Author Archive

Η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας εκφράζει την μαχητική της αλληλεγγύη στο λαό της Κούβας, που εδώ και 67 χρόνια παλεύει και αντιστέκεται σε συνθήκες οικονομικού και εμπορικού αποκλεισμού από τις ΗΠΑ επειδή επέλεξε να σηκώσει το ανάστημα του στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και να γίνει αφέντης στον τόπο του.

Εδώ και εφτά δεκαετίες ο λαός της Κούβας ως αποτέλεσμα της Κουβανικής Επανάστασης γνώρισε στο έδαφος της πατρίδας του- παρά τις στρατιωτικές επιθέσεις, τα σαμποτάζ και κάθε άλλου είδους επίθεση που εξαπέλυσαν όλα αυτά τα χρόνια οι ΗΠΑ- πρωτόγνωρες κατακτήσεις.

Η κουβανική επανάσταση που αποτέλεσε την πρώτη σοσιαλιστική επανάσταση στη λατινική Αμερική έθεσε τα θεμέλια για κοινωνικές κατακτήσεις και δικαιώματα στην Εργασία, στην Μόρφωση, στην Υγεία, τον Αθλητισμό και τον Πολιτισμό, κατακτήσεις που αποτελούν ακόμη και σήμερα ζητούμενο για τους εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο.

Σήμερα σε ένα κόσμο που φλέγεται, που οι ιμπεριαλιστές ξαναμοιράζουν τη γη, η υπεράσπιση του λαού της Κούβας αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Δεν αφορά ένα μεμονωμένο περιστατικό η επίθεση και η προσπάθεια γενοκτονίας του λαού της. Είναι κομμάτι του παζλ των ευρύτερων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, του αγώνα δρόμου μεταξύ των καπιταλιστών για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των δρόμων μεταφοράς του ενεργειακού και φυσικού πλούτου κάθε χώρας σε όλο τον κόσμο και του νέου δόγματος των ΗΠΑ περί «ζωτικού χώρου» χαρακτηρίζοντας δικό τους τέτοιο χώρο όλη τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική.

Στους ανταγωνισμούς αυτούς πρωταγωνιστούν οι ΗΠΑ με την επιδίωξη να κρατήσουν την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα έναντι της Κίνας, με πρόθυμους συμμάχους και των δυο πλευρών μια σειρά καπιταλιστικών κυβερνήσεων που εμπλέκονται στους ανταγωνισμούς και στις πολεμικές αναμετρήσεις για να πάρουν μερίδιο αυτής της λείας. Για την αύξηση των κερδών τους για να διασφαλίσουν τις σφαίρες επιρροής τους δε διστάζουν να αιματοκυλίσουν τους λαούς.

Στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ, στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο Ουκρανίας Ρωσίας, στην στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα , σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, παντού οι ιμπεριαλιστές θωρακίζουν την εξουσία και τα κέρδη των μονοπωλίων τους, αυξάνοντας τα μερίδιά τους στη διεθνή αγορά και όλα αυτά στις πλάτες και ζωές των λαών.

Τώρα οι δυνάμεις τους συγκεντρώνονται στην εκτυλισσόμενη γενικευμένη πολεμική σύρραξη στη Μέση Ανατολή. Ένας πόλεμος που απειλεί να πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις βάζοντας στο μάτι του κυκλώνα για άλλη μια φορά τους λαούς της περιοχής όπως και τον δικό μας.

Σε αυτά τα πλαίσια η Κούβα που εδώ και επτά δεκαετίες αποκρούει την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα των ΗΠΑ, παλεύει και αναπτύσσεται για να ζει ο λαός της με αξιοπρέπεια με βάση τις σύγχρονες δυνατότητες που προσφέρει η άνοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας, που στηρίζει διεθνιστικά λαούς σε όλο τον κόσμο, όπως είδαμε την περίοδο της πανδημίας, αποτελεί “καρφί στο μάτι” και στα σχέδια των ιμπεριαλιστών.

Για αυτό και μπαίνει στο επίκεντρο νέας ακόμα πιο οξυμένης επίθεσης και έντασης του οικονομικού αποκλεισμού που στερεί τη χώρα από καύσιμα, φάρμακα, τρόφιμα.

Οι συνθήκες που επιβάλλει ο αποκλεισμός στο νησί της Κούβας διαμορφώνουν καταστάσεις που επιδεινώνουν τραγικά τη λειτουργία των νοσοκομείων, των παραγωγικών μονάδων, της αγροτικής παραγωγής και της βιομηχανίας τροφίμων, απειλούν την ίδια την επιβίωση του κουβανικού λαού.

Σε αυτές τις συνθήκες οι απειλές για στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ δεν έχουν εκλείψει.

Στεκόμαστε στο πλευρό του κουβανικού λαού που οι επαναστατικές του παρακαταθήκες αποτελούν τη δύναμη του για να συνεχίσει να αντιστέκεται και να υπερασπίζεται τις κατακτήσεις του, αλλά αποτελούν και παράδειγμα για τους λαούς του κόσμου. Απευθυνόμαστε στον ελληνικό λαό, στους απογόνους των αγωνιστών της ΕΑΜικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, των πολιτικών προσφύγων που έζησαν και συνέβαλαν στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ και τις Λαϊκές Δημοκρατίες στην Ευρώπη, καλώντας τους να εκφράσουν την καταδίκη τους στον βάρβαρο αποκλεισμό των ΗΠΑ, σε πιθανή στρατιωτική επέμβαση, και σε όλες τις προσπάθειες συκοφάντησης της Κούβας από την ΕΕ, από άλλες πολιτικές δυνάμεις, στηρίζοντας και διαιωνίζοντας επί της ουσίας τον αποκλεισμό.

Να εκφραστεί από όλους μας πολύμορφα η πιο μαζική αγωνιστική αλληλεγγύη στο λαό της Κούβας απαιτώντας να τερματιστεί τώρα ο βάρβαρος ιμπεριαλιστικός αποκλεισμός των ΗΠΑ. Να διαγραφεί η Κούβα από την κατάπτυστη λίστα των ΗΠΑ περί «κρατών χορηγών της τρομοκρατίας». Η ελληνική κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα να τοποθετηθούν καθαρά για τον τερματισμό του εγκληματικού αποκλεισμού και για πιθανή στρατιωτική επέμβαση.

Στηρίζουμε αταλάντευτα το δικαίωμα των λαών να καθορίζουν οι ίδιοι το μέλλον τους.

Κάτω τα χέρια από την Κούβα

Η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ),οι αγωνιστές, οι φίλοι, οι απόγονοι της ΕΑΜικής Αντίστασης, του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, οι πολιτικοί πρόσφυγες, τιμούμε την 8η Μάρτη,  ημέρα σύμβολο της πάλης, διαχρονικά, για την κατάκτηση της ισοτιμίας της εργαζόμενης Γυναίκας. Τιμούμε τη θυσία των εργατριών στο Σικάγο το 1857 που αποτελεί και σήμερα φάρο στον αγώνα για την ισοτιμία και τη χειραφέτηση των γυναικών σ’ όλο τον κόσμο. Και που διδάσκει πως η ισοτιμία των γυναικών μπορεί να κατακτηθεί στον αγώνα, με τη συλλογική πάλη για μια κοινωνία απαλλαγμένη από τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Είμαστε περήφανοι που, τόσο στην περίοδο της φασιστικής -ναζιστικής Γερμανικής Κατοχής και του Απελευθερωτικού αγώνα, όσο και κατά την περίοδο της τρίχρονης Εποποιίας του ένοπλου ταξικού αγώνα του λαού μας με το ΔΣΕ, για πρώτη φορά, δημιουργούνταν συνθήκες για την εξασφάλιση της ισοτιμίας της γυναίκας και αναγνωρίστηκε  στην πράξη. Το ΚΚΕ, ο καθοδηγητής, ψυχή και ραχοκοκαλιά του ταξικού, απελευθερωτικού αγώνα 1940-1950, φρόντισε ώστε να εξασφαλίζονται αυτές οι προϋποθέσεις.

Την περίοδο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα για πρώτη φορά η γυναίκα μπήκε πολύμορφα στην πάλη, σε κάθε μετερίζι, παίρνοντας και το όπλο στο χέρι στον ΕΛΑΣ, δίπλα στον αντάρτη μαχητή του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, με απαράμιλλο ηρωισμό, όπως και σε κάθε μετερίζι του αγώνα για την απελευθέρωση του λαού. Ήταν στην πλειοψηφία τους γυναίκες που εκλέχτηκαν στα λαϊκά όργανα Διοίκησης στις απελευθερωμένες περιοχές, τη λαϊκή Δικαιοσύνη, τη λαϊκή Αυτοδιοίκηση, κλπ. Κατέκτησε για πρώτη φορά το δικαίωμα της ψήφου και της εκλογής της στο Εθνικό Συμβούλιο, ενώ γυναίκες συμμετείχαν και στην ΠΕΕΑ.

Στον ΔΣΕ, που το 2026 είναι επέτειος των 80 χρόνων από την ίδρυσή του, οι γυναίκες μαχήτριες δεν υστερούσαν καθόλου σε μαχητικότητα, ικανότητα και αυταπάρνηση στον ένοπλο αγώνα, από τους άνδρες μαχητές, παλεύοντας σαν ίσος προς ίσο με το όπλο στο χέρι στην πρώτη γραμμή. Είχαν προσφορά και στα μετόπισθεν βοηθώντας τραυματίες  ως νοσηλεύτριες, υγειονομικοί, στην επιμελητεία, στην προπαγανδιστική δράση, με το χωνί στο χέρι, στους φαντάρους του αστικού στρατού για να φύγουν και να συναδελφωθούν με τους μαχητές του ΔΣΕ.

Αυτή η εμπειρία της ιστορικής περιόδου 1940-1949 αναδεικνύει ότι η κοινή πάλη ανδρών και γυναικών για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση αποτελεί το κλειδί για τη κατάκτηση και της γυναικείας ισοτιμίας στον αγώνα για τα κοινά συμφέροντα της εργατικής τάξης και όλου του εργαζόμενου λαού μας.

Η συμμετοχή της γυναίκας στην κοινωνική παραγωγή και στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, όπως ο αγώνας του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, φωτίζουν το δρόμο που οδηγεί και στην κατάκτηση των δικαιωμάτων των γυναικών, στη γυναικεία ισοτιμία και χειραφέτηση.

Αυτό επιβεβαιώνεται και από τις κατακτήσεις των γυναικών στο σοσιαλισμό, που γνωρίσαμε στον 20ό αιώνα, στην οικοδόμηση του οποίου συνέβαλαν οι μαχήτριες και οι μαχητές του ΔΣΕ Πολιτικοί Πρόσφυγες, όπως και από το πισωγύρισμα που έχουμε μετά την αντεπανάσταση και  τις ανατροπές.

Όπως η ίδια η Ιστορία και η ζωή επιβεβαιώνει, το γυναικείο ζήτημα δε μπορεί να αντιμετωπιστεί παρά στα πλαίσια της ταξικής πάλης της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων -μικρομεσαίων αυτοαπασχολούμενων, αγροτών και άλλων εργαζομένων. Γιατί, σήμερα οι εργαζόμενες γυναίκες, όπως και οι εργαζόμενοι άντρες, αντιμετωπίζουν την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Αντιμετωπίζουν την ένταση της εκμετάλλευσης, την επίθεση στο εργατικό-λαϊκό εισόδημα, την ακρίβεια, την άθλια κατάσταση που βρίσκονται κρίσιμες κοινωνικές υπηρεσίες με ανύπαρκτες κρατικές υποδομές για τα παιδιά και τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας.

Οι ευθύνες που θα έπρεπε να έχει το κράτος, φορτώνονται πιο πολύ στις γυναίκες. Τις υποχρεώνουν  να δουλεύουν με ελαστικά ωράρια, να μην έχουν καθόλου ελεύθερο χρόνο για συμμετοχή την κοινωνική και την πολιτική ζωή και δράση, ούτε  για τη δική τους ξεκούραση και ψυχαγωγία, ώστε να αναπαράγεται η εργατική τους δύναμη. Αντιμετωπίζουν την πολιτική που υπερασπίζεται τα καπιταλιστικά κέρδη και φτάνει στα καθημερινά εργατικά δυστυχήματα, όπου χάνονται ζωές,  στα εγκλήματα των Τεμπών και της «Βιολάντα» καθώς και στα πολεμικά μέτωπα και την εμπλοκή της χώρας μας σε αυτά.

Σήμερα οι αιτίες που γεννούν τους πολέμους οξύνονται επικίνδυνα καθώς οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και οι μονοπωλιακοί ανταγωνισμοί για την κατάκτηση νέων αγορών, πηγών ενέργειας και δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων για τη διασφάλιση των κερδών τους οξύνονται και φουντώνουν.

Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, παρακολουθούμε ένα παζάρι μεταξύ των ιμπεριαλιστών για την «επόμενη μέρα». Στο επίκεντρο για όλους τους εμπλεκόμενους, βρίσκεται ο ανταγωνισμός για τη μοιρασιά της λείας, πάνω στα πτώματα και στα κορμιά των εκατοντάδων χιλιάδων νεκρών και τραυματιών του πολέμου, πάνω στις τεράστιες υλικές καταστροφές, στα εκατομμύρια εκτοπισμένων ανθρώπων…

Την ίδια ώρα οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ με το εγκληματικό κράτος του Ισραήλ και τη στήριξη της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης επεμβαίνουν και σφαγιάζουν το λαό της Παλαιστίνης στη Γάζα διαπράττοντας γενοκτονία. Απρόκλητοι επεμβαίνουν, βομβαρδίζουν και σφαγιάζουν το λαό του Ιράν. Στο όνομα της… Δημοκρατίας(!) επιτίθενται και καταστρέφουν το Ιράν το οποίο, με τη σειρά του, στοχοποιεί τις χώρες που διαθέτουν αμερικάνικες βάσεις και συμμετέχουν στην ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ-Ισραήλ, διακινδυνεύοντας  τη γενίκευση του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Αυτές οι εγκληματικές επεμβάσεις τις οποίες οι ιμπεριαλιστές επιχειρούν να δικαιολογήσουν προβάλλοντας γελοία προσχήματα και ασύστολα ψεύδη , στην πραγματικότητα, έχουν να κάνουν με τα γεωστρατηγικά ιμπεριαλιστικά συμφέροντα,  της διαπάλης ανάμεσα στις ΗΠΑ με την καπιταλιστική Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα .

Η χώρα μας συμμετέχει σ’ αυτούς τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους καθώς η κυβέρνηση της ΝΔ με τη συνενοχή ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων αστικών κομμάτων παραχωρεί Βάσεις, Λιμάνια και Αεροδρόμια στο ιμπεριαλιστικό Ευρωατλαντικό στρατόπεδο (ΗΠΑ -ΝΑΤΟ- ΕΕ). Στέλνει όπλα και στρατό στον πόλεμο της Ουκρανίας αλλά και σε άλλες χώρες συμμάχους των ΗΠΑ-ΕΕ, όπως στη Σ. Αραβία,  για τα συμφέροντα της αστικής τάξης της Ελλάδας (Εφοπλιστών, κατασκευαστικών ομίλων κλπ) με τεράστιους κινδύνους για το λαό μας που στοχοποιείται από αντίπαλα στρατόπεδα. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση, ως σημαιοφόρος των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στα πολεμοκάπηλα σχέδια στην περιοχή, ανοίγει το δρόμο στην ένταξη των γυναικών στο στρατό για να τις κάνει θύτες άλλων λαών και των παιδιών τους, τις γυναίκες που φέρνουν στον κόσμο τη ζωή και πρέπει να υπερασπίζονται τα παιδιά του κόσμου και τους λαούς.

Σήμερα προβάλλει η ανάγκη, άμεσα, ο λαός μας να ξεσηκωθεί και να παλέψει για καμιά συμμετοχή στους πολέμους των ιμπεριαλιστών, να επιστρέψουν οι Έλληνες στρατιώτες που βρίσκονται σε αποστολές έξω από τα σύνορα. Να κλείσουν οι Αμερκανο -ΝΑΤΟϊκές Βάσεις και να σταματήσει κάθε διευκόλυνση των ιμπεριαλιστών στους πολέμους τους σε βάρος άλλων λαών.

Η εμπειρία της περιόδου του απελευθερωτικού αγώνα και της ένοπλης ταξικής πάλης του ΔΣΕ, διδάσκει ότι οι γυναίκες του λαού για να κατακτήσουν την ισοτιμία τους μπορούν και πρέπει να μπουν στην ταξική πάλη με όλες τις μορφές της για την κοινωνική απελευθέρωση. Να γυρίσουν την πλάτη στο κάλεσμα των εκμεταλλευτών εχθρών τους για συμμετοχή στο στρατό που δρα έξω από τα σύνορα ενάντια σε άλλους λαούς. Η πείρα από το κράτος δολοφόνο το Ισραήλ που τις εντάσσει στο στρατό του αυτό διδάσκει.

Τιμώντας και την 8η Μάρτη ως ημέρα της γυναίκας, απαιτείται να δυναμώσει ο αγώνας ανδρών και γυναικών ενάντια στις βάρβαρες αντιλαϊκές πολιτικές για μέτρα προστασίας της εργαζόμενης γυναίκας ενάντια στην εκμετάλλευση και την ανισοτιμία, για μέτρα διευκόλυνσης της ζωής και της δράσης των εργαζόμενων γυναικών δημιουργώντας τις κατάλληλες υποδομές για την υποστήριξη της οικογένειας, των παιδιών και της τρίτης ηλικίας.

Η 8η Μάρτη, ημέρα της εργαζόμενης γυναίκας, δείχνει το δρόμο του αγώνα των γυναικών του λαού στο πλάι των ανδρών συντρόφων τους για την κατάργηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και την κατάκτηση της ισοτιμίας τους, για την κατάκτηση και κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους.

Η πείρα και τα διδάγματα από τους απελευθερωτικούς-ταξικούς αγώνες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και της τρίχρονης εποποιίας του ΔΣΕ -ψυχή και ραχοκοκαλιά των οποίων υπήρξαν οι κομμουνιστές, που δε λύγισαν ούτε μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, όπως δείχνουν και οι μοναδικές φωτογραφίες ντοκουμέντο των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν στο Θυσιαστήριο της Λευτεριάς στην Καισαριανή,  σηματοδοτούν το δρόμο της τιμής και της περηφάνιας, της ανώτερης ηθικής και των αξιών για τη συνέχεια των αγώνων του ταξικού κινήματος, για την κατάκτηση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων ανδρών και γυναικών, σε μια κοινωνία της ευημερίας που θα οικοδομούν οι ίδιοι, χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους, προσφυγιά, στο σοσιαλισμό-κομμουνισμό.-

Η 5^η Μάρτη 1943, είναι μια κορυφαία στιγμή του αγώνα του λαού μας. Εδώ και 83 χρόνια, ο παλλαϊκός ξεσηκωμός του λαού μας στην Αθήνα και σε πολλές άλλες πόλεις της χώρας, με την οργάνωση και το σχεδιασμό του ΕΑΜ, ματαίωσε την πολιτική επιστράτευση, που είχαν δρομολογήσει οι Γερμανοί ναζί κατακτητές μαζί με τους συνεργάτες της τότε κατοχικής δοσιλογικής κυβέρνησης Λογοθετόπουλου.

Ο σχεδιασμός της γερμανικής διοίκησης για την πολιτική επιστράτευση Ελλήνων εργαζομένων είχε αρχίσει από το 1941, η κυβέρνηση των δοσίλογων μάλιστα, συγκρότησε και οργανώσεις για να συμβάλουν στη στρατολογία «Λεγεώνας Ελλήνων Εθελοντών», κατά το πρότυπο κι άλλων χωρών.

Από τις αρχές του ’43 το ζήτημα της επιστράτευσης απέκτησε επείγουσα σημασία για τους χιτλερικούς, δεδομένου ότι οι απώλειές τους στο σοβιετογερμανικό μέτωπο ήταν πολύ μεγάλες. Η χειμερινή επίθεση του Κόκκινου Στρατού είχε στεφθεί με επιτυχία και είχε κορυφωθεί με τη νίκη στο Στάλινγκραντ το Φλεβάρη του ’43, με αποτέλεσμα τα γερμανικά στρατεύματα να χρειάζονται νέες δυνάμεις.

Στις 30 Γενάρη 1943 ετοιμάστηκε το διάταγμα «περί υποχρεωτικής εργασίας του πληθυσμού της Ελλάδας» και το υπουργείο Εσωτερικών άρχισε τη σύνταξη καταλόγων επίστρατων, με σκοπό να σταλούν χιλιάδες σε οχυρωματικά έργα στο «Ανατολικό Μέτωπο» 754 ή και σε πολεμικά εργοστάσια, σε αντικατάσταση Γερμανών εργατών.

Οι πρακτικές προετοιμασίες για τη ματαίωση της επιστράτευσης άρχισαν από το ΚΚΕ και το ΕΑΜ τον Φλεβάρη. Στις 23 του μήνα πραγματοποιήθηκε απεργία και στις 24 Φλεβάρη χιλιάδες λαού ξεχύθηκαν στους δρόμους της Αθήνας. Οι διαδηλωτές εισέβαλαν στο γραφείο του πρωθυπουργού Λογοθετόπουλου και στο υπουργείο Εργασίας, όπου έβαλαν φωτιά και έκαψαν ένα μέρος των αρχείων του, πήραν τα τρόφιμα που είχαν συγκεντρώσει στα υπόγεια οι εγκάθετοι του υπουργείου.

Στις 3 Μάρτη, το διάταγμα για την επιστράτευση στάλθηκε στο Εθνικό Τυπογραφείο. Η πληροφορία δόθηκε από τυπογράφους και αμέσως η ΚΕ του ΕΑΜ και του ΕΕΑΜ κήρυξαν για τις 5 Μάρτη γενική απεργία και διαδήλωση για να ματαιωθεί η επιστράτευση . Ως τις 5 Μάρτη η Αθήνα βρισκόταν σε συνεχείς κινητοποιήσεις. Από το πρωί της 5^ηςΜάρτη, κατά εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι απ’ όλους τους κλάδους, οι κάτοικοι της Αθήνας που ενημερώνοντας από το βράδυ της προηγούμενης με τα ΧΩΝΙΑ της νεοϊδρυμένης ΕΠΟΝ, κατέκλυσαν τους δρόμους της πόλης με τα συνθήματα «Κάτω η πολιτική επιστράτευση, Ψωμί, δουλειά, ελευθερία». Η απεργία ήταν ΚΑΘΟΛΙΚΗ. Για πρώτη φορά παρουσιάστηκε μια τόσο μεγάλη σε όγκο και μαχητικότητα παλλαϊκή διαδήλωση. Ο ξεσηκωμός ήταν τέτοιος που, παρά τη χρήση όπλων και τις εκατοντάδες δολοφονίες και τους τραυματισμούς διαδηλωτών, δεν μπόρεσαν να τον τσακίσουν.

Οι καταχτητές αναγκάστηκαν να ανακαλέσουν την απόφασή τους και να δηλώσουν ότι ΔΕΝ τίθεται ζήτημα πολιτικής επιστράτευσης για την Ελλάδα. Και αυτό ενώ είχαν ήδη έτοιμο στο Τυπογραφείο το σχετικό διάταγμα για την επιστράτευση και είχαν ετοιμάσει τις καταστάσεις, τις οποίες έκαψαν οι διαδηλωτές τη μέρα εκείνη.

Στις 5 Μάρτη 1943 οι λαϊκοί άνθρωποι προτάξανε τα σκελετωμένα από την πείνα κορμιά τους και συμμετέχοντας καθολικά στην διαδήλωση με μαχητικότητα και αυτοθυσία, νίκησαν τους πάνοπλους καταχτητές με το να ματαιώσουν την επιστράτευση. Ήταν οι πρώτες μαζικές, δυναμικές τεράστιες διαδηλώσεις στην καταχτημένη Ευρώπη ενάντια στους ναζί. Ο λαός της Αθήνας και των άλλων Ελληνικών πόλεων πέτυχε το ακατόρθωτο (;): Να μην επιστρατευτεί ούτε ένας ¨Έλληνας για να ενισχυθούν οι ναζί στο ανατολικό μέτωπο ενάντια στην Σοβιετική Ένωση.

Η 5 Μάρτη 1943 θα αποτελεί παντοτινό σύμβολο του αγώνα του Ελληνικού λαού: Ο, τι ο λαός είναι παντοδύναμος όταν πιστέψει στη δύναμή του και το αποφασίσει. Με οργάνωση και αγώνα σε συμπόρευση με το ΚΚΕ μπορεί να φέρει τα κάτω πάνω! Όσο κι αν οι συσχετισμοί είναι αρνητικοί και οι αντίπαλοι μοιάζουν ανίκητοι!

Η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, οι φίλοι και απόγονοι της Αντίστασης, της ένοπλης ταξικής αναμέτρησης του ΔΣΕ, οι πολιτικοί πρόσφυγες, αποτίουμε φόρο τιμής στα θύματα της 5 Μάρτη 1943 και σε όλα τα θύματα του απελευθερωτικού αγώνα, σε όλους όσοι, αψηφώντας κινδύνους και άλλες συνέπειες, πήραν μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα κατά των ναζί κατακτητών και των συνεργατών του δοσιλογισμού. Σε όλους αυτούς που στη συνέχεια, όταν οι αστοί με τους Άγγλους συμμάχους τους χτύπησαν με τα όπλα το λαϊκό απελευθερωτικό κίνημα, με την καθοδήγηση του ΚΚΕ δεν τα δίπλωσαν αλλά ξαναπήραν τα όπλα για μια Ελλάδα του λαού της.

Στις σημερινές συνθήκες πίσω από το πέπλο της ευρωατλαντικής προπαγάνδας, που οργιάζει ξανά στη χώρα μας για να ξεπλύνει τη βρώμικη επίθεση των ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν, δεν μπορεί να κρυφτεί η μεγάλη εικόνα, που «φωνάζει» την ανάγκη, όπως και τότε έτσι και τώρα να ξεσηκωθεί ο λαός. Ο πόλεμος στο Ιράν είναι σοβαρή και ραγδαία κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης που μαίνεται παντού στον κόσμο, στη σκιά της αντιπαράθεσης ΗΠΑ – Κίνας για την πρωτοκαθεδρία και μπορεί να εξελιχθεί σε θρυαλλίδα γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου πολύ πιο πέρα από τη Μέση Ανατολή, όπου καίει ήδη η φωτιά του.

Οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων, που ευθυγραμμίζονται με τα αμερικανοΝΑΤΟικά προσχήματα είναι τεράστιες, είτε στηρίζουν με τα μπούνια την επίθεση στο Ιράν, είτε καλλιεργούν εφησυχασμό για «περιφερειακή σύγκρουση» που θα εκτονωθεί, είτε καλούν την ΕΕ να αναλάβει ρόλο ειρηνοποιού (!)

Οι προειδοποιήσεις του Ιράν ότι οι ΝΑΤΟικές υποδομές σε όλες τις «σύμμαχες» χώρες αποτελούν στόχο, παίρνουν σάρκα και οστά με τα χτυπήματα σε βάσεις και υποδομές σε σειρά κρατών της περιοχής, μεταξύ των οποίων και στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου. Βασικό ρόλο στους αμερικανο-ισραηλινούς σχεδιασμούς παίζει και η στρατιωτική βάση της Σούδας, με παραπάνω από υπαρκτό τον κίνδυνο για τη χώρα μας και τον ελληνικό λαό, κάτι που επιβεβαιώνει και η πρόσφατη απόφαση του ΚΥΣΕΑ για τη λήψη έκτακτων μέτρων ασφαλείας για τις αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Ελλάδα.

Με την ανακοίνωση της κυβέρνησης για αποστολή ελληνικών φρεγατών και πολεμικών αεροσκαφών στην Κύπρο, κλιμακώνεται βήμα το βήμα η συμμετοχή της Ελλάδας στο μακελειό του πολέμου.

Τώρα είναι η ώρα της πιο πλατιάς, της πιο μαζικής και αποφασιστικής κινητοποίησης των εργαζομένων, του λαού, της νεολαίας!

Η 5η Μάρτη 1943 διδάσκει για το σήμερα. Όπως τότε έτσι και τώρα διέξοδο από τον κόσμο που φλέγεται μπορεί και πρέπει να δώσει ο λαός με τον αγώνα του, απαιτώντας εδώ και τώρα απεμπλοκή της Ελλάδας από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Σε αυτό καλούμε ως ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ. Ακόμη, να κλείσουν η βάση της Σούδας και όλες οι ΝΑΤΟικές βάσεις, να επιστρέψουν η φρεγάτα και η συστοιχία Patriot από τη Μέση Ανατολή, κανένας Έλληνας φαντάρος εκτός συνόρων της χώρας. Να επιστρέψουν όλες οι στρατιωτικές δυνάμεις που δρουν εκτός συνόρων. Κι αυτός ο αγώνας να φτάσει ως το τέλος, δυναμώνοντας τη σύγκρουση με το καπιταλιστικό τέρας που γεννάει τον πόλεμο, τους ανταγωνισμούς και την εκμετάλλευση, μέχρι να ανατραπεί!

Αυτό μπορούμε να κάνουμε λοιπόν για τον πόλεμο! Αυτό έχουμε χρέος να κάνουμε!

Κανένας εφησυχασμός, να απεμπλακεί τώρα η Ελλάδα από τον πόλεμο. Είναι η ώρα να βγει μπροστά ο λαός. Να ξεσηκωθεί !

Οι καταιγιστικές εξελίξεις στο μέτωπο του ιμπεριαλιστικού πολέμου, η  εμπλοκή της χώρας μας σ΄αυτόν θέτουν μπροστά μας την αναγκαιότητα του λαϊκού ξεσηκωμού,  για να στείλουμε δυνατό μήνυμα εναντίωσης στη συμμετοχή της Ελλάδας στο μακελειό.

Η κυβέρνηση κλιμακώνει την εμπλοκή με αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, η ΝΑΤΟποίηση της οποίας τραβάει σαν το μαγνήτη τις απειλές κατά του λαού της. Δεν νομιμοποιείται η κυβέρνηση της ΝΔ, με την ανοχή και των άλλων αστικών κομμάτων, να βάζει το λαό στη θέση του στόχου αντιποίνων, σε ένα πόλεμο που δεν είναι δικός του, με την Βάση της Σούδας να παίζει κομβικό ρόλο για τους αμερικανο-ισραηλινούς σχεδιασμούς.

Οι ιμπεριαλιστές μακελλάρηδες, ΗΠΑ και Ισραήλ, ως αυτόκλητοι σωτήρες,  αιματοκυλούν το λαό του Ιράν, σκοτώνουν παιδιά και αμάχους στο όνομα της «δημοκρατίας». Ο λαός του Ιράν είναι ο μόνος αρμόδιος να αποφασίσει για το μέλλον του. Είναι γελοία τα προσχήματα που εφευρίσκουν και που τα υιοθετεί ο καπιταλιστικός κόσμος, η Ευρωπαϊκή Ένωση για να δικαιολογήσει την επίθεση.

Η ΕΕ μόνο ειρηνοποιός δεν είναι, αφού με ψηφίσματά της έχει στρώσει το έδαφος για την πολεμική επέμβαση ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν. Καλλιεργεί τον εφησυχασμό για τις επιπτώσεις των αντιποίνων και προβάλλει ως λύση τον «σεβασμό του διεθνούς δικαίου», ενώ για την ίδια την ΕΕ και τους συμμάχους της ισχύει το δίκιο του ισχυρού, που το επιβάλλουν και με τα όπλα και με γενοκτονίες για τις γεωπολιτικές θέσεις, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, τον δρόμο μεταφοράς του εμπορίου, στο πλαίσιο του αδυσώπητου ανταγωνισμού των ιμπεριαλιστικών στρατοπέδων.

Οι ανταγωνισμοί στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Μαίνεται η σύγκρουση παντού στον κόσμο,  με φόντο την αντιπαράθεση των ΗΠΑ με την Κίνα, η οποία  απειλεί σοβαρά την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ στο σύστημα.

Η Κίνα προμηθεύεται από το Ιράν το 40% του πετρελαίου που καταναλώνει. Ο πόλεμος κατά του Ιράν γίνεται για να δυσκολέψουν ενεργειακά την Κίνα. Οι κρίκοι στην αλυσίδα των απειλών και των συγκρούσεων προστίθενται ο ένας μετά τον άλλο : Βενεζουέλα, Γροιλανδία, Καναδάς, Κούβα, Γάζα, Ινδοειρηνικός, και τώρα Ιράν, με τη Μέση Ανατολή να φλέγεται.

Η κατάσταση γίνεται καθημερινά όλο και πιο επικίνδυνη μετά τη στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν. Και με το Ιράν να απαντά με αντίποινα κατά των αμερικανικών στρατιωτικών Βάσεων της περιοχής.

Η ΠΕΑΕΑ -ΔΣΕ, οι αγωνιστές, οι φίλοι και απόγονοι, οι πολιτικοί πρόσφυγες διδασκόμαστε από τις αγωνιστικές παραδόσεις του λαού μας, που έδωσε ηρωικούς ταξικούς αγώνες κατά της αντιλαϊκής, αυταρχικής πολιτικής των αστικών κυβερνήσεων. Διδασκόμαστε από την πείρα του απελευθερωτικής πάλης κατά του φασισμού και των ντόπιων συνεργατών των ναζί, που είχε αποτέλεσμα την απελευθέρωση της χώρας από τον ΕΛΑΣ. Διδασκόμαστε από τον αγώνα κατά της επέμβασης των ιμπεριαλιστών της Μ.Βρετανίας και των ΗΠΑ , από την πείρα της αθάνατης ταξικής εποποιίας του ΔΣΕ.

Έτσι μεγαλούργησε ο λαός μας την περίοδο 1940-΄49, όταν βγήκε μπροστά αγωνιζόμενος για ένα μέλλον ειρηνικό, απαλλαγμένο από τον καπιταλισμό που έχει στο DNA του τους ανταγωνισμούς, τις κρίσεις και τον πόλεμο. Ήταν τότε που ο λαός βασίστηκε στη δύναμή του και πήρε την κατάσταση στα χέρια του, ενώ οι αστικές πολιτικές δυνάμεις τον καλούσαν να καθίσει φρόνιμα, να δηλώσει υποταγή.

Και σήμερα οι ιμπεριαλιστικές  δυνάμεις, η ελληνική κυβέρνηση καλούν να δεχτούμε τα προσχήματα του πολέμου, να υποταχθούμε και να γίνουμε στόχος αντιποίνων για τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και των διεθνών συμμαχιών του . Το συμφέρον του λαού και της νεολαίας δεν συναντιέται με τα συμφέροντα των αρπακτικών που μακελεύουν τους λαούς για τη μοιρασιά της λείας του πολέμου.

Από τη φωτιά του πολέμου που εξαπλώνεται,  ο λαός μόνο μπορεί να δώσει διέξοδο,  απαιτώντας να απεμπλακεί η Ελλάδα απ΄αυτόν.  Να κλείσει η Βάση της Σούδας και όλες οι ΝΑΤΟικές Βάσεις. Να επιστρέψουν οι φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού, τα F-16 και η συστοιχία patriot από τη Μέση Ανατολή. Κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα της χώρας. Να φύγει η Ελλάδα από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Είναι αντικειμενική απαίτηση των καιρών να δυναμώσει ο λαός τον αγώνα του ενάντια στο εκμεταλλευτικό σύστημα και τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, τους πολέμους, τη φτώχια και την προσφυγιά.