ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ | ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ

ΤΕ ΛΕΥΚΑΔΑΣ του ΚΚΕ: Εκδήλωση για τα 80 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ και τον ηρωικό αγώνα του Αρχηγείου Λευκάδας – Ξηρομέρου

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 17 Ιουλίου, 2026

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Τετάρτης 15 Ιούλη, στην πόλη της Λευκάδας, η εκδήλωση – αφιέρωμα που διοργάνωσε η Τομεακή Οργάνωση Λευκάδας του ΚΚΕ για τη συμπλήρωση 80 χρόνων από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), τιμώντας παράλληλα τον ηρωικό αγώνα του Αρχηγείου Λευκάδας – Ξηρομέρου.

Κεντρική ομιλήτρια της εκδήλωσης ήταν η Γραμματέας της Τομεακής Επιτροπής Λευκάδας του ΚΚΕ, Ευτυχία Καραβασίλη, η οποία αναφέρθηκε στην ιστορική διαδρομή του ΔΣΕ, αποτίοντας φόρο τιμής στους μαχητές και τις μαχήτριες που συμμετείχαν στον ένοπλο αγώνα μετά την Κατοχή.

Η ομιλήτρια έκανε ιδιαίτερη αναφορά στη συγκρότηση του Αρχηγείου Ξηρομέρου – Λευκάδας, με διοικητή τον Πάνο Γιαννούλη, υπογραμμίζοντας τη συμβολή των αγωνιστών της περιοχής στους αγώνες της περιόδου. Παράλληλα, παρουσίασε στοιχεία από την ιστορία της Λευκάδας κατά τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, αναφερόμενη στην απελευθέρωση του νησιού, στις δραστηριότητες της ΕΠΟΝ και του ΕΑΜ, αλλά και στις εξελίξεις που ακολούθησαν τη Συμφωνία της Βάρκιζας, όπως αυτές καταγράφονται σε δημοσιεύματα της εποχής.

Στην ομιλία της, η Ε. Καραβασίλη τόνισε ότι ο αγώνας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας υπήρξε «δίκαιος και αναγκαίος» Συνέδεσε τα ιστορικά συμπεράσματα που προκύπτουν από την περίοδο εκείνη με τις σύγχρονες πολιτικές και διεθνείς εξελίξεις, τονίζοντας ότι η διέξοδος βρίσκεται στην πάλη για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας και στην προοπτική του σοσιαλισμού.

«Οι σκοποί και οι ιδέες του ΔΣΕ παραμένουν ζωντανές», είπε, «δόξα και Τιμή στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας! Δόξα και Τιμή στους Λευκαδίτες μαχητές του ΔΣΕ!».

Στη συνέχεια προβλήθηκε βίντεο αφιερωμένο στον αγώνα του Αρχηγείου Λευκάδας – Ξηρομέρου του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, με αναφορές στη δράση και την ιστορική του πορεία. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με σύντομο μουσικό πρόγραμμα, το οποίο παρουσίασαν οι μουσικοί Στέλιος Ζαβιτσάνος, Βαγγέλης Βερροιώτης και Νίκος Λάμπρης.

Κλείνοντας την εκδήλωση, η Γραμματέας της ΤΕ Λευκάδας του ΚΚΕ, Ευτυχία Καραβασίλη, ανακοίνωσε ότι, στο πλαίσιο του εορτασμού για τα 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, η Επιτροπή Περιοχής Ηπείρου – Κέρκυρας – Λευκάδας του ΚΚΕ διοργανώνει διήμερες εκδηλώσεις στις 7 και 8 Αυγούστου.

ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ: Έκθεση βιβλίου με τίτλο «Από τα υπάρχοντα των μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ ποτέ δεν έλειπε η εφημερίδα και το βιβλίο»

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 16 Ιουλίου, 2026

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η έκθεση βιβλίου που διοργάνωσαν οι ΚΟΒ Ηλιούπολης του ΚΚΕ και το Παράρτημα Ηλιούπολης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση 80 χρόνων από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), από την 1η έως τις 8 Ιουλίου 2026.

Η έκθεση περιλάμβανε όλες τις εκδόσεις της «Σύγχρονης Εποχής» που αφορούν τον ΔΣΕ και την περίοδο της δράσης του, καθώς και δεκάδες τίτλους λογοτεχνικού και πολιτικού περιεχομένου. Δεκάδες βιβλία διατέθηκαν στους επισκέπτες, με τις εκδόσεις για τον ΔΣΕ να συγκεντρώνουν, όπως ήταν αναμενόμενο, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Ξεχωριστό πόλο έλξης αποτέλεσε και η έκθεση φωτογραφίας που πλαισίωνε τον χώρο, προσελκύοντας το ενδιαφέρον των δεκάδων επισκεπτών.

Τα εγκαίνια της έκθεσης πραγματοποιήθηκαν την Τετάρτη 1η Ιουλίου, με εκδήλωση κατά την οποία προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ «Φωτογραφίζοντας τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας», βασισμένο στο ομώνυμο λεύκωμα «Απόστολος Μουσούρης – Φωτογραφίζοντας τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας» των εκδόσεων «Σύγχρονη Εποχή», σε αφήγηση που είχε επιμεληθεί η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Το κινηματογραφικό συνεργείο του ΔΣΕ άφησε πίσω του ένα μοναδικό ιστορικό έργο, καταγράφοντας σημαντικά γεγονότα και πτυχές της ένοπλης ταξικής σύγκρουσης στον Γράμμο και το Βίτσι, τη ζωή και τη δράση του Δημοκρατικού Στρατού, την οργάνωση της κοινωνικής ζωής στις ελεύθερες περιοχές, καθώς και το πέρασμα των μαχητών και των μαχητριών στην πολιτική προσφυγιά. Μέσα από τις εικόνες των μαχών, της καθημερινής ζωής, της εκπαίδευσης, της πολιτικής διαφώτισης και των πολιτιστικών δραστηριοτήτων, αναδεικνύεται ο χαρακτήρας του λαϊκού στρατού, που διαμορφώνει συνειδητοποιημένους και ατσαλωμένους μαχητές, ακριβώς επειδή γνωρίζουν τον σκοπό για τον οποίο αγωνίζονται.

Εκ μέρους των ΚΟΒ Ηλιούπολης του ΚΚΕ, στην εκδήλωση μίλησε ο Σπύρος Παπανικολάου. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η παρέμβαση της Αθηνάς Κοττή-Λάτση, η οποία μοιράστηκε προσωπικές εμπειρίες και στιγμές από τη συμμετοχή της στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας.

Η έκθεση παρέμεινε ανοιχτή για το κοινό από την Τετάρτη 1η έως την Τετάρτη 8 Ιουλίου 2026.

Χίος: Με μεγάλη εκδήλωση τιμήθηκαν οι εξόριστες γυναίκες στο νησί της περιόδου 1948-1949

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 13 Ιουλίου, 2026

Με μια μεγάλη εκδήλωση, η Τομεακή Επιτροπή Χίου του ΚΚΕ και το παράρτημα Χίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ τίμησαν τις αλύγιστες της ταξικής πάλης, τις εξόριστες γυναίκες στη Χίο την περίοδο 1948–1949.

Το ψηφιδωτό «η Αντάρτισσα», της συντρόφισσας και χαράκτριας Εύας Μελάς, πλέον δεσπόζει στην είσοδο του 7ου Δημοτικού Σχολείου Χίου μαζί με το μήνυμα: «Ετούτο το σχολειό υπήρξε τόπος μαρτυρίου στα πέτρινα χρόνια 1948-49. Φυλακίστηκαν από τον Ιούνη μέχρι τον Σεπτέμβρη του 1948, γυναίκες αγωνίστριες από όλη την Ελλάδα, δημιουργώντας το Παράρτημα Β’ του Στρατοπέδου εξορίστων γυναικών Χίου. Ιούλης 2026. Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ». Θα μείνει ως κομμάτι πλέον του σχολείου να «φωτίζει», να προβληματίζει και να εμπνέει τους μαθητές, τους γονείς και τους δασκάλους του.

Η ιστορία των γυναικών θα μπορεί πλέον να μελετηθεί και να γίνει παράδειγμα για τον χιώτικο λαό μέσα από το βιβλίο που εξέδωσε η «Σύγχρονη Εποχή» μετά από πολύχρονη έρευνα και τη συλλογική προσπάθεια συντρόφων της Κομματικής Οργάνωσης Χίου, με τίτλο «Η Ιστορία αυτή δεν θα ξεχαστεί. Στρατόπεδο εξορίας γυναικών 1948-1949».

Στην εκδήλωση μίλησε η Χριστίνα Σκαλούμπακα, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ η οποία τόνισε πως «η ΚΕ του ΚΚΕ, όλοι και όλες, πατώντας το χώμα στο οποίο έδωσαν άνιση μάχη και αγώνα οι αλύγιστες της ταξική πάλης, μπροστά σε αυτό το μνημείο, αφιερωμένο στις εξόριστες γυναίκες στη Χίο, βροντοφωνάζουμε ότι δεν σας ξεχνάμε, σας τιμάμε κάθε μέρα με την πάλη μας γιατί καμιά σας θυσία δεν πήγε χαμένη, γιατί η σπορά που αφήσατε είναι σήμερα εδώ και συνεχίζει τον αγώνα για την κατάργηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και εξουσίας, για τον Σοσιαλισμό-Κομμουνισμό!».

Στη συνέχεια ο Στρατής Δουνιάς, μέλος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ, και ο Γιάννης Αμπαζής, μέλος του ΔΣ του παραρτήματος Χίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, παρουσίασαν τη νέα έκδοση της «Σύγχρονης Εποχής», δίνοντας τα συμπεράσματα που βγαίνουν από την εποποιία του λαού μας την περίοδο 1946-1949, τις παρακαταθήκες που αφήνει, αλλά και τις ιστορίες των εξόριστων γυναικών που συγκίνησαν τους παρευρισκόμενους. Ιδιαίτερη μνεία έγινε από τον Γ. Αμπαζή σε όλους αυτούς που συνέβαλαν στη συλλογή και στην επεξεργασία της έκδοσης, σε όλους τους συντρόφους από το 1997 μέχρι και σήμερα. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη δημοσιογράφο Αγγελική Χατζηδημητρίου που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πρώτη επαφή με τις εξόριστες γυναίκες το 1997.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η παρουσία και η μαρτυρία της συντρόφισσας Μαρίας Αποστολάκου, μέλους του ΔΣ της ΠΕΚΑΜ, που έζησε εξόριστη στη Χίο ως βρέφος μαζί με τη μητέρα της εκείνη την περίοδο.

Η εκδήλωση έκλεισε με ένα όμορφο και συγκινητικό αφιέρωμα που επιμελήθηκε η ΚΟ Χίου, αφιερωμένο στις εξόριστες γυναίκες, που το «έντυσαν» μουσικά μαθητές που φοιτούν στο Μουσικό Σχολείο Χίου.

Συγκλονιστικός ήταν και ο ιστορικός περίπατος μέσα στο στρατόπεδο Γκιάλα το πρωί του Σαββάτου, που λειτούργησε ως φυλακή εξόριστων γυναικών, με την ξενάγηση στους χώρους, την παρουσίαση του ιστορικού πλαισίου από το παράρτημα Χίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, αλλά και τη ζωντανή μαρτυρία της Μ. Αποστολάκου.

ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ: Με μαχητική εκδήλωση – υπόσχεση, με το βλέμμα στραμμένο στις εξελίξεις, τίμησε τους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Κεφαλονιάς

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 13 Ιουλίου, 2026

Με μαχητική εκδήλωση – υπόσχεση, ότι οι αγώνες που έδωσαν για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, δεν πήγαν χαμένοι, η Επιτροπή Περιοχής Δυτικής Ελλάδας του ΚΚΕ, τίμησε τους μαχητές και τις μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού της Κεφαλονιάς.

Το πρωί της Κυριακής12 Ιουλίου , στον Αίνο, όπου έγραψαν λαμπρές σελίδες οι μαχητές του ΔΣΕ όπως και σε άλλες περιοχές του νησιού, συναντήθηκαν εργαζόμενοι, νεολαία και λαϊκός κόσμος, τιμώντας τα 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού και τον ηρωικό αγώνα που έδωσε στην τρίχρονη εποποιία 1946-1949.

Μέσα σε κλίμα συγκίνησης αλλά και αισιοδοξίας, με το βλέμμα στραμμένο στις εξελίξεις, για να γίνει πρωταγωνιστής ο λαός σε συμπόρευση με το ΚΚΕ και τους κομμουνιστές, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά και χωριό, αναδείχτηκε ότι οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, δεν έχουν πει ακόμη την «τελευταία τους λέξη», αντιθέτως μπορούν να αποτελέσουν τον καταλύτη των εξελίξεων.

«Είμαστε εδώ, κρατάμε με περηφάνια τη σκυτάλη, εμπνεόμαστε και συνεχίζουμε»

Αυτό επισημάνθηκε και στην ομιλία του Σωτήρη Παρίση, μέλους της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέα της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας.

Μέσα σε συνθήματα όπως «Ένας αιώνας αγώνας και θυσία το ΚΚΕ στην πρωτοπορία», ο ομιλητής σημείωσε μεταξύ άλλων:

«80 χρόνια μετά βρισκόμαστε σήμερα εδώ, στο Αίνο, που βρόντηξαν τα τουφέκια των μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού, εδώ στο νησί που ο Κεφαλλονίτικος λαός με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές έδωσε ένα μεγάλο μάθημα στην αστική τάξη και τους εκμεταλλευτές του. Εδώ που μια χούφτα άνθρωποι διάλεξαν το δρόμο της τιμής και βγήκαν στο βουνό έχοντας τη στήριξη ενός τεράστιου λαϊκού μηχανισμού σε δεκάδες χωριά και πόλεις του νησιού.

Όμως, δεν είμαστε εδώ για να αποτίσουμε απλά φόρο τιμής στους μαχητές και τις μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού. Δεν κάνουμε μνημόσυνο, δεν ταιριάζουν αυτά σε μας τους κομμουνιστές. Άλλωστε, η ιστορία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας δε ζητά από εμάς να στεκόμαστε απέναντί της με θαυμασμό. Μας κοιτάει κατάματα και μας δοκιμάζει αν πήραμε τη σκυτάλη….

Και ναι! Μπορούμε να το πούμε με σιγουριά! Είμαστε εδώ και συνεχίζουμε! Κάθε γενιά πριν από εμάς πήρε τη σκυτάλη και έβαλε το δικό της λιθαράκι στον αγώνα για την κατάργηση της εκμετάλλευσης, για την ανατροπή αυτού του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος ….

Και τώρα φίλοι και σύντροφοι αυτή τη σκυτάλη την κρατάμε με περηφάνια εμείς, σφιχτά στα δικά μας χέρια και συνεχίζουμε με επαναστατική αισιοδοξία, ο καθένας μας από το δικό του πόστο. Γιατί το ΚΚΕ και η ΚΝΕ, είναι εδώ με σύγχρονο επαναστατικό πρόγραμμα, έτοιμο στο κάλεσμα της ιστορίας για το σοσιαλισμό. Και να είστε σίγουροι ότι είμαστε έτοιμοι αν το επιβάλλουν οι συνθήκες να ξανακάνουμε το ίδιο. Να θέσουμε στην υπηρεσία των ιδανικών μας το είναι μας και τη ζωή μας!.

Και αυτό το ξέρουμε, το νιώθουμε και το υποσχόμαστε, εδώ από τον ηρωικό Αίνο της Κεφαλονιάς, στα 1600 μέτρα υψόμετρο, όπου έγραψαν λαμπρές σελίδες οι μαχητές και οι μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού Κεφαλονιάς. Εδώ που βαδίζουμε στα δικά τους χνάρια, ανασαίνουμε τους δικούς τους πόθους και διδασκόμαστε από το παράδειγμα και το ήθος τους για να γίνουμε άξιοι συνεχιστές του αγώνα, μέχρι την τελική νίκη!».

Δεν υποτάχθηκαν… διάλεξαν τον δρόμο της τιμής!

Μίλησε για τη μελέτη της ιστορίας του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος, της ιστορίας του Κόμματός, των αγώνων του λαού, την πείρα και τη δύναμη που αντλεί το ΚΚΕ από την εποποιία του ΔΣΕ για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Στάθηκε στα γεγονότα μετά και την απελευθέρωση της Κεφαλονιάς από τη γερμανική – ναζιστική κατοχή από τον ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, και μεταξύ άλλων επεσήμανε για την κατάσταση στο νησί τότε:

«Στην Κεφαλονιά, μετά την απελευθέρωση από τις κατοχικές δυνάμεις το 1944, η ελληνική αστική τάξη όπως και σε όλη τη χώρα τότε προσπάθησε με κάθε τρόπο να αντιστρέψει τον σε βάρος της αρνητικό συσχετισμό δύναμης. Το ΕΑΜ συνέχιζε να έχει λαϊκό έρεισμα, ενώ η είσοδος του ΕΛΑΣ στο Αργοστόλι στις 17 Σεπτεμβρίου 1944 σηματοδότησε για τον λαό τη νίκη των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων απέναντι στις δυνάμεις κατοχής και τους ντόπιους συνεργάτες τους.

Μετά το Δεκέμβρη του 1944, η επιρροή του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ παρέμεινε σε όλη τη χώρα ισχυρή, αναγκάζοντας το αστικό πολιτικό σύστημα -που στερούνταν κύρους λόγω της στάσης του στην Κατοχή- να στηριχθεί στην στρατιωτική και οικονομική ενίσχυση του βρετανικού και αμερικάνικου ιμπεριαλισμού για να επιβιώσει. Η ελληνική αστική τάξη, δεξιά και “κεντρώα” κόμματα μαζί με τον βασιλιά, απαίτησαν από τον νικητή λαό, στο όνομα της “εθνικής ενότητας”, να παραδώσει τα όπλα, να παραιτηθεί από τις διεκδικήσεις του, να υποταχθεί στην εξουσία τους.

Ο λαός λοιπόν, που με το όπλο στο χέρι, έδωσε το αίμα του μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, κόντρα στους φασίστες κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους, βρέθηκε ξανά δεμένος πισθάγκωνα με τις αλυσίδες της εκμετάλλευσης. Αποδείχθηκε με τον πιο τραγικό τρόπο ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμία “εθνική ενότητα” μεταξύ καταπιεστών και καταπιεζομένων. Δεν μπορεί να υπάρξει καμία εξουσία που να υπηρετεί ταυτόχρονα και το κεφάλαιο και το λαό. Ποτέ και πουθενά.

Μετά λοιπόν τη Συμφωνία της Βάρκιζας και τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ, εξαπολύεται ένα τεράστιο κύμα τρομοκρατίας στα μέλη και τους φίλους του ΚΚΕ, του ΕΑΜ και των υπόλοιπων αντιστασιακών οργανώσεων.

Στο νησί καταφθάνει το Μάρτη του 1945 ένας ενισχυμένος λόχος εθνοφυλακής, που διοικητής του ήταν ο κατοπινός χουντικός συνταγματάρχης και τότε λοχαγός Δημήτρης Πατίλης. Επαναδραστηριοποιούνται οι παρακρατικές ομάδες των Γάκια (Φ. Αλυσανδράτος) και Κηρυναίου Παπαδημάτου, συνεργάτες πρωτύτερα των κατακτητών και η Πατριωτική Οργάνωση Κεφαλονιάς (Π.Ο.Κ.) η οποία συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία των Βρετανών κατά την Κατοχή, αυτοπροβαλλόταν ως αντιστασιακή οργάνωση και ανέπτυσσε στην πραγματικότητα αντιΕΑΜική και αντικομουνιστική δράση. Οι ενέργειες αυτών των ομάδων εποπτεύονταν από τη χωροφυλακή.

Η έλευση της εθνοφυλακής στο νησί σηματοδοτεί την έναρξη μιας σειράς από εκκαθαριστικές επιχειρήσεις με σκοπό την εξόντωση του ΚΚΕ και του ΕΑΜικού κινήματος. Είναι η λεγόμενη περίοδος της «Λευκής Τρομοκρατίας» που χαρακτηρίζεται από ένα πρωτοφανές κυνήγι ενάντια στα μέλη του Κόμματος και του ΕΑΜ, με εφόδους και καταστροφές γραφείων, καταστροφή των τυπογραφείων των εφημερίδων τους, εμπρησμό σπιτιών και αποθηκών, μπλόκα σε συνοικίες και χωριά, συλλήψεις, ξυλοδαρμούς, βιασμούς γυναικών, δολοφονίες αγωνιστών έπειτα από φρικτά βασανιστήρια.

Μέσα στους πρώτους μήνες της κρατικής και παρακρατικής φασιστικής δράσης, η Κεφαλονιά βυθίστηκε στο αίμα. Λαϊκοί αγωνιστές δολοφονήθηκαν, όπως οι οκτώ κάτοικοι των Δαυγάτων, που σφάχτηκαν από τον ίδιο τον Γάκια, χωριά ρημάχτηκαν από τους εθνοφύλακες και τους χωροφύλακες, αμέτρητες περιουσίες ληστεύτηκαν από τους παρακρατικούς, εξακόσιοι και πλέον κομμουνιστές και αγωνιστές της ΕΑΜικής Αντίστασης εκτοπίστηκαν σε ξερονήσια με συνοπτικές διαδικασίες και πάρα πολλοί άλλοι γέμισαν τις φυλακές.

Την ίδια εποχή άρχισαν και οι εκτελέσεις σημαντικών στελεχών του Κόμματος και άλλων αγωνιστών του νησιού, όπως του υπεύθυνου σύνταξης της τοπικής ΕΑΜικής εφημερίδας «Ελεύθερη Κεφαλονιά».

Το δίλημμα που τέθηκε ήταν ή τις αλυσίδες ή τα όπλα. Και το ΚΚΕ επέλεξε να βαδίσει τον δρόμο της σύγκρουσης, κόντρα στην υποταγή».

Έτσι λοιπόν γεννήθηκε ο ΔΣΕ και τα τμήματά του εδώ στην Κεφαλονιά!

«Η συγκρότησή του απέδειξε ότι όταν ο λαός αποφασίσει να πάρει τις τύχες του στα χέρια του, δεν υπάρχει δύναμη ικανή να το σταματήσει. Ο ΔΣΕ ήταν ένας στρατός λαϊκός που στηρίχθηκε στην αυτοθυσία των μαχητών του και στην πολύτιμη βοήθεια των λαϊκών στρωμάτων.

Η γρήγορη ανασυγκρότηση των κομματικών και των μαζικών οργανώσεων στο νησί, με την ολομέλεια του Ν.Σ. της ΕΠΟΝ την άνοιξη του 1945, αλλά και την περιφερειακή συνδιάσκεψη της Κομματικής Οργάνωσης Κεφαλονιάς-Ιθάκης λίγους μήνες αργότερα, με τη συμμετοχή του Νίκου Μπελογιάννη οδηγούν στη δημιουργία του πρώτου αντάρτικου τμήματος και στη μαγιά για την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Κεφαλονιάς που ακολούθησε.

Αυτή η μαγιά των ανταρτών που πήραν το δρόμο για το βουνό, «φούσκωσε», με δεκάδες ακόμη μαχητές. Μαχητές και μαχήτριες που με τους δεσμούς τους με το λαό της Κεφαλονιάς δημιούργησαν γύρω τους ένα τεράστιο δίκτυο υποστήριξης, από συνδέσμους, τροφοδότες, ανθρώπους που τους έκρυβαν στα σπίτια τους, και που με βάση τα αρχεία της χωροφυλακής ξεπερνούσαν τα 600 άτομα.

Παρά τη δυσκολία της δράσης των μαχητών στα όρια ενός νησιού, καταφέρνουν να επικοινωνούν με το γενικό αρχηγείο του ΔΣΕ, συγκρούονται με την Χωροφυλακή, τους ΜΑΥΔΕΣ και αργότερα με τμήματα του εθνικού αστικού στρατού. Καταφέρουν συνεχή χτυπήματα στον κρατικό μηχανισμό, με την ύπαιθρο μεταξύ Σάμης και Αργοστολίου να αποτελεί για ένα διάστημα ελεύθερη περιοχή του νησιού.

Φοβισμένοι οι αστοί από τη δράση των μαχητών παίρνουν νέα μέτρα, στο νησί στέλνονται επιπλέον δυνάμεις του αστικού στρατού και εφαρμόζουν το σχέδιο «Τέρμινους», σύμφωνα με το οποίο εκκενώθηκαν δεκάδες χωριά, έγιναν εκκαθαρίσεις, ώστε να μπουν εμπόδια στην στήριξη του Δημοκρατικού Στρατού από τους κατοίκους, έφτασαν να δηλητηριάσουν ακόμα και τις πηγές του νερού, να βάλουν φωτιά στα δάση, ενώ ο ίδιος ο Παπάγος έφτασε στο νησί για να διαμηνύσει, ότι τα τμήματα του εθνικού αστικού στρατού που είχαν φθάσει στην Κεφαλονιά δεν θα φύγουν αν δεν ξεκαθαριστεί κάθε “ίχνος συμμοριτισμού”».

Τρέμουν την ώρα που ο λαός θα βγει στο προσκήνιο!

Μίλησε για τα κατορθώματα του ΔΣΕ, τις δυσκολίες και τις διώξεις εναντίον του και σε άλλο σημείο υπογράμμισε:

«Ο ΔΣΕ διδάσκει τι σημαίνει αγώνας σύγκρουσης µε το καπιταλιστικό κράτος και ανεξάρτητα από τις πιθανότητες νίκης του. Συγκέντρωσε όλο το μίσος και τη μανία των αστών, που για πρώτη φορά στην Ελλάδα γνώρισαν τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την κυριαρχία τους.

Ο ΔΣΕ μπορεί στρατιωτικά να υποχώρησε μπροστά σε υπέρτερες στρατιωτικά δυνάμεις, αλλά υποχώρησε μαχόμενος και συντεταγμένα, όμως πολιτικά, ιδεολογικά και ηθικά δικαιώθηκε. Η στρατιωτική ήττα δεν οδήγησε στην ηθική πολιτική εξόντωση του ΚΚΕ και την εξάρθρωση του εργατικού – λαϊκού κινήματος. Εξασφάλισε τη συνέχεια του κινήματος και του Κόμματος και μας παρέδωσε μια τεράστια κληρονομιά αγώνων, θυσιών και υψηλών ιδανικών.

Με αυτήν την έννοια, οι ιδέες και οι σκοποί αυτού του αγώνα όχι μόνο δεν ηττήθηκαν, αλλά παραμένουν ζωντανά στη συνείδηση πλατιών λαϊκών δυνάμεων. Οι συνασπισμένες αστικές δυνάμεις παρά τους τόνους σίδερου και φωτιάς που έριξαν πάνω στον ΔΣΕ, παρά τους τόνους λάσπης, συκοφαντίας και ψευτιάς που εξαπέλυσαν δεν μπόρεσαν να συντρίψουν αυτό το μεγαλειώδες κίνημα. Η παρουσία μας σήμερα εδώ είναι μια ακόμα απόδειξη.

Καμιά δύναμη, με κανένα μέσο και με κανέναν νόμο, ούτε με παλιούς, ούτε με νεοφώτιστους σοσιαλδημοκράτες δεν θα μπορέσουν ποτέ να ανακόψουν το επαναστατικό κίνημα. Γιατί εδώ υπάρχει ΚΚΕ και η νεολαία του η ΚΝΕ.

Η Ιστορία προχωράει μπροστά με κινητήρια δύναμη την ταξική πάλη. Και ο λαός όταν το αποφασίσει, όταν η εργατική τάξη εισβάλει στο προσκήνιο της Ιστορίας, με τη δράση της και με την καθοδήγηση του Κομμουνιστικού Κόμματος διαμορφώνει τις εξελίξεις. Αυτό το ξέρουν πολύ καλά οι αστοί! Αυτό φοβούνται!

Τρέμουν την ώρα που ο λαός θα βγει στο προσκήνιο για να πάρει στα χέρια του την εξουσία!».

Η Ιστορία του ΚΚΕ εκτός από περηφάνια μάς γεμίζει και ευθύνη

Καλώντας σε καθημερινή ενίσχυση του ΚΚΕ σε κάθε χώρο αλλά και στις εκλογές, κατέληξε:

«Κόντρα σε όσους θέλουν να μας πείσουν ότι ζούμε το τέλος της Ιστορίας, ότι είναι ανίκητη η αδικία και η εκμετάλλευση, εμείς συνεχίζουμε. Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει τη δυναμική της εξέλιξης προς τα μπρος, την αναμέτρηση του νέου με τον παλιό κόσμο της εκμετάλλευσης και των πολέμων.

Ο ίδιος ο καπιταλισμός με τις αξεπέραστες αντιθέσεις του γεννά την ανάγκη και τους όρους για την ανατροπή του! Σήμερα που ο κόσμος φλέγεται απ’ άκρη σ’ άκρη, που οι δήθεν ακλόνητες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες ραγίζουν κάτω από τους ανταγωνισμούς τους και σέρνουν τους λαούς στον όλεθρο, ο σοσιαλισμός προβάλλει πιο επίκαιρος και αναγκαίος από ποτέ! Είναι η ελπίδα των λαών!

Με τα τραγούδια και τους χορούς των ανταρτών!

Η εκδήλωση ξεκίνησε με αφιέρωμα στο αντάρτικο τραγούδι και το χορό, που παρουσίασε ο Δημήτρης Ματζουράτος, μέλος της ΤΕ Κεφαλονιάς – Ιθάκης. Μίλησε για τα αντάρτικα τραγούδια που εμφανίστηκαν ως «διασκευές» εμβατηρίων και κλέφτικων τραγουδιών, το πώς γράφτηκαν και διασώθηκαν κάτω από μεγάλες δυσκολίες τότε, αλλά και στο συνολικό πέρασμα του χρόνου.

Παρουσιάστηκαν σε χορευτικά ο Ύμνος του ΔΣΕ, αλλά και από περιοχές της Δυτικής Μακεδονίας όπου έδωσε και τις τελευταίες μάχες του ο Δημοκρατικός Στρατός όπως ο Λεβέντικος ή Πουστενό, η Μάραινα – Στάνκενα, η Σόφκα και η Χασαπιά, καθώς και το Διβαράτικο, ενώ την ίδια ώρα ακούγονταν και συνθήματα όπως «Οι μαχητές του Αίνου δεν λύγισαν ποτέ, δόξα και τιμή στο ΚΚΕ».

Η συγκέντρωση ολοκληρώθηκε με μουσικό αφιέρωμα από την Αφροδίτη Αλεξανδροπούλου και τον Παναγιώτη Πασλή.

Στο χώρο, λειτούργησε τέλος, έκθεση αφιερωμένη στον ΔΣΕ Κεφαλονιάς αλλά και συνολικότερα στη δράση του σε όλη τη χώρα.

FIR: Ψήφισμα αλληλεγγύης στο λαό της Κούβας από την συνεδρίασή της Εκτελεστικής Επιτροπής της FIR στο Βερολίνο στις 10-7-2026

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Ανακοίνωση 11 Ιουλίου, 2026

Εδώ και δεκαετίες, η FIR και οι ομοσπονδίες-μέλη της στέκονται αλληλέγγυες στον κουβανικό λαό ενάντια στην πολιτική κυρώσεων των ΗΠΑ —η οποία παραβιάζει το διεθνές δίκαιο— και υποστηρίζεται από τις εθνικιστικές δυνάμεις των «Κουβανών εξόριστων» στη Φλόριντα. Σύμφωνα με τις αρχές που κατοχυρώνονται στο Καταστατικό της, ιδίως τη δέσμευσή της για την ειρήνη, το διεθνές δίκαιο, την κυριαρχία των λαών και τη διεθνή αλληλεγγύη, καθώς και με το Ψήφισμα που υιοθετήθηκε στο XVIII Συνέδριο της FIR στη Σόφια, η FIR επαναλαμβάνει την αλληλεγγύη της προς τον κουβανικό λαό και ζητά τον τερματισμό του εμπάργκο κατά της Κούβας.

Επανειλημμένα, η Κούβα έχει αναγκαστεί να υποστεί στρατιωτικές και βίαιες προκλήσεις που περιορίζουν την κυριαρχία της και το διεθνές εμπόριό της από τον αμερικανικό στρατό.

Εδώ και χρόνια, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ καταδικάζει την πολιτική κυρώσεων των ΗΠΑ με συντριπτική πλειοψηφία. Μόλις πρόσφατα, πραγματοποιήθηκε μια ακόμη ψηφοφορία στην οποία 136 κράτη μέλη —μεταξύ των οποίων και πολλές ευρωπαϊκές χώρες— καταδίκασαν τον αμερικανικό αποκλεισμό εναντίον της Κούβας, ο οποίος παραβιάζει το διεθνές δίκαιο. Μόνο οκτώ χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ουκρανία, τάχθηκαν στο πλευρό των ΗΠΑ. Ωστόσο, αντί να αποδεχτεί αυτή την ψηφοφορία της διεθνούς κοινότητας, η αμερικανική αντιπροσωπεία ισχυρίστηκε με θράσος ότι η ευθύνη για την οικονομική και κοινωνική κατάσταση της Κούβας βαρύνει αποκλειστικά την κυβέρνηση της Αβάνας.

Ο λαός όμως γνωρίζει την αλήθεια. Σε πολλές χώρες υπάρχουν επιτροπές αλληλεγγύης ενάντια στον οικονομικό στραγγαλισμό της Κούβας. Τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες, θα πραγματοποιηθούν διαδηλώσεις σε όλο τον κόσμο με το σύνθημα «Σταματήστε τον αποκλεισμό της Κούβας!». Ζητούν το τέλος της απάνθρωπης πολιτικής αποκλεισμού, η οποία πλήττει ιδιαίτερα τα πιο ευάλωτα μέλη της κοινωνίας, καθώς όχι μόνο οι πηγές ενέργειας αλλά ακόμη και τα φάρμακα δεν επιτρέπεται πλέον να παραδίδονται στη χώρα. Στέκονται αλληλέγγυοι προς την Κούβα, η οποία απειλείται επιπλέον από στρατιωτική κλιμάκωση εκ μέρους της κυβέρνησης Τραμπ.

Η FIR υπενθυμίζει το αίτημά της, το οποίο υποστηρίζει εδώ και πολλά χρόνια: «Κάτω τα χέρια από την Κούβα! Αλληλεγγύη στον λαό της Κούβας!» Η Εκτελεστική Επιτροπή της FIR, μαζί με τις ομοσπονδίες-μέλη της, είναι αφοσιωμένη σε αυτόν τον στόχο.

Εκ μέρους της Εκτελεστικής Επιτροπής της FIR

Dr Ulrich Schneider

Γενικός Γραμματέας

Αμαυρώνουν τον ιερό τόπο του Γοργοποτάμου στο όνομα της εμπορευματοποίησης

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Ανακοίνωση, Σημαντική 10 Ιουλίου, 2026

Ένας ακόμη ιερός τόπος αγώνα και θυσίας, αυτός της ιστορικής Γέφυρας του Γοργοποτάμου, βρίσκεται αντιμέτωπος με την αμαύρωση του ιστορικού και αγωνιστικού του χαρακτήρα, με τη λογική της εμπορευματοποίησης των πάντων και της χρήσης του ως «συγκριτικού πλεονεκτήματος» για τη στήριξη της επιχειρηματικότητας και της δήθεν τοπικής ανάπτυξης.

Ως «όχημα» προς αυτή την κατεύθυνση χρησιμοποιούνται οι πρωτοβουλίες συλλόγων νέων της περιοχής, που με την αιγίδα της δημοτικής αρχής Λαμίας διοργανώνουν πάρτι στον ιστορικό τόπο του Γοργοποτάμου.

Πέρυσι ήταν το «river party» που διοργάνωσε το Συμβούλιο Νέων του Δήμου Λαμίας, ενώ φέτος το καλοκαίρι παίρνει σειρά τοπικός σύλλογος νεολαίας με αντίστοιχη εκδήλωση στον πεζόδρομο που οδηγεί κάτω από την ιστορική γέφυρα του Γοργοποτάμου, σημείο εκτέλεσης αγωνιστών και κατοίκων της περιοχής, ως αντίποινα για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου.

Την αντίθεσή του απέναντι στη νέα εκδήλωση στον ιερό και ιστορικό του Γοργοποτάμου εκφράζει με ανακοίνωσή του το Παράρτημα Λαμίας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, τονίζοντας την ιστορικότητα του τόπου, που μέσα από την ανατίναξη της Γέφυρας το 1942 «έγινε σύμβολο της πάλης του ελληνικού λαού για την απελευθέρωση. Κατά του φασισμού και του ναζισμού, για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες στον τόπο μας».

«Πρόκειται για απόφαση απαράδεκτη, ασεβή, ανιστόρητη και προκλητική. Και από μέρους των διοργανωτών και από μέρους του Δήμου Λαμίας. Εντάσσεται στην αγοραία λογική της “αξιοποίησης” αρχαιολογικών και ιστορικών χώρων από φορείς και ιδιώτες», τονίζει το Παράρτημα Λαμίας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και μεταξύ άλλων προσθέτει:

«Ο Γοργοπόταμος αποτέλεσε και παραμένει διεθνές σύμβολο αντίστασης και πάλης ενάντια σε κάθε κατακτητή. Έχει ποτιστεί με το αίμα των Υπαταίων που εκτελέστηκαν στα γκρεμισμένα βάθρα ως αντίποινα για την ανατίναξη. Έχει συνδεθεί με την εκτέλεση των πατριωτών στα Καστέλλια Φωκίδας, επίσης ως αντίποινα. Έχει ποτιστεί με το αίμα των θυμάτων της νάρκης του παρακράτους, το 1964, κατά τον πρώτο επίσημο εορτασμό του.

Γι’ αυτό, η παραχώρηση και η χρήση του συγκεκριμένου χώρου επιβάλλεται να γίνεται με σεβασμό στα παραπάνω, με φειδώ και με κριτήριο ότι κάθε εκδήλωση θα υπηρετεί ή θα σχετίζεται με τα ιδανικά του αγώνα για την ελευθερία και τις θυσίες των αγωνιστών κατά την τριπλή φασιστική Κατοχή. Αυτονόητα, λοιπόν, η εκδήλωση για το Νυχτερινό Πάρτι Γοργοπόταμου έχει εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο. Δεν “συναντιέται πουθενά” με τα όσα συμβολίζει αυτός ο ιερός ιστορικός χώρος. Αντίθετα προσβάλλει την ιστορική μνήμη.

Ως Παράρτημα Λαμίας της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας καλούμε τους διοργανωτές και τον Δήμο Λαμίας να επανεξετάσουν τις αποφάσεις τους και να μεταφέρουν το πάρτι σε άλλο κατάλληλο χώρο».

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην παρουσίαση του βιβλίου «Ο Πολιτικός Επίτροπος στο ΔΣΕ»

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 6 Ιουλίου, 2026

Με ενδιαφέρον παρακολούθησε το κοινό την παρουσίαση του βιβλίου «Ο Πολιτικός Επίτροπος στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ)» της Φιλιώς Τόλια, που παρουσίασε η «Σύγχρονη Εποχή» στο πλαίσιο του 45ου Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης που ολοκληρώθηκε την Κυριακή.

Στη βιβλιοπαρουσίαση μίλησαν η Φιλιώ Τόλια, διδάκτωρ Ιστορίας και συγγραφέας του βιβλίου και η Σταυρούλα Τσιολάκη, διδάκτωρ του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ και επικεφαλής του Τμήματος Ιστορίας της ΚΟ Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ.

Η Φ. Τόλια, ξεκίνησε την ομιλία της λέγοντας ότι το ΚΚΕ, ιδρύοντας τον ΔΣΕ, έσωσε την τιμή του λαού και έγραψε την πιο λαμπρή σελίδα στην ιστορία της ταξικής πάλης στην χώρα μας, «καθώς ο ΔΣΕ εξέφραζε τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειονότητας του πληθυσμού ενάντια στα συμφέροντα των ντόπιων και ξένων εκμεταλλευτών και καταπιεστών. Εξέφραζε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και της βασικής συμμαχικής της δύναμης, της εξαθλιωμένης αγροτιάς και των φτωχών αυτοαπασχολούμενων στρωμάτων των πόλεων.

Σε μια περίοδο που ο ιμπεριαλισμός είχε ξεκινήσει τον “ψυχρό πόλεμο” ο ΔΣΕ απέπνευσε μόνο δίκαιο και ακατάβλητη ηθική, όπως και κάθε σύγχρονος ταξικός αγώνας, ανεξάρτητα της μορφής πάλης, είτε φέρνει νίκες είτε ήττες».

Σημείωσε ότι σήμερα οι πλευρές της δράσης και της προσφοράς του ΔΣΕ είναι απολύτως επίκαιρες. Γιατί «η μελέτη της ιστορίας του ΔΣΕ δεν είναι μόνο μια τυπική ιστορική μεταφορά του παρελθόντος στο σήμερα, άλλωστε η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Αλλά μας προσφέρει γνώση και διδάγματα για να οπλιστούμε από την Ιστορία ερχόμενοι σε σύγκρουση με τα ιδεολογήματα του καπιταλιστικού κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τους νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, να αποκτήσουμε τις ικανότητες να εντάσσουμε και να υποτάσσουμε την καθημερινή μας πάλη στην πάλη για το σοσιαλισμό».

Παρουσιάζοντας το βιβλίο, ανέφερε ότι η τεκμηρίωση της μελέτης στηρίχθηκε κυρίως σε αρχειακά υλικά. Την κύρια πηγή αποτέλεσαν τα αρχεία του ΚΚΕ και του αστικού ελληνικού κράτους. Αναφέρθηκε αναλυτικά στη δομή του βιβλίου, στα κεφάλαια που αυτό περιλαμβάνει και επικεντρώθηκε, μέσα και από την παράθεση συγκεκριμένων μαρτυριών που υπάρχουν στο βιβλίο, στην δράση του ΔΣΕ στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης.

Το βιβλίο αποτελείται από δύο μέρη (Τόμος Α και Τόμος Β). Το πρώτο μέρος είναι σε έντυπη μορφή το δεύτερο σε μορφή QR. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει 12 κεφάλαια και ακολουθεί χρονολογική σειρά. Το δεύτερο μέρος (QR) περιλαμβάνει καταλόγους και συμπεράσματα που προέκυψαν μέσα από τη συγκέντρωση και την αξιολόγηση πλήθους στοιχείων που υπήρχαν είτε στις πρωτογενείς είτε στις δευτερογενείς πηγές. Στους κατάλογους υπάρχει λεπτομερής καταγραφή των αξιωματικών Πολιτικών Επιτρόπων του ΔΣΕ και χρόνος θανάτου των 620 ΠΕ, αλλά και η πορεία έως τη λήξη του εμφυλίου για τους υπόλοιπους. Επίσης παρατίθενται 51 μαρτυρίες από συνεντεύξεις.

Αναφερόμενη στους πρωταγωνιστές της μελέτης, η συγγραφέας εξήγησε τι ήταν ο πολιτικός στρατιωτικός καθοδηγητής, πώς και γιατί προέκυψε, γιατί εφαρμόστηκε ο θεσμός και τι προσέφερε στα δύο απελευθερωτικά επαναστατικά στρατεύματα της χώρας, τον ΕΛΑΣ και τον ΔΣΕ, με χιλιάδες μαχητές και αξιωματικούς.

Σημείωσε ότι οι Πολιτικοί Επίτροποι αποτελούσαν το ενεργό ηγετικό τμήμα του ΔΣΕ. Ότι «ο Πολιτικός Επίτροπος λόγω της έκτασης, πολυμορφίας των νευραλγικών καθηκόντων του, την εμβέλεια της επιρροής του, αλλά κυρίως λόγω του προσωπικού παραδείγματος, αυτοθυσίας, φορτίζεται με τις αξίες και τα θετικά στοιχεία των μαχητών, έγινε εκείνο το πρόσωπο που συμβολίζει τον ταξικό αγώνα του ΔΣΕ».

Ανέφερε επίσης ότι μπορεί τελικά οι ομάδες Πολιτικών Επιτρόπων Πόλεων – Υπαίθρου να μην απέδωσαν τους αναμενόμενους για τον ΔΣΕ καρπούς, ιδιαίτερα στον τομέα της στρατολόγησης νέων μαχητών, παρά ταύτα συνέτειναν στην αναπτέρωση του ηθικού των κατοίκων που τάσσονταν στο πλευρό του ΔΣΕ. Επιπλέον συνέβαλαν στο μικροπόλεμο και ιδιαίτερα με καθημερινές παραπλανητικές αψιμαχίες στα μετόπισθεν προξένησαν στα κυβερνητικά στρατεύματα σημαντικές φθορές, αναγκάζοντάς τα να απασχολούν για αυτές υπολογίσιμες δυνάμεις τους.

Στην παρουσίαση έκανε εκτενή αναφορά στη δράση των ομάδων ΠΕ Θεσσαλονίκης.

Η Σταυρούλα Τσιολάκη, αναφέρθηκε στην πλούσια εκδοτική δραστηριότητα της Σύγχρονης Εποχής για τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, σημειώνοντας ότι αποτελεί μια από τις πιο πλούσιες, συστηματικές και θεμελιώδεις ενότητες της ιστορικής της παραγωγής, της περιόδου 1946-1949.

Όπως είπε «έχουν εκδοθεί βιβλία, μαρτυρίες, απομνημονεύματα αγωνιστών, αναμνήσεις, ντοκουμέντα, ιστορικές έρευνες, που αξιοποιούν αρχειακό υλικό, επίσημα έγγραφα, φωτογραφίες».

Αυτή η εκδοτική δραστηριότητα συνδέεται με την μελετητική προσπάθεια του ΚΚΕ, η οποία αξιοποιεί κάθε διαθέσιμη μελέτη που μπορεί να συμβάλλει στην ιστορική έρευνα.

Και το βιβλίο της Φ. Τόλια, «Ο Πολιτικός Επίτροπος στον ΔΣΕ», είναι μία σημαντική προσθήκη στην βιβλιογραφική παραγωγή. Μια μελέτη που διερευνά τον αποφασιστικό ρόλο και την συμβολή του θεσμού του Πολιτικού Επιτρόπου στη λειτουργία του ΔΣΕ, από την ιδεολογική – πολιτική θωράκιση, έως την εμψύχωση των μαχητών και μαχητριών του.

Σημείωσε ότι «η μελέτη της Ιστορίας δεν είναι ζήτημα εξειδικευμένου γενικού ή ειδικού ιστορικού ενδιαφέροντος. Αφορά κάθε εργαζόμενο, ιδιαίτερα τους νέους και τις νέες που αποτελούν τα μεγαλύτερα θύματα της ταξικής εκμετάλλευσης και καταπίεσης».

Με μεγάλη πορεία και κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο της ΚΕ του ΚΚΕ για τους μαχητές του ΔΣΕ ολοκληρώθηκε η πολιτική συγκέντρωση στη Φλώρινα

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 5 Ιουλίου, 2026

Με μια μεγάλη, μαχητική πορεία στους κεντρικούς δρόμους της Φλώρινας, που πλημμύρισε την πόλη με συνθήματα, αντάρτικα τραγούδια και κόκκινες σημαίες, ολοκληρώθηκε η μεγάλη πολιτική συγκέντρωση της 35ης Αντιιμπεριαλιστικής Κατασκήνωσης της ΚΝΕ. Χιλιάδες νέοι και νέες πορεύτηκαν τους δρόμους της πόλης, που είναι άρρηκτα δεμένη με την ηρωική Ιστορία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, για να καταλήξουν στο Μνημείο της ΚΕ του ΚΚΕ για τους πεσόντες μαχητές του ΔΣΕ στη Μάχη της Φλώρινας.

Το κεντρικό πανό της ΚΝΕ με το σύνθημα «80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Εμπνεόμαστε, διδασκόμαστε, συνεχίζουμε!» έδινε τον τόνο. Πίσω του ακολουθούσαν συγκροτημένες οι Οργανώσεις Περιοχών της ΚΝΕ, με τα πανό τους να σχηματίζουν ένα μεγάλο, ενιαίο κόκκινο ποτάμι που διέσχισε τους δρόμους της πόλης.

Στο μπλοκ της ΟΠ Αττικής της ΚΝΕ ακούγονταν διαρκώς αντάρτικα τραγούδια από την ντουντούκα και τα χείλη των διαδηλωτών, ενώ σε όλα τα μπλοκ τα συνθήματα διαδέχονταν το ένα το άλλο: «Οι μαχητές στο Βίτσι δεν λύγισαν ποτέ», «Δόξα και τιμή στον ΔΣΕ», «Ένας αιώνας αγώνας και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία», «Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι ο νέος κόσμος, ο σοσιαλισμός».

Οι φωνές των χιλιάδων νέων αντήχησαν εκκωφαντικά στη Φλώρινα, εκεί όπου γράφτηκαν μερικές από τις πιο λαμπρές και ηρωικές σελίδες της ταξικής πάλης στη χώρα μας.

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας και ο Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ, Θοδωρής Κωτσαντής, κατέθεσαν στεφάνια στο Μνημείο της ΚΕ του ΚΚΕ, προς τιμήν των μαχητών και των μαχητριών του ΔΣΕ.

Το επιβλητικό Μνημείο, με την επιγραφή «Για αυτούς που νίκησαν τον θάνατο», υποδέχθηκε τους διαδηλωτές πλαισιωμένο από δύο μεγάλες σημαίες που κυμάτιζαν ψηλά, μια του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και μια του ΚΚΕ, δεξιά και αριστερά του.

Το Μνημείο έχει ανεγερθεί «στο χωράφι που δεν οργώθηκε ποτέ», στο σημείο όπου, μετά τη Μάχη της Φλώρινας, τον Φλεβάρη του 1949, ο αστικός στρατός έριξε σε έναν ομαδικό λάκκο περίπου 800 νεκρούς και τραυματισμένους μαχητές του ΔΣΕ, πολλούς από αυτούς ενώ ήταν ακόμη ζωντανοί.

Σε αυτόν τον χώρο του Μνημείου ιδιαίτερη συγκινητική ήταν η παρουσία του 90χρονου Φίλιππου Γεωργιάδη που περίμενε παρά τα χρόνια στις πλάτες του υπομονετικά τη συγκέντρωση. Με καθαρό το νου και το βλέμμα και τον «Ριζοσπάστη» στο χέρι ανέφερε: «Ήμουν περίπου 10 χρόνων όταν ήρθα εδώ στο χωράφι να ψάξω την αδερφή μου στις σορούς των μαχητών του ΔΣΕ μετά τη Μάχη της Φλώρινας. Ευτυχώς δεν την βρήκα… Τελικά έμαθα ότι ήταν ζωντανή, τραυματίστηκε και υποχώρησε μαζί με συντρόφους της… Είμαι περήφανος για τη λαοθάλασσα που βλέπω σήμερα, τόσο νέος κόσμος…».

Εκεί, μπροστά στο Μνημείο, η νέα γενιά απέτισε φόρο τιμής στους αλύγιστους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, στέλνοντας το δικό της μήνυμα συνέχειας: Δεν προσκυνά τους ισχυρούς και τον κόσμο τους, αλλά τιμά όσους έδωσαν τη ζωή τους για τα πιο υψηλά ιδανικά της εργατικής τάξης και του λαού.

Μετά την κατάθεση των στεφάνων ακούστηκε το εμβληματικό «Επέσατε θύματα», που σήκωσε ψηλά τις γροθιές των διαδηλωτών, όπως και οι μορφές των μαχητών που απεικονίζονται στο Μνημείο. Στη συνέχεια, χιλιάδες φωνές ενώθηκαν σε μια λέξη που αντήχησε σε όλον τον χώρο: «Αθάνατοι!».

Με βαθιά συγκίνηση, αλλά και αποφασιστικότητα, οι νέοι και οι νέες της ΚΝΕ ανανέωσαν την υπόσχεσή τους πως η θυσία των μαχητών του ΔΣΕ δεν θα ξεχαστεί. Πως η παρακαταθήκη τους θα συνεχίσει να εμπνέει τους αγώνες του σήμερα, μέχρι τη δικαίωση των οραμάτων για τα οποία πάλεψαν.

Δ. Κουτσούμπας: Η Ιστορία μάς καλεί να διδαχθούμε από τους αγώνες των προηγούμενων γενιών, να τους συνεχίσουμε μέχρι την τελική νίκη

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Εκδήλωση 5 Ιουλίου, 2026

Τη σκυτάλη των αγώνων των προηγούμενων γενιών μέχρι την τελική δικαίωσή τους κάλεσε να πάρει η νέα γενιά ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, στην ομιλία του στη μεγάλη πολιτική συγκέντρωση της 35ης Αντιιμπεριαλιστικής Κατασκήνωσης της ΚΝΕ στη Φλώρινα.

Αναδεικνύοντας την Ιστορία του ΔΣΕ και του ΚΚΕ ως όπλο γνώσης, πείρας και αγώνα, υπογράμμισε ότι το σύστημα της εκμετάλλευσης δεν είναι άτρωτο και ότι με ισχυρό ΚΚΕ, τον λαό οργανωμένο και τη νεολαία πρωτοπόρα μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για την ανατροπή του και τον σοσιαλισμό.

Τα συνθήματα για ένα ισχυρό ΚΚΕ και για τον λαό πρωταγωνιστή αντήχησαν δυνατά στην ασφυκτικά γεμάτη πλατεία Μόδη, με χιλιάδες νέους να βροντοφωνάζουν την απόφασή τους να συνεχίσουν στον δρόμο της σύγκρουσης και της ανατροπής.

Ιδιαίτερα θερμό ήταν το χειροκρότημα όταν ο Δ. Κουτσούμπας αναφέρθηκε στους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής, στη θυσία τους που συνέχισε να εμπνέει και να διαπαιδαγωγεί τους μαχητές και τις μαχήτριες του ΔΣΕ.

Η σπορά μένει και καρπίζει

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του Δ. Κουτσούμπα:

«Κάθε φορά που χιλιάδες νέοι και νέες επισκέπτονται αυτούς τους τόπους, κάθε φορά που ανανεώνονται τα χνάρια και τα μονοπάτια των μαχητών και των μαχητριών του Δημοκρατικού Στρατού, από τους σημερινούς φίλους και τα μέλη της ΚΝΕ, δεν μπορούμε παρά να νιώθουμε μεγάλη χαρά και συγκίνηση.

Γιατί είναι η απόδειξη ότι η σπορά μένει και καρπίζει. Η απάντηση σε όποιον ειλικρινά ψάχνει το αντικειμενικό υπόβαθρο των συγκλονιστικών γεγονότων της δεκαετίας του 1940 βρίσκεται στην επιστημονική αλήθεια.

Την Ιστορία την πάει μπροστά η ταξική πάλη. Δεν αφήνει χρέη. Τα ξεπληρώνει όλα, όταν ο λαός το αποφασίσει, όταν η εργατική τάξη εισβάλει στο προσκήνιο της Ιστορίας και με τη δράση της και με την καθοδήγηση του Κομμουνιστικού Κόμματος διαμορφώνει τις εξελίξεις.

Γι’ αυτό απαιτείται ΚΚΕ δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον Σοσιαλισμό. Η μελέτη της Ιστορίας του Κόμματος και της στρατηγικής του, η κριτική αποτίμηση και η εξαγωγή ταξικών συμπερασμάτων κόντρα στη λαθολογία αλλά και τον εξωραϊσμό, είναι πηγή έμπνευσης, πείρας και γνώσης για το μέτρο και το μπόι του ανθρώπου όταν παλεύει για τη νίκη των πιο υψηλών ιδανικών και για τις μάχες που σήμερα δίνουμε.

Η Ιστορία μας, τα συμπεράσματα από αυτήν και η πολύμορφη μελέτη τους είναι δεμένα με τους μεγάλους σκοπούς μας, την πάλη για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Για άλλους, βέβαια, η ιστορία των αγώνων του λαού μας λειτουργεί μέχρι σήμερα ως φόβητρο, γιατί τους θυμίζει ότι το σύστημά τους δεν είναι άτρωτο, ότι ο λαός έχει τη δύναμη να απειλήσει τη φαύλη εξουσία τους, ακόμα και να την ανατρέψει.

Γι’ αυτό συκοφαντούν την Ιστορία μας, τη διαστρεβλώνουν, δαιμονοποιούν μεγάλες στιγμές της, όπως κάνουν κατά κόρον τα προπαγανδιστικά επιτελεία της κυβέρνησης, συνολικά του συστήματος.

Ή προσπαθούν να την καπηλευτούν, όπως κάνει ο Τσίπρας, για να έρθει βέβαια στη συνέχεια να ξεκαθαρίσει ότι “η ιστορία δε ζητάει από τη σημερινή γενιά να επαναλάβει τους αγώνες των προηγούμενων”. Κι έτσι η καπηλεία μετατρέπεται σε διαπιστευτήρια προς το άθλιο σύστημα…

Γιατί αν κάποιος εύχεται να μην ξαναδεί τον λαό πρωταγωνιστή να γράφει λαμπρές σελίδες Ιστορίας, αυτός είναι σίγουρα το ίδιο το σύστημα και οι εξουσιαστές. Η Ιστορία όμως ζητά να πάρεις τη σκυτάλη από τις προηγούμενες γενιές. Μας καλεί να διδαχτούμε από τους αγώνες τους και να τους συνεχίσουμε μέχρι να δικαιωθούν, μέχρι την τελική νίκη του λαού!

Άλλωστε αυτή είναι η Ιστορία μας! Διδασκόμαστε και προχωράμε!!!

Τα μεγάλα γεγονότα με πρωταγωνιστή τον λαό είναι μπροστά

Ξέρουμε ότι σήμερα τα γεγονότα μοιάζουν μακρινά. Είτε γιατί η χρονική απόσταση μεγαλώνει είτε γιατί οι εκμεταλλευτές καλλιεργούν στους λαούς την αίσθηση ότι αυτοί είναι παντοδύναμοι, ότι όλα είναι μάταια.

Αυτήν την αίσθηση όμως καλλιεργούσαν πάντα, προτού οι καταπιεσμένοι εισβάλουν στο προσκήνιο της Ιστορίας. Και ο δικός μας λαός τη δεκαετία του ‘30 σίγουρα δεν φανταζόταν ότι με μπροστάρη το ΚΚΕ, σε λίγα χρόνια, θα φτιάξει δικό του απελευθερωτικό στρατό και θα συγκρούεται ένοπλα με τους ναζί κατακτητές που νικούσαν διαδοχικά στα πεδία των μαχών, μέχρι να τα βρούνε σκούρα με τη Σοβιετική Ένωση και τον Κόκκινο Στρατό.

Κι όμως! Το Κόμμα, αυτή η ιδεολογική, οργανωτική, πολιτική, μαχητική φλόγα που κρατήθηκε αναμμένη τη δεκαετία του ‘30 μέσα σε έναν ορυμαγδό αντικομμουνιστικών διώξεων, εξοριών και φυλακίσεων, ήταν το καθοριστικό στοιχείο που κάρπισε τη δεκαετία του ‘40, την πιο κρίσιμη δεκαετία για την ταξική πάλη στη χώρα μας.

Τα μεγάλα γεγονότα με πρωταγωνιστή τον λαό είναι μπροστά. Είμαστε σίγουροι. Γιατί οι ίδιοι που λένε ότι είναι παντοδύναμοι, σήμερα σφαδάζουν από τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς. Δεν είναι ούτε ανίκητοι ούτε μπορούν να συμβιβάσουν τις διαφορετικές ανταγωνιστικές πολιτικές και οικονομικές επιδιώξεις τους.

Ό,τι έχουν παρουσιάσει κατά καιρούς στους λαούς σαν βεβαιότητα, πέρα από την οποία δεν επιτρέπεται καν να σκεφτούμε, έχει καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος. Ποιος θα έλεγε πριν 10 χρόνια ότι θα έχουν βγει ανοιχτά τα μαχαίρια ανάμεσα στις ΗΠΑ και την ΕΕ και εντός του ΝΑΤΟ, που ετοιμάζεται για μια ακόμη σύνοδο πολεμικής προετοιμασίας τις επόμενες μέρες; Ποιος θα έλεγε πριν 6 μήνες ότι η στρατιωτική εξέλιξη σε έναν πόλεμο, όπως αυτός εναντίον του Ιράν, θα δοκιμάσει τη συμμαχία των ΗΠΑ με το Ισραήλ, όπως συμβαίνει τώρα;

Τέτοια γεγονότα έχουμε μπροστά μας, γιατί πίσω από τις διάφορες πολεμικές εστίες που πλέον απλώνονται σαν πυρκαγιά, βρίσκεται η μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα.

Θέλουν να χώσουν την Ελλάδα πιο βαθιά στους πολέμους

Οι αντιθέσεις τους δημιουργούν δυνατότητες στον λαό να παρέμβει, να μεγαλώσει τις αντικειμενικές δυσκολίες τους με τη δράση του και με την καταλυτική παρέμβαση, όσον αφορά τη χώρα μας, του ΚΚΕ.

Για αυτό βγαίνουν οι ανεκδιήγητοι υπουργοί της κυβέρνησης και μαλώνουν τον λαό ότι δεν είναι έτοιμος να αποδεχτεί την εικόνα να επιστρέφουν φέρετρα από πολέμους. Για αυτό βγαίνει η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα και λένε ότι η Ελλάδα σε έναν ταραγμένο κόσμο πρέπει να έχει σταθερότητα για να είναι παρούσα στις εξελίξεις.

Και εννοούν να χωθεί ακόμα πιο βαθιά σε πολέμους ξένους με τα συμφέροντα του λαού, για να ικανοποιηθούν τα επενδυτικά σχέδια μεγάλων εγχώριων και ξένων ομίλων στις Μεταφορές, τις Κατασκευές, την Ενέργεια, καθώς και οι επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών συμμάχων τους.

Και ας ανεβαίνουν οι τόνοι για ό,τι σαχλαμάρα σκεφτούν τα επικοινωνιακά επιτελεία της κυβέρνησης και των κομμάτων της βολικής αντιπολίτευσης, όμως στα θέματα που αφορούν την εμπλοκή της Ελλάδας στους πολέμους, τη συμμαχία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, τα πολεμικά μνημόνια που συνιστούν οι ΝΑΤΟικές δαπάνες και οι πολεμικοί προϋπολογισμοί της ΕΕ εκεί δεν υπάρχει κανένας καβγάς, εκεί υπάρχει ησυχία, τάξη και ασφάλεια. Από όλα τα άλλα κόμματα, παλιά, νέα και δήθεν νέα. Από τον Βελόπουλο, που παρουσιάζεται ως δήθεν “ουδέτερος”, αλλά θαυμάζει τη συμμαχία με το Ισραήλ, ζητά να δουλεύει η ελληνική αμυντική βιομηχανία για να προμηθεύει με πυρομαχικά το καθεστώς Ζελένσκι και υμνεί τον Τραμπ, ο οποίος στηρίζει τον Ερντογάν για να αναβαθμίζει τη θέση του στην περιοχή. Τέτοια ουδετερότητα…

Μέχρι την κ. Καρυστιανού, που δήθεν δεν έχει θέσεις για τα διεθνή και απλώς εύχεται να τηρείται η νομιμότητα και να υπάρχει επί Γης ειρήνη, λες και είμαστε σε σχολική γιορτή, την ώρα που γύρω μας πέφτουν κορμιά, μετράμε χιλιάδες νεκρούς για τα κέρδη.

Γι’ αυτό και έσπευσαν όλοι τους να βγάλουν σέλφι με την πρέσβη των ΗΠΑ! Μάλιστα ο κ. Τσίπρας κατέθεσε και την πραμάτεια του, την ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ επί διακυβέρνησής του και φυσικά την αμαρτωλή, ΝΑΤΟικής κοπής, Συμφωνία των Πρεσπών.

Σήμερα έχει επιβεβαιωθεί πλήρως αυτό που από την πρώτη στιγμή έλεγε το ΚΚΕ. Ότι ήταν μια συμφωνία αρνητική για τον ελληνικό λαό και για τον λαό της Βόρειας Μακεδονίας. Ότι δεν έλυσε κανένα πρόβλημα, αλλά άναψε περισσότερες σπίθες, ακριβώς γιατί το μόνο που υπηρετούσε ήταν η επέκταση του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια. Και, όπως φαίνεται από δηλώσεις στελεχών αυτού του κόμματος, μάλλον στο πρόγραμμά τους τώρα έχουν να προωθήσουν και τις ΝΑΤΟικές Πρέσπες του Αιγαίου, αφού είναι γνωστό ότι οι “σύμμαχοι” εδώ και καιρό “σπρώχνουν” προς τη συνδιαχείριση προς όφελος των αστικών τάξεων της Ελλάδας και της Τουρκίας, των αμερικανικών ενεργειακών κολοσσών και της ΝΑΤΟικής συνοχής και εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Αλλά κι όσοι κλίνουν τον πατριωτισμό σε όλες τις πτώσεις, αλλά δεν τολμούν να πουν κουβέντα για αυτά τα συμφέροντα και αυτές τις συμμαχίες, κοροϊδεύουν ξεδιάντροπα τον λαό, όπως έχει αποδειχθεί πολλές φορές στο παρελθόν.

Τώρα χρειάζεται να βγει πιο ενισχυμένο το ΚΚΕ!

Το λέμε καθαρά. Το πρόγραμμα της οποιασδήποτε αντιλαϊκής κυβέρνησης, κομμένο και ραμμένο στους στόχους του ελληνικού κεφαλαίου, έχει ήδη γραφτεί από όλους τους μνηστήρες και τις μνηστές που προαλείφονται να κατσικωθούν στην εξουσία και περιλαμβάνει συγκεκριμένα πράγματα:

Την προσήλωση στη βαθύτερη εμπλοκή στους πολέμους των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, την εκτίναξη των πολεμικών δαπανών σε βάρος του λαού, τα ματωμένα πλεονάσματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη συμμαχία με το κράτος-δολοφόνο Ισραήλ, την ενεργειακή πολιτική που έχει ως βάση την εγκατάλειψη του λιγνίτη και την εξάρτηση από το πανάκριβο αμερικάνικο LNG, τη μετατροπή της Ελλάδας σε πύλη εισόδου για τα αμερικανικά ενεργειακά μονοπώλια, αλλά και τις αντιδραστικές τομές στο σημερινό αντιλαϊκό κράτος που δρομολογεί η συνταγματική αναθεώρηση που παίρνει σβάρνα όλα τα δικαιώματα και λαϊκές ελευθερίες.

Αυτά τα καυτά θέματα που αφορούν τον λαό μας μόνο το ΚΚΕ τα αναδεικνύει και τα αντιπαλεύει αποφασιστικά, μέσα και έξω από τη Βουλή. Αυτό το δεδομένο αντιλαϊκό πρόγραμμα της όποιας αστικής κυβέρνησης καθορίζει και το δίλημμα για τον λαό μπροστά στις εκλογές, το οποίο δεν είναι ποιος θα κυβερνήσει, αλλά ποιος θα κερδίσει: Οι ζωές μας ή τα κέρδη τους;

Τώρα χρειάζεται να βγει πιο ενισχυμένο το ΚΚΕ! Αυτό θα είναι το μεγάλο κέρδος για τον λαό, γιατί η δύναμη του ΚΚΕ επιστρέφεται στον λαό και στις δίκαιες διεκδικήσεις του!

Να αποδυναμωθούν τα κόμματα που υπηρετούν το σημερινό άδικο σύστημα. Όλοι τους, κυβέρνηση και βολική αντιπολίτευση, ομνύουν στη “σταθερότητα” και εννοούν τη “σταθερότητα” που φέρνει αστάθεια στη νεολαία και τον λαό. Εννοούν σταθερά, χωρίς εμπόδια, να υλοποιείται η αντιλαϊκή πολιτική.

Όμως η σταθερότητα για τη νεολαία έχει άλλο περιεχόμενο. Σταθερότητα σημαίνει η Ελλάδα να απεμπλακεί από τους πολέμους. Σημαίνει η νεολαία να απολαμβάνει δωρεάν σπουδές, δουλειά με σύγχρονα δικαιώματα και όχι με όρους σκλαβοπάζαρου, όπως τα δεκάδες χιλιάδες παιδιά που δουλεύουν σεζόν.

Σταθερότητα σημαίνει να έχουν οι φοιτητές δωρεάν εστία για να μείνουν στον τόπο σπουδών, αλλά και να πάψει η στέγη να αποτελεί εμπόρευμα με ολέθρια αποτελέσματα για εκατοντάδες χιλιάδες νέους και νέες. Για εμάς οι ανάγκες της νεολαίας δεν είναι κόστος.

Κόστος για τη νεολαία, το παρόν και το μέλλον της είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που γίνεται όλο και πιο επιθετικό απέναντι στους λαούς, γιατί μόνο έτσι διασφαλίζει τα κέρδη και τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών.

Εδώ βρίσκεται και η απάντηση στο γιατί κάθε αστική κυβέρνηση που παίρνει τη σκυτάλη, είναι χειρότερη από την προηγούμενη. Εδώ βρίσκεται και η απάντηση στο ερώτημα αν διορθώνεται ή μεταρρυθμίζεται με κάποια μερεμέτια υπέρ του λαού αυτό το σύστημα.

Σας λέμε με το χέρι στην καρδιά: Τέτοιος δρόμος δεν υπάρχει, δεν υπήρξε ποτέ στην Ιστορία και δεν πρόκειται να υπάρξει. Εξαπατούν οι πολιτικές δυνάμεις και τα κόμματα του κατεστημένου που παρουσιάζονται ψευδεπίγραφα ως αντισυστημικά, χωρίς να αμφισβητούν τα ιερά και τα όσια του συστήματος και μιλάνε αφ’ υψηλού για “δικαιοσύνη”, “δημοκρατία” γενικά και αφηρημένα, ή ακόμα και για “δημοκρατικό καπιταλισμό”!

Το σύστημα και το κράτος που υπηρετεί τα κέρδη των λίγων διαπλέκεται και μαζί τους, νόμιμα και παράνομα με κάθε τρόπο. Ή όπως λέει και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση για την αφεντιά της, “τα λόμπι είναι ζωτικά στοιχεία της δημοκρατίας”! Αυτό το διαφθορείο έρχονται και παρουσιάζουν στον λαό ως παράδεισο η ΝΔ αλλά και το κόμμα Τσίπρα, το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα Καρυστιανού και άλλοι.

Ρεαλισμός στην Ελλάδα του 2030 δεν είναι τα 13ωρα και οι μισθοί που δεν φτάνουν. Αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη θεωρεί ότι την εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης το σύγχρονο είναι να μορφώνονται μόνο όσοι έχουν γερό πορτοφόλι για να περνάνε την είσοδο του ιδιωτικού Πανεπιστημίου ή του ιδιωτικοποιημένου δημόσιου Πανεπιστημίου, εμείς λέμε ότι αυτός είναι ένας ακόμα παραλογισμός του συστήματος! Το ώριμο και το σύγχρονο είναι αυτό που παλεύουν οι φοιτητές και οι Σύλλογοί τους: Δωρεάν σπουδές, πτυχία με αξία και όχι με τιμή.

Και τι παρουσιάζει ο ίδιος ο Μητσοτάκης ως αντίπαλό του; Το κόμμα Τσίπρα, που βασικά αβαντάρεται από την ίδια την κυβέρνηση και τα επιτελεία του συστήματος με την προκλητική υπερπροβολή του. Βολικός αντίπαλος βλέπετε…

Ο Αλ. Τσίπρας φτάνει πλέον να λέει ακόμα και τα ίδια με κλασικούς κεντροδεξιούς, όπως ότι “η μεγαλύτερη κοινωνική πολιτική είναι μια ισχυρή οικονομία και η δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας” και ότι “αυτό σημαίνει πραγματική ανάπτυξη”!!!

Μα, καλά, αυτά τα παραμύθια δεν είχε για σημαία της και η ΝΔ όταν εκλέχτηκε το 2019; Το θυμάστε; Ότι τάχα από την πίτα που μεγαλώνει, ο λαός έχει να κερδίσει, μας έλεγε. Μόνο που ούτε ο ένας ούτε ο άλλος λένε το βασικό: Ότι η σημερινή οικονομία δεν είναι ουδέτερη, είναι καπιταλιστική οικονομία που για να είναι ισχυρή, όπως λένε, απαιτεί θέσεις εργασίας με ασταθή ωράρια, χωρίς συλλογικές συμβάσεις, με καθηλωμένους μισθούς την ώρα που η ακρίβεια καλπάζει, με εντατικοποίηση της εργασίας που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια και στην αύξηση της κερδοφορίας για τους λίγους, αλλά και σε εργοδοτικά εγκλήματα με νεκρούς και σακατεμένους εργάτες και εργάτριες.

Στο σύστημα αυτό, στον καπιταλισμό, η πίτα μεγαλώνει τσακίζοντας τον λαό. Αυτό είναι νόμος.

Το ΚΚΕ έχει πρόγραμμα που βγάζει τον λαό από τον σημερινό αδιέξοδο δρόμο

Το ΚΚΕ δεν έχει δεσμεύσεις στο σύστημα γι’ αυτό μιλάει τη γλώσσα της αλήθειας. Απλά και ξάστερα: Για να κερδίσει η πατρίδα του λαού, πρέπει να χάσει η πατρίδα του κεφαλαίου.

Το ΚΚΕ έχει Πρόγραμμα που βγάζει τον λαό από τον σημερινό αδιέξοδο δρόμο. Είναι οργανωτικά και πολιτικά έτοιμο να αναλάβει τις ευθύνες του στη διακυβέρνηση της χώρας, με εργατική – λαϊκή εξουσία, με τη θέληση και την ενεργή συμμετοχή της εργατικής τάξης, των αγροτών, των αυτοαπασχολουμένων επαγγελματιών, των επιστημόνων, της νεολαίας, των γυναικών, όλου του καταπιεσμένου ελληνικού λαού.

Για αυτό και το ΚΚΕ είναι μπροστάρης σε όλους τους σημερινούς αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων.

Πιο δυνατό ΚΚΕ σημαίνει πιο δυνατό κίνημα, προσανατολισμένο στην αναμέτρηση με τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο, την εξουσία του, τις συμμαχίες και τις κυβερνήσεις του.

Στεκόμαστε στους ώμους αυτών των γιγάντων για να πάει ο αγώνας της εργατικής τάξης ως την τελική νίκη

Πριν λίγους μήνες ήρθαν στο φως οι φωτογραφίες των 200 μελλοθάνατων κομμουνιστών της Καισαριανής. Οι σύντροφοί τους, οι σύντροφοί μας, ο λαός δεν λύγισαν από τον τρόμο που έσπειραν οι κατακτητές και στη συνέχεια το αστικό κράτος, μετά την απελευθέρωση.

Τόλμησαν στην πάλη για τη νίκη παρά τις αδυναμίες, τα λάθη και τις καθυστερήσεις.

Η θυσία των “200” είχε περίοπτη θέση και μέσα στον αγώνα του ΔΣΕ. Μαχητικοποιούσε, διαπαιδαγωγούσε, ενέπνεε.

Στην εφημερίδα “Μαχήτρια” τον Απρίλη του 1949, διαβάζουμε:

“Αυτοί που νίκησαν 1944. Πρώτη του Μάη.

Κείνη τη μέρα οι χιτλερικοί δήμιοι πάθανε την πιο μεγάλη τους ήττα από τους 200 μελλοθάνατους.

Άνοιξαν διάπλατα τα μάτια τους κι απορημένοι οι δήμιοι στήθηκαν αμίλητοι μπρος στο αφάνταστο μεγαλείο της ουσίας και του ηρωισμού.

Μήτ’ αυτός ο Ναπολέων Σουκατσίδης, που ήθελαν να σωθεί δε λύγισε… έσμιξε με τους μελλοθάνατους…

Χόρεψαν οι 200 ήρωες το χορό του Ζαλόγγου, ζητωκραύγασαν πατρίδα και ιδανικά.

Στο αίμα των 200 ορκίστηκαν τα νιάτα και ο λαός της Καισαριανής…

Σ’ αυτό το αίμα και στο άλλο που χύνεται ως τα σήμερα, ορκιζόμαστε ολόκληρη η εργατιά”…

Αυτά έγραφαν στην εφημερίδα τους οι αγωνίστριες και οι αγωνιστές. Στους ώμους αυτών των γιγάντων στεκόμαστε σήμερα για να πάει ο αγώνας της εργατικής τάξης ως την τελική νίκη.

Ζήτω το ΚΚΕ!

Ζήτω η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας!».

Πλήθος κόσμου στο καθιερωμένο αντάμωμα των επαναπατρισθέντων πολιτικών προσφύγων στη Νάουσα

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 2 Ιουλίου, 2026

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 28 Ιουνίου το καθιερωμένο αντάμωμα των επαναπατρισθέντων πολιτικών προσφύγων, αγωνιστών, φίλων και απογόνων της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης και του ΔΣΕ που διοργάνωσε η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και ήταν αφιερωμένο στα 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Πλήθος κόσμου, συγκεντρώθηκε στον χώρο της εκδήλωσης, τον Άγιο Νικόλαο της Νάουσας. Παιδιά και εγγόνια των πολιτικών προσφύγων, επαναπατρισθέντες από την Τασκένδη και τις Λαϊκές Δημοκρατίες (Βουλγαρία, Τσεχοσλοβακία Ουγγαρία, Ρουμανία, Πολωνία) καθώς και πολλοί φίλοι της ΕΑΜικής Αντίστασης.

Στον κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο φιλοξενήθηκαν φωτογραφική έκθεση για την ΕΑΜική Αντίσταση. Έκθεση με αρχειακό υλικό από τη ζωή των πολιτικών προσφύγων, με φωτογραφίες μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ, στιγμιότυπα από τον αγώνα για τη διάσωση των παιδιών και την προσφορά του σοσιαλισμού στους Έλληνες Πολιτικούς Πρόσφυγες, καθώς και για τη συμμετοχή τους στη σοσιαλιστική οικοδόμηση. Οι επαναπατρισθέντες αντίκριζαν με μεγάλη συγκίνηση είτε τον εαυτό τους, είτε τους γονείς τους, τους φίλους και συμμαθητές τους.

Το ενδιαφέρον συγκέντρωσε και η έκθεση του παραρτήματος της Πτολεμαΐδας που ήταν αφιερωμένη στη συμβολή των κατοίκων από το ηρωικό χωριό του Βαρικού στον αγώνα του ΔΣΕ.

Στο χώρο λειτούργησε και έκθεση βιβλίου της «Σύγχρονης Εποχής» με ενδιαφέρουσες εκδόσεις σε λογοτεχνικό, πολιτικό και παιδικό βιβλίο.

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων άνοιξε με έναν σύντομο χαιρετισμό ο Γιώργος Κασαπίδης, εκ μέρους του Παραρτήματος Νάουσας της ΠΕΑΑΕΑ – ΔΣΕ και Π.Π..

Στη συνέχεια μίλησαν η Τούλα Μητσέα, πρόεδρος της ΠΕΑΑΕΑ – ΔΣΕ και Π.Π και ο Γιάννης Δελής, βουλευτής του ΚΚΕ.

Ξεχωριστή στιγμή ήταν η απονομή Διπλώματος Τιμής στον Μηνά Μερτζανίδη, μαχητή του ΔΣΕ, ο οποίος είχε πάρει μέρος ως σαμποτέρ και ως σύνδεσμος σε πολλές επικίνδυνες αποστολές και επιχειρήσεις στα βουνά του Μπέλες. Ο Μηνάς Μερτζανίδης είναι μέλος του ΚΚΕ και ήταν πολιτικός πρόσφυγας στη Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας.

Ακολούθησε ένα σύντομο μουσικο – αφηγηματικό αφιέρωμα που επιμελήθηκαν και παρουσίασαν η Ελένη Τριανταφυλλάκη Πίττα, η Ιροντίνα Κάνδραλη και ο Κωνσταντίνος Τουραντζίδης. Περιελάμβανε τον όρκο του μαχητή του ΔΣΕ και τη ζωή στην πολιτική προσφυγιά μέσα από προσωπικές μαρτυρίες, καθώς και αφιέρωμα στους 200 της Καισαριανής.

Η εκδήλωση έκλεισε με το συγκρότημα των Δυτικών Συνοικιών της Θεσσαλονίκης να ερμηνεύει αντάρτικα τραγούδια.

Οι επαναπατρισθέντες πολιτικοί πρόσφυγες αποτελούν τη ζωντανή αδιάψευστη μαρτυρία για την προσφορά του σοσιαλισμού

Η Τούλα Μητσέα, μεταξύ άλλων ανέφερε, ότι «η ιστορία του ΔΣΕ θα μείνει αθάνατη, θα εμπνέει και όλες τις επόμενες γενιές, γιατί αν και ηττήθηκε ο ΔΣΕ στρατιωτικά, εξ αιτίας της υπεροπλίας του αντίπαλου, είναι πολιτικά και ηθικά νικητής.

Ο αγώνας του ήταν αναγκαίος και αποτελεί την κορυφαία εκδήλωση της ταξικής πάλης στην Ελλάδα κατά τον 20^οαιώνα. Τότε το αστικό κράτος γνώρισε τον πιο μεγάλο κίνδυνο μέχρι σήμερα για την ύπαρξή του.

(…) Οργανωτής και καθοδηγητής του ΔΣΕ ήταν το ΚΚΕ. Ο ΔΣΕ στηρίχτηκε στην οργανωτική – πολεμική πείρα του ΕΛΑΣ στην Κατοχή και την ταξική σύγκρουση τον Δεκέμβρη 1944. Η μεγάλη δύναμή του ήταν οι δεσμοί του με το λαό, ιδιαίτερα στις περιοχές της Ελεύθερης Ελλάδας».

Στάθηκε ιδιαίτερα στη ζωή στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, σημειώνοντας: «Στην ΕΣΣΔ και στις Λαϊκές Δημοκρατίες τους υποδέχτηκαν δίνοντάς τους απλόχερη βοήθεια, με βαθιά ανθρωπιστική συμπεριφορά, ως βασική αξία του σοσιαλιστικού συστήματος, ξένη για τον βάρβαρο καπιταλισμό.

Φιλοξένησαν 25.000 παιδιά, υποδέχτηκαν δεκάδες χιλιάδες πολιτικούς πρόσφυγες που βρήκαν στις σοσιαλιστικές χώρες φιλοξενία, μόρφωση, εργασία, ασφάλεια και πολιτισμό.

Η αλληλεγγύη του σοσιαλισμού στους πολιτικούς πρόσφυγες εκφράστηκε στο ακέραιο, παρά τις δύσκολες συνθήκες τότε, καθώς αυτές οι χώρες είχαν υποστεί τεράστιες καταστροφές από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Βοήθησαν η ΕΣΣΔ και οι Λαϊκές Δημοκρατίες να προσαρμοστούν οι πολιτικοί πρόσφυγες, να μπουν στην παραγωγή εξασφαλίζοντάς τους εργασία, αξιοπρεπείς συνθήκες στέγασης, εκμάθηση της γλώσσας.

(…) Η απλόχερη βοήθεια του σοσιαλισμού στους Έλληνες Πολιτικούς Πρόσφυγες δόθηκε χάρη στις δυνατότητες που προσέφερε ο σοσιαλιστικός τρόπος παραγωγής, με τον κεντρικό σχεδιασμό, την κοινωνικοποιημένη ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και τον εργατικό έλεγχο.

Οι επαναπατρισθέντες πολιτικοί πρόσφυγες αποτελούν τη ζωντανή αδιάψευστη μαρτυρία για την προσφορά του σοσιαλισμού, που αποστομώνει τους απολογητές του καπιταλισμού, τους διάφορους επιχειρηματίες και δημάρχους, τους Αβραμόπουλους και Μαρατζίδηδες, αυτούς που επιχειρούν να διαστρεβλώσουν την αλήθεια, με ψέματα και φιέστες τύπου ”το θαύμα της Τασκένδης”, που διοργάνωσαν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη».

Και κατέληξε λέγοντας , ότι καμιά συκοφαντική επίθεση «δεν μπορεί να σκιάσει την τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ, τον σκοπό του αγώνα που ήταν να πάρει την εξουσία ο λαός. Δεν μπορεί να σβήσει το ήθος, την αυταπάρνηση, τον ηρωισμό χιλιάδων μαχητών και μαχητριών, την πολεμική τεχνική με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθούν άθλοι, που έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους σε κάθε σπιθαμή των βουνών της Ελλάδας.

Τιμούμε την τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ, τον ταξικό – ηρωικό αγώνα του, στις σημερινές συνθήκες που οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ανάβουν τη φωτιά του πολέμου στον πλανήτη, προκαλώντας τεράστιους κινδύνους για τους λαούς».

Η ισχυροποίηση του ΚΚΕ είναι η μόνη επιλογή για την υπεράσπιση των εργατικών – λαϊκών συμφερόντων

Ο Γιάννης Δελής στην ομιλία του τόνισε: «Το Κόμμα μας πιστεύει βαθιά ότι η μεγαλύτερη τιμή στην Ιστορία του ΔΣΕ και γενικότερα στην ηρωική υπερεκατοντάχρονη πορεία του, είναι από αυτήν, να αντλεί διδάγματα, ώστε σήμερα να δυναμώνει η ταξική πάλη κι ο αγώνας για τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

Να βγαίνουν, δηλαδή, ταξικά συμπεράσματα από το ιστορικό παρελθόν, κι αυτό, απαιτεί την κριτική μελέτη της ιστορίας της ταξικής πάλης και όχι τη λαθολογία ή τον εξωραϊσμό του οπορτουνισμού που τα αρνούνται αυτά τα συμπεράσματα».

Τόνισε ότι «όσοι σήμερα επιχειρούν να δυσφημήσουν την ένοπλη πάλη των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων ενάντια στην καπιταλιστική εξουσία και τους διεθνείς συμμάχους της, αλλά και όσοι προσπαθούν να καταδικάσουν υποκριτικά τη βία ”απ’ όπου και αν προέρχεται” δεν διαστρεβλώνουν μόνο την ιστορική πραγματικότητα.

Με την ψευδαίσθηση ενός καλύτερου καπιταλισμού, θέλουν να πείσουν το λαό ότι, δεν υπάρχει τάχα μέλλον πέρα από τη βάρβαρη καπιταλιστική πραγματικότητα, και να τον σύρουν άβουλο στα ιμπεριαλιστικά τους σφαγεία.

Γιατί, αυτό που τους ενοχλεί δεν είναι η βία της ταξικής εκμετάλλευσης, αλλά το γεγονός ότι ο ένοπλος αγώνας του ΔΣΕ έσπασε το μονοπώλιο της βίας του καπιταλιστικού κράτους, που την ασκεί καθημερινά απέναντι στους αγώνες των εργατών, των βιοπαλαιστών αγροτών, των νεολαίων».

Αναφέρθηκε στα πολεμικά μέτωπα που πολλαπλασιάζονται, στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμού που οξύνονται επικίνδυνα, στην εύθραυστη εκεχειρία στον μαφιόζικο πόλεμο που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ-Ισραήλ απέναντι στο Ιράν, την ιμπεριαλιστική σύγκρουση Ρωσίας και ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, στη γενοκτονία σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού και τις επιθέσεις του Ισραήλ στο Λίβανο, αλλά και στο ρόλο της ελληνικής κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων που στηρίζουν τις συμμαχίες του πολέμου. Ακόμα αναφέρθηκε στις απειλές ενάντια στον ηρωικό λαό της Κούβας.

Σημείωσε ότι μέσα σε αυτό το σύνθετο και επικίνδυνο περιβάλλον, «το ΚΚΕ στέκεται στην πρώτη γραμμή των αγώνων, απέναντι στην εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, έτοιμο να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις κάθε ιστορικής συγκυρίας, υπερασπιζόμενο τα δικαιώματα, τη δουλειά και το μέλλον του λαού».

Και κατέληξε λέγοντας ότι η ισχυροποίηση του ΚΚΕ είναι η μόνη επιλογή για την υπεράσπιση των εργατικών – λαϊκών συμφερόντων. «Η διέξοδος στη σημερινή σήψη και βαρβαρότητα βρίσκεται στη πολιτική του ΚΚΕ, που διαθέτει ένα ριζικά διαφορετικό σχέδιο, που δίνει απάντηση στα φλέγοντα προβλήματα από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, από τη σκοπιά της προοπτικής της εργατικής εξουσίας και του σοσιαλισμού.

Προοπτική που παλεύουμε από σήμερα, δίνοντας μάχη για να δυναμώσει η εργατική – λαϊκή οργάνωση και πάλη, ο προσανατολισμός της.

Το ΚΚΕ είναι προγραμματικά και οργανωτικά έτοιμο να αναλάβει τις ευθύνες του με την θέληση και την ενεργή συμμετοχή της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης και του λαού για την προοπτική αυτή, για την εργατική – λαϊκή εξουσία.

Όπως είναι έτοιμο και δίνει όλες του τις δυνάμεις ως επικεφαλής της εργατικής λαϊκής αντιπολίτευσης, όσο ο συσχετισμός το επιβάλει και στην διακυβέρνηση βρίσκονται αντιλαϊκές αστικές κυβερνήσεις κάθε απόχρωσης».

Author Archive