Author Archive

Παράρτημα Αγρινίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ: Τίμησε τα 80 χρόνια της απελευθέρωσης του Αγρινίου από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 23 Σεπτεμβρίου, 2024

Τα 80 χρόνια της απελευθέρωσης του Αγρινίου από τα γερμανικά – ναζιστικά στρατεύματα κατοχής που πέτυχε ο ΕΛΑΣ τίμησαν με εκδήλωσή τους το Παράρτημα Αγρινίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και η ΤΕ Αιτωλοακαρνανίας του ΚΚΕ την Τετάρτη 18 Σεπτέμβρη 2024.

Το «παρών» στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου έδωσε κόσμος κάθε ηλικίας, χαιρετίζοντας την πάλη του λαού της πόλης, που στις 14 Σεπτέμβρη 1944 απελευθερωνόταν από τους ναζί.

Στην ομιλία του, ο Γιάννης Καρναβιάς, μέλος της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας του ΚΚΕ, αναφέρθηκε εισαγωγικά στα 11 χρόνια από τη δολοφονία του μουσικού Παύλου Φύσσα από τους επίσης ναζί-εγκληματίες της Χρυσής Αυγής, καλώντας σε σταθερή καταδίκη του φασισμού και του καπιταλιστικού συστήματος που τον γεννά. Στη συνέχεια, στάθηκε στα γεγονότα και τα πρόσωπα της τότε εποχής, στη δράση του Κόμματος και των ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ, όπως και στη συμβολή της ΕΣΣΔ για την πορεία νίκης των λαών στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων:

«Ο αγώνας του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ γέννησε χιλιάδες αγωνιστές, χιλιάδες ιστορίες ανώνυμων και επώνυμων ηρώων, που με τις πράξεις τους έγραψαν το όνομά τους με χρυσά γράμματα στην ιστορία της αλύγιστης πάλης και, το κυριότερο, γεμίζουν εμάς σήμερα, 80 χρόνια μετά, δύναμη για να αντιμετωπίσουμε τον δικό μας Γολγοθά, να επιλέξουμε το σωστό αλλά δύσβατο μονοπάτι, το μονοπάτι του αγώνα. Μας δείχνουν ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο, ακόμα και αν έτσι φαίνεται.

Γι’ αυτό είμαστε σήμερα εδώ, γιατί νιώθουμε και ευθύνη απέναντι ιδιαίτερα στη νέα βάρδια των κομμουνιστών, συνολικά στη νεολαία. Όχι απλά για να μάθει, κάτι που είναι εξαιρετικά σημαντικό, αλλά για να αντλήσει πείρα, συμπεράσματα, πείσμα. Για να ανακαλύψουν το μεγαλείο της αφοσίωσης στα δίκια του λαού, τη δύναμη της οργάνωσης και της αντίστασης κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες».

Στάθηκε και στα συμπεράσματα από την πάλη του ΚΚΕ και του λαού την ηρωική δεκαετία του 1940, πριν και μετά την απελευθέρωση το 1944, και αναφερόμενος στο σήμερα επισήμανε:

«Είναι εποχή αλματώδους ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογίας. Ο άνθρωπος έφτασε από τη χρήση μηχανών στη βιομηχανική παραγωγή, στη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης στην καθημερινή του ζωή.

Όμως, γιατί δεν αντιστοιχίζεται αυτή η ανάπτυξη της νέας τεχνολογίας με αναβάθμιση της κάλυψης των κοινωνικών αναγκών, αλλά αποτελεί ακόμη κι αυτή πολυτέλεια για λίγους και εκλεκτούς;

Δείτε για παράδειγμα: Την ίδια στιγμή που η ανάπτυξη της τηλεϊατρικής είναι μια πραγματικότητα, η κατάσταση στην Υγεία χειροτερεύει διαρκώς με τη συνεχιζόμενη υποβάθμιση, ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση.

Ποια μεγαλύτερη απόδειξη από τις ανατιμήσεις έως 450% σε χιλιάδες φάρμακα, με τεράστια κέρδη για τις φαρμακοβιομηχανίες;

Ποια μεγαλύτερη απόδειξη από την επιβάρυνση του λαού με επιπλέον 30 εκατομμύρια ευρώ σε πληρωμές για την Υγεία-εμπόρευμα;

Τα ίδια και στην Παιδεία. Τα σχολεία άνοιξαν πάλι με κενά, που οδηγούν μέχρι και σε αδυναμία πραγματοποίησης κατευθύνσεων σε ορισμένα. Στο νομό μας θα κοπούν 40 τμήματα φέτος. Πολλά από τα σχολικά κτίρια είναι ακατάλληλα, με τους δήμους να καλούνται να βγάλουν το φίδι από την τρύπα.

Αλήθεια, γιατί δεν αξιοποιούνται οι μεγάλες δυνατότητες που υπάρχουν για γρήγορη και ασφαλή κατασκευή σύγχρονων σχολικών κτιρίων και υποδομών;

Ενώ ακόμη κι όταν αυτό γίνεται, πολλά από τα έργα είναι με ΣΔΙΤ, δηλαδή επί της ουσίας τα λεφτά του ελληνικού λαού, δίνονται φιλέτα στους ιδιώτες».

Κάλεσε τέλος σε συμπόρευση με το ΚΚΕ και την πρόταση διεξόδου του, το σοσιαλισμό – κομμουνισμό, απέναντι στα αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης της ΝΔ, την κοινή στρατηγική της με τα άλλα αστικά κόμματα, σημειώνοντας πως κανένας λαϊκός άνθρωπος δεν πρέπει να ξεγελαστεί από τις διεργασίες στη σοσιαλδημοκρατία και όσα σημειώνονται σε ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ κ.α. για να βρεθεί εναλλακτικό αστικό κυβερνητικό σχήμα και κατέληξε:

«Η ακούραστη δουλειά των κομμουνιστών και των κομμουνιστριών για να δυναμώσει αυτή η προοπτική είναι η καλύτερη τιμή στους τιμημένους νεκρούς μας!

Τιμή και δόξα στους αγωνιστές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, της ΟΠΛΑ, του ΔΣΕ, των κατοπινών δύσκολων χρόνων των διώξεων, των φυλακίσεων και των εξοριών. Γράψαμε ιστορία, συνεχίζουμε, θα νικήσουμε!».

Εκ μέρους του Παραρτήματος Αγρινίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ χαιρετισμό απηύθυνε η Δήμητρα Αλεξά.

Η εκδήλωση έκλεισε με προβολή του ιστορικού ντοκιμαντέρ «Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών».

Παράρτημα Δράμας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ: Εκδήλωση για τα 80 χρόνια από την απελευθέρωση της πόλης από τον ΕΛΑΣ

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 23 Σεπτεμβρίου, 2024

Εκδήλωση για τα 80χρονα της Απελευθέρωσης της Δράμας και της περιοχής από το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ πραγματοποίησαν το Παράρτημα Δράμας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και η ΤΕ Δράμας του ΚΚΕ στην κατάμεστη αίθουσα του παλιού δημαρχείου το Σάββατο 14 Σεπτέμβρη 2024.

Χαιρετισμό στην εκδήλωση απηύθυνε ο Πρόεδρος του Παραρτήματος Δράμας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, Παύλος Ιμσηρίδης.

Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε ομιλία από την Μαρία Μάλλη, Γραμματέα της ΤΕ Δράμας του ΚΚΕ, η οποία αναφέρθηκε στη συμβολή του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ στην απελευθέρωση της χώρας και στα συμπεράσματα από τον ηρωικό αγώνα του λαού μας απέναντι στην τριπλή φασιστική κατοχή. Επισήμανε τον καθοριστικό ρόλο του ΚΚΕ, που ως οργανωμένη και αποφασισμένη πρωτοπορία μπήκε μπροστά στην οργάνωση της πάλης του λαού μας, που ανέτρεψε τον εξαιρετικά αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων, απέδιωξε την ηττοπάθεια που προσπάθησαν να του περάσουν οι αστικές δυνάμεις, και μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ έδωσε νικηφόρα τη μάχη ενάντια στους κατακτητές.

Ξεχωριστό ενδιαφέρον είχε η ομιλία του Νίκου Θ. Γεωργιάδη, διδάκτορα Ιστορίας, και η προβολή διαφανειών που τη συνόδευαν, με θέμα «14 Σεπτέμβρη 1944: Το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ απελευθερώνουν τη Δράμα», όπου για πρώτη φορά παρουσιάστηκαν ιστορικά στοιχεία, μαρτυρίες, έγγραφα, δημοσιεύσεις που αποδεικνύουν ότι η 14η Σεπτέμβρη του 1944 ήταν μέρα απελευθέρωσης και παράδοσης της πόλης στη διοίκηση του ΕΑΜ.

Όπως ανέφερε ο ίδιος στην ομιλία του, «για τα 80χρονα της Απελευθέρωσης της Δράμας εμβαθύνουμε την έρευνα στις σελίδες της Ιστορίας του Κόμματος και του δραμινού λαού, που έχουν ακλόνητους ιστορικούς δεσμούς αίματος. 80 χρόνια ακριβώς μετά την απελευθέρωση, τούτη τη μέρα, 14 του Σεπτέμβρη, σε τούτη τη θέση όπου βρισκόταν το παλιό δημαρχείο, αποδίδουμε την οφειλόμενη τιμή σε όσους και όσες αγωνίστηκαν, μάτωσαν και θυσιάστηκαν για τη λευτεριά της Δράμας. Γιατί οι αντάρτες της εξέγερσης της Δράμας, τα μέλη του ΕΑΜ Δράμας, του ΕΛΑΣ Δράμας, της ΕΠΟΝ Δράμας και του ΚΚΕ Δράμας αγάπησαν τη Δράμα με την καρδιά τους και με το αίμα τους, όπως θα έλεγε ο Νίκος Μπελογιάννης. Γι’ αυτό, τούτα τα χώματα, τα ματωμένα χώματα της Δράμας, τα βαμμένα με το αίμα των ανταρτών της εξέγερσης της Δράμας, έμελλε σύντροφοι και συναγωνιστές τους να τα απελευθερώσουν».

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τους ύμνους του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και αντάρτικα τραγούδια.

Παράρτημα Κοκκινιάς της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ: Με μαζική συμμετοχή πραγματοποιήθηκε η δεύτερη εκδήλωση για τα 80 χρόνια από το Μπλόκο της Κοκκινιάς

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 11 Σεπτεμβρίου, 2024

Συνεχίστηκαν την Τετάρτη 4 Σεπτέμβρη 2024 οι εκδηλώσεις του Παραρτήματος Κοκκινιάς της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και της Τομεακής Επιτροπής Πειραιά του ΚΚΕ για τα 80 χρόνια από το Μπλόκο της Κοκκινιάς (17 Αυγούστου 1944). Η μαζική παρουσία κόσμου όλων των ηλικιών στη συγκέντρωση που έγινε στην Πλατεία της Μάντρας (Οσίας Ξένης), στη μαχητική πορεία προς το κενοτάφιο στο Γ’ Νεκροταφείο και στην απόδοση τιμών εκεί στους νεκρούς αγωνιστές, επιβεβαιώνει πως, 80 χρόνια μετά, η Κοκκινιά της μνήμης και του αγώνα δεν ξεχνά. Η πόλη εξάλλου έχει ιστορία δεμένη με αγώνες και θυσίες του λαού, ιστορία δεμένη με την πρωτοπόρα δράση του ΚΚΕ.

Στη Πλατεία μίλησε ο Ηρακλής Ευαγγελινός, γραμματέας του ΤΣ Πειραιά της ΚΝΕ.

Κάλεσε «τα ιστορικά γεγονότα να γίνουν γνωστά στις νεότερες ηλικίες, γιατί η γνώση των ηρωικών παραδόσεων του λαού μας είναι δύναμη για την καθημερινή πάλη στο σήμερα, σε εντελώς διαφορετικές αλλά σύνθετες συνθήκες. Για τα μέλη της ΚΝΕ, για χιλιάδες νέους και νέες, αυτή η ιστορία του λαού μας, η ιστορία του ΚΚΕ, μας δίνουν κουράγιο και έμπνευση στον αγώνα απέναντι στη βαρβαρότητα που ζούμε σήμερα», ενώ στην συνέχεια σημείωσε πως «Όλη η ιστορία διδάσκει πως ο λαός μπορεί και πρέπει να πιστέψει στη δύναμή του, μπορεί να μπει στο προσκήνιο και να μην παρακολουθεί παθητικά τις εξελίξεις, όταν βαδίσει πλάι πλάι, εμπιστευτεί τους κομμουνιστές. Μπορεί και πρέπει να δυναμώσει το ΚΚΕ που μπαίνει μπροστά με όλες του τις δυνάμεις σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα, που πιστεύει πως “μόνο ο λαός σώζει το λαό”, που παλεύει για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, που με ανιδιοτέλεια αγωνίζεται για να είναι ο λαός μας αφέντης στον τόπο του, αφέντης του πλούτου που παράγει, για το σοσιαλισμό-κομμουνισμό».

«Το δίδαγμα αυτό είναι εξαιρετικά επίκαιρο σήμερα, που γύρω μας βλέπουμε το εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα να μαστίζεται από τις ίδιες του τις αντιθέσεις», τόνισε και αναφέρθηκε στις εξελίξεις από τα πολεμικά μέτωπα, ως την επίθεση στο εισόδημα, την ακρίβεια, τα άλλα μεγάλα λαϊκά προβλήματα.

«Ο λαός και η νεολαία μπορούν να μεγαλουργήσουν, συμπορευόμενοι με το ΚΚΕ. Το ζήτημα είναι η δυσαρέσκεια όσων βλέπουν τη σημερινή κατάσταση να βρει έκφραση στον αγώνα, στην οργανωμένη πάλη, να συναντηθούν και να συμπορευτούν με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ», είπε, προσθέτοντας πως «το γεγονός ότι σήμερα είμαστε εδώ είναι μια ακόμη απόδειξη ότι οι θυσίες και ο ηρωισμός των συντρόφων μας τότε δεν ήταν μάταιοι, γιατί μας διδάσκουν, μας συντροφεύουν, μας εμπνέουν. Η ιστορία της Κοκκινιάς είναι μια ακόμα επιβεβαίωση ότι αν ο λαός το αποφασίσει, με μπροστάρη το ΚΚΕ, μπορεί να μεγαλουργήσει».

Στη συνέχεια οι συγκεντρωμένοι πραγματοποίησαν μαχητική πορεία προς το Γ’ Νεκροταφείο, δονώντας με τα συνθήματα τους τους δρόμους της πόλης. «ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ – ΟΠΛΑ – ΔΣΕ, δόξα και τιμή στο ΚΚΕ» αντήχησε απ’ άκρη σ’ άκρη.

Πρόκειται για την ίδια διαδρομή που ακολούθησαν οι συγγενείς των εκτελεσμένων 80 χρόνια πριν, μετά το αποτρόπαιο έγκλημα των ναζί και των ντόπιων συνεργατών τους.

Στο Κενοτάφιο πραγματοποιήθηκε εκδήλωση, όπου μίλησε ο Παναγιώτης Γεωργιόπουλος, πρόεδρος του Παραρτήματος Κοκκινιάς της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ο όποιος αναφέρθηκε στο ιστορικό εκείνων των ματωμένων ημερών.

Ακολούθησαν προσκλητήριο πεσόντων και ενός λεπτού σιγή, που ολοκληρώθηκαν με όλους και όλες να φωνάζουν «αθάνατοι».

Τέλος, πραγματοποιήθηκε κατάθεση στεφάνων. Από το ΚΚΕ κατέθεσε ο Δημήτρης Τζαφάλιας, μέλος του ΤΓ Πειραιά, από την ΚΝΕ η Μαρία Καρίμαλη, μέλος του Γραφείου του ΤΣ Πειραιά και από το Παραρτήμα Κοκκινιάς της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ ο Παναγιώτης Γεωργιόπουλος.

Στις εκδηλώσεις παρευρέθηκαν τα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ, Διαμάντω Μανωλάκου, Βουλευτής Β’ Πειραιά, και Νίκος Μαυροκέφαλος. Ακόμη, ο Στέλιος Μπενετάτος, περιφερειακός σύμβουλος Αττικής με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».

Οι εκδηλώσεις για τα 80 χρόνια από το Μπλόκο της Κοκκινιάς θα κορυφωθούν το Σάββατο 28 Σεπτέμβρη, με την κεντρική συγκέντρωση-εκδήλωση στην πλατεία της Μάντρας (πλ. Οσιας Ξένης), στην οποία θα μιλήσει ο Νίκος Αμπατιέλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, Γραμματέας της ΤΟ Πειραιά και βουλευτής και θα ακολουθήσει καλλιτεχνικό αφιέρωμα.

Επίσης, την Πέμπτη 26 Σεπτέμβρη θα γίνει προβολή της ταινίας «Το μπλόκο» στο χώρο της Μάντρας, ενώ από τις 26 έως τις 29 Σεπτέμβρη θα λειτουργήσει έκθεση για τα 80 χρόνια του Μπλόκου στο χώρο της Μάντρας.

Παραρτήματα Λάρισας και Ελασσόνας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ: Εκδήλωση προς τιμή των πρώτων αντάρτικων ομάδων του ΕΛΑΣ στην περιοχή

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 10 Σεπτεμβρίου, 2024

Με μαζική συμμετοχή πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 1 Σεπτέμβρη η εκδήλωση που οργάνωσαν τα Παραρτήματα Λάρισας και Ελασσόνας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ στον Ξερόλακκα της Καρυάς, για να τιμήσουν την ορκωμοσία της 1ης αντάρτικης ομάδας στο Μπεχτέσι Καρυάς.

Χαιρετισμός έγινε από την Αννέτα Ψωμιάδου, πρόεδρο του Παραρτήματος Ελασσόνας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ενώ η κεντρική ομιλία έγινε από το Θανάση Σερδένη, πρόεδρο του Παραρτήματος Λάρισας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Παραβρέθηκαν αντιπροσωπείες των ΤΕ Λάρισας του ΚΚΕ, με επικεφαλής το Δημήτρη Αβρανά, ο επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Θεσσαλίας Τάσος Τσιαπλές, εκπρόσωπος του Δήμου Ελασσόνας, ο πρόεδρος του Τοπικού  Συμβουλίου Καρυάς Νίκος Κατσίβελος, ο εκπρόσωπος του Δήμου Τυρνάβου Αχιλλέας Αλεξόπουλος, η επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Δήμου Τεμπών Μαρία Κωστή, αντιπροσωπείες από τα Παραρτήματα Λιτοχώρου και Γόννων της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, από το Μορφωτικό Σύλλογος Τσαριτσάνης, και από τις οικογένειες Ξυνού και Καραμήτσιου, που είναι απόγονοι μελών της πρώτης ανταρτοομάδας του ΕΛΑΣ.

Στην εκδήλωση έγινε κατάθεση στεφάνων.

Στην ομιλία του ο  Θ. Σερδένης, επισήμανε μεταξύ άλλων: «Με τη σημερινή μας εκδήλωση τιμάμε όλους τους αγωνιστές του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ – ΕΛΑΝ – ΟΠΛΑ, τα στελέχη και τους μαχητές, άνδρες και γυναίκες, του ΔΣΕ. Όλους αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους, εκτελέστηκαν, βασανίστηκαν, πέρασαν στρατοδικεία, υπέμειναν για χρόνια τις φυλακές και τις εξορίες, έζησαν στην πολιτική προσφυγιά. Αλλά δεν δείλιασαν, δεν υπέκυψαν, δεν αμφέβαλλαν ούτε στιγμή για το δίκιο του αγώνα σε κάθε του μορφή και έκφραση. Νους καθοδηγητικός και ψυχή του τιτάνιου αυτού αγώνα ήταν το Κόμμα της εργατικής τάξης, το ΚΚΕ. (…)

Η πρώτη ανταρτοομάδα στον Όλυμπο (Μάης του 1942) συγκροτήθηκε με απόφαση της ΚΕ του ΕΛΑΣ στη “Διάβα” του Ολύμπου. Την ομάδα αποτέλεσαν οι: Νίκος Ξυνός (Σμόλικας), Λευτέρης Παπαστεργίου (Ολυμπίσιος), Κώστας Κηπουρός (Μετσοβίτης), Ξενοφών Παπανικολάου (Φώντας), Μήτσος Πάπας (Ζαγοριανός), Αντώνης Καραμήτσιος (Μπουχαρής), όλοι από την Τσαριτσάνη, και ο Βασίλης Οικονόμου από το Δομένικο. Συμβολή είχε και η Καρυά Ολύμπου με τους πρωτοπόρους ΕΑΜίτες Γκούρο Χρήστο, Παπαγιάννη Νίκο, Καραζιάκο Νίκο, Κατσαβό Νίκο, Καβαρατζή Γιάννη, Σαμαρά Γιώργο, Οικονομίδη Δημήτρη, Ρόκο Νίκο και άλλοους. Στις 20/6/1942 στο Μπεχτέσι, έρχεται και η ομάδα του Κάτω Ολύμπου που αποτελούνταν από τον Μήτσο Σαρακατσάνη, τον Μήτσο Πούλιο (Παπού), τον Χρυσόστομο Μπουροζίκα, τον Γεώργιο Κλαδή (Κέδρο), τον Κορδέλα και 3-4 άλλους.

Υπογράφεται ιδρυτικό και καταστατικό των δύο ομάδων και διαβάζεται μπροστά σε όλους τους αντάρτες. Για το συντονισμό της δράσης τους χρειάστηκε όργανο που να καθοδηγήσει το αντάρτικο. Έτσι αποφασίζεται να γίνει μια αντιπροσωπευτική συνάντηση από όλες τις ομάδες. Αυτή η συνάντηση ονομάστηκε πρώτη συνδιάσκεψη των ανταρτών. Έγινε στις 25 Αυγούστου 1942 στον Όλυμπο, ανάμεσα στα χωριά Καρυά και Νεζερό (Ονήλιο). (…)

Κοιτάζουμε, όμως, πίσω, μόνο για να πάμε πιο αποφασιστικά μπροστά. Για να στερεώσουμε και να δυναμώσουμε ακόμα περισσότερο τα βήματα που έχουν γίνει, το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής που αποτυπώνεται τα τελευταία χρόνια στους αγώνες, στις αρχαιρεσίες του κινήματος και στις εκλογικές αναμετρήσεις. Συνεχίζουμε, με ακλόνητη αποφασιστικότητα και πίστη στο όμορφο μέλλον της ανθρωπότητας, για το οποίο πάλεψαν και θυσιάστηκαν όλοι αυτοί οι ήρωες του ΕΑΜ, των ΕΛΑΣ, ΕΛΑΝ, ΟΠΛΑ, της ΕΠΟΝ, του ΔΣΕ και του λαού μας. Την κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, όπου η εργατική τάξη θα έχει την εξουσία, και η χώρα μας, αποδεσμευμένη από δολοφονικές ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, θα προοδεύει προς όφελος όλου του λαού της. Ο αγώνας γι’ αυτό το μέλλον είναι η καλύτερη τιμή στη μνήμη τους!».

Παράρτημα Αλεξανδρούπολης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ: Τίμησε την απελευθέρωση της πόλης από τους ναζί κατακτητές

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 10 Σεπτεμβρίου, 2024

Εκδήλωση για τα 80 χρόνια από την απελευθέρωση των Φερών από τους ναζί κατακτητές πραγματοποίησαν την Πέμπτη 29 Αυγούστου 2024 το Παράρτημα Αλεξανδρούπολης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και η ΤΕ Έβρου του ΚΚΕ.

Την εκδήλωση άνοιξε η Άννα Μιχαηλίδου, πρόεδρος του Παραρτήματος Αλεξανδρούπολης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, που αναφέρθηκε στη δράση του παραρτήματος.

Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Γιώργος Πυργελής, μέλος του Γραφείου Περιοχής Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης του ΚΚΕ και γραμματέας της ΤΕ Έβρου του Κόμματος, ο οποίος μεταξύ άλλων σημείωσε: «Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, 80 χρόνια από την απελευθέρωση των Φερών από τους ναζί κατακτητές, μια απελευθέρωση που επέβαλε κυριολεκτικά ο λαός, απέδειξε ότι ακόμα και ο πιο δυσμενής συσχετισμός δύναμης μπορεί να ανατραπεί από τη δράση του εργατικού-λαϊκού παράγοντα. Τιμάμε όλους αυτούς, άνδρες και γυναίκες, που βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, που έδωσαν τη ζωή τους στον αγώνα για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση, ενάντια στους κατακτητές, το φασισμό-ναζισμό. Όλους αυτούς που σε αυτά τα χώματα έγραψαν ηρωικές σελίδες».

Αναφέρθηκε στη συμμετοχή των κατοίκων του Έβρου στον αντιφασιστικό αγώνα, υπογραμμίζοντας:

«Εκατοντάδες ήταν αυτοί που πήραν το τουφέκι ενάντια στην τριπλή κατοχή, έδωσαν τη ζωή τους για τη λευτεριά. Δεν ξεχνάμε και τιμάμε:

  • Τους 5 εκτελεσμένους αγωνιστές στις Φέρες, Βαρσαμίδη Ελευθέριο του Δημοσθένη, Μιχαηλίδη Σάββα του Βασιλείου, Παπαδόπουλο Ιωάννη του Κωνσταντίνου, Σακάρη Δημήτριο του Μόσχου και Τσελεμπή Παντελή του Γεωργίου, που τα ονόματά τους είναι χαραγμένα σε αυτό εδώ το μνημείο.
  • Τους 8 εκτελεσμένους στην πλατεία του Σουφλίου.
  • Θυμόμαστε το Μπλόκο της Κορνοφωλιάς και τον εκτελεσμένο Παπαϊωάννου Αλέκο, στέλεχος του ΚΚΕ, μπροστά στα μάτια των συγχωριανών του.
  • Τους 7 νέους ΕΠΟΝίτες από το Ποιμενικό που εκτέλεσαν οι ναζί έξω από νεκροταφεία του Διδυμοτείχου.
  • Τους 12 εκτελεσμένους στο Διδυμότειχο στην περιοχή της Αγίας Φωτεινής».

Για το χρονικό της απελευθέρωσης της πόλης, σημείωσε:

«Το 1944 ο ΕΛΑΣ στον Έβρο μετρούσε τρία τάγματα με εννέα λόχους μάχιμους, πέρα από τις εφεδρείες. Διεξήγαγε μια σειρά από επιτυχείς επιχειρήσεις ενάντια στους κατακτητές. Ανατίναξε σιδηροδρομικές γέφυρες σε Λουτρά και Δίκαια, που είχε ως αποτέλεσμα να σταματήσει τον εφοδιασμό της ναζιστικής πολεμικής μηχανής με χρώμιο, υλικό απαραίτητο για τη γερμανική πολεμική βιομηχανία. Οι επιτυχίες του ΕΛΑΣ εξόργιζαν τους κατακτητές, έβλεπαν το τέλος του πολέμου, τον Κόκκινο Στρατό να προελαύνει και αυτό τους έκανε να λυσσούν ακόμα περισσότερο.

Έτσι φτάσαμε στις 28 Αυγούστου του 1944, όταν οι κάτοικοι των Φερών και της γύρω περιοχής, σε συνεργασία με το 81ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ, με ένα τεράστιο συλλαλητήριο που οργάνωσε το ΕΑΜ και η ΕΠΟΝ και στο οποίο συμμετείχαν πάνω από 1.500 Φεριώτες και κάτοικοι των γύρω χωριών, άντρες και γυναίκες, μαθητές με τους εκπαιδευτικούς τους, περικύκλωσαν με απίστευτη γενναιότητα το στρατόπεδο των Γερμανών, που με το χέρι στη σκανδάλη σημάδευαν το αποφασισμένο πλήθος.

Σύσσωμος ο λαός όμως δεν έκανε πίσω και μια αντιπροσωπεία του αποτελούμενη από τον Νίκο Κυτόπουλο και τον Παναγιώτη Κεραμάρη, μαθητή Γυμνασίου, απαίτησαν από τον κατοχικό διοικητή να φύγουν και να τους παραδώσουν την πόλη με όλο τον οπλισμό τους. Οι Γερμανοί βρέθηκαν σε αμηχανία και αιφνιδιάστηκαν βλέποντας την αποφασιστικότητα των συγκεντρωμένων, και με το ηθικό τους κλονισμένο, καθώς η ροή του πολέμου είχε αλλάξει ολοφάνερα εναντίον τους. Κάτω από αυτό το κλίμα, ο Γερμανός διοικητής των κατοχικών δυνάμεων, βλέποντας το τεράστιο πλήθος να περικυκλώνει το στρατόπεδό τους, κάλεσε τον Αθηνόδωρο Κατσαβουνίδη, που ήταν ο Διοικητής των δυνάμεων του ΕΛΑΣ στον Έβρο και στέλεχος του ΚΚΕ, και παρέδωσε την πόλη (ο Γερμανός διοικητής εκτελέστηκε αργότερα από τους Γερμανούς για προδοσία)».

«Οι Φέρες ήταν η πρώτη πόλη της Ελλάδας που απελευθερώθηκε, ο αγώνας των Εβριτών γίνεται πρώτη είδηση στα δελτία ειδήσεων των ραδιοφωνικών σταθμών της Μόσχας και του Λονδίνου», υπογράμμισε, για να προσθέσει στη συνέχεια:

«Τα ιστορικά γεγονότα που τιμάμε σήμερα απέδειξαν ότι ο οργανωμένος λαός, ο αποφασισμένος λαός να υπερασπιστεί τη ζωή, το βιος του, δε λογαριάζει κόπους και θυσίες, είναι η πανίσχυρη δύναμη που μπορεί να τα βάλει με οποιονδήποτε αντίπαλο, ανεξάρτητα από το συσχετισμό δύναμης, και να βγαίνει νικητής. Αυτό διδάσκει όλη η ιστορία του τόπου μας, από αυτή εμπνεόμαστε. Ο λαός μαζί με το ΚΚΕ έχει γράψει τις πιο λαμπρές, τις πιο ένδοξες σελίδες της, όταν σηκώνονταν, όταν έσπαγε στην πράξη εκβιασμούς, απειλές, την τρομοκρατία αλλά και τις σειρήνες του συμβιβασμού και της ηττοπάθειας».

Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο μνημείο για τους 5 εκτελεσμένους από τους ναζί κατακτητές.

 

Παράρτημα Σάμου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ: Εκδηλώσεις μνήμης και τιμής για τα θύματα της φασιστικής θηριωδίας το 1943

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 9 Σεπτεμβρίου, 2024

Πραγματοποιήθηκαν το Σάββατο 31 Αυγούστου 2024 οι εκδηλώσεις μνήμης και τιμής που διοργάνωσαν το Παράρτημα Σάμου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και η Πανσαμιακή Επιτροπή Ειρήνης στη μαρτυρική Καστανιά για τα θύματα της φασιστικής θηριωδίας στη Δυτική Σάμο τον Αύγουστο του 1943.

Στη συγκέντρωση που έγινε στην πλατεία της Καστανιάς μίλησε η πρόεδρος του Παραρτήματος Σάμου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Κούλα Καραμηνά – Πόθου, η οποία αναφέρθηκε στην ιστορία και τους αγώνες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στη Σάμο και στο χρονικό του φασιστικού εγκλήματος των μελανοχιτώνων Ιταλών φασιστών τον Αύγουστο του 1943 στα χωριά, με αποκορύφωμα της κτηνωδίας τους στη μαρτυρική Καστανιά, όπου εκτέλεσαν 27 άνδρες, από 15 έως 80 χρονών, όλοι τους μέλη του ΕΑΜ και του εφεδρικού ΕΛΑΣ, που επιλέχτηκαν με κατάλογο που είχαν δώσει προδότες – δοσίλογοι της περιοχής.

Στις επικίνδυνες εξελίξεις στα μέτωπα της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής, που προμηνύουν γενίκευση των πολεμικών συγκρούσεων στην ευρύτερη περιοχή, με την Ελλάδα να είναι στόχος αντιποίνων εξαιτίας της εμπλοκής της στους σχεδιασμούς και τις επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, αναφέρθηκε στην ομιλία της η Ρούλα Στεφανάκη – Μαυρατζώτη, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη και πρόεδρος της Πανσαμιακής Επιτροπής Ειρήνης. Επισήμανε τις ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά και όλων των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, για την εμπλοκή της χώρας μας, τη στρατηγική σύμπλευση με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τον Ζελένσκι, και υπογράμμισε την ανάγκη να δυναμώσει κι άλλο το αντιιμπεριαλιστικό λαϊκό κίνημα και οι αγώνες του λαού για απεμπλοκή της χώρας μας από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, για αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό στον αγώνα του για ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος, για να σταματήσουν τα επικίνδυνα παζάρια στο Αιγαίο για να παραδοθεί ο ενεργειακός πλούτος της περιοχής στους πολυεθνικούς ομίλους.

Συγκινητικές ήταν οι στιγμές της κατάθεσης στεφανιών στο μνημείο των εκτελεσμένων και το προσκλητήριο νεκρών, τα ονόματα των οποίων διάβασε η Έρη Ρίτσου, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΕΔΥΕ. Είχε προηγηθεί πορεία προς τον μνημειακό χώρο από το ιστορικό μονοπάτι το οποίο βάδισαν οι αγωνιστές πριν δολοφονηθούν από τους φασίστες κατακτητές. Αποσπάσματα ποιημάτων των Γιάννη Ρίτσου και Άγγελου Σικελιανού απάγγειλαν ο Πέτρος Σοφιανός και η Κούλα Καραμηνά – Πόθου.

Παράρτημα Ξάνθης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ: Διήμερες εκδηλώσεις για την ανάδειξη της δράσης του ΔΣΕ και του ΕΛΑΣ στην ευρύτερη περιοχή

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 9 Σεπτεμβρίου, 2024

Με πλούσιο πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε το διήμερο εκδηλώσεων του Παραρτήματος Ξάνθης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και των ΤΟ Ξάνθης του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, που ανέδειξε τη δράση των μαχητών και μαχητριών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και του ΕΛΑΣ στην ευρύτερη περιοχή.

Ειδικότερα, το Σάββατο 24 Αυγούστου 2024 πραγματοποιήθηκε ιστορικός περίπατος στα χωριά Λυκοδρόμιο, Νεοχώρι και Σταυρούπολη, με παρουσίαση μαχών που δόθηκαν από τον ΔΣΕ από το Γιώργο Παπαδόπουλο, πρόεδρο του Παραρτήματος Ξάνθης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η ανάλυση της μάχης της Σταυρούπολης στα τέλη Σεπτέμβρη του 1944 ανάμεσα στον ΕΛΑΣ και τις ομάδες του Αντών Τσαούς, μάχη κατά την οποία περιήλθε στα χέρια του ΕΛΑΣ το αρχείο του αρχηγείου του Αντών Τσαούς, που περιείχε το γνωστό σύμφωνο μεταξύ Αντών Τσαούς και του Βούλγαρου φασίστα στρατηγού Συράκοφ, και απελευθερώθηκαν οι 350 κρατούμενοι αντιφασίστες που κρατούσαν κλεισμένους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης οι Βούλγαροι φασίστες.

Στις 18 Σεπτέμβρη 1944 υπεγράφη σύμφωνο του αρχηγού των εθνικιστικών αντάρτικων ομάδων Αντώνη Φωστερίδη (Αντών Τσαούς) με το διοικητή των βουλγάρικων στρατευμάτων Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης Α. Συράκωφ, προκειμένου να χτυπήσουν το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ. Σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Ελευθερία της Αθήνας» (φύλλο της 10ης του Νοέμβρη 1944) αναφέρεται ότι κατά το Υπουργικό Συμβούλιο της 9ης του Νοέμβρη 1944: «Γενομένης ακολούθως συζητήσεως επί του ζητήματος υπογραφής Συμφωνίας μετά της Βουλγαρικής Κυβερνήσεως διά την παραμονήν των Βουλγάρων εις την Ανατολικήν Μακεδονίαν και Θράκην, διεπιστώθη εκ των γενομένων ανακοινώσεων από μέρους των κ.κ. Λαμπριανίδη και Πορφυρογένη, ότι ουδεμία συνεννόησις υπήρχε μεταξύ του τοπικού ΕΑΜ και των Βουλγάρων. Η συμφωνία είχεν υπογραφή παρά τίνος Τσαούς-Αντών, ο οποίος διά την προδοτικήν του αυτήν πράξιν, συμφώνως προς τον νόμον περί κυρώσεων, θα παραπεμφθή εις την Δικαιοσύνην. Απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων ο πρωθυπουργός Παπανδρέου είπεν ότι, πραγματικά ο Τσαούς Αντών υπέγραψε συμφωνία με τους Βουλγάρους και διάβασε το κείμενό της. Αλλά, πρόσθεσε, σημασία θα είχε από διεθνή και ελληνική άποψη, αν είχε υπογράψει το ΕΑΜ. Καμμιά όμως συμφωνία με τους Βουλγάρους δεν υπέγραψε το ΕΑΜ».

Ακολούθησε πεζοπορία στον καταρράκτη Λειβαδίτη, προβολή ντοκιμαντέρ για τη δράση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και παρουσίαση της δράσης του ΔΣΕ μέσα από χάρτες στην περιοχή της Ξάνθης.

Την Κυριακή 25 Αυγούστου 2024 το πρωί πραγματοποιήθηκε πεζοπορία στο λόφο Χαϊντού, όπου έγινε από τον πρόεδρο του Παραρτήματος Ξάνθης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, Γ. Παπαδόπουλο, περιγραφή της μάχης κατά την οποία σκοτώθηκε ο καπετάνιος του Αρχηγείου Ξάνθης του ΔΣΕ Παναγιώτης Αρελάκης (Νιόνιος) και οι διοικητές ταγμάτων του ΔΣΕ Βαγγέλης Κατμερίδης (Φλέσσας) και Νίκος Αλεπούλιας (Σαράφης) στις 23 Αυγούστου 1947.

Το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε ομιλία στο Δασικό Χωριό με ομιλητή το μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Παπατολίδη.

Στην ομιλία του τόνισε: «Εδώ σε αυτά τα χώματα, σε αυτά τα βουνά, όπως και σε κάθε σπιθαμή όλης της χώρας μας, άνδρωσε και θέριεψε το αντάρτικο τουφέκι του Δημοκρατικού Στρατού της Ελλάδας, κράτησε άσβηστη η φλόγα της λαϊκής πάλης της δεκαετίας του ’40.

75 χρόνια από την ολοκλήρωση της εποποιίας του ΔΣΕ, δεν είναι τυχαίο που η πένα των απολογητών του συστήματος της βαρβαρότητας, των κονδυλοφόρων σε αστικά ΜΜΕ, έχει πάρει φωτιά για να ξαναεπιτεθεί στο μεγάλο ένδοξο αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού και του ΚΚΕ.

Τι θέλει λέει το ΚΚΕ και τιμάει τους αγωνιστές και αγωνίστριες του ΔΣΕ;

Γιατί κάνει εκδηλώσεις στο Γράμμο, στη Θράκη, σε όλη την Ελλάδα, γιατί αναδεικνύει ιστορικούς τόπους όπως εδώ στο αρχηγείο της Χαϊντού ή το νοσοκομείο στο Γράμμο;

Μάλιστα ορισμένοι φτάνουν να συγκρίνουν αυτές τις εκδηλώσεις με αυτές που πραγματοποιούν απόγονοι των ταγματασφαλιτών και αντικομμουνιστές στο Βίτσι και αλλού.

Συγκρίνουν δηλαδή τους βασανιστές του λαού, αυτούς που ήταν συνεργάτες των ναζί και μετέπειτα συνέχισαν ανενόχλητοι όχι μόνο να δρουν, αλλά και να αξιοποιούνται από το αστικό κράτος και τους Βρετανούς και Αμερικανούς συμμάχους, για να συντρίψουν το λαϊκό κίνημα, το ΚΚΕ.

Το μίσος το δικό τους, το μίσος των εξουσιαστών, είναι μίσος απέναντι σε κάθε λαϊκό άνθρωπο που σηκώνει το κεφάλι, διεκδικεί το δίκιο του, είναι το μίσος που βρίσκει κανείς στους βομβαρδισμούς αμάχων σε νοσοκομεία και σχολεία της Παλαιστίνης, από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ.

Έχουμε πλήρη επίγνωση ότι την Ιστορία πρέπει να την κοιτάζεις κατάματα. Να τη μελετάς με τα θετικά και τα αρνητικά της, με τα λάθη και τις αδυναμίες.

Η πείρα των ταξικών αγώνων, η πείρα ειδικά του αγώνα του ΔΣΕ είναι μεγάλη.

Ταξικό μίσος δεν υπάρχει, ούτε πρέπει να υπάρχει, για τα παιδιά της εργατικής τάξης, της αγροτιάς, για το λαό, τους Έλληνες και τις Ελληνίδες που επιστρατεύθηκαν και πολέμησαν στον εμφύλιο, αδελφός εναντίον αδελφού, κάτω από τις τάξεις του αστικού στρατού.

Το ταξικό μίσος και οι διαχωριστικές γραμμές δε στρέφονται ενάντια στον εργαζόμενο λαό, είτε ψήφισαν “δεξιά” είτε “αριστερά”, είτε νιώθουν έτσι είτε αλλιώς.

Ταξικό μίσος υπάρχει και πρέπει να ισχυροποιείται απέναντι σε ένα σύστημα, μια τάξη, ένα κράτος και τις ιμπεριαλιστικές πολεμοχαρείς λυκοσυμμαχίες τους που ματοκυλάνε τους λαούς.

Ξεχνούν λοιπόν όλοι αυτοί που συγκρίνουν τους κομμουνιστές και τους θιασώτες του δοσιλογισμού, την περίοδο της λευκής τρομοκρατίας, με τους χιλιάδες νεκρούς, εκτοπισμένους, τους βιασμούς και τις βιαιοπραγίες ακόμη και σε γυναίκες και μικρά παιδιά.

Όπως εδώ στην Ξάνθη, που από τον Απρίλη του 1945 ξηλώνεται από την αστική εξουσία η λαϊκή αυτοδιοίκηση του ΕΑΜ, καταφτάνουν βρετανικά στρατεύματα και ένοπλα παρακρατικά τμήματα σε κοινή δράση, προχωρώντας στις πρώτες συλλήψεις των κομμουνιστών και αγωνιστών του ΕΑΜ. Μόνο στα Κιμμέρια έγιναν 60 συλλήψεις τις πρώτες μέρες της δράσης των Βρετανών ιμπεριαλιστών και των ταγματασφαλιτών, νέων φίλων τους. Ενώ η τρομοκρατία συνεχίζεται με τη δημιουργία έκτακτου στρατοδικείου το καλοκαίρι του 1946 και την επίθεση στα γραφεία του Αγροτικού Κόμματος με χειροβομβίδες το 1947.

Στη βάση αυτή οργανώνονται οι πρώτες ανταρτοομάδες το 1946 και πραγματοποιείται μεγάλη συγκέντρωση του ΕΑΜ στην Ξάνθη με πάνω από 1.000 συγκεντρωμένους, και παρ’ όλη την τρομοκρατία απαντάει πως δε θα αφήσει τη βία κατά του λαού αναπάντητη. Έτσι στις 30/1/1947 δημιουργείται το αρχηγείο του ΔΣΕ στην Ξάνθη και μετέπειτα στη Χαϊντού με απόφαση του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ…

Ο αγώνας του ΔΣΕ ήταν πέρα για πέρα δίκαιος. Αποτέλεσε τη μαζική, λαϊκή, ένοπλη απάντηση στην αδίστακτη επιχείρηση της αστικής τάξης να υποδουλώσει ή να εξοντώσει το μεγάλο ΕΑΜικό κίνημα, προκειμένου να στερεώσει την αντιλαϊκή της εξουσία. Για να το πετύχει, χρησιμοποίησε κυριολεκτικά όλα τα μέσα, με κύριο όπλο τη δολοφονική βία και την ωμή μαζική τρομοκρατία, έχοντας την καθοριστική στρατιωτική και οικονομική βοήθεια και στήριξη αρχικά από το βρετανικό και στη συνέχεια από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.

Σχεδόν ένα χρόνο μετά τον ηρωικό Δεκέμβρη του 1944 και την απαράδεκτη “συμφωνία της Βάρκιζας”, που επέβαλε τον αφοπλισμό και τη διάλυση του απελευθερωτικού λαϊκού στρατού, του ΕΛΑΣ, σε βάρος του ΕΑΜικού κινήματος και του ΚΚΕ, είχαν γίνει: 1.289 δολοφονίες, 6.671 τραυματισμοί, 31.632 βασανισμοί, 18.767 λεηλασίες και φυλακίσεις, 84.931 συλλήψεις, 509 απόπειρες φόνου, 265 βιασμοί γυναικών.

Το αμείλικτο δίλημμα για το Κόμμα και το κίνημα ήταν: Υποταγή ή ένας νέος ξεσηκωμός. Επέλεξε, έστω με καθυστερήσεις, να βαδίσει το δρόμο της σύγκρουσης και όχι αυτόν της υποταγής και της ταπείνωσης…

Κανένας αγώνας του εργατικού-λαϊκού κινήματος και των κομμουνιστών δεν πήγε χαμένος και καμιά θυσία δεν είναι μάταιη. Αυτό διδάσκει η ιστορία των λαών και του επαναστατικού κινήματος. Μέσα από τις μικρές και μεγάλες νίκες, τις οδυνηρές ήττες και τα προσωρινά πισωγυρίσματα, το επαναστατικό κίνημα της εργατικής τάξης διδάσκεται, ανασυντάσσεται και προχωρά, γίνεται πιο ικανό και ισχυρό στην πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού και με περισσότερη ορμή εφορμά για τη νίκη των λαών, το σοσιαλισμό.

Ο αγώνας του ΔΣΕ τίμησε τους προηγούμενους αγώνες του λαϊκού κινήματος και κυρίως ενέπνευσε τους αγώνες των επόμενων γενιών. Συνεχίζει και να εμπνέει και να διδάσκει».

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η 33η Πανελλήνια Συνάντηση των Επαναπατρισθέντων Πολιτικών Προσφύγων στη Νάουσα

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 9 Σεπτεμβρίου, 2024

Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 25 Αυγούστου 2024 η 33η Πανελλήνια Συνάντηση των Επαναπατρισθέντων Πολιτικών Προσφύγων, Αντιστασιακών, Φίλων και Απογόνων της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στον όμορφο και καταπράσινο χώρο του άλσους στον Άγιο Νικόλαο Νάουσας.

Από νωρίς το πρωί βρέθηκαν εκεί αγωνιστές και αγωνίστριες, αντιστασιακοί μαχητές, με τους απογόνους τους και τις οικογένειες τους, επαναπατρισθέντες πολιτικοί πρόσφυγες που έζησαν στις σοσιαλιστικές χώρες, αλλά και φίλοι της Εθνικής Αντίστασης, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των κατά τόπους Παραρτημάτων της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ). Στο χώρο παρευρέθηκαν η Λουίζα Ράζου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και ο Νίκος Χριστάνης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, όπως επίσης και ο Νίκος Ζώκας, πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνούς Ύφεσης και Ειρήνης Θεσσαλονίκης (ΕΔΥΕΘ).

Η Πανελλήνια Συνάντηση, που έχει καταξιωθεί ως θεσμός εδώ και 33 χρόνια, έστειλε αισιόδοξο μήνυμα για τη συνέχεια, καθώς, σύμφωνα με τους διοργανωτές, υπήρξε συμμετοχή αρκετών απογόνων πολιτικών προσφύγων με την «ευχή» να αναλάβουν οι ίδιοι στο μέλλον τη σκυτάλη για να δυναμώσει η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Ήταν μια συνάντηση που έστειλε μήνυμα πως «δεν ξεχνάμε τη ζωή στις σοσιαλιστικές χώρες αλλά και τις λαμπρές σελίδες των αγώνων του λαού μας», όπως σημείωσαν χαρακτηριστικά κάποιοι από τους συμμετέχοντες, που αντάμωσαν με ανυπομονησία και συγκίνηση για ακόμη μια φορά, ανταλλάσσοντας εμπειρίες από τη ζωή στην προσφυγιά αλλά και ψάχνοντας να συναντήσουν ξανά παλιούς φίλους, καθώς και να γνωρίσουν νέους που μοιράστηκαν για κάποια χρόνια κοινό τόπο ζωής.

Επίσης, με έντονο ενδιαφέρον και συγκίνηση οι συμμετέχοντες περιηγήθηκαν στην έκθεση που λειτουργούσε στο χώρο με σπάνιο αρχειακό υλικό από το Αρχείο του ΚΚΕ αλλά και φωτογραφίες από προσωπικά αρχεία πολιτικών προσφύγων και απογόνων τους για τη ζωή και δράση των μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ ως πολιτικοί πρόσφυγες στις σοσιαλιστικές χώρες. Εκεί όλοι στέκονταν με προσοχή ψάχνοντας ανάμεσα στις εικόνες κάποιον φίλο, συγγενή ακόμη και τον ίδιο τους τον εαυτό, όπως η Βασιλική Χατζηπαππά, πρώην πολιτική πρόσφυγας στη Βουλγαρία, που συγκινήθηκε όταν είδε την αδερφή της σε μια από τις φωτογραφίες που φιλοξενούσε η έκθεση. «Είναι η αδερφή μου μαθήτρια στο σχολείο (…) εκεί σπουδάζαμε όλοι δωρεάν όχι όπως σήμερα (…) δεν υπήρχε το άγχος της επιβίωσης… για παράδειγμα δεν σκεφτόμασταν πως θα “μεγαλώσουμε” παιδί, το κράτος παρείχε για τρία χρόνια άδεια μητρότητας με απολαβές… θα μπορούσα να πω και πολλά άλλα παραδείγματα…», ενώ ο Μηνάς Μερτζανίδης, μαχητής του ΔΣΕ, επίσης συγκινημένος δήλωσε «…ερχόμαστε εδώ 33 χρόνια και θα συνεχίσουμε όσο μπορούμε».

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων στο πλαίσιο της συνάντησης άνοιξε με έναν σύντομο χαιρετισμό ο Γιώργος Κασαπίδης εκ μέρους της διοικούσας επιτροπής του Παραρτήματος Νάουσας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ. Επίσης χαιρετισμό απηύθυνε ο Δημήτρης Παπαδόπουλος, μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε: «Η διάσωση και υποδοχή των μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ, ως πολιτικών προσφύγων, υπήρξε η τεράστια έκφραση της διεθνιστικής αλληλεγγύης της ΕΣΣΔ και των άλλων χωρών υποδοχής. Υποδέχτηκαν τους πρόσφυγες αγωνιστές, τους έντυσαν, τους τάισαν, τους γιάτρεψαν, τους στέγασαν, τους έδωσαν δουλειές. Και όσο περνούσε ο καιρός και προσαρμόζονταν στην καθημερινή ζωή στις χώρες του σοσιαλισμού, μπήκαν στην εκπαίδευση, σπούδασαν, έφτιαξαν οικογένειες. Μια καινούργια ζωή. Χωρίς όμως να ξεχάσουν ποτέ την πατρίδα. Η πολιτική προσφυγιά οργανώθηκε, έφτιαξε συλλόγους, αθλητικά σωματεία, δραστηριοποιούνταν σε όλες τις εκφράσεις της κοινωνικής ζωής με ιδιαίτερες διακρίσεις. Με πρωτοπόρους εργάτες στην παραγωγή, στις επιστήμες, στις τέχνες, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό. Η πολιτική προσφυγιά συνέβαλε αποφασιστικά με το μερίδιο που της αναλογούσε σε όλη τη διαδικασία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, τόσο στη Σοβιετική Ένωση, όσο και στις άλλες λαϊκές δημοκρατίες. (…)

Μπορούσε κανείς να φανταστεί 77 χρόνια μετά το Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, ότι στην Ουκρανία θα σκοτώνονταν τα εγγόνια των μαχητών του Κόκκινου Στρατού σε έναν πόλεμο που προκάλεσαν οι καπιταλιστές για το μοίρασμα αγορών, ενεργειακών πηγών, εδαφών, για το ποιος θα υπερισχύσει στο ιμπεριαλιστικό σύστημα; Από τη μια οι ΝΑΤΟϊκοι με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το κράτος μαριονέτα του Ζελένσκι και τα φασιστικά τάγματα θανάτου και από την άλλη ο ρωσικός ιμπεριαλισμός που προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από έναν υποτιθέμενο αντιφασισμό, που εργαλειοποιεί τα σύμβολα της Σοβιετικής Ένωσης και του Κόκκινου Στρατού, ενώ την ίδια ώρα στήνει μνημεία ενάντια στο σταλινικό ολοκληρωτισμό, φτιάχνει ιδρύματα και ινστιτούτα ενάντια στο σοσιαλισμό και τα σοσιαλιστικά ιδεώδη. (…)

Εδώ λοιπόν έρχεται η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ που με τα Παραρτήματά της σε όλη την Ελλάδα παλεύει να διασώσει την ιστορική αλήθεια, να αναδείξει το έπος της Εθνικής Αντίστασης, την τρίχρονη πάλη του ΔΣΕ, τον αγώνα του λαού ενάντια στο μετεμφυλιακό καθεστώς. Καλούμε και από αυτό εδώ το βήμα τους απογόνους των αγωνιστών, τους πολιτικούς πρόσφυγες, τους ανθρώπους που έζησαν και μεγάλωσαν στη Σοβιετική Ένωση και τις άλλες Λαϊκές Δημοκρατίες να έρθουν στην ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, να μπουν στα Παραρτήματα στις περιοχές τους και να δώσουμε τη μάχη ενάντια στη λήθη και τη διαστρέβλωση. Το οφείλουμε στους προγόνους μας και στους αγώνες τους, το οφείλουμε πρώτα απ’ όλα στις γενιές που έρχονται».

Η κεντρική ομιλία έγινε από το Λεωνίδα Στολτίδη, βουλευτή του ΚΚΕ, απόγονο επαναπατρισθέντων πολιτικών προσφύγων από την Τασκένδη, ο οποίος σημείωσε: «Όλοι εμείς οι κομμουνιστές, οι φίλοι και οι οπαδοί του Κόμματος, με εφόδιο και το θετικό εκλογικό αποτέλεσμα, αναλαμβάνουμε μεγαλύτερες ευθύνες απέναντι στο λαό. Ευθύνες, βέβαια, τις οποίες ποτέ δεν αρνήθηκε το Κόμμα μας στην υπερεκατοντάχρονη ιστορία του!

Κι εσείς αγαπητοί συναγωνιστές και σύντροφοι, ηρωικοί μαχητές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, του ΔΣΕ, περήφανοι απόγονοι των μαχητών, είστε η ζωντανή απόδειξη για αυτό. Εκ μέρους του ΚΚΕ σας απευθύνουμε τον πιο θερμό, αγωνιστικό χαιρετισμό. Για το Κόμμα μας είστε σάρκα από τη σάρκα του, αίμα από το αίμα του, γιατί είστε πρωταγωνιστές και ζωντανοί φορείς  της ιστορίας του. Στο πρόσωπό σας το ΚΚΕ τιμά όλους τους αγωνιστές της ΕΑΜικής Αντίστασης, τους μαχητές και τις μαχήτριες του ΔΣΕ, που υπερασπίστηκαν τη λευτεριά του λαού σε μία κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης. Υποκλινόμαστε στους εκτελεσμένους, σ’ αυτούς που δώσανε τα νιάτα τους και τη ζωή τους, κι έμειναν πιστοί σε αξίες και ιδανικά. Τιμάμε τους μάρτυρες των φυλακών και της εξορίας, κάθε κυνηγημένο αγωνιστή, τιμάμε εσάς που βιώσατε την πολύχρονη πολιτική προσφυγιά. Αυτή η ζωντανή πείρα είναι που μεγαλώνει ως εφιάλτης των αστών και των επιτελείων τους, που ξοδεύουν όλο και περισσότερα για να τη διαστρεβλώσουν και να τη σβήσουν, για να σβήσουν τον πρωτοπόρο ρόλο του ΚΚΕ. Η ζωντανή πείρα που έδειξε ότι το ΚΚΕ ποτέ δε δείλιασε μπροστά στην πιο σκληρή ταξική αναμέτρηση με οποιονδήποτε αντίπαλο, για μια Ελλάδα λεύτερη και σοσιαλιστική.

Αυτός ο αγώνας μόνο μάταιος δεν είναι! Αυτή η κοινωνία, η σοσιαλιστική, αποδείχτηκε ότι δεν είναι ουτοπία. Ο καπιταλισμός, δυστυχώς για αυτόν, δεν είναι ανίκητος, μπορούμε να οικοδομήσουμε μια άλλη, ανώτερη κοινωνία, με ισότητα και δικαιοσύνη για όλους τους ανθρώπους. (…)

Υπάρχει, λοιπόν, διέξοδος για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, και αυτή βρίσκεται στην πάλη για την απεμπλοκή της χώρας από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία και στη Μ. Ανατολή, στους μεγάλους χώρους δουλειάς, εκεί που η αναμέτρηση για τους μισθούς αποκαλύπτει και σημαδεύει τη στρατηγική του κεφαλαίου για φθηνή εργατική δύναμη, στα δεκάδες χιλιάδες θύματα των μεγάλων καταστροφών από το “επιλεκτικά ανίκανο” κράτος του κεφαλαίου, από την πολιτική του κόστους-οφέλους, που μετατρέπει σε πεδίο επιχειρηματικής δράσης ακόμη και τις ίδιες τις καταστροφές που προκαλεί, στις μεγάλες προσπάθειες που γίνονται για την αλλαγή των συσχετισμών παντού, για να κερδίζει έδαφος αυτή η γραμμή πάλης μέσα στα σωματεία και να χάνει η γραμμή της “συναίνεσης”, να αποδυναμώνεται ο κυβερνητικός-εργοδοτικός συνδικαλισμός.

Οι λαοί δεν πρέπει να διαλέξουν ανάμεσα στον έναν ή στον άλλον ιμπεριαλιστή! Καμία εμπιστοσύνη στην αστική τάξη, στις κυβερνήσεις και τα κόμματά της! Γνωρίζουμε καλά τις αστείρευτες δυνάμεις του λαού μας! Παλεύουμε ο ίδιος να εμπιστευτεί τη δύναμή του! Σε αυτόν τον αγώνα το ΚΚΕ καταθέτει κάθε μέρα όλη τη δύναμη που του δίνει ο λαός».

Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με μουσικό πρόγραμμα από συγκρότημα που αποτελείται από πρώην μέλη του ιστορικού συγκροτήματος «Μπουζούκι» αλλά και μέλη άλλων συγκροτημάτων πολιτικών προσφύγων και απογόνων στις σοσιαλιστικές χώρες, με αφιέρωμα σε τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη και άλλων μεγάλων συνθετών, με τον πρώτο χορό να σέρνουν εγγόνια πολιτικών προσφύγων της Τασκένδης, και με αφιέρωμα στο λαϊκό, πολιτικό και αντάρτικο τραγούδι από το συγκρότημα των εργατικών σωματείων της Θεσσαλονίκης, που στηρίζει σταθερά το συγκεκριμένο θεσμό.

Στο χώρο επίσης φιλοξενήθηκε έκθεση βιβλίων της «Σύγχρονης Εποχής» αλλά και το περιοδικό «Εθνική Αντίσταση», ενώ δεν έλειπε ο «Ριζοσπάστης».

Παράρτημα Κεφαλονιάς της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ: Εκδήλωση τιμής στους πεσόντες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και του ΔΣΕ από τα Ομαλά

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 6 Σεπτεμβρίου, 2024

Τους πεσόντες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού από τα Ομαλά τίμησαν με εκδήλωσή τους την Κυριακή 25 Αυγούστου το Παράρτημα Κεφαλονιάς της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και η ΚΟΒ Αργοστολίου της ΤΕ Κεφαλονιάς-Ιθάκης του ΚΚΕ.

Στη λιτή εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στο Μνημείο Πεσόντων στα Βαλσαμάτα, μίλησε ο Γιάννης Κουρούκλης, μέλος της Τομεακής Επιτροπής, που αναφέρθηκε στη συνολική προσφορά της περιοχής των Ομαλών και του λαού τους στην Εθνική Αντίσταση των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ ενάντια στους Ιταλούς και εν συνεχεία Γερμανούς κατακτητές όπως και τους ντόπιους συνεργάτες τους, καθώς και στις ηρωικές σελίδες που ακολούθησαν με τον ΔΣΕ.

Στάθηκε, μεταξύ άλλων, στις πρώτες προσπάθειες που έγιναν στα Βαλσαμάτα για τη δημιουργία αντιφασιστικής βάσης στον ιταλικό στρατό κατοχής, αλλά και στην έκδοση του «Ριζοσπάστη Κεφαλονιάς», που κυκλοφόρησε παράνομα από τα μέσα Μάρτη του 1942, με σκοπό να διαφωτίσει το λαό σε Κεφαλονιά και Ιθάκη για τα αντιστασιακά του καθήκοντα κ.ά.

Αναφερόμενος στις εξελίξεις στο σήμερα, σημείωσε την ανάγκη τα διδάγματα του παρελθόντος να αξιοποιηθούν στην πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στο κεφάλαιο.

Υπογράμμισε ακόμη την ανάγκη να δυναμώσει μέσα στους εργαζόμενους και το λαό συνολικά η πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ, λέγοντας: «Η Ιστορία διδάσκει ότι πάντα η πρόοδος, ό,τι πιο σύγχρονο για τη ζωή του λαού, ερχόταν από την ταξική πάλη, καθώς ό,τι κατέκτησε ο λαός μας το κατέκτησε με σκληρούς αγώνες και με το ΚΚΕ στην πρώτη γραμμή. Μοναδική απάντηση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι η πρόταση πάλης και εξουσίας του ΚΚΕ. Για τους αντάρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, η μεγαλύτερη τιμή είναι να συνεχίσουμε στο δρόμο που βάδισαν και οι ίδιοι. Ο λαός μας απέδειξε ότι μπορεί αν απαγκιστρωθεί από τη λογική του συμβιβασμού και της μοιρολατρίας να μεγαλουργήσει. Αρκεί να πιστέψει στη δύναμή του. Αυτό είναι η καλύτερη τιμή για τους χιλιάδες πατριώτες αγωνιστές που έδωσαν τη ζωή τους γι’ αυτά τα ιδανικά. Αυτή είναι η καλύτερη τιμή για τους πατριώτες αγωνιστές των Ομαλών που τιμάμε σήμερα».

Παράρτημα Κοκκινιάς της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ: Τίμησε τους αγωνιστές που εκτελέστηκαν από τους ναζί κατακτητές και τους συνεργάτες τους

ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ Νέα Παραρτημάτων 6 Σεπτεμβρίου, 2024

Σε κλίμα συγκίνησης ξεκίνησαν το Σάββατο 17 Αυγούστου οι εκδηλώσεις που πραγματοποιούν το Παράρτημα Κοκκινιάς της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και οι Κομματικές Οργανώσεις Νίκαιας-Ρέντη του ΚΚΕ προς τιμήν των αγωνιστών που εκτελέστηκαν από τους ναζί κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους στο μεγάλο Μπλόκο της Κοκκινιάς, στις 17/8/1944.

Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με την κατάθεση στεφάνων σε διάφορα σημεία της πόλης όπου εκτελέστηκαν Κοκκινιώτες αγωνιστές.

Αφετηρία η πλατεία Αγίου Νικολάου, που βάφτηκε συχνά με αίμα κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, καθώς οι Γερμανοί κατακτητές και οι ντόπιοι συνεργάτες τους χρησιμοποίησαν την κεντρική πλατεία της πόλης και ως χώρο εκτελέσεων προς «φρόνηση και παραδειγματισμό». Ο λαός της πόλης όχι μόνο δεν πτοήθηκε από τις τρομοκρατικές πράξεις, αλλά έδωσε και έναν μεγάλο συμβολισμό σε αυτή την πλατεία, καθώς εδώ το ΕΑΜ με μπροστάρη τους κομμουνιστές διοργάνωνε τις πιο σημαντικές και απαγορευμένες από τους κατακτητές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις.

Επόμενος σταθμός το μνημείο ομήρων της Κατοχής, αφιερωμένο στους χιλιάδες Κοκκινιώτες που οι Γερμανοί κατακτητές και οι ντόπιοι συνεργάτες τους, αποτελειώνοντας το αποτρόπαιο έργο τους στο μπλόκο, έσυραν μαζί τους εγκαταλείποντας την πόλη και τους έκλεισαν στο κολαστήριο του Χαϊδαρίου. Από αυτούς 1.500 περίπου στάλθηκαν στα στρατόπεδα εξόντωσης του γερμανικού Ράιχ, απ’ όπου πολλοί δεν γύρισαν ποτέ.

Στη 19χρονη Διαμάντω Κουμπάκη, μία από τις πρωταγωνίστριες μορφές στις μάχες που έδωσαν οι ΕΛΑΣίτες με τους Γερμανούς κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες της στις 17 Αυγούστου 1944 στην περιοχή της Νεάπολης, ήταν αφιερωμένη η επόμενη στάση στην ομώνυμη πλατεία. Όταν η Δ. Κουμπάκη έπεσε στα χέρια τους και την οδήγησαν για εκτέλεση μαζί με τον ΕΠΟΝίτη Λεωνίδα Μαραθρεύτη, βλέποντάς τον να λυγίζει κάποια στιγμή του χάρισε ένα χαμόγελο και του φώναξε: «Σύντροφε μία ζωή χρωστάμε που τη χρωστάμε. Τι πιο ωραίο να τη δώσουμε για τον αγώνα».

Αμέσως μετά, στα «Αρμένικα» Νεάπολης (στο γήπεδο του Ιωνικού) οι συγκεντρωμένοι απέτισαν φόρο τιμής στους 46 εκτελεσμένους Κοκκινιώτες που οι Γερμανοί κατακτητές και οι συνεργάτες τους εκτέλεσαν εδώ στην τότε «μάντρα του Κόκκινου» το απόγευμα της 17ης Αυγούστου του 1944, μεταφέροντάς τους από την πλατεία της Οσίας Ξένης. Λίγες ώρες νωρίτερα είχαν διαπράξει στην ίδια περιοχή και ένα ακόμη αποτρόπαιο έγκλημα, λυσσασμένοι από την αντίσταση που προέβαλαν εδώ μαχητές του ΕΛΑΣ, που είχε ως αποτέλεσμα και τον σοβαρό τραυματισμό Γερμανού αξιωματικού. Πυρπόλησαν τον τότε αραιοκατοικημένο συνοικισμό, καίγοντας 95 σπίτια και αφήνοντας άστεγους 500 περίπου ανθρώπους, καίγοντας μέσα στα σπίτια τους τον Ηλία Μαλάνο και τον Αχιλλέα Τριγώνη.

Έπειτα στην Πλατεία Ηρώων, που αποτέλεσε γειτονιά-μετερίζι του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Εδώ στην περιοχή του Δημοτικού Κήπου γράφτηκε μία ακόμη σελίδα της ένδοξης μάχης της Κοκκινιάς. Σε αυτή την περιοχή Κοκκινιώτες ΕΛΑΣίτες αντιμετώπισαν υπερδυνάμεις Γερμανών και ταγματασφαλιτών. Σε αυτή τη μάχη έπεσαν ηρωικά ο ΕΛΑΣίτης Δημήτρης Ψαρράς ή Ψαρρός, στέλεχος του ΚΚΕ, και ο φίλος του συναγωνιστής Θανάσης Λαμπαδίτης. Λίγο πιο πέρα γερμανοτσολιάδες σκότωσαν τους άοπλους αδελφούς Μηνά και Κίμωνα Σολάκα.

Επόμενος σταθμός, Μαινεμένης και Γέμελου. Το σημείο αυτό και η γύρω περιοχή αποτέλεσαν τόπο εκτέλεσης της 26χρονης Ν. Γιάκαλου, του 26χρονου Αγγ. Βαρδόπουλου, του Γ. Βενετά αλλά και του 47χρονου τσαγκάρη Γιάννη Κεχαγιά από τη «δρακογενιά» των κομμουνιστών της Ακροναυπλίας και πρόεδρο της Ομοσπονδίας επαγγελματιών της πόλης.

Προτελευταίος σταθμός στη διασταύρωση Κασταμονής και Ιωνίας, εκεί όπου στις 7 Μάρτη του 1944, στο πλαίσιο της μάχης της Κοκκινιάς (4-8 Μάρτη), που αποτέλεσε μια από τις σημαντικές μάχες στην Ευρώπη με τους Γερμανούς κατακτητές μέσα σε πόλεις, έπεφτε νεκρός και ο ταγματάρχης του ΕΛΑΣ Γιώργος Βογιατζής, καπετάνιος ομάδας ΕΛΑΣιτών που αντιστάθηκε για πολλές ώρες στις πολυάριθμες ορδές των γερμανοτσολιάδων. Οι μισθοφόροι των κατακτητών βρήκαν την ευκαιρία να δείξουν το μίσος τους για τους ήρωες του λαού, κρεμώντας ανάποδα και σκυλεύοντας το γυμνό σώμα του Βογιατζή.

Τελευταίος σταθμός η Μάντρα του Μπλόκου της Κοκκινιάς. Την ομιλία εκεί έκανε ο Δημήτρης Τζαφάλιας, μέλος του Γραφείου της ΤΕ Πειραιά του ΚΚΕ. Αφού αναφέρθηκε στο ιστορικό της μέρας, τόνισε «πως το ζήτημα είναι να μην ξεχαστεί το έγκλημα, να γίνουν γνωστά τα ιστορικά γεγονότα στις νεότερες γενιές, αλλά και να μη μείνει η σημερινή μέρα ως τυπικό μνημόσυνο. Να γίνει δύναμη μέσω της γνώσης στην καθημερινή πάλη, σε σύνθετες συνθήκες». Συγχρόνως, κατήγγειλε τις κυβερνήσεις που έχουν εμπλέξει τη χώρα στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και στους πολέμους που εξαπολύουν και πως γι’ αυτό και αγωνιούν και εντείνουν συνεχώς τις προσπάθειές τους οι εκμεταλλευτές του λαού να φέρουν την Ιστορία στα μέτρα τους. Αλλά δε θα τους περάσει. Γιατί 80 χρόνια η Κοκκινιά δεν ξεχνά. Κι αυτό γιατί η πόλη έχει ιστορία δεμένη με αγώνες και θυσίες του λαού, ιστορία δεμένη με την πρωτοπόρα δράση του ΚΚΕ.

Στο Μπλόκο στεφάνια κατέθεσαν εκ μέρους του Παραρτήματος Κοκκινιάς της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ ο πρόεδρος Παναγιώτης Γεωργιόπουλος, και εκ μέρους του ΚΚΕ ο Δημήτρης Τζαφάλιας, μέλος του Γραφείου της ΤΕ Πειραιά, ενώ στεφάνι κατέθεσε και το ΤΣ Πειραιά της ΚΝΕ.

Παραβρέθηκαν επίσης ο Δημήτρης Γόντικας, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, η Διαμάντω Μανωλάκου, μέλος της ΚΕ και βουλευτής του ΚΚΕ, ο Ηρακλής Ευαγγελινός, γραμματέας του ΤΣ Πειραιά της ΚΝΕ, ο Στέλιος Μπενετάτος, περιφερειακός σύμβουλος Αττικής με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», δημοτικοί σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Νίκαιας-Ρέντη, εκπρόσωποι των Παραρτημάτων Πειραιά, Κορυδαλλού, Κερατσινίου-Δραπετσώνας και Περιστερίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, όπως και εκπρόσωποι φορέων της πόλης.

Η σειρά εκδηλώσεων τιμής και μνήμης για τα 80 Χρόνια από το Μπλόκο της Κοκκινιάς συνεχίζεται και ολόκληρο το μήνα Σεπτέμβρη.