Author Archive

Τρεις σημαντικές επετείους από τον αγώνα και τις θυσίες του λαού την περίοδο της ναζιστικής και φασιστικής κατοχής στην περιοχή του Δομοκού, τίμησαν το Παράρτημα Λαμίας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και η TE Φθιώτιδας του ΚΚΕ την Κυριακή 16 Ιούνη 2024.

Συγκεκριμένα σε λιτές και σεμνές εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, τιμήθηκαν οι 109 εκτελεσθέντες του Κούρνοβου, οι 13 στη Σάββα Μαγούλα των Μεταλλείων Δομοκού και οι 17 εκτελεσθέντες στα Αμπέλια Ομβριακής.

Η εκδήλωση στο Κούρνοβο πραγματοποιήθηκε στο μνημείο που έχει ανεγερθεί ανάμεσα στα χωριά Κορομηλιά και Άγιος Στέφανος και στον τόπο εκτέλεσης των 109 ΕΑΜιτών πατριωτών.

Εκεί, στις 6 Ιούνη του 1943, οι Ιταλοί φασίστες εκτέλεσαν 109 συνολικά κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές της ΕΑΜικής Αντίστασης, που μετρήθηκαν από τις φυλακές Λάρισας, όπου βρίσκονταν κρατούμενοι. Η εκτέλεση έγινε ως αντίποινα για τη μεγάλη επιχείρηση της ανατίναξης της σήραγγας του Κούρνοβου από το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ λίγες ημέρες πριν, που αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα σαμποτάζ με αποτέλεσμα 600 περίπου νεκρούς Ιταλούς στρατιώτες και μεγάλο πλήγμα στην τροφοδοσία των κατοχικών δυνάμεων.

Στην εκδήλωση απηύθυνε χαιρετισμό ο Χρήστος Φουσέκης εκ μέρους του Παραρτήματος Λαμίας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ενώ ακολούθησε ομιλία από τον Δημήτρη Αλεξόπουλο, μέλος του Γραφείου της ΤΕ Φθιώτιδας του ΚΚΕ.

Στη συνέχεια έγινε προσκλητήριο νεκρών και κατάθεση στεφανιών από το ΚΚΕ, την ΚΝΕ, το Παράρτημα Λαμίας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και από συγγενείς των εκτελεσμένων. Ανάμεσά τους και ο πρώην Δήμαρχος Κοκκινιάς και νυν περιφερειακός σύμβουλος Αττικής Στ. Μπενετάτος, ο εγγονός και η δισέγγονη του εκτελεσμένου Ακροναυπλιώτη Γιώργου Γκιαούρη από το Βούζι Δομοκού. Επίσης παραβρέθηκε αντιπροσωπεία του Παραρτήματος Λαυρίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ για να τιμήσει τη μνήμη όσων εκτελεσμένων κατάγονταν από την περιοχή του Λαυρίου.

Επίσης πραγματοποιήθηκε εκδήλωση τιμής και στο μνημείο της τοποθεσίας Σάββα Μαγούλα των Μεταλλείων Δομοκού, για τους 13 αγωνιστές που Γερμανοί εκτέλεσαν στις 13 Ιούλη 1943 ως αντίποινα για την ανατίναξη σιδηροδρομικής γέφυρας και την καταστροφή -από το Τάγμα Δομοκού του ΕΛΑΣ υπό τον Νάκο Μπελλή- μιας γερμανικής αμαξοστοιχίας ανάμεσα στα χωριά Περιβόλι (Δερελί) και Μακρυρράχη (Καΐτσα).

Η απόδοση μνήμης και τιμής ολοκληρώθηκε με εκδήλωση στη θέση Αμπέλια, κοντά στην Ομβριακή Δομοκού, όπου τιμήθηκαν οι 15 κρατούμενοι των φυλακών Λαμίας και οι 2 εργάτες των μεταλλείων, που εκτελέστηκαν στις 9 Απρίλη 1944 από τους Γερμανούς ναζί, ως αντίποινα για το σαμποτάζ του ΕΑΜ που ανατίναξε μία αμαξοστοιχία η οποία μετέφερε μετάλλευμα χρωμίου από τα Μεταλλεία Δομοκού.

Με θλίψη και σεβασμό, αλλά και την υπόσχεση για συνέχιση του αγώνα για το δίκιο του λαού με ακόμη πιο δυνατό ΚΚΕ, συγγενείς, συναγωνιστές και φίλοι αποχαιρέτησαν την Πέμπτη 6 Ιούνη 2024 την αγωνίστρια της ΕΑΜικής Αντίστασης και μαχήτρια του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, Κατίνα Μανιτάρα-Ζωργιού, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών.

Στο τελευταίο «αντίο» στη συναγωνίστρια Κατίνα Μανιτάρα παρευρέθηκαν μεταξύ άλλων ο Θέμης Γκιώνης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ο Θανάσης Παφίλης, μέλος της ΚΕ και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, τα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ Γιώργος Παναγής, Βασίλης Δημόπουλος και Μανώλης Ραπανάκης, πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΝΕ με επικεφαλής τον Αντώνη Κωσταδήμα, μέλος του Γραφείου του ΚΣ, αντιπροσωπεία της ΤΕ Αν. Συνοικιών της ΚΟ Αττικής, με επικεφαλής τον γραμματέα της Αλέξανδρο Μπουγά, ο Ηλίας Σταμέλος, δήμαρχος Καισαριανής, η Στέλλα Βαλαβάνη, υποψήφια ευρωβουλευτής του ΚΚΕ και μέλος του ΔΣ του «Σπιτιού του Αγωνιστή», καθώς επίσης σύσσωμο το ΔΣ, με επικεφαλής τον πρόεδρο Στέλιο Λάμπρου, εργαζόμενοι και φιλοξενούμενοι αγωνιστές στο «Σπίτι του Αγωνιστή» όπου η συναγωνίστρια Κατίνα διέμενε τα τελευταία χρόνια. Παραβρέθηκε επίσης αντιπροσωπεία της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, με επικεφαλής την πρόεδρο Τούλα Μητσέα, καθώς και της Ένωσης Φίλων Μνήμης Διαμαντή, με επικεφαλής τον πρόεδρο Αλέκο Γώγο.

Σε όλη τη διάρκεια της τελετής της πολιτικής κηδείας που έγινε στο Νεκροταφείο του Βύρωνα, το φέρετρο με τη σορό της ήταν σκεπασμένο με τη σημαία του τιμημένου ΚΚΕ, στο οποίο παρέμεινε πιστή και υπηρέτησε αταλάντευτα. Εκεί και η σημαία της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ για να θυμίζει τους ηρωικούς αγώνες που έδωσε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της.

Δίπλα της, σε θέσεις τιμητικής φρουράς, στάθηκαν τα στελέχη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, ο δήμαρχος Καισαριανής, συναγωνιστές και συγγενείς, αποχαιρετώντας την με τον σεβασμό που η ίδια κέρδισε με τους αγώνες και τη στάση ζωής της.

Στους αγώνες της για το δίκιο του λαού, αλλά και στην ανθρώπινη πλευρά της Κατίνας Μανιτάρα αναφέρθηκαν αποχαιρετώντας την μέσα σε κλίμα συγκίνησης και θλίψης συγγενικά της πρόσωπα, η Τούλα Μητσέα, εκ μέρους της ΠΕΑΕΑ -ΔΣΕ, ο Στέλιος Λάμπρου από το «Σπίτι του Αγωνιστή».

Εκ μέρους του ΚΚΕ την συναγωνίστρια Κατίνα Μανιτάρα αποχαιρέτησε ο Βαγγέλης Γείτονας, μέλος του ΤΓ Αν. Συνοικιών, ο οποίος ανέφερε:

«Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας αποχαιρετά σήμερα με μεγάλη λύπη και συγκίνηση την αγωνίστρια της ΕΑΜικής Αντίστασης και μαχήτρια του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας Κατίνα Μανιτάρα, που έφυγε την Τρίτη από τη ζωή. Αποχαιρετάμε την αγωνίστρια, την ακούραστη και πάντα αισιόδοξη, που βάδισε έναν δρόμο δύσβατο και έφυγε από τη ζωή με το κεφάλι ψηλά γνωρίζοντας ότι έκανε το καθήκον της κι ας έλεγε η ίδια πως “δεν έκανα τίποτα σπουδαίο, απλώς βρέθηκα κοντά στο εργατικό – λαϊκό κίνημα”.

Η Κατίνα γεννήθηκε στις 14 Μάρτη του 1932 στο Μαλανδρίνο της Φωκίδας και ήταν το πρώτο από τα τέσσερα παιδιά του Παναγιώτη και της Σοφίας, μιας φτωχής εργατοαγροτικής οικογένειας, που κυριολεκτικά “βγήκε ολόκληρη στο βουνό”. Ο πατέρας της το 1943 εντάχθηκε στο ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, μετά τη Βάρκιζα κακοποιήθηκε βάναυσα, ενώ στη συνέχεια έδρασε στην περιοχή της Ρούμελης με τον ΔΣΕ, μια δράση που το αστικό κράτος συνέχισε να την τιμωρεί με εξορίες και φυλακές.

Η μητέρα της Σοφία προσέφερε στην Επιμελητεία του Αντάρτη στο χωριό Αθανάσιος Διάκος, ενώ και η ίδια φυλακίστηκε και εξορίστηκε στο Τρίκερι και τη Μακρόνησο.

Η τριπλή φασιστική – ναζιστική κατοχή την βρήκε μαθήτρια του Δημοτικού. Μικρό παιδί, στα 14 της χρόνια υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του βασανισμού του πατέρα της από παρακρατικούς και τον επόμενο χρόνο ξυλοκοπήθηκε και η ίδια άγρια για να μαρτυρήσει την τοποθεσία του πατέρα της.

Η Κατίνα οργανώθηκε στα Αετόπουλα το 1942 και έδρασε στις περιοχές της Φωκίδας. Με την καθοδήγηση του πατέρα της περνούσε από τα μπλόκα των Ιταλών μεταφέροντας τρόφιμα, αλλά και πληροφορίες στους τους αντάρτες κρυμμένα σε κοφίνια με κοπριά για το αμπέλι, φορτωμένα σε ζώο. Το 1947 πέρασε στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, στα ρουμελιώτικα τμήματα, τα οποία αποτελούνταν κατά περίπου 40% από γυναίκες μαχήτριες και στη συνέχεια υπάχθηκε στη 2η Μεραρχία του Κλιμακίου Γενικού Αρχηγείου Νοτίου Ελλάδας. Αποφοίτησε από τη Σχολή Αξιωματικών του Κλιμακίου (Γενικό Αρχηγείο Νοτίου Ελλάδας) και αναδείχθηκε σε ανθυπολοχαγό του ΔΣΕ.

Συμμετείχε σε πλήθος μαχών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, στη Μάχη της Άμφισσας, το 1947, με τον θρυλικό καπετάν Διαμαντή, στη Ναυπακτία, όπου τραυματίστηκε στο κεφάλι από θραύσμα σφαίρας, το οποίο “κουβάλησε σε όλη της τη ζωή”, ως παράσημο, όπως έλεγε, αλλά και στη Μάχη της Καρδίτσας το 1948, όπου τραυματίστηκε για δεύτερη φορά από θραύσμα όλμου στο πόδι. Πήρε μέρος στην κατάληψη του Καρπενησίου, την ανατίναξη της γέφυρας Κοράκου στον Αχελώο, καθώς και στην κατάληψη του Λιδωρικίου. Συμμετείχε σε όλες τις μάχες του αγώνα του ΔΣΕ έως το 1949, όταν με τις όσες δυνάμεις είχαν απομείνει στη 2η Μεραρχία συγκρούστηκαν με ασύγκριτα υπέρτερες δυνάμεις του κυβερνητικού στρατού στη Φθιώτιδα, όπου σκοτώθηκε ο καπετάν Διαμαντής.

Το 1949 πιάστηκε, μεταφέρθηκε στη Λαμία, όπου βασανίστηκε για να “υπογράψει δήλωση”. Καταδικάστηκε ως ανήλικη σε 3,5 χρόνια φυλακή και κρατήθηκε στις Φυλακές Λαμίας, στο Μεταγωγών Αθήνας, στις Φυλακές Αβέρωφ και τέλος στις Φυλακές Ανηλίκων Καλλιθέας, έως την αποφυλάκισή της το 1953. Ακολούθησαν όλες οι βιοποριστικές ταλαιπωρίες της φτώχειας και της αναδουλειάς με τις οποίες αντιμετώπισε το αστικό κράτος τους αγωνιστές της Αντίστασης και του ΔΣΕ, βγαίνοντας και πάλι αλύγιστη.

Η Κατίνα Μανιτάρα έζησε μια ζωή δοσμένη στους αγώνες για τα ιδανικά του ΚΚΕ. Δίνοντας το “παρών”, με υπερηφάνεια αλλά και με σεμνότητα, στις κινητοποιήσεις και τις εκδηλώσεις του εργατικού κινήματος, του κινήματος των συνταξιούχων και ιδιαιτέρως στις προσπάθειες για την ανάδειξη της ιστορίας των μεγάλων λαϊκών αγώνων. Ήταν εκεί στις διαδηλώσεις των συνταξιούχων με τη μαγκούρα της, αλλά πάντα με καμάρι και άκαμπτο αγωνιστικό φρόνημα. Ακόμα και όταν η “πρώτη φορά αριστερά” κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2016 έπνιξε στα χημικά τη διαδήλωση των συνταξιούχων η Κατίνα μαζί με και άλλους συνταξιούχους στάθηκε μπροστά στα ΜΑΤ, αψηφώντας την τρομοκρατία. Την είχε άλλωστε αντιμετωπίσει πολλές φορές στη ζωή της.

Υπήρξε δραστήριο μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, στο Παράρτημα του Βύρωνα, στου οποίου το Διοικητικό Συμβούλιο υπήρξε για πολλά χρόνια μέλος, ενώ μέλος ήταν και στην Ένωση Φίλων Μνήμης Καπετάν Διαμαντή. Ακόμα και όταν η υγεία της επιβαρύνθηκε και μετά από χειρουργικές επεμβάσεις, όσο της επέτρεπαν οι δυνάμεις της η Κατίνα ήταν πάντα εκεί για το Κόμμα, για τους νεότερους συντρόφους, για τα νια βλαστάρια, τα εγγόνια και τα δισέγγονά μας, τα φλογερά νιάτα, που είναι η ζωή, η χαρά και η ελπίδα του μέλλοντος όπως έλεγε. Ήταν εκεί για τους μαθητές της πόλης, για να τους μιλήσει και να τους καλέσει στις εκδηλώσεις για το μπλόκο του Βύρωνα. Πάντα μπροστά στις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης της ΕΑΜικής Αντίστασης και του ΔΣΕ. Στον Γοργοπόταμο, στις εκδηλώσεις για τον Καπετάν Διαμαντή, που διαρκώς έλεγε πόσο σημαντικό είναι να πηγαίνουν τα μέλη της ΚΝΕ, ακόμα και στο 29ο Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερο της ΚΝΕ μόλις πριν από 5 χρόνια, όντας πια 87 χρονών.

Η Κατίνα έλεγε: “Όταν συναντιόμαστε οι συναγωνιστές που ζήσαμε στα ίδια γεγονότα, αναρωτιόμαστε… ήμασταν εμείς και αντέξαμε; Μήπως ήταν κάποιοι άλλοι και όχι εμείς”. Η ιστορία όμως έχει γραφτεί και έχει γραφτεί με ποτάμια αίματος και έχει επιβεβαιώσει πως ναι, ήταν αυτοί όλοι που με τη βαθιά τους πίστη στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και τις αξίες του, όλοι αυτοί που όπως έγραφε ο ποιητής της Ρωμιοσύνης “δίπλα στα μάτια τους έχουν ένα δεντράκι καλοσύνη, ανάμεσα στα φρύδια τους ένα γεράκι δύναμη κι ένα μουλάρι από θυμό μες την καρδιά τους που δε σηκώνει τ’ άδικο”. Είναι αυτοί που πέρασαν μέσα από τη φωτιά και το σίδερο και βάδισαν ως το τέλος της ζωής τους πιστοί στις πανανθρώπινες αξίες του ΚΚΕ και δεν “γοητεύθηκαν” από τα σαλόνια της αστικής τάξης.

Πιστή λοιπόν στο ΚΚΕ μέχρι το τέλος η Κατίνα, έγραφε σε χαιρετιστήριο μήνυμά της προς το 21ο Συνέδριο του ΚΚΕ. “Οι άνθρωποι, μας τα αφαιρούν όλα, η ζωή μας τα χρωστάει και χρωστάει πάρα πολλά… εσείς κρατάτε τον κόσμο στα δύο σας χέρια και όλοι μαζί είστε οι νέοι κυρίαρχοι της Γης. Ο λαός μας όσο έχει δίπλα του και κοντά του το ΚΚΕ, θα συνεχίζει να αγωνίζεται για πάντα.

Ζήτω το τιμημένο ηρωικό και ακούραστο Κόμμα μας”.

Αγαπημένη μας Κατίνα, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας σε αποχαιρετά. Σε αποχαιρετάμε όλοι εμείς με την υπόσχεση ότι θα συνεχίσουμε αντλώντας διδάγματα από τους αγώνες, που και ως μέλος της δρακογενιάς της Αντίστασης και του ΔΣΕ δώσατε. Αυτή θα είναι και η καλύτερη τιμή στη μνήμη σου. Φεύγεις γεμάτη και περήφανη. Καλό ταξίδι».

Την έναρξη της ένοπλης ΕΑΜικής Αντίστασης κατά των ναζιστικών και φασιστικών δυνάμεων κατοχής, το Μάη του 1942, απ’ την πρώτη ομάδα ανταρτών του ΕΛΑΣ με καπετάνιο τον Άρη Βελουχιώτη, τίμησαν στην «Καλύβα του Στεφανή» στη Σπερχειάδα η ΤΕ Φθιώτιδας του ΚΚΕ και το Παράρτημα Λαμίας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, στέλνοντας παράλληλα μήνυμα για δυνατό ΚΚΕ στην κάλπη των ευρωεκλογών και στους αγώνες του σήμερα.

Στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 2 Ιούνη 2024 στην ιστορική «Καλύβα του Στεφανή» παραβρέθηκαν συγγενείς αγωνιστών και φίλοι της ΕΑΜικής Αντίστασης, μέλη και φίλοι του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, καθώς επίσης η Κλειώ Χριστοπούλου, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ και υποψήφια ευρωβουλευτής του ΚΚΕ και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, υποπτέραρχος ε.α.

Στα ιστορικά γεγονότα από την έναρξη του ενόπλου αγώνα, το γιγάντωμα του ΕΛΑΣ και την καθοριστική συμβολή του ΚΚΕ, αναφέρθηκε στην ομιλία της η Ανδριάνα Μπαφούτσου, γραμματέας της ΤΕ Φθιώτιδας του ΚΚΕ, η οποία επισημαίνοντας τα πολύτιμα συμπεράσματα που βγαίνουν από την περίοδο αυτή σημείωσε: «Η ιστορική πείρα έχει δείξει ότι μόνο ο λαός μπορεί να βάλει εμπόδια στην εκμετάλλευση και στα επικίνδυνα, πολεμοκάπηλα σχέδια των ιμπεριαλιστών, μπορεί να αντιμετωπίσει το φασισμό που είναι γέννημα του καπιταλισμού, και, τελικά, να ανατρέψει την εξουσία των εκμεταλλευτών. Αυτή η πολύτιμη εμπειρία της περιόδου της αντίστασης του λαού μας αναδεικνύει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο ότι κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος, κανένας αντίπαλος δεν είναι ανίκητος όσο ισχυρός και άτρωτος κι αν φαίνεται, κανένας συσχετισμός δε μένει αμετάβλητος, ότι όταν ο λαός το αποφασίσει μπορεί να τα βάλει με θεούς και δαίμονες».

Και πρόσθεσε: «Αυτά τα διδάγματα είναι πολύτιμα και σήμερα με τις επικίνδυνες διεθνείς εξελίξεις, τους δύο πολέμους που μαίνονται στην περιοχή μας και στους οποίους η ΕΕ πρωταγωνιστεί, με τη βαθιά εμπλοκή και της χώρας μας και τη στήριξη της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, της Ελληνικής Λύσης, που έχουν συναινέσει στην αποστολή όπλων στον Ζελένσκι, στη μετατροπή της Ελλάδας σε ΝΑΤΟϊκό ορμητήριο, στη στήριξη του Ισραήλ και της σφαγής του Παλαιστινιακού λαού. Κάθε μέρα που περνάει, το ελληνικό έδαφος με τις ΝΑΤΟϊκές βάσεις, τα λιμάνια και τα αεροδρόμια που αξιοποιούνται για αυτούς τους σκοπούς, γίνεται ορμητήριο πολέμου εις βάρος άλλων λαών. Οι πόλεις μας γίνονται δυνητικοί στόχοι αντιποίνων από τους αντιπάλους της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Το ΝΑΤΟ δεν είναι ιερή αμυντική συμμαχία, όπως μας είπε ο κύριος Κασσελάκης, αλλά μια πολεμική μηχανή και η ΕΕ δεν είναι το σπίτι των λαών αλλά η φυλακή τους. Είναι η ΕΕ της αβάσταχτης ακρίβειας, της εργασιακής ζούγκλας, της έλλειψης μέτρων προστασίας της ζωής και της περιουσίας του λαού, της ΚΑΠ, της εμπορευματοποίησης της παιδείας, της υγείας-πρόνοιας, των λόμπι, των πολέμων, του ευρωφακελώματος, της περιστολής λαϊκών ελευθεριών, του αντικομμουνισμού, του ξαναγραψίματος της Ιστορίας.

Η ΕΕ παρά την προσπάθεια να παρουσιαστεί ως δήθεν το προπύργιο της δημοκρατίας και της πολυφωνίας, εδώ και χρόνια έχει ξεκινήσει μια αντικομμουνιστική εκστρατεία που κλιμακώνεται, θέτοντας περιορισμούς στη δράση και τη λειτουργία κομμουνιστικών κομμάτων. Επίσημη ιδεολογία της είναι η ταύτιση του φασισμού με τον κομμουνισμό, η υιοθέτηση της απαράδεκτης θεωρίας των δύο άκρων. Σε αυτή τη βάση, σε μια σειρά από χώρες απαγορεύουν τα κομμουνιστικά σύμβολα, καλούν στην αφαίρεση μνημείων από την περίοδο του σοσιαλισμού, ξαναγράφουν την Ιστορία. Είναι στις ίδιες χώρες της ΕΕ που έχουν αποκατασταθεί οι συνεργάτες των Ναζί ως απελευθερωτές».

Στη συνέχεια τονίστηκε ότι μόνο το ΚΚΕ αποκάλυψε από την πρώτη στιγμή τον πραγματικό χαρακτήρα της ΕΕ και ότι σε κάθε περίοδο της μακρόχρονης πορείας του υπήρξε «αποκούμπι του λαού, καρδιά, οργανωτής της πάλης του. Γι’ αυτό είναι και επιτακτικό σήμερα να ενισχυθεί το ΚΚΕ, στις αρχαιρεσίες των μαζικών φορέων, στις επικείμενες ευρωεκλογές στις 9 Ιούνη, παντού, για να δυναμώσει το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, για να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς (…)

Γιατί δυνατό ΚΚΕ σημαίνει ακόμη μεγαλύτερη δύναμη για όλους τους εργαζόμενους της περιοχής, τους βιοπαλαιστές αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες, τη νεολαία και τους συνταξιούχους. Γι’ αυτό και οι μέρες που απομένουν είναι κρίσιμες, τώρα είναι ώρα ευθύνης και μάχης για να φτάσει το μήνυμα και το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ παντού. Παίρνουμε θέση μάχης, δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις, τα μέλη, οι φίλοι του ΚΚΕ, οι άνθρωποι που συμπορεύονται, για να μην πούμε το βράδυ των εκλογών ότι υπήρχε κάτι που μπορούσαμε να κάνουμε και δεν το κάναμε. Στέλνουμε και από εδώ, από την Καλύβα Στεφανή, μήνυμα πίστης και αισιοδοξίας ότι θα τα καταφέρουμε, ότι θα βγει το ΚΚΕ ακόμη πιο δυνατό, ότι θα βγει ο λαός μας πιο δυνατός».

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης έγινε επίσης κατάθεση στεφάνων από το Χρήστο Θεοχάρη, εκ μέρους του Παραρτήματος Λαμίας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, από το Βασίλη Γεωργίου, γραμματέα του ΤΣ Φθιώτιδας της ΚΝΕ και από την Ανδριάνα Μπαφούτσου, γραμματέα της ΤΕ Φθιώτιδας του ΚΚΕ. Επίσης έγινε ανάγνωση ποιήματος από την Κατερίνα Τσέλιου, στέλεχος του ΚΚΕ.

Τη μνήμη του Χαρίλαου Φλωράκη, του Καπετάν Γιώτη, τίμησαν αντιπροσωπείες της ΕΠ Θεσσαλίας του ΚΚΕ, της ΤΕ Καρδίτσας του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και του Παραρτήματος Καρδίτσας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Κατέθεσαν λουλούδια στο μνήμα του Χαρίλαου Φλωράκη, καθώς συμπληρώθηκαν 19 χρόνια από το θάνατό του, στις 22 Μάη του 2005.

«Ένας αιώνας αγώνας και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία» και «Για του λαού τη νίκη, στη μάχη πάντα πρώτοι, όρκος στη μνήμη του καπετάνιου Γιώτη» ήταν τα συνθήματα που ακούστηκαν στο τελευταίο αγνάντι του Χαρίλαου Φλωράκη στο Παλιοζογλόπι στον Άι Λια.

Λουλούδια κατέθεσαν εκ μέρους του ΚΚΕ η Χριστίνα Μπεκιάρη, γραμματέας της ΤΕ Καρδίτσας και μέλος του ΓΠ Θεσσαλίας, και η Πόπη Μπούτα, υποψήφια ευρωβουλευτής, εκ μέρους του ΤΣ Καρδίτσας της ΚΝΕ ο Νίκος Οικονόμου, και από το Παράρτημα Καρδίτσας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ ο Άρης Αναστασίου. Στην αντιπροσωπεία ήταν και ο Νίκος Τέγος μέλος του γραφείου της ΕΠ Θεσσαλίας του Κόμματος.

Σε δήλωσή της η Πόπη Μπούτα τόνισε ότι «ο Χαρίλαος Φλωράκης μας συντροφεύει στους καθημερινούς αγώνες» και πρόσθεσε πως «τριάμισι χρόνια από τον Ιανό και εννέα μήνες από τον Ντάνιελ, κυβέρνηση, δήμοι και περιφέρεια Θεσσαλίας δεν έχουν κάνει καμία ουσιαστική αποκατάσταση των ζημιών. Καλούμε το λαό να ενισχύσει αποφασιστικά το ΚΚΕ κόντρα στην πολιτική του κέρδους, του κόστους – οφέλους, για να διεκδικήσουμε υποδομές προστασίας της ζωής και της περιουσίας».

Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στο Μουσείο Χαρίλαος Φλωράκης, όπου υπάρχει πλούσιο φωτογραφικό υλικό και προσωπικά είδη του ιστορικού ηγέτη του ΚΚΕ.

Τη μνήμη των 30 εκτελεσθέντων από τις ναζιστικές δυνάμεις κατοχής τίμησε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ταξιαρχών Κύμης το Σάββατο 18 και την Κυριακή 19 Μάη 2024, συνεχίζοντας τη διεκδίκηση αναγνώρισης του Ολοκαυτώματος στο Κακολύρι και ανακήρυξης του χωριού τους ως «Μαρτυρικό».

Στις εκδηλώσεις της Κυριακής παρευρέθηκε ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής Εύβοιας, εκφράζοντας τη στήριξη του Κόμματος στις προσπάθειες του Συλλόγου για να αναδειχθεί το Ολοκαύτωμα στο Μαρτυρικό Κακολύρι (Ταξιάρχες).

Φέτος συμπληρώνονται 80 χρόνια από τις 24 Μάη του 1944, όταν οι Γερμανοί ναζί κατακτητές εκτέλεσαν στο Κακολύρι 30 αγωνιστές πατριώτες ως αντίποινα για τη δράση του 3ου τάγματος του 7ου συντάγματος του ΕΛΑΣ στην περιοχή. Πρόκειται για το χωριό του αείμνηστου Δημήτρη Σάρλη, καπετάνιου του ΕΛΑΣ (Καπετάν Αχιλλέας), που υπήρξε μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Την πρώτη μέρα την εκδηλώσεων πραγματοποιήθηκε λαϊκός αγώνας δρόμου και εκατοντάδες δρομείς τερμάτισαν στο μνημείο των εκτελεσθέντων διανύοντας δύο διαδρομές (5 και 10 χιλιομέτρων).

Ανάμεσα σε αυτούς και μέλη της πολιτιστικής ομάδας Αλιβερίου του Παραρτήματος του ΠΜΣ στην Εύβοια, που τερματίζοντας άνοιξαν τη σημαία της Παλαιστίνης.

Η βραδιά συνεχίστηκε με παραδοσιακούς χορούς από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κονιστρών, αφιέρωμα στο ρεμπέτικο της κατοχής από την πολιτιστική ομάδα Αλιβερίου του Παραρτήματος Εύβοιας του ΠΜΣ και συναυλία με τους «Κοινούς Θνητούς» στο σχολείο του μαρτυρικού χωριού.

Την Κυριακή πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στο χώρο του μνημείου όπου υπάρχει και το μαυσωλείο με τα οστά των εκτελεσθέντων.

Εκεί πραγματοποιήθηκε σύντομη αναφορά στο χρονικό των ιστορικών γεγονότων, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε και η Γεωργία Κωνσταντινίδου, Πρόεδρος του Παραρτήματος Εύβοιας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, η οποία στάθηκε στα 80 χρόνια από την απελευθέρωση της χώρας από το ναζισμό-φασισμό και τη μεγάλη συμβολή του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ στον απελευθερωτικό αγώνα. Τόνισε τις θηριωδίες του κατακτητή στο νησί της Εύβοιας, ιδιαίτερα το Μάη του 1944, «που χύθηκε πολύ αίμα πλάι στο αίμα των εκτελεσθέντων και της Καισαριανής», όπως σημείωσε.

Παράλληλα κατήγγειλε την προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας από την ΕΕ και τα κόμματα που την υπηρετούν, καθώς υπογράμμισε ότι γίνεται σοβαρή διαστρέβλωση της ιστορικής πραγματικότητας και εξίσωσης θύτη και θύματος, ενώ εξέφρασε τη στήριξη της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ στον αγώνα που δίνουν οι κάτοικοι του χωριού των Ταξιαρχών να χαρακτηριστεί το χωριό μαρτυρικό.

Ο Γιώργος Μαρίνος απένειμε μετάλλια στους μικρούς αθλητές, που έτρεξαν σε αγώνα 1,5 χλμ για να τιμήσουν τους εκτελεσθέντες του χωριού τους.

Εκδήλωση για την 9η Μάη, Μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, διοργάνωσαν το Παράρτημα Ορεστιάδας-Διδυμοτείχου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και η ΤΕ Έβρου του ΚΚΕ, στο Ελληνοχώρι Διδυμοτείχου.

Την εκδήλωση άνοιξε ο Σταμάτης Γκατζίδης, Πρόεδρος του Παραρτήματος της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ο οποίος αναφέρθηκε στη σημασία της ημέρας και την προσπάθεια που γίνεται για να ξαναγραφτεί η Ιστορία από την ΕΕ και τα αστικά κόμματα στη χώρα μας.

Τιμώντας τη Μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, οι Κομματικές Οργανώσεις Καλλιθέας και η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ πραγματοποίησαν μια ξεχωριστή εκδήλωση τη Δευτέρα 13 Μάη 2024 στην Πλατεία Δαβάκη, με τίτλο: «Με ΚΚΕ πολύ πιο δυνατό απέναντι στην ΕΕ της παραχάραξης της Ιστορίας, της βαρβαρότητας που γεννά το φασισμό».

Στην ομιλία του ο Θοδωρής Κωτσαντής, Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ και υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, τόνισε ανάμεσα σε άλλα:

«Εδώ στην Καλλιθέα, στην πόλη που υπάρχει το μνημείο του Σοβιετικού Στρατιώτη, τιμάμε τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, τον ήρωα σοβιετικό λαό, τον Κόκκινο Στρατό, το ΚΚ των μπολσεβίκων που ήταν επικεφαλής και καθοδηγητής αυτού του τιτάνιου αγώνα!

Τιμάμε τους αγώνες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, που έσωσαν το λαό από την πείνα, έδωσαν ηρωικές μάχες, απελευθέρωσαν μεγάλες περιοχές της χώρας, με αιμοδότη και οργανωτή το ΚΚΕ!

Υψώνουμε περήφανα το κόκκινο λάβαρο με το σφυροδρέπανο, που καρφώθηκε στην καρδιά του ναζιστικού τέρατος στο Βερολίνο, σηματοδοτώντας τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. (…)

79 χρόνια μετά, τα επιτελεία του συστήματος επιχειρούν να ξαναγράψουν την Ιστορία που γράφτηκε με το αίμα των λαών.

Η ΕΕ έχει βαφτίσει την 9η Μάη, τη Μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης, “Μέρα της Ευρώπης”. Έχει κάνει επίσημη πολιτική της τον αντικομμουνισμό, την εξίσωση του φασισμού με τον κομμουνισμό, την αισχρή και ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων. Σε χώρες-μέλη της ΕΕ ξηλώνονται αντιφασιστικά μνημεία, απαγορεύονται τα ΚΚ και σύμβολα, τιμώνται ως ήρωες οι συνεργάτες των ναζί! (…)

Παρ’ όλα αυτά η 9η Μάη είναι εδώ, για να μας θυμίζει τη δύναμη που διαθέτει ο λαός, με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές, να νικήσει τον καπιταλισμό, να ανοίξει τον δρόμο για το σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

Αυτό το ξέρουν και οι αντίπαλοί μας. Για αυτό χτυπάνε το παρελθόν, στοχεύοντας στο μέλλον, στις νεότερες γενιές, που δεν έχουν άμεση ιστορική μνήμη ή γνώση για τα γεγονότα.

Καλά κάνουν και φοβούνται λέμε εμείς.

Όσες απαγορεύσεις κι αν βάλουν στην ΕΕ της δήθεν “δημοκρατίας”, όσο χρήμα και να διαθέσουν για βρώμικη αντικομμουνιστική προπαγάνδα, ό,τι γράφτηκε με αίμα δε σβήνει με βρώμικο μελάνι.

Εδώ υπάρχει ΚΚΕ και ΚΝΕ. Εδώ θα υψώνουμε νέα αντιφασιστικά, κομμουνιστικά μνημεία όσο στην υπόλοιπη ΕΕ τα ξηλώνουν.

Εδώ θα τιμάμε τους λαϊκούς αγωνιστές, το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, τον ΔΣΕ και θα κυνηγάμε τους φασίστες πίσω στις τρύπες τους. Εδώ υπάρχει εργατικό-λαϊκό κίνημα που δε θα τους αφήσει να χύνουν το δηλητήριό τους.

Εδώ υπάρχει ΚΚΕ και θα συνεχίζει να ξεσκεπάζει τη ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, τη Νέα Αριστερά, που από τη μια προσκυνούν την ΕΕ που έχει κάνει σημαία της τη θεωρία των δύο άκρων και από την άλλη μυξοκλαίνε για την άνοδο της ακροδεξιάς και του φασισμού.

Ποιος έχασε την ντροπή για να την βρουν αυτοί; (…)

Επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά ότι το αστικό κράτος και οι νόμοι του όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν το φασισμό, αλλά πολλές φορές του συμπεριφέρονται με το “γάντι”, όταν την ίδια στιγμή επιφυλάσσουν διώξεις και καταστολή για τους εργαζόμενους και τη νεολαία που αγωνίζεται. Ουδέποτε το καπιταλιστικό κράτος θέλησε πραγματικά να αντιμετωπίσει το φασισμό-ναζισμό, αφού αυτός είναι σάρκα από τη σάρκα του, δικό του παιδί.

Και για αυτόν το λόγο, στις ευρωεκλογές χρειαζόμαστε ένα πολύ πιο δυνατό ΚΚΕ, που θα αντιπαλεύει στην πράξη το φασισμό και το σύστημα που τον γεννά».

Στην ΕΣΣΔ ζήσαμε και γαλουχηθήκαμε με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας

Η Ρούλα Ελευθεριάδου, στέλεχος του ΚΚΕ, Πρόεδρος του Καλλιτεχνικού Οργανισμού Ποντίων Αθήνας και μέλος του ΓΣ της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, τόνισε:

«Εμείς τα παιδιά και τα εγγόνια των αγωνιστών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ και οι Έλληνες της Σοβιετικής Ένωσης Ποντιακής καταγωγής, ζήσαμε και γαλουχηθήκαμε με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Ζήσαμε τον σοσιαλισμό, γευτήκαμε τα πλεονεκτήματά του και συνεισφέραμε στη σοσιαλιστική οικοδόμηση. Οι σοσιαλιστικές χώρες μας αγκάλιασαν, μας έδωσαν εφόδια, μόρφωση, προστασία της υγείας μας, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και ζήσαμε εκεί χωρίς το άγχος πώς θα καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες. Ζήσαμε ειρηνικά όλες οι εθνότητες μεταξύ μας, σε συνθήκες ασφάλειας για όλους. 33 χρόνια μετά τις ανατροπές, οι Έλληνες Ποντιακής καταγωγής της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, όπως και όλος ο ελληνικός λαός, βιώνουμε τις μεγάλες δυσκολίες να τα βγάλουμε πέρα με την ακρίβεια, με την καθήλωση μισθών και συντάξεων, με τους πλειστηριασμούς. Καταδικάζονται στη φτώχεια οι ηλικιωμένοι μας με τα πενιχρά επιδόματα του ΟΓΑ. Το ελληνικό κράτος μάς οδήγησε στον τραπεζικό δανεισμό με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να εξυπηρετήσουμε τα δάνεια και να κινδυνεύουμε να χάσουμε τη μοναδική μας κατοικία. Τα άλλα κόμματα απορρίπτουν στη Βουλή τις τροπολογίες που καταθέτει το ΚΚΕ για να σώσουμε τα σπίτια μας. Αυτή είναι η αλήθεια!

Σήμερα, από το βήμα της συγκέντρωσής μας, καλούμε τους συμπατριώτες μας να καταδικάσουν την ΕΕ, τη φυλακή των λαών, του αντικομμουνισμού, της διαστρέβλωσης της Ιστορίας στα μέτρα του ιμπεριαλισμού, την ΕΕ των κρίσεων, της φτώχειας για τους λαούς».

Ιδιαίτερα συγκινητικό ήταν το καλλιτεχνικό πρόγραμμα που ακολούθησε, από το μουσικό συγκρότημα «Καλίνκα» του συλλόγου Ελληνο-Ρώσων Emigrant με τραγούδια του Κόκκινου Στρατού.

Στο τέλος της εκδήλωσης η πρόεδρος του συλλόγου Όλγα Ιβάνοβα ευχαρίστησε το ΚΚΕ για την πρόσκληση και την καλή συνεργασία. Στη συνέχεια ανέφερε ότι τα μέλη του συλλόγου Emigrant κατάγονται από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, Ρωσία, Ουκρανία, Μολδαβία, Ουζμπεκιστάν, Καζακστάν, Αρμενία, όπου εκεί οι λαοί ζούσαν αδελφωμένοι για πολλά χρόνια. Η ίδια ως Ουκρανή ευχαρίστησε το ΚΚΕ που έχει διαλέξει τη σωστή πλευρά της Ιστορίας στον πόλεμο που διεξάγεται στην Ουκρανία, αναφέροντας ότι είναι το μόνο κόμμα που έχει το θάρρος να σταματήσει το τρένο στην Αλεξανδρούπολη που μετέφερε όπλα στην Ουκρανία για να σκοτώνεται άμαχος πληθυσμός, ανάμεσά τους και παιδιά. Τέλος, καταδίκασε την ελληνική κυβέρνηση για τη στάση της απέναντι στους ομογενείς στην Ουκρανία, για το κλείσιμο του ελληνικού σχολείου στη Μαριούπολη, αναφέροντας ότι το μόνο που έκανε ήταν να φιλοξενήσει τον Ζελένσκι και τους Αζόφ στη Βουλή.