρος ως τόπος ιστορικής μνήμης -Μνημείο Λαϊκών Αγώνων που να είναι ελεύθερα επισκέψιμος από όλο το λαό.

Στην προοπτική αυτή, ως ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, οι Απόγονοι και Φίλοι της Αντίστασης και του ΔΣΕ, οι Επαναπατρισμένοι Πολιτικοί Πρόσφυγες συντασσόμαστε με όλους όσους διεκδικούν και παλεύουν για τη σωτηρία και αξιοποίηση του Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου, Φυλακών Αίγινας ως ιστορικού τόπου, χώρου μνήμης των αγωνιστών που μαρτύρησαν εκεί. Καλούμε την Περιφέρεια Αττικής να ακυρώσει την απαράδεκτη απόφασή της για παραχώρηση του χώρου σε ιδιώτη για τη δημιουργία Μουσείου Φιστικιού Αίγινας. Δεν θα επιτρέψουμε την αλλοίωση του χώρου ιστορικής μνήμης.

Η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ) καλεί αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, τους μαχητές του ΔΣΕ, τους πολιτικούς πρόσφυγες, τους απογόνους και τους φίλους τους σε μαζική, δυναμική συμμετοχή στο Διήμερο Πανελλαδικής Αντιιμπεριαλιστικής Δράσης, που διοργανώνει η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ) και θα πραγματοποιηθεί στις 16 και 17 Μάη, με κορύφωση την 43η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης στην Αττική την Κυριακή 17 Μάη.

Οι φετινές εκδηλώσεις γίνονται σε περίοδο που είναι σε εξέλιξη τα πολεμικά μέτωπα Ουκρανίας και Μέσης Ανατολής, με κίνδυνο γενικευμένης σύγκρουσης Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ανταγωνίζονται για να αναβαθμίσουν τη θέση των επιχειρηματικών ομίλων στη διεθνή καπιταλιστική οικονομία, σε συνθήκες που διαφαίνεται νέα οικονομική κρίση. Η αντιπαράθεση ΗΠΑ-Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα γεννάει διαρκώς νέες συγκρούσεις.

Οξύνονται οι αντιθέσεις μέσα στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο και στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Γίνεται παζάρι ανάμεσα σε ΗΠΑ και ΕΕ για την επόμενη μέρα του πολέμου. Η ΕΕ, ως η τρίτη οικονομία του πλανήτη, παζαρεύει τα ανταλλάγματα για την εμπλοκή της στα στενά του Ορμούζ, διεκδικεί αναβαθμισμένο ρόλο.

Η Ελληνική κυβέρνηση, με τη στήριξη όλων των αστικών κομμάτων παίρνει μέρος στον ληστρικό αυτό πόλεμο για την πολυπόθητη γεωστρατηγική αναβάθμιση της άρχουσας τάξης στην περιοχή, για τη διασφάλιση των κερδών των εφοπλιστών από τη μεταφορά του αμερικάνικου LΝG και πετρελαίου, για τα συμφέροντα των κατασκευαστικών κι άλλων ομίλων που διεκδικούν μερίδιο από την ανοικοδόμηση των χωρών του πολέμου, αλλά και μεγαλύτερο μερτικό από τις επιδοτήσεις της πολεμικής οικονομίας.

Για αυτά τα συμφέροντα είναι έτοιμοι να κάνουν ακόμη και το μεγαλύτερο έγκλημα. Ήδη το προετοιμάζουν, όπως φάνηκε και από τις δηλώσεις Γεραπετρίτη, ο οποίος δήλωσε ότι «η ελληνική κυβέρνηση προτίθεται να αναλάβει ενεργό ρόλο για την ασφαλή ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, σε συνεργασία με τη ναυτιλιακή κοινότητα»!!!

Καταρρέει η αυταπάτη ότι μπορεί να υπάρξει πραγματική και διαρκής ειρήνη σε αυτό το σύστημα, αφού κάθε «ειρηνική» συμφωνία προετοιμάζει την επόμενη πολεμική αναμέτρηση και κάθε «διαπραγμάτευση» για ειρήνη, απλά δίνει χρόνο στις αντιμαχόμενες πλευρές για ακόμα μεγαλύτερη όξυνση του πολέμου.

Πρόκειται για εγκληματική πολιτική κατά του λαού μας με τη χώρα μας να μετατρέπεται σε στόχο αντιποίνων, ενώ ο λαός καλείται να πληρώσει το κόστος μέσα από τεράστιες εξοπλιστικές δαπάνες, περικοπές σε κοινωνικές ανάγκες. Στις σημερινές συνθήκες και ο πιο διστακτικός έχει υποχρέωση να αντιταχθεί στην πολιτική της εμπλοκής και να συμμετέχει στη δράση.

Η πείρα από τον μεγαλειώδη απελευθερωτικό ταξικό λαϊκό αγώνα τη δεκαετία 1940-1949, που ο λαός μας οργανωμένος στην πλειοψηφία του στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ με καθοδηγητή το τιμημένο ΚΚΕ, απέδειξε ότι ο αντίπαλος μπορεί να νικηθεί όσο δυνατός και αν φαίνεται. Όπως και η τρίχρονη ταξική ένοπλη εποποιία του ΔΣΕ, την επέτειο των 80 χρόνων από την ίδρυσή του που γιορτάζουμε, αποκαλύπτει τις αστείρευτες δυνάμεις του λαού που με την ανυποχώρητη στάση του ΚΚΕ που ήταν νους και ψυχή του, έμεινε στη λαϊκή συνείδηση ηθικός νικητής. Η δράση του ΔΣΕ μας διδάσκει στους αγώνες του σήμερα για να καταργήσουμε τις αιτίες των πολέμων με τους εργαζόμενους στον αγώνα για κοινωνική απελευθέρωση.

Τιμάμε την αληθινή ιστορία της δεκαετίας 1940-1949 απορρίπτοντας κάθε είδους αστικούς σχεδιασμούς και «εθνικούς στόχους» και υπερασπιζόμαστε τα λαϊκά συμφέροντα.

Συμμετέχουμε στις αντιιμπεριαλιστικές εκδηλώσεις 16 και 17 Μάη σ’ ολόκληρη τη χώρα, τιμώντας τους αγωνιστές που έδωσαν ακόμα και τη ζωή τους για έναν κόσμο χωρίς πολέμους, φτώχεια και προσφυγιά. Στην Αθήνα μαζικοποιούμε τη συγκέντρωση-συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στις 8.00μμ που τερματίζει η Μαραθώνια πορεία Ειρήνης.

Για να βροντοφωνάξουμε την απεμπλοκή της Ελλάδας από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, να κλείσουν οι αμερικάνικες βάσεις, να γυρίσουν πίσω όλες οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις και μέσα που βρίσκονται εκτός συνόρων. Να φύγει η Ελλάδα από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Καταγγέλλουμε τις Γερμανικές Αρχές για την απόφασή τους να απαγορεύσουν την επίδειξη της σημαίας και άλλων συμβόλων της ΕΣΣΔ και της Ρωσίας την 8^η και 9^η Μάη, στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων τιμής της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών.

Οι απαγορεύσεις άρχισαν να εφαρμόζονται μετά τη ρώσικη εισβολή στην Ουκρανία, τον Φλεβάρη του 2022, και αφορούν κυρίως σοβιετικά μνημεία. Η απαράδεκτη αυτή απόφαση εξισώνει σκόπιμα τη σοσιαλιστική Σοβιετική Ένωση με την καπιταλιστική Ρωσία, αξιοποιώντας τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ανάμεσα στις ευρωατλαντικές δυνάμεις και τη Ρωσία.

Η ΕΣΣΔ και το κομμουνιστικό κίνημα στις ευρωπαϊκές χώρες πρωτοστάτησαν στον αγώνα κατά της ναζιστικής κατοχής.

Η  καπιταλιστική Ρωσία, με πρόσχημα την αποφασιστικοποίηση της Ουκρανίας, ασκεί κρατική τρομοκρατία διεξάγοντας πόλεμο κατά της Ουκρανίας σε βάρος του Ουκρανικού και του Ρώσικου λαού .  Σήμερα τέσσερα χρόνια μετά, η Ρωσία έχει ήδη συμφωνήσει με τις ΗΠΑ για τη μοιρασιά του πλούτου της Ουκρανίας.

Οι απαγορεύσεις έχουν να κάνουν με μια ακόμα ενέργεια στο πλαίσιο της επιχειρούμενης αναθεώρησης της Ιστορίας του Β΄ΠΠ, που σχεδιάζεται και υλοποιείται από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις.

Με τον κρατικό αυταρχισμό και την καταστολή οι κυβερνήσεις θέλουν να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου στους λαούς,  στις σημερινές συνθήκες προετοιμασίας της  γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου, ως συνέπεια του ανταγωνισμού ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για τις γεωπολιτικές θέσεις, τη στιγμή που συγκρούονται ΗΠΑ και Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα.

Η τεράστια προσφορά της ΕΣΣΔ, του ηρωικού Κόκκινου Στρατού, που καθόρισε την έκβαση του Β΄ΠΠ δεν πρόκειται να σβηστεί από τη μνήμη των λαών.

Την 9^η Μάη 1945, ώρα 0:43 π.μ., υπογράφεται η Πράξη για την άνευ όρων συνθηκολόγηση της χιτλερικής Γερμανίας. Είχε προηγηθεί ο απελευθερωτής Κόκκινος Στρατός, ο οποίος προελαύνοντας στην  Κεντρική Ευρώπη έφτασε μέχρι το Ράιχσταγκ, υψώνοντας την Κόκκινη Σημαία με το σφυροδρέπανο.

Η επιχειρούμενη αναθεώρηση της Ιστορίας του Β΄ΠΠ, αμέσως μετά τη λήξη του Β΄ΠΠ, που σχεδιάζεται από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα,  δεν θα καταφέρει ποτέ να σβήσει από την λαϊκή μνήμη ποιοι ήταν οι πρωταγωνιστές της Νίκης.  Ήταν τα αντιστασιακά απελευθερωτικά κινήματα των χωρών της Ευρώπης, με πρωτοπορία τα Κομμουνιστικά Κόμματα.  Ήταν ο ηρωικός Κόκκινος Στρατός, ο σοβιετικός λαός που πλήρωσε βαρύ τίμημα, με πάνω από 20 εκ. νεκρούς και τεράστιες καταστροφές.  Ήταν η ΕΣΣΔ που καθόρισε την έκβαση του πολέμου χάρη στα πλεονεκτήματα του σοσιαλιστικού τρόπου παραγωγής.

Έτσι συνετρίβη η «αήττητη» ναζιστική στρατιωτική μηχανή και αποδείχτηκε ότι ακατανίκητη δύναμη είναι μόνο οι λαοί, όταν οργανωμένοι και αποφασισμένοι δίνουν τη μάχη για να ορίζουν οι ίδιοι τις τύχες τους , το μέλλον τους, απαλλαγμένοι από κάθε ζυγό.

Επίτευγμα της Αντιφασιστικής Νίκης ήταν  η κατάκτηση της εργατικής εξουσίας, το ξεκίνημα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού  σε μια σειρά χώρες στην Ευρώπη και την Ασία, γεγονός που δεν μπορεί να αποδεχτεί ο καπιταλισμός μέχρι σήμερα, γι’ αυτό παραχαράσσει την Ιστορία.

Η αναθεώρηση της Ιστορίας του Β΄ΠΠ δεν αφορά στο χθες αλλά στο σήμερα. Η αντιδραστική ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να καθιερώσει την 9^η Μάη ως «Ημέρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Με τον αντικομμουνισμό, ως επίσημη ιδεολογία της, με τη θεωρία των δύο άκρων, της ταύτισης του κομμουνισμού με τον φασισμό, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις έχουν στόχο την κυριαρχία της ιδεολογίας του καπιταλισμού, ως αναγκαίο έδαφος για την εξέλιξη της αντιδραστικής στρατηγικής του συστήματος, της γενικευμένης στρατιωτικής σύγκρουσης, με θύματα τους λαούς.

Η αντιπαράθεση ΗΠΑ- Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα γεννάει διαρκώς νέες συγκρούσεις. Ανταγωνίζονται οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για να αναβαθμίσουν τη θέση των επιχειρηματικών ομίλων στη διεθνή καπιταλιστική οικονομία, σε συνθήκες που διαφαίνεται νέα οικονομική κρίση.

Διασταυρώνονται τα πολεμικά μέτωπα Ουκρανίας και Μέσης Ανατολής. Οξύνονται οι αντιθέσεις μέσα στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο και στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Εξελίσσεται το παζάρι ανάμεσα σε ΗΠΑ και ΕΕ για την επόμενη μέρα του πολέμου, με την ΕΕ  να διεκδικεί αναβαθμισμένο ρόλο.

Η ελληνική κυβέρνηση, εμπλέκοντας τη χώρα μας στον πόλεμο, με τη στήριξη και των άλλων αστικών κομμάτων, μετατρέπουν το λαό μας σε θύτη άλλων λαών και θύμα αντιποίνων. Ο δρόμος της στρατιωτικής σύγκρουσης  για το μοίρασμα και ξαναμοίρασμα των αγορών για τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων είναι ο «πατριωτισμός» των αστικών τάξεων.

Η φωτιά του πολέμου δυναμώνει, οι λαοί πληρώνουν με τη φτωχοποίησή τους για την στήριξη της πολεμικής οικονομίας και τον στρατιωτικό εξοπλισμό,   πληρώνουν ακόμα και με τη ζωή τους.  Το μεγάλο κεφάλαιο «σκάει» από τα κέρδη και υπολογίζει σε περισσότερα με την ανοικοδόμηση των καταστραμμένων περιοχών από τις στρατιωτικές συγκρούσεις.

Αποδεικνύεται ότι «εθνική ενότητα» δεν υπάρχει στην εκμεταλλευτική κοινωνία. Τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων είναι εκ διαμέτρου αντίθετα με αυτά της αστικής τάξης, σε όλες τις συνθήκες.

Ο Β΄ΠΠ, όπως και ο Α΄ΠΠ, ήταν ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι. Ήταν συνέπεια των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για το ξαναμοίρασμα αγορών και σφαιρών επιρροής, που οξύνθηκαν σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης. Ο Β΄ΠΠ ήταν δίκαιος μόνο από την πλευρά της ΕΣΣΔ και των αντιστασιακών ευρωπαϊκών κινημάτων που πολέμησαν κατά της φασιστικής κατοχής.

Βρετανία και ΗΠΑ επεδίωκαν με τον πόλεμο την κατοχύρωση αποικιών, κερδών, γεωπολιτικών θέσεων και την ανατροπή της ΕΣΣΔ. Πίστευαν ότι μπορούσαν να στρέψουν τη ναζιστική Γερμανία ενάντια στην ΕΣΣΔ γι’ αυτό βοήθησαν τον Χίτλερ. Αλλά η Γερμανία άρχισε τον πόλεμο ενάντιά τους. Έτσι συμμετείχαν στην αντιχιτλερική συμμαχία αναγκαστικά, ενώ καθυστέρησαν να ανοίξουν το β μέτωπο για να εξαντλήσουν την ΕΣΣΔ.

Ο φασισμός, ως γέννημα του καπιταλισμού και όχι παρέκκλισή του, επιλέχθηκε από το σύστημα, πριν από το ξέσπασμα του Β΄ΠΠ, ως η πιο πρόσφορη μορφή πολιτικής εξουσίας για την καταστολή του ταξικού εχθρού στο εσωτερικό, αλλά και στην σύγκρουσή του με τα άλλα καπιταλιστικά κράτη.

Στην Ελλάδα, κατά τον Β΄ΠΠ, αναπτύχθηκε ένα από τα μεγαλύτερα αντιστασιακά κινήματα όλης της Ευρώπης που είχε σημαντική συμβολή στην Αντιφασιστική Νίκη. Εμπνευστής, οργανωτής, καθοδηγητής και αιμοδότης ήταν το ΚΚΕ.

Ο λαός μας με το ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ,  ΕΛΑΝ, ΟΠΛΑ, με ηρωισμό και θυσίες, με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές έγραψε τις πιο ηρωικές και ένδοξες σελίδες της σύγχρονης Ιστορίας του λαϊκού κινήματος στη χώρα μας. Την Ελλάδα  απελευθέρωσε ο ΕΛΑΣ από την τριπλή φασιστική κατοχή.

Και ενώ οι ναζί συνθηκολογούσαν, ηττημένοι από τον Κόκκινο Στρατό και τα αντιστασιακά κινήματα, στην Ελλάδα οι αστικές δυνάμεις με τα Τάγματα Ασφαλείας, την περίοδο της Λευκής Τρομοκρατίας, κυνηγούσαν, χτυπούσαν, δολοφονούσαν τους κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές του ΕΑΜικού κινήματος.

Με τους συμμάχους τους, τους Βρετανούς ιμπεριαλιστές, είχαν αιματοκυλήσει  την Αθήνα τον Δεκέμβρη του 1944 για να ξαναπάρουν την εξουσία.

Ο αστικός πολιτικός κόσμος δεν είχε κανένα κύρος στο λαό, αφού ένα μέρος του συνεργάστηκε με τους ναζί κατακτητές και το άλλο μέρος του έφυγε στο εξωτερικό, δεν πολέμησε.

Ο λαός μας τότε είχε να επιλέξει την υποταγή ή τα όπλα. Επέλεξε την ένοπλη ταξική πάλη κατά της εγχώριας αστικής τάξης, που γνώρισε τότε τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την κυριαρχία της.

Ο τρίχρονος αγώνας του ΔΣΕ υπήρξε δίκαιος και αναγκαίος. Με την καθοδήγηση του ΚΚΕ εξέφρασε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών δυνάμεων και έσπασε το μονοπώλιο των βίας του καπιταλιστικού κράτους, τη βία που δεν διαχωρίζεται από την ταξική εκμετάλλευση.  Αντικειμενικά η νίκη του ΔΣΕ θα άνοιγε το δρόμο στο σοσιαλισμό.

Ο ηρωικός ΔΣΕ, το ΚΚΕ έσωσαν την τιμή του αγωνιζόμενου λαού μας και έδειξαν τι μπορεί να κάνει όταν σηκώσει το μπόι του.

Ο ΔΣΕ αναμετρήθηκε στα ίσια με τον ταξικό αντίπαλο και ηττήθηκε από την υπεροπλία του αντιπάλου, από τα όπλα των Αγγλοαμερικάνων ιμπεριαλιστών.

Για την ήττα βάρυναν τα προβλήματα στρατηγικής του ΚΚΕ, ως τμήματος του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος, που δεν μπόρεσε να μετατρέψει την απελευθερωτική πάλη σε αγώνα για την ανατροπή του καπιταλισμού, που καθυστέρησε τη γενίκευση του ένοπλου αγώνα του ΔΣΕ. Ηθικά και πολιτικά ο ΔΣΕ βγήκε νικητής και άφησε ιστορικές παρακαταθήκες.

Τα συμπεράσματα, τα διδάγματα, οι ιστορικές παρακαταθήκες της απελευθερωτικής πάλης και του ταξικού έπους του αγώνα του ΔΣΕ προκαλούν ανησυχία στην αστική εξουσία για την προοπτική να βγει και πάλι ο λαός στο προσκήνιο. Γι΄ αυτό ξεδιπλώνουν την σχεδιασμένη βρώμικη επίθεσή τους συκοφαντώντας τη λαϊκή πάλη και το ΚΚΕ, άλλοτε με χοντροκομμένα ψέματα, άλλοτε με πιο εκλεπτυσμένο τρόπο.

Στρατεύονται διάφοροι σε αυτή την επιχείρηση κατασυκοφάντησης και διαστρέβλωσης της ηρωικής πάλης του λαού μας, ακόμα και για να πάρουν «δηλώσεις μετάνοιας», 82 χρόνια μετά, από τους 200 κομμουνιστές που νίκησαν το θάνατο και πέρασαν αγέρωχοι στην αθανασία, στο Σκοπευτήριο- Θυσιαστήριο της Λευτεριάς στην Καισαριανή.

Οι 200, όπως και χιλιάδες άλλοι απλοί καθημερινοί άνθρωποι της δουλειάς, ήταν διαπαιδαγωγημένοι με τις Αρχές και τις Αξίες του ΚΚΕ,  ατσαλωμένοι στην ταξική πάλη για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής και  την κοινωνική απελευθέρωση, γι αυτό ήταν αλύγιστοι.

Ο φασισμός είναι συστημική δύναμη, ενταγμένη στο αστικό σύστημα για να υπηρετεί τα μονοπώλια, τα οποία τον στηρίζουν. Έχει το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό την ανοιχτή οργάνωση της βίας για την υποταγή λαϊκών στρωμάτων στην καπιταλιστική εξουσία.

Ο φασισμός είναι μορφή διακυβέρνησης του καπιταλισμού. Η βάση της αναβίωσης ακροδεξιών μορφωμάτων είναι ο καπιταλισμός, η αντεργατική πολιτική του που προκαλεί και συσσωρεύει τα κοινωνικά προβλήματα.

Κατά συνέπεια, αντιμετωπίζεται με την πάλη σε αντιμονοπωλιακή αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, με τον αγώνα κατά του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος που συντηρεί και αναπαράγει το φασισμό, που εφαρμόζει αντιλαϊκή αυταρχική πολιτική, κρατική καταστολή, που διεξάγει πολέμους.

Η ΠΕΑΕΑ -ΔΣΕ καλεί λαό και νεολαία σε ξεσηκωμό για την απεμπλοκή της Ελλάδας από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και συμμετέχει με όλες τις  δυνάμεις της στις εργατικές λαϊκές και αντιπολεμικές κινητοποιήσεις, απαιτώντας να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟικές Βάσεις, να επιστρέψουν τα οπλικά συστήματα, οι στρατιωτικές δυνάμεις που δρουν εκτός συνόρων. Να αποδεσμευτεί η Ελλάδα από ΝΑΤΟ-ΕΕ με το λαό νοικοκύρη στον τόπο του.

Η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ βασίζεται τόσο στην σύγχρονη πείρα του κινήματος, όσο και στα συμπεράσματα -διδάγματα της Ιστορίας του Β΄ΠΠ που αποδεικνύουν ότι ο λαός μπορεί να δώσει διέξοδο ως πρωταγωνιστής των εξελίξεων, με την πάλη του για ριζική αλλαγή του συσχετισμού δύναμης, για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος, που έχει στο DNA του τις κρίσεις και τον πόλεμο.

Οι αγωνιστές, οι φίλοι και απόγονοι των αγωνιστών του ΕΑΜικού κινήματος και των μαχητών της τρίχρονης εποποιίας του ΔΣΕ, οι πολιτικοί πρόσφυγες τιμούμε τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών.

Υποκλινόμαστε μπροστά στην τεράστια προσφορά του σοβιετικού λαού, του Κόκκινου Στρατού, των αγωνιστών και αγωνιστριών του ΕΑΜ -ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, των μαχητών και μαχητριών του ένδοξου ΔΣΕ. Τιμούμε όλους όσοι έδωσαν τη ζωή τους σ΄αυτούς τους αγώνες.

Μας διδάσκει και μας εμπνέει η στέρεα πεποίθησή τους, η αταλάντευτη στάση τους, η ανιδιοτελής προσφορά τους στον αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον, για μια κοινωνία απαλλαγμένη από τον ζυγό της εκμετάλλευσης και τον πόλεμο, μια κοινωνία οργανωμένη με γνώμονα την κάλυψη των ανθρώπινων σύγχρονων αναγκών.

Την Πρωτομαγιά, παγκόσμια ημέρα, σύμβολο για το δίκιο της Εργατικής Τάξης, που οι εργάτες στο Σικάγο πάλευαν για 8ωρο ημερήσιο εργάσιμο χρόνο και πλήρωσαν με τη ζωή τους, τιμούμε τους αγώνες της, τις θυσίες χιλιάδων εργατών σε όλη τη γη, στην πάλη για την απελευθέρωση από τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Αυτή τη μέρα διάλεξαν το 1944 οι Γερμανοί κατακτητές για να εκτελέσουν 200 Κομμουνιστές στο σκοπευτήριο της Καισαριανής, σε αντίποινα χτυπήματος φάλαγγας αυτοκινήτων στα οποία επέβαιναν ένας Γερμανός στρατηγός, τρεις αξιωματικοί του επιτελείου και στρατιώτες φρουράς, στη θέση «Βύζουλα» μεταξύ Μολάων και Γκαγκανιάς.

Η μέρα, ο τόπος και ποιοι θα εκτελεστούν, δεν αποφασίστηκαν τυχαία. Οι 200 ήταν πολιτικοί κρατούμενοι, Ακροναυπλιώτες στην πλειοψηφία τους και κρατούμενοι από την Ανάφη, που είχε παραδώσει στους Γερμανούς η Ελληνική κυβέρνηση. Οι ναζιστές Γερμανοί στη διαταγή τους για την εκτέλεση, τους ονόμασαν «κομμουνιστική συμμορία». Έγινε την ώρα που το ναζιστικό τέρας ψυχοραγούσε. Την ώρα που δεχόταν συντριπτικά χτυπήματα από τον Κόκκινο Στρατό, την ώρα που η αντίσταση του λαού μας στις πόλεις και τα χωριά φούντωνε και ο ΕΛΑΣ είχε απελευθερώσει το μεγαλύτερο μέρος της χώρας, είχαν δημιουργηθεί λαϊκοί θεσμοί στις απελευθερωμένες περιοχές, το Εθνικό Συμβούλιο (Βουλή) και η ΠΕΕΑ (κυβέρνηση).

Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας αποδεικνύουν ότι βάδιζαν προς το θάνατο αλύγιστοι με ακλόνητη την πίστη στο δίκιο του αγώνα για έναν κόσμο χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση. Οι φωτογραφίες αυτές αποτυπώνουν το ηθικό μεγαλείο των κομμουνιστών, μελών και στελεχών του ΚΚΕ, των πατριωτών που βάδισαν αλύγιστοι με ψηλά το κεφάλι στο θάνατο για τα μεγάλα ιδανικά της Αντίστασης και έδωσαν τη ζωή τους παλεύοντας για την Απελευθέρωση της πατρίδας από το ναζί κατακτητή και για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και για τα κοινωνικά-δημοκρατικά δικαιώματα του λαού μας, για το σοσιαλισμό.

Κάθε ένας εκτελεσμένος Κομμουνιστής σηματοδοτεί μια βασανιστική πορεία οργάνωσης, καθώς το όνομά του συνδέεται με κορυφαίες στιγμές εργατικών αγώνων και εξεγέρσεων. Τα κορμιά τους, πριν πέσουν από το βόλι του κατακτητή, είχαν ήδη χαραχτεί από τα χτυπήματα του αστικού κράτους. Στα πρόσωπά τους η αστική τάξη αναγνώριζε την πρωτοπορία του επαναστατικού κινήματος, έβλεπε τον κίνδυνο για τη δική της εξουσία.

Για δυο ολόκληρες ώρες τα πολυβόλα των κατακτητών σκορπούσαν τον θάνατο. Διακόσιοι πρωτοπόροι αγωνιστές, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, για δύο ολόκληρες ώρες πάλευαν με το θάνατο και έπεσαν ως τον τελευταίο με το κεφάλι ψηλά.

Κι ύστερα, ποτάμι το αίμα έτρεχε στους δρόμους της Καισαριανής. Αυτή η γραμμή χαραγμένη με το αίμα και τη θυσία των 200 Κομμουνιστών και χιλιάδων άλλων αγωνιστών, ήταν και παραμένει ένα δείγμα γραφής: Το όριο ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους, σε δύο πατρίδες. Ξεχωρίζει τον σάπιο γερασμένο κόσμο της εκμετάλλευσης και της φτώχειας, της αδικίας και της σήψης, της προσφυγιάς και των πολέμων «για τ’ αφέντη το φαΐ», τον καπιταλισμό και τον κόσμο του καθημερινού σκληρού αγώνα για όσα δικαιούται ο λαός και όσα του στερούν, το δρόμο της ανατροπής, για την κοινωνία που προβάλλει μέσα απ’ όλα τα «παράθυρα» της κοινωνικής εξέλιξης, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό.

Ο αγώνας, η θυσία τους καρποφόρησε, έγινε σύμβολο για την εργατική τάξη, ξεχώρισε ανάμεσα σε πολλές χιλιάδες ηρωικές πράξεις, που έγραψαν τις λαμπρές σελίδες απαράμιλλου ηρωισμού, προσφοράς και θυσίας του έπους της λαϊκής απελευθερωτικής ταξικής πάλης 1940 – 1949. Του αγώνα του λαού μας, με μπροστάρη το ΚΚΕ, με το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, το ΔΣΕ, που μας δίδαξε πως όταν ο λαός το αποφασίσει μπορεί να νικήσει τον ταξικό αντίπαλο, όσο ισχυρός κι αν αυτός φαίνεται.

Σήμερα, οι ανταγωνισμοί στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Μαίνεται η σύγκρουση παντού στον κόσμο, με φόντο την αντιπαράθεση των ΗΠΑ με την Κίνα, η οποία απειλεί σοβαρά την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ στο σύστημα.

Η παρουσία του Γάλλου προέδρου στη χώρα μας δεν προδιαγράφει τίποτα καλό, παρά μόνο τα νέα επεισόδια της επικίνδυνης πολεμικής εμπλοκής. Αυτά περιλαμβάνουν τους νέους πανάκριβους εξοπλισμούς για συμμετοχή σε αποστολές των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων παντού όπου προστάζουν αυτά τα συμφέροντα και οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί τους. Περιλαμβάνουν συμμετοχή σε νέα πολεμικά σχήματα “προθύμων”, όπως αυτό για ττα στενά του Ορμούζ στέλνοντας περισσότερα πολεμικά πλοία στο οποίο συμμετέχει και η Ελλάδα, αποστολή δεκάδων πολεμικών αεροσκαφών στο καθεστώς Ζελένσκι μέχρι και φιλοξενία πυρηνικών όπλων στο ελληνικό έδαφος.

Οι καταιγιστικές εξελίξεις στο μέτωπο του ιμπεριαλιστικού πολέμου, η εμπλοκή της χώρας μας σ΄αυτόν, θέτουν μπροστά μας την αναγκαιότητα του λαϊκού ξεσηκωμού, για να στείλουμε δυνατό μήνυμα εναντίωσης στη συμμετοχή της Ελλάδας στο μακελειό.

Η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ καλεί τους αγωνιστές της Αντίστασης μαζί με όλο το λαό στον αγώνα για απεμπλοκή της Ελλάδας από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Να γυρίσουν πίσω όλα τα στρατιωτικά τμήματα που δρουν εκτός συνόρων, να κλείσουν οι Βάσεις του θανάτου, να σταματήσει η Ελλάδα να είναι ιμπεριαλιστικό πολεμικό ορμητήριο, να αποδεσμευτεί από ΝΑΤΟ-ΕΕ.

Παλεύουμε ενάντια στη διαστρέβλωση της Ιστορίας του Β΄. ΠΠ από εγχώρια αστικά και ιμπεριαλιστικά επιτελεία της ΕΕ, των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, ενάντια στην κατάπτυστη θεωρία των δύο άκρων που εξισώνει κομμουνισμό και φασισμό, ξεπλένοντας το φασισμό και τα εγκλήματά του. Αγωνιζόμαστε για να πληρώσει το Γερμανικό κράτος τις πολεμικές αποζημιώσεις για τις οποίες την πρώτη ευθύνη έχουν όλες οι Ελληνικές κυβερνήσεις.

Καλούμε τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, τους μαχητές του ΔΣΕ, τους πολιτικούς πρόσφυγες, τους απογόνους και τους φίλους τους σε μαζική, δυναμική συμμετοχή στις εκδηλώσεις των Δήμων Χαϊδαρίου στο ΜΠΛΟΚ 15 και Καισαριανής στο ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ.

Συμμετέχουμε την Παρασκευή 1η Μάη στις απεργιακές κινητοποιήσεις σ΄ όλη τη χώρα, διαδηλώνουμε τη θέλησή μας να απαλλαγούμε από τους άδικους πολέμους και τις βαριές συνέπειές τους.

Με πίστη στο δίκιο μας, στεκόμαστε για άλλη μια φορά, όπως τότε, το 1940-1949, στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, μαζί με τους λαούς που αγωνίζονται ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα ως την κατάργησή της.

Η δημοσιοποίηση του συγκλονιστικού φωτογραφικού ντοκουμέντου των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, είναι υλική απόδειξη μιας αλήθειας, που ορισμένοι θα προτιμούσαν να μένει ασαφής, ότι δηλαδή εκείνη την ημέρα εκτελέστηκαν 200 κομμουνιστές, οργανωμένοι, συνειδητοί, αλύγιστοι.

Σ’ αυτό το πλαίσιο το ίδρυμα Friedrich-Ebert-Stiftung στην Αθήνα, διοργανώνει στις 30 Απρίλη 2026 εκδήλωση με τίτλο «Η Καισαριανή και οι φωτογραφίες των 200: Από τις φωτογραφίες των θυτών σε εθνικό μνημείο». Πρόκειται για μια παρέμβαση του σοσιαλδημοκρατικής κοπής Γερμανικού ιδρύματος, που επιδιώκει την «διαμόρφωση μιας κοινής κουλτούρας μνήμης», που είναι παράγωγο της κατάπτυστης «θεωρίας των δύο άκρων» που έχει υιοθετήσει η ΕΕ και η οποία εξισώνει θύτες και θύματα, τον φασισμό-ναζισμό με τον κομμουνισμό.

Αυτό που ενοχλεί βέβαια, δεν αφορά στο γεγονός της εκτέλεσης. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί το έγκλημα που συντελέστηκε την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής . Η ενόχληση αφορά στην ταυτότητα των εκτελεσμένων: Κομμουνιστές. Η συντριπτική πλειοψηφία τους μέλη και στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Πολιτικά συγκροτημένοι, γαλουχημένοι με τις αξίες του σοσιαλισμού – κομμουνισμού, του προλεταριακού διεθνισμού, εμπνεόμενοι από τη λάμψη της Οκτωβριανής Επανάστασης και του πρώτου εργατικού κράτους στην ανθρωπότητα, της ΕΣΣΔ, ατσαλωμένοι μέσα σε σκληρές ταξικές αναμετρήσεις, στις αιματηρές απεργίες του Μεσοπολέμου.

Είναι ιστορικά αδιαμφισβήτητο ότι οι κομμουνιστές αποτέλεσαν την εμπροσθοφυλακή του αντιφασιστικού αγώνα παγκοσμίως, με λαμπρό παράδειγμα τη δράση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ που ψυχή και καθοδηγητής ήταν το ΚΚΕ, στην Ελλάδα.

Γι’ αυτό και στην πρόσκληση υποκαθίσταται η ταυτότητα των 200 ως κομμουνιστές, με τον γενικόλογο όρο «Έλληνες Πολιτικοί Κρατούμενοι». Στόχος του Friedrich-Ebert-Stiftung είναι η αποϊδεολογικοποίηση και αποταξικοποίηση της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών και ως εκ τούτου η αποσιώπηση του γεγονότος ότι ο φασισμός/ναζισμός είναι γέννημα-θρέμμα του καπιταλισμού. Παρουσιάζουν τον φασισμό σαν μια παρέκκλιση που τάχα διορθώθηκε με τη δημοκρατία.

Σ’ αυτήν την κατεύθυνση οι ελληνικές κυβερνήσεις διαχρονικά προώθησαν την «ελληνογερμανική συνεργασία» στα ζητήματα της μνήμης. Προωθούν διάφορα προγράμματα γι’ αυτόν το σκοπό όπως τις «μνήμες κατοχής» που δεν μπόρεσαν να το προχωρήσουν εξαιτίας της αντίδρασης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και των εκπαιδευτικών, το «ελληνογερμανικό ταμείο για το μέλλον» που ιδρύθηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας με τη συμφωνία των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ και χρηματοδοτεί διάφορα προγράμματα, όπως αντι­στασιακά μνημεία της περιόδου της κα­τοχής, αλλά και σεμινάρια ιστορίας του Β’ παγκοσμίου πολέμου με σκοπό την αναθεώρηση και τη διαστρέβλωσή της ώστε να περάσουν στη λήθη της ιστορί­ας τα ναζιστικά εγκλήματα και με έναν ακόμα στόχο:

Να υπονο­μεύσουν τη διεκδίκηση των Γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων αλλά και να ξεχαστούν και οι ευθύνες των Ελληνι­κών κυβερνήσεων που δεν τις διεκδικούν, ως όφειλαν και έχουν υποχρέωση.

Καμία από τις διάφορες εκδοχές της αστικής κοινοβουλευτικής διαχείρισης  των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, μονοκομματικές ή συνεργασίας,  δεν διεκδίκησε με συγκεκριμένα μέτρα  και σχέδιο.

Οι αστικές κυβερνήσεις  είναι με τη δέσμευση για την προώθηση των κοινών συμφερόντων των αστικών τάξεων των δύο χωρών, στο πλαίσιο των συμμαχικών τους σχέσεων στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.  Έτσι η διεκδίκηση   των γερμανικών επανορθώσεων από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις παραμένει ανέξοδος διακηρυκτικός στόχος, που διατυπώνεται από πολιτικούς παράγοντες κατά καιρούς.

Σε μια εποχή που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται, οι πόλεμοι γενικεύονται και η αντιπαράθεση ανάμεσα σε ισχυρά καπιταλιστικά κέντρα βαθαίνει, η υπενθύμιση του ρόλου των κομμουνιστών στην πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τον φασισμό δεν είναι ουδέτερη. Αγγίζει τον πυρήνα της σύγχρονης ιδεολογικής αντιπαράθεσης. Αποκαλύπτει ότι ο πόλεμος δεν ήταν ούτε είναι κάτι έξω από τη φύση του καπιταλισμού. Αντιθέτως, αποτελεί προέκταση σε άλλες συνθήκες των ίδιων κανόνων, των νόμων λειτουργίας αυτού του συστήματος, που συστατικό τους στοιχείο έχουν τον ανταγωνισμό και το κυνήγι του κέρδους των λίγων σε βάρος των πολλών. Αντίστοιχα, ο φασισμός δεν ήταν μια «ακραία παρένθεση» έξω από το σύστημα. Δεν έπεσε από τον ουρανό. Υπήρξε μορφή άσκησης της εξουσίας του κεφαλαίου σε συνθήκες βαθιάς κρίσης, όταν οι παραδοσιακοί μηχανισμοί διαχείρισης δεν επαρκούσαν. Υπήρξε επιλογή θωράκισης της κυριαρχίας της αστικής τάξης με τα πιο βίαια μέσα. Αποκαλύπτει, επίσης, ότι η πιο συνεπής, οργανωμένη και ανυποχώρητη δύναμη που πολέμησε δεν ήταν ένα γενικό και αόριστο «έθνος», αλλά ο οργανωμένος λαός, με τους κομμουνιστές μπροστά. Και αυτό αλλάζει την εικόνα. Διότι τότε η σύγκρουση παύει να παρουσιάζεται ως μία τραγική περίοδος, όπου «όλοι υπέφεραν το ίδιο». Αναδεικνύεται ως σύγκρουση κοινωνικών στρατοπέδων, τάξης εναντίον τάξης.

Ως ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ καταγγέλλουμε τη διοργάνωση της εκδήλωσης του ιδρύματος Friedrich–Ebert–Stiftung στην Αθήνα.

Και να ‘ναι σίγουροι πως όταν οι φωτογραφίες – ντοκουμέντα πάρουν τη θέση τους εκεί που πρέπει, όλο και περισσότεροι θα εμπνέονται από τη θυσία τους. Καλούμε, ιδιαίτερα τη νεολαία μας να μαθαίνει και να διδάσκεται από την ιστορία των αγώνων και θυσιών του λαού μας, από την Ιστορία της Αντίστασης και τις θυσίες των αγωνιστών κομμουνιστών, όπως αυτές των 200 ηρώων της Καισαριανής.