Ανακοίνωση της ΤΕ Ανατολικής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ για τη διοργάνωση έκθεσης φωτογραφίας με τίτλο «Το Ελληνικό Θαύμα στην Τασκένδη» από τον Δήμο Καλαμαριάς
«Το περιεχόμενο του “συγκινητικού” αυτού αφιερώματος -γνωστό από προηγούμενες παρουσιάσεις του στην Αθήνα- δεν είναι τίποτα άλλο παρά ωμός αντικομμουνισμός και παραχάραξη της Ιστορίας!», τονίζει η Τομεακή Οργάνωση Ανατολικής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ, σε ανακοίνωσή της, για τη διοργάνωση έκθεσης φωτογραφίας με τίτλο «Το Ελληνικό Θαύμα στην Τασκένδη» από τον Δήμο Καλαμαριάς.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Η διοίκηση του Δήμου Καλαμαριάς διοργανώνει αυτές τις μέρες έκθεση φωτογραφίας με τίτλο “Το Ελληνικό Θαύμα στην Τασκένδη”, από κοινού με το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού στο Ουζμπεκιστάν. Η εν λόγω έκθεση (υποτίθεται ότι) παρουσιάζει πλευρές από τη ζωή των πολιτικών προσφύγων, των ηρωικών μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ και των παιδιών τους, στην ΕΣΣΔ.
Στη σχετική ανακοίνωση, η διοίκηση με περίσσιο κομπασμό χαρακτηρίζει την έκθεση αυτή ως “ένα συγκινητικό αφιέρωμα στην ιστορία, την αντοχή και τη συλλογική μνήμη του Ελληνισμού στην Κεντρική Ασία”.
Ωστόσο, το περιεχόμενο του “συγκινητικού” αυτού αφιερώματος -γνωστό από προηγούμενες παρουσιάσεις του στην Αθήνα- δεν είναι τίποτα άλλο παρά ωμός αντικομμουνισμός και παραχάραξη της Ιστορίας!
Δεν είναι τυχαίο ότι στις αντίστοιχες εκδηλώσεις στην Αθήνα παρέλασαν εκλεκτά στελέχη του πολιτικού προσωπικού της αστικής τάξης, όπως ο βουλευτής της ΝΔ Δημήτρης Αβραμόπουλος. Ούτε φυσικά είναι τυχαία η συμμετοχή στις συζητήσεις που πρόκειται να γίνουν στο πλαίσιο της έκθεσης, του “ιστορικού” Νίκου Μαραντζίδη, που έχει εξειδικευτεί -σε βαθμό εμμονής- στον αντικομμουνισμό, έχοντας χτίσει την καριέρα του πάνω στην παραχάραξη της Ιστορίας της κρίσιμης δεκαετίας του ’40 στην Ελλάδα και στην κατασυκοφάντηση του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ).
Σκοπός της συγκεκριμένης εκδήλωσης είναι να διαστρεβλωθεί ο χαρακτήρας της πάλης του ΔΣΕ και να παρουσιαστεί το σοβιετικό σύστημα, ο σοσιαλισμός που οικοδομήθηκε στην ΕΣΣΔ, ως δήθεν αυταρχικό προς τους πολιτικούς πρόσφυγες καθεστώς.
Γι’ αυτό άλλωστε εντάχθηκε ως θεματική το ζήτημα των δήθεν εκτοπισμών των Ελληνοποντίων από το σοβιετικό σύστημα την περίοδο 1937-1949, παρά το γεγονός ότι ουδεμία σχέση έχει με το κεντρικό θέμα της έκθεσης!
Η αλήθεια είναι μία και δεν ξεγράφει:
Ο ΔΣΕ διεξήγαγε έναν αγώνα δίκαιο και αναγκαίο. Με την καθοδήγηση του ΚΚΕ αντιπροσώπευε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και της βασικής συμμαχικής της δύναμης, της εξαθλιωμένης αγροτιάς και των φτωχών αυτοαπασχολούμενων στρωμάτων των πόλεων. Ο ΔΣΕ ήταν προϊόν μιας σκληρής ταξικής σύγκρουσης που είχε τις ρίζες της στην επαναστατική κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά την απελευθέρωση της Ελλάδας, με την αποφασιστική ένοπλη δράση του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ υπό την καθοδήγηση του ΚΚΕ. H εγχώρια αστική τάξη γνώρισε τότε τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την κυριαρχία της, την οποία στήριζε το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων (“δεξιοί” και “κεντρώοι”), σε συμμαχία με τα καπιταλιστικά κράτη της Μ. Βρετανίας και των ΗΠΑ.
Οι μαχητές και μαχήτριες του ΔΣΕ, καθώς και οι οικογένειές τους πέρασαν οργανωμένα στις Λαϊκές Δημοκρατίες και την ΕΣΣΔ, ακολουθώντας την αναγκαστική επιλογή της προσφυγιάς. Στην καπιταλιστική Ελλάδα αυτό που θα τους περίμενε ήταν πείνα, βομβαρδισμοί από τις βόμβες ναπάλμ, διώξεις, τα “αναμορφωτήρια” της βασίλισσας Φρειδερίκης.
Στην ΕΣΣΔ και στις Λαϊκές Δημοκρατίες τους υποδέχτηκαν δίνοντάς τους απλόχερη βοήθεια, με βαθιά ανθρωπιστική συμπεριφορά, ως βασική αξία του σοσιαλιστικού συστήματος, ξένη για τον βάρβαρο καπιταλισμό. Εκεί παρά τις δυσκολίες λόγω των καταστροφών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο σοσιαλισμός έλυσε τα άμεσα προβλήματα των προσφύγων του πρώτου καιρού, ενώ στη συνέχεια τους παρείχε μόρφωση σε όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης, τους έδωσε τα εφόδια να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους, να διαπρέψουν. Όλα αυτά έγιναν πράξη λόγω ακριβώς του σοσιαλιστικού τρόπου παραγωγής, με τον κεντρικό σχεδιασμό, την κοινωνικοποιημένη ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και τον εργατικό έλεγχο.
Το “Ελληνικό θαύμα της Τασκένδης” λοιπόν είναι δημιούργημα των ηρωικών μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ και των παιδιών τους σε συνθήκες οικοδόμησης του σοσιαλισμού. Από την άλλη, το τάχα φιλόξενο αστικό ελληνικό κράτος έφτασε σε σημείο να τους αφαιρέσει την ελληνική ιθαγένεια, ενώ δεν επέτρεπε ούτε την ταφή τους στην πατρίδα.
Σχετικά με τις δήθεν διώξεις των Ελλήνων του Πόντου από τη σοβιετική εξουσία την περίοδο 1937-1949, η ιστορική αλήθεια τους διαψεύδει και πάλι. Χαρακτηριστικό είναι ότι ακόμα και Αμερικανοί συγγραφείς παραδέχτηκαν ότι βασικό μέλημα της σοβιετικής εξουσίας εκείνη την περίοδο ήταν η ανάπτυξη των εθνοτήτων στο πλαίσιο της ΕΣΣΔ, ενώ έρευνα Αμερικανών ιστορικών στα κρατικά αρχεία της ΕΣΣΔ (δημοσιευμένη στο «American Science Review») κατέληγε πως οι λεγόμενοι εκτοπισμοί στόχευαν κυρίως στις ελίτ, παρά στις εθνικές ομάδες αυτές καθαυτές, επηρέασε, δηλαδή, κατηγορούμενους για διαφθορά, κατάχρηση εξουσίας, κλπ., οι οποίοι είχαν ταξικό συμφέρον να αλλάξει το σοσιαλιστικό κοινωνικοοικονομικό καθεστώς και δρούσαν υπονομευτικά.
Το δήθεν ενδιαφέρον για την προβολή, μέσω της έκθεσης, της “προσφυγικής εμπειρίας”, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του δήμου, είναι λοιπόν υποκριτικό, καθώς καμία σχέση δεν έχει η εμπειρία και τα βιώματα των πολιτικών προσφύγων στο σοσιαλιστικό σύστημα που οικοδομήθηκε στην ΕΣΣΔ, με τις εμπειρίες και τα δεινά που επιφύλαξε και επιφυλάσσει μέχρι και σήμερα ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής στους πρόσφυγες-θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων. Εξάλλου, αν πράγματι η διοίκηση επεδίωκε να αναδείξει το θέμα της προσφυγικής εμπειρίας και της μεταχείρισης των Ελληνοποντίων προσφύγων, θα μπορούσε να ασχοληθεί με την υποδοχή που επιφύλαξε η εγχώρια αστική τάξη στους χιλιάδες εκτοπισμένους Ελληνοπόντιους και Μικρασιάτες, θύματα των ενδοϊμπεριαλιστικών συγκρούσεων, οι οποίοι με την εγκατάστασή τους στην Ελλάδα (και στην Καλαμαριά), μετά τον ξεριζωμό, συνάντησαν το ακόμα πιο σκληρό πρόσωπο του αστικού κράτους και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Σε μια περίοδο, όμως, που οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις οξύνονται, που τα σύννεφα του ιμπεριαλιστικού πολέμου πυκνώνουν επικίνδυνα, με ενεργή εμπλοκή της χώρας μας, με ευθύνη όλων των αστικών κομμάτων, στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, η διοίκηση του δήμου επιλέγει να επενδύσει στον αντικομμουνισμό και στο ψέμα. Δεν μας κάνει εντύπωση.
Την ίδια στιγμή, τα σχετικά εκθέματα, είναι κληρονομιά των πολιτικών προσφύγων και είναι απαράδεκτο να χρησιμοποιούνται για διάφορες επιχειρηματικές ή πολιτικές επιδιώξεις, για την παραχάραξη της ίδιας της ιστορίας τους, που αποτελεί στοιχείο διαπαιδαγώγησης για τον λαό και τη νεολαία μας.
Ο λαός της Καλαμαριάς, οι εν ζωή πολιτικοί πρόσφυγες και οι απόγονοί τους πρέπει να γυρίσουν την πλάτη στους συκοφάντες και παραχαράκτες της ιστορικής μνήμης.
Παρά την προσπάθεια παραποίησης της ιστορικής αλήθειας, η ηρωική εποποιία του ΔΣΕ, η ανωτερότητα του σοσιαλισμού, όπως τη βίωσαν οι πολιτικοί πρόσφυγες που έζησαν στην ΕΣΣΔ, η προοπτική της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και της οικοδόμησης του σοσιαλισμού – κομμουνισμού, θα εξακολουθήσει να ακτινοβολεί, να εμπνέει και να αποτελεί τη μόνη πραγματικά ρεαλιστική διέξοδο για τον λαό».
Το Παράρτημα Περιστερίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ πραγματοποίησε εκδήλωση για τα 80 χρόνια του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) και κοπή της πίτας.Η εκδήλωση έγινε στις 8 Φλεβάρη, στην αίθουσα του Συνδικάτου Οικοδόμων Περιστερίου. Συμμετείχαν εκπρόσωποι: της ΤΟ του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, του ΔΣ της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, της Λαϊκής Συσπείρωσης Περιστερίου, του Μουσείου ΕΑΜικής Αντίστασης Περιστερίου, του Συλλόγου Δημοκρατικών Γυναικών Περιστερίου και εκπρόσωποι 15 μαζικών φορέων του Περιστερίου.Το άνοιγμα έκανε ο πρόεδρος του Παραρτήματος Ηλίας Χαϊντούτης, ενώ στην εκδήλωση μίλησε επίσης ο Γιώργος Βασιλείου, μέλος της ΤΕ της ΤΟ Ν/Δ Συνοικιών-Περιστερίου του ΚΚΕ.Διαβάστηκαν επίσης ποιήματα για το ΔΣΕ, όπως δημοσιεύτηκαν στα έντυπά του τότε. Ακολούθησε η κοπή της πίτας του Παραρτήματος.
