Category Archive

Με διήμερες εκδηλώσεις, την Κυριακή 26 και την Τρίτη 28 Οκτωβρίου, οι Κομματικές Οργανώσεις του ΚΚΕ και το Παράρτημα Ηλιούπολης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ τίμησαν τα 85 χρόνια από την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, το πραγματικό «Όχι» του ελληνικού λαού και την Εθνική Αντίσταση ενάντια στην τριπλή φασιστική κατοχή.

Την Κυριακή 26 Οκτωβρίου, στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Ηλιούπολης πραγματοποιήθηκε προβολή του ντοκιμαντέρ «Γυναίκες μαχήτριες – Μέρος Β΄» του Λεωνίδα Βαρδαρού. Η συμμετοχή του κόσμου ήταν μεγάλη, ενώ οι μαρτυρίες των γυναικών της Αντίστασης, του Δημοκρατικού Στρατού και των μετέπειτα διώξεων συγκίνησαν βαθιά το κοινό.

Στην ομιλία της η Μαρία Τούμπουρου, μέλος του ΤΓ της ΤΟ Ανατολικών Συνοικιών του ΚΚΕ, στάθηκε στα διδάγματα των αγώνων της δεκαετίας του ΄40, που παραμένουν ζωντανά και επίκαιρα. Καταλήγοντας είπε: « η κατάληξη της ΕΑΜικής Αντίστασης, που οι αγωνιστές της έδιωξαν τους ναζί, αλλά στη συνέχεια κυνηγήθηκαν, φυλακίστηκαν, εκτελέστηκαν από το μεταπολεμικό αστικό κράτος αποδεικνύει ότι οι εργαζόμενοι και ο λαός για να εξασφαλίσουν την οριστική τους νίκη πρέπει να φτάσουν τον αγώνα μέχρι το τέλος ως την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας και την οικοδόμηση μιας νέας σοσιαλιστικής κοινωνίας με το λαό στην εξουσία. Ο καπιταλισμός δεν έχει πλέον να προσφέρει τίποτα στην ανθρωπότητα. Σε καιρό ειρήνης χαρακτηρίζεται από την εκμετάλλευση, τη φτώχεια, την ανεργία των εργαζομένων και του λαού. Είναι γεμάτος ανταγωνισμούς, που γεννούν το φασισμό τον πόλεμο για την προσφυγιά. Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι γκρεμίζουν ότι άφησε όρθιο η ειρήνη τους. Οι εξελίξεις καθιστούν επίκαιρο το ιστορικό δίδαγμα από την πάλη της δεκαετίας του 40 ότι μόνο ο λαός μπορεί να σώσει το λαό, όταν βαδίζει αποφασιστικά με το ΚΚΕ στο δρόμο της ανατροπής, για να πάρει ο ίδιος στα χέρια του την εξουσία. Σε αυτό το δρόμο καλούμε κάθε νέο και νέα, εργάτη και εργάτρια, να συστρατευτεί.

Ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ, Λεωνίδας Βαρδαρός, παίρνοντας τον λόγο είπε μεταξύ άλλων ότι επέλεξε στο Β μέρος του ντοκιμαντέρ να αναφερθεί στα γεγονότα του 1944 καθώς αυτά τα γεγονότα καθορίζουν ακόμα τη ζωή μας. «Επί 80 χρόνια» είπε, «κακοποιούν τις θέσεις του κομμουνιστικού κόμματος και τις θέσεις του κινήματος της αντίστασης. Προσπάθησαν να τις θάψουν». Με συγκίνηση αναφέρθηκε στις μαχήτριες, που μιλούν στην ταινία και στην επίπονη και μακροχρόνια προσπάθεια να μαζευτούν αυτές οι μαρτυρίες.Μετά την προβολή ακολούθησε συζήτηση με παρεμβάσεις, μεταξύ των οποίων της Ρούλας Ελευθεριάδου, μέλος της Επιτροπής Πολιτικών Προσφύγων της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, η οποία μίλησε για τη ζωή των πολιτικών προσφύγων και το Παιδοσώσιμο.

Την Τρίτη 28 Οκτωβρίου, πραγματοποιήθηκε πορεία από τα γραφεία του Παραρτήματος Ηλιούπολης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ προς το Μνημείο Εθνικής Αντίστασης, όπου έγινε κατάθεση στεφάνων.Στην ομιλία του ο πρόεδρος του παραρτήματος, Ηρακλής Κωνσταντινίδης τόνισε ότι «οι αγωνιστές, οι φίλοι, οι απόγονοι, οι πολιτικοί πρόσφυγες, παλεύουμε να μείνουν ζωντανά τα διδάγματα της ιστορίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Να πάρουν οι λαοί τη ζωή τους στα χέρια τους, οργανώνοντας μια κοινωνία δίκαιη, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, προσφυγιά και πόλεμο».

Μια ξεχωριστή επίσκεψη στον Γράμμο και στο Βίτσι όπου γράφτηκαν μερικές από τις σημαντικότερες σελίδες της ιστορίας του επαναστατικού κινήματος της χώρας μας, πραγματοποιήθηκε το 4ήμερο από τις 25 μέχρι τις 28 Οκτωβρίου 2025, που διοργάνωσε η ΤΟ ΕΒΕ Αθήνας του ΚΚΕ για προσκύνημα και διδαχή από την ηρωική δράση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Επίσκεψη τιμής και μνήμης στα μνημεία και τα μουσεία που δημιουργήθηκαν από το Κόμμα στην περιοχή, εκεί που κορυφώθηκε η τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ, εκεί που διαδραματίστηκαν κορυφαίες στιγμές της ταξικής πάλης στην Ελλάδα, εκεί που ήταν το κέντρο της Ελεύθερης Ελλάδας. Εκεί ακόμα και σήμερα συναντάς τα ίχνη των μαχητριών και των μαχητών του ΔΣΕ ολοζώντανα. «Αισθάνεσαι μέρος αυτού του αγώνα, ψηλώνεις ένα μπόι για τη λαμπρή αυτή κληρονομιά, διδάσκεσαι για τη συνέχεια και την ολοκλήρωση των ιδανικών των δεκάδων χιλιάδων μαχητών και μαχητριών του, που έδωσαν αφειδώλευτα τη ζωή τους» ανέφεραν σύντροφοι που συμμετείχαν στην επίσκεψη.

Ήταν μια επίσκεψη ενεργούς μνήμης στα χνάρια εκείνων, που αποτελούν πηγή έμπνευσης στις σύγχρονες συνθήκες της ταξικής πάλης, Εκεί που ανοίγουν δρόμοι γνωριμίας και προσέγγισης με την ιστορία του ΚΚΕ, εφόδια για παραπάνω μελέτη και διεξαγωγή συμπερασμάτων. Μακρύ ταξίδι, 550 χιλιόμετρα να πας, άλλα τόσα να γυρίσεις κι ενδιάμεσα πάνω από 350 χιλιόμετρα σε εσωτερικές διαδρομές. Άξιζε τον κόπο; Άξιζε και με το παραπάνω κάθε στιγμή αυτού του ταξιδιού.

Το πρόγραμμα της πρώτης ημέρας άρχισε κατά την διάρκεια της διαδρομής, από την περιοχή της Ξυνιάδας, στο Δερελί της Φθιώτιδας, απ’ όπου ξεκίνησε η μεγάλη πορεία των αόπλων για να φτάσει εν μέσω μαχών στον Γράμμο, την Ομβριακή όπου ο Μπελής με την πρώτη ανταρτοομάδα ξεκίνησαν τη δράση τους στα ανατολικά Άγραφα έως ότου να ενωθούν με τις δυνάμεις του Διαμαντή και να συγκροτήσουν το Αρχηγείο Ρούμελης του ΔΣΕ, καθώς και την Τσούκα (σημερινό Φωτεινό) όπου τον Οκτώβρη του 1946 συγκροτήθηκε το Γενικό Αρχηγείο του ΔΣΕ και ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας.

Ο Γράμμος ήταν ακόμα μακριά, όμως από δω άρχισαν οι επιχειρήσεις του αστικού στρατού. Το σχέδιο «Χαραυγή» που ξεκίνησε από τη Ρούμελη και εξελίχθηκε σε σχέδιο «Κορωνίς» στο Γράμμο, με στόχο να εγκλωβιστεί ο ΔΣΕ στα σύνορα από τις ξένες και εγχώριες δυνάμεις της αστικής τάξης, αντί να ολοκληρωθεί σε 7 μέρες, βασίλεψε μετά από 75 μερόνυχτα μαχών, με τις δυνάμεις του ΔΣΕ να σπάνε τον κλοιό και να περνάνε στο Βίτσι.

Ο Κώστας Χατζηδαμιανός μέλος του ΓΠ Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ, τους υποδέχθηκε στο φιλόξενο Νεστόριο στο Μουσείο ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ – ΔΣΕ, σε ένα κτίριο που είναι δωρεά στο ΚΚΕ από τον Χάρη Τουτούνη στη μνήμη των αγωνιστών γονιών του, όπου και τους ξενάγησε.

Στο εσωτερικό του Μουσείου ξεδιπλώνεται μέσα από πυκνές αναφορές όλη η περίοδος από το 1940 ως το 1949, βήμα – βήμα κάθε ηρωική στιγμή. «Πόσο πολύ υλικό, τι να προλάβεις να δεις, να μελετήσεις σε μια ξενάγηση» λένε οι συμμετέχοντες.

Στη γωνιά της αίθουσας προσομοιώνεται το γραφείο του Π. Κόκκαλη, στο βουνό, υπουργού Υγείας της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης και πάνω στον τοίχο, ένας άλλος τοίχος με γραμμένο ένα σύνθημα. Πρόκειται για το τμήμα ενός τοίχου από παλιό σπίτι πάνω στον οποίο είναι γραμμένο από τις 28 Οκτώβρη του 1948 το σύνθημα «ο ΔΣΕ είναι ατσαλένιος».

Στο κέντρο δεσπόζει η αποτρόπαια εικόνα μιας βόμβας ναπάλμ που με την χορηγία των Αμερικανών για πρώτη φορά δοκιμάσθηκε στις επιχειρήσεις του Στρατού της περιοχής ενώ έξω από το κτίριο αποτυπωμένα σε χαλύβδινες επιφάνειες τα ονόματα των νεκρών του αγώνα από όλα τα χωριά της περιοχής.

Από τη Φλώρινα στο Βίτσι και την περιοχή της Πρέσπας

Στην ομορφιά και τα χρώματα του φθινοπωρινού τοπίου, αναλογιζόμενοι πως κάθε σπιθαμή αυτής της γης είναι ποτισμένη από το αίμα των μαχητών του ΔΣΕ, τη δεύτερη μέρα η επίσκεψη συνεχίζεται από τη Φλώρινα για το Βίτσι και την περιοχή της Πρέσπας.

Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, είναι ποταμός οι πληροφορίες για τον συντεταγμένο ελιγμό στο Βίτσι. Για το πως από ένα στενό πέρασμα δίνοντας μάχη πέρασαν οι μαχητές του ΔΣΕ τον Αύγουστο του 1948 από τον Γράμμο στο Βίτσι κι εκεί που ο αστικός στρατός πανηγύριζε για τη νίκη του, νέο μέτωπο άνοιγε. Αντίστοιχα, εξιστορείται πως το Σεπτέμβρη, έγινε η μεγάλη μάχη στο Μάλι Μάδι, με πανωλεθρία για τον αστικό στρατό, οι στρατηγοί του οποίου έφτασαν στο σημείο να στήσουν εκτελεστικά αποσπάσματα στις πύλες της Καστοριάς όπου έφταναν πανικόβλητοι οι φαντάροι του…

Στην Καλλιθέα, στο Μουσείο που είναι αφιερωμένο στο ΕΑΜ, στον ΕΛΑΣ, στον ΔΣΕ, οι επισκέπτες βρίσκονται στην καρδιά της Ελεύθερης Ελλάδας» και που παρέμεινε έτσι από την έναρξη της Κατοχής, το 1941 ως και το τέλος των μαχών του 1949. Στον περίβολο του παλιού σχολείου που παραχωρήθηκε από την κοινότητα για το Μουσείο, τα 1.450 ονόματα των νεκρών απ’ όλα τα χωριά της περιοχής. Σύντομη αναφορά στις τελευταίες μάχες του 1949, για τις εγκαταστάσεις του ΔΣΕ στη περιοχή, τη σχολή πυροβολικού, τις αποθήκες, τον χώρο εκπαίδευσης της Σχολής Αξιωματικών του Γενικού Αρχηγείου, την περίφημη ΣΑΓΑ, τον καταμερισμό των εργασιών στα χωριά της περιοχής.

Δεκάδες ντοκουμέντα στις αίθουσες του Μουσείου. Απέραντο υλικό και για τις δύο περιόδους, και για την ΕΑΜική περίοδο και για την περίοδο του ΔΣΕ. Φωτογραφίες και από τα χωριά που δεν υπάρχουν πια, που τα ισοπέδωσε το μίσος της αστικής τάξης για αυτούς που την ρεζίλεψαν.

Το ταξίδι συνεχίζεται στα Ελληνοαλβανικά σύνορα. Μπροστά είναι οι κορυφογραμμές που τα οριοθετούν, μέσα από το χωριό Πύλη, που απέναντι από την χαράδρα ήταν η έδρα της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης και στο βάθος της ρεματιάς ήταν η έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ.

Επόμενη στάση στον Πυξό. Εκεί όπου κάποτε ήταν ένα ολόκληρο χωριό, που η αστική τάξη φρόντισε μετά το τέλος των μαχών να το εξαφανίσει από τον χάρτη. Δεν έμεινε πέτρα πάνω στην πέτρα. Υπάρχει όμως το μεγάλο μνημείο που έστησε το ΚΚΕ σε μνήμη της 1ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης των γυναικών της ΠΔΕΓ που έγινε εδώ το Μάρτη του 1949. Συγκεντρώθηκαν γυναίκες μαχήτριες του ΔΣΕ από τη Ρούμελη, τη Θεσσαλία και άλλες περιοχές της Ελλάδας, ενώ ήρθαν και αντιπροσωπείες από τις σοσιαλιστικές χώρες. Μαχήτριες που αναδείχθηκαν σε διοικητές διμοιριών – λόχων, πολιτικοί επίτροποι Λόχων, Τάγματος. Εκατοντάδες μαχήτριες υπαξιωματικοί και αξιωματικοί παρασημοφορήθηκαν με μετάλλια ανδρείας και με το μετάλλιο «Ηλέκτρα».

Στο χώρο στέκει λαμπρό ένα μνημείο που έστησε η ΚΕ του ΚΚΕ και πλαισιώνεται με σειρά ενημερωτικών ταμπλό.

Τελευταία στάση της ημέρας στο χωριό Κώττας όπου οι συμμετέχοντες έφτασαν με πορεία και συνθήματα στον ομαδικό τάφο για τους νεκρούς του ΔΣΕ των τελευταίων μαχών του 1949. Μια μαρμάρινη πλάκα στην είσοδο του περιφραγμένου χώρου γράφει: «Τιμημένοι νεκροί του ΔΣΕ στο Νεκροταφείο Κώττα και στα γύρω υψώματα βρίσκονται θαμμένοι – άταφοι εκατοντάδες μαχητές και μαχήτριες του ΔΣΕ που έπεσαν στις τελευταίες μάχες στο Βίτσι από 1 έως 15 Αυγούστου του 1949. Στη μνήμη τους η ΚΕ του ΚΚΕ στον χώρο του ομαδικού τάφου έστησε μνημείο για να τιμηθούν οι ηρωικοί σταυραετοί μας!».

Στη μέση του χώρου, σε μία από τις στήλες του μνημείου που είναι χαραγμένη η φράση: «το λουλούδι που σας στέρησαν» τοποθετήθηκαν συμβολικά μερικά γαρύφαλλα υπακούοντας στην παρότρυνση αυτή.

Ο αστικός στρατός παράχωσε σε αυτό το σημείο, έξω από το επίσημο νεκροταφείο του χωριού, τους νεκρούς μαχητές του ΔΣΕ και για χρόνια κανείς δεν ήξερε τίποτα γι’ αυτό. Ώσπου τα γελάδια άρχισαν με τα πόδια τους να βγάζουν στην επιφάνεια τα οστά! Το ΚΚΕ ανέλαβε δράση. Και σήμερα στέκει ένα λαμπρό μνημείο με τα ονόματα όλων των νεκρών σε παράταξη.

Στο Γράμμο και στη Νοσοκομειούπολη του ΔΣΕ

Την τρίτη μέρα το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσκεψη στο Γράμμο. Από τις 7 το πρωί είναι όλοι στο πόδι…

Οι συμμετέχοντες φοράνε μποτάκια, αδιάβροχα και είναι αποφασισμένοι να επισκεφθούν το Νοσοκομείο στο Γράμμο ότι καιρό και να κάνει. Άλλωστε στην περιοχή ο καιρός είναι απρόβλεπτος. Πράγματι στη διαδρομή από τη Φλώρινα ως το Νεστόριο και το Λιανοτόπι, πιάνει μπόρα. Σύντομη στάση γίνεται στο Νεστόριο. Τριγύρω ένα σωρό ξακουστές κορφές. Στο κέντρο το 2520, η τρίτη ψηλότερη κορφή. Δίπλα του η Σκίρτση και παραδίπλα η Κιάφα. Αναφορά για τις μάχες των τελευταίων πέντε ημερών, το 1949, και για κείνη την ομάδα που έμεινε πίσω να κρατήσει την άμυνα ώστε να μπορέσει το σύνολο των δυνάμεων του ΔΣΕ να φτάσει στο πέρασμα της Μπάτρας. Για τη βαρβαρότητα του αστικού στρατού που δεν διστάζει να εκτελέσει ψυχρά μαχητές του ΔΣΕ ξεγελώντας τους. Για τον νεολαίο μαχητή που ανέλαβε να παραδώσει στο Τάγμα τα κομματικά βιβλιάρια ώστε να γίνει γνωστό ποιοι είναι αυτοί που έπεσαν μέχρι ενός με το όπλο στο χέρι. Η συγκίνηση μεγάλη…

Επόμενη στάση, εν μέσω βροχής, στο Λιανοτόπι και πορεία προς το Νοσοκομείο. Σε όλη τη διαδρομή, υπάρχουν, μέσα από τα ταμπλό του πρωτότυπου υπαίθριου Μουσείου που έχει στηθεί εκεί, οι μορφές των μαχητών και μαχητριών. Οι γυναίκες που κουβαλούν στους ώμους τους τραυματίες, η φρουρά του νοσοκομείου, ο Πέτρος Κόκκαλης πλαισιωμένος με μαχητές και προσωπικό του νοσοκομείου, πως στήθηκε με την ακούραστη δουλειά των κατοίκων της περιοχής για τα τμήματα, το χειρουργείο, τις κλίνες ακόμα και τη γεννήτρια στο ποτάμι για την παραγωγή ρεύματος.

Ο σύντροφος Δημήτρης Γόντικας, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, μεταφέρει το κλίμα από τις μέρες που φίλοι και σύντροφοι από το Νεστόριο και την οργάνωση Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ εντόπισαν το σημείο. Την τεράστια κινητοποίηση που ακολούθησε, τους επιστήμονες και τις μεγάλες ομάδες συντρόφων που πρόσφεραν εθελοντική δουλειά ώστε να αναδειχθεί ο χώρος να πάρει τη μορφή που έχει σήμερα.

Η μάχη που έδωσε ο ΔΣΕ, ήταν τόσο ηρωική, όσο ηρωικός ήταν και ο σκοπός του. Αυτό είχε την αντανάκλαση του σε όλες τις πτυχές λειτουργίας του ΔΣΕ. Μία πτυχή αυτού του ηρωισμού, ήταν και η υγειονομική υπηρεσία! Η πρόνοια να υπάρχουν χειρουργεία εκστρατείας για να περιθάλπουν καταρχήν οι τραυματίες, η μεταφορά τους κατόπιν στο νοσοκομείο και η ανάρρωσή τους μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ένας συνδυασμός ιατρικής φροντίδας και ψυχικής δύναμης.

Μέσα στα μονοπάτια φαίνεται η τεράστια δουλειά του ΚΚΕ σε κάθε σημείο για να αναδειχθεί η ιστορική σημασία του τόπου, σε όλο το πλάτος και το μήκος του Νοσοκομείου, καθώς και του νεκροταφείου που βρέθηκε πρόσφατα.

Το Νοσοκομείο του ΔΣΕ, είναι ένα συγκλονιστικό κατόρθωμα, τόσο από την άποψη κλίμακας και μεγέθους καθώς δεκάδες θάλαμοι εκτείνονται σε ζώνες μέσα στο δάσος, όσο και από την άποψη χρόνου μιας και κατασκευάστηκε σε μόλις δύο μήνες. Αποτελεί σπάνιο δείγμα μόνιμης υποδομής σημαντικού μεγέθους που κατασκεύασε από το μηδέν ο ΔΣΕ στον Γράμμο κατά τα 3 χρόνια της δράσης του.

Η Υγειονομικής Υπηρεσίας του ΔΣΕ είναι ένας ακόμα άθλος του ΔΣΕ. Το μαρτυρούν οι στήλες με τις φωτογραφίες από τα χειρουργεία και τους θαλάμους, εκεί που νυχθημερόν γινόταν πραγματικότητα το θαύμα του Γράμμου. Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά. Μόλις το 2% των ασθενών έμειναν μόνιμα ανάπηροι, ενώ πάνω από τους μισούς τραυματίες κατάφεραν να επιστρέψουν στα «θέατρα» των αιματηρών μαχών μέσα σε έναν μήνα από τη νοσηλεία τους. Η θνησιμότητα των τραυματιών από τραύματα κρανίου που χειρουργήθηκαν έφτασε μόνο το 10%, ενώ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έφτασε το 45% και στον Α’ το 80%.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες τα χειρουργεία λειτουργούσαν με ρεύμα ώστε να μπορούν να γίνονται επεμβάσεις και την νύχτα. Το ρεύμα τα έπαιρναν από έναν αυτοσχέδιο υδροηλεκτρικό σταθμό που έφτιαξαν οι μαχητές, εδώ πιο κάτω, σε έναν καταρράκτη! Το πρώτο υδροηλεκτρικό έργο στην Ελλάδα! Αυτό είναι το μεγαλείο της αυταπάρνηση και της ανιδιοτέλειας!

Στο χωριό Θεοτόκος και το μουσείο του ΔΣΕ, που είναι σπίτι δωρεά της οικογένειας Ζούνη, γίνεται η επόμενη στάση. Εκεί, ο σύντροφος Δημήτρης Σδούκος από την ΚΟ της περιοχής ξεναγεί τους συμμετέχοντες. Στην είσοδο του ένα τεράστιο Δ. Γύρω γύρω σε πλάκες, τα ονόματα των νεκρών μαχητών από τα χωριά του κεντρικού, δυτικού Γράμμου και του Σμόλικα.

Τελευταία στάση στο λάκκο της Φλώρινας

Η τελευταία στάση του ταξιδιού, την τέταρτη μέρα, γίνεται στο μνημείο για τη μάχη της Φλώρινας. Οι γιγάντιες μορφές από το γλυπτό του Μακρή δεν αφήνουν περιθώριο για θλίψη παρά το γεγονός πως από κάτω είναι θαμμένοι κάτι παραπάνω από 700 μαχητές του ΔΣΕ. Τα ονόματά τους, ένα προς ένα στις πλάκες.

Φλεβάρης του 1949. Ο ΔΣΕ λίγο μετά την κατάληψη της Νάουσας επιχειρεί την κατάληψη και της Φλώρινας. Η μάχη σκληρή. Ο ΔΣΕ μπαίνει στην πόλη. Αλλά και ο αντίπαλος ήταν καλά προετοιμασμένος. 700 νεκροί και πάνω από 1.000 τραυματίες για το ΔΣΕ. Κι ακολουθεί το ανοσιούργημα. Ο αστικός στρατός παίρνει νεκρούς και τραυματίες και τους παραχώνει σ΄ έναν λάκκο, στις παρυφές της πόλης. Για δεκαετίες ήταν το μεγάλο μυστικό της πόλης. Ώσπου το ΚΚΕ έφερε στην επιφάνεια το γεγονός. Και μετά από μακροχρόνιες προσπάθειες, τελικά αγοράστηκε από το Κόμμα ο χώρος και στήθηκε εδώ ένα συγκλονιστικό και απόλυτα επιβλητικό μνημείο, οι νεκροί μαχητές που ορθώνονται ψηλά στον ουρανό, του γλύπτη Μέμου Μακρή. Ένα έργο που φιλοτέχνησε ο ίδιος για το Μαουτχάουζεν και τη Βουδαπέστη. Πιστό αντίγραφο είναι στο μνημείο στη Φλώρινα.

Το 4ήμερο προσκύνημα στην περιοχή, έκλεισε με μια σύντομη εκδήλωση της ΤΟ ΕΒΕ του ΚΚΕ, με το σύνθημα «ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ – ΟΠΛΑ – ΔΣΕ, δόξα και τιμή στο ΚΚΕ» να δονεί την ατμόσφαιρα.

Κατά την κατάθεση στεφάνων στο μνημείο, με αφορμή και την επέτειο ίδρυσης του ΔΣΕ τέτοιες μέρες το 1946, ο σ. Νίκος Σφαντός στη σύντομη ομιλία του αναδεικνύει πως συνδέεται ο ηρωικός αγώνας του ΔΣΕ με το σήμερα πόσο επίκαιρα είναι τα διδάγματα που βγαίνουν.

«Η αστική τάξη πανηγύριζε έχοντας νικήσει σε μια κορυφαία μάχη, και μετά από κάποιους μήνες και τον ίδιο τον εμφύλιο. Ο ΔΣΕ ηττήθηκε στρατιωτικά αλλά ποτέ ηθικά. Η ηρωική πορεία του είναι πηγή διδαγμάτων.

Η αστική τάξη στην Ελλάδα όπως και παγκόσμια πήρε και διατήρησε την εξουσία της με την βία. Την περίοδο που κρινόταν το ποιος-ποιον μετά την απελευθέρωση κατά την 3χρονη εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού αλλά και μετά στις εξορίες και τις φυλακές, διατήρησε την εξουσία της με ποταμούς αίματος, και χιλιάδες θύματα. Και σήμερα με την βία καταφέρνει η αστική τάξη και διατηρεί την εξουσία της, πότε ανοιχτά πότε συγκαλυμμένα. Με την καταστολή απέναντι στις διεκδικήσεις του λαού, με τη συμμετοχή της στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών…».

Το Παράρτημα Περιστερίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ Περιστερίου τίμησαν το ΟΧΙ ελληνικού λαού και την Αντίσταση στους ναζί κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους.

Με προσυγκέντρωση στο Μουσείο ΕΑΜικής Αντίστασης Περιστερίου και με συνθήματα: «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ ο δρόμος των λαών…» και «Λαέ θυμήσου το χώμα που πατάς λευτέρωσαν με αγώνα ΕΑΜ-ΕΠΟΝ-ΕΛΑΣ» πορεύτηκαν προς το μνημείο Εθνικής Αντίστασης, στην ομώνυμη πλατεία, όπου κατέθεσαν στεφάνια.

Στην εκδήλωση μίλησε ο πρόεδρος του Παραρτήματος ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Περιστερίου Ηλίας Χαϊντούτης, που, μεταξύ άλλων, ανέφερε:

«Τιμάμε το μεγαλειώδες ΟΧΙ του ελληνικού λαού στη φασιστική-ναζιστική επίθεση που δέχτηκε κατά το Β΄ ιμπεριαλιστικό παγκόσμιο πόλεμο.

Τιμάμε την Εθνική Αντίσταση, που με το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ και με οργανωτή, καθοδηγητή και κύριο αιμοδότη το ΚΚΕ, απόδειξε ότι μπορεί ο λαός να αντιπαρατεθεί νικηφόρα ακόμα και όταν ο συσχετισμός είναι συντριπτικά αρνητικός.

Με συλλογική μαζική δράση και σχέδιο σώθηκε ο λαός από την πείνα.

Με την οργάνωση ξεπέρασε το φόβο και με μαζικό αποφασισμένο αγώνα αντιπάλεψε τον κατακτητή και τους ντόπιους συνεργάτες του…

…Το Περιστέρι είχε σημαντική συμβολή στην Αντίσταση. Στην επιβίωση του λαού, στην ένοπλη πάλη, που έδινε ο ΕΛΑΣ Περιστερίου κρατώντας ελεύθερη την πόλη από τις αρχές ακόμη του 1944. Τιμάμε τους Περιστεριώτες αγωνιστές που έπεσαν στις μάχες της Παλιάς Αγοράς, του Ελαιώνα. Τιμάμε αλύγιστους του Μπλόκου και των τρομοκρατικών επιχειρήσεων, που οργάνωναν οι ναζί με τους ντόπιους συνεργάτες τους ταγματασφαλίτες, χωροφύλακες, μπουραντάδες. Τιμάμε τους ηρωικούς εργάτες/τριες του Κάρβουνου και του «Λαναρά» για την καθοριστική τους συμβολή στον αγώνα του λαού και στην Αντίσταση.

Αναδεικνύουμε την αγωνιστική ιστορία του περιστεριώτικου λαού. Με επετειακές εκδηλώσεις και ιστορικούς περιπάτους φέρνουμε στο φως την Αντίσταση στο Περιστέρι. Έχουμε καταθέσει σχετικό υπόμνημα και στο Δήμο και απαιτούμε ονοματοδοσίες δρόμων και πλατειών και στήσιμο μνημείων για σημαντικά γεγονότα και ηρωικές μορφές του κινήματος στο Περιστέρι.

Μέρος της ιστορίας της Αντίστασης προβάλλεται στο Μουσείο ΕΑΜικής Αντίστασης Περιστερίου, που αντιμετωπίζεται εχθρικά από τη Διοίκηση του Δήμου τόσο το Μουσείο όσο και η Αντίσταση γενικότερα…

…Χαιρετίζουμε τους αγώνες των λαών ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης. Τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού για ελεύθερη πατρίδα. Καταδικάζουμε το κράτος δολοφόνο, το Ισραήλ, για τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού με τη στήριξη των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, της ΕΕ και της ελληνικής κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση της ΝΔ με τη στήριξη ή ανοχή όλων των άλλων αστικών κομμάτων, εμπλέκει τη χώρα στις πολεμικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, που υποστηρίζονται από ελληνικό έδαφος.

Τίποτα δεν έχει να κερδίσει ο λαός από αυτή την εμπλοκή, παρά μόνο σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλειά του, μετατρεπόμενος ο ίδιος σε στόχο αντιποίνων. Αντίθετα, η ελληνική αστική τάξη έχει να κερδίσει ένα μεγαλύτερο κομμάτι από την ιμπεριαλιστική λεία, στα πλαίσια των ευρύτερων σχεδιασμών για τους δρόμους μεταφοράς εμπορευμάτων και Ενέργειας. Πίσω από φληναφήματα περί «εθνικής ομοψυχίας», που ποτέ δεν υπήρξε τέτοια ούτε τότε ούτε τώρα, κρύβεται η εξαπάτηση του λαού και ο εγκλωβισμός του στους κάθε φορά «εθνικούς, τάχα, στόχους» που, όμως, είναι στόχοι του κεφαλαίου.

Τα διδάγματα από την Αντίσταση, τον αγώνα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ είναι χρήσιμα για το αγωνιστικό σήμερα, που ο λαός βιώνει την καπιταλιστική βαρβαρότητα με εργασιακή ανασφάλεια και 13ωρη σκλαβιά, που τον δέρνει η ακρίβεια και η φοροληστεία, που υποφέρει από την εμπορευματοποίηση της υγείας, της παιδείας, όλων των κοινωνικών αγαθών.

Ο λαός δεν υπόκυψε στον αρνητικό συσχετισμό ούτε υποτάχθηκε στα κελεύσματα υποταγής. Αποδείχθηκε τότε περίτρανα ότι ο λαός έχει στα χέρια του τη δύναμη για να σταθεί όρθιος, να τα βάλει με αντιπάλους που μπορεί να μοιάζουν παντοδύναμοι. Με οργάνωση, αγώνα και πολιτική καθοδήγηση έφτασε ο λαός μέχρι και την έμπρακτη αμφισβήτηση της αστικής εξουσίας.

Πολύτιμο δίδαγμα από την Αντίσταση, τον Δεκέμβρη και τον αγώνα του ΔΣΕ, είναι ότι ο λαός δεν πρέπει να δείχνει καμιά εμπιστοσύνη στην αστική τάξη αλλά να τραβήξει τον αγώνα μέχρι τέλους, μέχρι την εγκαθίδρυση της δικής του εξουσίας. Επίκαιρο συμπέρασμα σήμερα, που το σύστημα προσπαθεί με διάφορα τερτίπια, ανακυκλώνοντας και παλιά σοσιαλδημοκρατικά υλικά, να εγκλωβίσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια, να την εκτονώσει σε ανώδυνα κανάλια, να καταστείλει τη λαϊκή οργή πριν αυτή αποκτήσει οργανωμένη έκφραση και ανατρεπτική προοπτική.Απαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση να διεκδικήσει τώρα τις γερμανικές οφειλές, αναγνωρισμένες από διεθνείς διασκέψεις και από τη Βουλή των Ελλήνων, που καμιά κυβέρνηση μέχρι τώρα δεν διεκδίκησε. Ούτε οι συμμαχίες της αστικής τάξης ούτε τα αλισβερίσια του αστικού κράτους και των κυβερνήσεων, ελληνικής και γερμανικής, μπορούν να ακυρώσουν το απαράγραπτο δικαίωμα του ελληνικού λαού στις πολεμικές επανορθώσεις και το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο.

Απαιτούμε:

Να κλείσουν όλες οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις που βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος. Να πάψει η χώρα μας να γίνεται ορμητήριο επιθέσεων σε άλλους λαούς και δυνητικά στόχος αντιποίνων.

Να επιστρέψουν τώρα όλες οι στρατιωτικές αποστολές, που βρίσκονται έξω από τα σύνορα (στην Ερυθρά θάλασσα, στη Σαουδική Αραβία και αλλού). Να σταματήσει η αποστολή οπλικών συστημάτων και πολεμικών εφοδίων στην Ουκρανία και στα άλλα ιμπεριαλιστικά μέτωπα.

Να υλοποιηθεί η ομόφωνη απόφαση της ελληνικής Βουλής του 2015 για αναγνώριση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967.

Απαιτούμε από τη Δημοτική Αρχή Περιστερίου να μετακινήσει τώρα το περίπτερο από την είσοδο του Μουσείου Εαμικής Εθνικής Αντίστασης, όπου παράτυπα, αυθαίρετα και παράνομα το εγκατέστησε, προκαλώντας προβλήματα στη λειτουργία του Μουσείου, προσβάλλοντας βάναυσα την Αντίσταση του περιστεριώτικου λαού και δείχνοντας απύθμενη ασέβεια στη μνήμη των αγωνιστών.

Η πείρα της Αντίστασης δείχνει, ότι μπορεί ο λαός να συγκρουστεί με την αντιλαϊκή πολιτική, να υπερασπιστεί τη ζωή του και τα συμφέροντά του, να αμφισβητήσει ξανά την αστική εξουσία, να φέρει τα πάνω κάτω και τον ίδιο τον εργαζόμενο λαό στην εξουσία, να ανατρέψει το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα που γεννά φτώχεια, αδικία, πολέμους και καταστροφές.

Έχουμε εμπιστοσύνη στους νέους ανθρώπους, στη νεολαία μας, που κάθε φορά αποδεικνύει ότι έχει τη διάθεση, το όραμα, τον ενθουσιασμό και τη μαχητικότητα, εμπνέεται από τις πιο αγωνιστικές παραδόσεις του λαού μας.

Τιμή και δόξα στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ, που έσωσαν το λαό και απελευθέρωσαν τη χώρα.

Τιμή και δόξα στο ΚΚΕ, που υπήρξε ο εμπνευστής, ο καθοδηγητής, ο κύριος αιμοδότης της Αντίστασης, που φωτίζει το δρόμο για επαναστατική ανατροπή σήμερα».

Στην εκδήλωση στεφάνια κατέθεσαν:

Για το Παράρτημα ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Περιστερίου, ο Κώστας Κανδηλιώτης, αντιπρόεδρος της ΔΕ

Για τις οργανώσεις Περιστερίου του ΚΚΕ και της ΚΝΕ: ο Αποστόλης Φράγκος και η Μαρία Μόσχου μέλη του Τομεακού Γραφείου του ΚΚΕ και της ΚΝΕ αντίστοιχα.

Στη συνέχεια πορεύτηκαν προς την αναμνηστική πλάκα για τη μάχη της Παλιάς Αγοράς (28/6/44), όπου έγινε αναφορά στη μάχη. Η Γιάννα Παπιώτη, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του παραρτήματος, κατέθεσε λουλούδια για τους συναγωνιστές Γιάννη Τζιλβέ, λοχαγό του ΕΛΑΣ και τον ΕΛΑΣίτη Βασίλη Αλαγιάννη, που σκοτώθηκαν στη μάχη.

Οι Τομεακές Οργανώσεις Σπουδάζουσας και Χανιών της ΚΝΕ τίμησαν την επέτειο της 28η Οκτωβρίου με εκδήλωση – βιβλιοπαρουσίαση, στον Γολγοθά Χανίων (Αγυιά), την Κυριακή 26 Οκτωβρίου.

Η νεολαία των Χανίων έστειλε μήνυμα ότι ο λαός δεν ξεχνά και τιμάει τους νεκρούς του. Στον Γολγοθά Χανίων πραγματοποιούνταν οι εκτελέσεις των κομμουνιστών, των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης ανάμεσα τους και τον Βαγγέλη Κτιστάκη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέα Περιοχής Κρήτης, ο οποίος θυσίασε τη ζωή του για την υπόθεση της εργατικής τάξης. Ο Βαγγέλης Κτιστάκης γεννήθηκε το 1908 στα Χανιά και εκτελέστηκε στις 16 Ιούνη 1944 κατά τη μεταφορά του από τις φυλακές της Αγυιάς στον τόπο εκτέλεσής του, τον Γολγοθά Αγυιάς. Στη διάρκεια της μεταφοράς του προς τον τόπο της εκτέλεσης οι ναζί κατακτητές τον δολοφόνησαν.

Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης στεφάνι εκ μέρους ΚΚΕ κατέθεσε ο Σπύρος Αγριμάκης μέλος ΓΠ Κρήτης και γραμματέα ΤΕ Χανίων και ο Κώστας Αποστόλου μέλος ΓΠ Κρήτης ΚΝΕ. Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης τονίστηκε ότι σήμερα, 80 χρόνια μετά τα διδάγματα για τις αιτίες των ιμπεριαλιστικών πολέμων παραμένουν πιο επίκαιρα από ποτέ. Ο καπιταλισμός δεν έχει πλέον να προσφέρει τίποτα στην ανθρωπότητα. Σε καιρό ειρήνης χαρακτηρίζεται από την εκμετάλλευση, τη φτώχεια και την ανεργία των εργαζομένων και του λαού. Είναι γεμάτος ανταγωνισμούς που γεννούν τον φασισμό, τον πόλεμο και την προσφυγιά. Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι γκρεμίζουν ό,τι άφησε όρθιο η “ειρήνη” τους. Οι εξελίξεις καθιστούν επίκαιρο το ιστορικό δίδαγμα από την πάλη της δεκαετίας του 1940, ότι μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό, όταν βαδίσει αποφασιστικά με το ΚΚΕ στον δρόμο της ανατροπής, για να πάρει ο ίδιος στα χέρια του την εξουσία! Στην εκδήλωση συμμετείχε η ομάδα του κόκκινου αερόστατου όπου έπαιξαν παιχνίδι για την αντιφασιστική νίκη.

Ακολούθησε στην συνέχεια η βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου αντιφασιστική νίκη των λαών από τον Κώστα Αποστόλου, μέλος του Γραφείου Περιοχής Κρήτης της ΚΝΕ και τον Αλέκο Μαρινάκη, μέλος του Γραφείου Περιοχής Κρήτης του ΚΚΕ.

Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, οι Τ.Ο. Μαθητών και Σπουδάσουσας της ΚΝΕ Ηρακλείου πραγματοποίησαν την Κυριακή 26/10, ιστορικό περίπατο με τίτλο: «Μάθε την αλήθεια! Το χώμα που πατάς λευτέρωσαν με αγώνες ΕΑΜ-ΕΠΟΝ-ΕΛΑΣ», στα χνάρια των ανταρτών της περιοχής, που πολέμησαν ενάντια στους κατακτητές και τους συνεργάτες τους. Τη συζήτηση άνοιξε η Ξανθίππη Πλίτση, μέλος του Σ.Π. Κρήτης, αναφέροντας:

«Πραγματοποιούμε σήμερα τον ιστορικό περίπατο με σκοπό να γνωρίσουμε την ιστορική αλήθεια, να δώσουμε απαντήσεις στα σημερινά μας ερωτήματα, να χρησιμοποιήσουμε τα θετικά και αρνητικά διδάγματα ως όπλα για να καταφέρουμε να αλλάξουμε τον κόσμο!», «οι ηρωικές σελίδες που έγραψε ο λαός μας εκείνη την περίοδο μας γεμίζουν περηφάνια ,αισιοδοξία και πολύτιμη γνώση για να γράψουμε κι εμείς με τη σειρά μας τις μελλοντικές σελίδες δίκιου και αγώνα!».

Με αφετηρία την πλατεία Σινάνη, ξεκίνησε η συζήτηση για το πώς και γιατί έγινε ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος. Δόθηκαν απαντήσεις στα ερωτήματα: «Τι γιορτάζεται την 28 η Οκτωβρίου και ποιος είπε το ΟΧΙ στην κατακτητή;», «Γιατί γιορτάζουμε την αρχή και όχι το τέλος του πολέμου;». Η συζήτηση στάθηκε ιδιαίτερα στο πως ξεκίνησε η αντίσταση: «Τις σκληρές μέρες της κατοχής, παρά τις διώξεις, τις φυλακίσεις και τις εξορίες, ξεκίνησαν να ανασυγκροτούνται οι παράνομες οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΟΚΝΕ. Και στο Ηράκλειο, όπως και σε όλη την Ελλάδα, οι οργανώσεις του ΚΚΕ αποτέλεσαν το νου, την ψυχή και τον κύριο αιμοδότη του αντιστασιακού αγώνα».

Δεύτερος σταθμός ήταν η πλατεία 11ης Οκτωβρίου, που πήρε το όνομά της από την ημέρα απελευθέρωσης της πόλης από τον ΕΛΑΣ το 1944. «Την Τετάρτη 11 Οκτώβρη 1944 στις 2:15 μ.μ., ο λαός υποδέχτηκε με πανηγυρισμούς τα τμήματα των ανταρτών που τρία χρόνια με το όπλο στο χέρι στον Ψηλορείτη και τα Λασηθιώτικα Βουνά κρατούσαν ψηλά την τιμή και το φρόνημα του κρητικού λαού».

Η συζήτηση επικεντρώθηκε στην δράση των τοπικών αγωνιστών, την οργάνωση του αγώνα τους, τις βασικές μάχες που έδωσαν αλλά και το βρώμικο ρόλο διάφορων οργανώσεων, των Ταγμάτων Ασφαλείας και των Μπαντουβάδων.

Τελευταίος σταθμός ήταν η πλατεία Ατσαλένιου, όπου και έγινε κατάθεση λουλουδιών στο μνημείο των ανταρτών που δολοφόνησαν το 1947 οι παρακρατικές οργανώσεις της περιοχής. Εκεί τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ υποδέχτηκαν την Ιωάννα Ποδιά, κόρη του θρυλικού Καπετάνιου του ΔΣΕ, Γιάννη Ποδιά, όπου σε κλίμα συγκίνησης εξιστόρησε τα γεγονότα μέσα από τα δικά της μάτια.

Στην συνέχεια παρουσιάστηκε εργασία μαθητή για τον λαϊκό ήρωα Ναπολέοντα Σουκατζίδη. Η συζήτηση έκλεισε με τα βασικά συμπεράσματα που αντλούμε για τη δράση μας σήμερα: «Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι γκρεμίζουν ότι άφησε όρθιο η ειρήνη τους. Οι εξελίξεις καθιστούν πιο επίκαιρο από ποτέ το ιστορικό δίδαγμα από την πάλη της δεκαετίας του 1940, ότι μόνο ο λαός μπορεί να σώσει το λαό, όταν βαδίσει αποφασιστικά με το ΚΚΕ στον δρόμο της ανατροπής, για να πάρει ο ίδιος στα χέρια του την εξουσία».

Εκδήλωση τιμής στους νεκρούς της επιχείρησης κατάληψης του γερμανικού πλοίου «Μαρία Αντουανέτα» από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ και του ΕΛΑΝ το Σεπτέμβρη του 1944 πραγματοποίησε στις Φρίκες, η ΚΟΒ Ιθάκης της ΤΕ Κεφαλονιάς – Ιθάκης του ΚΚΕ και το παράρτημα της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ στα δύο νησιά.

Πραγματοποιήθηκε κατάθεση στεφάνων στην πλάκα που είναι τοποθετημένη στην περιοχή προς τιμήν των νεκρών των γεγονότων, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε στους συγκεντρωμένους, ο Νώντας Μαυροκέφαλος, μέλος της ΤΕ Κεφαλονιάς – Ιθάκης.

Ο ομιλητής, αναφέρθηκε στην κατάληψη του πλοίου από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ και του ΕΛΑΝ πριν από 81 χρόνια, στάθηκε στα γεγονότα πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά τη διάρκειά του με την τριπλή κατοχή στην Ελλάδα. Μίλησε για τη στάση των αστικών δυνάμεων, αλλά και στην πρωτοπόρα δράση του ΚΚΕ που με όσες δυνάμεις είχε πρωτοστάτησε στην Εθνική Αντίσταση με τη συγκρότηση του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, της Εργατικής Αλληλεγγύης, της ΟΠΛΑ και όλων των λαογέννητων θεσμών στην Ελεύθερη Ελλάδα.

Στάθηκε στο πως ο λαός μεγαλούργησε με «ψυχή» το ΚΚΕ και στα γεγονότα κατά τη διάρκεια του Β’ ΠΠ αλλά και με την απελευθέρωση της χώρας, στη αναπόφευκτη σύγκρουση ανάμεσα στις αστικές δυνάμεις και το λαό για να επιβληθεί η αστική εξουσία, την εποποιία του ΔΣΕ, αλλά και στα συμπεράσματα που έχει βγάλει το Κόμμα για όλη αυτή την περίοδο, αναφερόμενος και στο σήμερα και κατάληξε:

«Μόνο ο λαός και η νεολαία μπορούν να τα επιβάλλουν με την οργανωμένη πάλη τους και το ΚΚΕ στην πρώτη γραμμή αυτής της πάλης.

Στην πρώτη γραμμή αυτού του αγώνα φωτίζουμε τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο από τη φρίκη των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της ειρήνης με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών: Τη σύγκρουση με την εξουσία του κεφαλαίου, την ήττα και τελικά την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος που γεννάει πολέμους, εκμετάλλευση και ανταγωνισμούς».

Μέσα σε κλίμα συγκίνησης αλλά και αγωνιστικής αισιοδοξίας, ολοκληρώθηκαν σήμερα Κυριακή 26 Οκτώβρη οι εκδηλώσεις τιμής και μνήμης για τον Θύμιο Καψή (Ανάποδο) και το Ανεξάρτητο Τάγμα Εύβοιας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, που διοργάνωσαν οι Οργανώσεις Εύβοιας του ΚΚΕ και της ΚΝΕ και το παράρτημα Εύβοιας της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ.

Οι φετινές εκδηλώσεις ξεκίνησαν το απόγευμα της Παρασκευής, με την εκπλήρωση ενός ιστορικού χρέους και την τοποθέτηση μαρμάρινης πλάκας στο σημείο που δολοφονήθηκε ο Θύμιος Καψής (Ανάποδος) και συνεχίστηκαν την Κυριακή με εκδήλωση στο μνημείο του Ανάποδου στο “Δερβένι”, στο δρόμο Χαλκίδας – Προκοπίου και πολιτική συγκέντρωση στο Προκόπι.

Στις εκδηλώσεις της Κυριακής συμμετείχε ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής Εύβοιας.

Τα μέλη και τους φίλους του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, τους φίλους και τους απογόνους μαχητών της ΕΑΜικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, που βρέθηκαν και τη φετινή χρονιά στο “Δερβένι” για να τιμήσουν τους αλύγιστους της ταξικής πάλης και να πάρουν δύναμη από το αγωνιστικό τους παράδειγμα και την θυσία τους για το δίκιο του λαού, καλωσόρισε ο Μπάμπης Τσιβίκας, μέλος της ΤΕ Εύβοιας του ΚΚΕ.

«Τιμάμε τους αγωνιστές που γέννησε το ΚΚΕ και έδωσαν τη ζωή τους στον αγώνα. Τιμάμε ιδιαίτερα τον Θύμιο Καψή – “Ανάποδο” και τον Γιώργη Βλαχούτσικο – “Ευβοιώτη” και μαζί τους τους εκατοντάδες επώνυμους και ανώνυμους αγωνιστές του ανεξάρτητου τάγματος Εύβοιας του ΔΣΕ, της Εθνικής Αντίστασης, αλλά και εκείνους που έδωσαν τη μάχη στα κατοπινά χρόνια στις εξορίες, στις φυλακές», ανέφερε ο Μπάμπης Τσιβίκας.Τόνισε επίσης ότι μέσα από αυτές τις εκδηλώσεις «εκφράζεται η αποφασιστικότητα μας, η αταλάντευτη στάση μας ότι ο αγώνας συνεχίζεται και σήμερα, για όλα τα προβλήματα που απασχολούν την εργατική τάξη, απέναντι στην κυβέρνηση, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που θεριεύει σήμερα. Οι εκδηλώσεις αυτές βάζουν το λιθαράκι τους, παραδειγματίζουν τη νέα γενιά, συμβάλλουν να διαπαιδαγωγούνται και να έρχονται σε επαφή με τα ιδανικά μας την ιστορία του Κόμματος και των αγώνων του οι νέες γενιές», ενώ αναφερόμενος στην αποστολή του τμήματος ανταρτών που στα τέλη του 1947 πέρασαν από την Στερεά Ελλάδα στην Εύβοια και συγκρότησαν το ανεξάρτητο τάγμα του ΔΣΕ, σημείωσε:

“Ο «Ανάποδος» και οι σύντροφοι του είχαν επίγνωση των δυσκολιών που θα αντιμετώπιζαν ερχόμενοι στην Εύβοια, είχαν απόλυτη συναίσθηση των κινδύνων που θα συναντούσαν εδώ εγκλωβισμένοι σε ένα νησί. Η επιλογή τους όμως παρέμεινε ακλόνητη. Ο αρνητικός συσχετισμός δύναμης δεν στάθηκε ικανός να τους οδηγήσει σε συνθηκολόγηση. Η θυσία τους δείχνει την ακλόνητη αταλάντευτη πίστη τους στα υψηλά ιδανικά στις αρχές και τις αξίες του ΚΚΕ, στην πίστη ότι το δίκιο είναι με το μέρος τους, είναι με το λαό. Η στάση τους επιβεβαιώνει για μία φορά ακόμα πως ο αγώνας για μία κοινωνία δίκαιη, ελεύθερη, σύγχρονη που έχει στο επίκεντρο της τον άνθρωπο και τις ανάγκες του είναι που γεννά αξίες, αντοχή, πείσμα. Καλλιεργεί την αφοβία, την τόλμη απέναντι στον εχθρό, όσο ισχυρός και αν φαίνεται. Σφυρηλατεί επαναστάτες ικανούς να δράσουν σε κάθε εποχή, είτε σε στιγμές που “όλα κρίνονται”, είτε σε άλλες που όλα μοιάζουν ακίνητα, αλλά δεν είναι»

Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων από τον Γιώργο Μαρίνο εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ, τον Κωνσταντίνο Κούκη, γραμματέα του ΣΠ Αν Στερεάς και Εύβοιας της ΚΝΕ, την Γεωργία Κωνσταντινίδη, πρόεδρο του παραρτήματος Εύβοιας της ΠΕΑΕΑ -ΔΣΕ, καθώς και από απογόνους μαχητών (όπως εκ μέρους των οικογενειών Χατζηνικολή, Αγγελόπουλου και Βλαχούτσικου)

.

Στη συνέχεια ακολούθησε πολιτική συγκέντρωση στο Προκόπι, με ομιλητή τον Βασίλη Παπασωτηρίου, μέλος της ΕΠ Αν Στερεάς και Εύβοιας του ΚΚΕ, ο οποίος, τόνισε μεταξύ άλλων:«Σε λίγο καιρό θα οδεύουμε στα 80 χρόνια από την ίδρυση του τιμημένου Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, και είμαστε σήμερα εδώ, πιστοί στο ραντεβού μας, για να τιμήσουμε, αλλά κυρίως για να δηλώσουμε ξανά και ξανά, την αποφασιστικότητα μας, πως το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας θα είναι μπροστά, οργανωτής, καθοδηγητής, ψυχή, των αγώνων του λαού μας.Ο Θύμιος Καψής – Ανάποδος, ο Γιώργης Βλαχούτσικος – Ευβοιώτης, όλοι οι σύντροφοι και αγωνιστές του Ανεξάρτητου Τάγματος του ΔΣΕ στην Εύβοια, οι αγωνιστές της εθνικής αντίστασης και του ΕΛΑΣ, αποτελούν για μας, φάρο, πυξίδα, πρότυπο επαναστατικής δράσης, που κάτω από συνθήκες αρνητικού συσχετισμού δυνάμεων, δεν δείλιασαν – δεν κιότεψαν, απεναντίας πάλεψαν σαν το θηρίο, με ότι δυνάμεις είχαν αλλά κυρίως με πίστη στο σκοπό, για την μεγάλη υπόθεση της εργατικής τάξης”.

Τόνισε ότι η αγωνιστική αυτή παρακαταθήκη είναι ιδιαίτερα πολύτιμη στις σημερινές συνθήκες όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και πολέμων και τη στροφή στην πολεμική οικονομία, ενώ έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ και τη συζήτηση για το πώς θα “γίνουμε πιο ικανοί ως κόμμα, ως κίνημα, να διεξάγουμε τον αγώνα για να φτάσει ως το τέλος. Έως την ανατροπή αυτής της εξουσίας που ευθύνεται για τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, να φτάσει έως την επαναστατική κατάκτηση της εργατικής εξουσίας και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού – κομμουνισμού».

Και καταλήγοντας επισήμανε: «Αυτή θα είναι η πραγματική ολοκλήρωση της παρακαταθήκης που μας άφησαν οι αγωνιστές που τιμούμε σήμερα εδώ. Αυτή θα είναι η καλύτερη ανταπόκριση στο καθήκον της περιόδου και στο χρέος προς τις επόμενες γενιές».