Με εκδήλωση στο μαρτυρικό χωριό των Μουζακάτων τίμησε την Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών
Τον ηρωικό αγώνα των κατοίκων των Μουζακάτων κατά των Ιταλών-φασιστών και Γερμανών κατακτητών το διάστημα 1941-44, τίμησαν με εκδήλωσή τους το πρωί της Κυριακής με την ευκαιρία και της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών στις 9 Μάη 1945, οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στην Κεφαλονιά.
Το χωριό καταστράφηκε ολοκληρωτικά με φωτιά στις 23 Απρίλη 1944 από τους ναζί.
Με τη συγκέντρωση που πραγματοποίησαν και την κατάθεση στεφάνων στο μνημείο των Μουζακάτων, που στήθηκε για να θυμίζει άλλη μια ναζιστική θηριωδία, επανέφεραν επίσης το αίτημα, αναγνώρισής του ως «Μαρτυρικό χωριό».
Ο Γιάννης Κουρούκλης, γραμματέας της ΤΕ Κεφαλονιάς – Ιθάκης του ΚΚΕ αναφέρθηκε στις εξελίξεις στο νησί μετά την παράδοση της Ιταλίας το Σεπτέμβρη του 1943 και την εξόντωση της μεραρχίας Aqui, στο ξεκίνημα της κατοχής του από τους Γερμανούς και στην ανάπτυξη της αντίστασης του λαού, ιδιαίτερα του ΕΛΑΣ, σημειώνοντας:
«Τα Μουζακάτα εξελίσσονται όλο αυτό το διάστημα σε μια από τις έδρες του αντάρτικου. Με έδρα το χωριό, εφοδιάζονται αντάρτες με τρόφιμα, αποθηκεύεται οπλισμός στις φυσικές κρυψώνες της περιοχής, κατασκευάζονται παρατηρητήρια και οργανώνονται συσκέψεις αντάρτικων ομάδων και συσκέψεις γυναικών. Μεταπολεμικοί κατάλογοι συνταγμένοι από οργανώσεις αντιστασιακών καταγράφουν πολλούς κατοίκους της περιοχής ως πρωτεργάτες της Εθνικής Αντίστασης και του ΕΛΑΣ Κεφαλονιάς. Με λίγα λόγια, οι περισσότεροι άνθρωποι της περιοχής δε σκέφτηκαν να φυλάξω τον εαυτό μου, το χωριό μου και κάτι θα γίνει, να ζήσω εγώ και ας πεθάνουν οι άλλοι -αυτή ήταν πάντοτε η ρητορική των δωσίλογων. Παρότι, αγαπούσαν τον τόπο τους, τις οικογένειές τους, τη ζωή τους, κατανόησαν ότι η Κατοχή δε μπορεί να νικηθεί μόνη της ή τουλάχιστον το ένστικτο και η ψυχή τους αυτό τους έδειξε.
Αυτή η αντιστασιακή δραστηριότητα και το ξεδίπλωμά της και στα Μουζακάτα και σε όλη την Ελλάδα βοηθούσε τους κατοίκους, έσωζε τα υπάρχοντά τους, τις σοδειές τους, στερούσε υλικό, υποδομές, ανθρώπινο δυναμικό από τους κατακτητές, κλόνιζε την Κατοχή, παρήγαγε εν γένει αποτελέσματα. Σε αυτήν τη δραστηριότητα σχεδίαζαν να θέσουν φραγμό με την πυρπόληση των Μουζακάτων οι Γερμανοί. Τη ζημιά που πάθαιναν θέλησαν να σταματήσουν. Άλλωστε η ίδια η αιτιολογική προκήρυξη των κατοχικών αρχών, αναφορικά με τα Μουζακάτα πιστοποιεί μεταξύ ψευδολογιών ότι η επίθεση αποφασίστηκε, επειδή το σύνολο σχεδόν του χωριού συμμετείχε σε αντιστασιακές οργανώσεις, ”αντάρτικες συμμορίες” όπως τις αποκαλεί».
Αναφερόμενος στην καταστροφής του χωριού, υπογράμμισε: «Το σχέδιο των κατοχικών αρχών ήταν κυνικό, κτηνώδες αλλά συνειδητό και υπολογισμένο. Πιο συγκεκριμένα, στρατεύματα μετακινούνται στις 22 Απρίλη από το Αργοστόλι στη Σάμη. Οι Γερμανοί ενημερώνονται από ένα συνεργάτη τους, κρατούμενο νωρίτερα του ΕΛΑΣ. Οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις γίνονται επίσης, όταν ο ΕΛΑΣ συλλαμβάνει στέλεχος της Π.Ο.Κ., διορισμένο διευθυντή νομαρχίας από τη δωσίλογη κυβέρνηση. Τις πρώτες ώρες της επομένης μέρας πλησιάζουν από 3 πλευρές, σχηματίζουν ένα ”πέταλο”, γύρω από το χωριό. 7 π.μ. εισβάλουν, καταχρώνται την παραγωγή και τον όποιο υλικό εξοπλισμό διέθετε κάθε οικογένεια, διασκορπίζουν όσα δεν τους χρειάζονται, αναζητούν οπλισμό, ανατινάζουν την εκκλησία, περιχύνουν με βενζίνη τα σπίτια. Το χωριό καιγόταν όλη μέρα. 4 κάτοικοι συλλαμβάνονται: Γιάννης Γρηγοράτος, Γιάννης Μουρίκης, Αριστομένης και Πέτρος Μιχαλάτος εκτελούνται συμβολικά της 1η Μαίου, μέρα της εργατικής πρωτομαγιάς. Σύμφωνα με μαρτυρία ο Πέτρος Μιχαλάτος, πριν εκτελεστεί δηλώνει περήφανος και ως Έλληνας και ως Επονίτης. Κατά την επιχείρηση ντόπιοι συνεργάτες των Γερμανών πληροφορούν, υποδεικνύουν και ενδεχομένως πλιατσικολογούν. Στο στόχαστρο των Γερμανών θα βρεθούν την ίδια περίοδο κτίσματα και σε άλλα χωριά της περιοχής, κυρίως στα Αλευράτα.
Οι περισσότεροι κάτοικοι, όπως και οι ευρισκόμενοι στο χωριό Ελασίτες, επιβιώνουν, χάρη και στο πνεύμα αλληλεγγύης, το οποίο στο μέτρο του δυνατού υφίσταται. Αρχικά, οι χωρικοί ειδοποιούνται για την κίνηση των Γερμανών από τα φυλάκια του ΕΛΑΣ και από κατοίκους των πιο κάτω χωριών και έτσι οι περισσότεροι δεν βρίσκονται στο χωρίο κατά την είσοδο των Γερμανών. Μετά την καταστροφή πάλι και την αντίξοη παραμονή τους στην ύπαιθρο, φιλοξενούνται σε άλλα χωριά, μοιράζονται μεταξύ τους τρόφιμα, διεξάγεται κάποιος υπέρ τους έρανος στο υπόλοιπο νησί. Όλα τα παραπάνω και πιο συγκεκριμένα η γεωγραφική θέση του χωριού, η διαφυγή και κυρίως η αντοχή των κατοίκων ή ακόμη ο ηρωισμός τους, ερμηνεύουν και το προσωνύμιο ”Μικρό Σούλι”, το οποίο δίνεται στα Μουζακάτα σε βιβλία, αφιερώματα και προφορικές αφηγήσεις».
Επίσης, αναφέρθηκε στην καταστροφή του χωριού την περίοδο 1843-49 από τους Άγγλους τότε κατακτητές, επειδή πρωταγωνίστησαν στον αγώνα για την απελευθέρωση και την Ένωση με την Ελλάδα.
«Συνεχίζουμε με μεγαλύτερη ορμή και γνώση. Προχωράμε με αισιοδοξία και αποφασιστικότητα. Η εποχή μας είναι εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό. Η Αντιφασιστική Νίκη των Λαών απέδειξε ότι καμιά εξουσία δεν είναι άτρωτη απέναντι στις μαζικά οργανωμένες και εξοπλισμένες εργατικές – λαϊκές δυνάμεις. Πορευόμαστε με έναν και μόνο σκοπό: Να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις των καιρών, να οικοδομήσουμε τη μεγάλη αντικαπιταλιστική συμμαχία που θα αντιπαλέψει την αντεργατική – αντιλαϊκή πολιτική. Θα βάλει τέλος στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού, στους πολέμους, στις κρίσεις, στην εκμετάλλευση, στη φτώχεια, στην ανεργία, στην καταπίεση. Για να δικαιωθούν οι αγώνες και οι θυσίες των παλιότερων γενιών, για να ανοίξει ο δρόμος και να εκπληρωθούν τα όνειρα και οι σύγχρονες ανάγκες του λαού και των νέων με την εργατική – λαϊκή νίκη!», σημείωσε.
Στα πλαίσια των εκδηλώσεων τέλος για την 9η Μάη και τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, η ΤΕ Κεφαλονιάς – Ιθάκης πρόβαλε το βράδυ του Σαββάτου το ντοκιμαντέρ της ΚΕ του ΚΚΕ «Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος – 80 Χρόνια μετά».