Author Archive

ΛΑΡΙΣΑ Τίμησαν τα 80 χρόνια από την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών

Νέα Παραρτημάτων 14 Μαΐου, 2025

Στο πάρκο του Αλκαζάρ Λάρισας , στο Μνημείο – Μουσείο της Εθνικής Αντίστασης που είναι αφιερωμένο στην Αντιφασιστική Νίκη των Λαών πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση τιμής και μνήμης που διοργάνωσαν η Τομεακή Επιτροπή Λάρισας του ΚΚΕ, οι Οργανώσεις της ΚΝΕ και το Παράρτημα Λάρισας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ για την 9η Μάη, ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών.

Στην εκδήλωση χαιρέτισαν ο Θανάσης Σερδένης, πρόεδρος του τοπικού παραρτήματος της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ο Κώστας Κουρελάς, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ και Γραμματέας του ΤΣ Λάρισας της ΚΝΕ.

Την κεντρική ομιλία πραγματοποίησε ο Άγης Τριγάζης, μέλος της ΕΠ Θεσσαλίας του ΚΚΕ ο οποίος, μεταξύ άλλων, στην ομιλία του είπε πως «η 9η Μάη θα είναι για πάντα χαραγμένη στη μνήμη των λαών ως η μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, ως μέρα τιμής και υπόκλισης στα εκατομμύρια που έπεσαν στον αγώνα για να συντριβεί ο ιμπεριαλιστικός φασιστικός – ναζιστικός Άξονας, ως μέρα υπενθύμισης της τεράστιας προσφοράς του Κόκκινου Στρατού, του σοβιετικού λαού και των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων, στα οποία πρωτοστάτησαν τα Κομμουνιστικά Κόμματα (…)

Σήμερα πίσω από κάθε πρόβλημα για το λαό κρύβονται τα ίδια τα αδιέξοδα ενός γερασμένου συστήματος που γίνεται όλο και πιο αντιδραστικό και επιθετικό, που επιδιώκει να καταργεί δικαιώματα δεκαετιών, να εμπορευματοποιεί κάθε πτυχή της ανθρώπινης ζωής για να κερδίζει κάποιες “ανάσες” κερδοφορίας, που οδηγεί τους λαούς στην αιματοχυσία, όταν δεν μπορεί πια να λύσει µε διαφορετικό τρόπο τους ανταγωνισμούς και τις αντιφάσεις του.

Παράλληλα, η περιοχή μας η Θεσσαλία, και η πόλη μας η Λάρισα μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε ΝΑΤΟϊκό προγεφύρωμα πολέμου, ενταγμένη στα σχέδια των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή. Ξεχωρίζουμε: Την αναβάθμιση της 110 Πτέρυγας Μάχης ως ΑμερικανοΝΑΤΟϊκό ορμητήριο από όπου επιχειρούν τα UAV MQ-9 Reaper, και άλλα αεροσκάφη, σε συνδυασμό με την ανάληψη της διοίκησης της επιχείρησης “Aspides” από το Ευρωστρατηγείο που εδρεύει στην 1η Στρατιά και την αποστολή φρεγατών, απογειώνει την εμπλοκή της χώρας μας και της πόλης της Λάρισας σε 2 πολεμικές συγκρούσεις στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή. Επιπλέον, είναι ανοιχτή η συζήτηση για μετατροπή της αεροπορικής βάσης του Στεφανοβικείου Μαγνησίας σε αμιγώς βάση των ΗΠΑ. Ενώ στον Βόλο στο στρατόπεδο “Γεωργούλα”, που οι Αμερικανοί χαρακτηρίζουν “Logistics Support Area Volos”, διαμένουν Αμερικανοί στρατιώτες που συμμετέχουν σε μια σειρά ασκήσεις μαζί με τον ελληνικό στρατό. Ακόμη, οι Αμερικανοί εκμεταλλεύονται το λιμάνι του Βόλου για διεκπεραιώσεις στρατιωτικών τους φορτίων και πολεμοφοδίων προς Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.

Τα παραπάνω μπλέκουν τον λαό της πόλης και της χώρας σε μεγάλους κινδύνους. Καθιστούν τη χώρα μας θύτη στα εγκλήματα σε βάρος άλλων λαών και πιθανό στόχο-θύμα αντιποίνων από αντίπαλα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα (…)

Οι ρωγμές που ανοίγουν, από τους ανταγωνισμούς που φουντώνουν, είναι στο χέρι του λαού να γίνουν μεγάλα ρήγματα ανατροπής! Και αυτό κρίνεται σήμερα. Η πραγματική απάντηση στον 21ο αιώνα για τους εργαζόμενους και τον λαό απέναντι στη βαρβαρότητα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης μπορεί να δοθεί μόνο με την πάλη για τη σοσιαλιστική – κομμουνιστική κοινωνία».

Στο τέλος της εκδήλωσης έγινε κατάθεση στεφανιών στο Μνημείο – Μουσείο για την Αντιφασιστική Νίκη από την ΤΕ Λάρισας του ΚΚΕ, τις ΤΟ Λάρισας της ΚΝΕ, το Παράρτημα Λάρισας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ και του Συλλόγου «Εμείς που σπουδάσαμε στο Σοσιαλισμό» ενώ ακολούθησε ενός λεπτού σιγή.

ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕ Η νέα προκλητική προσπάθεια εξίσωσης κομμουνισμού – ναζισμού δεν θα περάσει!

Ανακοίνωση, Σημαντική 13 Μαΐου, 2025

 

Νέα προκλητική απόπειρα εξίσωσης του κομμουνισμού με τον ναζισμό και λήψης μέτρων εναντίον των κομμουνιστικών συμβόλων εκδηλώθηκε στο Ευρωκοινοβούλιο, με αίτημα 5 ευρωβουλευτών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος προς την Κομισιόν να απαγορεύσει το σφυροδρέπανο, το οποίο τοποθετούν στο ίδιο τσουβάλι με τη σβάστικα, και μάλιστα λίγες μέρες μετά τον γιορτασμό των 80 χρόνων από την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, με πρωτεργάτη τη Σοβιετική Ένωση και τον Κόκκινο Στρατό, που πολέμησε υπό τη σημαία με το σφυροδρέπανο.

Οι Tomas Zdechovsky, Ondrej Kolar, Danuse Nerudova, Jan Farsky και Andrey Kovatchev, με μια ανιστόρητη επιστολή προς την Κομισιόν, την οποία καλούν τους ευρωβουλευτές να υπογράψουν, αιτούνται την απαγόρευση των «σοβιετικών και ρωσικών στρατιωτικών συμβόλων, τα οποία πλέον θεωρούνται ευρέως σύμβολα ολοκληρωτικής βίας και εγκλημάτων πολέμου»!

Υποστηρίζουν πως «σε όλη την Ευρώπη εξακολουθούμε να βλέπουμε την εξύμνηση καταπιεστικών καθεστώτων μέσω συμβόλων όπως το σοβιετικό σφυροδρέπανο και το ρωσικό “Ζ”, τα οποία συνδέονται με μαζικές φρικαλεότητες – παρελθόντος και παρόντος. Αυτά τα σύμβολα δεν έχουν θέση στους δημόσιους χώρους της ΕΕ, οι οποίοι πρέπει να αντιπροσωπεύουν την ειρήνη και το κράτος δικαίου (…) Έχουμε συντάξει μια επιστολή προς την Επιτροπή ζητώντας την απαγόρευση αυτών των συμβόλων, ακολουθώντας το παράδειγμα της απαγόρευσης των ναζιστικών εικόνων».

Σε ένα εμετικό αντικομμουνιστικό ντελίριο, προσθέτουν: «Ο σοβιετικός κομμουνισμός, που αντιπροσωπεύεται από το σφυροδρέπανο, είναι υπεύθυνος για τον θάνατο πάνω από 100 εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως. Τα καθεστώτα που βασίζονται στο μαρξιστικό – λενινιστικό δόγμα έχουν καταστρέψει ολόκληρα έθνη, έχουν καταστρέψει τους δημοκρατικούς θεσμούς, έχουν φυλακίσει, βασανίσει και δολοφονήσει τους αντιπάλους τους. Η ολοκληρωτική ιδεολογία της Σοβιετικής Ενωσης οικοδομήθηκε πάνω στα ίδια θεμέλια, του κακού και του μίσους, με τον ναζισμό. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να αντιμετωπίζουμε διαφορετικά τα σύμβολά τους»!

Παρακάτω, ταυτίζουν ξανά το σύμβολο «Ζ», που χρησιμοποιείται από τον σημερινό στρατό της καπιταλιστικής Ρωσίας, με το σφυροδρέπανο και όλα μαζί με τη σβάστικα, εγκαλώντας την ΕΕ ότι δεν μπορεί «να ανεχτεί τη διάδοση συμβόλων που αντιπροσωπεύουν τη γενοκτονία, τη δικτατορία και την τρομοκρατία».

Μάλιστα πατάνε στο προηγούμενο της αντικομμουνιστικής εκστρατείας της οποίας ηγείται η ΕΕ, επικαλούμενοι ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου του 2009 και του 2019, για να ζητήσουν «την απαγόρευση της δημόσιας επίδειξης και διάδοσης συμβόλων της Σοβιετικής Ένωσης και του σημερινού ρωσικού μιλιταρισμού, συμπεριλαμβανομένου του συμβόλου “Ζ”», την ενίσχυση του νομικού πλαισίου «για την καταπολέμηση της εξύμνησης ολοκληρωτικών καθεστώτων, και να καλέσει τα κράτη – μέλη να διασφαλίσουν την αυστηρή δίωξη τέτοιων πράξεων» και την υποστήριξη «πρωτοβουλιών για την απομάκρυνση αγαλμάτων, μνημείων και άλλων στοιχείων που εξυμνούν τη σοβιετική ή τη ρωσική κατοχή από δημόσιους χώρους εντός της ΕΕ»!

Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ: Δεν θα περάσει!

Άμεση ήταν η απάντηση των ευρωβουλευτών του ΚΚΕ Κώστα Παπαδάκη και Λευτέρη Νικολάου – Αλαβάνου, οι οποίοι σε επιστολή τους προς την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και στα μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπογραμμίζουν:

«Με αυτήν την επιστολή μας θέλουμε να καταγγείλουμε ότι αυτές τις μέρες διακινείται μια απαράδεκτη επιστολή ως πρωτοβουλία πέντε ευρωβουλευτών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), η οποία απευθύνεται στην Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και “προτρέπει” την ΕΕ να απαγορεύσει “τη χρήση Ρωσικών και Σοβιετικών Συμβόλων”, του σφυροδρέπανου, καθώς προτείνει νομοθετικό πλαίσιο επικαλούμενο την καταπολέμηση των ολοκληρωτικών καθεστώτων με βάση την αντιδραστική “θεωρία των δύο άκρων”. Η επιστολή φτάνει στο σημείο να ζητάει την “απαγόρευση δημόσιας επίδειξης και διάδοσης συμβόλων της Σοβιετικής Ένωσης”, αλλά και την απομάκρυνση αγαλμάτων, μνημείων και άλλων στοιχείων από δημόσιους χώρους της ΕΕ, στην πραγματικότητα ποινικοποιώντας την ελεύθερη πολιτική δράση, ακόμα και την καλλιτεχνική δημιουργία.

Επιχειρούν μάταια να ταυτίσουν τον θύτη των ναζιστικών-φασιστικών θηριωδιών, με τον πιο ορκισμένο αντίπαλό του: την ΕΣΣΔ, τα Κομμουνιστικά Κόμματα, τα αντιστασιακά κινήματα που έδωσαν εκατομμύρια νεκρούς στον αγώνα ενάντια στον φασισμό και τη ναζιστική κατοχή σε δεκάδες χώρες, με τα λάβαρα που σήμερα ζητάνε προκλητικά οι εν λόγω ευρωβουλευτές να ποινικοποιηθούν.

Η επιστολή αυτή, γεμάτη αντικομουνιστικό μένος μία εβδομάδα μετά την 80η Επέτειο από την οριστική συνθηκολόγηση της Ναζιστικής Γερμανίας και της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, με την καθοριστική συμβολή της ΕΣΣΔ και του Κόκκινου Στρατού, προκλητικά επαναλαμβάνει ανιστόρητες τερατολογίες σε βάρος των αγώνων και της μνήμης των λαών της Ευρώπης αλλά και της ίδιας της Ιστορικής αλήθειας. Ταυτόχρονα επιχειρεί να αξιοποιήσει την καπηλεία της ιστορικής αυτής επετείου από την ηγεσία της καπιταλιστικής Ρωσίας, ταυτίζοντας προκλητικά αυτή και τα σύμβολά της με την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών και παραχαράσσοντας το περιεχόμενο της.

Τέτοιου είδους “πρωτοβουλίες” στοχεύουν στο ξέπλυμα του ναζισμού-φασισμού, της ακροδεξιάς, κι όσοι τις στηρίζουν παίζουν ακριβώς αυτό το ρόλο.

Ανεξάρτητα από τις όποιες διαφορετικές πολιτικές τοποθετήσεις που μπορεί κανείς να έχει, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αναλάβει ευθύνη και να νομιμοποιήσει τέτοιου είδους επικίνδυνες “πρωτοβουλίες”».

 ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ – ΙΘΑΚΗ Με εκδήλωση στο μαρτυρικό χωριό των Μουζακάτων τίμησε την Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών

Νέα Παραρτημάτων 13 Μαΐου, 2025

Με εκδήλωση στο μαρτυρικό χωριό των Μουζακάτων τίμησε την Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών

Κάλεσε να αναγνωριστεί το χωριό ως «μαρτυρικό» μετά τη γερμανική – ναζιστική θηριωδία

 

Τον ηρωικό αγώνα των κατοίκων των Μουζακάτων κατά των Ιταλών-φασιστών και Γερμανών κατακτητών το διάστημα 1941-44, τίμησαν με εκδήλωσή τους το πρωί της Κυριακής με την ευκαιρία και της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών στις 9 Μάη 1945, οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στην Κεφαλονιά.

Το χωριό καταστράφηκε ολοκληρωτικά με φωτιά στις 23 Απρίλη 1944 από τους ναζί.

Με τη συγκέντρωση που πραγματοποίησαν και την κατάθεση στεφάνων στο μνημείο των Μουζακάτων, που στήθηκε για να θυμίζει άλλη μια ναζιστική θηριωδία, επανέφεραν επίσης το αίτημα, αναγνώρισής του ως «Μαρτυρικό χωριό».

Ο Γιάννης Κουρούκλης, γραμματέας της ΤΕ Κεφαλονιάς – Ιθάκης του ΚΚΕ αναφέρθηκε στις εξελίξεις στο νησί μετά την παράδοση της Ιταλίας το Σεπτέμβρη του 1943 και την εξόντωση της μεραρχίας Aqui, στο ξεκίνημα της κατοχής του από τους Γερμανούς και στην ανάπτυξη της αντίστασης του λαού, ιδιαίτερα του ΕΛΑΣ, σημειώνοντας:

«Τα Μουζακάτα εξελίσσονται όλο αυτό το διάστημα σε μια από τις έδρες του αντάρτικου. Με έδρα το χωριό, εφοδιάζονται αντάρτες με τρόφιμα, αποθηκεύεται οπλισμός στις φυσικές κρυψώνες της περιοχής, κατασκευάζονται παρατηρητήρια και οργανώνονται συσκέψεις αντάρτικων ομάδων και συσκέψεις γυναικών. Μεταπολεμικοί κατάλογοι συνταγμένοι από οργανώσεις αντιστασιακών καταγράφουν πολλούς κατοίκους της περιοχής ως πρωτεργάτες της Εθνικής Αντίστασης και του ΕΛΑΣ Κεφαλονιάς. Με λίγα λόγια, οι περισσότεροι άνθρωποι της περιοχής δε σκέφτηκαν να φυλάξω τον εαυτό μου, το χωριό μου και κάτι θα γίνει, να ζήσω εγώ και ας πεθάνουν οι άλλοι -αυτή ήταν πάντοτε η ρητορική των δωσίλογων. Παρότι, αγαπούσαν τον τόπο τους, τις οικογένειές τους, τη ζωή τους, κατανόησαν ότι η Κατοχή δε μπορεί να νικηθεί μόνη της ή τουλάχιστον το ένστικτο και η ψυχή τους αυτό τους έδειξε.

Αυτή η αντιστασιακή δραστηριότητα και το ξεδίπλωμά της και στα Μουζακάτα και σε όλη την Ελλάδα βοηθούσε τους κατοίκους, έσωζε τα υπάρχοντά τους, τις σοδειές τους, στερούσε υλικό, υποδομές, ανθρώπινο δυναμικό από τους κατακτητές, κλόνιζε την Κατοχή, παρήγαγε εν γένει αποτελέσματα. Σε αυτήν τη δραστηριότητα σχεδίαζαν να θέσουν φραγμό με την πυρπόληση των Μουζακάτων οι Γερμανοί. Τη ζημιά που πάθαιναν θέλησαν να σταματήσουν. Άλλωστε η ίδια η αιτιολογική προκήρυξη των κατοχικών αρχών, αναφορικά με τα Μουζακάτα πιστοποιεί μεταξύ ψευδολογιών ότι η επίθεση αποφασίστηκε, επειδή το σύνολο σχεδόν του χωριού συμμετείχε σε αντιστασιακές οργανώσεις, ”αντάρτικες συμμορίες” όπως τις αποκαλεί».

Αναφερόμενος στην καταστροφής του χωριού, υπογράμμισε: «Το σχέδιο των κατοχικών αρχών ήταν κυνικό, κτηνώδες αλλά συνειδητό και υπολογισμένο. Πιο συγκεκριμένα, στρατεύματα μετακινούνται στις 22 Απρίλη από το Αργοστόλι στη Σάμη. Οι Γερμανοί ενημερώνονται από ένα συνεργάτη τους, κρατούμενο νωρίτερα του ΕΛΑΣ. Οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις γίνονται επίσης, όταν ο ΕΛΑΣ συλλαμβάνει στέλεχος της Π.Ο.Κ., διορισμένο διευθυντή νομαρχίας από τη δωσίλογη κυβέρνηση. Τις πρώτες ώρες της επομένης μέρας πλησιάζουν από 3 πλευρές, σχηματίζουν ένα ”πέταλο”, γύρω από το χωριό. 7 π.μ. εισβάλουν, καταχρώνται την παραγωγή και τον όποιο υλικό εξοπλισμό διέθετε κάθε οικογένεια, διασκορπίζουν όσα δεν τους χρειάζονται, αναζητούν οπλισμό, ανατινάζουν την εκκλησία, περιχύνουν με βενζίνη τα σπίτια. Το χωριό καιγόταν όλη μέρα. 4 κάτοικοι συλλαμβάνονται: Γιάννης Γρηγοράτος, Γιάννης Μουρίκης, Αριστομένης και Πέτρος Μιχαλάτος εκτελούνται συμβολικά της 1η Μαίου, μέρα της εργατικής πρωτομαγιάς. Σύμφωνα με μαρτυρία ο Πέτρος Μιχαλάτος, πριν εκτελεστεί δηλώνει περήφανος και ως Έλληνας και ως Επονίτης. Κατά την επιχείρηση ντόπιοι συνεργάτες των Γερμανών πληροφορούν, υποδεικνύουν και ενδεχομένως πλιατσικολογούν. Στο στόχαστρο των Γερμανών θα βρεθούν την ίδια περίοδο κτίσματα και σε άλλα χωριά της περιοχής, κυρίως στα Αλευράτα.

Οι περισσότεροι κάτοικοι, όπως και οι ευρισκόμενοι στο χωριό Ελασίτες, επιβιώνουν, χάρη και στο πνεύμα αλληλεγγύης, το οποίο στο μέτρο του δυνατού υφίσταται. Αρχικά, οι χωρικοί ειδοποιούνται για την κίνηση των Γερμανών από τα φυλάκια του ΕΛΑΣ και από κατοίκους των πιο κάτω χωριών και έτσι οι περισσότεροι δεν βρίσκονται στο χωρίο κατά την είσοδο των Γερμανών. Μετά την καταστροφή πάλι και την αντίξοη παραμονή τους στην ύπαιθρο, φιλοξενούνται σε άλλα χωριά, μοιράζονται μεταξύ τους τρόφιμα, διεξάγεται κάποιος υπέρ τους έρανος στο υπόλοιπο νησί. Όλα τα παραπάνω και πιο συγκεκριμένα η γεωγραφική θέση του χωριού, η διαφυγή και κυρίως η αντοχή των κατοίκων ή ακόμη ο ηρωισμός τους, ερμηνεύουν και το προσωνύμιο ”Μικρό Σούλι”, το οποίο δίνεται στα Μουζακάτα σε βιβλία, αφιερώματα και προφορικές αφηγήσεις».

Επίσης, αναφέρθηκε στην καταστροφή του χωριού την περίοδο 1843-49 από τους Άγγλους τότε κατακτητές, επειδή πρωταγωνίστησαν στον αγώνα για την απελευθέρωση και την Ένωση με την Ελλάδα.

«Συνεχίζουμε με μεγαλύτερη ορμή και γνώση. Προχωράμε με αισιοδοξία και αποφασιστικότητα. Η εποχή μας είναι εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό. Η Αντιφασιστική Νίκη των Λαών απέδειξε ότι καμιά εξουσία δεν είναι άτρωτη απέναντι στις μαζικά οργανωμένες και εξοπλισμένες εργατικές – λαϊκές δυνάμεις. Πορευόμαστε με έναν και μόνο σκοπό: Να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις των καιρών, να οικοδομήσουμε τη μεγάλη αντικαπιταλιστική συμμαχία που θα αντιπαλέψει την αντεργατική – αντιλαϊκή πολιτική. Θα βάλει τέλος στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού, στους πολέμους, στις κρίσεις, στην εκμετάλλευση, στη φτώχεια, στην ανεργία, στην καταπίεση. Για να δικαιωθούν οι αγώνες και οι θυσίες των παλιότερων γενιών, για να ανοίξει ο δρόμος και να εκπληρωθούν τα όνειρα και οι σύγχρονες ανάγκες του λαού και των νέων με την εργατική – λαϊκή νίκη!», σημείωσε.

Στα πλαίσια των εκδηλώσεων τέλος για την 9η Μάη και τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, η ΤΕ Κεφαλονιάς – Ιθάκης πρόβαλε το βράδυ του Σαββάτου το ντοκιμαντέρ της ΚΕ του ΚΚΕ «Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος – 80 Χρόνια μετά».

Ημερίδα για τις γερμανικές αποζημιώσεις στις 14 Μάη

Νέα Παραρτημάτων, Σημαντική 13 Μαΐου, 2025

 

Ημερίδα για τις γερμανικές αποζημιώσεις διοργανώνει η ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ την Τετάρτη 14 Μάη.

Η ημερίδα θα γίνει στις 6 μ.μ. στην αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου «Γιάννης Ρίτσος» στο Αιγάλεω.

Το πρόγραμμα έχει ως εξής:

Κεντρική εισήγηση από την ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ

Ομιλίες:

  • Τι πλήρωσαν ΟΔΓ. και Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας. Τι πλήρωσε στην Ελλάδα η ΟΔΓ και τι λέει σήμερα. Νίκος Παπαγεωργάκης, Ιστορικός, υπεύθυνος του Επιμορφωτικού Κέντρου Χαρίλαος Φλωράκης.
  • «Οι οφειλόμενες Γερμανικές υποχρεώσεις και η “αλλαγή” της ιστορίας». Γιώργος Μαργαρίτης, Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ.
  • 80 χρόνια από τη Διάσκεψη του Πότσνταμ: Οι πολεμικές επανορθώσεις-αποζημιώσεις και οι διεθνείς οργανισμοί. Νότης Μαριάς, πρώην ανεξάρτητος ευρωβουλευτής και βουλευτής Ηρακλείου, Καθηγητής Θεσμών της ΕΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.
  • Το Ελληνογερμανικό ταμείο για το Μέλλον, τα προγράμματα και οι στόχοι του. Το νήμα που τα συνδέει με το ιστορικό παρελθόν της Γερμανίας. Φιλιώ Τόλια, Διδάκτορας Ιστορικός, συνεργάτης του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ.
  • Η Ηθική υποχρέωση της Γερμανίας για την αποκατάσταση των εγκλημάτων σε βάρος του Λαού. Διονύσης Δρόσος, Ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ.
  • Η δράση του ΚΚΕ στα πλαίσια της ΕΕ για τις πολεμικές επανορθώσεις-αποζημιώσεις. Λευτέρης Νικολάου – Αλαβάνος, ευρωβουλευτής του ΚΚΕ.
  • Το πόρισμα της Βουλής και η αξία του. Διαμάντω Μανωλάκου, βουλευτής ΚΚΕ.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ Η 9η Μάη – ένα κάλεσμα για πάλη, αντίσταση και νίκη των λαών!

Νέα Παραρτημάτων 12 Μαΐου, 2025

Συνάντηση των Κομμάτων της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Δράσης, με θέμα «80 χρόνια από τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών. Συμπεράσματα και σημασία σήμερα» πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή στο Βερολίνο.

Την εισαγωγική ομιλία έκανε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, που επισκέπτεται τη Γερμανία επικεφαλής αντιπροσωπείας του Κόμματος στην οποία συμμετέχουν ακόμα οι Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ, Ζήσης Λυμπερίδης, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ και Ελισαίος Βαγενάς, μέλος της ΚΕ.

Στη συνάντηση πήραν μέρος τα εξής 12 κόμματα της Ευρώπης: Κόμμα Εργασίας Αυστρίας, Κομμουνιστικό Επαναστατικό Κόμμα Γαλλίας, ΚΚ Ελλάδας, Ελβετικό ΚΚ, Κόμμα Εργατών Ιρλανδίας, ΚΚ Εργαζομένων Ισπανίας, Κομμουνιστικό Μέτωπο Ιταλίας, Νέο ΚΚ Ολλανδίας, Ένωση Κομμουνιστών Ουκρανίας, ΚΚ Σουηδίας, ΚΚ Τουρκίας, Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Φινλανδίας.

Μετά το πέρας των εργασιών της συνάντησης εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

«Στις 9 Μαΐου 1945 συμπληρώνονται 80 χρόνια από τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των λαών, όταν ναζιστική Γερμανία παραδόθηκε και οι λαοί του κόσμου με τον καθοριστικό ρόλο του Κόκκινου Στρατού, και της ΕΣΣΔ, υπό την ηγεσία του ΠΚΚ(μπ) ως οργανωτή και εμπνευστή αυτής της πάλης, γονάτισαν τον φασισμό σε όλη την Ευρώπη. Δεν ήταν απλώς μια στρατιωτική νίκη. Ήταν ένας θρίαμβος της εργατικής τάξης, των κομμουνιστών και των ανταρτών, των απλών ανθρώπων που, μέσω της οργανωμένης πάλης, αντιστάθηκαν στην πιο βίαιη έκφραση του καπιταλισμού.

Η Σοβιετική Ένωση διαδραμάτισε κεντρικό και αποφασιστικό ρόλο στην ήττα του φασισμού. Με τις τεράστιες θυσίες των εργατών, των αγροτών και των στρατιωτών, ο Κόκκινος Στρατός συνέτριψε τη φασιστική πολεμική μηχανή. Πάνω από 27 εκατομμύρια Σοβιετικοί έχασαν τη ζωή τους, εκατομμύρια από αυτούς πέφτοντας στη μάχη. Δεν ήταν εκστρατεία κατακτητική αλλά απελευθερωτική μέσω της ταξικής πάλης, που διεξήχθη ενάντια σε ένα σύστημα οργανωμένου τρόμου που υποστηριζόταν από το μονοπωλιακό κεφάλαιο.

Ο φασισμός δεν εμφανίστηκε τυχαία. Προέκυψε από μια βαθιά αντίφαση: την ανάγκη του καπιταλισμού να διατηρήσει την εξουσία εν μέσω της αυξανόμενης εξέγερσης της εργατικής τάξης. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, οι καπιταλιστές σε όλη την Ευρώπη φοβήθηκαν την εξάπλωση του σοσιαλισμού. Ως απάντηση, χρηματοδότησαν και ενδυνάμωσαν τις φασιστικές δυνάμεις σε παγκόσμιο επίπεδο για να συντρίψουν τα συνδικάτα, να θέσουν εκτός νόμου τους κομμουνιστές και να καταστείλουν κάθε μορφή αντίστασης της εργατικής τάξης. Ο φασισμός δεν ήταν ένα διάλειμμα από τον καπιταλισμό, ήταν ο καπιταλισμός χωρίς τη φιλελεύθερη μάσκα του, που υπερασπιζόταν τον εαυτό του με ωμή βία.

Σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη και σε άλλες περιοχές υπό τον έλεγχο του Άξονα, η εργατική τάξη οργάνωσε υπόγεια δίκτυα αντίστασης, ένοπλο αγώνα, εξεγέρσεις και μαζικές κινητοποιήσεις. Η πάλη τους ήταν διεθνιστική και αντιιμπεριαλιστική. Ωστόσο, οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, πολλές από τις οποίες αρχικά ήταν κατευναστικές ή συνεργάστηκαν με τον φασισμό, προσπάθησαν έκτοτε να σβήσουν αυτή την κληρονομιά. Τα ιστορικά στοιχεία είναι σαφή: χωρίς τη Σοβιετική Ένωση και το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, ο φασισμός δεν θα είχε ηττηθεί.

Το τέλος του πολέμου έφερε μόνο μια ψευδαίσθηση ειρήνης και δικαιοσύνης,  καλύπτοντας τη συνεχιζόμενη βία, την εκμετάλλευση και την ανισότητα. Ενώ οι φασιστικοί στρατοί ηττήθηκαν, η κυρίαρχη καπιταλιστική τάξη ανασυντάχθηκε γρήγορα. Μεταπήδησαν από τον ανοιχτό φασισμό σε ανανεωμένες μορφές ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας. Οι ναζί εντάχθηκαν άμεσα στο ΝΑΤΟ και στις μυστικές υπηρεσίες, με πιο διαβόητη την ”Επιχείρηση Paperclip”, που μετέφερε ναζί επιστήμονες σε στρατιωτικά και διαστημικά προγράμματα των ΗΠΑ, και την Gladio, το μυστικό παραστρατιωτικό δίκτυο του ΝΑΤΟ που όπλιζε και προστάτευε φασιστικές ομάδες σε όλη την Ευρώπη για να καταστείλει τα κομμουνιστικά και εργατικά κινήματα σε όλο τον κόσμο. Τα αντι-αποικιακά κινήματα, από το Βιετνάμ έως την Αλγερία, αντιμετωπίστηκαν με βίαιη καταστολή από τις ίδιες τις δυνάμεις που ισχυρίζονταν ότι υπερασπίζονται την ελευθερία.

Αυτή η μεταπολεμική ιμπεριαλιστική επίθεση  δεν ήταν ιστορικό ατύχημα. Αποκάλυψε τα διαρκή ταξικά συμφέροντα του κεφαλαίου: να αποκαταστήσει τον έλεγχο, να καταστείλει την επανάσταση και να διατηρήσει την παγκόσμια κυριαρχία, τον έλεγχο των αγορών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Και σήμερα, οι ίδιες ταξικές δυνάμεις συνεχίζουν την επίθεσή τους, όχι μόνο μέσω του πολέμου και της εκμετάλλευσης, αλλά και μέσω της παραποίησης της ιστορίας.

Η 9η Μαΐου έχει κυνικά μετονομαστεί σε «Ημέρα της Ευρώπης» από την ΕΕ, σε μια προσπάθεια να αποσυνδέσει το γεγονός από τις επαναστατικές, εργατικές ρίζες του. Είναι σε εξέλιξη μια συντονισμένη εκστρατεία ιστορικού ρεβιζιονισμού, που ανιστόρητα εξισώνει τον φασισμό με τον κομμουνισμό, διαγράφει τον Κόκκινο Στρατό και παρουσιάζει το ΝΑΤΟ και την ΕΕ ως κληρονόμους των αντιφασιστικών αξιών. Αυτή δεν είναι ημέρα μνήμης, είναι ιδεολογικός πόλεμος με στόχο τον αφοπλισμό των μελλοντικών γενεών.

Ταυτόχρονα, βλέπουμε τις αντιδραστικές δυνάμεις με φασιστικές ρίζες να κερδίζουν δύναμη σε όλη την Ευρώπη. Δεν πρόκειται για μια αυθόρμητη απειλή, αλλά για ένα εργαλείο της κυρίαρχης τάξης. Σε περιόδους κρίσης, η αστική τάξη καλλιεργεί αντιδραστικές δυνάμεις ως μέσο ελέγχου της λαϊκής αντίστασης. Οι μετανάστες γίνονται αποδιοπομπαίοι τράγοι. Ψηφίζονται αντικομμουνιστικοί νόμοι. Η αλληλεγγύη προς την Παλαιστίνη ποινικοποιείται. Οι ίδιες δυνάμεις που κάποτε ενδυνάμωσαν τον φασισμό, τώρα ασκούν καταστολή και αντικομμουνιστική βία με νέες μορφές.

Ογδόντα χρόνια μετά, τα διδάγματα της 9ης Μαΐου δεν περιορίζονται στο παρελθόν. Οι αντιφάσεις που οδήγησαν στον φασισμό, τον καπιταλισμό σε κρίση, την καταστολή της επανάστασης, τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, εξακολουθούν να υπάρχουν σήμερα. Η πάλη ενάντια στον φασισμό πρέπει επομένως να βασίζεται στην πάλη ενάντια στο σύστημα που τον γεννά. Ο αντιφασισμός που δεν αμφισβητεί τον καπιταλισμό αφομοιώνεται από το σύστημα. Ο αληθινός αντιφασισμός είναι ταξικός, διεθνιστικός και αγωνίζεται ενάντια στον καπιταλισμό, για την εξουσία της εργατικής τάξης, τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

Πουθενά δεν είναι αυτό πιο ξεκάθαρο από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Πρόκειται για μια σύγκρουση μεταξύ ιμπεριαλιστικών μπλοκ που ανταγωνίζονται για την κυριαρχία τον έλεγχο των αγορών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών.  Το ΝΑΤΟ, η ΕΕ και οι Ηνωμένες Πολιτείες οπλίζουν ένα καπιταλιστικό καθεστώς στην Ουκρανία, ενώ εξυμνούν νεοναζιστικές ομάδες όπως το Τάγμα Αζόφ. Εν τω μεταξύ, το καπιταλιστικό κράτος της Ρωσίας οικειοποιείται και χρησιμοποιεί επιλεκτικά τα σύμβολα της Σοβιετικής Ένωσης για να καλύψει τις δικές του ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες, ενώ καταστέλλει τα αντιπολεμικά αιτήματα και καπηλεύεται τα φιλοσοβιετικά αισθήματα, που είναι ακόμα δημοφιλή στη συνείδηση των μαζών στη Ρωσία κι άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες.

Και οι δύο πλευρές χρησιμοποιούν την ιστορία για να δικαιολογήσουν την επιθετικότητα. Και οι δύο εκπροσωπούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Η εργατική τάξη δεν κερδίζει τίποτα από αυτόν τον πόλεμο. Η μόνη θέση αρχής είναι να αντιταχθούμε σε όλα τα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα και να οικοδομήσουμε την ανεξάρτητη δύναμη των εργαζομένων, την αυτοτελή πολιτική πάλη, για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου.

Για να κατανοήσουμε πραγματικά την 9η Μαΐου, πρέπει να εξετάσουμε την ταξική πάλη και τις υλικές συνθήκες που την διαμόρφωσαν. Αυτό μας δείχνει ότι οι δυνάμεις που έδωσαν ώθηση στον φασισμό και, συμμετείχαν στον πόλεμο εξακολουθούν σήμερα να υπερασπίζονται τα συμφέροντα των μονοπωλίων.  Η αντιφασιστική νίκη του 1945 δεν επετεύχθη με ουδετερότητα ή κοινοβουλευτικά καλέσματα, αλλά με επαναστατική πάλη, που σφυρηλατήθηκε στα χαρακώματα, τα εργοστάσια και τα μέτωπα των ανταρτών. Σήμερα, καθώς η ΕΕ στρατιωτικοποιείται, οι αντιδραστικές μεταναστευτικές πολιτικές σκληραίνουν και η αντίσταση ποινικοποιείται, τα ίδια εργαλεία της ταξικής κυριαρχίας ακονίζονται. Πρέπει να χτιστεί ένα πραγματικό αντιιμπεριαλιστικό – αντιπολεμικό κίνημα, όχι βασισμένο σε ηθικολογικές εκκλήσεις, αλλά στηριγμένο στην υλική πραγματικότητα. Δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη υπό τον ιμπεριαλισμό. Ο αφοπλισμός δεν μπορεί να προέλθει από το εσωτερικό του ΝΑΤΟ. Η δικαιοσύνη δεν μπορεί να προκύψει από ένα σύστημα που βασίζεται στην εκμετάλλευση. Μόνο ένα κίνημα ριζωμένο στις ανάγκες και τη δύναμη της εργατικής τάξης, ριζωμένο στις κομμουνιστικές αρχές και την οργάνωση της εργατικής τάξης, μπορεί να αντιμετωπίσει την αλήθεια και να αγωνιστεί για την πραγματική απελευθέρωση.

Ο φασισμός δεν είναι μια ιστορική εξαίρεση, είναι ο καπιταλισμός σε σήψη, που στρέφεται στον τρόμο για να διατηρηθεί. Για να τον νικήσουμε ξανά, πρέπει να νικήσουμε το σύστημα που τον τροφοδοτεί. Αυτό σημαίνει την οικοδόμηση της ταξικής δύναμης μέσω της συλλογικής οργάνωσης των εργαζομένων, της νεολαίας, των μεταναστών και όλων των καταπιεσμένων λαών σε ένα ενωμένο μέτωπο ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο και την εκμετάλλευση. Σημαίνει την ενίσχυση των Κομμουνιστικών Κομμάτων που εκπροσωπούν πραγματικά τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και ηγούνται της πάλης ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την εκμετάλλευση.

Η 9η Μαΐου πρέπει να αποκατασταθεί, όχι ως μια αόριστη γιορτή της ”ειρήνης”, αλλά ως μια ημέρα πολιτικής σαφήνειας και συλλογικής μνήμης. Πρέπει να διδάξουμε την αλήθεια της, να τιμήσουμε τους πεσόντες συντρόφους μας και να μάθουμε από τις αντιφάσεις της. Η ιστορία δεν είναι ουδέτερη, διαμορφώνεται στην ταξική πάλη. Οι ίδιες δυνάμεις που διαστρεβλώνουν το παρελθόν σήμερα το κάνουν για να διαμορφώσουν το μέλλον προς όφελός τους. Δεν πρέπει να το επιτρέψουμε.

Καθώς οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις προετοιμάζονται για νέους πολέμους και το κεφάλαιο ενισχύει την κυριαρχία του σε κάθε πτυχή της ζωής, το καθήκον μας είναι επείγον. Οι συνθήκες που οδήγησαν στον φασισμό επανεμφανίζονται, επειδή το σύστημα που τις δημιούργησε δεν καταργήθηκε ποτέ. Αλλά οι λαοί παλεύουν. Οι αντιφάσεις του καπιταλισμού οξύνονται. Νέες γενιές μπαίνουν στον αγώνα. Ας αποτίσουμε φόρο τιμής μέσω της δράσης. Ας θυμηθούμε μέσω της οργάνωσης. Ας μην είναι η 9η Μαΐου μόνο μια μέρα μνήμης, αλλά ένα κάλεσμα για πάλη, αντίσταση και νίκη!».

Η εισαγωγική ομιλία του Δ. Κουτσούμπα στη Συνάντηση των Κομμάτων της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Δράσης

Νέα Παραρτημάτων 12 Μαΐου, 2025

Τιμάμε την Αντιφασιστική Νίκη, αντλούμε συμπεράσματα, διαφυλάσσουμε την επαναστατική σπίθα για τον σοσιαλισμό

Την εισαγωγική ομιλία στη Συνάντηση των Κομμάτων της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Δράσης, με θέμα «80 χρόνια από τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών. Συμπεράσματα και σημασία σήμερα», στο Βερολίνο, έκανε την Παρασκευή το πρωί ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Στη συνάντηση πήραν μέρος τα εξής 12 κόμματα της Ευρώπης: Κόμμα Εργασίας Αυστρίας, Κομμουνιστικό Επαναστατικό Κόμμα Γαλλίας, ΚΚ Ελλάδας, Ελβετικό ΚΚ, Κόμμα Εργατών Ιρλανδίας, ΚΚ Εργαζομένων Ισπανίας, Κομμουνιστικό Μέτωπο (Ιταλία), Νέο ΚΚ Ολλανδίας, Ένωση Κομμουνιστών Ουκρανίας, ΚΚ Σουηδίας, ΚΚ Τουρκίας, Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Φινλανδίας.

Η εισαγωγική ομιλία του Δ. Κουτσούμπα στη Συνάντηση των Κομμάτων της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Δράσης

«Αγαπητοί σύντροφοι,

Πριν ακριβώς από 80 χρόνια, εδώ στην πόλη που βρισκόμαστε, στο Βερολίνο, ανέμιζε η Κόκκινη Σημαία, το λάβαρο του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους, της Σοβιετικής Ενωσης, που είχε υψωθεί θριαμβευτικά στο Ράιχσταγκ την Πρωτομαγιά του 1945, σηματοδοτώντας τη συντριβή των φερόμενων και ως “αήττητων στρατευμάτων του ναζιστικού γερμανικού κράτους”. Ξημερώνοντας η 9η Μάη του 1945, η Γερμανία συνθηκολόγησε άνευ όρων.

Το ΚΚΕ τιμά όσες και όσους πάλεψαν, δίνοντας και τη ζωή τους για τη συντριβή του φασισμού και του ιμπεριαλιστικού άξονα κρατών που τον απάρτιζαν στη φάση εκείνη.

Τιμάμε και υπερασπιζόμαστε από την κατάφωρη διαστρέβλωση την τεράστια προσφορά της Ενωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ) και του Κόκκινου Στρατού, που σήκωσαν το κύριο βάρος του πολέμου, καθώς και τα Κομμουνιστικά Κόμματα, όπου Γης, που ηγήθηκαν των εθνικοαπελευθερωτικών – αντιιμπεριαλιστικών αγώνων.

Το ΚΚΕ είναι περήφανο που υπήρξε ο εμπνευστής, ο οργανωτής και κύριος αιμοδότης της μεγάλης ΕΑΜικής Αντίστασης του λαού μας.

Η νίκη της Σοβιετικής Ένωσης κατά της ναζιστικής Γερμανίας και των συμμάχων της επιτεύχθηκε χάρη στον ρόλο της εργατικής σοβιετικής εξουσίας στη δημιουργία και στην οργάνωση της αμυντικής θωράκισης της Σοβιετικής Ένωσης. Στα πλεονεκτήματα που προσφέρουν η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο των λαϊκών μαζών, με ηγέτιδα δύναμη την εργατική τάξη. Στον ρόλο του Κομμουνιστικού Κόμματος ως επαναστατικής εργατικής πρωτοπορίας. Για όλα αυτά αποτελεί ένα τεράστιο ιστορικό δίδαγμα για το παρόν και το μέλλον του επαναστατικού κινήματος.

Θα ήταν αδύνατη η σωτηρία της Σοβιετικής Ένωσης, αν δεν είχε διανύσει, στα μόλις 20 χρόνια από τη λήξη του εμφυλίου πολέμου που ακολούθησε την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, μια τεράστια απόσταση στον δρόμο της συνειδητά σχεδιασμένης κοινωνικοοικονομικής και πολιτιστικής ανάπτυξης, της σοσιαλιστικής οικοδόμησης.

Η σοβιετική εποποιία έχει κληρονόμους όσους αγωνίζονται για την εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού – κομμουνισμού

Η σοβιετική εποποιία έχει κληρονόμους όλους όσοι αγωνίζονται για την εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού – κομμουνισμού. Δεν ανήκει σε αστικές κυβερνήσεις τύπου Πούτιν, στυλοβάτες του σημερινού ρωσικού μονοπωλιακού καπιταλισμού, που καπηλεύονται την 9η Μάη για να θωρακίζουν ιδεολογικά την εξουσία της αστικής τάξης, βάζοντας στο λαθρεμπόριο ιδεών τη θυσία εκατομμυρίων κομμουνιστών και κομμουνιστριών και αποκρύπτοντας ποιοι και γιατί δημιούργησαν τον σοβιετικό άθλο.

Από την άλλη, εκείνες οι αστικές τάξεις των χωρών του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που σήμερα συγκρούονται στα εδάφη της Ουκρανίας με τους Ρώσους καπιταλιστές για τον ορυκτό πλούτο, την Ενέργεια, τους αγωγούς, την εύφορη γη, τα μερίδια των αγορών κ.ά., επιχειρούν να ταυτίσουν την ΕΣΣΔ με τη σημερινή αστική Ρωσία, η οποία είναι και δικό τους δημιούργημα. Έτσι, επικαλούμενες και τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, προσπαθούν να σβήσουν από τη μνήμη την 9η Μάη 1945, παραχαράσσουν το περιεχόμενό της, αντιστρέφουν την ιστορική αλήθεια.

Ωστόσο, ο παροξυσμός τους τα τελευταία 3 χρόνια του πολέμου δεν μπορεί να κρύψει πως σε αυτές τις “ράγες” βάδιζαν και πριν από αυτόν, αφού η αμαύρωση της ΕΣΣΔ, του Κόκκινου Στρατού και των αντάρτικων κινημάτων αποτελούσαν και αποτελούν χρόνια τώρα συστατικό της αντικομμουνιστικής – αντισοσιαλιστικής προπαγάνδας τους. Επιδιώκουν έτσι να κρύψουν την οργανική διασύνδεση που έχει το τερατούργημα του ναζισμού – φασισμού με τον μονοπωλιακό καπιταλισμό και τις μεγάλες ευθύνες όλων των αστικών -φιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατικών – κομμάτων. Στις πρώτες θέσεις αυτής της μεθοδευμένης βρώμικης εκστρατείας βρίσκεται η καπιταλιστική ένωση των χωρών της Ευρώπης, η αντιδραστική Ευρωπαϊκή Ένωση, που πριν τον πόλεμο προχώρησε στην ονομασία της 9ης Μάη σε “Μέρα της ΕΕ”!

Συμπεράσματα από την Ιστορία του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος

Το ΚΚΕ μελετά την Ιστορία του, την Ιστορία του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος. Αντλεί αναγκαία και χρήσιμα συμπεράσματα από αυτήν, μεταξύ άλλων και για τις αιτίες, τις συνθήκες και τα αποτελέσματα του Β’ Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού Πολέμου.

Θα ήθελα, λοιπόν, εδώ σε αυτήν την επίκαιρη εκδήλωση της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Δράσης, να σταθώ σύντομα σε ορισμένα ζητήματα, που, κατά την άποψη του ΚΚΕ, σχετίζονται και με τα τρέχοντα ιδεολογικά και πολιτικά καθήκοντα των Κομμουνιστικών Κομμάτων, στις σημερινές συνθήκες όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και την επιδίωξη των αστικών τάξεων να υποτάξουν ιδεολογικά τους λαούς στους σχεδιασμούς τους.

Πρώτον, ο φασισμός γεννιέται στα σπλάχνα του καπιταλιστικού συστήματος και δεν είναι απλά ένα αποτέλεσμα μιας μορφής διαχείρισης του συστήματος, π.χ. της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, όπως ισχυρίζονται οι οπορτουνιστικές και σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις στην Ευρώπη και γενικότερα.

Είναι η ίδια “ασθένεια” του καπιταλιστικού συστήματος και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ο ίδιος ο φασισμός αποτελεί μορφή άσκησης της εξουσίας των μονοπωλίων. Υπερασπίζεται την καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Ιδιαίτερα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, φτώχειας, ανεργίας και φθοράς των αστικών κοινοβουλευτικών κομμάτων, η αστική τάξη αξιοποιεί πολλαπλά τα ναζιστικά κόμματα ως προκεχωρημένα φυλάκια εξυπηρέτησης των συμφερόντων της. Αξιοποιεί τη ναζιστική – φασιστική δράση που, με τον ακραίο εθνικισμό και τη δήθεν “αλληλεγγύη”, ρίχνει δίχτυα ενσωμάτωσης λαϊκών δυνάμεων, ανέργων, κατεστραμμένων μικροαστικών στρωμάτων.

Γι’ αυτό και το ΚΚΕ, με την πείρα ενός και πλέον αιώνα, αγώνων και θυσιών για τον λαό και τον σοσιαλισμό, αναδεικνύει την ανάγκη του σταθερού ιδεολογικού – πολιτικού μετώπου απέναντι σε οποιαδήποτε μορφή δικτατορίας του κεφαλαίου, όπως είναι και η ναζιστική – φασιστική. Αναδεικνύει πως ο φασισμός δεν ήταν στην ουσία ποτέ αντίπαλος του καπιταλισμού, αλλά έκφρασή του.

Υπογραμμίζει την επικαιρότητα όσων είχε προβάλει ο μεγάλος Γερμανός κομμουνιστής διανοητής Μπέρτολτ Μπρεχτ, που έγραφε πως “ο φασισμός δεν μπορεί να πολεμηθεί παρά σαν καπιταλισμός στην πιο ωμή και καταπιεστική του μορφή, σαν ο πιο θρασύς κι ο πιο δόλιος καπιταλισμός. Πώς, λοιπόν, τώρα να πει κάποιος αντίπαλος του φασισμού την αλήθεια για τον φασισμό όταν δεν θέλει να πει τίποτα για τον καπιταλισμό που τον προκαλεί;”.

Δεύτερον, ίδια είναι η “μήτρα” του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, των πολέμων που έγιναν στις δεκαετίες που μεσολάβησαν μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έως και τις μέρες μας στην Ουκρανία, στη Μέση Ανατολή. Κι αυτή η “μήτρα” είναι οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής, το καπιταλιστικό σύστημα στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι αστικές τάξεις αξιοποιούν ακόμη και σήμερα στους πολεμικούς σχεδιασμούς τους και εθνικιστικές, ακόμη και φασιστικές δυνάμεις, όπως βλέπουμε με τους νοσταλγούς του Μπαντέρα και τα Τάγματα του Αζόφ, στην Ουκρανία, ή με την “Ανώτατη Πολιτική Σχολή” του φασίστα φιλοσόφου Ιβάν Ιλίν, σε μεγάλο κρατικό Πανεπιστήμιο της ρωσικής πρωτεύουσας.

Όπως είναι γνωστό, για πολλά χρόνια οι προσπάθειες της ΕΣΣΔ να διαμορφωθεί ένα αντιχιτλερικό μέτωπο έπεφταν στο κενό. Έτσι, μόνο όταν σημειώθηκε στροφή στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (μετά τη Μάχη του Στάλινγκραντ) οι Αγγλοαμερικανοί σύναψαν με την ΕΣΣΔ αντιχιτλερική συμμαχία. Το γεγονός πως έγινε κατορθωτή αυτή η συμμαχία δεν σημαίνει ότι άλλαξε ο χαρακτήρας του πολέμου, ο οποίος παρέμενε ιμπεριαλιστικός. Ούτε αυτός έγινε δίκαιος για όλες τις δυνάμεις της αντιχιτλερικής συμμαχίας.

Εκτιμούμε πως ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν δίκαιος μόνο από την πλευρά της ΕΣΣΔ, που αγωνιζόταν για την υπεράσπιση της εργατικής, της σοσιαλιστικής εξουσίας, καθώς και από την πλευρά των αντιστασιακών κινημάτων που μάχονταν κατά της φασιστικής κατοχής, για την επιβίωση και την προκοπή του λαού τους.

Για τη Βρετανία, τις ΗΠΑ, τις δυνάμεις που έχουν τις δικές τους ευθύνες για τη γέννηση και επικράτηση του φασισμού στη Γερμανία, ο πόλεμος ήταν άδικος, ιμπεριαλιστικός, γιατί στόχευε στη διατήρηση και επέκταση του ρόλου που είχαν εξασφαλίσει στο ιμπεριαλιστικό σύστημα εξαιτίας της νίκης τους στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όπως, βέβαια, και για την άλλη πλευρά, για τον φασιστικό Άξονα, ο πόλεμος ήταν ιμπεριαλιστικός και άδικος γιατί στόχευε στην ανατροπή του συσχετισμού δυνάμεων που είχε διαμορφωθεί μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Και οι δύο αντίπαλες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες ανταγωνίζονταν εξίσου για την κατοχύρωση των κερδών και των γεωπολιτικών τους συμφερόντων. Και οι δύο βαρύνονται με μεγάλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Ενδεικτικά, ο φασιστικός Άξονας πρωτοστάτησε στις μαζικές εκτελέσεις και εκκαθαρίσεις, αλλά και οι ΗΠΑ και η Αγγλία βομβάρδισαν τη Δρέσδη και χρησιμοποίησαν πυρηνικά όπλα στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι, χωρίς να υπάρχει στρατιωτική αναγκαιότητα, μόνο και μόνο για να προειδοποιήσουν την ΕΣΣΔ, επιδιώκοντας να επιβάλουν τον δικό τους πολιτικό σχεδιασμό στις μεταπολεμικές εξελίξεις.

Για όλες τις αστικές δυνάμεις που συμμετείχαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εκείνος ο πόλεμος ήταν άδικος.

Κι αυτό το συμπέρασμα έχει σήμερα ιδιαίτερη αξία, μιας και διάφορες αστικές δυνάμεις, από τη ρωσική κυβέρνηση, που διακηρύσσει ότι παλεύει τον ουκρανικό φασισμό, έως τη γερμανική σοσιαλδημοκρατία που υποστηρίζει ότι μάχεται το ρατσιστικό, φιλοφασιστικό AFD, ντύνονται με την “προβιά” του “αντιφασισμού”, επιδιώκοντας να κρύψουν τους πραγματικούς ληστρικούς σκοπούς των αντιμαχόμενων πλευρών στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που διεξάγεται στην Ουκρανία.

Τρίτον, σήμερα, στο φόντο των νέων παγκόσμιων συγκρούσεων, δεν λείπουν ανυπόστατοι παραλληλισμοί που προκαλούν συγχύσεις. Ετσι ορισμένοι επιδιώκουν να παρουσιάσουν τη σημερινή Κίνα ως ανάλογο της ΕΣΣΔ την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου κι ενώ είναι πασιφανές πως εδώ και χρόνια στην Κίνα έχουν κυριαρχήσει οι καπιταλιστικές σχέσεις και αυτή ανταγωνίζεται σήμερα με τις ΗΠΑ για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Κάποιοι άλλοι αναπαράγουν τον λαθεμένο – κατά την άποψή μας – διαχωρισμό των αστικών κρατών, που εμφανίστηκε μετά το 7ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, σε “φασιστικά” και “δημοκρατικά”. Έχουμε εκτιμήσει ότι το 7ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς με τις κατευθύνσεις του διαχώριζε απόλυτα την “εξουσία” του χρηματιστικού κεφαλαίου από τα συμφέροντα του βιομηχανικού κεφαλαίου. Αντίστοιχα, διαχώριζε απόλυτα και τα καπιταλιστικά κράτη σε φασιστικά και δημοκρατικά. Ως συνέπεια αυτού του διαχωρισμού ιδεολογικοποιήθηκε η συμμαχία του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος με τμήμα αστικών δυνάμεων και κρατών, αδυνάτισε η ταξική ετοιμότητα απέναντι στην αντίπαλη τάξη.

Σήμερα στις γραμμές του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος κάποιοι αποδίδουν τον χαρακτηρισμό “φασιστικές” σε ορισμένες από τις ισχυρότερες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, όπως είναι οι ΗΠΑ και η ΕΕ, που “εξάγουν” στις άλλες τον φασισμό. Βεβαίως, μετά την εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ και τις στενές επαφές του με τη ρωσική ηγεσία, οι οπαδοί της αναπαλαίωσης αυτού του λαθεμένου διαχωρισμού βρίσκονται σε ορισμένη σύγχυση.

Στην πραγματικότητα, ο διαχωρισμός των κρατών του διεθνούς ιμπεριαλιστικού συστήματος σε φιλοφασιστικά – φιλοπόλεμα και μη συσκοτίζει την αιτία γέννησης και ισχυροποίησης του φασιστικού ρεύματος, που βρίσκεται στον ίδιο τον μονοπωλιακό καπιταλισμό και στο εσωτερικό της κάθε χώρας. Επιπλέον, οι εκκλήσεις να διαμορφώσουμε “αντιφασιστικά μέτωπα” σε αταξική κατεύθυνση, δηλαδή σε συμμαχίες χωρίς κοινωνικοταξικά κριτήρια, με όλους τους δήθεν “προοδευτικούς και τίμιους ανθρώπους”, είναι τελικά επιζήμιες για το κομμουνιστικό κίνημα. Όπως και τα διάφορα αποκαλούμενα αντιφασιστικά φόρουμ και “αντιφασιστικές διεθνείς”, με τη στήριξη αστικών κυβερνητικών δυνάμεων.

Η στάση αυτή οδηγεί τμήματα του κομμουνιστικού κινήματος και της εργατικής τάξης σε αφοπλισμό, σε παραίτηση από την ιστορική αποστολή τους και στη διαμόρφωση μιας γραμμής δήθεν “εξυγίανσης” του ιμπεριαλισμού από τις “φασιστικές δυνάμεις”. Στην πράξη, στο όνομα της αντιμετώπισης του φασισμού, ανοίγει ο ολισθηρός δρόμος για συνεργασία με τον οπορτουνισμό, με τη σοσιαλδημοκρατία, με την ίδια την αστική τάξη ή τμήματά της σε κάθε χώρα. Ανοίγει ο δρόμος επιλογής ιμπεριαλιστή, δηλαδή σε μια περιφερειακή ή γενικευμένη πολεμική σύγκρουση το εργατικό κίνημα να βρεθεί να στηρίζει συγκεκριμένες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, στο όνομα ότι οι άλλες είναι “φασιστικές”, και να βάζει έτσι “κάτω από ξένη σημαία” το ταξικό, εργατικό, κομμουνιστικό κίνημα.

Τέταρτον, προβλήματα ιδεολογικής και στρατηγικής ενότητας εκδηλώθηκαν σε όλη την πορεία της Κομμουνιστικής Διεθνούς σχετικά με τον χαρακτήρα της επανάστασης, τον χαρακτήρα του επερχόμενου πολέμου μετά την άνοδο του φασισμού στη Γερμανία και τη στάση απέναντι στη σοσιαλδημοκρατία.

Η διάλυση της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Μάης 1943), παρά τα προβλήματα ενότητας που αυτή είχε και ανεξάρτητα αν αυτή μπορούσε να διατηρηθεί ή όχι, στέρησε από το Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα το κέντρο και τη δυνατότητα συντονισμένα να επεξεργαστεί την επαναστατική στρατηγική για τη μετατροπή του αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την ξένη κατοχή σε αγώνα για την εξουσία, ως ενιαίο καθήκον που αφορούσε το κάθε Κομμουνιστικό Κόμμα στις συνθήκες της δικής του χώρας.

Πέμπτον, τα Κομμουνιστικά Κόμματα μπορούν να εκμεταλλευτούν τον ζωτικό χώρο που δημιουργούν οι ενδοαστικές και ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, για να αναπτύξουν τη δράση τους, μόνο όταν έχουν ξεκάθαρη την κοινή, αντεργατική – αντιλαϊκή ταυτότητα του συνόλου των αστικών μερίδων και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών και δεν αποσπώνται από τον στόχο της επαναστατικής ανατροπής της καπιταλιστικής εξουσίας.

Διατηρώντας, όμως, την ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική αυτοτέλειά τους. Διαφορετικά, ανακυκλώνουν και ανατροφοδοτούν τη διαίρεση της εργατικής τάξης και των συμμάχων της στα αντίπαλα αστικά και ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα.

Η Ιστορία διδάσκει ότι οι λαοί έχουν τη δύναμη να βγουν νικητές

Ολοκληρώνοντας αυτήν τη σύντομη εισαγωγική παρέμβαση, εκ μέρους του ΚΚΕ, θέλω να τονίσω πως το Κόμμα μας δεν αφαιρείται από τις σημερινές δύσκολες συνθήκες, τον παγκόσμιο αρνητικό συσχετισμό δύναμης, την κρίση στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα.

Η Ιστορία, όμως, μας διδάσκει πως οι λαοί έχουν τη δύναμη να αναμετρηθούν με τις δυσκολίες και τους αρνητικούς συσχετισμούς και να βγούνε νικητές. Αυτό έδειξε και η έκβαση της πολεμικής σύγκρουσης πριν από 80 χρόνια.

Κι αν κάτι θέλουμε να πούμε σε όσους σήμερα διαλέγουν τον δρόμο του συμβιβασμού, της ενσωμάτωσης στο σύστημα, είναι η επιγραφή που ο Λένιν είχε διαλέξει να βάλει στην εφημερίδα “Ισκρα”, την οποία ίδρυσε όταν βρισκόταν σε πολιτική εξορία εδώ στη Γερμανία (στο Μόναχο) το 1900, “Από τη σπίθα θα ανάψει η φλόγα”, που είχε παρθεί από ποίημα του επαναστάτη Δεκεμβριστή Αλεξάντρ Οντογέφσκι στον Αλεξάντρ Πούσκιν.

Κι αυτήν την επαναστατική σπίθα, μέσα στη θύελλα της αντεπανάστασης, των ιμπεριαλιστικών πολέμων και καπιταλιστικών κρίσεων, καλούμαστε σήμερα να διαφυλάξουμε τα κόμματα της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Δράσης. Γιατί, το μέλλον της ανθρωπότητας δεν είναι ο καπιταλισμός, αλλά ο νέος κόσμος, ο σοσιαλισμός!».

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΚΟ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ Δ. Κουτσούμπας: Η ιστορική αλήθεια επισφραγίστηκε στο Βερολίνο με την Κόκκινη Σημαία να τσακίζει τον ναζισμό και νικηφόρα να ανεμίζει

Νέα Παραρτημάτων 12 Μαΐου, 2025
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΚΟ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ

Δ. Κουτσούμπας: Η ιστορική αλήθεια επισφραγίστηκε στο Βερολίνο με την Κόκκινη Σημαία να τσακίζει τον ναζισμό και νικηφόρα να ανεμίζει

Μαζική, με μαχητικό πνεύμα αγωνιστικής ανάτασης η εκδήλωση που διοργάνωσε η ΚΟ Γερμανίας του ΚΚΕ και οι οργανώσεις Γερμανίας της ΚΝΕ στο Βερολίνο με θέμα: «80 χρόνια από την Αντιφασιστική Νίκη: Εκεί που η Κόκκινη Σημαία τσάκισε το ναζισμό, ανεμίζει ξανά, μέχρι την τελική νίκη των λαών!» και κεντρικό ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα.

Τους παρευρισκομένους στην κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων στο κέντρο της πόλης, ανάμεσα τους  σύντροφοι και συντρόφισσες από οργανώσεις που πρώτευσαν και κέρδισαν την άμιλλα της οικονομικής εξόρμησης, καλωσόρισε ο Νίκος Ζαχαρόπουλος, γραμματέας της ΚΟ Γερμανίας.

Ο Ν. Ζαχαρόπουλος ευχαρίστησε ιδιαίτερα όσους συνέβαλαν στην επιτυχή πραγματοποίηση της εκδήλωσης, αλλά και την Κομματική Οργάνωση Γερμανίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας για τη συντροφική υποστήριξη και βοήθεια που πρόσφερε.

Μετά το τέλος της ομιλίας του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ ξεδιπλώθηκαν συγκινητικές στιγμές με τη βράβευση των πέντε πρωτοπόρων οργανώσεων, οι οποίες παρέλαβαν από τον Δ. Κουτσούμπα τα βραβεία της άμιλλας.

Την 1η θέση στην άμιλλα μοιράζονται η Κομματική Οργάνωση Αττικής και η Κομματική Επιτροπή των Οργανώσεων του Εξωτερικού. Την 2η Θέση η Οργάνωση Περιοχής Στερεάς, την 3η θέση η Οργάνωση Περιοχής Κρήτης και η Οργάνωση Περιοχής Δυτ. Ελλάδας.

Ακολούθησε η παράδοση απ’ την ΚΟ Γερμανίας στον Δημήτρη Κουτσούμπα για το αρχείο του κόμματος δύο πολύτιμων κειμηλίων, δύο ιστορικών και εμβληματικών αντικείμενων, άμεσα συνδεδεμένων με την ηρωική πάλη του Κόκκινου Στρατού στο Βερολίνο. Τα δύο αυτά ιστορικά αντικείμενα, μετά από ενδελεχή έρευνα συντρόφων που δούλεψαν εντατικά για την εκδήλωση, περιήλθαν στην κατοχή της ΚΟ Γερμανίας και τα παρέδωσε στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ.

Συγκεκριμένα πρόκειται για μια στρατιωτική πυξίδα χεριού, κατασκευασμένη το 1940 στο Λένινγκραντ, που ανήκε σε μαχητή του Κόκκινου Στρατού, και ήταν κομμάτι του εξοπλισμού των τμημάτων που πολέμησαν στη Μάχη του Βερολίνου, αλλά και σε όλα τα μέτωπα του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Την πυξίδα αυτή φορούσαν κυρίως στελέχη του Κόκκινου Στρατού.

Συνήθως στο ίδιο χέρι που φορούσαν και το ρολόι τους, ώστε να είναι σε θέση να συντονίζουν γεωγραφικά και χρονικά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που διεξήγαγαν τα τμήματα που διοικούσαν, κάτι που απεικονίζεται και στη γνωστή φωτογραφία με την κόκκινη σημαία στο Ράιχσταγκ.

Πέρα από την ιστορική αξία της, έχει και πολιτική, αφού αποτελεί απάντηση σε ανιστόρητους και συκοφαντικούς ισχυρισμούς νοσταλγών των ναζί ή θιασωτών της άθλιας θεωρίας των δύο άκρων, με τους οποίους επιχειρούν να πλήξουν το ηθικό κύρος του Κόκκινου Στρατού.

Το δεύτερο ιστορικό αντικείμενο είναι ένα Μετάλλιο του Προεδρείου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ που απονεμόταν σε μαχητές του Κόκκινου Στρατού για τη συμμετοχή τους στην έφοδο για την κατάληψη του Βερολίνου.

Στη Μάχη του Βερολίνου έχασαν τη ζωή τους 80.000 σοβιετικοί στρατιώτες και στα 3 μέτωπα, και 280.000 τραυματίστηκαν. Το συγκεκριμένο μετάλλιο είχε απονεμηθεί τον Νοέμβρη του 1947, όπως φαίνεται και από τη συνοδευτική κάρτα απονομής, στον ταγματάρχη του Κόκκινου Στρατού Αλεξάντερ Νεκράσοφ.

Η εκδήλωση έκλεισε με ένα  συγκινητικό αφιέρωμα σε τραγούδια του αγώνα, της Αντιφασιστικής Νίκης. Την καλλιτεχνική επιμέλεια είχε ο μαέστρος Γιώργος Ζιαβρας και συμμετείχαν οι μουσικοί: Γιώργος Σαμαρτζής, Φωτεινή Χατζηδάκη και Παναγιώτης Γιαννακάκης.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης λειτουργούσε στην αίθουσα έκθεση βιβλίου της «Σύγχρονης Εποχής», με αρκετές εκδόσεις για την 9η Μάη.

Παραθέτουμε αποσπάσματα από την ομιλία του Δ. Κουτσούμπα:

«Στο Ράιχσταγκ κυματίζει η Κόκκινη Σημαία!». Τα λόγια αυτά, την Πρωτομαγιά του 1945, φεύγουν μέσα από τους καπνούς και τις στάχτες από εδώ, από το Βερολίνο, και μέσα σε λίγες ώρες στροβιλίζονται σε ολόκληρο τον πλανήτη. Οι μαχητές του Κόκκινου Στρατού, Γιεγκόροφ και Καντάρια, μόλις έχουν καρφώσει την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο, τη σημαία του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους, στην καρδιά του ναζιστικού τέρατος.

Τα νέα φτάνουν γρήγορα σε κάθε γωνιά, γεμίζουν με χαμόγελο εκατομμύρια λαϊκών ανθρώπων. Οι αγωνιστές, οι λαϊκοί μαχητές από την Απω Ανατολή έως την Καισαριανή και το Μπούχενβαλντ σφίγγουν τη γροθιά τους.

Οι εφημερίδες τυπώνουν την εικόνα του Στάλιν στο εξώφυλλό τους, από τα ραδιόφωνα σε όλες τις γλώσσες του κόσμου ακούγεται η λέξη «Νίκη». Τις επόμενες ώρες ανακοινώνεται πως ο Χίτλερ αυτοκτόνησε, με τον Αμερικανό ανταποκριτή να λέει ότι έμοιαζε «με τον ποντικό που πιάνεται στη φάκα». Στις 2 του Μάη το μεσημέρι τα γερμανικά στρατεύματα σταματούν σχεδόν κάθε αντίσταση.

Η πλήρης κύκλωση του Βερολίνου από τον Κόκκινο Στρατό είναι η κατάληξη της θριαμβευτικής πορείας του, που περιλάμβανε σημαντικές, καθοριστικές νίκες για την εξέλιξη του πολέμου, στη Μόσχα, στο Κουρσκ, στο Στάλινγκραντ.

Η Σοβιετική Ενωση σήκωσε το κύριο βάρος της πάλης κατά του φασισμού – ναζισμού

Από τότε η 9η Μάη, αυτή η μεγάλη στιγμή εργατικής-λαϊκής εποποιίας, θα είναι για πάντα χαραγμένη στη μνήμη των λαών ως η μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης.

Ως μέρα τιμής, μνήμης και υπόκλισης στα εκατομμύρια που έπεσαν στον αγώνα για να συντριβεί ο ιμπεριαλιστικός φασιστικός – ναζιστικός Αξονας.

Ως μέρα υπενθύμισης της τεράστιας προσφοράς του Κόκκινου Στρατού, του σοβιετικού λαού και των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων της Ευρώπης, στα οποία πρωτοστάτησαν τα Κομμουνιστικά Κόμματα. Γιατί η Σοβιετική Ενωση σήκωσε το κύριο βάρος της πάλης κατά του φασισμού – ναζισμού, πληρώνοντας βαρύτατο κόστος.

Το μεγαλύτερο μέρος των υποδομών, των εργοστασίων, του πλούτου που είχε δημιουργήσει με μεγάλο μόχθο και ενθουσιασμό ο σοβιετικός λαός, στη διάρκεια δύο δεκαετιών, καταστράφηκε και λεηλατήθηκε από τους ναζί εισβολείς.

Η Σοβιετική Ενωση προσέφερε πάνω από 25 εκατομμύρια νεκρούς και πάνω από 10 εκατομμύρια ανάπηρους και τραυματίες, ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο ανθός του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκοι), της Κομμουνιστικής Νεολαίας (Κομσομόλ) και των οργάνων της σοσιαλιστικής εξουσίας.

Ο σοβιετικός λαός προσέφερε πρωτόγνωρες θυσίες στην τιτάνια μάχη εναντίον του φασισμού – ναζισμού, ακριβώς επειδή πολεμώντας για τη σοσιαλιστική πατρίδα υπερασπιζόταν το πρώτο εργατικό κράτος και τις σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής που τότε θεμελιώνονταν, όλα όσα είχαν προσφέρει στην ανάπτυξη της σοσιαλιστικής παραγωγής με στόχο την κοινωνική ευημερία.

Τα πλεονεκτήματα της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής και του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας αντικατοπτρίστηκαν και στην αμυντική θωράκιση της Σοβιετικής Ενωσης, στις δυνατότητες εξοπλισμού και ανεφοδιασμού του Κόκκινου Στρατού.

Παράλληλα, η δράση του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος ως επαναστατικής εργατικής πρωτοπορίας αποδείχθηκε έμπρακτα, στη δυνατότητα οργάνωσης του σοβιετικού λαού, τόσο στα πεδία των μαχών και στα μετόπισθεν όσο και πίσω από τις γραμμές του εχθρού, στα κατειλημμένα σοβιετικά εδάφη, όπου πρωτοστάτησε στην οργάνωση του παρτιζάνικου κινήματος.

Αυτή είναι η Ιστορία, η αλήθεια. Η ιστορική αλήθεια! Και επισφραγίστηκε εδώ στο Βερολίνο, στη Γερμανία, με την Κόκκινη Σημαία να τσακίζει τον ναζισμό και νικηφόρα να ανεμίζει.

Εδώ που ο Καρλ Μαρξ και ο Φρίντριχ Ενγκελς έθεσαν τα θεμέλια της κοσμοθεωρίας μας, του διαλεκτικού και ιστορικού υλισμού, του επιστημονικού σοσιαλισμού.

Εδώ που ο Καρλ Λίμπκνεχτ και η Ρόζα Λούξεμπουργκ ίδρυσαν το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας, πρωτοστάτησαν στην Επανάσταση του Νοέμβρη του 1918 και γι’ αυτήν τη δράση τους εξοντώθηκαν από τους σοσιαλδημοκράτες.

Εδώ που ο Ερνστ Τέλμαν μαζί με τους υπόλοιπους Γερμανούς κομμουνιστές έγραψαν σελίδες απαράμιλλου ηρωισμού στην πάλη ενάντια στην αστική τάξη και τους ναζί. Εδώ που μετά τη συντριβή του ναζισμού, σε ένα σημαντικό τμήμα της χώρας οικοδομήθηκε για δεκαετίες ο σοσιαλισμός, στη Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία, την DDR.

Από εδώ, λοιπόν, σήμερα, 80 χρόνια από την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, που το σκοτάδι πυκνώνει επικίνδυνα για τους λαούς, εμείς κρατάμε τη φλόγα αναμμένη.

Η Ιστορία δεν θα βαλτώσει στον βούρκο της ταξικής εκμετάλλευσης και των ιμπεριαλιστικών πολέμων. Θα την ξελασπώσουμε με την κοινή ανατρεπτική πάλη των λαών ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα. Με τους κομμουνιστές πάντα μπροστά. Με τις ιδέες, το Πρόγραμμα, τη δράση μας.

Με την αντοχή, την επιμονή, το σχέδιο, διδαγμένοι από τα συμπεράσματα όλης αυτής της πολυκύμαντης και συγκλονιστικής ιστορικής πορείας του ΚΚΕ και του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος. Γιατί ο σοσιαλισμός θα νικήσει, γιατί θα νικήσει το δίκιο των λαών.

Η απόδοση των γερμανικών αποζημιώσεων αποτελεί δίκαιο αίτημα του ελληνικού λαού

Πριν λίγες μέρες, από την ηρωική πόλη της Καισαριανής σημάναμε την έναρξη του γιορτασμού των 80 χρόνων της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών. Εκεί όπου την Πρωτομαγιά του ’44 200 ήρωες κομμουνιστές, αλύγιστοι της ταξικής πάλης, έπεφταν με το κεφάλι ψηλά χωρίς να προδώσουν τον αγώνα, τον λαό.

Χωρίς να προδώσουν το Κόμμα τους, το τιμημένο ΚΚΕ, που αποτέλεσε τον εμπνευστή, οργανωτή και κύριο αιμοδότη της μεγάλης ΕΑΜικής Αντίστασης, ενός από τα μεγαλύτερα αντιστασιακά κινήματα της κατεχόμενης Ευρώπης, όταν οι αστικές δυνάμεις της χώρας επέλεγαν είτε την αποχή από τον αγώνα είτε τη συνεργασία με τις αρχές Κατοχής.

Ενα ηρωικό κίνημα που τόλμησε να τα βάλει με έναν αντίπαλο που τη δεδομένη στιγμή φάνταζε ανίκητος, που δεν δίσταζε να διαπράξει τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα, γεμίζοντας την Ελλάδα με τόπους μαρτυρίου.

Η Βιάννος, η Κάνδανος, τα Καλάβρυτα, το Δίστομο, ο Χορτιάτης, η Μεγαλόπολη, η Κοκκινιά, η Καισαριανή, όπως και τόσοι άλλοι τόποι ολοκαυτώματος και μαζικών εκτελέσεων, στέκουν αδιάψευστοι μάρτυρες της ιμπεριαλιστικής φασιστικής – ναζιστικής θηριωδίας. Αυτά τα εγκλήματα δεν πρέπει να ξεχαστούν!

Με την ευκαιρία της επίσκεψής μας εδώ στο Βερολίνο, στη Γερμανία, για την επέτειο της Αντιφασιστικής Νίκης, θέλουμε για μια ακόμη φορά να θέσουμε και το ζήτημα των πολεμικών επανορθώσεων από τις θηριωδίες των ναζιστικών κατοχικών στρατευμάτων.

Επανορθώσεις – αποζημιώσεις που αρνούνται να αποδώσουν οι γερμανικές κυβερνήσεις, εκμεταλλευόμενες την απαράδεκτη στάση της κυβέρνησης της ΝΔ, όπως και των προηγούμενων, που δεν έκαναν καμία απολύτως ενέργεια για την πρακτική διεκδίκησή τους. Η απόδοση όμως των γερμανικών αποζημιώσεων αποτελεί δίκαιο αίτημα του ελληνικού λαού, των αντιστασιακών οργανώσεων, των συγγενών των θυμάτων.

Στηρίζουμε τον αγώνα τους και διεκδικούμε να αποδοθούν στον ελληνικό λαό:

– Το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο – ληστεία που επιβλήθηκε στην κατεχόμενη Ελλάδα από τη ναζιστική Γερμανία.

– Οι αποζημιώσεις για τις τεράστιες καταστροφές στις υποδομές, που προκάλεσαν τα γερμανικά κατοχικά στρατεύματα στη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής.

– Οι αποζημιώσεις των θυμάτων των φρικιαστικών ναζιστικών εγκλημάτων στις μαρτυρικές πόλεις και χωριά της Ελλάδας, των ομήρων στα ναζιστικά στρατόπεδα και στα εργοστάσια των γερμανικών μονοπωλίων.

– Η επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών ανεκτίμητης αξίας και των θησαυρών πολιτιστικής κληρονομιάς που λεηλατήθηκαν από τις γερμανικές κατοχικές δυνάμεις.

Πολύτιμο ιστορικό δίδαγμα η προσήλωση στον στόχο της εργατικής εξουσίας σε όλες τις συνθήκες

Παραμένει ως πολύτιμο ιστορικό δίδαγμα για το Κόμμα μας ότι σε όλες τις συνθήκες, και κάτω από κάθε συσχετισμό δυνάμεων, πρέπει να είναι αταλάντευτη η προσήλωση στον στόχο της εργατικής εξουσίας. Να μην αλλάζει ράγες και περιεχόμενο ο στόχος της Λαϊκής Συμμαχίας, ως κοινωνικής συμμαχίας με αντιμονοπωλιακή – αντικαπιταλιστική κατεύθυνση πάλης, ως εργατικής – λαϊκής αντιπολίτευσης απέναντι συνολικά στην αστική εξουσία. Μόνο έτσι μπορεί να έχει προοπτική η εργατική – λαϊκή πάλη!

Αυτήν τη συζήτηση, για την προοπτική της εργατικής – λαϊκής πάλης στην Ελλάδα, ανοίγουμε, φίλες και φίλοι, πλατιά μέσα στους εργαζόμενους, στον λαό μας.

Ο ελληνικός λαός, με τη μεγαλειώδη συμμετοχή του στις απεργιακές συγκεντρώσεις και στα συλλαλητήρια των προηγούμενων μηνών, για να υπάρξει δικαίωση για το έγκλημα των Τεμπών, βούλωσε πολλά στόματα και απέδειξε ότι η φωνή του μπορεί να ακουστεί δυνατά.

Εκατομμύρια λαού και νεολαίας απέργησαν, πλημμύρισαν δρόμους και πλατείες σε όλη την Ελλάδα, ζητώντας δικαίωση για το έγκλημα των Τεμπών, που εξακολουθεί να εξοργίζει τον λαό μας, παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ να «τη βγάλει καθαρή».

Ο λαός μας όμως εξακολουθεί να εξοργίζεται, να αγανακτεί, να ανησυχεί συνολικά για όσα βιώνει ως συνέπειες της πολιτικής που ιεραρχεί τα καπιταλιστικά κέρδη, που γι’ αυτόν σημαίνει ένταση της εκμετάλλευσης, επίθεση στο εισόδημά του, με την ακρίβεια, τον μισθό που δεν φτάνει, τους φόρους, την άθλια κατάσταση στην Παιδεία, στην Υγεία, αλλά και τις διεθνείς εξελίξεις με την εμπλοκή της χώρας μας στα πολεμικά μέτωπα.

Γιατί παρά τα όσα λέει η κυβέρνηση της ΝΔ, επιδεικνύοντας τα ματωμένα πλεονάσματα που έχει πληρώσει ο λαός με φορολογία και περικοπές, τίποτα απ’ όσα εξαγγέλλει ή διαρρέει ότι θα εξαγγείλει στη ΔΕΘ δεν αποτελεί βήμα βελτίωσης της ζωής του. Ούτε στη Δευτέρα Παρουσία.

Γιατί οι εργαζόμενοι και ο λαός μετρούν διαχρονικά τεράστιες απώλειες ως αποτέλεσμα των μνημονίων που επιβλήθηκαν πριν από 10 – 15 χρόνια από όλα τα κόμματα, το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τους μικρότερους συνοδοιπόρους τους, με τους βασικούς νόμους να ισχύουν και σήμερα στο ακέραιο.

Ο ελληνικός λαός απέδειξε ότι η φωνή του μπορεί να ακουστεί δυνατά

Ποια βελτίωση στη ζωή του θα δει ο συνταξιούχος με μόλις 0,68 ευρώ τη μέρα, όταν η κυβέρνηση κόβει κάθε συζήτηση για την επαναφορά της 13ης και της 14ης σύνταξης, που έχασε με τους μνημονιακούς νόμους;

Ποια βελτίωση θα δει ο εργαζόμενος με την επιστροφή ενός ενοικίου τον χρόνο από το κράτος, όταν τα ενοίκια έχουν αυξηθεί κατά 49% από το 2019 και όλοι προεξοφλούν ότι θα αυξηθούν ακόμα περισσότερο, και οι πλειστηριασμοί γενικεύονται;

Βελτίωση στους δείκτες των καπιταλιστικών κερδών τους μπορεί να δει μόνο το μεγάλο κεφάλαιο, οι διάφοροι επενδυτές και όσοι μεγαλοεπιχειρηματίες ετοιμάζονται να ξεκοκαλίσουν τα εξοπλιστικά πακέτα της στροφής στην πολεμική οικονομία.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, ό,τι και να κάνει ο Μητσοτάκης, ήδη έχει υποστεί μεγάλη «φθορά», έχει χάσει τη στήριξη, ακόμα και την ανοχή μεγάλου μέρους των ψηφοφόρων της, λόγω της δυσαρέσκειας από την πολιτική της.

Και επειδή, όπως φαίνεται, η συγκρότηση ενός άλλου πόλου στο αστικό πολιτικό σύστημα, δήθεν προοδευτικού, πέριξ του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, για να συγκρατεί αυτήν τη δυσαρέσκεια εντός των τειχών, έχει τις δυσκολίες της, εξαιτίας των αμαρτιών που κουβαλάνε, ε, παίρνουν και τα μέτρα τους.

Τι κάνουν; Ως συνήθως, τα γνωστά! Εμφανίζουν κόμματα πυροτεχνήματα, όπως η Πλεύση Ελευθερίας, που επιλέγονται μάλιστα ως βολικοί αντίπαλοι από την εκάστοτε κυβέρνηση, σπρώχνονται και από το σύστημα, αξιοποιούνται όποτε χρειαστεί με διάφορους τρόπους και μετά «φτου κι απ’ την αρχή».

Η λύση για τον λαό μας βρίσκεται μακριά και πέρα από όλους αυτούς. Βρίσκεται στην οργάνωση της πάλης του μέσα από τα σωματεία, τους συλλόγους, τους φορείς του, για να δυναμώσουν παντού οι εστίες αντίστασης, για να συγκροτηθεί ένα μεγάλο, πανελλαδικό, αντικαπιταλιστικό – αντιμονοπωλιακό κίνημα που θα περνάει στην αντεπίθεση απέναντι στην «πολεμική» επίθεση του αντιπάλου. Θα συνενώνει την εργατική τάξη με τους βιοπαλαιστές αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες, επιστήμονες και αγρότες, θα ανοίγει τον δρόμο για την ανατροπή αυτής της πολιτικής, αυτού του σάπιου συστήματος.

Οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστικών κρατών και συμμαχιών οξύνονται με όλες τις μορφές

Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι παράγοντες που οδήγησαν στο μακελειό του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όχι απλά υπάρχουν, αλλά κάνουν την παρουσία τους πιο εμφανώς από ποτέ.

Οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστικών κρατών και συμμαχιών για τις αγορές, τις σφαίρες επιρροής, τις πρώτες ύλες και τους δρόμους μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων οξύνονται πλέον με όλες τις μορφές. Και με τη χρήση της πολιτικής ισχύος και με τις κυρώσεις και με τους δασμούς, αλλά και με τα όπλα στα πεδία των μαχών.

Και τα μικρά παιδιά έχουν πλέον καταλάβει ότι αυτό είναι που διεξάγεται εδώ και πάνω από τρία χρόνια στο έδαφος της Ουκρανίας, ανάμεσα στην ουκρανική αστική τάξη και τους συμμάχους της – ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ – από τη μία, και στη ρωσική αστική τάξη και τους δικούς τους συμμάχους από την άλλη.

Η σύγκρουση στην Ουκρανία δεν πρόκειται για κάποια «μάχη υπεράσπισης των δυτικών φιλελεύθερων αξιών ενάντια στον ολοκληρωτισμό», όπως παραμύθιαζαν τους λαούς η ελληνική και η γερμανική κυβέρνηση, η Κομισιόν, το ΝΑΤΟ και οι παπαγάλοι τους, για να τους πείσουν ότι αξίζει να επωμιστούν κάθε θυσία για αυτή.

Ούτε φυσικά και πρόκειται για καμιά μάχη τάχα για «να καθαρίσει η Ουκρανία από τους ναζί» ή «ενάντια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό», όπως έλεγε η ρωσική κυβέρνηση και διάφοροι δικοί της άνθρωποι στις χώρες μας.

Εχουν αποκαλυφθεί περίτρανα όλα αυτά τα ψέματα σήμερα, που είναι σε πλήρη εξέλιξη τα παζάρια για τη μοιρασιά του πλούτου του ουκρανικού λαού.

Ο Τραμπ, ο Πούτιν, ο Ζελένσκι και οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές κοντράρονται και συζητούν για το «ποιος θα βάλει στο χέρι τι» και όχι για τίποτα αξίες.

Η μεγάλη εικόνα είναι ότι σήμερα εξελίσσεται η μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, ανάμεσα στις ΗΠΑ που κατέχουν αυτή τη θέση από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και στην Κίνα που απειλεί να τις εκτοπίσει.

Οι νίκες του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία έχουν προκαλέσει ρήγμα στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο, καθώς οι ΗΠΑ θέλουν να απεμπλακούν – αποκομίζοντας βέβαια πρώτα σημαντικά οφέλη – να αφήσουν στους Ευρωπαίους – τη Γερμανία, τη Γαλλία κ.ο.κ. – το μεγαλύτερο βάρος αυτής της αντιπαράθεσης στο ουκρανικό μέτωπο, ώστε να επικεντρωθούν στην αντιπαράθεσή τους με την Κίνα.

Η ιστορία – και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου – διδάσκει ότι τέτοιες ανακατατάξεις δεν έγιναν ποτέ αναίμακτα. Και βέβαια τέτοιες αντιπαραθέσεις χρειάζονται όπλα, πολλά όπλα, χρειάζονται επί της ουσίας όλα τα γρανάζια της οικονομίας να δουλεύουν για τις ανάγκες του πολέμου.

Χρειάζονται όλο και περισσότεροι πόροι να περικόπτονται από την – έστω υποτυπώδη – κάλυψη των λαϊκών αναγκών και να κατευθύνονται στους εξοπλισμούς και στις επιδοτήσεις των βιομηχάνων, κυρίως της πολεμικής βιομηχανίας.

Αυτή είναι η στροφή στην πολεμική οικονομία που έχει διακηρύξει η ΕΕ, η «ιστορική καμπή», όπως την είχε αποκαλέσει ο σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος της Γερμανίας το 2022, για να έρθει τώρα ο καινούριος, ο χριστιανοδημοκράτης, που εκλέχτηκε προχθές, για να τη συνεχίσει, συγκυβερνώντας βέβαια με τους σοσιαλδημοκράτες, γιατί πώς να το κάνουμε, αυτές οι δουλειές χρειάζονται ευρύτερες αστικές συναινέσεις.

Σαν τη συναίνεση που παρείχαν στην Ελλάδα το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα του Βελόπουλου και άλλοι ψηφίζοντας τις πολεμικές δαπάνες στον κρατικό προϋπολογισμό που έφερε η κυβέρνηση της ΝΔ, του Μητσοτάκη.

Στη Γερμανία αναθεωρήθηκε το συνταγματικά κατοχυρωμένο «φρένο χρέους», που για χρόνια κάποιοι διαφήμιζαν και στον ελληνικό λαό ως πρότυπο υπευθυνότητας, προκειμένου να μπορούν οι πολεμικές δαπάνες να φτάσουν έως και το 1 τρισεκατομμύριο.

Στην Ελλάδα, λυτοί και δεμένοι έχουν πέσει από πάνω, για να πείσουν τον λαό να αποδεχτεί ότι θα διαιωνίζεται το χάλι στα σχολεία και τα νοσοκομεία, οι παγωμένοι μισθοί και οι συντάξεις, αφού τώρα προέχει, όπως λένε, «να θωρακιστεί αμυντικά η χώρα».

Το τι εννοούν, βέβαια, αυτοί όταν μιλάνε για «άμυνα», το βλέπουμε όταν στέλνουν τους πυραύλους Patriot στη Σαουδική Αραβία, ή τις πολεμικές φρεγάτες στην Ερυθρά, και τα όπλα, τις σφαίρες και τα θωρακισμένα στην Ουκρανία. Τώρα μάλιστα διαβάζουμε πως σχεδιάζουν να στείλουν και Patriot εκεί.

Η Γερμανία ήταν η πρώτη και η Ελλάδα η τρίτη χώρα της ΕΕ, οι οποίες έσπευσαν να καταθέσουν αίτημα εξαίρεσης των πολεμικών δαπανών από τους δημοσιονομικούς περιορισμούς, για να μπορέσουν να δώσουν ακόμα περισσότερα!!!

Με το πιστόλι στον κρόταφο, οι λαοί καλούνται να αποδεχθούν ως σωτηρία τους πολεμικούς στόχους των ιμπεριαλιστών

Με τη στροφή στην πολεμική οικονομία, προσπαθούν να πετύχουν και μια πρόσκαιρη οικονομική αναζωογόνηση, να μεταθέσουν για λίγο αργότερα το ξέσπασμα μιας νέας καπιταλιστικής κρίσης, που, ειδικά στη Γερμανία της τριετούς ύφεσης, φαίνεται ήδη καθαρά στον ορίζοντα.

Με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια δηλαδή, και ευκαιρίες για κερδοφόρες επενδύσεις για τους καπιταλιστές, μιας και η «πράσινη ανάπτυξη» δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, και διεκδίκηση μεγαλύτερου κομματιού της ιμπεριαλιστικής λείας μέσω της παραγωγικής κατανάλωσης του πολεμικού προϊόντος.

Γι’ αυτό στη Γερμανία προβάλλεται ως λύση απέναντι στη μειωμένη παραγωγή της αυτοκινητοβιομηχανίας η μετατροπή της σε πολεμική, με «τυράκι στη φάκα» τη διατήρηση των θέσεων εργασίας.

Γι’ αυτό στην Ελλάδα οι ίδιοι που διέλυσαν την κρατική αμυντική βιομηχανία τα χρόνια των μνημονίων, τώρα καλούν τον λαό να κάνει δική του αγωνία το πόσο μεγάλο κομμάτι από τα εξοπλιστικά πακέτα θα καταλήξει σε χέρια Ελλήνων βιομηχάνων, οι οποίοι ήδη τρίβουν τα χέρια τους, περιμένοντας τις υπεργολαβίες από τα αμερικάνικα, ισραηλινά και άλλα μονοπώλια.

Με το πιστόλι στον κρόταφο, οι λαοί καλούνται να αποδεχθούν ως σωτηρία τους πολεμικούς στόχους των ιμπεριαλιστών, ενώ τους οδηγούν κατευθείαν στον όλεθρο, βάζοντάς τους να παράγουν τα κανόνια, πριν τους στείλουν να γίνουν κρέας γι’ αυτά.

Στο προσκήνιο προβάλλει τώρα ακόμα πιο επιτακτικά η ανάγκη να διαχωριστεί ο λαός και το κίνημά του από αυτούς τους σχεδιασμούς, και στη Γερμανία και στην Ελλάδα και παντού. Δυναμώνοντας τη δική του αυτοτελή πάλη, να ανατρέψει την εξουσία των εκμεταλλευτών, που για τα συμφέροντα και τους ανταγωνισμούς τους δεν διστάζουν μπροστά σε κανένα έγκλημα.

Για να μπορέσουν επιτέλους οι μεγάλες σύγχρονες παραγωγικές δυνατότητες σε κάθε χώρα να αξιοποιηθούν σχεδιασμένα με σκοπό τη βελτίωση της ανθρώπινης ζωής και όχι για να σπέρνουν τον θάνατο.

Χρέος μας να συνεχίσουμε στον δρόμο που χαράχτηκε μέχρι την τελική νίκη των λαών

Ο προηγούμενος αιώνας, που «εγκαινιάστηκε» με τη Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση το 1917, συνεχίστηκε με την εποποιία της Αντιφασιστικής Νίκης το 1945. «Εκλεισε» δυστυχώς με τις αντεπαναστατικές ανατροπές της περιόδου 1989-1991, τις τραγικές συνέπειες τις ζούμε όλοι μας τα τελευταία 35 χρόνια.

Οι λαοί όμως αναγνωρίζουν την ανωτερότητα του σοσιαλισμού, παρά τις αδυναμίες του, κυρίως αυτοί που τον έζησαν, ανάμεσά τους και η πλειοψηφία των Γερμανών που έζησαν στην DDR.

Ο 21ος αιώνας δείχνει ήδη σε όλο το «μεγαλείο» της τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού, με τους πολέμους, τις κρίσεις, την εκμετάλλευση, τη φτώχεια, την ανεργία, την καταπίεση.

Το να τιμάς λοιπόν την Ιστορία, σημαίνει πάνω από όλα να τη μελετάς, βγάζοντας σύγχρονα συμπεράσματα για την πάλη σήμερα και να συνεχίζεις να παλεύεις ακόμη πιο δυναμικά, πιο μαχητικά, πιο αποτελεσματικά.

Το ΚΚΕ έρχεται από μακριά και πηγαίνει πολύ μακριά. Με το αίμα των καλύτερων παιδιών του, έχει αποδείξει την αφοσίωσή του στην εργατική τάξη, στο δίκιο του λαού, στον σοσιαλισμό, στον προλεταριακό διεθνισμό! Από τα χαρακώματα του Ισπανικού Εμφυλίου έως την Καισαριανή.

Εχουμε λοιπόν απέναντι στις προηγούμενες γενιές κομμουνιστών, όπως και απέναντι στη σημερινή και τις επόμενες γενιές, ένα σημαντικό χρέος. Να συνεχίσουμε στον δρόμο που χαράχτηκε με μεγαλύτερη ακόμα γνώση, αισιοδοξία, τόλμη και ορμή, μέχρι την τελική νίκη των λαών.

Στις πλάτες μας πέφτει το μεγάλο καθήκον να δικαιώσουμε τις προσδοκίες, να συμβάλλουμε στην πάλη των λαών όλου του κόσμου.

Η πάλη που δίνουμε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, γνωρίζουμε ότι κάνει κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές στο εξωτερικό να τη μελετούν, να θέλουν να τη γνωρίσουν, να τη συζητήσουμε.

Θα ήθελα να αναφέρουμε ένα γεγονός μόνο, ως παράδειγμα. Κατά τη συνεχή εναλλαγή βαθιάς οικονομικής κρίσης με την ασταθή οικονομική ανάκαμψη στη χώρα μας τα τελευταία 15 χρόνια, που «έστειλε» πολλούς από εσάς στο εξωτερικό, αποδείχτηκε περίτρανα η ορθότητα κατηγορηματικής εναντίωσης του ΚΚΕ για στήριξη, συμμετοχή ή ανοχή σε κάθε μορφή καπιταλιστικής διαχείρισης που άσκησαν και ασκούν τα συστημικά κόμματα, με όποιο πρόσημο και ονομασία κι αν παρουσιάστηκαν.

Αυτή η στάση βοήθησε και βοηθά και άλλους λαούς, κινήματα, να μην πέσουν στην παγίδα που στήνουν και σε άλλες χώρες οι καπιταλιστές για δήθεν «ενότητα της Αριστεράς», των «προοδευτικών δυνάμεων», καλλιεργώντας τη λογική του «μικρότερου κακού».

Αλλωστε, αντίστοιχη πείρα υπάρχει και στο Βερολίνο. Οπου οι λαϊκές προσδοκίες για ανθρώπινα ενοίκια (αφού ο καπιταλισμός μετέτρεψε και τη στέγη σε εμπόρευμα) οδήγησαν αρκετούς εργαζόμενους εδώ να στηρίξουν την «Αριστερά», την DIE LINKE, η οποία, βέβαια, αναρριχώμενη στην εξουσία στο κρατίδιο υλοποίησε την ίδια πολιτική με τα άλλα αστικά κόμματα, έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια τη λαϊκή εναντίωση στην εμπορευματοποίηση της στέγης που εκφράστηκε και με τοπικό δημοψήφισμα.

Τα λέμε όλα αυτά γιατί, στις σημερινές συνθήκες της πολεμικής οικονομίας και πολεμικής προετοιμασίας, θα φουντώσουν ξανά τα διλήμματα, οι πιέσεις προς την εργατική τάξη, να μπει «κάτω από ξένη σημαία».

Οι Οργανώσεις του ΚΚΕ στο εξωτερικό μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην κατεύθυνση αναζωογόνησης του Κομμουνιστικού Κινήματος

Συνολικότερα, οι Κομματικές Οργανώσεις του ΚΚΕ στο εξωτερικό έχουν μεγάλη προσφορά στη στήριξη και προώθηση της πολιτικής του ΚΚΕ και αυτό συμβαίνει και εδώ στη Γερμανία. Σήμερα, μπορούν να αναλάβουν πρόσθετες ευθύνες, να εντάξουν πιο ουσιαστικά στη δράση τους τον στόχο της επίδρασης για την ανάπτυξη του κομμουνιστικού κινήματος.

Αυτή θα είναι μια πολύ σημαντική συμβολή στην κατεύθυνση αναζωογόνησης του Κομμουνιστικού Κινήματος, για το μεγάλο άλμα των νέων ορμητικών και νικηφόρων σοσιαλιστικών επαναστάσεων, που μπορούν να συγκλονίσουν και αυτόν τον αιώνα.

Για αυτό απαιτείται από σήμερα η ιδεολογικοπολιτική δουλειά και η μαζική δράση σε κάθε χώρα, σε κάθε μεγάλη πόλη, σε μεγάλα εργοστάσια, επιχειρήσεις, σε χώρους εκπαίδευσης και Υγείας, με σχέδιο, χαρτογράφηση, με μεγαλύτερη επιμονή στους ντόπιους εργαζόμενους, παίρνοντας υπόψη τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, την κατάσταση που βιώνουν από την επίθεση του κεφαλαίου και την πολιτική των αντιλαϊκών κυβερνήσεων.

Απαιτείται ένταση της διαπάλης με τα αστικά κόμματα, ιδιαίτερα με τη σοσιαλδημοκρατία, που δουλεύει μεθοδικά για τη χειραγώγηση των εργαζομένων, ελέγχει και έχει προσδέσει το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα στην Ευρώπη και σε άλλες περιοχές στο άρμα του κεφαλαίου. Διαπάλη με τον οπορτουνισμό που λειτουργεί διαβρωτικά χρησιμοποιώντας το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), τη λεγόμενη «Παγκόσμια Αντιιμπεριαλιστική Πλατφόρμα» και άλλα τέτοια σχήματα.

Απαιτείται να δουλέψουμε με κατεύθυνση οργάνωσης των κομμουνιστών και των φίλων του Κόμματος στα συνδικάτα, με αυτοτελή δουλειά και επεξεργασμένα πλαίσια δράσης, με στόχο τη συγκρότηση πυρήνων, επιτροπών αγώνα, από Ελληνες και ντόπιους εργάτες, σε διαπάλη με τις ηγεσίες και τους μηχανισμούς των συνδικάτων που ελέγχονται από την εργοδοσία, τους μηχανισμούς της σοσιαλδημοκρατίας. Να δουλέψουμε σε συντονισμό με τα Κομμουνιστικά Κόμματα με τα οποία συνεργάζεται αδελφικά το Κόμμα μας.

Ετσι θα συμβάλλουμε ώστε να ανατρέπεται ο σημερινός αρνητικός συσχετισμός δύναμης παντού, σε όλες τις χώρες. Ετσι η εργατική – λαϊκή πάλη που διεξάγεται στην Ελλάδα και στην οποία πρωτοστατεί το Κόμμα μας, θα βρει πραγματικό στήριγμα στους άλλους λαούς που αγωνίζονται και αυτοί για τα δίκια τους.

Γιατί, όπως πριν 80 χρόνια, που κάθε τουφεκιά του λαϊκού στρατού στην Ελλάδα συνέβαλε στην πάλη των υπόλοιπων λαών του κόσμου ενάντια στον ναζισμό και αντίστοιχα η νίκη στο Βερολίνο γιορταζόταν σε κάθε γωνιά της Γης.

Ετσι και σήμερα, κάθε αγώνας ενάντια στην αντεργατική – αντιλαϊκή πολιτική σε κάθε χώρα μπορεί να στηρίζει και να συμβάλλει στην πορεία της λαϊκής πάλης ενάντια στους καπιταλιστές σε όλα τα μήκη και πλάτη της οικουμένης.

Σήμερα, πιο έμπειροι και εξοπλισμένοι, μπορούμε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις των καιρών! Να οικοδομήσουμε τη μεγάλη αντικαπιταλιστική συμμαχία που θα αντιπαλέψει την αντεργατική – αντιλαϊκή πολιτική, θα βάλει τέλος στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού.

Αυτή θα είναι και η πραγματική τιμή στη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών! Αναδεικνύοντας ότι ο σοσιαλισμός είναι που συνέτριψε τον φασισμό! Και αυτή η πάλη αποτελεί πηγή έμπνευσης και διδαγμάτων για τη μόνη πραγματική εναλλακτική λύση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό!

Προχωράμε μπροστά, θα τα καταφέρουμε! Οι λαοί θα τα καταφέρουν»!

Το πρόγραμμα του συγκινητικού αφιερώματος που ακολούθησε

Η εκδήλωση έκλεισε με ένα συγκινητικό αφιέρωμα σε τραγούδια του αγώνα, της Αντιφασιστικής Νίκης. Την καλλιτεχνική επιμέλεια είχε ο μαέστρος Γιώργος Ζιαβρας και συμμετείχαν οι μουσικοί: Γιώργος Σαμαρτζής, Φωτεινή Χατζηδάκη και Παναγιώτης Γιαννακάκης.

Αναλυτικά τα τραγούδια που ακούστηκαν:

1. Ο ύμνος του ΕΛΑΣ, Συνθέτης: D.Shostakovich, Στιχουργός: Σ. Μαυροειδή-Παπαδάκη, 1940, Ελλάδα- ΕΣΣΔ.

Ο «Ύμνος του ΕΛΑΣ», ένα τραγούδι του ελληνικού αντιστασιακού κινήματος που εξυμνεί τον ηρωισμό του ΕΛΑΣ, που πολέμησε για την απελευθέρωση της Ελλάδας, αλλά και όσους σε προηγούμενες ιστορικές περιόδους πάλεψαν για την ανεξαρτησία της. Η μετάφραση στα ρώσικα του Μπολότιν φαίνεται να είναι μια προσαρμογή των αρχικών στίχων, σε τρεις στροφές αντί για τις επτά του πρωτότυπου.

2. Несокрушимая и Легендарная (Άφθαρτος και μυθικός). Συνθέτης: A.Alexandrov, 1940, ΕΣΣΔ.

Το “Несокрушимая и Легендарная” αναδεικνύει τον ηρωισμό του Κόκκινου Στρατού κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και κατά την περίοδο της ΕΣΣΔ. Επίσης, αναφέρεται στη δύναμη και την αντοχή του σοβιετικού λαού, που παρόλα τα εμπόδια και συνεχίζει τον αγώνα του ανεξαρτήτως των αντιξοοτήτων.

3. Und was bekam des Soldaten Weib, Συνθέτης: K. Weil, Στιχουργός: B. Brecht, 1943, Γερμανία.

Και τι πήρε [ως δώρο] η γυναίκα του στρατιώτη

από την παλιά πρωτεύουσα της Πράγας;

Από την Πράγα πήρε τα ψηλοτάκουνα παπούτσια,

έναν χαιρετισμό και τα ψηλοτάκουνα παπούτσια,

Αυτά πήρε από την πόλη της Πράγας.

Το τραγούδι περιγράφει την προέλαση της ναζιστικής πολεμικής μηχανής μέσα από τα δώρα που στέλνει ο ναζί στρατιώτης στην περήφανη σύζυγο στο σπίτι. Όμως στο τέλος από τη Μόσχα, η σύζυγος λαμβάνει μια μαύρη πλερέζα.

4. J”attends un navire. Συνθέτης: K. Weil, Στιχουργός: J. Deval, 1934, Γαλλία.

Το τραγούδι γράφτηκε για το μιούζικαλ Marie Galante, αλλά αργότερα έγινε ανεπίσημος ύμνος της γαλλικής Αντίστασης.

5. An die Nachgeborenen (προς τους γεννηθέντες μετά), Elegie I ,II. Συνθέτης: H.Eisler, Στιχουργός: B. Brecht, 1934-1938, Γερμανία.

Τι εποχές είναι αυτές που

το να μιλάμε για δέντρα είναι σχεδόν έγκλημα,

επειδή συνεπάγεται σιωπή για τόσα πολλά κακώς κείμενα!

Αυτός που περπατάει ήσυχα στην απέναντι πλευρά του δρόμου

Μάλλον δεν είναι πια διαθέσιμος για τους φίλους του που έχουν ανάγκη;

[…]

Εσείς όμως, όταν έρθει η ώρα

που ο άνθρωπος θα γίνει αρωγός του ανθρώπου,

να μας θυμάστε

Πρόκειται για ένα ποίημα στο οποίο ο B. Brecht ως εξόριστος ποιητής, εκφράζει τις απόψεις του τόσο για τους “σκοτεινούς καιρούς” του ναζισμού όσο και για το παρελθόν και το μέλλον, που αποτελεί το πραγματικό μήνυμα “προς τους γεννηθέντες μετά”. Τα λόγια του Μπρεχτ απευθύνονται σε εμάς, όσους γεννηθήκαμε μετά, ώστε να ανατρέξουμε στους αγώνες εκείνης της περιόδου και να συνεχίσουμε το έργο της οικοδόμησης μιας δίκαιης κοινωνίας.

6. Lied einer Deutchen Mutter, Συνθέτης: H.Eisler, Στιχουργός: B. Brecht, 1943, Γερμανία.

Γιε μου, σου έδωσα τις μπότες

και αυτό το καφέ πουκάμισο:

Αν ήξερα τι ξέρω σήμερα,

θα προτιμούσα να είχα κρεμαστεί.

Πρόκειται για ένα ποίημα ρόλων, όπου μια μητέρα απευθύνεται στον νεκρό γιο της. Αναγνωρίζει τις ευθύνες της αφού η ίδια ενθάρρυνε την ένταξή του στο NSDAP από άγνοια, αντί να τον αποτρέψει.Έτσι, το δικαίωμα της εξαγωγής συμπερασμάτων προκύπτει από όσα γνωρίζει σήμερα η ίδια. Αυτή η γνώση κορυφώνεται στην τελευταία πρόταση του ποιήματος: «Ήταν το σάβανο σου».

7. In Sturmesnacht, Συνθέτης: H.Eisler, Στιχουργός: B. Brecht, 1943, Γερμανία.

Ο Eisler μελοποίησε το In Sturmesnacht του Μπρεχτ, υπό την επίδραση της σοβιετικής εποποιίας στο Στάλινγκραντ. Το ποίημα περιέχει την παράθεση μιας φράσης από τη «Διαταγή προς τον Κόκκινο Στρατό» αριθ. 55 του Στάλιν της 23ης Φεβρουαρίου 1942.

8. Beat!Beat! Drums ! Walt Whitman songs

9. Dirge for two veterans Συνθέτης: K. Weil, Στιχουργός: W. Whitman, 1941, Γερμανία.

Μετά την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, ο Weil συνέθεσε γρήγορα τρεις μελοποιήσεις ποιημάτων του Γουίτμαν από την εποχή του αμερικανικού εμφυλίου πολέμυο: η πρώτη, το «Beat! Beat! Drums!» είναι ένα πολεμικό προσκλητήριο.Το “Dirge for Two Veterans”, είναι ένα βαθιά συγκινητικό μπλουζ.

10. Θυσιαστήριο

11. Στους δρόμους

12. Ζήτω τα Ελληνόπουλα

13. Ύμνος της Π.Ε.Ε.Α

14. Κούρσεψαν την χώρα μας Συνθέτης: Αλέκος Ξένος, δεκαετία 1940, Ελλάδα.

Ο Αλέκος Ξένος, ο συνθέτης της Αντίστασης, είναι παράδειγμα σπουδαίου δημιουργού και αφοσιωμένου κομμουνιστή αγωνιστή και πορεύτηκε σ’ όλη του τη ζωή δίνοντας «τα πάντα για τους αδύνατους, για το ανθρώπινο δίκιο». Παιδί μιας γενιάς που σήκωσε το ανάστημά της σε ξένους και ντόπιους δυνάστες, υπηρέτησε την τέχνη του μετέχοντας παράλληλα στους αγώνες δυναμικά και με συνέπεια, παρά το κόστος που σήμαινε αυτή η συμμετοχή. Ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα αντίστασης του λαού μας και ήταν παρών στους αγώνες του πρώτα στην Αθήνα και μετά στο βουνό. Βίωσε την ΕΑΜική Αντίσταση και σαν αγωνιστής και σαν καλλιτέχνης. Είναι χαρακτηριστικά αυτά που γράφει για το αντάρτικο τραγούδι: «Ποτέ στην Ελλάδα το τραγούδι σαν μέσο διάδοσης των πιο πλατιών λαϊκών ελπίδων (…) δε γνώρισε αυτή την άνθηση, δεν τραγουδήθηκε από τόσους ανθρώπους. Ποτέ δεν ήταν τόσο δεμένο σ’ ένα πανανθρώπινο αδελφικό αγκάλιασμα με τους άλλους λαούς, ποτέ δεν τραγουδήθηκε από τόσο πολυπρόσωπες χορωδίες, όπως στις πόλεις την περίοδο της απελευθέρωσης».

15. L’ affiche rouge, Συνθέτης: L. Ferre, Στιχουργός: L. Aragon, 1961, Γαλλία.

Το «L’affiche rouge» είναι ένα τραγούδι από το άλμπουμ Les Chansons d’Aragon (1961) του Léo Ferré. Οι στίχοι του βασίζονται στο ποίημα Strophes pour se souvenir (Στροφές για να θυμηθούμε) που έγραψε ο Louis Aragon το 1955 για τα εγκαίνια ενός δρόμου στο 20ό διαμέρισμα του Παρισιού, που ονομάστηκε «rue du Groupe Manouchian» προς τιμήν των 23 μελών αντιστασιακών που εκτελέστηκαν από τους Ναζί στο Mont-Valérien. Η υπόθεση έγινε γνωστή με το όνομα Affiche rouge («Κόκκινη Αφίσα») επειδή οι Γερμανοί στόλισαν το Παρίσι την άνοιξη του 1944 με χιλιάδες κόκκινες αφίσες που κατήγγειλαν τους εκτελεσθέντες ως μετανάστες και αντιστασιακούς.

16.La complainte du partisan, Συνθέτης: A. Marly (Cohen), Στιχουργός:E. d’Astier de la Vigerie, 1943, Γαλλία.

Το τραγούδι των παρτιζάνων είναι ένα κάλεσμα στον αγώνα για αντίσταση ενώ παράλληλα ο θρήνος τους είναι ένας φόρος τιμής στο θάρρος και τη θυσία. Το La complainte du partisan έγινε διάσημο μετά τον πόλεμο, για να τιμηθούν όσοι είχαν δώσει της ζωή τους στην πάλη ενάντια στον φασισμό. Το τραγούδι απέκτησε διεθνή φήμη όταν διασκευάστηκε από τον Καναδό τραγουδιστή Leonard Cohen.

17. Chant du Partisan, Συνθέτης: A. Marly, Στιχουργός: J. Kessel και M. Druon, 1943, Γαλλία.

Το κομμάτι γράφτηκε και μελοποιήθηκε αφότου η A. Marly άκουσε το ρωσικό τραγούδι «Through Valleys and Over Hills», το οποίο της έδωσε την έμπνευση. Οι στίχοι του τραγουδιού περιστρέφονται γύρω από την ιδέα του αγώνα ζωής και θανάτου για την απελευθέρωση. Μετά τον πόλεμο, το «Chant du Partisan» έγινε τόσο δημοφιλές που προτάθηκε ως ο νέος εθνικός ύμνος της Γαλλίας. Για ένα σύντομο διάστημα αποτέλεσε τον ανεπίσημο εθνικό ύμνο, παράλληλα με τον επίσημο «Μασσαλιώτιδα».

18. Solitaritätslied, Συνθέτης: H.Eisler, 1929, Γερμανία.

Το “Τραγούδι της Αλληλεγγύης” είναι ένα εργατικό τραγούδι, που γράφτηκε με φόντο τη μεγάλη οικονομική κρίση, για τις ανάγκες της ταινίας Κούλε Βάμπε ή: Σε ποιον ανήκει ο κόσμος; Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η μουσική απόδοση στο τέλος του τελευταίου ρεφρέν. Οι τρεις τελευταίες ερωτήσεις του τραγουδιού επαναλαμβάνονται σε αυτή την ημιτελή κατάληξη δύο φορές συνεχόμενα. Έτσι, η ερώτηση «Τίνος είναι το αύριο, τίνος είναι ο κόσμος;» παραμένει ανοιχτή προς τον ακροατή και απαιτεί απάντηση.

19. Ιερός Πόλεμος, 1941, ΕΣΣΔ.

Ο “Ιερός Πόλεμος” αποτελεί σύμβολο του αγώνα του ηρωικού σοβιετικού λαού κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.Έχει συνδεθεί όσο ίσως κανένα άλλο τραγούδι με την εποποιία του Κόκκινου Στρατού και το τσάκισμα του ναζισμού μέσα στο Βερολίνο, τον Μάη του 1945. Τον Ιούνη 1941, στο σιδηροδρομικό σταθμό «Μπελαρούσκι» της Μόσχας μια ομάδα του μουσικοχορευτικού συγκροτήματος του Κόκκινου Στρατού που θα έφευγε στη συνέχεια για το μέτωπο, θα ερμηνεύσει το τραγούδι για πρώτη φορά σκορπώντας ενθουσιασμό. Γρήγορα, θα περάσει στα χείλη των μαχητών και των μαχητριών του Κόκκινου Στρατού, συντελώντας στη διατήρηση του υψηλού ηθικού τους και ο σοβιετικός λαός θα το κατατάξει στα πιο δημοφιλή και αγαπημένα τραγούδια του.

 ΑΧΑΪΑ Ιστορικός περίπατος στην Πάτρα σε σημεία που είναι συνδεδεμένα με τους αγώνες του λαού και το ΚΚΕ

Νέα Παραρτημάτων 12 Μαΐου, 2025

 

 

Ιστορικό περίπατο σε περιοχές και σημεία της Πάτρας που έχουν συνδεθεί με τους αγώνες των εργαζομένων και γενικότερα των λαϊκών στρωμάτων, με την πρωτοπόρα δράση των κομμουνιστών και του ΚΚΕ, ιδιαίτερα από την περίοδο του Μεσοπολέμου έως και τη «λευκή τρομοκρατία» μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς κατακτητές, πραγματοποίησαν το πρωί της Κυριακής οι Οργανώσεις Αχαΐας του Κόμματος και της ΚΝΕ.

Ο περίπατος έγινε με αφορμή τη συμπλήρωση 80 χρόνων από τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, ενώ στην ξενάγηση, που ξεκίνησε από την πλατεία Ομονοίας και ολοκληρώθηκε στη συμβολή των οδών Αγίου Νικολάου και Ρήγα Φεραίου, συμμετείχαν μέλη και φίλοι του ΚΚΕ και της ΚΝΕ κάθε ηλικίας.

Από την αφετηρία στην πλατεία Ομονοίας, αναφορά έγινε στο συλλαλητήριο που πραγματοποιήθηκε στις 30 Απρίλη 1932 (Μ. Σάββατο) καλώντας στον εορτασμό της Πρωτομαγιάς, όπου δέχθηκε επίθεση από την Αστυνομία η οποία προχώρησε σε συλλήψεις 10 εργατών που τους παρέπεμψαν σε δίκη με βάση το Ιδιώνυμο.

Επίσης, αναφορά έγινε στα γεγονότα στις 20 Μάη του 1934, με την παρέλαση 50 φασιστών στη Γούναρη, που στις προκλήσεις τους πήραν αποφασιστική απάντηση από 500 εργάτες.

Στην πλατεία Υψηλών Αλωνιών, αναφορά έγινε τόσο στη δράση της ΟΚΝΕ πριν τον πόλεμο και το πανό που κρέμασε στο Άγαλμα του Παλαιών Πατρών Γερμανού κατά της δικτατορίας Μεταξά. Επίσης, παρουσιάστηκαν γεγονότα που συνδέονται με τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς πρόκειται για την πλατεία στην οποία απαγχονίστηκαν 11 αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης στις 9 Μάη του 1944 (και άλλοι 2 νωρίτερα), αλλά και τον τόπο που πραγματοποιήθηκε η πρώτη εκδήλωση προς τιμήν τους από το ΕΑΜ, ακριβώς ένα χρόνο αργότερα (9/5/1945).

Ακολούθησε ξενάγηση στη συμβολή των οδών Γούναρη και Μαιζώνος όπου στεγάζονταν τα γραφεία της «Ελεύθερης Αχαΐας», εφημερίδας του ΕΑΜ, που μέσα στο 1945 δέχθηκε τουλάχιστον 8 επιθέσεις από την ντόπια εγχώρια αντίδραση με τους Άγγλους συμμάχους της.

Στις σκάλες της οδού Πατρεώς αναφορά έγινε μεταξύ άλλων στη «γιάφκα Μαντζούτσου», την προδοσία στον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ και το «χτύπημα» που δέχθηκε από το αστικό κράτος στις 5 Γενάρη 1949 με τη σύλληψη και του γραμματέα της ΚΟ Πάτρας του Κόμματος, Κωνσταντίνου Χινόπωρου, αλλά και στα γεγονότα που ακολούθησαν.

Τελευταία στάση αποτέλεσε η συμβολή των οδών Αγίου Νικολάου και Ρήγα Φεραίου, όπου μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς ναζί κατακτητές, στεγάστηκαν τα γραφεία του ΚΚΕ.

Η ξενάγηση έγινε από τον Βασίλη Μόσχο, μέλος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ και την Μαρία Χατζοπούλου, μέλος της Ομάδας Ιστορίας της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας, οι οποίοι εκτός από την παρουσίαση των ιστορικών γεγονότων έκαναν τη σύνδεσή τους με σήμερα.

Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Κύριλλος Παπασταύρου: Κρίσιμα διδάγματα για το σήμερα και το αύριο της ταξικής πάλης από την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών

Νέα Παραρτημάτων 12 Μαΐου, 2025

 

Στο Γεντί Κουλέ, σ’ έναν χώρο που συμβολίζει την αταλάντευτη σύγκρουση των κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών με το αστικό κράτος, πραγματοποιήθηκε απόψε η εκδήλωση της ΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ για τα 80 χρόνια από την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών. Τίτλος της εκδήλωσης «Όταν πυκνώνει το “σκοτάδι”, ανάβουμε τη φλόγα που το διαλύει! Σοσιαλισμός για να νικήσει το δίκιο των λαών».

Στην εκδήλωση μίλησε ο Κύριλλος Παπασταύρου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, οποίος δίνοντας το στίγμα σημείωσε: «Με γνώση, αισιοδοξία και αποφασιστικότητα δηλώνουμε ότι διέξοδο από τον πόλεμο μπορεί να δώσουν η εργατική τάξη, ο λαός, ανατρέποντας τον καπιταλισμό και ανοίγοντας τον δρόμο για τη νέα κοινωνία, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό».

Και τη σκυτάλη πήραν οι νεολαίοι και άλλοι κομμουνιστές βροντοφωνάζοντας «Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι ο νέος κόσμος, ο σοσιαλισμός», «Ένας αιώνας αγώνας και θυσία το ΚΚΕ στην πρωτοπορία».

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με αφιέρωμα στο αντιπολεμικό, αντιφασιστικό, αντιστασιακό τραγούδι. Επί σκηνής ο Γιώργος Αετόπουλος και ο Κώστας Καρμπάς, με τη συνοδεία των μουσικών Δημήτρη Αλιστρατινού και Αλέξανδρου Τσακιρίδη, ερμήνευσαν εκπληκτικά τραγούδια αγαπημένα και χιλιοτραγουδισμένα όπως «Ο ύμνος του ΕΑΜ», «Σαν ατσάλινο τείχος», «Μαύρα κοράκια», «Ο στρατιώτης», «Ο φασισμός», «Ποιος τη ζωή μου», «Τρίτος Παγκόσμιος». Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με «Τ’ ακορντεόν» να το τραγουδούν όλοι μαζί. Και ο στίχος να ταξιδεύει από ψηλά, από το Επταπύργιο και ν’ απλώνεται στην πόλη, δυνατός και καθαρός: «Δε θα περάσει ο φασισμός».

Την εκδήλωση παρακολούθησε η Μάγδα Φύσσα.

Στην ομιλία του ο Κύριλλος Παπασταύρου ανέφερε μεταξύ άλλων πως «η Αντιφασιστική Νίκη σηματοδοτεί ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός: Ότι ο φασισμός – ναζισμός συντρίφτηκε από τον Κόκκινο Στρατό και τη Σοβιετική Ένωση και τα μαζικά εργατικά – λαϊκά ένοπλα κινήματα στις κατεχόμενες χώρες, με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές. Η ανακοίνωση αυτής της νίκης με την ύψωση της σημαίας του ”Κόκκινου Θριάμβου” στο Ράιχσταγκ και η άνευ όρων παράδοση της ναζιστικής Γερμανίας συμβολίζουν αυτή την πραγματικότητα. Από αυτή την άποψη η 9η Μάη είναι και παραμένει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη των λαών ως η μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, μέρα τιμής στα εκατομμύρια που έπεσαν στον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό φασιστικό άξονα.

35 χρόνια μετά την ανατροπή της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στην ΕΣΣΔ και την Ανατολική Ευρώπη, που συνέβαλε αποφασιστικά σε μια υποχώρηση του εργατικού – λαϊκού κινήματος σε μια βαθιά μακροχρόνια κρίση του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, είναι δική μας κατάκτηση ότι δεν θάφτηκε η ιστορική αλήθεια, ότι έμεινε ζωντανή, ότι πέρασε σε νεότερες γενιές. Ήρθε μέσα από έναν σκληρό ιδεολογικό και πολιτικό αγώνα, μια σκληρή αναμέτρηση με την προσπάθεια αποσιώπησης, διαστρέβλωσης και συκοφάντησης αυτής της ιστορικής αλήθειας εστιάζοντας στον ρόλο της ΕΣΣΔ και των κομμουνιστικών κομμάτων. Και όμως μέσα στο βαρύ αντιδραστικό και αρνητικό κλίμα της αντεπανάστασης συμβάλαμε και εμείς ως Κόμμα να υπερασπιστούμε αυτή τη μνήμη απέναντι στους επίδοξους νεκροθάφτες της να συνδεθεί με τα επίκαιρα ζητήματα της σύγχρονης ταξικής πάλης.

Βεβαίως ο αγώνας αυτός συνεχίζεται και η διαπάλη για την ιστορική αποτίμηση της Αντιφασιστικής Νίκης και των προϋποθέσεων και αποτελεσμάτων της οξύνεται. Γιατί σήμερα τα διδάγματά της είναι όσο ποτέ επίκαιρα και ζωντανά και μάλιστα σε μια περίοδο προετοιμασίας νέων πιο γενικευμένων ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων και πολέμων».

Πρόσθεσε πως σήμερα περισσότερο από ποτέ συνεχίζεται η οργανωμένη εκστρατεία ιστορικής παραχάραξης της Αντιφασιστικής Νίκης, εξηγώντας πως «η εκστρατεία αυτή εντάσσεται σήμερα και στο πλαίσιο της πολεμικής προετοιμασίας που διεξάγεται στις χώρες της ΕΕ, την αυξανόμενη ρωσοφοβία, που φτάνει μέχρι την απαγόρευση της χρήσης της σοβιετικής σημαίας ή άλλων αντιφασιστικών συμβόλων σε χώρες της ΕΕ ανήμερα της επετείου της Αντιφασιστικής Νίκης, πρωτόγνωρα μέτρα τρομοκρατίας και καταστολής.

Στην Ελλάδα, κορυφαίοι εκπρόσωποι της αστικής ιστοριογραφίας επιχειρούν να βαφτίσουν την Εθνική Αντίσταση ”τρομοκρατία”, να παρουσιάσουν την τιμωρία των δοσίλογων ως δήθεν ”σφαγές αμάχων” και τη δημιουργία των Ταγμάτων Ασφαλείας ως δήθεν ανάγκη ”προστασίας των αθώων”. Αυτές οι προκλητικές αναφορές αποκαλύπτουν πόσο πολύ φοβούνται τις παρακαταθήκες των λαϊκών αγώνων.

(…) Ταυτόχρονα η διαστρέβλωση έρχεται και από μια άλλη πλευρά. Από την προσπάθεια να οικειοποιηθεί η Αντιφασιστική Νίκη από δυνάμεις της σημερινής καπιταλιστικής Ρωσίας, προσπαθώντας να ντύσουν τους δικούς τους στόχους απέναντι στους Ευρωατλαντικούς ανταγωνιστές τους με την αίγλη της Σοβιετικής Ένωσης. Βέβαια αυτό το κάνουν γιατί είναι βαθιά ριζωμένη στη συνείδηση του ρώσικου λαού η νοσταλγία για την ΕΣΣΔ, η αναγνώριση των κατακτήσεων των εργαζομένων την περίοδο του σοσιαλισμού, όλων αυτών που σήμερα βιώνουν την καπιταλιστική βαρβαρότητα με ευθύνη και όσων σήμερα κυβερνούν τη Ρωσία και συνέβαλαν στην καπιταλιστική παλινόρθωση».

Ανέδειξε ότι μέσα σ’ αυτό το ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο και στο φόντο των οικονομικών και πολιτικών εξελίξεων δημιουργούνται και ενισχύονται φασιστικές δυνάμεις για να παίξουν τον ρόλο τους, να χτυπήσουν το κίνημα. Και σημείωσε πως «εδώ άλλωστε στη Θεσσαλονίκη έχετε πείρα από αυτή την προσπάθεια. Αλλά και από τη μαχητική δράση για την απομόνωση αυτών των δυνάμεων, για να ξεκοπούν από τους χώρους της νεολαίας. Οι συλλήψεις πριν μερικές μέρες δεν πρέπει να εφησυχάζουν. Συνήθως πιάνουν τη μαρίδα και αφήνουν ανέπαφα τα μεγάλα κεφάλια», είπε. 

Κρίσιμα διδάγματα

Στάθηκε στα ιδιαίτερα κρίσιμα διδάγματα που αφορούν το σήμερα και το αύριο της ταξικής πάλης. Ανέφερε ότι το πρώτο βασικό και διαχρονικό συμπέρασμα είναι οι εργατικές – λαϊκές δυνάμεις να μην εγκλωβίζονται στα σχέδια και τις συμμαχίες, στους στόχους των αστικών τάξεων.

Όπως είπε: «Το κρίσιμο είναι να υπάρξει αυτοτελής διακριτή οργάνωση και δράση της εργατικής τάξης που να μην υποχωρήσει τόσο κάτω από το πανεθνικό πολεμικό εγερτήριο και τον εθνικισμό όσο και κάτω από τη θολή διάθεση για ειρήνη και σταμάτημα του πολέμου, τον πασιφισμό δηλαδή. Και στις δύο περιπτώσεις αυτό που δεν πρέπει να μπει στην άκρη είναι η ταξική πάλη. Όποια δηλαδή διάθεση και να κυριαρχεί στις μάζες, όπως και να εναλλάσσεται, ό,τι δυσκολίες και να υπάρχουν, είναι κρίσιμο ζήτημα η πάλη των εργαζομένων ενάντια στο κεφάλαιο, την εργοδοσία, το αστικό κράτος και την κυβέρνηση να μη σταματήσει, αντίθετα αυτή η πάλη να οξυνθεί, να ενταθεί (…).

Με αυτό το κριτήριο και σήμερα το ΚΚΕ μπαίνει μπροστά και οργανώνει τη μάχη αντίθεσης της εμπλοκής της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στα ΝΑΤΟικά σχέδια, εναντιώνεται στις αστικές κυβερνήσεις που προωθούν αυτή την εμπλοκή και τα αστικά κόμματα που τη στηρίζουν. Δηλώνει ότι οι λαοί δεν πρέπει να διαλέξουν στρατόπεδο ληστών. Παίρνει αυτοτελώς πρωτοβουλίες ως Κόμμα, αλλά πρωτοστατούν οι κομμουνιστές στο εργατικό – λαϊκό κίνημα στην κατεύθυνση της οργάνωσης της εργατικής – λαϊκής πάλης, σηκώνει αντιπαράθεση με τους στόχους της πολεμικής οικονομίας και της πολεμικής προετοιμασίας. Οι δυνάμεις του μπαίνουν μπροστά ενάντια στη μεταφορά όπλων στην Ουκρανία, ενάντια στη στήριξη του κράτους – δολοφόνου του Ισραήλ που σφαγιάζει τη Γάζα, οργανώνει πρωτοβουλίες αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό και στον αγώνα του για να έχει τη δικιά του πατρίδα.

Το δεύτερο βασικό συμπέρασμα είναι ότι όσο είναι αναγκαίο σε συνθήκες ιμπεριαλιστικού πολέμου το εργατικό – λαϊκό κίνημα με την καθοδήγηση του κομμουνιστικού κόμματος να οργανώσει την πάλη για την υπεράσπιση του λαού, της ζωής του και των δικαιωμάτων του σε όλες τις συνθήκες απέναντι στην αστική τάξη, εγχώρια ή εισβολέα, άλλο τόσο κρίσιμο είναι αυτός ο αγώνας να μη μείνει στα μισά, αλλά να φτάσει στο τέλος, δηλαδή στην πάλη για διέξοδο από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, με την εργατική τάξη και τους συμμάχους της στην εξουσία (…).

Με αυτό το κριτήριο σήμερα το ΚΚΕ τονίζει ότι ”η πάλη για την υπεράσπιση των συνόρων από τη σκοπιά της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων είναι αναπόσπαστη από την πάλη για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου”. Σημειώνει ότι, σε περίπτωση ιμπεριαλιστικής εμπλοκής και κήρυξης πολέμου, το ζητούμενο για τα λαϊκά στρώματα είναι όχι η ”εθνική ενότητα” με τα καθεστώτα των ιμπεριαλιστών, αλλά η ταξική αναμέτρηση με την ίδια την αστική τάξη, εγχώρια και ξένη, με στόχο την εργατική – λαϊκή εξουσία. Μόνο έτσι διασφαλίζεται η νίκη της εργατικής τάξης και της λαϊκής πλειοψηφίας απέναντι στον ιμπεριαλισμό».

Θεμέλια αίματος, βίας, καταστολής

Κλείνοντας την ομιλία του αναφέρθηκε στο Γεντί Κουλέ, έναν χώρο που όπως είπε «συμβολίζει την αταλάντευτη σύγκρουση των κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών με το αστικό κράτος, συμβολίζει τον ηρωισμό, το υψηλό φρόνημα απέναντι στον ταξικό εχθρό, συμβολίζει όμως και την αποφασιστικότητα της αστικής τάξης να τσακίσει τον ”εχθρό λαό” με κάθε μέσο και κάθε κόστος.

Το Γεντί Κουλέ αποτέλεσε σύμβολο του αστικού καθεστώτος απέναντι στους εργαζόμενους και τον λαό που το αμφισβήτησαν. Η πρόσφατη αποκάλυψη των ομαδικών τάφων με τους στοιβαγμένους εκτελεσμένους κομμουνιστές και αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης φανερώνει τα θεμέλια πάνω στα οποία χτίστηκε η σημερινή αστική δημοκρατία, τα θεμέλια πάνω στα οποία στηρίζεται η αστική τάξη της χώρας και διεκδικεί ρόλο στις ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και ανταγωνισμούς, τα θεμέλια πάνω στα οποία στηρίχτηκε όλη η καπιταλιστική ανάπτυξη μετά τον πόλεμο. Είναι θεμέλια αίματος, βίας, καταστολής, γκρεμίζοντας όλες τις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες, όλη αυτή την πλασματική εικόνα της δήθεν ελευθερίας και δημοκρατίας για όλους που άλλωστε ψευτίζει μέσα στην ίδια την καθημερινή ζωή των εργαζόμενων όταν αποκαλύπτεται με κάθε τρόπο η ταξική επιλογή υπέρ των συμφερόντων του κεφαλαίου σε κάθε πτυχή της και εις βάρος της εργατικής – λαϊκής πλειοψηφίας.

Οι εκτελεσμένοι των Έκτατων Στρατοδικείων στο Γεντί Κουλέ και αλλού, οι ομαδικοί τάφοι του ελεύθερου δημοκρατικού κόσμου αποτελούν και θεμέλια της δικιάς μας ιστορίας, τα λόγια του εκτελεσμένου μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ Αρίστου Βασιλειάδη στους στρατοδίκες του «Δεν αναγνωρίζω κανένα νόμο, ούτε το κράτος σας» φωτίζουν τον δρόμο της σύγκρουσης και της ανατροπής με αυτό το αστικό καθεστώς, όποια μορφή και αν παίρνει η εξουσία του, τον δρόμο για τον οποίον παλεύει το ΚΚΕ.

Οι εκτελεσμένοι που βρίσκονται σε αυτό τον τόπο παίρνουν τη θέση τους δίπλα στους νεκρούς μας σε όλη την ιστορία του κινήματός μας στην Ελλάδα και διεθνώς. Στέκονται ισάξια πλάι στους εκτελεσμένους Κομμουνάρους της Ματωμένης Βδομάδας του 1871, τους κρεμασμένους μπολσεβίκους και επαναστάτες της επανάστασης του 1905, τους εκατοντάδες τουφεκισμένους Ισπανούς αντιφασίστες, τους Γερμανούς Σπαρτακιστές του 1919, τους κομμουνιστές που πλήρωσαν με τη ζωή τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης το γεγονός ότι μέσα στο πηχτό σκοτάδι του ναζισμού συνέχιζαν την αντίσταση στο καθεστώς.

Υποσχόμαστε ότι εκτός από το να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου να τιμηθούν όπως πρέπει, όπως τους αξίζει όλοι αυτοί που στοιβάχτηκαν στους ομαδικούς τάφους της αστικής εξουσίας, υποσχόμαστε πάνω απ’ όλα πως θα κάνουμε τα πάντα για να τιμήσουμε τις θυσίες τους δρώντας στην πράξη για τους στόχους για τους οποίους έπεσαν.

Η εποχή μας είναι εποχή ρήξης και αγώνων που μπορούν να συνδεθούν με επαναστατικές ανατροπές. Έχουμε μπει σε μια νέα περίοδο έχοντας θεμελιωμένη πεποίθηση ότι ο 21ος αιώνας θα είναι ο αιώνας της αναζωογόνησης του Κομμουνιστικού Κινήματος, των νέων ορμητικών και νικηφόρων σοσιαλιστικών επαναστάσεων. Ο αρνητικός συσχετισμός δυνάμεων δεν μας αποθαρρύνει. Με γνώση, αισιοδοξία και αποφασιστικότητα δηλώνουμε ότι διέξοδο από τον πόλεμο μπορεί να δώσουν η εργατική τάξη, ο λαός, ανατρέποντας τον καπιταλισμό και ανοίγοντας τον δρόμο για τη νέα κοινωνία, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό».

  • Λίγο πριν την εκδήλωση οι Μαθητικές Οργανώσεις της ΚΝΕ οργάνωσαν escape room για το Γεντί Κουλέ

ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ Τίμησαν τους εκτελεσμένους αγωνιστές και την μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών

Νέα Παραρτημάτων 12 Μαΐου, 2025

 

Με μεγάλη συμμετοχή και μέσα σε κλίμα συγκίνησης και αγωνιστικής ανάτασης πραγματοποιήθηκε το διήμερο εκδηλώσεων που διοργάνωσαν οι ΚΟ Βόρειας Εύβοιας του ΚΚΕ και το Παράρτημα Εύβοιας της ΠΕΑΕΑ -ΔΣΕ το Σαββατοκύριακο 10 και 11 Μάη, με αφορμή την συμπλήρωση 80 χρόνων από την ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών και των 81 χρόνων από τη μάχη του ΕΛΑΣ στην Ιστιαία.

Συγκεκριμένα, το Σάββατο για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στα ναυτικά οχυρά των Γουβών, στο χώρο που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί ως ορμητήριο στον οποίο είχαν κρατητήριο για τους αγωνιστές.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης έγινε επίσκεψη και ξενάγηση στο χώρο κράτησης και βασανισμού των 18 αγωνιστών της περιόδου, που εκτελέστηκαν στις 5 Μάη του ’44 ως αντίποινα για τη μάχη του ΕΛΑΣ που έγινε στην Ιστιαία την 1 Απρίλη.

Στο χώρο κράτησης πραγματοποιήθηκε ομιλία από την Βαγγελιώ Παπασταθοπούλου μέλος της ΤΕ Εύβοιας του ΚΚΕ, ενώ σε κλίμα συγκίνησης έγινε κατάθεση στεφάνων από το ΚΚΕ, την ΠΕΑΕΑ και συγγενείς των θυμάτων.

Στην ομιλία της η Βαγγελιώ Παπασταθοπούλου μεταξύ άλλων τόνισε: «Οι πρωτοβουλίες του ΚΚΕ για την ανάδειξη της ιστορίας και των αγώνων της περιοχής θα συνεχιστούν. Τα χωριά μας γέννησαν εκατοντάδες αγωνιστές, αλύγιστους της ταξικής πάλης, στελέχη της δρακογενιάς της Εθνικής αντίστασης και του ΚΚΕ. Δεσμευόμαστε για την οργάνωση παρεμβάσεων, δράσεων, εκδηλώσεων, ανέγερσης μνημείων συμβάλλοντας στην γνώση της ιστορίας, στην ανάδειξη ηρωικών μορφών, γνωστών και αγνώστων που έδωσαν τη ζωή τους για να παει η κοινωνία μπροστά. Σε αυτή την υπόθεση καλούμε κάθε φίλο και φίλη, κάθε νέο, απόγονο αυτών των θρυλικών γενεών να συμβάλλει όπως μπορεί».

Στη συνέχεια προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ της ΚΕ του ΚΚΕ για τον Β παγκόσμιο πόλεμο στις Γούβες, με μαζική και καθηλωτική συμμετοχή στην παρακολούθησή του.

Την Κυριακή έγινε μαζική πολιτική εκδήλωση στην Ιστιαία για την μάχη της Ιστιαίας τον Απρίλη του ‘44 και για τα 80 χρόνια της Αντιφασιστικής Νίκης των λαών, στο σημείο εκτέλεσης αγωνιστών έξω από το χώρο του Νεκροταφείου Ιστιαίας.

Την ομιλία πραγματοποίησε ο Βασίλης Παπασωτηρίου, μέλος της Επιτροπής Περιοχής της Ανατ. Στερεάς και Εύβοιας του ΚΚΕ ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε: «Απέναντι σε όλη αυτή τη διαστρέβλωση, την παραχάραξη, βροντοφωνάζουμε με όλη μας την ψυχή, η 9η Μαη, είναι ημέρα σύμβολο για τους λαούς, είναι η ημέρα που νικήθηκε το φασιστικό – ναζιστικό τέρας, είναι η ημέρα που υψώθηκε η κόκκινη σημαία στο Ράιχσταγκ, είναι η ημέρα που οι λαοί γιορτάζουν την νίκη τους απέναντι στους ναζί, είναι η ημέρα που ο απελευθερωτής κόκκινος στρατός, τα αντιφασιστικά κινήματα στην Ευρώπη – ανάμεσα τους και το δικό μας στην Ελλάδα – συνέβαλαν με εκατομμύρια νεκρούς στο να τσακιστεί ο φασισμός, να λήξει ο Β παγκόσμιος πόλεμος.

Με την 9η Μάη, υπερασπιζόμαστε και την μεγάλη προσφορά της Σοβιετικής ένωσης που προσέφερε πάνω από 25 εκατομμύρια νεκρούς (σύμφωνα με τα νεότερα ιστορικά στοιχεία) και πάνω από 10 εκατομμύρια ανάπηρους και τραυματίες. Αν συγκρίνει κανείς τις σοβιετικές απώλειες με τις αντίστοιχες της Μ. Βρετανίας (375 χιλιάδες νεκροί) και των ΗΠΑ (405 χιλιάδες νεκροί), κατανοεί εύκολα ποιος έγειρε την πλάστιγγα του πολέμου εναντίον του φασισμού – ναζισμού. Το ίδιο αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ο Κόκκινος Στρατός, ακόμα και μετά το άνοιγμα του δυτικού μετώπου (1944), προήλαυνε εναντίον 200 γερμανικών μεραρχιών, ενώ τα σύμμαχα καπιταλιστικά κράτη αντιμετώπιζαν μόλις 75 μεραρχίες.

Το ΚΚΕ τιμά όσες και όσους έδωσαν τη ζωή τους ή έμειναν ανάπηροι στα πεδία των μαχών και στην παρανομία στις χώρες που κατέκτησε ο φασιστικός Άξονας. Όλους εκείνους που πάλεψαν με το όπλο ή με την προκήρυξη στο χέρι, οργάνωσαν τον εργατικό – λαϊκό αγώνα, κράτησαν ηρωική στάση στα κρατητήρια και στα εκτελεστικά αποσπάσματα. Αισθανόμαστε υπερήφανοι που το ΚΚΕ αποτέλεσε τον εμπνευστή, οργανωτή και κύριο αιμοδότη της μεγάλης ΕΑΜικής Αντίστασης, ενός από τα μεγαλύτερα αντιστασιακά κινήματα της κατεχόμενης από τον φασιστικό άξονα Ευρώπης».

Στην εκδήλωση έγινε προσκλητήριο για τους νεκρούς του αγώνα από δεκάδες χωριά της περιοχής. Εκφράστηκε η θέληση και η αποφασιστικότητα των φίλων και των μελών του ΚΚΕ, οι εκδηλώσεις αυτές να δυναμώσουν, να πληθύνουν κι άλλο, προκειμένου να μπορέσει να γίνει γνωστή η σημαντική και ένδοξη ιστορία του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος στη χώρα μας.

‹  Older posts Newer posts  ›