Τον ηρωικό Δεκέμβρη 1944 τίμησε η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ) με κατάθεση στεφανιού στο Μνημείο-αναθηματική πλάκα που βρίσκεται στα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Σύντομο χαιρετισμό εκ μέρους της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ απηύθυνε η πρόεδρός της Τούλα Μητσέα, η οποία σημείωσε ανάμεσα στα άλλα:
«Σήμερα τιμάμε τον ηρωικό Δεκέμβρη και τους ήρωες της ΕΑΜικής Αντίστασης και τον αθηναϊκό λαό που με τον ηρωικό του αγώνα επί 33 μέρες, αντιμετωπίζοντας τα αγγλικά τανκς και το στρατό της αστικής τάξης έγραψε σελίδες άφθαστου ηρωισμού. Ο Δεκέμβρης του ’44 ήταν μία από τις κορυφαίες στιγμές της ταξικής πάλης του λαού μας ενάντια τον τότε αστικό πολιτικό κόσμο και τους Άγγλους ιμπεριαλιστές συμμάχους του, που επενέβησαν με τα όπλα, για να τσακίσουν το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και να επιβάλουν την εξουσία της αστικής τάξης που είχε χρεοκοπήσει στη συνείδηση του ελληνικού λαού.
Η εγκληματική επίθεση σε βάρος τους ελληνικού λαού προσχεδιάστηκε, οργανώθηκε και πραγματοποιήθηκε από τους Άγγλους ιμπεριαλιστές, την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου και σύσσωμο τον αστικό πολιτικό κόσμο. Από την αρχή της κατοχής, βασικό μέλημα και επιδίωξη των εγχώριων αστικών και των βρετανικών δυνάμεων υπήρξε η υπονόμευση, έως και διάλυση, του ένοπλου λαϊκού απελευθερωτικού κινήματος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και η συγκρότηση ενός βασικού αστικού κρατικού στρατιωτικού κορμού που θα χρησιμοποιούνταν για την κυριαρχία της αστικής τάξης.
Πέρα από την απόδοση τιμής στους μαχητές και τις μαχήτριες της ταξικής μάχης του ηρωικού Δεκέμβρη 1944, έχει μεγάλη αξία να κρατήσουμε τα συμπεράσματα που βγαίνουν από αυτόν τον ηρωικό αγώνα του αθηναϊκού λαού, όπου πρωτοστάτησαν το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ και το τιμημένο ΚΚΕ. Να θυμόμαστε πάντα πως το πύρινο σύνθημα του Δεκέμβρη 1944 πως “Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει τις αλυσίδες ή τα όπλα” έχει διαχρονική αξία.
Η αρνητική πείρα από την κυβέρνηση της ”εθνικής ενότητας” το 1944, την κυβέρνηση Παπανδρέου όπου συμμετείχε και το ΕΑΜ και το ΚΚΕ, διδάσκει στο σήμερα. Αυτή ήταν η κυβέρνηση που χτύπησε με τα όπλα τον λαό οδηγώντας, στην πορεία, στον εμφύλιο πόλεμο. Αποδείχτηκε ότι η συμμετοχή του ΚΚΕ σε αστική κυβέρνηση δεν μπορεί να επιβάλει τη θέληση των λαϊκών μαζών, αλλά ζημιώνει τα συμφέροντα του λαού. Η πείρα του Δεκέμβρη 1944 επιβεβαιώνει και διδάσκει επίσης πως ο λαός δεν μπορεί και δεν πρέπει να δώσει καμιά εμπιστοσύνη στην αστική τάξη και τους εκπροσώπους της. Δεν μπορεί να υπάρξει “εθνική ενότητα” ανάμεσα στην αστική τάξη και την εργατική τάξη, αφού έχουν αντίθετα συμφέροντα και ανειρήνευτες αντιθέσεις.
Η πείρα από την περίοδο της Κατοχής, της απελευθέρωσης και της ταξικής μάχης του ηρωικού Δεκέμβρη 1944 δείχνει ότι η πάλη των εργαζομένων για τις λαϊκές ανάγκες και δικαιώματα και ο αντιπολεμικός αγώνας πρέπει να συνδέονται και να στοχεύουν στην ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος και την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση».
Τον ηρωικό Δεκέμβρη 1944 τίμησε η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ) με κατάθεση στεφανιού στο Μνημείο-αναθηματική πλάκα που βρίσκεται στα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Σύντομο χαιρετισμό εκ μέρους της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ απηύθυνε η πρόεδρός της Τούλα Μητσέα, η οποία σημείωσε ανάμεσα στα άλλα:
«Σήμερα τιμάμε τον ηρωικό Δεκέμβρη και τους ήρωες της ΕΑΜικής Αντίστασης και τον αθηναϊκό λαό που με τον ηρωικό του αγώνα επί 33 μέρες, αντιμετωπίζοντας τα αγγλικά τανκς και το στρατό της αστικής τάξης έγραψε σελίδες άφθαστου ηρωισμού. Ο Δεκέμβρης του ’44 ήταν μία από τις κορυφαίες στιγμές της ταξικής πάλης του λαού μας ενάντια τον τότε αστικό πολιτικό κόσμο και τους Άγγλους ιμπεριαλιστές συμμάχους του, που επενέβησαν με τα όπλα, για να τσακίσουν το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και να επιβάλουν την εξουσία της αστικής τάξης που είχε χρεοκοπήσει στη συνείδηση του ελληνικού λαού.
Η εγκληματική επίθεση σε βάρος τους ελληνικού λαού προσχεδιάστηκε, οργανώθηκε και πραγματοποιήθηκε από τους Άγγλους ιμπεριαλιστές, την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου και σύσσωμο τον αστικό πολιτικό κόσμο. Από την αρχή της κατοχής, βασικό μέλημα και επιδίωξη των εγχώριων αστικών και των βρετανικών δυνάμεων υπήρξε η υπονόμευση, έως και διάλυση, του ένοπλου λαϊκού απελευθερωτικού κινήματος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και η συγκρότηση ενός βασικού αστικού κρατικού στρατιωτικού κορμού που θα χρησιμοποιούνταν για την κυριαρχία της αστικής τάξης.
Πέρα από την απόδοση τιμής στους μαχητές και τις μαχήτριες της ταξικής μάχης του ηρωικού Δεκέμβρη 1944, έχει μεγάλη αξία να κρατήσουμε τα συμπεράσματα που βγαίνουν από αυτόν τον ηρωικό αγώνα του αθηναϊκού λαού, όπου πρωτοστάτησαν το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ και το τιμημένο ΚΚΕ. Να θυμόμαστε πάντα πως το πύρινο σύνθημα του Δεκέμβρη 1944 πως “Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει τις αλυσίδες ή τα όπλα” έχει διαχρονική αξία.
Η αρνητική πείρα από την κυβέρνηση της ”εθνικής ενότητας” το 1944, την κυβέρνηση Παπανδρέου όπου συμμετείχε και το ΕΑΜ και το ΚΚΕ, διδάσκει στο σήμερα. Αυτή ήταν η κυβέρνηση που χτύπησε με τα όπλα τον λαό οδηγώντας, στην πορεία, στον εμφύλιο πόλεμο. Αποδείχτηκε ότι η συμμετοχή του ΚΚΕ σε αστική κυβέρνηση δεν μπορεί να επιβάλει τη θέληση των λαϊκών μαζών, αλλά ζημιώνει τα συμφέροντα του λαού. Η πείρα του Δεκέμβρη 1944 επιβεβαιώνει και διδάσκει επίσης πως ο λαός δεν μπορεί και δεν πρέπει να δώσει καμιά εμπιστοσύνη στην αστική τάξη και τους εκπροσώπους της. Δεν μπορεί να υπάρξει “εθνική ενότητα” ανάμεσα στην αστική τάξη και την εργατική τάξη, αφού έχουν αντίθετα συμφέροντα και ανειρήνευτες αντιθέσεις.
Η πείρα από την περίοδο της Κατοχής, της απελευθέρωσης και της ταξικής μάχης του ηρωικού Δεκέμβρη 1944 δείχνει ότι η πάλη των εργαζομένων για τις λαϊκές ανάγκες και δικαιώματα και ο αντιπολεμικός αγώνας πρέπει να συνδέονται και να στοχεύουν στην ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος και την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση».
