admin | ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ

ΝΙΚΑΙΑ Εκδήλωση προς τιμήν των εκτελεσμένων αγωνιστών στο Μπλόκο της Κοκκινιάς

admin Νέα Παραρτημάτων 12 Σεπτεμβρίου, 2025

Εκδήλωση προς τιμήν των αγωνιστών που εκτελέστηκαν από τους ναζί κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους στο Μπλόκο της Κοκκινιάς, στις 17 Αυγούστου του 1944, πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη στο Κοινοτάφιο του Γ΄ Νεκροταφείου από το Παράρτημα Κοκκινιάς της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ και τις Κομματικές Οργανώσεις Νίκαιας – Ρέντη του ΚΚΕ.

Κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής συγκεντρώθηκαν στην είσοδο του νεκροταφείου και πορεύτηκαν μέχρι το χώρο της εκδήλωσης.

Παραβρέθηκαν η Διαμάντω Μανωλάκου, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής Β’ Πειραιά του Κόμματος, ο Στέλιος Μπενετάτος, περιφερειακός σύμβουλος Αττικής με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», αντιπροσωπεία της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Νίκαιας – Ρέντη με επικεφαλής τον Παναγιώτη Κατηφέ, καθώς και αντιπροσωπείες από Παραρτήματα της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ στον Πειραιά.

Στην ομιλία του ο Γιώργος Παπαδόπουλος, μέλος της ΤΕ Πειραιά του ΚΚΕ ανέφερε ότι «81 χρόνια πέρασαν από το Μπλόκο της Κοκκινιάς και κανείς δεν πρόκειται να ξεχάσει εκείνες τις μέρες που ο λαός της πόλης έζησε τις θηριωδίες των Ναζί. Σαν τιμωρία, γιατί σήκωσε κεφάλι και αντιστάθηκε λίγους μήνες νωρίτερα στις 4 – 7 Μάρτη 1944 στην εισβολή ναζιστών και συνεργατών τους στην πόλη μας, στην προσπάθειά τους να εξουδετερώσουν τις δομές της αντίστασης, του ΕΑΜ και του ΚΚΕ. Όμως, η πόλη δεν γονάτισε, η αντίσταση δεν σταμάτησε, το ΕΑΜ δεν νικήθηκε, το ΚΚΕ κράτησε όπως πάντα ψηλά τη σημαία του αγώνα και της ελπίδας για όλο τον λαό».

Στη συνέχεια ανέδειξε ότι «για εμάς σήμερα η Μάχη της Κοκκινιάς και το Μπλόκο που ακολούθησε δεν είναι απλά ιστορικά γεγονότα που τα βλέπουμε σαν μνημόσυνο. Βγάζουμε συμπεράσματα και εμπνεόμαστε στο σήμερα.

Τα γεγονότα που έζησε η πόλη, η αιτία του Β Παγκοσμίου Πολέμου δεν ήταν άλλη από το να ξεπεράσει τις κρίσεις του ο καπιταλισμός, να μοιράσει ξανά τα σύνορα και να εξασφαλίσει ότι θα κερδοφορεί στις πλάτες του λαού. Ακριβώς αυτό βλέπουμε και σήμερα που στην κούρσα του ποιος θα κερδίζει περισσότερο δημιουργούν εστίες πολέμου σε όλο τον κόσμο. Τέτοιες θηριωδίες ζει σήμερα και ο λαός της Παλαιστίνης, με το κράτος του Ισραήλ και την στήριξη μια σειρά κρατών μαζί και την Ελληνική κυβέρνηση να διεξάγει γενοκτονία. Με όπλο μας την αλληλεγγύη ενώνουμε την φωνή μας με τον λαό της Παλαιστίνης που αντιστέκεται. Καταδικάζουμε την στάση τόσο της σημερινής κυβέρνησης όσο και όλων των προηγούμενων που στηρίζουν με όλα τα μέσα την γενοκτονία, που προσπαθούν να ξεπλύνουν τα όσα γίνονται».

Έκλεισε την ομιλία του επισημαίνοντας: «Είναι ξεκάθαρο ότι μας προετοιμάζουν για να στηρίξουμε τις πολεμικές μηχανές τους που διψούν για αίμα. Χθες ήταν οι κομμουνιστές και οι αγωνιστές που πρόβαλαν τα στήθη στον κατακτητή χωρίς να λογαριάζουν τίποτα μόνο για το δίκιο το δικό τους και όλου του λαού. Σήμερα είναι οι κομμουνιστές μαζί με το λαό που βγαίνουμε μπροστά όπου χρειάζεται, στις πυρκαγιές, στις πλημμύρες, τους εργασιακούς χώρους όπου ζει και αναπνέει η εργατική τάξη. Αύριο και πάλι οι κομμουνιστές μαζί με τους πρωτοπόρους εργάτες και συμμάχους θα είναι αυτοί που θα βάλουν τέλος στο σκοτάδι της εκμετάλλευσης και θα χτίσουν την νέα κοινωνία, τον σοσιαλισμό».

Στεφάνι κατέθεσαν εκ μέρους του Παραρτήματος Νίκαιας – Ρέντη της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ ο πρόεδρος, Παναγιώτης Γεωργιόπουλος, των Κομματικών Οργανώσεων Νίκαιας – Ρέντη του ΚΚΕ ο Γιώργος Παπαδόπουλος, μέλος της ΤΕ Πειραιά, των Οργανώσεων Νίκαιας – Ρέντη της ΚΝΕ η Μαρία Ντούρα, μέλος της ΕΟΕ του ΤΣ Πειραιά της ΚΝΕ.

Η εκδήλωση έκλεισε με προσκλητήριο πεσόντων.

ΙΘΑΚΗ Τιμήθηκε ο κομμουνιστής λόγιος και δημοσιογράφος Ν. Καρβούνης

admin Νέα Παραρτημάτων 11 Σεπτεμβρίου, 2025

Τον κομμουνιστή λόγιο και δημοσιογράφο Νίκο Καρβούνη, ένα «άξιο τέκνο του νησιού», μια μεγάλη μορφή του ΚΚΕ και της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, τίμησε με μια όμορφη εκδήλωσή, το βράδυ της Τρίτης, η ΚΟΒ Ιθάκης.

Το άνοιγμα της εκδήλωσης έκανε ο Νώντας Μαυροκέφαλος, ενώ την παρουσίαση πραγματοποίησε ο Μηνάς Αντύπας, μέλος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ.

Αναφερόμενος στη ζωή του Ν. Καρβούνη, ο ομιλητής, έκανε λόγο, μεταξύ άλλων, για «έναν άνθρωπο που ”κέρδισε”, τρόπον τινά, την αθανασία ως ο στιχουργός του δοξασμένου παιάνα του αντιστασιακού κινήματος ”Βροντάει ο Όλυμπος” που τραγούδησε όλη η Ελλάδα τα μαύρα χρόνια της σκλαβιάς».

Στάθηκε στην μεγάλη αγωνιστική του διαδρομή, την πολύπλευρη δράση και προσφορά υπέρ της εργατικής τάξης και του λαού, ενός ανθρώπου που προσέγγισε το ΚΚΕ και το λαϊκό κίνημα στις συνθήκες της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης των χρόνων 1929-1932, της ανόδου του φασισμού, του λυσσασμένου αντικομουνισμού των αστικών τάξεων της Ελλάδας, των υπόλοιπων χωρών της Ευρώπης, αλλά και της εντεινόμενης πολεμικής προετοιμασίας που κατέληξε τελικά στον Β’ ΠΠ, σε «συνθήκες δηλαδή που, τηρουμένων των αναλογιών, προσομοιάζουν με τις σημερινές, δύσκολες ώρες που περνάει η ανθρωπότητα», όπως εξήγησε ο ομιλητής.

Μίλησε, επιπλέον, για τη συνειδητή πορεία Ν. Καρβούνη, με την εργατική τάξη, τους αγώνες της, μέχρι την ένταξή του στο ΚΚΕ στα 54 του χρόνια.

«Μπορούμε να πούμε ότι ήταν η διαδρομή ενός ανθρώπου από τον ιδεαλισμό και τον αστικό εθνικισμό στον μαρξισμό και τον σοσιαλισμό που τον ενέπνευσαν να γράψει τον στίχο «θέλουμε λεύτερη εμείς πατρίδα και πανανθρώπινη τη λευτεριά». Ένα στίχο που ερέθιζε τόσο τους βασανιστές της Μακρονήσου και της Γυάρου που, αν θυμάστε μία σχετική διήγηση, χτυπούσαν αλύπητα έναν κομμουνιστή κρατούμενο λέγοντάς του «πάρε και αυτήν, που την ήθελες και πανανθρώπινη», είπε ο Μ. Αντύπας.

Μίλησε για τα ιστορικά γεγονότα της εποχής από τα τέλη του 19ου αιώνα ως τις πρώτες δεκαετίες του προηγούμενου, που επηρέασαν τον Ν. Καρβούνη από τον χώρο του βενιζελισμού, στο ΚΚΕ και ως μέλος του. «Η αναγνώριση του χαρακτήρα της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης στάθηκε το κλειδί το οποίο αποκάλυψε στον Καρβούνη συνολικά τον αντιδραστικό χαρακτήρα του καπιταλιστικού συστήματος και των πολιτικών του εκπροσώπων. Η εξέταση της αρθρογραφίας του αποκαλύπτει και σε αυτό το πεδίο όλα τα στάδια της μεταστροφής του», τονίστηκε, ανάμεσα σε άλλα.

Μιλώντας και για το σήμερα είπε: «Ας σκεφτούμε, φίλες και φίλοι, πόσο επίκαιρα μοιάζουν όλα αυτά τα στοιχεί που ανεδείκνυε ο Καρβούνης σήμερα, εν όψει γενικευμένης πολεμικής προετοιμασίας, που το αστικό κράτος παίρνει όλα τα μέτρα του για να επιβληθεί ”σιωπή νεκροταφείου” στους χώρους δουλειάς: Με την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης των εργαζομένων στο δημόσιο, τους κάθε λογής περιορισμούς στη συνδικαλιστική δράση και το δικαίωμα της απεργίας παρέα με τις δικαστικές αποφάσεις που βγάζουν τις 9/10 απεργίες παράνομες, τα πειθαρχικά σε βάρος χιλιάδων εκπαιδευτικών, τον περιορισμό των διαδηλώσεων και τόσα άλλα».

Σε άλλο σημείο υπογράμμισε: «Όπως ακριβώς ο Καρβούνης συνειδητοποίησε σταδιακά ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος δεν είναι μία επιλογή κάποιων ακραίων ηγετών ή μιλιταριστών, κάποιον απλά φιλοπόλεμων τάσεων ή κυβερνήσεων αλλά αποτελεί γέννημα και αναπόσπαστη λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος έτσι και σήμερα το αντιπολεμικό κίνημα δεν πρέπει να είναι απλά ένα κάλεσμα ειρήνης, ένα κάλεσμα ενάντια στις φρικαλεότητες των πολέμων. Για να έχει πραγματική προοπτική πρέπει να βάζει στο στόχαστρο την πραγματική αιτία των πολέμων, τον πραγματικό αντίπαλο: Τους ιμπεριαλιστές και τους ανταγωνισμούς τους, το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα».

Και κατέληξε ο ομιλητής: «Αυτό το σύστημα δεν μπορεί να αλλάξει. Είμαστε σε μία φάση που το δίλημμα μπαίνει πραγματικά επιτακτικά: ”Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας”. Μέση λύση δεν υπάρχει. Το καπιταλιστικό σύστημα μπορεί και πρέπει να ανατραπεί από τους λαούς με την πάλη τους. Γιατί ειδικά στις μέρες μας, όπως και στα χρόνια του Μεσοπολέμου, το σύστημα δεν απαιτεί από εμάς μόνο αιματηρές οικονομικές θυσίες. Όλο και περισσότερο ζυγώνει η ώρα που θα απαιτήσει κυριολεκτικά το ίδιο το αίμα του εργαζόμενου λαού και των παιδιών του.

Η ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, η προοπτική της κοινωνικής συμμαχίας ρήξης και ανατροπής, η συσπείρωση περισσότερων δυνάμεων στο αγώνα που βάζει στο στόχαστρο αυτούς που έχουν την πραγματική εξουσία και τον πλούτο στα χέρια τους, δηλαδή το κεφάλαιο, τα μονοπώλια, ανησυχούν και τρομάζουν πραγματικά την αστική τάξη και τα επιτελεία της.

Στον αγώνα αυτό το κόμμα μας καλεί όλες και όλους. Γιατί το σύγχρονο και πραγματικά προοδευτικό σήμερα είναι να δυναμώσει ο αγώνας για ριζικές ανατροπές. Για να τελειώνουμε μια και καλή με το εχθρικό αντιλαϊκό κράτος των καπιταλιστών. Για να μη μετράμε άλλα χαμένα χρόνια είναι μονόδρομος η μαζική λαϊκή δράση να κάνει στην άκρη και να σαρώσει αυταπάτες και δήθεν εναλλακτικές εντός των τειχών. Είναι μονόδρομος η οργάνωση της πάλης των εργαζομένων, η διεκδίκηση με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες του, απέναντι σε ένα σύστημα που τις θεωρεί «κόστος». Διέξοδος υπάρχει μόνο στη σύγκρουση με τη βάρβαρη πολιτική του κέρδους των επιχειρηματικών ομίλων, με την ΕΕ και τις κυβερνήσεις της. Στην πολιτική αλλαγή με ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου που ορθώνει εμπόδια για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση, κρίσεις και πολέμους. Εκεί καταθέτει το ΚΚΕ όλες του τις δυνάμεις. Εκεί καταθέτει την μαχητικότητα, την αγωνιστικότητα, την τιμιότητα που διακρίνουν ευρύτερα λαϊκά στρώματα που ενδεχόμενα να μην συμφωνούν σε όλα με το ΚΚΕ.

Ο δρόμος της ανατροπής αυτού του συστήματος, ο δρόμος οικοδόμησης της νέας σοσιαλιστικής κοινωνίας, όπως αυτή περιγράφεται και στο πρόγραμμα του ηρωικού κόμματός μας, είναι ο μόνος αποτελεσματικός και νικηφόρος δρόμος για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση και ιμπεριαλιστικούς πολέμους, με αξιοπρέπεια, κοινωνική ευημερία, όπως αρμόζει στις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης, του λαού και των παιδιών του, όπως ταιριάζει στον 21^ο αιώνα!

Με αισιοδοξία και δύναμη προχωράμε και εντείνουμε την πάλη για ένα κόσμο χωρίς πολέμους, ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, πυρηνικά και όπλα μαζικής καταστροφής, για την πραγματική ειρήνη, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για τη φιλία, την αλληλεγγύη, και την ισότιμη συνεργασία μεταξύ των λαών. Στο τέλος οι εργαζόμενοι και οι λαοί θα νικήσουν γιατί έχουν το δίκιο με το μέρος τους. Τότε, παραφράζοντας τον μεγάλο Τούρκο κομμουνιστή ποιητή Ναζίμ Χικμέτ, θα μπορέσουν ”να ταξιδέψουν στην πιο όμορφη θάλασσα που δεν την έχουν ακόμα ταξιδέψει”».

ΚΟ «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» – «902» ΤΟΥ ΚΚΕ Δυο μέρες στα βήματα του ΔΣΕ

admin Νέα Παραρτημάτων 9 Σεπτεμβρίου, 2025

Στον Γράμμο και στις Πρέσπες βρέθηκε το Σαββατοκύριακο 6-7 Σεπτέμβρη η ΚΟ «Ριζοσπάστη» – «902», βαδίζοντας στα βήματα της τιμημένης Ιστορίας του ΚΚΕ και του ΔΣΕ.

Η αποστολή είναι απαιτητική. Δύο μέρες είναι λίγες, τα χιλιόμετρα πολλά, οι δουλειές τρέχουν. Μα κι η λαχτάρα μας μεγάλη. Να βρεθούμε εκεί στα ψηλά, να δούμε όσα περισσότερα προλάβουμε από αυτά που η ακούραστη δουλειά των συντρόφων έχει αποκαλύψει. Να ψηλαφίσουμε από κοντά όσα φιλοξενούν ο «Ριζοσπάστης» και ο «902» στις σελίδες τους με κάθε μεγάλη και μικρή αφορμή.

Κάθε ώρα αποζημιώνει. Κάθε χιλιόμετρο κι ένα μάθημα ιστορίας, με τη βοήθεια, την παραστατικότητα και το αστείρευτο μεράκι του δικού μας Θανάση, ανεξάντλητη, ζωντανή πηγή γνώσης. Η Ιστορία ξεδιπλώνεται πολύ πριν φτάσουμε στον Γράμμο. Από την Πάρνηθα κι ύστερα στα μέρη του Νάκου του Μπελλή και του ‘Αρη, στον Γοργοπόταμο και στα βήματα της θρυλικής πορείας των άοπλων ως πάνω στο Σμόκοβο, απ’ την εποποιία του ΕΛΑΣ έως την επικράτεια του ΔΣΕ.

Στον δρόμο προς την Καλλιθέα Πρεσπών και το Μουσείο ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΔΣΕ. Στο βάθος η Μικρή Πρέσπα

Βήμα το βήμα, χιλιόμετρο το χιλιόμετρο η Ιστορία της κορυφαίας στιγμής της ταξικής πάλης στον 20ό αιώνα ξεδιπλώνεται, διδάσκει, διαπαιδαγωγεί: Για τους πολέμους των καπιταλιστών και το αδίστακτο της αστικής τάξης όταν είναι να προστατέψει την εξουσία της, για το μεγαλείο ενός λαού, όταν παλεύει για το δίκιο του.

Κι ύστερα στα ψηλά, το μάτι να χορταίνει, η καρδιά να αναπνέει, το μυαλό να συνδέει μέρη και τόπους, γεγονότα κι ονόματα, τους γνωστούς και τους χιλιάδες λαού που έγραψαν με το δικό τους αίμα τις πιο λαμπρές σελίδες, ως τις επόμενες.

Εκεί η Βουλγάρα κι εκεί η Τσούκα, τα Αντιχάσια κι ο Κόζιακας, το Δοτσικό, εκεί η ίδρυση του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ και η 16η Ταξιαρχία να κρατάει. Πιο κει το Τσάρνο, το «ιερό βουνό» που η κορφή του έλιωσε απ’ τις ναπάλμ των Αμερικανών. Κι ύστερα, στη βάση της Σκάλας στην καρδιά του δάσους, κάτω απ’ τα θεόρατα έλατα, στο μεγάλο νοσοκομείο του ΔΣΕ που περίμενε 70 και χρόνια να αποκαλυφθεί, να αποκαλύψει το μεγαλείο ενός λαϊκού στρατού, που με απαράμιλλο ηρωισμό και πενιχρά μέσα περιέθαλπε τους τραυματίες του μια ανάσα από τη γραμμή του μετώπου, με αποτελέσματα που συγκλονίζουν ακόμα και σήμερα.

Στη Νοσοκομειούπολη του ΔΣΕ στον Γράμμο, στο ύψωμα Σκάλα

Το Νεκροταφείο στο Νοσοκομείου του Γράμμου

Λίγο πιο πέρα, ανάμεσα στους θαλάμους, στο υπαίθριο Μουσείο και το πολυβολείο, «γίνεται μια σιωπή γεμάτη δέντρα». Η καρδιά προσοχή πάνω απ’ τους τάφους των συντρόφων. Κι εκείνοι, κάτω απ’ τα πόδια μας, να «κρατάνε ακόμα της καμπάνας το σκοινί».

Εκεί πιο πέρα και η διμοιρία στο γεφυράκι του Αλιάκμονα στη θέση Σκάλα, που κλήθηκε να καλύψει τη διαφυγή του Τάγματος του ΔΣΕ από τον ασφυκτικό κλοιό του αστικού στρατού. Εκεί και τα κομματικά τους βιβλιάρια που έστειλαν με τον σύνδεσμο έξω απ’ τον κλοιό, για να γίνει μετά το προσκλητήριο… Εκεί και οι 8.500 μαχητές που σε ένα βράδυ έκαναν κουρελόχαρτο τα σχέδια και τα λεφτά του Βαν Φλιτ και των αστικών επιτελείων, πήραν τις «άπαρτες θέσεις» του αστικού στρατού σπάζοντας τον κλοιό, τραβώντας για το Βίτσι, στέλνοντας ύστερα… χαιρετιστήριο στον στρατηγό Κιτριλάκη. Σύσσωμα και τα χωριά της περιοχής, στον Γράμμο και στις Πρέσπες: Όλα και όλοι στον αγώνα, με το τουφέκι αλλά και με το άροτρο, διαφεντεύοντας εκείνοι τον τόπο τους.

Από την επίσκεψη στο Μουσείο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΔΣΕ στο Νεστόριο Καστοριάς

Στο μνημείο στον ομαδικό τάφο των ανταρτών του ΔΣΕ στο χωριό Κώττα

Βήμα το βήμα ξεδιπλώνεται η διήγηση, βήμα το βήμα νιώθουμε πιο δυνατά την ανάγκη να σκύψουμε πάνω απ’ την ηρωική Ιστορία μας, αυτή την ατέλειωτη πηγή ζωντανών, σύγχρονων διδαγμάτων.Άλλωστε εκεί, στο νοσοκομείο, στο Μουσείο στο Νεστόριο, στο μνημείο – νεκροταφείο των μαχητών του Βίτσι στον Κώττα, στο Μουσείο των ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΔΣΕ στην Καλλιθέα των Πρεσπών, στα δεκάδες σπαρμένα τοπόσημα, όπως την προτομή του Σκοτίδα, ανάμεσα στις διηγήσεις για τον μεγάλο ελιγμό, δίπλα απ’ τα έμπεδα και τα ελεύθερα πρεσποχώρια, ανάμεσα στις ιστορίες για το πώς βρέθηκε αυτή η ναπάλμ κι εκείνη η νάρκη, για τις πληροφορίες που δίνουν οι φωτογραφίες – αυτό το κορίτσι με ένα σκυλάκι στο πέτο κι ένα παράσημο κερδισμένο στη μάχη – πώς διασταυρώθηκαν τα δεκάδες ντοκουμέντα από το Αρχείο του Κόμματος, πώς νικήθηκαν οι δυσκολίες, μια άλλη ιστορία 30 χρόνων ξεπροβάλλει.

Στο Μουσείο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΔΣΕ στην Καλλιθέα Πρεσπών

Είναι η ιστορία για το πώς πέτρα την πέτρα, δρόμο τον δρόμο, μονοπάτι το μονοπάτι, με την εθελοντική δουλειά, τον κόπο, την προσπάθεια και την επιστημοσύνη, με προσωπικές θυσίες και την προσφορά των συντρόφων και του λαού της περιοχής (αμέτρητες οι ιστορίες για τις προσφορές κειμηλίων και ντοκουμέντων, στην Καλλιθέα σε λαϊκή συνέλευση αποφάσισαν να δώσουν το κλειστό Δημοτικό Σχολείο στο ΚΚΕ για να γίνει το μουσείο) βγήκε η Ιστορία αυτή από το χώμα, «καθαρίστηκε» από το ψέμα, τη λήθη, τη συκοφαντία και τη διαστρέβλωση εκεί που προσπάθησαν να την θάψουν η αστική τάξη και οι διάφοροι καλοθελητές, και στήθηκε ψηλά, εκεί στα μνημεία τα αντάξια της θυσίας των συντρόφων μας, να εμπνέει και να παραδειγματίζει.

Όχι έκθεμα, μα «Ιστορία ζώσα» στους αγώνες του σήμερα ως την τελική νίκη. Αυτή που θα γραφτεί και στις σελίδες του «Ριζοσπάστη». Τώρα γυρνάμε πιο σίγουροι για αυτό…

ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Για την απόφαση του Δήμου Λαμίας να δώσει άδεια για διοργάνωση Ρίβερ πάρτι στο χώρο της Γέφυρας του Γοργοποτάμου

admin Ανακοίνωση, Σημαντική 8 Σεπτεμβρίου, 2025

Καταγγέλλουμε την απόφαση της Δημοτικής Αρχής του Δήμου Λαμίας να δώσει άδεια για διοργάνωση Ρίβερ πάρτι και streetfood, στον χώρο της Γέφυρας του Γοργοποτάμου.
Είμαστε αντίθετοι με οποιαδήποτε ενέργεια αμαυρώνει τον ιερό τόπο του Γοργοποτάμου και υπονομεύει την αναγκαιότητα διατήρησης της ιστορικής μνήμης.
Ο Γοργοπόταμος είναι τόπος ιστορικός. Η ανατίναξη της Γέφυρας το 1942 πέρασε στην Ιστορία ως σύμβολο του αγώνα της Εθνικής μας Αντίστασης ενάντια σε έναν εχθρό που φάνταζε ανίκητος. Ήταν μια λαϊκό-επαναστατική πράξη που φούντωσε το αντάρτικο στη χώρα μας, τη φλόγα της Αντίστασης στον κατακτητή. Μα πάνω απ’ όλα φούντωσε στο νου και την καρδιά του αδούλωτου λαού μας την πεποίθηση πως κανένας εχθρός δεν είναι ανίκητος, πως η δύναμη του λαού είναι ανεξάντλητη και γίνεται νικηφόρα με την οργάνωση του αγώνα για τα δίκια του.
Η φλόγα του Γοργοποτάμου φώτισε το δρόμο στους σκλαβωμένους ανθρώπους του μόχθου για να πυκνώσουν τις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και να γράψουν μια από τις λαμπρότερες σελίδες της λαϊκής επαναστατικής πάλης στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας. Να γράψουν τη μεγάλη εποποιία της Αντίστασης και της λαϊκής Απελευθέρωσης.
Δεν θα σβήσουν ποτέ από την ιστορική μνήμη ότι το ΚΚΕ, το Κόμμα της Εργατικής Τάξης, από την πρώτη στιγμή, σήκωσε το λάβαρο της λευτεριάς και έγινε ο καθοδηγητικός νους, η ψυχή και η ραχοκοκαλιά του ΕΑΜικού κινήματος. Ενώ αντίθετα το αστικό πολιτικό σύστημα κράτησε στάση συμβιβασμού και συνεργασίας με τον κατακτητή.
Αποτελεί πρόκληση η διοργάνωση σ’ αυτόν τον χώρο, που είναι χαρακτηρισμένος με ΦΕΚ σαν ιστορικό διατηρητέο μνημείο, εκδήλωσης που το περιεχόμενό της δεν έχει καμία σχέση με τα ιδανικά του αγώνα. Τέτοιες ενέργειες επιχειρούν να υποβαθμίσουν τη σημασία του Γοργοπόταμου, ως το σύμβολο της Αντίστασης και της μεγαλειώδους πάλης του λαού μας μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.
Ο Γοργοπόταμος είναι χώρος ιερός, καθαγιασμένος από το αίμα των μαχητών, των εκτελεσμένων και των θυμάτων της νάρκης του 1964 που το παρακράτος των αστικών κομμάτων της εποχής, χρησιμοποίησε για να χτυπήσει το λαϊκό κίνημα.
Η παρακαταθήκη που άφησε η ΕΑΜική Αντίσταση φωτίζει και σήμερα και πάντα τον δρόμο του αγώνα, της προσφοράς για την κοινωνική απελευθέρωση από την εκμετάλλευση.

ΡΙΤΣΩΝΑ Τελευταίο «αντίο» στην συντρόφισσα Φρόσω Μαμάτση, μιας από τις τελευταίες αγωνίστριες της ηρωικής γενιάς του ΔΣΕ

admin Νέα Παραρτημάτων 8 Σεπτεμβρίου, 2025

Σε κλίμα βαθιάς θλίψης και συγκίνησης πραγματοποιήθηκε σήμερα στο αποτεφρωτήριο στη Ριτσώνα, η πολιτική κηδεία της συντρόφισσας Φρόσως Μαμάτση, μιας από τις τελευταίες αγωνίστριες της ηρωικής γενιάς του Δημοκρατικού Στρατού.

Συγγενείς, σύντροφοι και φίλοι συγκεντρώθηκαν για να την αποχαιρετήσουν, να πουν το τελευταίο «αντίο» στην συντρόφισσα Φρόσω, που σε όλη της ζωή, μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, σε όποιο μετερίζι κι αν βρέθηκε, πάλεψε αταλάντευτα για την υπόθεση του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.

Στο τελευταίο «αντίο» στην παλαίμαχη κομμουνίστρια, στην αγωνίστρια της ΕΑΜικής Αντίστασης και μαχήτρια του Δημοκρατικού Στρατού, παραβρέθηκαν τα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Γόντικας και Στέφανος Λουκάς.

«Η ΚΕ του ΚΚΕ αποχαιρετά σήμερα με θλίψη και σεβασμό τη Φρόσω Μαμάτση, μια συντρόφισσα, αγωνίστρια σε ολόκληρη τη ζωή της, μαχήτρια στο δρόμο που χάραξε το ΚΚΕ, μέσα από τις γραμμές του οποίου το υπηρέτησε πιστά ως το τέλος. Μια ακόμη αφοσιωμένη συντρόφισσα που πρόσφερε όλες της τις δυνάμεις στην υπόθεση του Κόμματος για 73 ολόκληρα χρόνια», τόνισε ο Στέφανος Λουκάς, μεταφέροντας το αποχαιρετιστήριο μήνυμα της ΚΕ του Κόμματος.

Σημείωσε ότι δρώντας μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ «έζησε τις μεγάλες στιγμές της ιστορίας του Κόμματος, τις κορυφαίες στιγμές της ταξικής πάλης στην Ελλάδα τη δεκαετία του 40, ιδιαίτερα την ηρωική εποποιία του ΔΣΕ» και αναφερόμενος στη ζωή και τη δράση της, επισήμανε:

«Η συντρόφισσα Φρόσω Μαμάτση (Ζάραγκα) γεννήθηκε στο χωριό Άγναντα Άρτας το 1931, παιδί αγροτικής οικογένειας. Έμεινε ορφανή από πατέρα στα 8 της χρόνια.

Όλη η υπόλοιπη οικογένειά της, όπως και η ίδια, δόθηκαν ολοκληρωτικά στους μεγάλους αγώνες της περιόδου μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ. Αυτή η αγωνιστική και ανυπότακτη επιλογή τους συνοδεύτηκε με διώξεις, φυλακίσεις, εξορίες, με νεκρούς στις μάχες για το δίκιο του λαού στον αγώνα να ζήσει χωρίς εκμεταλλευτές σε μια κομμουνιστική κοινωνία. Σ’ αυτό το σκοπό έταξε όλη της τη ζωή και η συντρόφισσα Φρόσω και στάθηκε ορθοβαδίζουσα ως το τέλος τιμώντας τον ανυπέρβλητο τιμητικό τίτλο της Κομμουνίστριας μέλους του ΚΚΕ.

Η συντρόφισσα Φρόσω, από μικρό κορίτσι οργανώθηκε στα θρυλικά Αετόπουλα και δραστηριοποιήθηκε στον θεατρικό όμιλο του 5ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ συμβάλλοντας και με αυτό τον τρόπο μέσω της Τέχνης με τα θεατρικά έργα του αγώνα που έπαιζαν στα χωριά στη λαϊκή ανάταση και την πίστη στον απελευθερωτικό αγώνα, στην πάλη για μια κοινωνία με κυρίαρχο το λαό. Εντάχθηκε στο λαϊκό απελευθερωτικό αγώνα από τους ναζί κατακτητές και τους ντόπιους αστούς σε ηλικία 13 χρόνων.

Έζησε από πρώτο χέρι τη ”Λευκή Τρομοκρατία”, τις διώξεις από τους ΜΑΥδες και την Χωροφυλακή, αλλά δεν κατάφεραν να τη συλλάβουν. Ταυτόχρονα λειτουργούσε ως σύνδεσμος των ανταρτών στο χωριό της.

Η συντρόφισσα Φρόσω οργανώθηκε στο ΚΚΕ, το Σεπτέμβρη του 1948 σε ηλικία 17 χρόνων, δείγμα της ωριμότητας της αγωνιστικότητας και της ετοιμότητάς της να υπηρετήσει τις αξίες και τα ιδανικά του ΚΚΕ στην πάλη για το σοσιαλισμό. Το Κόμμα μας η συντρόφισσα Φρόσω το τίμησε και το υπηρέτησε μέχρι την τελευταία της πνοή μέσα από μια μακρόχρονη πορεία αγώνων και ανιδιοτελούς προσφοράς σε όλες τις συνθήκες.

Λίγο αργότερα, τον Οκτώβρη του 1948, εντάχθηκε στην 159 Ταξιαρχία του ΔΣΕ, πήρε μέρος σε όλες τις μάχες που έδωσε η Ταξιαρχία, καθώς επίσης και στην επιχείρηση της Πάργας. Στις 4 Ιούλη του 1949 στον ελιγμό από το Σούλι στο Γράμμο τραυματίστηκε και στα δύο πόδια στο χωριό Τσεπέλοβο Ζαγορίων.

Ήταν γενναία και ατρόμητη μαχήτρια. Είναι χαρακτηριστικό του θάρρους της ότι ενώ δεν είχε ακόμη αποθεραπευθεί από τα τραύματά της η ίδια δεν συνέχισε την αναρρωτική ανάπαυλα που συμβούλευαν οι γιατροί αλλά ξαναεντάχθηκε στην Ταξιαρχία της στη νέα αποστολή για το Σούλι. Ήταν απόρροια της πίστης στο δίκιο του αγώνα του ΔΣΕ και του ΚΚΕ, στο δίκιο του λαού.

Τον Αύγουστο του 1949 βραβεύτηκε από την Ταξιαρχία με έπαινο για το θάρρος και την αντοχή που επέδειξε στις επιχειρήσεις και τον Δεκέμβρη του 1949 ονομάστηκε ανθυπολοχαγός Μηχανικού του ΔΣΕ».

Στη συνέχεια ο Στέφανος Λουκάς, στάθηκε στα χρόνια της πολιτικής προσφυγιάς, αναφέροντας: «Το Σεπτέμβρη του 1949 με την οργανωμένη υποχώρηση του ΔΣΕ, πέρασε στη ΛΔ Αλβανίας. Εκεί παντρεύτηκε τον Βασίλη Θεοδωρίκα με τον οποίο απέκτησε το πρώτο της παιδί τη Ζώγια. Στις αρχές του 1950 μετακινήθηκαν στη ΛΔ Πολωνίας. Τον Ιούλη του 1950 ενώ ήταν έγκυος ακόμη, ο σύντροφός της έφυγε σε παράνομη αποστολή στην Ελλάδα, όπου και έχασε τη ζωή του.

Η σ. Φρόσω έζησε ως πολιτική πρόσφυγας στις Λαϊκές Δημοκρατίες και εργάστηκε ως δακτυλογράφος στο μηχανισμό της ΚΕ του ΚΚΕ στη Ρουμανία και στην Ουγγαρία, ενώ αργότερα στο ραδιοσταθμό «Η Φωνή της Αλήθειας» στη ΛΔ Γερμανίας. Στην πολιτική προσφυγιά παντρεύτηκε με το σύντροφο Τάκη Μαμάτση, ο οποίος υπήρξε μέλος της ΚΕ και του ΠΓ και με τον οποίο απέκτησε το δεύτερο παιδί της, την Ειρήνη.

Η ζωή της στις σοσιαλιστικές χώρες για την οποία η συντρόφισσα Φρόσω μιλούσε με αγάπη και θαυμασμό συγκρίνοντάς την με τη ζωή στην καπιταλιστική Ελλάδα, ήταν το ζωντανό παράδειγμα για όσους από εμάς που τη γνωρίσαμε, αφού μας παρουσίαζε παραστατικά και ανάγλυφα τις κατακτήσεις και τα επιτεύγματα σ’ αυτές τις χώρες χωρίς βεβαίως να κρύβει και κάποιες αδυναμίες ελπίζοντας ότι θα τις ξεπεράσουν.

Αλλά και μετά τις ανατροπές και την αντεπανάσταση έμεινε ακλόνητη στην υπεράσπιση του σοσιαλισμού και με εμπιστοσύνη ότι η ιστορία δεν είπε ακόμη τον τελικό της λόγο».

Τόνισε επίσης ότι μετά τη νομιμοποίηση του Κόμματος, το 1974, επαναπατρίστηκε και συνέχισε να προσφέρει στο μηχανισμό της ΚΕ του ΚΚΕ, υπογραμμίζοντας ότι «τα χρόνια 1990 – 1991 υπερασπίστηκε τα επαναστατικά χαρακτηριστικά και ιδεολογία του ΚΚΕ ενάντια στις προσπάθειες διάλυσής του. Στα επόμενα χρόνια συμμετείχε δραστήρια στην κομματική ζωή και δράση, μέσα από τις ΚΟ της Νέας Ιωνίας.

Η συντρόφισσα Φρόσω Μαμάτση υπηρέτησε το Κόμμα της, αταλάντευτα, όπου της ζητήθηκε, στο βουνό, την πολιτική προσφυγιά και ξανά πάλι στην Ελλάδα στους αγώνες που ακολούθησαν.

Ήταν πάντα δραστήρια και ακούραστη, σεμνή συντρόφισσα, αυστηρή στην κρίση της με βάση τις κομμουνιστικές αρχές και αξίες και με αυτοκριτική στάση, αλλά πάντα δίκαιη στην κριτική της. Ήταν παράδειγμα για τους νέους συντρόφους. Έτσι θα τη θυμούνται πάντα οι συντρόφισσες και οι σύντροφοί της στην ΚΟΒ Περισσού.

Το ΚΚΕ αποχαιρετά μια άξια κομμουνίστρια που τίμησε με τη στάση και την προσφορά της τον τίτλο του μέλους του Κόμματος. Η ζωή και η δράση της είναι παράδειγμα για τις νεότερες συντρόφισσες και τους νεότερους συντρόφους που συνεχίζουν στα χνάρια που χάραξε η γενιά της μέσα από το Κόμμα.

Υπερασπίστηκε το Κόμμα σε όλες τις κρίσιμες στιγμές και σε όλες τις μάχες. Και ανήκει σε εκείνη τη γενιά των χιλιάδων συντροφισσών και συντρόφων που μας άφησαν με το προσωπικό τους παράδειγμα, μια αδιάψευστη μαρτυρία. Η δύναμη των ιδεών του ΚΚΕ είναι παντοδύναμη και ανίκητη, εμπνέει και θα γεννά συνεχώς και σήμερα και στο μέλλον χιλιάδες, εκατομμύρια αγωνίστριες και αγωνιστές για την τελική και οριστική νίκη, για την κομμουνιστική κοινωνία. Καμιά δύναμη δεν μπορεί να ανακόψει αυτή την πορεία.

Αυτό το δρόμο τον συνεχίζουμε αταλάντευτα και ακλόνητα με εμπιστοσύνη στις ανεξάντλητες δυνάμεις της εργατικής τάξης.

Εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ εκφράζουμε τα πιο θερμά συλλυπητήρια στις κόρες της Ζώγια και Ειρήνη, στον γαμπρό της σ. Γιάννη Κατσαρό, στα εγγόνια και σε όλους τους οικείους της. Γεια σου συντρόφισσα Φρόσω».

Συνεχίζουμε στο δρόμο που βάδισες

Το αποχαιρετιστήριο μήνυμα των ΚΟΒ της Βορειοδυτικής Αθήνας και της ΚΟΒ Περισσού του ΚΚΕ στη συντρόφισσα Φρόσω, μετέφερε ο Νίκος Σταματόπουλος, μέλος της ΕΠ Αττικής και Γραμματέας της ΤΕ Βορειοδυτικής Αθήνας.

«Νιώθουμε περήφανοι και τυχεροί που παλέψαμε και αγωνιστήκαμε μαζί της, όπως και με τόσους άλλους συντρόφους και συντρόφισσες αυτής της ηρωικής γενιάς κομμουνιστών. Η πρωτοπόρα δράση της, η αταλάντευτη στάση της, η καθαρότητα στη σκέψη της, η μεγάλη πείρα της, βρίσκονται στην καρδιά και το μυαλό μας, αποτελούν οδηγό της δράσης μας», τόνισε ο Νίκος Σταματόπουλος.

Στάθηκε στην πλούσια δράση της μέσα από το Κόμμα και το μαζικό κίνημα, τονίζοντας ότι αυτό «που θυμόμαστε περισσότερο από την συντρόφισσα ήταν ότι δεν χαρίζονταν σε κανέναν, όσον αφορά τις αρχές του Κόμματος. Η πείρα της στην ταξική πάλη την είχε εφοδιάσει με ένα αλάνθαστο ταξικό κομμουνιστικό κριτήριο. Για παράδειγμα, στο ερώτημα αν ήταν σοσιαλισμός αυτό που ζήσαμε τον 20ο αιώνα, η απάντηση της ήταν κατηγορηματικά και χωρίς μισόλογα: ναι. Με τεκμηρίωση μάλιστα μέσα από την ζωή της στη σοσιαλιστικές χώρες». Και πρόσθεσε:

«Αγαπημένοι μας συντρόφισσα σε αποχαιρετούμε με μεγάλη θλίψη, αλλά και δέος. Δέος για όλη σου την πορεία, πιστής της ιδέες και τα ιδανικά του Κόμματος, του σοσιαλισμού – κομμουνισμού. Γιατί σύντροφοι σαν εσένα, κράτησαν το κόμμα και τη σημαία του στα δύσκολα. Σου υποσχόμαστε πως θα συνεχίσουμε να βαδίζουμε στο δρόμο που βάδισες σε όλη σου τη ζωή. Το δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα για να καταργηθεί η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο».

ΕΒΡΟΣ Τίμησαν τα 81 χρόνια από τη μάχη του Διδυμοτείχου και την απελευθέρωση του Έβρου

admin Νέα Παραρτημάτων 2 Σεπτεμβρίου, 2025

Τα 81 χρόνια από την μάχη του Διδυμοτείχου και την απελευθέρωση του ¨Έβρου, από τους Ναζί κατακτητές τέλος Αυγούστου του 1944, τίμησαν η Τομεακή Επιτροπή Έβρου του ΚΚΕ και τα Παραρτήματα της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Ορεστιάδας – Διδυμοτείχου και Αλεξανδρούπολης.

Την εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στο μέρος που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς κατακτητές οι 12 αγωνιστές στις 7 Μαρτίου του 1944, άνοιξε ο Σταμάτης Γκατζίδης, πρόεδρος του παραρτήματος Ορεστιάδας – Διδυμοτείχου της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, ο οποίος ευχαρίστησε για την παρουσία τους, τους απόγονους των Σαμουρίδη Σταύρου και του Γκαρούδη Βαϊτση που έπεσαν ηρωικά στην μάχη του Διδυμοτείχου. Στην ομιλία του παρέθεσε τα γεγονότα για την απελευθέρωση του Διδυμοτείχου αλλά και των Φερών, της πρώτης πόλης που απελευθερώθηκε στην Ευρώπη από τον Γερμανό κατακτητή ενώ ανακοινώθηκαν τα ονόματα όσων έδωσαν την ζωή τους στο αγώνα για την απελευθέρωση, μέσα από τις γραμμές του ΕΛΑΣ και του ΕΑΜ.

Στην συνέχεια πήρε τον λόγο ο Γιώργος Πυργελής, γραμματέας της ΤΕ Έβρου του ΚΚΕ, ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε: «Τιμάμε όλους αυτούς, άνδρες και γυναίκες, που βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, που έδωσαν τη ζωή τους στον αγώνα για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση, ενάντια στους κατακτητές, τον φασισμό – ναζισμό. Όλους αυτούς που σε αυτά τα χώματα έγραψαν ηρωικές σελίδες. Αυτή η εποποιία είναι και η μεγαλύτερη απόδειξη ότι ακόμα και ο πιο δυσμενής συσχετισμός δύναμης μπορεί να ανατραπεί από την δράση του εργατικού – λαϊκού παράγοντα. Απόδειξη ότι και στις πιο δύσκολες συνθήκες του φόβου και τις μαυρίλας, όταν όλα μοιάζουν χαμένα, ο λαός μπορεί να σηκώσει ανάστημα, να μεγαλουργήσει, να γράψει χρυσές σελίδες ιστορίας και να κάνει πράξη: Μόνο ο λαός σώζει τον λαό.

Για αυτό άλλωστε και στην πατρίδα μας το επίσημο κράτος γιορτάζει την έναρξη του πολέμου και όχι την λήξη του, για να μην μάθει η νεολαία κυρίως, ότι το χώμα που πατάμε λευτέρωσαν με αγώνες και αίμα το ΕΑΜ – ΕΠΟΝ – ΕΛΑΣ με καθοδηγητή το ΚΚΕ.

80 χρόνια από την λήξη του Β’ παγκοσμίου πολέμου και ο κίνδυνος ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου παραμένει υπαρκτός. Ουκρανία, Μέση Ανατολή και σε δεκάδες άλλα μέρη το φιτίλι του πολέμου παραμένει αναμμένο. Ο παλαιστινιακός λαός είναι αντιμέτωπος με μια ακόμα επιχείρηση μαζικής εξόντωσης, πραγματική γενοκτονία, του κράτους δολοφόνου του Ισραήλ. Παράλληλα κλιμακώνονται τα παζάρια για το ποια ιμπεριαλιστική δύναμη θα βάλει στο χέρι τον ορυκτό πλούτο της Ουκρανίας. Οξύνονται οι αντιθέσεις στα Βαλκάνια, συνεχίζονται οι διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, προωθείται με την αμερικανοΝΑΤΟική εποπτεία ο λεγόμενος στρατηγικός διάλογος για έναν επώδυνο για τα λαϊκά συμφέροντα συμβιβασμό, για την συνδιαχείρηση του Αιγαίου για τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων.

Η χώρα μας εμπλέκεται σε αυτό το μακελειό με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ και την συμφωνία όλων των υπόλοιπων αστικών κομμάτων. Η περιοχή μας, η χώρα όλη έχει μετατραπεί σε μια απέραντη αμερικαΝΑΤΟική βάση, ΝΑΤΟικό ορμητήριο αλλά και στόχο αντιποίνων.

Απέναντι σε αυτή την εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση ο λαός και η νεολαία μία επιλογή έχουν:

Να δυναμώσουν την πάλη τους ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου, να γυρίσουν πίσω τα πλοία και το προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων που βρίσκονται σε αποστολές στο εξωτερικό.

Να εκφραστεί η αλληλεγγύη στον λαό της Παλαιστίνης που παλεύει για το αυτονόητο δικαίωμα να ζήσει στη δική του πατρίδα την οποία του στερούν. Να σταματήσει κάθε είδους συνεργασία με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ. Να αναγνωριστεί ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Να δυναμώσει ο αγώνας για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών».

Ιδιαίτερη στιγμή της εκδήλωσης η βράβευση του Σίμου Τσιλίκα, γηραιότερου μέλους του Παραρτήματος (ήταν 10 χρονών όταν έγινε μάχη του Διδυμοτείχου) για την αδιάκοπη προσφορά του ενώ συγκίνησε με τον χαιρετισμό του ο Παλαιστίνιος γιατρός Τζάμπερ Χάνη, ο οποίος εμφανώς φορτισμένος ανάμεσα σε άλλα είπε «Ο λαός της Παλαιστίνης ευχαριστεί τον Ελληνικό λαό ο οποίος κόντρα στην Ελληνική κυβέρνηση στέκεται αλληλέγγυος στο σκληρό, ηρωικό αγώνα που δίνει αυτήν την δύσκολη ώρα για να αποκτήσει ελεύθερη πατρίδα» ενώ ακούστηκε δυνατά το σύνθημα «Η ιστορία έχει μια σωστή πλευρά, με την Παλαιστίνη ως την λευτεριά. Η εκδήλωση τιμής έκλεισε με την κατάθεση λουλουδιών και με τραγούδια του αγώνα από τον Γιώργο Χατζή..

ΕΠΑΝΟΜΗ Εκδήλωση τιμής για όσους έδωσαν τη ζωή τους για τα δίκια του λαού

admin Νέα Παραρτημάτων 1 Σεπτεμβρίου, 2025

Μια εκδήλωση μνήμης, τιμής και βαθιάς συγκίνησης με αφορμή τα 80 χρόνια από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, διοργάνωσε η Τομεακή Επιτροπή Ανατολικής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ στην Επανομή, με σκοπό να αποδώσει τον ελάχιστο φόρο τιμής σε όσους στάθηκαν αταλάντευτοι στον αγώνα για τα δίκια του λαού, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση.

«Τιμάμε σήμερα όσους από την περιοχή μας στις πιο δύσκολες εποχές – κατά τη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας, της κατοχής, του ένοπλου λαϊκού αγώνα 1941-1949, της παρανομίας – δεν λύγισαν. Αντιστάθηκαν, πάλεψαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν. Δεν πρόδωσαν τις ιδέες τους. Δεν πρόδωσαν τον λαό», τόνισε ο Κοσμάς Στεφανίδης, μέλος της ΤΕ Ανατολικής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ.

Αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός ότι η σημερινή εκδήλωση για τους αλύγιστους της ταξικής πάλης της Επανομής δεν έγινε τυχαία στην κεντρική πλατεία του χωριού, σημειώνοντας: «Αν σηκώσετε το βλέμμα σας θα δείτε πίσω μου το σπίτι του ιστορικού στελέχους του Κόμματος, που τόσα ακούστηκαν σήμερα για αυτόν, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, βουλευτής του κόμματος, πρωτοπόρος στους αγροτικούς αγώνες, βασικός συντελεστής στον Μάη του ‘36 και πόσα ακόμη, του Μιχάλη του Σινάκου. Σε αυτό το μπαλκόνι έβγαλε την πρώτη του ομιλία ως βουλευτής του ΚΚΕ. Αν γυρίσετε τη ματιά σας αριστερά μου, θα δείτε τον ιστορικό πλάτανο της Επανομής. Κάτω από αυτά τα κλαδιά μαζεύτηκαν οι πρώτοι 22 του μπλόκου. Αυτούς που οι κουκουλοφόροι, οι ντόπιοι συνεργάτες των κατακτητών, σήκωναν το χέρι τους εκείνο το μεσημέρι στις 7ης Αυγούστου του 44, για να καταδικάσουν. Αυτή η πλατεία, με αυτά τα τοπόσημα, δεν μπορεί να φέρει το όνομα του Ι. Μεταξά, του ανθρώπου που η δικτατορία του, έστειλε στα ξερονήσια όσους πάλευαν με ανιδιοτέλεια για ένα καλύτερο συλλογικό μέλλον. Αυτή η πλατεία πρέπει να μετονομαστεί σε πλατεία Μιχάλη Σινάκου. Από μεριάς μας ήμαστε αποφασισμένοι να δώσουμε αυτή τη μάχη από αύριο κι όλας».

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης μίλησε ο Γιώργος Σανίδας, πανεπιστημιακός καθηγητής και συγγραφέας του βιβλίου «Η οπτική των παρανόμων. ΚΚΕ και παρανομία στις δεκαετίες 1940 και 1950. Θεσσαλονίκη και περιφέρεια». Στην ομιλία αναδείχτηκαν πλευρές για την κοινωνικοταξική διάρθρωση της Ελλάδας τις δεκαετίες του 20 και του 30 , καθώς και για την εξέλιξη του αγροτικού κινήματος στην περιοχή της Θεσσαλονίκης και ειδικά της Επανομής που πρωτοστάτησε το μέλος του Κόμματος και μετέπειτα μέλος της ΚΕ, Μιχάλης Σινάκος.

Όπως ανέφερε: «Στην Επανομή είχε συσταθεί ο Γεωργικός Πιστωτικός Συνεταιρισμός που ήταν ήδη εν ενεργεία από τα πριν το 1924 χρόνια. Ο Σινάκος δραστηριοποιήθηκε μέσα από αυτόν και εκλέχτηκε στη διοίκησή του. Από την αρχή, ο Σινάκος ήρθε σε σύγκρουση με μεταρρυθμιστικές και συμβιβαστικές τάσεις στο αγροτικό κίνημα, εκπροσωπώντας την τότε πολιτική του ΚΚΕ για ενιαίο μέτωπο εργατών-αγροτών. Έντονη υπήρξε η παρουσία των κομμουνιστών και άλλων αγροτιστών της Επανομής στην εργατική εξέγερση του Μάη του 1936. Ο ίδιος ο Σινάκος ως βουλευτής του ΚΚΕ αλλά και ως ηγετική φυσιογνωμία του αγροτικού κινήματος διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο. Την περίοδο αυτή ο κομματικός πυρήνας του ΚΚΕ στην Επανομή μαζί με τον κύκλο των επιρροών του συγκέντρωνε μεταξύ 70 και 100 άτομα. Ο κύκλος αυτός επιδρούσε επίσης σε όλα τα κοντινά χωριά». Συνέχισε την ομιλία του με παραδείγματα από την ένοπλη πάλη της δεκαετίας του ’40, λέγοντας: «Στη διάρκεια της τριπλής φασιστικής Κατοχής στην Επανομή αναπτύχθηκε ένα ισχυρό ΕΑΜικό αντιστασιακό κίνημα, με ευρύτατη συμμετοχή, στην οποία φάνηκε η επίδραση της μεσοπολεμικής μαγιάς, παρά τις μεταξικές διώξεις. Το εύρος και η καθοριστική δράση της ΕΑΜικής αντίστασης εδώ απηχούνται στην καταστολή ων ναζιστικών αρχών κατοχής με κορυφαία στιγμή τον μπλόκο της Επανομής στις 7 Αυγούστου 1944, που χαράχθηκε στη συλλογική μνήμη, όταν 300 σχεδόν κάτοικοι της κωμόπολης συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν πεζοί στο στρατόπεδο του Παύλου Μελά, το Χαΐδάρι της Θεσσαλονίκης, όπως έχει αποκληθεί. Οι περισσότεροι αφέθηκαν ελεύθεροι μετά από αρκετές μέρες, για να οδηγηθούν σε καταναγκαστική εργασία για κατασκευή οχυρώσεων για τον κατοχικό στρατό στη παραλιακή ζώνη. Δυστυχώς τουλάχιστον 16 από τους κρατούμενους μεταξύ των οποίων και μια γυναίκα μεταφέρθηκαν για καταναγκαστικά έργα στη Γερμανία από όπου επέστρεψαν έναν ολόκληρο χρόνο αργότερα εξουθενωμένοι και εξαθλιωμένοι.

Ανάμεσα στις ηρωικές μορφές της ΕΑΜικής αντίστασης υπήρξαν και νεκροί, όπως ο ΕΛΑΣίτης Δημήτρης Χριστοφόρης, με ποικίλη σημαντική δράση στον ένοπλο αντιστασιακό αγώνα, ένας από τους 25 εκτελεσμένους στη Μαραθούσα της βόρειας Χαλκιδικής τον Ιούνιο του 1944.

Το ΕΑΜικό κίνημα ένωσε τους κατοίκους μέσα από λαογένητους θεσμούς αποκορύφωμα των οποίων ήταν η ΕΑΜική διοίκηση της κωμόπολης, ως τμήμα της διοίκησης στο επίπεδο της Περιφέρειας Μακεδονίας, με πρόεδρο τον Βασίλη Μαλαμή, που ανατράπηκε με την απαράδεκτη Συμφωνία της Βάρκιζας.

Με την έξαρση της αιματηρής τρομοκρατίας και καταστολής μετά τη Βάρκιζα, στην ένοπλη ταξική σύγκρουση που ακολούθησε, με τον αγώνα του ΔΣΕ, ανέδειξε την δράση αγωνιστών και μαχητών μέσα από την παρανομία και την ένοπλη (όπως ο Βασίλης Τσαξερλής, ο Αλέξανδρος και ο Γιώργος Νικόλτσιος, ο Αντώνης Ντουνούτσιος, κ.α.) που βέβαια συνοδεύτηκαν από πλήγματα, φυλακίσεις ή πολιτική προσφυγιά».

Ο Γιάννης Δελής, βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ στην ομιλία του, ανέπτυξε του τα βασικά συμπεράσματα από τα 80 χρόνια από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των λαών, αναφέροντας: «Παραμένει ως πολύτιμο ιστορικό δίδαγμα για το Κόμμα μας ότι σε όλες τις συνθήκες, και κάτω από κάθε συσχετισμό δυνάμεων, πρέπει να είναι αταλάντευτη η προσήλωση στον στόχο της εργατικής εξουσίας. Να μην αλλάζει ράγες και περιεχόμενο ο στόχος της Λαϊκής Συμμαχίας, ως κοινωνικής συμμαχίας με αντιμονοπωλιακή – αντικαπιταλιστική κατεύθυνση πάλης, ως εργατικής – λαϊκής αντιπολίτευσης απέναντι συνολικά στην αστική εξουσία. Μόνο έτσι μπορεί να έχει προοπτική η εργατική – λαϊκή πάλη».

Ακολούθησε καλλιτεχνικό δρώμενο από την ομάδα FireART με τίτλο «Να κατεβάσουμε τον ουρανό από τα σύννεφα».

Τέλος, αποδόθηκαν από τον γραμματέα της ΤΟ Ανατολικής Θεσσαλονίκης, Αριστείδη Θάνο, αναμνηστικά στους συγγενείς των τιμώμενων αγωνιστών, αναγνωρίζοντας τη συμβολή των δικών τους ανθρώπων στον μεγάλο αγώνα του λαού μας. Ιδιαίτερη στιγμή, η παράδοση του αναμνηστικού στους συγγενείς του Μ. Σινάκου από τον γιο του πρώην ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Ν. Ζαχαριάδη, Σήφη Ζαχαριάδη.

ΔΥΤΙΚΗ ΣΑΜΟΣ Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους εκτελεσμένους ΕΛΑΣίτες της περιοχής

admin Νέα Παραρτημάτων 1 Σεπτεμβρίου, 2025

Εκδήλωση μνήμης και τιμής για τους εκτελεσμένους ΕΑΜίτες και ΕΛΑΣίτες της Δυτικής Σάμου με επίκεντρο την Καστανιά, από τους φασίστες Ιταλούς κατακτητές τον Αύγουστο του 1943, πραγματοποίησαν το Σάββατο 30 Αυγούστου το παράρτημα Σάμου της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ) και η Πανσαμιακή Επιτροπή Ειρήνης.

Στην Πλατεία Καστανιάς η εκδήλωση άνοιξε με την Έρη Ρίτσου η οποία απάγγειλε ένα ποίημα της Έλλης Παπαδημητρίου.

Στη συνέχεια η πρόεδρος του παραρτήματος ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Σάμου Κούλα Καραμηνά – Πόθου έκανε την την κεντρική ομιλία της εκδήλωσης παρουσιάζοντας αναλυτικά την φασιστική θηριωδία στη Δυτική Σάμο που είχε ως αποκορύφωμα την μαζική εκτέλεση 17 εφεδροΕΛΑΣιτών του χωριού με κατάλογο που είχαν δώσει στις κατοχικές αρχές δωσίλογοι της περιοχής.

Αναφέρθηκε στις σημερινές εξελίξεις που κυριαρχεί η πολεμική προετοιμασία και η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, τονίζοντας ότι το σύγχρονο μήνυμα του ηρωικού αγώνα του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ είναι λαϊκή οργάνωση και αντεπίθεση ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τον εργασιακό μεσαίωνα, για την ανατροπή του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος.

Η ομιλήτρια σχολίασε επίσης την «κοκορομαχία», όπως τη χαρακτήρισε, μεταξύ του τοπικού βουλευτή της ΝΔ και τοπικών παραγόντων άλλων κομμάτων για την αναγνώριση της Καστανιάς, ως «μαρτυρικού τόπου», τονίζοντας: «Θυμίζουμε σε όλους αυτούς που θα έρθουν αύριο εδώ ότι ήταν οι πολιτικοί τους πρόγονοι και οι κυβερνήσεις τους που συνελάμβαναν και προπηλάκιζαν τους πατεράδες μας όταν επιχειρούσαν στις μαύρες δεκαετίες του ’50 και του ’60 να έρθουν και να τιμήσουν τους συναγωνιστές τους» και συνέχισε: «Θυμίζουμε σ’ αυτούς που περιφέρουν την ανακήρυξη ως επίτευγμα ότι οι μαρτυρικοί τόποι της Ελλάδας δεν είχαν την ανάγκη της δικής τους συνηγορίας και μάλιστα “κατόπιν εορτής” για να αποτελούν σημεία αναφοράς, μνήμης, σεβασμού και αγωνιστικής ανάτασης για τον λαό και το κίνημά του».

Ακολούθησε πορεία με συνθήματα μέσα στο χωριό. Μέσα από το παλιό μονοπάτι που οδηγήθηκαν οι 17 για την εκτέλεση, η πορεία έφθασε στο μνημειακό χώρο της εκτέλεσης όπου έγινε κατάθεση στεφάνων και ακούστηκε προσκλητήριο νεκρών.

ΛΑΡΙΣΑΣ – ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ Εκδήλωση προς τιμή των πρώτων αντάρτικων ομάδων του ΕΛΑΣ στην περιοχή

admin Νέα Παραρτημάτων 1 Σεπτεμβρίου, 2025

Με μαζική συμμετοχή πραγματοποιήθηκε την Κυριακή η εκδήλωση που οργάνωσαν τα παραρτήματα της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Λάρισας και Ελασσόνας στον Ξερόλακκα της Καρυάς, προς τιμή της ορκωμοσίας της 1ης αντάρτικης ομάδας στο Μπεχτέσι Καρυάς.Η εκδήλωση περιελάμβανε χαιρετισμούς ενώ η ομιλία έγινε από τον Θανάση Σερδένη, πρόεδρος του Παραρτήματος Λάρισας της ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ.

Παραβρέθηκε ο Ελισαίος Βαγενάς, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, αντιπροσωπείες των ΤΕ Λάρισας του ΚΚΕ, της «Λαϊκής Συσπείρωσης» των Δήμων Τυρνάβου, Αγιάς, Ελασσόνας, Τεμπών καθώς και ο Μορφωτικός Σύλλογος Τσαριτσάνης και ο Σύλλογος Απανταχού Συκαμνιωτών.

Στην ομιλία του, ο Θ. Σερδένης σημείωσε, μεταξύ άλλων, σημείωσε μεταξύ άλλων, πως «σήμερα τιμάμε όλους τους αγωνιστές του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ – ΕΛΑΝ – ΟΠΛΑ, τα στελέχη και τους μαχητές, άνδρες και γυναίκες του ΔΣΕ. Οι εκδηλώσεις μας αναδεικνύουν τις ηρωικές σελίδες της Ιστορίας που έχει γράψει ο λαός μας. Ακριβώς αυτές οι ηρωικές σελίδες γράφτηκαν από έναν λαό που δεν έψαχνε και δεν περίμενε σωτήρες.

Οι ηρωικοί αγώνες του λαού, τα αμέτρητα λαϊκά θυσιαστήρια της λευτεριάς, ηλέκτρισαν την αδάμαστη ψυχή του λαού ολόκληρης της Ελλάδας και γέννησαν και γιγάντωσαν τον ανταρτοπόλεμο του ΕΛΑΣ. Τότε – κι ενώ όλα τα ’σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά της Κατοχής από το ναζί-φασίστα κατακτητή – το ΕΑΜ οργάνωσε την Αντίσταση του ελληνικού λαού, τον αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας από την τριπλή φασιστική κατοχή. Το ΕΑΜ έσωσε το λαό από την πείνα όταν ολόκληρος ο αστικός πολιτικός κόσμος καλούσε το λαό σε υποταγή στον κατακτητή. Το αποτέλεσμα της δράσης του ΕΑΜ ήταν η απελευθέρωση μέχρι το 1944 του 90% της κατεχόμενης Ελλάδας.

Διδασκόμαστε από την ανιδιοτελή προσφορά και θυσία εκατοντάδων χιλιάδων παιδιών του λαού μας, κομμουνιστών και κομμουνιστριών, αγωνιστών και αγωνιστριών. Ο αγώνας που δόθηκε εκείνα τα χρόνια δεν δόθηκε από όλους τους Έλληνες μαζί. Όσο και αν φλυαρούν οι κήρυκες της λεγόμενης Εθνικής Ομοψυχίας και της συναίνεσης. Δεν ήταν μαζί αυτοί που σκοτώθηκαν στα δεκάδες μπλόκα, στις μάχες που έδωσε ο ΕΛΑΣ. Υπήρχαν και οι άλλοι που συνεργάστηκαν, υπήρχαν και οι απόντες. Η ΕΑΜική κληρονομιά, παραμένει και σήμερα πηγή έμπνευσης και δύναμης στους αγώνες του λαού μας για τα άμεσα και επείγοντα προβλήματα.

Σ’ έναν κόσμο που βράζει και φλέγεται, σ’ έναν κόσμο που ορθώνονται νέα αδιέξοδα στη ζωή μας, στη ζωή των εργαζομένων, της νεολαίας, του λαού, της συντριπτικής πλειοψηφίας, δεν τους κάνουμε τη χάρη να σκύψουμε το κεφάλι, να αποδεχτούμε τη βαρβαρότητα της κανονικότητάς τους σαν το μέλλον μας. Οι εξελίξεις δείχνουν πως μπροστά μας έχουμε μεγάλες μάχες για να μην πληρώσουμε ούτε τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, ούτε τα γεράκια του πολέμου».

Η εκδήλωση, ολοκληρώθηκε με κατάθεση στεφάνων.

ΙΣΩΜΑ ΚΑΡΥΩΝ ΑΡΚΑΔΙΑΣ Με αγωνιστική αισιοδοξία η παρουσίαση του βιβλίου «Αθηνούλα, πού πάνε τον πατέρα σου οι χωροφύλακες;»

admin Νέα Παραρτημάτων 29 Αυγούστου, 2025

Μέσα σε κλίμα συγκίνησης και αγωνιστικής αισιοδοξίας, πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Ίσωμα Καρυών Αρκαδίας, η παρουσίαση του βιβλίου της Αθηνάς Κοττή – Λάτση των εκδόσεων «Σύγχρονη Εποχή», με τίτλο «Αθηνούλα, πού πάνε τον πατέρα σου οι χωροφύλακες;».

Στην εκδήλωση την οποία διοργάνωσε η «Σύγχρονη Εποχή» από κοινού με την Τοπική Κοινότητα του Ισώματος Καρυών και την Ένωση Ισωματαίων Καρυών «Ο Άγιος Δημήτριος», συμμετείχε η ίδια η συγγραφέας.

Απ’ το χωριό άλλωστε, καταγόταν ο πατέρας της Μήτσος Κοττής, αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, στέλεχος του ΚΚΕ, ταγματάρχης του ΔΣΕ και πολιτικός επίτροπος της 55ης Ταξιαρχίας, που σκοτώθηκε στον Πάρνωνα τον Γενάρη του 1949.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν επίσης, η οικογένεια της Αθηνάς Κοττή – Λάτση, αντιπροσωπεία της Δημοτικής Αρχής Μεγαλόπολης με επικεφαλής τον Δήμαρχο Κώστα Μιχόπουλο, ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Ισώματος Καρυών Γιάννης Ασημακόπουλος και κόσμος από την γύρω περιοχή ή και με καταγωγή από αυτή, που παρακολούθησε με μεγάλο ενδιαφέρον την παρουσίαση.

Το «παρών» έδωσαν και τα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Γόντικας, Μανωλάκου Διαμάντω και ο Δημήτρης Τζαβάρας, μέλος της Γραμματείας της.

Αναμέτρηση δύο διαφορετικών κόσμων

Την παρουσίαση του βιβλίου, πραγματοποίησε ο Κώστας Σκολαρίκος, μέλος της ΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ.

Αναφέρθηκε στην ίδια την εισαγωγή της συγγραφέως για την έκδοση του βιβλίου και στάθηκε στα γεγονότα πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως και κατά τη διάρκειά του στην Ελλάδα, συνδέοντάς τα και με τα γεγονότα που αναφέρει η συγγραφέας στο βιβλίο της.

Μίλησε επιπλέον για τα γεγονότα πριν την απελευθέρωση της χώρας από τα ναζιστικά στρατεύματα, την ενιαία στάση της αστικής τάξης απέναντι στο λαϊκό κίνημα του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ, με μπροστάρη το ΚΚΕ και τους κομμουνιστές, αναφερόμενος και σε αποσπάσματα του βιβλίου.

Στάθηκε, ανάμεσα σε άλλα, στη μη αξιοποίηση των συνθηκών επαναστατικής κατάστασης από την πλευρά του ΚΚΕ με την απελευθέρωση, με την προηγούμενη υπογραφή των απαράδεκτων συμφωνιών της Καζέρτας και του Λιβάνου, που αξιοποιήθηκαν από τις αστικές δυνάμεις για επαναφορά τους στην εξουσία.

Μίλησε για τα Δεκεμβριανά, την επίσης απαράδεκτη συμφωνία της Βάρκιζας και τη μη σύνδεση συνολικότερα της στρατηγικής αδυναμίας του ΚΚΕ και του ΕΑΜ, να συνδέσουν τον αγώνα της απελευθέρωσης με την κοινωνικοπολιτική αλλαγή και στο επίπεδο της εξουσίας με την ανατροπή της εκμεταλλευτικής κοινωνίας.

Μεταξύ άλλων, στάθηκε και στο όργιο τρομοκρατίας που επικράτησε αμέσως μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, μέσα και από εκτεταμένες αναφορές στο βιβλίο που και η ίδια η συγγραφέας αναφέρει, από την συμμετοχή της στο ΔΣΕ, ως την σύλληψή της, τα κρατητήρια, τους εκβιασμούς και την τρομοκρατία που επικρατούσε. Επίσης, την θανατική καταδίκη της συγγραφέως, που δεν υλοποιήθηκε διότι ήταν τότε ανήλικη, αλλά και τη δράση πολλών γυναικών μέσα και έξω από τις φυλακές.

Εκτεταμένες ήταν οι αναφορές από τη ζωή στις φυλακές, έτσι όπως και η Αθ. Κοττή – Λάτση περιγράφει στο βιβλίο, γεγονότα που και η αναφορά τους καθήλωσε το κοινό.

Υπογράμμισε, επιπλέον, τη σύνδεση που είχε ο αγώνας του ΔΣΕ, στο συνολικότερο παγκόσμιο πολιτικό – οικονομικό «σκηνικό» τη μάχη ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό, στην μάχη της απελευθέρωσης των εργαζομένων από την εκμετάλλευσή τους συνολικότερα.

Καταλήγοντας, ο Κ. Σκολαρίκος, στάθηκε και στο σήμερα, στα γεγονότα που συνδέονται και με το παρελθόν, με τα ανοιχτά πολεμικά μέτωπα ανά την υφήλιο, υπογραμμίζοντας την ανάγκη ο αγώνας του λαού, των εργαζομένων να συνδεθεί με την πάλη για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό, με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές.

Μια ζωή συνδεδεμένη με τον αγώνα απέναντι στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο

Μέσα σε κλίμα συγκίνησης, στη ζωή της οικογένειάς της και της ίδιας, μίλησε η ίδια η Αθ. Κοττή – Λάτση, υπογραμμίζοντας ότι η εκδήλωση έγινε στο χωριό του πατέρα της Μήτρου (Δημήτρη) Κοττή.

Μίλησε για το πως και η ίδια γεννήθηκε στο Γύθειο, πως ο πατέρας της μιλούσε για το χωριό του στην Αρκαδία, αλλά και πως έγινε μέλος του ΚΚΕ το 1932. Επίσης, πως και η ίδια γνώρισε την ιδεολογία του κόμματος από τις περιγραφές του πατέρα της.

Ευχαρίστησε επίσης, τον Γ. Ασημακόπουλο για την έρευνα που έχει κάνει σε βάθος για την ιστορία του χωριού, μεταφέροντας και η ίδια στοιχεία από διάφορες στιγμές του στο πέρασμα του χρόνου, μέχρι τις εξορύξεις του λιγνίτη και τα μηδενικά μέτρα της ΔΕΗ.

Μεγάλη συγκίνηση, με διακοπές αρκετές φορές από τα χειροκροτήματα των παρευρισκόμενων, προκάλεσαν όμως και οι αναφορές της συγγραφέως στο βιβλίο της στη σύνδεσή τη ζωής της με το ΚΚΕ, τον αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Μίλησε για τη συμμετοχή του λαού και της οικογένειάς της στην Εθνική Αντίσταση, του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ, τις φρικαλεότητες των Γερμανών ναζί – κατακτητών, αλλά και μετά την απελευθέρωση του αστικού κράτους κατά των κομμουνιστών, των αγωνιστών, του λαού συνολικότερα.

«Αν κάποιος αναρωτηθεί, “καλά γιατί δεν καθότανε ο πατέρας μου ήσυχος για να μην διώκεται και η οικογένειά του”, ένα έχω να σας πω. Είμαι περήφανη για την ιστορία του για τη σύνδεσή του με το ΚΚΕ, τα ιδανικά του, τον αγώνα του για την εργατική τάξη! Απ’ αυτή την ιστορία δεν θα άλλαζα τίποτα και είμαι περήφανη γι’ αυτή!» σημείωσε η συγγραφέας.

Νωρίτερα, την εκδήλωση, άνοιξε η Χρυσάνθη Αγγελοπούλου, πρόεδρος της Ένωσης Ισωματαίων Καρυωτών. Αναφέρθηκε στο βιογραφικό της Αθηνάς Κοττή – Λάτση, στη σύνδεσή της με τον αγώνα του λαού για να «ξημερώσουν» για το λαό «λεύτερες μέρες», μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, του ΔΣΕ, τις διώξεις που δέχθηκε γι’ αυτό το λόγο, ως και το σήμερα.

Χαιρετισμό απηύθυνε και ο Δήμαρχος, Κ. Μιχόπουλος, ευχαριστώντας τη «Σύγχρονη Εποχή», την Τοπική Κοινότητα, το Ένωση Ισωματαίων Καρυωτών για την έκδοση του βιβλίου, όπως και τον Κ. Σκολαρίκο.

Χαιρέτισε, εκ μέρους της τοπικής κοινότητας ο πρόεδρός της Γ. Ασημακόπουλος, εκφράζοντας και την αλληλεγγύη του λαού προς τον Παλαιστινιακό λαό, θυμίζοντας ότι το 2007, μια ομάδα Παλαιστινίων, βρέθηκε στο χωριό και βοήθησε στην κατάσβεση των τότε καταστροφικών πυρκαγιών.

Τη συγγραφέα βράβευσαν επίσης, ο Δήμαρχος Μεγαλόπολης, όπως και ο Σύλλογος Ισωματαίων Καρυωτών.

Στο χώρο λειτούργησε βιβλιοπωλείο των εκδόσεων «Σύγχρονη Εποχή», καθώς και έκθεση φωτογραφίας από τη ζωή της Αθηνάς Κοττή – Λάτση και την οικογένειά της, με αναφορά στην δράση της στην Εθνική Αντίσταση και τον ΔΣΕ. Η βραδιά έκλεισε με λαϊκό και αντάρτικο τραγούδι.

Author Archive