Author Archive

Τρίκαλα 81 χρόνια από τον απαγχονισμό των 5 Τρικαλινών ΕΠΟΝιτών από τους ναζί κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους

Νέα Παραρτημάτων 22 Απριλίου, 2025

Εκδήλωση του τοπικού παραρτήματος της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ

 

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε χθες η λιτή εκδήλωση τιμής και μνήμης και σύγχρονων διδαγμάτων, από την Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης – Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ) για τον απαγχονισμό των πέντε Τρικαλινών ΕΠΟΝιτών από τους Γερμανούς κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους.

Φέτος, συμπληρώνονται 81 χρόνια από την εκτέλεσή τους, εκείνη την τραγική μέρα του Απρίλη του 1944, όπου έλαβε χώρα μια απ’ τις πιο ηρωικές στιγμές του εργατικού – λαϊκού κινήματος και της ΕΑΜικής Αντίστασης στην περιοχή των Τρικάλων.

Η εκδήλωση έγινε στο μνημείο των πέντε ΕΠΟΝιτών στην πλατεία Ρήγα Φεραίου, όπου και ήταν ο τόπος της θυσίας τους. Απέναντι από το ιστορικό κτίριο του ξενοδοχείου «Πανελλήνιον», που υπήρχε και τότε και στεγαζόταν η γερμανική ναζιστική κατοχική διοίκηση, η «Κομαντατούρ».

Παιδιά της θρυλικής ΕΠΟΝ, που σφυρηλατήθηκαν και ατσαλώθηκαν μέσα από το καμίνι της ταξικής – λαϊκής πάλης ήταν και οι πέντε νέοι που τιμήθηκαν στην εκδήλωση, ο Στέργιος Γάτσας, ο Γιάννης Μπριάζης, ο Κώστας Στεργιόπουλος, ο Κώστας Σύρμπας και ο Αποστόλης Τσανάκας. Στις 18 Απρίλη, απαγχονίστηκαν από τους φασίστες κατακτητές και τους Έλληνες συνεργάτες τους, οι οποίοι πίστευαν ότι με την αποτρόπαιη εκείνη πράξη τους θα τρομοκρατούσαν το λαό, θα απέτρεπαν την οργάνωσή του στο ΕΑΜ, τον αγώνα και τον ξεσηκωμό του.

Οι πέντε αλύγιστοι ΕΠΟΝίτες-εφεδροελασίτες, συνελήφθησαν από τους Ναζί μετά από τη μάχη που είχε προηγηθεί το προηγούμενο βράδυ στην περιοχή του Κόκκινου Πύργου Τρικάλων. Ήταν μια επιχείρηση του ΕΑΜ και του εφεδρικού ΕΛΑΣ να δράσει ενάντια στους δοσίλογους και τους συνεργάτες των Γερμανών στα Τρίκαλα, που επιχειρούσαν να τρομοκρατήσουν το λαό και να τον αποκόψουν από το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ , η οποία δεν απέδωσε αποτελέσματα λόγω προδοσίας. Σ’ αυτή τη μάχη σκοτώθηκαν επίσης 5 στελέχη- μέλη του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και 2 κάτοικοι της περιοχής. 

Η εκδήλωση άνοιξε με το χρονικό των γεγονότων , ενώ ομιλία πραγματοποιήθηκε από το Λάζαρο Τσουμένη, εκ μέρους του ΔΣ του Παραρτήματος Τρικάλων της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε:

«Τιμούμε τους αλύγιστους εκείνου του μεγάλου αντιφασιστικού εθνικοαπελευθερωτικoύ αγώνα ,τους αλύγιστους της ταξικής πάλης. Εμπνεόμαστε, διδασκόμαστε από την ιστορία των λαϊκών αγώνων, συνεχίζουμε στο σήμερα και το αύριο.

Το δίδαγμα της θυσίας τους είναι εξαιρετικά επίκαιρο και σήμερα γιατί πολλά από τα βασικά χαρακτηριστικά εκείνης της εποχής συνεχίζουν να υπάρχουν και μάλιστα σε πολύ οξυμένη μορφή. Γιατί και σήμερα οι λαοί όπως και τότε βρίσκονται μπροστά στον κίνδυνο γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου, όταν οι φλόγες στις εμπόλεμες ζώνες συνεχώς φουντώνουν , όταν η γενικευμένη επίθεση του κεφαλαίου σαρώνει κατακτήσεις και δικαιώματα δεκαετιών, όταν ο φασισμός , γέννημα θρέμμα του εκμεταλλευτικού συστήματος βγάζει τη μάσκα του και μας δείχνει το απαίσιο πρόσωπό του.

Η γνώση της ιστορίας του λαού μας, των μεγάλων αγώνων που έδωσε με περηφάνια μας εμπνέουν και μας δίνουν δύναμη για τους αγώνες που έχουμε μπροστά μας. Παίρνουμε παράδειγμα απ’ την ηρωική πάλη του λαού μας και το θάρρος που έδειξε διαλέγοντας τον οργανωμένο αγώνα και όχι την υποταγή!

Αν και η Ιστορία φαίνεται, με όλες αυτές τις συγκυρίες να μας κλείνει πονηρά το μάτι ποτέ ,όμως, δεν επαναλαμβάνεται. Δίνει συμπεράσματα που ισχύουν για σχετικά ανάλογες καταστάσεις.

Τη δεκαετία του 40 οι λαός μας μπροστά στην ιμπεριαλιστική θηριωδία δε έσκυψε το κεφάλι

Το Εργατικό Λαϊκό Κίνημα βρέθηκε μπροστά στο αμείλικτο δίλημμα: Υποταγή ή ένας ξεσηκωμός. Επέλεξε να βαδίσει τον δρόμο της σύγκρουσης και όχι αυτόν της υποταγής και της ταπείνωσης.

Ήταν αγώνας αναγκαίος και δίκαιος γιατί πήγαζε από τα πιο μεγάλα ιδανικά και αξίες, εξέφραζε τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού ενάντια στα συμφέροντα των εκμεταλλευτών και των καταπιεστών.

«Πολεμάμε για να μπορέσουμε εμείς, τα αδέρφια μας, και τα παιδιά μας, να φάμε γλυκό ψωμί και να κάνουμε τη χαρά καθημερινό σύντροφο στη ζωή μας.»

«Πολεμάμε για να ζήσουμε λεύτεροι, ριχνόμαστε στη μάχη πλάι-πλάι εργάτες και αγρότες, όλοι οι σκλάβοι της δουλειάς για να γίνουμε λεύτεροι αφεντάδες της ζωής μας.»

(…)

Μπροστά στο ενδεχόμενο γενικευμένης πολεμικής ανάφλεξης στην περιοχή μας, ορθώνουμε από τώρα τείχος προστασίας του λαού. Παλεύουμε για όλα τα δικαιώματά μας, Παλεύουμε ενάντια στην εκμετάλλευση και τους εκμεταλλευτές μας. Δεν θα ματώνουμε για τα κέρδη τους στην ειρήνη.

Δεν θα γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους στον πόλεμο!

Υψώνουμε τη σημαία των συμφερόντων του λαού και όχι της πλουτοκρατίας και των συμμάχων της. Απαιτούμε Όχι δαπάνες πολεμικές για το ΝΑΤΟ, αλλά για τις ανάγκες της εργατικής – λαϊκής οικογένειας. Όχι στην αλλαγή των συνόρων και των συνθηκών που τα κατοχυρώνουν.

Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε με λαούς άλλων χωρών. Αντίθετα, μας ενώνει το κοινό συμφέρον της πάλης για μια ζωή χωρίς πλούτο και φτώχεια, χωρίς αφεντικά, αυτή είναι η ζωή που μας ανήκει. Όχι στο μίσος των εθνικιστών. Η Αλληλεγγύη είναι το όπλο των λαών.

Αυτή θα είναι η υπερήφανη και αξιοπρεπής στάση του λαού μπρος στις νέες προκλήσεις των καιρών ! Να μη μείνει παθητικός και φοβισμένος θεατής στα αντιλαϊκά παζάρια, να μην περιμένει με σταυρωμένα χέρια πότε θα τον σφάξουν.

Αυτή θα είναι η μεγαλύτερη τιμή στους νεκρούς του αγώνα που ύψωσαν αγέρωχο ανάστημα μπρος στην κρεμάλα. Αυτή τη στάση κράτησαν κι αυτοί , δεν υποτάχτηκαν στη λογική δε γίνεται τίποτα, δεν έζησαν με σκυμμένο κεφάλι. Έζησαν με το κεφάλι και τη σφιγμένη γροθιά ψηλά ακόμη και μπρος στην κρεμάλα.»

Η εκδήλωση έκλεισε με κατάθεση στεφανιών και λουλουδιών στο μνημείο από την ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Τρικάλων, τα σωματεία συνταξιούχων ΙΚΑ και Πολιτικών Υπαλλήλων Τρικάλων, του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων, την Τομεακής Οργάνωσης Τρικάλων του ΚΚΕ, το ΤΣ Τρικάλων της ΚΝΕ, καθώς και με την ανάκρουση του πένθιμου εμβατήριου «Πέσατε Θύματα».

ΑΓΡΙΝΙΟ Τιμήθηκε η μνήμη των 120 εκτελεσθέντων κομμουνιστών και αγωνιστών από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής (ΦΩΤΟ)

Νέα Παραρτημάτων 15 Απριλίου, 2025

 

Τη μνήμη των 120 εκτελεσθέντων κομμουνιστών και αγωνιστών της ΕΑΜικής εθνικής αντίστασης, μελών του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ, που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς – ναζί κατακτητές και τους ντόπιους, ταγματασφαλίτες – γερμανοτσολιάδες συνεργάτες τους την 14η Απρίλη του 1944 (Μ. Παρασκευή), ως αντίποινα για την ανατίναξη γερμανικής αμαξοστοιχίας του ΕΛΑΣ στο Αγγελόκαστρο, τίμησαν με εκδήλωση στην κεντρική πλατεία του Αγρινίου, η ΤΕ Αιτωλοακαρνανίας του ΚΚΕ και το παράρτημα της ΠΕΑΕΑ–ΔΣΕ.

Στο μνημείο των τριών πρώτων απαγχονισμένων Χρήστου Σαλάκου, Αβραάμ Αναστασιάδη και Πάνου Σούλου που έμειναν κρεμασμένοι στην ίδια πλατεία, από το πρωί της Μ. Παρασκευής έως και την επόμενη μέρα, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση σήμερα το απόγευμα, ανήμερα (ημερολογιακά), της μεγάλης σφαγής που έγινε  στην πόλη, πριν 81 ακριβώς χρόνια.

Στις παρεμβάσεις τους ο Γιάννης Καρναβιάς, μέλους της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας και Περιφερειακός Σύμβουλος της «Λαϊκής Συσπείρωσης» και ο Γιάννης Λίτσας, αντιπρόεδρος του παραρτήματος Αγρινίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, αναφέρθηκαν στα γεγονότα και στη σύνδεσή τους με το σήμερα.

Τονίστηκε, ότι η θυσία των 120 διδάσκει, αποτελεί «φάρο» στον συνολικό αγώνα των εργαζομένων, του λαού απέναντι στην πολιτική που θυσιάζει τις ανάγκες τους για τα κέρδη των λίγων, στην εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στους ανταγωνισμούς μεταξύ των διαφόρων ιμπεριαλιστών κρατών και των συμμαχιών τους, με ο,τι κινδύνους συνεπάγεται αυτό για τους λαούς, και τον ελληνικό.

Τιμήθηκαν, επίσης, όλοι οι νεκροί που έπεσαν από τα βόλια του γερμανικού εκτελεστικού αποσπάσματος, την ίδια μέρα, στην περιοχή της Αγίας Τριάδας, όπου σήμερα υπάρχει μνημείο, το οποίο ανακαινίζεται, μετά και τις επίμονες προσπάθειες, προς κάθε αρμόδιο φορέα, του τοπικού παραρτήματος της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Στη συγκέντρωση, απαγγέλθηκε το ποίημα «Αναστάσιμο Μνημόσυνο» του Γιάννη Ρίτσου, που ο ποιητής έγραψε για τα συγκεκριμένα γεγονότα στην πόλη, ενώ η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την κατάθεση λουλουδιών στο μνημείο των τριών απαγχονισμένων, από τις Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στο νομό, όπως και από την ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ «Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος – 80 χρόνια μετά» – Το πρόγραμμα προβολών (TRAILER)

Ανακοίνωση, Σημαντική 14 Απριλίου, 2025

 

Πραγματοποιήθηκε η Α’ προβολή του ντοκιμαντέρ της ΚΕ του ΚΚΕ με τίτλο «Ο Β΄ΠΠ – 80 χρόνια μετά» στον κατάμεστο κινηματογράφο «Τριανόν», την Παρασκευή 11 Απρίλη.

80 χρόνια πριν η κόκκινη σημαία ανέμιζε στο Ράιχσταγ, η ήττα του Άξονα γινόταν πραγματικότητα και γεννιόταν η ελπίδα για έναν κόσμο δίχως πολέμους και εκμετάλλευση. «Το τραγούδι του ανέμου» από την προέλαση του Κόκκινου Στρατού (Γιάννης Ρίτσος) ακουγόταν σε όλη την ανθρωπότητα και σε όλη την ιστορία. 80 χρόνια μετά ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος σε Παλαιστίνη, Ουκρανία, Υεμένη και αλλού είναι εδώ, αφού είναι εδώ τα συμφέροντα, οι ανταγωνισμοί και οι συμμαχίες των καπιταλιστικών κρατών.

«Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος – 80 χρόνια μετά» είναι ο τίτλος του καινούργιου ντοκιμαντέρ της ΚΕ του ΚΚΕ, με αντικείμενο τον χαρακτήρα του Β΄ ΠΠ, τα διακυβέυματά του και τη σχετική στρατηγική του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος. Το ντοκιμαντέρ βασίζεται στις σύγχρονες επεξεργασίες του Κόμματος για τη συγκεκριμένη περίοδο, σε μια εποχή στην οποία επιχειρούνται η αναθεώρηση της Ιστορίας του Β΄ ΠΠ και η εγκατάλειψη αρκετές φορές και της επιστημονικής μεθοδολογίας από απολογητές του καπιταλισμού και του οπορτουνισμού.

Το ντοκιμαντέρ ξεκινά από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς των αρχών του 20ού αιώνα οι οποίοι οδήγησαν στη φρίκη του Α΄ ΠΠ. Ακολουθούν ο επαναστατικός αναβρασμός στη Ρωσία -με την οκτωβριανή σοσιαλιστική επανάσταση-και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη, η συνέχιση του ανταγωνισμού μεταξύ καπιταλιστικών κρατών -είτε νικητών, είτε ηττημένων- και σε συνθήκες ιμπεριαλιστικής ειρήνης και η «προετοιμασία» στην πραγματικότητα του επόμενου παγκόσμιου πολέμου.

Έπειτα αναλύονται η επικράτηση του φασισμού στην Ιταλία, του ναζισμού στη Γερμανία και άλλων μορφών συγκεντρωτικής εξουσίας σε κράτη της Ευρώπης ως προϋπόθεση για την καταστολή του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος στο εσωτερικό κάθε κράτους, για τη διασφάλιση της καπιταλιστικής εξουσίας, αλλά και για τη διεξαγωγή του επικείμενου Β΄ ΠΠ. Παρουσιάζονται επιπλέον τα γνωρίσματα του φασισμού, αλλά και τα φύτρα του στο έδαφος της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και εξουσίας. Επίσης, παρουσιάζονται οι τότε επεξεργασίες του ΔΚΚ για τον φασισμό και η στρατηγική των «Λαϊκών Μετώπων». Παρουσιάζονται φυσικά και η αστική δικτατορία του Ι. Μεταξά στην Ελλάδα, οι απηνείς διώξεις και η επιχείρηση διάβρωσης του ΚΚΕ.

Το ντοκιμαντέρ ασχολείται ακόμη με την «πολιτική κατευνασμού» των καπιταλιστικών κρατών σε σχέση με τη ναζιστική Γερμανία, την επιδιωκόμενη στροφή της προς την ΕΣΣΔ, τον ελιγμό της ΕΣΣΔ με το Σύμφωνο Ρίμεντροπ – Μολότοφ και τον τερματισμό του «κατευνασμού» όταν αυτό απαίτησαν οι προτεραιότητες της βρετανικής αστικής τάξης με την ανάθεση της πρωθυπουργίας στον Ου. Τσόρτσιλ.

Στη συνέχεια παρακολουθούνται τα γεγονότα του Β΄ ΠΠ: «Παράξενος πόλεμος», διάσπαση της γαλλικής αστικής τάξης σε συμμάχους του Άξονα και σε όσους συνέχιζαν τον πόλεμο εναντίον του υπό τον Ντε Γκολ, συνθηκολόγηση της Ιταλίας, απόβαση στη Νορμανδία. Αναδεικνύονται ασφαλώς και τα γεγονότα στο σημαντικότερο μέτωπο του Β΄ ΠΠ, το σοβιετικό, από την αρχική διείσδυση του Άξονα μέχρι την περιφέρεια της Μόσχας, ως την εποποιία του Στάλινγκραντ και την απελευθέρωση τελικά της Ανατολικής Ευρώπης και των περισσότερων βαλκανικών κρατών από τον Κόκκινο Στρατό. Αποτυπώνονται επίσης οι θηριωδίες του ναζισμού από τις ομαδικές εκτελέσεις στη σοβιετική επικράτεια ως τα μαρτυρικά χωριά στην Ελλάδα.

Το ντοκιμαντέρ διατρέχει και η κατάσταση στην Ελλάδα: Ελληνοϊταλικός πόλεμος, η θέση του ΚΚΕ, τριπλή φασιστική κατοχή και αστικοί θεσμοί, ανασυγκρότηση του ΚΚΕ, Αντίσταση, Συμφωνίες Λιβάνου – Καζέρτας, Απελευθέρωση, Δεκεμβριανά.

Φαίνεται σε κάθε περίπτωση η διατήρηση και στη διάρκεια της αντιφασιστικής συμμαχίας της ταξικής αντίθεσης μεταξύ καπιταλιστικών κρατών και ΕΣΣΔ, η οποία έγινε περισσότερο ορατή στο τέλος του πολέμου και με τη ρίψη της ατομικής βόμβας στην Ιαπωνία. Αναδεικνύονται επίσης τα προβλήματα από την αδυναμία του κομμουνιστικού κινήματος και στην Ελλάδα και διεθνώς να διαμορφώσει στρατηγική η οποία θα συνέδεε τον αγώνα κατά της Κατοχής και του Άξονα με τον αγώνα για την ανατροπή της αστικής εξουσίας.

Το ντοκιμαντέρ διατρέχεται από χρήσιμα διδάγματα για τη νίκη της εργατικής εξουσίας στις σημερινές συνθήκες των ιμπεριαλιστικών πολέμων.

Αποσπάσματα αφηγούνται στο ντοκιμαντέρ οι ηθοποιοί Δανάη Κατσαμένη και Θέμης Πάνου. Ομιλητές είναι ο Γιώργος Μαργαρίτης, καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας, τα μέλη του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ (Αναστάσης Γκίκας, Στρατής Δουνιάς, Βασίλης Μόσχος) και οι συνεργάτες/τριες του Τμήματος (Φιλιώ Τόλια, Χάρης Ραζάκος).

Το υπόλοιπο πρόγραμμα

Οι προβολές που ακολουθούν στην Αττική, όλες με ελεύθερη είσοδο, έχουν το παρακάτω πρόγραμμα (έως τώρα):

  • Δευτέρα 14/4, 19.30, Ζωγράφου στο Θέατρο «Στοά» (Μπισκίνη 55).
  • Τρίτη 15/4, 20.00, Νέα Ιωνία στον κινηματογράφο «Αστέρας» (Ασκληπιού 4).
  • Παρασκευή 25/4, 20.00, Καλλιθέα στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας (Κρέμου 123).
  • Παρασκευή 25/4, 20.00, Παλλήνη στο Πολιτιστικό Κέντρο Οινοποιείο Πέτρου (Λεωφόρος Μαραθώνος 117).
  • Σάββατο 26/4, 19.30, Πειραιάς στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα Μερκούρη»  (Εμμανουήλ Μπενάκη 70 Κερατσίνι).

Α’ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ « Β’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ – 80 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ» Ν. Αμπατιέλος: Οι ρωγμές που ανοίγουν, κάτω από το βάρος των ανταγωνισμών που φουντώνουν, είναι στο χέρι του λαού να γίνουν μεγάλα ρήγματα ανατροπής!

Νέα Παραρτημάτων 14 Απριλίου, 2025

Στην κατάμεστη αίθουσα του κινηματογράφου Τριανόν στο κέντρο της Αθήνας πραγματοποιήθηκε η πρώτη προβολή του νέου ντοκιμαντέρ της ΚΕ του ΚΚΕ με τίτλο «Β Παγκόσμιος Πόλεμος- 80 χρόνια μετά».

Παραβρέθηκε πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ και τα μέλη του Πολιτικού Γραφείο: Μαρίνος Γιώργος, Μπέλλου Ελένη, Παρασκευάς Κώστας, Πρωτούλης Γιάννης, Σοφιανός Νίκος, Χιώνης Θοδωρής, καθώς και ο Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ, Κωτσαντής Θοδωρής.

Η προσμονή για την πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ ήταν μεγάλη όπως φανερώνει η παρουσία του κόσμου από πολύ νωρίς έξω από τον κινηματογράφο. Έξαλλου όπως σημείωσε και ο Νίκος Αμπατιέλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και του Γραφείου Περιοχής της ΚΟ Αττικής, στην ομιλία που έκανε πριν την προβολή, το ντοκιμαντέρ απευθύνεται σε όλους όσοι και όσες «αναζητούν την ιστορική αλήθεια, καθώς και απαντήσεις για το τι χρειάζεται να κάνει σήμερα ο λαός απέναντι στην επικίνδυνη κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου και τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας μας σε αυτόν, να έρθουν σε επαφή με τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα και τα πολύτιμα συλλογικά συμπεράσματα που έχει εξάγει το Κόμμα μας».

Παραθέτουμε την ομιλία του Ν. Αμπατιέλου:

«Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι,

Σας καλωσορίζουμε στην αποψινή Α’ προβολή του Ντοκιμαντέρ της ΚΕ του ΚΚΕ με τίτλο “Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος – 80 χρόνια μετά”.

Τις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσει σειρά προβολών σε γειτονιές της Αττικής που έχουν ανακοινωθεί, ενώ το πρόγραμμα εμπλουτίζεται.

Στόχος της συγκεκριμένης παραγωγής της ΚΕ είναι όσοι και όσες αναζητούν την ιστορική αλήθεια, καθώς και απαντήσεις για το τι χρειάζεται να κάνει σήμερα ο λαός απέναντι στην επικίνδυνη κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου και τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας μας σε αυτόν, να έρθουν σε επαφή με τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα και τα πολύτιμα συλλογικά συμπεράσματα που έχει εξαγάγει το Κόμμα μας.

Συμπεράσματα που δίνουν δύναμη στη σημερινή πάλη για την ανατροπή του συστήματος που γεννά εκμετάλλευση, κρίσεις, φτώχεια και πολέμους.

Σε λίγες μέρες, την 1η Μάη, συμπληρώνονται 80 χρόνια από την κατάληψη του Ράιχσταγκ από τον Κόκκινο Στρατό που κάρφωσε την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο στην καρδιά του ναζιστικού τέρατος, καθώς και από την 9η Μάη οπότε και η ναζιστική Γερμανία υπέγραψε ανακωχή άνευ όρων, επισφραγίζοντας με τον τρόπο αυτό τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών.

Η ιστορία έχει γράψει ότι τον φασισμό – ναζισμό τον τσάκισε ο Κόκκινος Στρατός. Και αυτό δεν ξεγράφει, όσο βρώμικο μελάνι και αν χύσουν τα ευρωενωσιακά και άλλα ιμπεριαλιστικά επιτελεία, τα κόμματα του συστήματος, που νομίζουν ότι η 9η Μάη, Μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, θα περάσει στη λήθη επειδή αυτοί την έχουν βαφτίσει “Μέρα της Ευρώπης”.

Γιατί έχει γραφτεί με το κόκκινο χρώμα του πρώτου στην ιστορία σοσιαλιστικού κράτους που κατάργησε την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Έχει γραφτεί με το κόκκινο του αίματος των 20 εκατομμυρίων νεκρών της Σοβιετικής Ένωσης.

Των χιλιάδων επώνυμων και ανώνυμων, που θέριεψαν τα αντιστασιακά κινήματα σε μια σειρά χώρες που βρέθηκαν υπό κατοχή, με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές που σάλπισαν την αντίσταση και φανέρωσαν τις ανυπέρβλητες δυνάμεις του οργανωμένου λαού, όσο και αν ο αντίπαλός του φαίνεται ανίκητος, αλλά δεν είναι.

Το Κόμμα μας και με αφορμή αυτή την επέτειο δίνει συνέχεια στις πολύ επιτυχημένες πρωτοβουλίες που ξεδιπλώθηκαν και την προηγούμενη χρονιά με αφορμή τα 100 χρόνια από τον θάνατο του Λένιν, για το “απελευθερωτικό – επαναστατικό 1944” κ.ά.

Επιδιώκουμε να ανοίξει πλατιά η συζήτηση με τους εργαζόμενους, τον λαό μας για τη διέξοδο από τη βαρβαρότητα που βιώνουμε σήμερα, από τα νέα σημάδια που προμηνύουν ότι μία νέα γενικευμένη σύγκρουση θεωρείται όλο και πιθανότερη.

80 χρόνια μετά τη λήξη του φονικότερου πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας, οι αιτίες που οδήγησαν σε αυτόν είναι εδώ!

Σήμερα που εφαρμόζονται τα σχέδια του ΝΑΤΟ για πολεμικούς προϋπολογισμούς στο 5% του ΑΕΠ των κρατών – μελών και η ΕΕ διαθέτει 800 δισ. ευρώ για πολεμικούς εξοπλισμούς, όπως προβλέπει το σχέδιο “ReArm Europe”.

Σήμερα που ο “εμπορικός πόλεμος” που κήρυξε πριν λίγες μέρες ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ “παίρνει φωτιά”, οι δασμοί από το ένα και το άλλο στρατόπεδο αυξάνονται με εκθετικούς ρυθμούς πυροδοτώντας ακόμα μεγαλύτερους ανταγωνισμούς για το μέλλον και νέα δεινά για τους λαούς.

Μία νέα καπιταλιστική κρίση έρχεται το επόμενο διάστημα, κατά τη γνώμη των ίδιων των αστικών επιτελείων, να τσακίσει ό,τι άφησε όρθιο η καπιταλιστική τους ανάπτυξη.

Σήμερα που φουντώνουν οι πολεμικές εστίες, που κυβερνήσεις στις ΝΑΤΟικές χώρες της ΕΕ, μαζί και την Ελλάδα -με ομοφωνία των κομμάτων του ΝΑΤΟικού τόξου- μελετούν την πιο ενεργή εμπλοκή στον πόλεμο ακόμα και με την αποστολή στρατευμάτων, ενώ παράλληλα έχουν ήδη ξεκινήσει να δίνουν οδηγίες επιβίωσης για τους λαούς της Ευρώπης σε περίπτωση άμεσης εμπλοκής και γενίκευσής του.

Σε αυτές τις συνθήκες, 80 χρόνια μετά τη λήξη του φονικότερου πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας, η αναζήτηση των πραγματικών αιτιών που οδήγησαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι τόσο επίκαιρη όσο ποτέ.

Γιατί όλες οι αιτίες του βρίσκονται και σήμερα εδώ!

Ταξική εκμετάλλευση, ανταγωνισμοί καπιταλιστικών κρατών και ιμπεριαλιστικών συμμαχιών, οικονομικές κρίσεις, πολεμικές συγκρούσεις, θάνατος και προσφυγιά.

Καμία επανάπαυση δεν χωράει λοιπόν μπροστά στις επικίνδυνες εξελίξεις! Η πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ απειλείται για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και η υπεράσπισή της με κάθε μέσο είναι ζήτημα “ζωής και θανάτου” για τα αμερικανικά μονοπώλια. Η Κίνα, από την άλλη, δηλώνει έτοιμη για “πόλεμο μέχρι τέλους”, εντείνει τους εξοπλισμούς και απαντάει με το ίδιο νόμισμα στους αμερικανικούς εμπορικούς δασμούς.

Στην πλευρά της Ιστορίας όπου ο παλιός κόσμος ξαναμοιράζεται με φωτιά και τσεκούρι, καμία ελπίδα δεν υπάρχει για τα συμφέροντα και τις ανάγκες των λαών.

Δεν είναι όμως ανίκητοι!

Η σωστή πλευρά της Ιστορίας είναι ο λαός να δυναμώσει τη πάλη για να τραβήξει ο τροχός της Ιστορίας μπροστά, γκρεμίζοντας την καπιταλιστική βαρβαρότητα

Οι ρωγμές που ανοίγουν, κάτω από το βάρος των ανταγωνισμών που φουντώνουν, είναι στο χέρι του λαού να γίνουν μεγάλα ρήγματα ανατροπής!

Και αυτό αφορά το σήμερα, όχι κάποιο μακρινό αύριο.

Χτίζεται στις μάχες των εργαζομένων, του λαού, της νεολαίας για να μην πληρώσουν αυτοί με νέες θυσίες τους δασμούς και την πολεμική οικονομία, να μη γίνουν κρέας στα κανόνια των πολέμων τους.

Γίνεται, λοιπόν, άμεση και επιτακτική ανάγκη να δυναμώσουν οι προσπάθειες στην προοπτική ενός μεγάλου, πανελλαδικού, αντικαπιταλιστικού – αντιμονοπωλιακού κινήματος, που θα περνάει στην αντεπίθεση απέναντι στην “πολεμική” επίθεση του αντιπάλου, θα συνενώνει την εργατική τάξη με τους βιοπαλαιστές αυτοαπασχολούμενους και αγρότες, θα ανοίγει τον δρόμο για την ανατροπή του συστήματος.

Αυτή είναι η δύναμη που μπορεί να κλονίσει την αντιλαϊκή σταθερότητα την οποία επιδιώκει να εξασφαλίσει το αστικό πολιτικό σύστημα.

Γιατί η σωστή πλευρά της Ιστορίας είναι να βάλει ο εργαζόμενος λαός τη σφραγίδα του στις εξελίξεις με πυξίδα την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του, να δυναμώσει την πάλη για να τραβήξει ο τροχός της Ιστορίας μπροστά, γκρεμίζοντας την καπιταλιστική βαρβαρότητα, για την κοινωνική απελευθέρωση, τον Σοσιαλισμό – Κομμουνισμό.

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι,

Όπως θα δείτε και στη συνέχεια, το ντοκιμαντέρ διατρέχεται από χρήσιμα διδάγματα για τη νίκη της εργατικής εξουσίας στις σημερινές συνθήκες των ιμπεριαλιστικών πολέμων.

Αποσπάσματα αφηγούνται στο ντοκιμαντέρ οι ηθοποιοί Δανάη Κατσαμένη και Θέμης Πάνου.

Ομιλητές είναι ο Γιώργος Μαργαρίτης, καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας, τα μέλη του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ Αναστάσης Γκίκας, Στρατής Δουνιάς, Βασίλης Μόσχος και οι συνεργάτες του Τμήματος Φιλιώ Τόλια και Χάρης Ραζάκος.

Για τη σημερινή προβολή του Ντοκιμαντέρ της ΚΕ του ΚΚΕ θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε, πέρα από όσους συνέβαλαν στη δημιουργία του και τους υπεύθυνους του χώρου που μας φιλοξενούν σήμερα εδώ…

Στον εξωτερικό χώρο, υπάρχει βιβλιοπωλείο με νέες και παλιές εκδόσεις του Κόμματος και της “Σύγχρονης Εποχής”, πολιτικού, ιστορικού και λογοτεχνικού βιβλίου, που αφορούν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών.

Ευχαριστούμε πολύ,

Καλή θέαση!».

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ – ΚΕΡΚΥΡΑΣ – ΛΕΥΚΑΔΑΣ ΤΗΣ ΚΝΕ Αποκατάσταση του μνημείου στο Καλπάκι και τιμή στους αλύγιστους κομμουνιστές φαντάρους

Νέα Παραρτημάτων 14 Απριλίου, 2025

 

Με μια σεμνή και συγκινητική εκδήλωση, η Οργάνωση Περιοχής Ηπείρου – Κέρκυρας – Λευκάδας της ΚΝΕ τίμησε το πρωί του Σαββάτου τους κομμουνιστές φαντάρους του Πειθαρχικού Ουλαμού Καλπακίου, πραγματοποιώντας την αποκατάσταση του μνημείου που είχε καταστραφεί από φασιστοειδή.

Το μνημείο είχε τοποθετηθεί για πρώτη φορά τον Ιούλη του 2017, στο πλαίσιο του 26ου Αντιιμπεριαλιστικού Διημέρου της ΚΝΕ και είναι αφιερωμένο στους φαντάρους που διώχθηκαν και βασανίστηκαν για την πολιτική τους δράση.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν δεκάδες μέλη και φίλοι της ΚΝΕ, οργανώσεις από ΑΕΙ, μαθητές, εργαζόμενοι της Τ.Ο. Ιωαννίνων, καθώς και κάτοικοι των γύρω χωριών του Πωγωνίου.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με σύντομο χαιρετισμό του Δημήτρη Ροσιλόβαλη, εκ μέρους της Τομεακής Οργάνωσης Ιωαννίνων του ΚΚΕ, ο οποίος αναφέρθηκε στον τόπο μαρτυρίου και θυσίας, τον «τάφο των ζωντανών», όπως τον αποκαλούσαν οι ίδιοι οι φαντάροι, που υπέφεραν σωματικά και ψυχικά βασανιστήρια, όπως το «πότισμα των τηλεγραφόξυλων». Ακολούθησε αφηγηματικό αφιέρωμα με αναφορές στις δίκες των κομμουνιστών φαντάρων του Καλπακίου, στα καταναγκαστικά έργα και τα βασανιστήρια που υπέστησαν, και ολοκληρώθηκε με την απαγγελία του ποιήματος του Μπέρτολτ Μπρεχτ «Γερμανικό εγχειρίδιο πολέμου».

Στην κεντρική ομιλία του, ο Γρηγόρης Μακρής, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ και γραμματέας της Οργάνωσης Περιοχής Ηπείρου – Κέρκυρας – Λευκάδας, ανέδειξε τη θυσία και το ήθος των κομμουνιστών φαντάρων που δεν υπέστειλαν στιγμή τη σημαία του αγώνα. Αναφέρθηκε στο διαβόητο βασανιστήριο του «ποτίσματος του τηλεγραφόξυλου», συνοδευόμενο από την ειρωνική ρήση των βασανιστών: «Μόνο όταν ανθίσει το τηλεγραφόξυλο, θα έρθει ο κομμουνισμός στην Ελλάδα». Τόνισε πως οι φαντάροι της ΟΚΝΕ δεν λύγισαν. Υπερασπίστηκαν τις ιδέες τους με αυταπάρνηση, αποτελώντας παράδειγμα ανυποχώρητης ταξικής πάλης. Ο Γ. Μακρής υπενθύμισε τα λόγια του Άρη Βελουχιώτη, τότε μέλους της ΟΚΝΕ, που κοσμούν και το μνημείο του Ουλαμού: «Όποιος κομμουνιστής στρατιώτης εκπληρώνει το καθήκον του, πρέπει κάθε στιγμή να είναι έτοιμος για το Καλπάκι». Λόγια που συνοψίζουν το ήθος, το κουράγιο και τη συνείδηση των αγωνιστών.

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στη σημερινή πραγματικότητα, καταγγέλλοντας τη βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, την παρουσία των βάσεων του ΝΑΤΟ και την πιθανότητα αποστολής στρατευμάτων στην Ουκρανία. Τόνισε ότι το ΚΚΕ και η ΚΝΕ, εμπνεόμενα από τους ήρωες του παρελθόντος, παλεύουν σήμερα για την αποδέσμευση της χώρας από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, για την ειρήνη, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση. Τέλος, ο Γ. Μακρής κάλεσε τη νεολαία και τους εργαζόμενους να μη σκύψουν το κεφάλι, να συνεχίσουν τον αγώνα με πίστη στο δίκιο, αντλώντας δύναμη από την ιστορική παρακαταθήκη των φαντάρων-κομμουνιστών. Όπως είπε χαρακτηριστικά: «Ο αγώνας τους ήταν δίκαιος – αγώνας για το υψηλότερο ιδανικό».

Ακολούθησε κατάθεση λουλουδιών στο μνημείο από τις οργανώσεις του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και του παρατήματος ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Ιωαννίνων.

Οι αλύγιστοι κομμουνιστές φαντάροι του Ουλαμού Καλπακίου

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την ανάγνωση όλων των γνωστών ονομάτων των κομμουνιστών στρατιωτών που πέρασαν από τον Ουλαμό. Ο κατάλογος αυτός, ωστόσο, δεν είναι πλήρης. Δεκάδες ακόμη αγωνιστές δεν έχουν καταγραφεί σε ιστορικά ντοκουμέντα. Οι διοργανωτές κάλεσαν όσους γνωρίζουν επιπλέον ονόματα να τα γνωστοποιήσουν στις αντίστοιχες οργανώσεις του ΚΚΕ ή της ΚΝΕ, ώστε να συμπληρωθεί η ιστορική μνήμη. Σε αρκετές περιπτώσεις, δεν έχουν διασωθεί ούτε τα μικρά ονόματα των φαντάρων – μόνο τα επώνυμά τους.

Αβραμόπουλος

Αθανασίου

Αλεξάνδρου Μάριος

Αποστόλου

Βαρβαρέτο

Βλαντάς Δημήτριος

Βλάχος Αγησίλαος

Γαμβέτας Κώστας

Γαργαλιάνος

Γεωργόπουλος

Δημητρίου

Καπέτας

Καραγιώργης Κώστας

Καραφύλας Βαγγέλης

Κάρτος

Κλάρας Θανάσης

Κουμουντούρος

Κριθαρέζης

Κωνσταντανέλης

Κωστούλα

Λαουτατζής Ιωάννης

Λιακάνη

Μαγετός

Μακρυγιάννης Σωτήριος

Μαρινέτης

Μαυροκεφαλίδης

Μέλης

Μπενής

Μυκονιάτης Μιχάλης

Ντάκος

Ντούσκας Γιώργος

Ορφανάκος

Πάης

Παπακώστας Στέφανος

Παπανικολάου

Πέτσικος Χαράλαμπος

Ρώσσης

Σκανδάλης Στυλιανός

Σορμπανέλης ή Ζορπανέλης Δημήτριος

Σούλης

Σταματέλος

Στάμος

Σταμούλης Δημήτριος

Στρακόπουλος

Ταλαμάγκος Κώστας

Τέσας

Τουγιουμεζής

Τραβουδάκης

Τσικαλιώτης

Υψηλάντης

Φιλίππου Ανδρέας

Φλώκος

Χρυσός Χρήστος

ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Καταγγελία για την απαράδεκτη στάση της ΕΕ για τις γερμανικές επανορθώσεις – πολεμικές αποζημιώσεις

Ανακοίνωση, Σημαντική 10 Απριλίου, 2025

 

Με το απαράδεκτο επιχείρημα πως, τάχα, δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητές της Ευρωπαϊκής Ένωσης η Επιτροπή Αναφορών του Ευρωκοινοβουλίου, αποφάσισε να κλείσει, χωρίς συζήτηση, την Αναφορά της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ) για τις Γερμανικές Επανορθώσεις -πολεμικές αποζημιώσεις , που είχε καταθέσει στο Ευρωκοινοβούλιο η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ.

Υπενθυμίζεται ότι η Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου παλαιότερα, το 2016, καταρχήν, είχε δεχθεί να συζητηθεί σχετική Αναφορά της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, που είχε κατατεθεί στο Ευρωκοινοβούλιο, πάλι από το ΚΚΕ, για τις Γερμανικές πολεμικές επανορθώσεις για τα εγκλήματα των ναζί κατακτητών στην Ελλάδα. Τελικά, ωστόσο, η υπόθεση είχε απορριφθεί καθώς η Κομισιόν θεωρεί το θέμα των Γερμανικών αποζημιώσεων διμερές μεταξύ Ο.Δ. Γερμανίας και Ελλάδας…

Ως ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε την απαράδεκτη αυτή απόφαση της Επιτροπής Αναφορών του Ευρωκοινοβούλιου. Αποτελεί πρόκληση για τους Αγωνιστές της ΕΑΜικής Εθνικής μας Αντίστασης, τους μαχητές του ΔΣΕ, τους πολιτικούς πρόσφυγες, τους απογόνους και φίλους της Αντίστασης και ολόκληρου του Ελληνικού λαού που πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος για την νίκη κατά της φασιστικής χιτλερικής Γερμανίας -συμβάλλοντας, έτσι, και στην Αντιφασιστική Νίκη των Λαών με πρωταγωνιστή τη Σοβιετική Ένωση και τον Κόκκινο στρατό αλλά και τα αντιφασιστικά απελευθερωτικά κινήματα με επικεφαλής τα Κομμουνιστικά Κόμματα, όπως το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στη χώρα μας.

Θεωρούμε την απόφαση αυτή του Ευρωκοινοβουλίου, ενόψει και της 80ης Επετείου της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, ως μεγάλη προσβολή απέναντι στα εκατομμύρια νεκρούς του Αντιφασιστικού αγώνα στον  Β’ΠΠ. Κάτι που αποκαλύπτει την υποκρισία της ΕΕ όταν προβάλει πως, τάχα, αντιπαλεύει το φασισμό με… απαγορεύσεις ακροδεξιών κομμάτων με τα οποία έχουν στρατηγική ταύτιση, όπως στη Γαλλία με τη Λεπέν και τη Ρουμανία με τον ακροδεξιό Γκεοργκιέσκου. Κι αυτά ενώ στην πραγματικότητα η Ευρωπαϊκή Ένωση συμφωνεί, νομιμοποιεί και στηρίζει απαγορεύσεις στη δράση και στα σύμβολα του Αντιστασιακού -αντιιμπεριαλιστικού αντιφασιστικού κινήματος και τα Μνημεία του απελευθερωτή Κόκκινου Στρατού, αλλά και με τις απαγορεύσεις συμβόλων και της δράσης Κομμουνιστικών Κομμάτων και των κομμουνιστών σε διάφορες χώρες μέλη της. Επιπλέον η ΕΕ έχει καθιερώσει ως επίσημη ιδεολογία της τον αντικομμουνισμό προβάλλοντας τη γνωστή θεωρία των… «δύο άκρων» -«ξεπλένοντας» μ’ αυτόν τον τρόπο τον εγκληματικό φασισμό…

Η απαράδεκτη στάση της Επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου -που δηλώνει …αναρμόδια για το θέμα- γίνεται ακόμα πιο προκλητική καθώς είναι γνωστό ότι οι αποφάσεις για τις Γερμανικές επανορθώσεις πάρθηκαν σε διεθνείς μεταπολεμικές Διασκέψεις (Παρίσι-Λονδίνο) και πρόκειται για διεθνές ζήτημα -άρα αφορά, εκτός από την ΟΔ Γερμανίας, και τις υπόλοιπες χώρες-μέλη της ΕΕ. Σε κάθε περίπτωση, η Κομισιόν οφείλει να απαντήσει αν η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζει τις αποφάσεις της Διεθνούς Διάσκεψης που καθόρισε τα σχετικά με τις πολεμικές αποζημιώσεις αμέσως μετά το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο και τις οποίες, επί δεκαετίες, αρνείται να εφαρμόσει η Γερμανία σε ότι αφορά την Ελλάδα.

Ειδικότερα όσον αφορά τη χώρα μας, επισημαίνουμε ότι είναι τεράστιες οι ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ κλπ) που παρά τις διακηρύξεις τους στα λόγια ότι διεκδικούν τις πολεμικές επανορθώσεις -αποζημιώσεις από την ΟΔ. Γερμανίας, στην πραγματικότητα αποφεύγουν να κάνουν τις αναγκαίες κινήσεις για τη διεκδίκησή τους, προκειμένου να μη διαταραχθούν οι σχέσεις τους με τη σύμμαχο  ΟΔ Γερμανίας. Αντίθετα, είναι μόνο το τιμημένο ΚΚΕ που, έμπρακτα στηρίζει και διεκδικεί σταθερά το δίκαιο αίτημα του Ελληνικού λαού,  όπως και η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, για την πληρωμή των Γερμανικών αποζημιώσεων για τις καταστροφές που προξένησαν και τα εγκλήματα που διέπραξαν τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής  και με τα ολοκαυτώματα δολοφονώντας αμάχους,  αλλά και την πληρωμή του κατοχικού δανείου και την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών που έκλεψαν οι ναζί κατακτητές από τη χώρα μας.

Η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, οι Αγωνιστές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, οι πολιτικοί πρόσφυγες, οι φίλοι και οι απόγονοι τους διακηρύσσουμε, ακόμα μια φορά, πως δεν πρόκειται ποτέ να παραιτηθούμε από τα νόμιμα δικαιώματα του λαού μας. Θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε, κλιμακώνοντας τη δράση μας, τις Γερμανικές οφειλές -πολεμικές αποζημιώσεις όσο και την επιστροφή των κλεμμένων πολιτιστικών θησαυρών της χώρας μας από τους ναζί εγκληματίες.

«ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ» Πλήθος κόσμου στην παρουσίαση του βιβλίου «Ντα ζβιντάνιγια» του Φώντα Λάδη στην Καλλιθέα

Εκδήλωση 10 Απριλίου, 2025

Στη κατάμεστη αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Καλλιθέας, οι εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή παρουσίασαν το βιβλίο «Ντα ζβιντάνιγια – Дo свидания. Σελίδες μέσα στο χρόνο. Κείμενα  για την Σοβιετική Ένωση 1980-1986» (δείτε εδώ) του Φώντα Λάδη.

Για το βιβλίο μίλησαν οι Γιώργος Μηλιώνης, δημοσιογράφος, μέλος του Τμήματος Πολιτισμού της ΚΕ του ΚΚΕ, Ναυσικά Τόλια-Κηπουρού, μέλος της Επιτροπής Πολιτικών Προσφύγων της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και ο συγγραφέας του βιβλίου Φώντας Λάδης.

Παραθέτουμε την ομιλία της Ναυσικάς Τόλια-Κηπουρού:

“Επιτρέψτε μου προτού καταθέσω τη σύντομη παρουσίασή μου να ευχαριστήσω για την τιμητική για μένα πρόσκληση για αυτή την εκδήλωση. Χαίρομαι που βρισκόμαστε σήμερα εδώ με τον Φώντα Λάδη συγγραφέα του βιβλίου «Досвидание» και βέβαια με όλες και όλους εσάς. Θεωρώ την παρουσία μου εδώ ως υποχρέωση και ως ένα μικρό αντίδωρο και εκτίμηση στο συνολικό έργο του συγγραφέα.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       Στο βιβλίο του Φώντα Λάδη« Досвидание» συγκεντρώθηκαν εντυπώσεις, μαρτυρίες, στιγμιότυπα από τις επισκέψεις του συγγραφέα στην ΕΣΣΔ το 1980,1982, 1983.Στην πρώτη επίσκεψη συμμετείχε, εκ  μέρος του Ριζοσπάστη, σε ένα ταξίδι εννέα διακινητών–αναγνωστών στη Μόσχα, το Λένινγκραντ και το Ταλίν ( σήμερα Εσθονία). Το 1982 η παρουσία του στην ΕΣΣΔ ως υπότροφου για την ταχύρρυθμη εκμάθηση της Ρωσικής γλώσσας στο ινστιτούτο Πούσκιν του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου διήρκεσε πέντε μήνες. Χρονικό διάστημα που του επέτρεψε να εισπράξει μαζί με χιλιάδες άλλους ξένους «το φιλικό κλίμα και το πρωτοποριακό πρόγραμμα σπουδών», να συναναστραφεί με τον λαό της ΕΣΣΔ, να επισκεφτεί την Ουκρανία.

Βασιζόμενος στην δική του εμπειρία ο συγγραφέας μέσα από τα κείμενα ζωντανεύει στοιχεία για τους τομείς της κοινωνικής ζωής των πολιτών της ΣΕ και ιδιαιτέρως της εκπαίδευσης ( γενικότερα παιδεία), στοιχεία για τις εκδόσεις, ιδιαίτερα τις παιδικές, στοιχεία για την καθημερινότητα των Σοβιετικών πολιτών, αλλά και των Ελλήνων φοιτητών που είχαν την τύχη να σπουδάσουν στη ΣΕ. Μέσα από το βίωμα του σε αυτή τη χώρα καταθέτει καταστάσεις που είδε και έζησε.

Το δικό μου βίωμα

Προσυπογράφοντας το μεγαλύτερο μέρος των γραφόμενων του Φώντα Λάδη θα καταθέσω το δικό μου βίωμα της ζωής στην ΕΣΣΔ προσπαθώντας να απαντήσω στο ερώτημα που διατρέχει όλο το βιβλίο. Τι ήταν λοιπόν η Σοβιετική Ένωση;

2

Όπως είναι γνωστό τον Αύγουστο του 1949 σταμάτησε ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος. Οι μαχητές και οι μαχήτριες του ηρωικού Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας υποχώρησαν ζητώντας πολιτικό άσυλο στις σοσιαλιστικές χώρες. Οι πρώτοι τους σταθμοί ήταν η Αλβανία και η Βουλγαρία. Εξαιτίας όμως των εσωτερικών μεταπολεμικών προβλημάτων οι χώρες  αυτές  αδυνατούσαν  να  απορροφήσουν  το σύνολο των μαχητών. Έτσι προωθήθηκαν στις άλλες Λαϊκές Δημοκρατίες και  την ΕΣΣΔ.Ο βασικός κορμός του ΔΣΕ με περίπου 12000 μαχητές και μαχήτριες βρέθηκε πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν την Τασκένδη. Στο Σοβιετικό Ουζμπεκιστάν τους προσφέρθηκε απλόχερα αγάπη και βοήθεια και όπως λένε οι ίδιοι «έκαμε βαθιά να κατανοήσουμε τι πάει να πει διεθνής προλεταριακή αλληλεγγύη».

Με τη σκέψη πάντα στην πατρίδα Ελλάδα και παρά την αδιάκοπη προσμονή της επιστροφής οι πόρτες της χώρας τους για αυτούς ήταν ερμητικά κλειστές. Έτσι παρέμειναν στην αναγκαστική προσφυγιά για σχεδόν τρεις δεκαετίες. Όλα αυτά τα χρόνια σπούδασαν, εργάστηκαν, δημιούργησαν οικογένειες και η ζωή τους συνδέθηκε άρρηκτα με τις εξελίξεις και αλλαγές που συντελέστηκαν στις χώρες της φιλοξενίας τους. Η καθημερινότητα τους ακολούθησε και ενώθηκε με την καθημερινότητα των πολιτών των σοσιαλιστικών δημοκρατιών της ΕΣΣΔ.

Αξίζει να αναφέρουμε πως η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, η  πρώτη σοσιαλιστική χώρα στον κόσμο στην οποία φιλοξενήθηκαν και έζησαν οι πολιτικοί πρόσφυγες, κατείχε σχεδόν το 1/6 της κατοικημένης χερσαίας έκτασης  της  Γης με πληθυσμό σχεδόν 300 εκατομμυρίων ανθρώπων. Πριν την ανατροπή της το 1993, χάρη στο ιστορικό σοσιαλιστικό άλμα κατατάσσονταν στη 2η θέση στον κόσμο ως προς τη βιομηχανική παραγωγή – 16,5% της παγκόσμιας συνολικής παραγωγής- και την 7η θέση στον κόσμο ως προς το εθνικό εισόδημα.

Η ΣΕ απαρτίζονταν από 15 δημοκρατίες που θεωρούνταν κυρίαρχα κράτη. Πέρα από τις 15 Δημοκρατίες υπήρχαν και αυτόνομες δημοκρατίες. Η επίσημη γλώσσα ήταν τα ρωσικά, η κάθε όμως Δημοκρατία είχε τη δική της γλώσσα.

Συνολικά στην ΕΣΣΔ υπήρχαν πάνω από 100 γλώσσες και διάλεκτοι. Το Ουζμπεκιστάν  (που βρίσκεται στην Κεντρική Ασία ) ήταν μία από  αυτές τις Δημοκρατίες με πληθυσμό το 1949 περίπου 9 εκ ανθρώπων και επίσημη γλώσσα τα ουζμπέκικα  και  τα ρωσικά. Ήταν μέρος της ΕΣΣΔ, που μετατράπηκε από μια καθυστερημένη  αποικιακή φεουδαρχική περιοχή σε μια βιομηχανική-αγροτική δημοκρατία με ανεπτυγμένες ελαφριές βιομηχανίες, βιομηχανίες τροφίμων, βαριά βιομηχανία, μεγάλες περιοχές καλλιέργειας βαμβακιού και άλλων αγροτικών προϊόντων.

3

Είμαι λοιπόν απόγονος των «τυχερών» μαχητών του ΔΣΕ που επέζησαν του εμφυλίου και βρέθηκαν στη Σοβιετική  Ένωση. Η  ΕΣΣΔ είναι η  γενέτειρά μου και γενέτειρα χιλιάδων άλλων παιδιών που γεννήθηκαν σε αυτή τη χώρα και που είχαν τα καλύτερα συστατικά για την ανατροφή τους. Από τη μία πλευρά οι γονείς τους, το πιο ζωντανό  επαναστατικό  κομμάτι της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, από την άλλη η πραγματικότητα που βίωναν στις σοσιαλιστικές δημοκρατίες.

Τι ήταν λοιπόν η Σοβιετική Ένωση για εμάς τα παιδιά των πολιτικών προσφύγων. Τι ήταν η ΣΕ για εμένα

Σίγουρα σχεδόν για όλους μας ήταν τα πιο ευτυχισμένα χρόνια της ζωής μας. Επειδή όμως το θέμα είναι ανεξάντλητο θα εστιάσουμε σε κάποιες πλευρές που ήταν: Οι ελληνικές πολιτείες και οι αξιοζήλευτες οικογένειες των προσφύγων όπου ακούγαμε από τους πρωτεργάτες τις ατελείωτες ιστορίες της αντίστασης, αλλά κυρίως του εμφυλίου. Η λέσχη των προσφύγων με τα φεστιβάλ, τις θεατρικές παραστάσεις, Σπαρτακιάδες, με τον καθημερινό τύπο στα ελληνικά, τα μαθήματα της ελληνικής γλώσσας που εντάχθηκαν στο πρόγραμμα του Σοβιετικού σχολείου και όπου δίδασκαν οι αξεπέραστοι Έλληνες δάσκαλοι. Τα δεκατάξια σχολεία της ΕΣΣΔ που παρείχαν σε όλους δωρεάν γνώσεις και εκπαιδευτικό υλικό και που τελειώνοντας εκτός από τις γνώσεις που αποκτήσαμε μάθαμε να ράβουμε, να κτίζουμε, να βάφουμε, να φυτεύουμε και να καλλιεργούμε τη γη. Σχολεία με βιβλιοθήκες, αίθουσες χημείας, φυσικής, κλειστό γήπεδο γυμναστικής, εστιατόριο, γιατρό και νοσοκόμα. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ την 1 του Σεπτέμβρη, την έναρξη της σχολικής χρονιάς, μια συναρπαστική και χαρούμενη μέρα. Με μπουκέτα λουλουδιών και τους λευκούς φιόγκους στα μαλλιά των κοριτσιών. Την δεξίωση της πρώτης τάξης, τον Οκτώβριο στην τελετουργική συγκέντρωση αφιερωμένη στην επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης όπου μας ονόμαζαν « октябренοκ ».

Όπως και την ημέρα της αποφοίτησης από τα σχολείο όταν μετά τη γιορτή στα σχολεία όλοι οι απόφοιτοι των σχολείων συγκεντρώνονταν στην Κόκκινη πλατεία για να αποδεχτούν την αυγή μιας άλλης μέρας, μιας άλλης ζωής.

4

Οι δάσκαλοί μας με ξεχωριστό ενδιαφέρον και φροντίδα για κάθε παιδί και που όταν  αρρωσταίναμε  επισκέπτονταν  το σπίτι μας για να αναπληρώσουμε τα μαθήματα που χάσαμε. Οι  συμμαθητές μας διαφόρων εθνικοτήτων με πραγματική αδελφοσύνη, αγάπη και ενδιαφέρον που ένιωθε ο ένας για τον άλλον.Το δίκτυο των ιδρυμάτων που υπήρχε γύρω από τα σχολεία και που παρείχε διάφορες δωρεάν περαιτέρω γνώσεις και δραστηριότητες στον πολιτισμό και τον αθλητισμό.

Οι βόλτες στην Τασκένδη με τις ανθισμένες βυσσινιές και ροδακινιές την άνοιξη, στα παζάρια με τα καλύτερα πεπόνια, σταφύλια και καρπούζια στον κόσμο, με τις μυρωδιές από το «πλοφ», το «σαμσί». Οι εκδρομές στις βουνοκορφές του Παμίρ, του Τιαν-Σαν, στις λίμνες και στα ποτάμια, στις άλλες πόλεις και δημοκρατίες. Η συνδρομή των φοιτητών στην αποκομιδή του λευκού χρυσού (βαμβακιού) για την εκπλήρωση του ετήσιου πλάνου παραγωγής του Ουζμπεκιστάν.

Το εργοστάσιο της χαλυβουργίας όπου έλιωναν το ατσάλι και όπου εργαζόταν η μητέρα μου. Εργοστάσιο, ακριβώς ίδιο με τα εργοστάσια του Σοβιετικού σινεμά, με το δικό του εστιατόριο, ντουζιέρες, γιατρούς, κήπους και λουλούδια, πίνακες με τους πρωτοπόρους της δουλειάς.( όπου δεν έλιωναν το ατσάλι με τα κομμάτια των εργαζομένων όπως αναφέρει σε ένα από τα ποιήματα του ο Φ. Λάδης)

Στη συνέχεια ήταν τα πανεπιστήμια με τα όμορφα πελώρια κτήρια, τις πεντακάθαρες αίθουσες, με πάντα πρόθυμους καθηγητές, με τις βιβλιοθήκες, τα εστιατόρια που παρείχαν δωρεάν γεύματα. Για τις σπουδές αμειβόμασταν με 30 -50 ρούβλια. Χρήματα αρκετά για να επισκεφτούμε σε καθημερινή βάση θέατρο, σινεμά, εστιατόριο. Στο τέλος των σπουδών στο πανεπιστήμιο αναρτιόνταν πίνακας με προσφορά θέσεων εργασίας για όλη την χώρα. Θέσεις που υπερέβαιναν τους αποφοίτους.

Ήταν, ήταν, ήταν και τι δεν ήταν..

Λιώνουν τα νιάτα μας στη βιοπάλη

με τα κομμάτια μας δένει τ’ ατσάλι

5

Παραθέτοντας τα παραπάνω μπορούμε να πούμε πως ναι η ΣΕ επεδίωκε, και

σε μεγάλο βαθμό το κατάφερε, μέσα από το σύστημα παιδείας να αλλάξει τον κόσμο ώστε να γεννηθεί μια νέα προσωπικότητα, ο «Σοβιετικός άνθρωπος», ένας ευσυνείδητος άνθρωπος, ένας κολεκτιβιστής, που έβαζε το γενικό πάνω από το προσωπικό, που ήταν αρμονικά ανεπτυγμένος σωματικά και πνευματικά.

Μετά τη μεταπολίτευση άνοιξε ο δρόμος της επιστροφής μας στην Ελλάδα. Η μεγαλύτερη ευχή «Και τον χρόνο στην πατρίδα» για τους περισσότερους, αλλά όχι για όλους, ευοδώθηκε.

Οι εικόνες που αντικρίσαμε και στην πατρίδα Ελλάδα ήταν σαν η μηχανή του χρόνου να γύρισε αντίστροφα στην ιστορία. Ο χρόνος σήμερα δεν επαρκεί να απαριθμήσουμε τα «καλά» της αστικής καπιταλιστικής κοινωνίας που συναντήσαμε και βιώνουμε. Όπως και τα ιδιαίτερα πολλές φορές αξεπέραστα προβλήματα που βιώσαμε ως επαναπατρισθέντες από τον σοσιαλισμό. Για αυτό και σωστά αφιερώνει ο Φώντας Λάδης στο βιβλίο στην ενότητα «φόβος των ιδεών» αναφερόμενος στην ασταμάτητη ιδεολογική αντιπαράθεση των δύο συστημάτων.

Τα παρεπόμενα

Η μεγάλη χώρα των Σοβιέτ δεν υπάρχει εδώ και 32 χρόνια. Ωστόσο η πλειονότητα των Ρώσων και των κατοίκων των πρώην σοβιετικών δημοκρατιών νοσταλγούν τη Σοβιετική Ένωση. Γεγονός που προκύπτει από τις δημοσκοπήσεις που διεξάγονται σε τακτά χρονικά διαστήματα και που ξεκίνησαν να διεξάγονται από τον πρώτο κιόλας χρόνο της διάλυσής της. Μάλιστα οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι χρόνο με το χρόνο τα ποσοστά αποδοχής της από απλώς μεγάλα, γίνονται ολοένα και πιο μεγαλύτερα (“σταλινικά”). Άντλησα από το διαδίκτυο τις γνώμες της πλειονότητας των πολιτών της Ρωσίας και των άλλων Δημοκρατιών για την ΕΣΣΔ. Να τι γράφουν:. Στην ΕΣΣΔ είχα δωρεάν στέγαση, αλλά μου την έκλεψε το σημερινό καθεστώς. Όπως στέρησε από τα παιδιά μου δουλειά, κάθε είδους μέλλον και την προοπτική Τι υπέροχες στιγμές ήταν, ειρήνη, ηρεμία, εμπιστοσύνη στο μέλλον, σε αγαπώ, μου λείπεις, ΕΣΣΔ!

Είμαι  ευτυχισμένος άνθρωπος, γιατί γεννήθηκα στην καλύτερη χώρα του κόσμου – την ΕΣΣΔ. Είναι πολύ κρίμα που η πατρίδα μου δεν υπάρχει πια…

Και φυσικά υπήρχαν προβλήματα. Αλλά οι άνθρωποι ήταν πιο ευγενικοί, πιο ανθρώπινοι. Αχ, η Σοβιετική Ένωση ήταν η ελπίδα όλου του κόσμου για τη Δικαιοσύνη!

6.

Ποτέ άλλοτε ο δυτικός κόσμος δεν έζησε τόσο καλά όσο υπό την ΕΣΣΔ. Με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η Δύση μπήκε σε ταραχή. Στην ΕΣΣΔ οι άνθρωποι ήταν γίγαντες, άτλαντες,  τιτάνες. Ακόμη και τώρα, ζούμε κυρίως με αυτό που εφευρέθηκε και κατασκευάστηκε στην ΕΣΣΔ….

Όταν σε ένα όνειρο βρίσκομαι στην ΕΣΣΔ, κλαίω, και θέλω να πάω εκεί, στην ειρήνη, την ηρεμία, την καλοσύνη και τη σταθερότητα, όπου δεν υπάρχει χυδαιότητα στην κεντρική τηλεόραση, όπου τα τραγούδια είχαν νόημα, όπου οι άνθρωποι αλληλοβοηθούνταν, όπου οι λογαριασμοί κοινής ωφέλειας παρέμειναν στα ίδια επίπεδα για δεκαετίες κ.λπ.

Υποσχέθηκα στο γιο μου ότι θα ξαναγυρίσουμε σε εκείνες τις εποχές, που η γενιά μου τα «σκάτωσε». Το ερώτημα βέβαια που προκύπτει είναι αν τα πράγματα  ήταν πράγματι έτσι τότε γιατί συντελέστηκαν οι ανατροπές. Γιατί το επέτρεψαν, γιατί το επιτρέψαμε. Γιατί δεν αντιστάθηκαν στην παλινόρθωση του καπιταλισμού. Γιατί, επί εβδομήντα χρόνια, ένα τεράστιο πλήθος εθνών, λαών, εθνοτικών ομάδων, μειονοτήτων που συμβίωνε ειρηνικά στο έδαφος της ΕΣΣΔ σήμερα αλληλοσπαράζεται;

Γιατί;  Είναι το μεγάλο, το πελώριο ερώτημα. Και η απάντηση στο ερώτημα αυτό ούτε απλή, ούτε εύκολη είναι. Αυτό που συνέβη είναι πράγματι ένα μεγάλο και πρωτόγνωρο ιστορικό πισωγύρισμα. Μεγάλο γιατί πρόκειται για πισωγύρισμα ενός ολόκληρου κοινωνικού συστήματος. Και γύρισε πίσω ο σοσιαλισμός στον καπιταλισμό. Από την κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση στην κοινωνία της εκμετάλλευσης..

Όπως και να έχουν όμως τα πράγματα, η πείρα του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, είναι πολύτιμη, διδακτική. Διδακτική στο τι πρέπει να κάνουμε και στο τι πρέπει να αποφύγουμε. Και η καλύτερη απάντηση στα γιατί του πισωγυρίσματος θα είναι η απάντηση μιας νέας επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού.

Τέλος, επιτρέψτε μου να προσφέρω στον Φώντα Λάδη ένα μικρό βιβλίο (τροφή για καλή μετάφραση) από την βιβλιοθήκη μου ως επιβεβαίωση των γραφόμενών του στο κεφάλαιο «ο κόσμος του παιδιού». Είναι το βιβλίο των Σοβιετικών Εκδόσεων «Детская  литература» ( παιδική λογοτεχνία ) με τον τίτλο Утро ( πρωί ). Το βιβλίο μόλις 32 σελίδων συγκεντρώνει ποιήματα και διηγήματα 17 Ρώσων κλασικών λογοτεχνών με αναφορά στο πρωί, σε διαφορετικές εποχές του χρόνου, την αυγή, την ανατολή του ηλίου, το ξύπνημα της φύσης και της ανθρώπινης δραστηριότητας. Απευθύνεται σε μαθητές δημοτικού. Το βιβλίο είναι απάντηση στην παπαγαλία της έκθεσης που καλλιεργείται στα ελληνικά σχολεία, την αποστήθιση, χωρίς κριτική σκέψη. Γιατί πώς να το κάνουμε το κάθε πρωινό δεν έχει το ίδιο χρώμα και μυρωδιά. Και ακριβώς αυτή την φαντασία της σκέψης,  τη  συγκριτική  αντίληψη στα παιδιά καλλιεργούσαν οι σοβιετικές εκδόσεις και τα σχολεία.”

 

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με μουσικό αφιέρωμα με τους Γιώργο Σαμαρτζή (τραγούδι) και Φρίξο Μόρτζο (πιάνο).

Ο Φώντας Λάδης, πριν και μετά τη βιβλιοπαρουσίαση, υπέγραψε βιβλία του.

ΖΩΓΡΑΦΟΥ Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους πέντε κρεμασμένους, από τους ναζί, αγωνιστές και τους ήρωες της Εθνικής Αντίστασης στην περιοχή

Νέα Παραρτημάτων 8 Απριλίου, 2025

Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους πέντε κρεμασμένους αγωνιστές και για όλους τους ήρωες της Εθνικής Αντίστασης της περιοχής του Ζωγράφου συνδιοργανώθηκε από τις Κομματικές Οργανώσεις Ζωγράφου του ΚΚΕ και το Παράρτημα Ζωγράφου της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ. με αφορμή τη συμπλήρωση 81 χρόνων από την ημέρα όπου οι πέντε κομμουνιστές -που είχαν συλληφθεί πριν από μερικές βδομάδες σε μπλόκο- κρεμάστηκαν την αυγή της 5 Απρίλη 1944.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με ιστορικό περίπατο, στα χνάρια των Ανταρτών του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ Κουπονιών (Άνω Ιλισίων) και Ζωγράφου, με αφετηρία την πλατεία Κύπρου ενώ έγινε ξενάγηση σε οδούς με ιστορική σημασία (Υφασίου & Εθνικής Αντιστάσεως, Αδελφών Ντέρη, Ούλωφ Πάλμε και Αβύδου, Άγιου Γεράσιμου, Ξηρογιάννη, Παιανίας και Παπάγου, Πλατεία 5 Ηρώων).

 

Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν ομιλίες στον πεζόδρομο της οδού Παπανδρέου, μπροστά στο εμβολιαστικό κέντρο Ζωγράφου. Χαιρετισμό απηύθυνε ο πρόεδρος του Παραρτήματος Ζωγράφου της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, Βαγγέλης Κούκλης που στάθηκε στην αφήγηση των ιστορικών γεγονότων της περιόδου και στη συνέχεια τόνισε την αναγκαιότητα οι νεότερες ηλικίες να μάθουν την ηρωική μας ιστορία. Όπως χαρακτηριστικά είπε «η γνώση των ηρωικών παραδόσεων του λαού μας είναι δύναμη για την καθημερινή πάλη στο σήμερα, σε εντελώς διαφορετικές αλλά σύνθετες συνθήκες».

 

Ο Παναγιώτης Καραγιάννης, μέλος του ΤΓ της ΤΟ Ανατολικών Συνοικιών της ΚΟΑ του ΚΚΕ, αναφέρθηκε στις συγκλονιστικές διαδηλώσεις του προηγούμενου διαστήματος και τόνισε ότι αυτές μπορούν να βάλουν στο στόχαστρο συνολικά το καπιταλιστικό σύστημα που γεννά Τέμπη, φτώχεια, κρίσεις και πολέμους. «Στο δρόμο αυτό της κινητοποίησης του λαϊκού παράγοντα που παρεμβαίνει δυναμικά, που διαμορφώνει εξελίξεις, που πιέζει και στριμώχνει την κυβέρνηση, μπορούν να ακολουθήσουν ευρύτερες λαϊκές δυνάμεις, μπορούν να συναντηθούν με το ΚΚΕ κόντρα στο σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων» ανέφερε ενώ στο τέλος της ομιλίας του κάλεσε να δυναμώσει το αντίπαλο δέος στην πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ και να ενισχυθεί η συλλογική δράση για την ανατροπή του καπιταλισμού

Επίσης έγινε ανάγνωση ποιημάτων και προσκλητήριο νεκρών.

 

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με πορεία και κατάθεση στεφάνων στον τόπο της θυσίας, στην πλατεία 5 Ηρώων. Το «παρών» έδωσαν αντιπρόσωποι μαζικών φορέων και οργανώσεων, όπως η «Λαϊκή Συσπείρωση» Ζωγράφου, το Παράρτημα Ηλιούπολης ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, ο Δημοκρατικός Σύλλογος Γυναικών Ζωγράφου (μέλος της ΟΓΕ), το Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Ζωγράφου και ο Σύλλογος Κρητών Ζωγράφου «Ο Καζαντζάκης».

ΤΕ ΑΧΑΪΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ Καταγγέλλει την παραχάραξη της Ιστορίας από αυτούς που «ξεπλένουν» τον ιμπεριαλισμό

Ανακοίνωση 7 Απριλίου, 2025

«Μαέστροι στην παραχάραξη της Ιστορίας αποδείχθηκαν τα στελέχη της Νομαρχιακής Επιτροπής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ, με τη χθεσινή ανακοίνωσή τους μετά την κατάθεση στεφάνου στο μνημείο του Νίκου Μπελογιάννη, που εκτός από ανιστόρητη είναι και προκλητική», σχολιάζει η ΤΕ Αχαΐας του ΚΚΕ για την κατάθεση στεφάνων του ΣΥΡΙΖΑ στην Πάτρα, στο μνημείο της Άνω Πόλης.

Αποφεύγοντας κάθε αναφορά στο γεγονός ότι ο Νίκος Μπελογιάννης εκτελέστηκε γιατί ήταν κομμουνιστής και φυσικά στους Αμερικανούς, ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίστηκε προκλητικά στην ανακοίνωση που εξέδωσε ότι η «εκτέλεσή του αποτέλεσε ένα σύμβολο θυσίας για την υπεράσπιση των αριστερών ιδεών». 

«Ο κομμουνιστής ήρωας Νίκος Μπελογιάννης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, εκτελέστηκε χαράματα Κυριακής στις 30 Μάρτη του 1952 μαζί με τους συντρόφους του Αργυριάδη, Μπάτση και Καλούμενο, από το αστικό μετεμφυλιακό κράτος και τους συμμάχους του, τους Αμερικανούς. Εκτελέστηκε γιατί ήταν κομμουνιστής, δολοφονήθηκε για τις ιδέες του και τους αγώνες του για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες για τον λαό μας, για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό. Πάλεψε ενάντια στον ιμπεριαλισμό και πήγε κόντρα στο σάπιο καπιταλιστικό σύστημα που όλα τα αστικά κόμματα υμνούν», αναφέρει η ΤΕ Αχαΐας του ΚΚΕ και καταλήγει:

«Είναι ντροπή αυτοί που “ξεπλένουν” τον ιμπεριαλισμό, που στηρίζουν την εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους και σφιχταγκαλιάζονται με το ΝΑΤΟ να θέλουν να τιμήσουν αυτούς που το σύστημα που υπερασπίζονται δολοφόνησε».

ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΑΧΑΪΑΣ ΚΚΕ – ΚΝΕ Με το βλέμμα στραμμένο στο σήμερα και το αύριο τίμησαν τον κομμουνιστή – ήρωα Ν. Μπελογιάννη

Νέα Παραρτημάτων 7 Απριλίου, 2025

Σ. Παρίσης: «Η ταξική πάλη για την ανατροπή, για το σοσιαλισμό, θα αναδείξει νέα πρότυπα συλλογικού και ατομικού ηρωισμού»

 

Στην πλατεία Παντοκράτορος της Άνω Πόλης της Πάτρας, στην πόλη που έζησε και αγωνίστηκε μαζί με το λαό της ο κομμουνιστής – ήρωας Νίκος Μπελογιάννης και που σήμερα βρίσκεται το μνημείο του, οι Οργανώσεις Αχαΐας του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, πραγματοποίησαν εκδήλωση-συγκέντρωση το πρωί της Κυριακής, για τη συμπλήρωση των 73 χρόνων από τη δολοφονία του από το αστικό κράτους, μαζί με τους συντρόφους του, Καλούμενο, Μπάτση, Αργυριάδη.

Στο χώρο βρέθηκαν άνθρωποι κάθε ηλικίας, ενώ μπροστά ήταν το πανό της ΚΟ Δυτικής Ελλάδας που έγραφε: «Αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες χωρίς πείνα και πόλεμο. Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας».

 

Το «παρών» έδωσαν ο Νίκος Καραθανασόπουλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, καθώς και αντιπροσωπεία της Δημοτικής Αρχής, με επικεφαλής τον Δήμαρχο Κώστα Πελετίδη.

 

Τη συγκέντρωση άνοιξε ο Νίκος Κουφαλάκος, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ και Γραμματέας του Μαθητικού Τομέα Πάτρας, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων ότι οι Οργανώσεις της ΚΝΕ στο νομό θα δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό για να αναδειχθούν πρώτες στην άμιλλα που κήρυξε το ΚΣ για τα περισσότερα βιογραφικά στην Οργάνωση, προς τιμήν του Νίκου Μπελογιάννη και των 73 χρόνων από τη δολοφονία του.

Δύναμη που πηγάζει από τα ίδια τα ιδανικά του ΚΚΕ

 

Μέσα σε συνθήματα όπως «Ούτε σε ξερονήσια ούτε σε φυλακές, ποτέ τους δεν λυγίσανε οι κομμουνιστές», καθώς και «Ενας αιώνας αγώνας και θυσία το ΚΚΕ στην πρωτοπορία», την κεντρική ομιλία πραγματοποίησε ο Σωτήρης Παρίσης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέας της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας.

 

Στάθηκε στη ζωή του κομμουνιστή, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ, Νίκου Μπελογιάννη και μεταξύ άλλων, ανέφερε εισαγωγικά:

 

«Η δύναμη, η ορμή αυτών των ηρώων, όπως και του Νίκου Μπελογιάννη πήγαζε από την αφοσίωσή τους στο δίκιο του λαού και το Κόμμα, από τη συνείδηση και τη βαθιά πίστη στο σκοπό της πάλης τους, στο ιδανικό για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, στο σοσιαλισμό – κομμουνισμό.

 

Έτσι κατόρθωσαν να ξεπεράσουν τα ανθρώπινα ”μέτρα”, να σταθούν μ’ ένα χαμόγελο ακόμα και μπροστά στον ίδιο το θάνατο.

 

Το κόκκινο γαρύφαλλο που έπεσε απ’ τα χέρια τους παραμένει κόκκινο – κατακόκκινο στο νου και την καρδιά μας… Για να μας θυμίζει την υπέρτατη θυσία τους στον αγώνα για να κερδίσει το δίκιο του λαού».

 

Στάθηκε στην παρουσία του Ν. Μπελογιάννη στην Πάτρα, στις χρεώσεις που ανέλαβε, στα σπίτια που τον φιλοξένησαν, στην δράση του πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά τη διάρκεια του και στη συνέχεια, καθώς και στη σύνδεσή του με το λαό, σημειώνοντας:

 

«Από αυτό εδώ τον τόπο λοιπόν, από τούτη τη γειτονιά ορκιζόμαστε ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα με την ίδια πίστη στον επαναστατικό μας σκοπό, με την ίδια αφοσίωση και αγάπη στον λαό, με την απαίτηση από τον εαυτό μας να γίνουμε πιο ικανοί αγωνιστές, με την σιγουριά ότι συνεχίζουμε στις σημερινές συνθήκες τον αγώνα. Και θα φτάσουμε αυτόν τον αγώνα μέχρι το τέλος, μέχρι να οικοδομήσουμε τον κόσμο που ονειρεύτηκαν και πάλεψαν κι εκείνοι.

 

Τα όπλα και οι σφαίρες της αστικής εξουσίας μπορεί να τερμάτισαν τη ζωή του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του, αλλά δεν κατάφεραν ποτέ να εκπληρώσουν τη βαθιά επιδίωξη της αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού, να σβήσουν δηλαδή την εικόνα τους από τη συνείδηση του λαού, να σβήσουν το κόκκινο γαρύφαλλο του Μπελογιάννη, να ποδοπατήσουν τα ιδανικά του και να τον βγάλουν από τις καρδιές όλων ως αυτό που ήταν: στέλεχος του ΚΚΕ, αλύγιστος αγωνιστής, αφοσιωμένος ως το τέλος στις αξίες που διαμόρφωσαν την προσωπικότητά του και καθοδήγησαν τον αγώνα του. Δεν τα κατάφεραν και δεν θα τα καταφέρουν γιατί σε αυτή εδώ τη χώρα υπάρχει το ΚΚΕ, υπάρχει το ΚΚΕ και η ΚΝΕ και τίποτα δεν μπορεί να τα ξεριζώσει!».

Από κάθε εξέλιξη φωτίζεται το δίλημμα «τα κέρδη ή οι σύγχρονες ανάγκες»

Αναφερόμενος στις σημερινές εξελίξεις, από τους ανταγωνισμούς για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, την πολεμική προετοιμασία και τα δις ευρώ για εξοπλιστικά προγράμματα, μέχρι τα καθημερινά δεινά των εργαζομένων, του λαού, υπογράμμισε σε άλλο σημείο:

 

«Από κάθε εξέλιξη, λοιπόν, φωτίζεται ακόμα πιο καθαρά το δίλημμα ”τα καπιταλιστικά κέρδη ή οι σύγχρονες εργατικές – λαϊκές ανάγκες”. Γίνεται φανερό ότι δεν μπορούν αυτά τα δύο να συνυπάρξουν, ότι η ίδια η εξέλιξη του καπιταλισμού είναι ένα διαρκές σπιράλ υποβάθμισης της ζωής και των δικαιωμάτων των εργαζομένων, σε σχέση με τις δυνατότητες που προκύπτουν από την παραγωγικότητα της εργασίας.

 

Οι εργαζόμενοι καλούνται να φτιάξουν τα μέσα για τη μαζική καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, στο πλαίσιο ενός πιο γενικευμένου πολέμου. Θα κληθούν να δώσουν το αίμα τους για να περιφρουρήσουν τα κέρδη των μονοπωλίων της χώρας τους. Θα κληθούν να ”κόψουν” δαπάνες αναγκαίες για τη ζωή τους, στο πλαίσιο των πολεμικών προϋπολογισμών. Θα κληθούν να πληρώσουν τους ”εμπορικούς πολέμους” μεταξύ των μονοπωλίων, τη νέα κρίση που βρίσκεται μπροστά μας.

 

Αυτός είναι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, ολόγυμνος μπροστά μας, χωρίς κανένα μασκάρεμα. Αυτή είναι η ουσία της περιόδου που διανύουμε. Και ας πετούν ορισμένα ψίχουλα στους εργαζόμενους και το λαό μας όπως δήθεν η αύξηση του κατώτατου μισθού για να κατευνάσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια».

Να δυναμώσει παντού το Κόμμα και η ΚΝΕ

Απέναντι σε αυτή την πολιτική, στα συνολικά προβλήματα των λαϊκών στρωμάτων, υπογράμμισε τη σημασία που έχει να συνεχίσει ο λαός να αγωνίζεται, δίνοντας συνέχεια και με την πανελλαδική απεργία στις 9 Απρίλη, επισημαίνοντας:

 

«Ο δρόμος αυτός προϋποθέτει ισχυρό και μαζικό ΚΚΕ, με πολλές και ισχυρές οργανώσεις στους χώρους δουλειάς, κατ’ αρχάς στις βιομηχανίες και τα εργοστάσια, μέσα στις πόλεις που ζει και δουλεύει η εργατική τάξη. Ο δρόμος αυτός προϋποθέτει ισχυρή και μαζική ΚΝΕ μέσα σε κάθε σχολείο, σε κάθε Πανεπιστήμιο, στους χώρους κατάρτισης. Η δουλειά των κομμουνιστών σήμερα πρέπει να απευθύνεται σε όποιον αντικειμενικά έχει κοινό συμφέρον από την πάλη που διεξάγουμε, ανεξάρτητα από τις έως τώρα επιλογές του καθένα και της καθεμιάς.

 

Εμείς οι κομμουνιστές έχουμε εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη, δεν θα χαρίσουμε κανέναν, γνωρίζουμε πολύ καλά πως από τους σημερινούς “φοβισμένους”, αύριο θα προκύψουν πρωτοπόροι, άφοβοι αγωνιστές που θα δίνουν τη μάχη στο πλευρό μας.

 

Παράλληλα έχουμε πλήρη επίγνωση πως τα βήματα που προσδοκάμε δεν θα γίνονται πάντα όταν εμείς θέλουμε, γνωρίζουμε πως ο συσχετισμός είναι αρνητικός, το πώς επιδρά στις συνειδήσεις η ανατροπή του σοσιαλισμού, ξέρουμε τι σημαίνει το να απευθυνόμαστε σήμερα σε εργαζόμενους που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν την περίοδο της αντεπανάστασης. Αυτό όμως δεν μας δημιουργεί απογοήτευση. Σε εμάς τους κομμουνιστές δημιουργεί πρόσθετα πολύ απαιτητικά καθήκοντα για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε.

 

Ταυτόχρονα, δηλαδή, με την οργάνωση της πάλης πρέπει να έχουμε σε πρώτο πλάνο το ανέβασμα της ιδεολογικής στάθμης του Κόμματος και της ΚΝΕ, του καθενός και της καθεμιάς από εμάς χωριστά. Το διάβασμα, η μελέτη γίνεται μέσα στη μάχη γιατί αφορά την ίδια τη μάχη. Η αυταπάρνηση και η συνεχής αδιάκοπη δράση είναι απαραίτητες, αλλά από μόνες τους δεν μπορούν να φέρουν τα αποτελέσματα που επιδιώκουμε αν δεν πατάνε πάνω στη γνώση της κοσμοθεωρίας μας, της Ιστορίας μας, αν η διαπάλη που διεξάγουμε σήμερα δεν είναι εύστοχη.

 

Ο τρόπος που ο Μπελογιάννης, αλλά και χιλιάδες άλλοι σύντροφοι αγωνιστές συνδύασαν όλα τα παραπάνω μας διδάσκει πλούσια πείρα. Πως δηλαδή ακόμα και στις πιο δύσκολες και σκληρές συνθήκες, στη φυλακή, στην εξορία, στην παρανομία εξασφάλιζαν όχι μόνο το διάβασμα και τη μελέτη, αλλά και το γράψιμο βιβλίων, την εκμάθηση ξένων γλωσσών, την καλλιτεχνική δημιουργία και άλλα».

Σοσιαλισμός η ανάγκη του σήμερα

 

Κάλεσε σε συμπόρευση με τους κομμουνιστές και το ΚΚΕ, σε καθημερινό αγώνα για να αναδειχθεί η πραγματική διέξοδος για τους εργαζόμενους, το λαό, συνολικότερα για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό, κόντρα και απέναντι στον αρνητικό συσχετισμό και εξήγησε:

 

«Σήμερα, στο δρόμο της κινητοποίησης του λαϊκού παράγοντα που παρεμβαίνει δυναμικά, που διαμορφώνει εξελίξεις, που πιέζει και στριμώχνει την κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα, μπορούν να ακολουθήσουν ευρύτερες λαϊκές δυνάμεις, μπορούν να συναντηθούν με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας κόντρα στο σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων, να συναντηθούν με τις ανατρεπτικές επαναστατικές του ιδέες, με το Πρόγραμμά του.

 

Γιατί σήμερα είναι και σύγχρονο και ρεαλιστικό να οργανωθεί η οικονομία και η κοινωνία στη βάση της ικανοποίησης των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Να ανοίξει ο δρόμος για τη μοναδική ρεαλιστική διέξοδο, τον σοσιαλισμό.

 

Το σοσιαλισμό ως την πρώτη βαθμίδα του κομμουνιστικού κοινωνικοοικονομικού σχηματισμού όπου ισχύει ο βασικός νόμος του κομμουνιστικού τρόπου παραγωγής, δηλαδή σχεδιασμένη παραγωγή για τη διευρυμένη ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών του λαού.

 

Σ’ αυτό το σύστημα, μέσω του Κεντρικού Σχεδιασμού της εργατικής εξουσίας τίθενται στην υπηρεσία του ανθρώπου και των αναγκών του οι αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας, δηλαδή ό,τι έχει δημιουργήσει η ανθρώπινη δραστηριότητα σε Επιστήμη, Τεχνολογία, Πολιτισμό, που διασφαλίζουν ένα ανώτερο επίπεδο ζωής, πνευματικής ανάπτυξης και καλλιέργειας. Εξαλείφεται η ανεργία, η εργασιακή ανασφάλεια, αυξάνεται ο ελεύθερος χρόνος, ώστε, εκτός των άλλων, ο εργαζόμενος λαός να έχει δυνατότητα να μετέχει ενεργά και να ασκεί τον εργατικό έλεγχο, να διασφαλίζεται ο χαρακτήρας της εργατικής εξουσίας».

Το κόκκινο γαρύφαλλο συνεχίζει να ανθίζει

 

Και συνδέοντας το τότε με το σήμερα, υπογράμμισε: «Ο Μπελογιάννης και οι σύντροφοι του στάθηκαν όρθιοι μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, περήφανοι γιατί είχαν κάνει το χρέος τους απέναντι στην εργατική τάξη, το λαό. Ήσυχοι γιατί ήξεραν ότι το κόκκινο γαρύφαλλο της θυσίας τους θα συνεχίζει να ανθίζει μέσα στους μεγάλους αγώνες του μέλλοντος, με το ΚΚΕ μπροστά.

 

Και αν στις ηρωικές σελίδες της ιστορίας αυτού του λαού, αυτού του τόπου, υπάρχει γραμμένο με μεγάλα γράμματα το όνομά τους, όπως και το όνομα χιλιάδων άλλων αγωνιστών είναι γιατί όλοι τους, στις κρίσιμες στιγμές πήραν τη θέση τους στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Κι έμειναν εκεί στο πλάι της εργατικής τάξης, του λαού, σταθερά απέναντι στο κεφάλαιο, τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και τις κυβερνήσεις του.

 

Αυτή είναι η σωστή πλευρά της ιστορίας. Όπως είπε και ο ίδιος στο στρατοδικείο: “Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας”.

 

Είμαστε σίγουροι ότι τα επόμενα χρόνια η ταξική πάλη, η πάλη για την ανατροπή, για το σοσιαλισμό, θα αναδείξει νέα πρότυπα συλλογικού και ατομικού ηρωισμού, νέους αγωνιστές, νέους λαϊκούς ηγέτες, νέους “Μπελογιάννηδες”».

Αφιέρωμα και κόκκινα γαρύφαλλα

 

Ακολούθησε μουσικό αφιέρωμα από το συγκρότημα μελών των οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, που συγκίνησε.

    

Στο μνημείο του Ν. Μπελογιάννη, κατατέθηκαν κόκκινα γαρύφαλλα εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ από τον Σωτήρη Παρίση, από τις Οργανώσεις Αχαΐας του Κόμματος από τον Κώστα Μουγκογιάννη, γραμματέα της ΤΕ Αχαΐας, από τις Οργανώσεις της ΚΝΕ από τον Γιάννη Δήμτσα, γραμματέα της ΤΟ Αχαΐας και από το παράρτημα Πάτρας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ από την γραμματέας του Κική Λεβεντάκου. Κόκκινα γαρύφαλλα κατατέθηκαν και από απλό κόσμο και νεολαία, που συμμετείχε στη συγκέντρωση.

‹  Older posts Newer posts  ›