Category Archive

Η ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Πετρούπολης, καταγγέλλει την βεβήλωση του μνημείου του Άρη Βελουχιώτη, που στήθηκε πριν από μόλις λίγες μέρες από το ΚΚΕ και την  ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ στην πλατεία Άρη Βελουχιώτη (Βαλτετσίου και Έλλης), τιμώντας την μνήμη του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ και είναι αφιερωμένο σε όλους εκείνους τους μαχητές, που έδωσαν την ζωή τους στον αγώνα ενάντια στους φασίστες καταχτητές και στον Ελληνικό λαό που στήριξε την μεγαλειώδη Εθνική Αντίσταση.

Τα φασιστοειδή, που τόλμησαν, δρώντας θρασύδειλα μέσα στο σκοτάδι, να λερώσουν το μνημείο του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ  Άρη Βελουχιώτη, δεν μπορούν να ησυχάσουν γιατί το όνομά του, η δράση του και τα κατορθώματά του έγιναν θρύλος, άγγιξαν τα όρια του μύθου και αποτελούν φωτεινό παράδειγμα για το μέλλον!

Δεν μπορούν να ησυχάσουν στην ιδέα ότι, το ΚΚΕ εδώ και παραπάνω από 100 χρόνια εξακολουθεί να οργανώνει την πάλη του λαού ενάντια στο κεφάλαιο, την πάλη κατά των αφεντικών τους, κατά των καπιταλιστών, στο δρόμο για τη Λαϊκή Εξουσία.

Τους λέμε κατάμουτρα : Θρασίμια, ποτέ η ιστορία για σας δεν έγραψε λόγια αντριοσύνης. Σας κατέταξε στις κατάμαυρες σελίδες της ως ντροπή, γιατί είστε το όνειδος αυτού του τόπου και η πέμπτη φάλαγγα κάθε ντόπιου ή ξένου δυνάστη αυτού του λαού! Τους το κάνουμε ακόμα μια φορά καθαρό: Δεν μας αγγίζουν οι βρωμιές τους, γιατί ο λαός ξέρει καλά ότι οι φασίστες είναι τα μαντρόσκυλα του κεφαλαίου και του συστήματος. Βγαίνουν μόνο τη νύχτα, γιατί στο φως της μέρας ξέρουν ότι θα πάρουν αγωνιστική απάντηση, όχι μόνο από τους κομμουνιστές, αλλά και από τη συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της πόλης μας.

Το μόνο που πετυχαίνουν, είναι να δυναμώσουν ακόμη περισσότερο την επιμονή μας, ώστε να καθαρίσει η κοινωνία από κάθε φασιστοειδές σκουπίδι.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία της πόλης μας, με τη δράση τους μέσα από το λαϊκό κίνημα, στους αγώνες που αναπτύσσονται καθημερινά, να δώσουν απάντηση στους νοσταλγούς του φασισμού, να μη βρίσκουν τόπο να σταθούν.

Μόνο το οργανωμένο εργατικό – λαϊκό κίνημα μπορεί να τσακίσει το φασισμό μαζί με το σύστημα που τον γεννά.

ΤΙΜΗ και ΔΟΞΑ στους ΜΑΧΗΤΕΣ του ΕΑΜ, της  ΟΠΛΑ και του ΔΣΕ

ΤΙΜΗ και ΔΟΞΑ στην ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

ΤΙΜΗ και ΔΟΞΑ στον ΠΡΩΤΟΚΑΠΕΤΑΝΙΟ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ

Τη μέρα της απελευθέρωσης της Λάρισας από τη γερμανική ναζιστική κατοχή, που έγινε με τη θριαμβευτική είσοδο των δυνάμεων του ΕΛΑΣ στην πόλη στις 23/10/1944, τίμησαν χθες το απόγευμα οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στη Λάρισα και το Παράρτημα Λάρισας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.Η εκδήλωση ξεκίνησε από την πλατεία Δήμητρας Τσάτσου, όπου βρίσκεται η προτομή της αλύγιστης ΕΠΟΝίτισσας. Εκεί κατατέθηκαν μερικά λουλούδια στη μνήμη της και αναγνώστηκε το γράμμα που άφησε λίγες μέρες πριν την εκτέλεσή της από τους Γερμανούς κατακτητές. Ακολούθησε πορεία μέχρι το Μνημείο της ΚΕ του ΚΚΕ για τους Εκτελεσθέντες της περιόδου 1941 – 1944 και 1946-1950 (ΔΣΕ), στο Μεζούρλο, όπου έγιναν ομιλίες από τον Θανάση Σερδένη, πρόεδρο του Παραρτήματος Λάρισας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, τον Μαρσέλ Βελικάι, γραμματέας του ΤΣ ΑΕΙ Λάρισας της ΚΝΕ και τον Άγη Τριγάζη, μέλος της ΕΠ Θεσσαλίας του ΚΚΕ.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης κατατέθηκαν στεφάνια στο Μνημείο από την ΤΕ Λάρισας του ΚΚΕ, το ΤΣ της ΚΝΕ και την ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ενώ κρατήθηκε και ενός λεπτού σιγή.

Στην ομιλία του ο Θ. Σερδένης, σημείωσε, μεταξύ άλλων, πως «δεν ξεχνάμε τη μέρα της Απελευθέρωσης όταν ο λαός της Λάρισας, με τις σημαίες και τα λάβαρα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του τιμημένου ΚΚΕ που ήταν η ψυχή, οργανωτής και ο καθοδηγητής του απελευθερωτικού αγώνα, κατέκλυζε τους λαρισαϊκούς δρόμους γιορτάζοντας τη Λευτεριά του. Ο λαός μας με τον ηρωικό λαϊκό στρατό του, τον ΕΛΑΣ, είχε ήδη τότε απελευθερώσει το 90% της χώρας, παίρνοντας τις τύχες του στα χέρια του οργανώνοντας τη Λαϊκή Αυτοδιοίκηση, τη Λαϊκή Δικαιοσύνη, τη Λαϊκή Παιδεία κλπ.

Δεν ξεχνάμε ότι οι αστικές πολιτικές δυνάμεις στη χώρα μας εγκατέλειψαν τον λαό στην τύχη του κάτω από την μπότα του κατακτητή. Μέρος του αστικού πολιτικού κόσμου εγκατέλειψε τη χώρα μαζί με τους Εγγλέζους συμμάχους τους καταφεύγοντας στη Μ. Ανατολή και το Λονδίνο. Μια μερίδα τους συνεργάστηκαν ανοιχτά με τους Γερμανούς κατακτητές συγκροτώντας τις δωσίλογες κυβερνήσεις. Μαζί οργάνωσαν τα διαβόητα Τάγματα Ασφαλείας, τα ΕΑΣΑΔ και άλλες ένοπλες φασιστικές οργανώσεις για να «χτυπήσουν» το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ, τον αγωνιζόμενο λαό γενικότερα και, πρώτα απ’ όλους, το ΚΚΕ και τους κομμουνιστές. Την αστική τάξη και το πολιτικό προσωπικό της, που καλούσε το λαό μας σε υποταγή στον κατακτητή, το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν πώς θα πλουτίσουν και πώς θα σώσουν την εξουσία τους σε βάρος του λαού μας. (…)

Επιβεβαιώθηκε, και τότε, ότι δεν μπορεί να υπάρξει «εθνική ενότητα» ανάμεσα στις λαϊκές – εργατικές δυνάμεις με την αστική τάξη, η οποία -και στην Κατοχή- πλούτιζε με τη μαύρη αγορά, ενώ ο λαός πεινούσε αγωνιζόμενος. Έτσι, επιβεβαιώνεται ακόμα πως δεν είναι προς το συμφέρον των λαών η συμμετοχή του Κομμουνιστικού Κόμματος σε αστική διακυβέρνηση όπως έγινε τότε στην κυβέρνηση Παπανδρέου. Αυτό επιβεβαιώθηκε καθαρά, στη χώρα μας, με τις μεθοδεύσεις της αστικής τάξης και των Εγγλέζων ιμπεριαλιστών συμμάχων της για να επιβάλουν την αστική εξουσία, που οδήγησαν στον εμφύλιο. Ο λαός με επικεφαλής το ΚΚΕ δεν υποτάχθηκε αλλά ξαναπήρε τα όπλα γράφοντας την τρίχρονη ένοπλη ταξική εποποιία του ΔΣΕ».

Από την πλευρά του ο Μ. Βελικάι, τόνισε πως «για εμάς τους νέους κομμουνιστές και συνολικά τη νεολαία, η περίοδος της Εθνικής Αντίστασης αποτελεί σημείο έμπνευσης για τις μάχες που δίνουμε σήμερα, σημείο άντλησης χρήσιμων συμπερασμάτων που αποκτούν επίκαιρο περιεχόμενο και νόημα και μας εξοπλίζουν με γνώση, τόλμη και αντοχή. Η ηρωική ιστορία του Κόμματός μας, του ΚΚΕ, ιδιαίτερα κατά την κρίσιμη δεκαετία του ’40 αποτελεί την καλύτερη απάντηση απέναντι στη διαστρέβλωση και την ιστορική λήθη που επιχειρεί η αστική τάξη με τους μηχανισμούς και τα επιτελεία της στη νεολαία. Ακριβώς γιατί αποδεικνύει περίτρανα ότι στην πραγματικότητα συγκρούονται δύο κόσμοι, οι οποίοι δεν μπορούν να βαδίσουν πλάι – πλάι, να συμφιλιωθούν, κόντρα στα κηρύγματα περί εθνικής ενότητας και εθνικού συμφέροντος που ήδη από τα σχολικά χρόνια προσπαθούν να εμπεδώσουν στη νεολαία με τα βιβλία της ιστορίας, τις σχολικές γιορτές κ.α.

Ενώ ο Α. Τριγάζης στην ομιλία του σημείωσε, μεταξύ άλλων, για την απελευθέρωση της Λάρισας πως «αυτή η νίκη δεν χαρίστηκε από κανέναν στον λαό μας. Τη νίκη του αυτή ο λαός μας την κέρδισε με το αίμα του, με τεράστιες θυσίες, μπαίνοντας μαχητικά στο προσκήνιο της Ιστορίας, με μπροστάρη, εμπνευστή και καθοδηγητή το ΚΚΕ, γράφοντας μια από τις λαμπρότερες σελίδες στην Ιστορία της ταξικής πάλης στη χώρα μας, συμβάλλοντας, επίσης διεθνώς στον αγώνα για τη συντριβή του φασισμού – ναζισμού. Αγώνας στον οποίο πρωταγωνιστούσε η Σοβιετική Ένωση για την απελευθέρωση των λαών των κατεχόμενων χωρών της Ευρώπης.

Η απελευθέρωση από τα στρατεύματα Κατοχής δεν συνδυάστηκε με την απελευθέρωση και από τα δεσμά της καπιταλιστικής εξουσίας. Οι προγραμματικές επεξεργασίες που είχε τότε το Κόμμα, υιοθετούσαν το ενδιάμεσο στάδιο της αστικοδημοκρατικής επανάστασης, με στόχο τη διαμόρφωση μιας κυβερνητικής εξουσίας που θα ήταν ενδιάμεση του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού και που θα αναλάμβανε να ολοκληρώσει ορισμένες απαραίτητες αστικοδημοκρατικού χαρακτήρα μεταρρυθμίσεις, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για τη σοσιαλιστική επανάσταση.

Έτσι, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις με τη βοήθεια των ιμπεριαλιστών συμμάχων τους, με τον φόβο ότι ο λαός μας, στις επαναστατικές συνθήκες που επικρατούσαν, θα επικρατούσε και θα καταλάμβανε την εξουσία, οδήγησαν στο αιματοκύλισμα του λαϊκού κινήματος. 81 χρόνια μετά, ό,τι οδήγησε στον ιμπεριαλιστικό Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ακόμα εδώ. Είναι εδώ η αντιπαράθεση μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών και των ενώσεων τους, που εκφράζεται με διάφορους τρόπους σε κάθε γωνιά του πλανήτη και το διακύβευμά της είναι πάντα το ίδιο: Το άπληστο καπιταλιστικό κέρδος!

Στεκόμαστε κόντρα τους και καταγγέλλουμε όλους αυτούς που προσπαθούν να υποβαθμίσουν τη σημασία της μεγαλειώδους πάλης του λαού μας την περίοδο εκείνη και στήνουν πάρτι και φιέστες πάνω στην ιστορία και το αίμα του λαού. Εμείς είμαστε απέναντι. Εμείς τιμάμε όλους αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους, που τραυματίστηκαν, που δεν λύγισαν στα πεδία των μαχών. Όλους εκείνους που πάλεψαν με το όπλο ή με την προκήρυξη στο χέρι, κράτησαν ηρωική στάση στα κρατητήρια και στα εκτελεστικά αποσπάσματα. Εμείς συνεχίζουμε καθημερινά στον δρόμο της πάλης για τη λευτεριά και το δίκιο της εργατικής – λαϊκής πλειοψηφίας και εμπνεόμαστε απ’ όλους αυτούς που μας μάθαν πως όταν ο λαός θέλει, μπορεί, ακόμα και κόντρα σε αντιπάλους που μπορεί να φαίνονται ανίκητοι».

Με μεγάλη συμμετοχή πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση φόρου τιμής για τον κομμουνιστή Δήμαρχο του Σιδηροκάστρου Στέργιο Λεβέντη από την ΤΕ Σερρών του ΚΚΕ και το Παράρτημα Σερρών της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Στην ομιλία της η Φιλιώ Σαραντίδου, περιφερειακή Σύμβουλος με την «Λαϊκή Συσπείρωση» στην Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας, ιστορικός και πρόεδρος του Παραρτήματος Σερρών της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ αναφέρθηκε στην περίοδο της απελευθέρωσης πολλών πόλεων και κοινοτήτων της περιοχής των Σερρών από τους φασίστες Βούλγαρους και Γερμανούς κατακτητές το 1944. Όπως ανέφερε, ήδη από το 1943, οι αντάρτες του ΕΛΑΣ είχαν απελευθερώσει εκτεταμένα εδάφη της χώρας, που ήταν ανεξάρτητα τόσο από τις κατοχικές Αρχές, όσο και από τη δοσιλογική κυβέρνηση που υπήρχε στην Αθήνα.

Στην περιοχή των Σερρών το 1944 όπως άλλωστε και σε όλη την χώρα, αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία του απελευθερωτικού του κινήματος. Ο ΕΛΑΣ έμπαινε απελευθερωτής στην πόλη του Σιδηροκάστρου, των Σερρών, της Ν.Ζίχνης κ.α., οι πλατείες γεμάτες, η ατμόσφαιρα πανηγυρική, πλήθος λαού με λουλούδια στα χέρια υποδέχονταν τους ελευθερωτές, τα πρωτοπαλίκαρα του ΕΛΑΣ.

Ύστερα από λίγες μέρες κυκλοφόρησε η προκήρυξη των πρώτων εκλογών για την ανάδειξη των δημάρχων και των Δημοτικών Συμβουλίων καθώς και όλων των καινούργιων θεσμών όπως του αιρετού Λαϊκού Δικαστηρίου. Είναι η περίοδος όπου εργατικές – λαϊκές δυνάμεις σε τεράστιες συνελεύσεις στις συνοικίες αναδείκνυαν ΕΑΜικούς δημάρχους και κοινοτάρχες, είχαν αγκαλιάσει τα λαϊκά και επαρχιακά συμβούλια και τις διάφορες επιτροπές, είχαν μάθει να εμπιστεύονται τη Λαϊκή Δικαιοσύνη που έλυνε προβλήματα και διαφορές.

«Αυτή η εποποιία είναι και η μεγαλύτερη απόδειξη για το ότι τίποτα δεν μένει στάσιμο, ο αρνητικός συσχετισμός δύναμης αλλάζει κάτω από την αποφασιστική παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα και της οργανωμένης πολιτικής πρωτοπορίας της εργατικής τάξης. Η μεγαλύτερη απόδειξη ότι και στις πιο δύσκολες συνθήκες, όπως ήταν τα πρώτα χρόνια της τριπλής φασιστικής κατοχής, του φόβου και τις μαυρίλας, όταν όλα μοιάζουν χαμένα, ο λαός μπορεί να σηκώσει ανάστημα, να μεγαλουργήσει, να γ

ράψει χρυσές σελίδες ιστορίας και να κάνει πράξη: Μόνο ο λαός σώζει τον λαό!», επισημάνθηκε από την ομιλήτρια.

Στη συνέχεια ο Σπύρος Κουζινόπουλος, ιστορικός ερευνητής και δημοσιογράφος παρουσιάζοντας πλούσιο φωτογραφικό υλικό της περιόδου εκείνης από την περιοχή των Σερρών αναφέρθηκε στη δράση του Στέργιου Λεβέντη, μιας μορφής του μεγαλειώδους έπους της Εθνικής Αντίστασης αλλά και του κομμουνιστικού κινήματος στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας, ένας ακαταπόνητος και ασυμβίβαστος αγωνιστής που τίμησε όχι μόνο τον τόπο καταγωγής του, το Σιδηρόκαστρο, αλλά και την πατρίδα του.

Ο Στέργιος Λεβέντης είχε έντονη αντιστασιακή δράση μέσω της ανταρτοομάδας του ΕΛΑΣ που είχαν δημιουργήσει με τον Σταμάτη Χιώτη στην περιοχή της Νεράιδας του Παλαιοκάστρου, η οποία έφτασε να αριθμεί 100 άντρες. Χάρη στις δυνάμεις του ΕΛΑΣ τα χωριά γύρω από το Σιδηρόκαστρο –Πολύβρυσο, Λαγόνι, Άνω και Κάτω Αμπέλια, Νεράιδα, Παλαιόκαστρο, Βαμβακόφυτο, Καμαρωτό, Κοίμηση, Στρυμονοχώρι, Χαρωπό και Θερμοπηγή– αποτελούσαν από το 1943 ελεύθερες περιοχές.

Επέστρεψε στο Σιδηρόκαστρο στις 13 Σεπτεμβρίου 1944 μαζί με τους ηρωικούς αντάρτες του αρχηγείου Μποζ Νταγ. Στην πλατεία της πόλης, που είχε κατακλυστεί στο μεταξύ από μεγάλο πλήθος κόσμου, θα εκφωνήσει έναν πύρινο λόγο ζητώντας να διαθέσουν όλοι τον καλύτερο εαυτό τους για να πάει μπροστά ο τόπος, για να δουν καλύτερες μέρες όλοι οι πολίτες σε μια Ελλάδα ανεξάρτητη και δημοκρατική.

Έπειτα από ελεύθερες εκλογές που γίνονται και στις οποίες ψηφίζουν για πρώτη φορά στα χρονικά και οι γυναίκες, ο Στέργιος Λεβέντης θα αναδειχτεί ο πρώτος μετά την απελευθέρωση δήμαρχος Σιδηροκάστρου. Πασχίζει να επιλυθούν τα προβλήματα που είχαν γίνει βουνό στα τριάμισι χρόνια της βουλγαρικής κατοχής. Οργανώνει συσσίτια, ιδιαίτερα για τα παιδιά και τους απόρους, επαναλειτουργώντας τα σχολεία, φροντίζοντας να βρουν δουλειά οι άνεργοι συμπολίτες του. Την πρώτη κιόλας μέρα της δημαρχίας του, ύστερα από δική του εντολή, ανοίγουν όλες οι αποθήκες που τις είχαν πιο πριν οι κατακτητές. Και όλα τα τρόφιμα και ο ιματισμός που υπήρχαν εκεί μοιράζονται στους κατοίκους.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο Δήμαρχος Σιντικής Γ. Τάτσιος, οι πρώην δήμαρχοι  Μ. Δοδακόπουλος και Φ. Δομουχτσίδης, συγγενείς του Στέργιου Λεβέντη.

Με ενθουσιασμό μέλη και φίλοι της ΤΟ Ανατολικής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ πραγματοποίησαν διήμερη εκδρομή στο Γράμμο και στις Πρέσπες.

Την πρώτη μέρα πραγματοποιήθηκε ανάβαση στην Νοσοκομειούπολη του ΔΣΕ. Παρά την βροχή οι συμμετέχοντες είχαν την λαχτάρα να δουν από κοντά το Νοσοκομείο. Εκεί πραγματοποιήθηκε ομιλία από τον Κώστα Χατζηδαμιανό, μέλος του ΓΠ Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ, καθώς και από τους Θεοδόση Κωνσταντινίδη και Κώστα Σταμπολίδη, μέλη της Επιτροπής Μνημείων και Μουσείων της ΚΕ του ΚΚΕ, όπου αναφέρθηκαν στην διαδικασία ανάδειξης του Νοσοκομείου και του Νεκροταφείου του ΔΣΕ.

Στη συνέχεια, στο Νεστόριο, την σειρά τους πήραν, ο χορός και το τραγούδι σε γλέντι που διοργανώθηκε από την Οργάνωση. Στο χαιρετισμό του, ο Γραμματέας της ΤΟ Ανατολικής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ, Αριστείδης Θάνος, αφού ευχαρίστησε την ΟΠ Δυτικής Μακεδονίας, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Κάποιοι από εμάς ήμασταν πριν 4 χρόνια στην εκδρομή που είχε οργανώσει η ΤΟ και είδαμε το Νοσοκομείο του ΔΣΕ στα αρχικά βήματα της ανάδειξης του. Βλέποντας μέσα από τα ρεπορτάζ στον “Ριζοσπάστη” και τον “902.gr”  την προσπάθεια διάσωσης και ανάδειξης των ιστορικών τόπων στους οποίους εκτυλίχτηκαν οι σημαντικότεροι αγώνες του ελληνικού λαού, θέλαμε εδώ και καιρό να πραγματοποιήσουμε μια τέτοια εκδρομή. Είναι ένα καθήκον που το ΚΚΕ εκπληρώνει διαχρονικά. Σε όλη την Ελλάδα δημιουργούνται μνημεία και μουσεία που αναδεικνύουν την τεράστια δύναμη του λαού, που όταν το αποφασίσει γίνεται γίγαντας και μπροστά του τίποτα δεν είναι ανίκητο. Όλη την προηγούμενη χρονιά η ΤΟ, με αφορμή τα 80 χρόνια από την Αντιφασιστική νίκη των Λαών και την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, πραγματοποιήσαμε σημαντικές εκδηλώσεις για το ολοκαύτωμα του Χορτιάτη, το μπλόκο της Καλαμαριάς, καθώς και στην Επανομή για τους αλύγιστους της ταξικής πάλης, που τιμήσαμε το στέλεχος του ΚΚΕ Μιχάλη Σινάκο. Ενώ την άλλη βδομάδα θα επανατοποθετήσουμε την πλακέτα για τον καπετάν Καραϊσκάκη στον Χορτιάτη. Δεν μπορούσε όμως να λείπει η σημερινή εκδήλωση στο Γράμμο, στο Βίτσι και τις Πρέσπες. Ένα τρίγωνο στο οποίο όπου κι αν πατήσεις νιώθεις πως εδώ είναι ένας άλλος τόπος!….».

Με αφορμή την εκδήλωση, δόθηκαν και τα βραβεία άμιλλας στις πρωτοπόρες ΚΟΒ των τελευταίων 3 Οικονομικών εξορμήσεων, όπου η ΤΟ υπερκάλυπτε το πλάνο και μάλιστα πέρυσι βγήκε και πρώτη στην Κεντρική Μακεδονία. Βραβεύτηκαν οι ΚΟΒ Πυλαίας , ΚΟΒ Θέρμης και ΚΟΒ Κρήνης.

Στη συνέχεια ανά γκρουπ πραγματοποιήθηκε η επίσκεψη στο μουσείο του Νεστορίου. Πριν 4 χρόνια στην πρώτη εκδρομή της ΤΟ, το μουσείο ήταν ανολοκλήρωτο και είχε ζητηθεί η βοήθεια σε συντρόφους της Οργάνωσης για να μεταφερθούν διάφορα υλικά στο κτίριο. Σήμερα οι σύντροφοι έβλεπαν μπροστά τους ένα μουσείο αντάξιο της προσφοράς του λαού της περιοχής στους λαϊκούς αγώνες. Ένα πολύτιμο μάθημα ιστορίας:

Τα υλικά που αντίκρισαν, δεν είναι απλά κειμήλια μιας άλλης εποχής, αλλά ζωντανό κομμάτι της Ιστορίας της ταξικής πάλης στη χώρα, πηγή έμπνευσης και διδαγμάτων. Λίγο μετά την επίσκεψη, οι συμμετέχοντες ενημερώθηκαν από τον Θ. Κωνσταντινίδη, ότι παραδόθηκε, από κάτοικο της περιοχής, ως προσφορά για το μουσείο, αμερικάνικη βόμβα Ναπάλμ, η οποία ήδη εγκαταστάθηκε στο χώρο του μουσείου. Η συγκεκριμένη Ναπάλμ βρέθηκε στην περιοχή Κότζακας Γράμμου με επιφάνεια προσβολής 180 μέτρα μήκος και 40 μέτρα πλάτος. Μια βόμβα που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά εκείνη την περίοδο στο Γράμμο. Ακόμα ένα εύρημα που δείχνει ότι το μουσείο είναι σε μια διαρκή κίνηση, ζωντανεύει συνεχώς με νέα υλικά.

Την επόμενη μέρα οι επισκέπτες πήραν το δρόμο προς τις Πρέσπες όπου έγιναν στάσεις στον ομαδικό τάφο στον Κώττα, όπου βρίσκονται θαμμένοι μαχητές του ΔΣΕ που σκοτώθηκαν στα γύρω υψώματα, στις 14 Αυγούστου του 1949. Καθώς επίσης, στο μουσείο στη Καλλιθέα Πρεσπών και τέλος στα μνημεία στον Πυξό και στο Βροντερό. Πολύτιμη ήταν η ξενάγηση από την Τίνα Κουζιάκη, μέλος του ΓΠ Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ.

Σε όλες τις στάσεις πολλοί ήταν οι σύντροφοι και φίλοι του Κόμματος που αγόραζαν εκδόσεις της «Σύγχρονης Εποχής».

«Το μήνυμα της εκδρομής δόθηκε σε όλους μας! Εμπνεόμαστε και διδασκόμαστε από την 100χρονη Ιστορία του ΚΚΕ, από την τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ. Δεν σας ξεχνάμε, παραλαμβάνουμε την κληρονομιά που μας αφήσατε σαν σκυτάλη στο στίβο της ταξικής πάλης, της πάλης για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό» σημειώνει η ΤΟ Ανατολικής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ.