Category Archive

Ιστορικό περίπατο οργάνωσε το πρωί της Κυριακής το Παράρτημα Περιστερίου της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, με σταθμούς σχετικούς με την ιστορία της πόλης, και ιδιαίτερα με τους αγώνες του λαού της μέσα από το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ. Ο περίπατος κατέληξε στο Μουσείο της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης όπου για μια ακόμα φορά καταδικάστηκε η απαράδεκτη ενέργεια της Διοίκηση του Δήμου να τοποθετήσει περίπτερο μπροστά από το κτίριο που στεγάζει το Μουσείο, σε μια προσπάθεια να υποβαθμίσει τη λειτουργία του.

Αφετηρία της μικρής ιστορικής αναδρομής στάθηκε η πλατεία Εθνικής Αντίστασης. Εκεί οι συγκεντρωμένοι έμαθαν, μεταξύ άλλων, για τους δυο μεγάλους εργασιακού χώρους που υπήρχαν στο Περιστέρι, το εργοστάσιο κλωστουφαντουργιας του «Λαναρά» και το ανθρακωρυχειο στο «Κάρβουνο», που αριθμούσαν περισσότερους από 3.000 εργάτες και εργάτριες και έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην Αντίσταση. Είναι ενδεικτικό ότι ο 4ος λόχος του ΕΛΑΣ Περιστερίου αποτελούνταν από εργάτες του «Κάρβουνου».

Η επόμενη στάση του περιπάτου έγινε στο σημείο που έχει τοποθετηθεί πλάκα προς τιμήν της ΕΠΟΝίτισσας Άννας Παρλιάρου. Η Άννα Παρλιάρου συνελήφθη τον Μάη του 1944, σε ηλικία 16 ετών, βασανίστηκε φριχτά από τους ταγματασφαλιτες και στις 6 Ιούλη του ίδιου έτους μεταφέρθηκε στο μπλόκο του Περιστερίου με σκοπό να καταδώσει συναγωνιστές της. «Αδέλφια κουράγιο! Δεν δείχνω κανέναν!», ήταν η απάντησή της.

Επόμενος σταθμός, το μνημείο για τη μάχη της Παλιάς Αγοράς, στις 28 Ιούνη 1944, όπου σκοτώθηκε ο Γιάννης Τζιλβές (Παναγιώτης), επικεφαλής της ομάδας του ΕΛΑΣ, τραυματίστηκε, πιάστηκε και εκτελέστηκε επί τόπου ο Βασίλης Αλαγιάννης. Στο σημείο αυτό έγινε αναφορά και τον Ευγένη Χαραλαμπίδη, αγωνιστή που αναδείχθηκε τον Οκτώβρη του 1944 σε λαϊκό Δήμαρχο της πόλης, συνελήφθη το 1945 και εκτελέστηκε στο Λαζαρέτο της Κέρκυρας το 1948. Μάλιστα, παρά τη μεγάλη συμβολή του στην Αντίσταση, δεν υπάρχει καμιά αναφορά στο πρόσωπο του, μέσα από κάποιο μνημείο ή ονοματοδοσία δρόμου, σε ολόκληρο το Περιστέρι.

Τέλος, η συζήτηση συνεχίστηκε στο Μουσείο, όπου εργαζόμενοι και νεολαία μπόρεσαν όχι μόνο να περιηγηθούν στον χώρο αλλά και να καταθέσουν προτάσεις και σκέψεις για τις επόμενες σχετικές πρωτοβουλίες. Στην κατεύθυνση αυτή, το Παράρτημα διαβεβαίωσε πως δραστηριότητες όπως οι ιστορικοί περίπατοι θα συνεχιστούν και θα εμπλουτιστούν και με άλλες πρωτοβουλίες για την ανάδειξη της ιστορίας και των αγώνων του λαού του Περιστερίου.

Την Κυριακή 18 Φλεβάρη 2024, το Παράρτημα της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ στην Καβάλα πραγματοποίησε τη Γενική του Συνέλευση και την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του για φέτος που ήταν αφιερωμένες στη συμπλήρωση των 90 χρόνων από τις δημοτικές εκλογές του 1934, οπότε και εκλέχθηκε για πρώτη φορά «κόκκινη δημαρχία» στην πόλη.

Όπως υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση του Παραρτήματος, «οι δημοτικές εκλογές του 1934 υπήρξαν οι πιο πολωμένες στη μεσοπολεμική ιστορία της πόλης. Τα δύο μεγάλα αστικά κόμματα των Φιλελευθέρων και των Λαϊκών, όντας αντιμέτωπα με το ενδεχόμενο εκλογής κομμουνιστή δημάρχου στην Καβάλα, αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν ένας θρίαμβος για το Κομμουνιστικό Κόμμα, το οποίο έλαβε πάνω από το 50% των ψήφων, με δήμαρχο τον κομμουνιστή Μήτσο Παρτσαλίδη, ο οποίος γεννήθηκε στην Τραπεζούντα το 1903 και πέθανε στην Αθήνα στις 22 Ιουνίου το 1980.

Η πρώτη συνεδρίαση του ”κόκκινου” Δημοτικού Συμβουλίου πραγματοποιήθηκε ανοικτών των θυρών, με τους εργάτες να κατακλύζουν κυριολεκτικά την αίθουσα. Πρώτο θέμα στην ατζέντα της κομμουνιστικής αρχής: Η έγκριση χορήγησης επιδόματος στους ανέργους ύψους 200.000 δραχμών. Τελικά -και υπό την πίεση των εργαζομένων που παρευρίσκονταν στην αίθουσα- οι σύμβουλοι της “μειοψηφίας” αναγκάστηκαν να συμφωνήσουν στη χορήγηση τουλάχιστον του ποσού των 150.000 δραχμών.

Η κατάκτηση αυτή υπέρ των εργαζομένων δεν ήταν η μόνη που πέτυχε η ”κόκκινη” δημαρχία. Ανάμεσα στα μέτρα που ελήφθησαν ήταν: Δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (που ως τότε χορηγούνταν επί πληρωμή), αγορά φαρμάκων με έξοδα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για τους μη έχοντες, άμεση καταγραφή των απόρων της πόλης ώστε να τους δοθεί ειδικό επίδομα κ.ά.

Δύο μόλις μήνες μετά τις δημοτικές εκλογές, ο δήμαρχος και το σύνολο της “πλειοψηφούσας” παράταξης βρέθηκαν ενώπιον της δικαιοσύνης διωκόμενοι βάσει του Ιδιωνύμου! Ως μάρτυρες κατηγορίας στη δίκη κλήθηκαν αξιωματικοί της Χωροφυλακής και του Στρατού.

Αξίζει να σημειωθεί πως τέσσερις από τους ”κόκκινους” δημοτικούς συμβούλους, που καταδικάστηκαν με το Ιδιώνυμο τον Απρίλη του 1934, παραδόθηκαν από τις ελληνικές αρχές στις φασιστικές δυνάμεις Κατοχής (Δημοσθένης Μακέδος, Γιάννης Ευθυμιάδης, Νικόλαος Νεγρεπόντης και ο Μπαρμπαλέξης). Τον Μάη του 1944 βρέθηκαν ανάμεσα στους 200 αγωνιστές οι οποίοι εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς στην Καισαριανή».

Τέλος, τονίζεται: «Η κόκκινη δημαρχία ήταν αποτέλεσμα της δράσης του ταξικού εργατικού κινήματος, κυρίως των καπνεργατών, και της αύξησης της επιρροής του ΚΚΕ. Συμπεράσματα από την περίοδο αυτή μπορούμε να αντλήσουμε και για το σήμερα. “Αδιέξοδα” δεν υπάρχουν – Με το ΚΚΕ στον αγώνα, μπορούμε να νικήσουμε».

Το Παράρτημα Κορωπίου-Μαρκοπούλου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και η Κομματική Οργάνωση Δήμου Μαρκοπούλου-Μεσογαίας του ΚΚΕ, σε κοινή ανακοίνωσή τους καταγγέλλουν την κλοπή του Μνημείου Εθνικής Αντίστασης στο Μαρκόπουλο.

Όπως τονίζουν: «Ενημερώσαμε τον δήμαρχο Μαρκοπούλου κ. Αλλαγιάννη και ζητήσαμε να γίνουν άμεσα οι απαραίτητες ενέργειες για την αποκατάσταση του Μνημείου το συντομότερο δυνατό. Η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, που με δωρεά της είχε συμβάλει στη δημιουργία του Μνημείου μετά από πολλά χρόνια αγώνων, δηλώνει αποφασισμένη να κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να αποκατασταθεί το Μνημείο στη θέση του».

Η Κομματική Οργάνωση ΚΚΕ στο Δήμο Μαρκοπούλου και το Παράρτημα Κορωπίου-Μαρκοπούλου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, σύμφωνα με την ανακοίνωσή τους, ξεκαθαρίζουν ότι «τέτοιες ενέργειες, απ’ όπου και αν προέρχονται, δε μας πτοούν. Αντίθετα μας ατσαλώνουν και δυναμώνουν την αποφασιστικότητα και μαχητικότητά μας στην καθημερινή δράση για τη συμμετοχή του λαού στους ταξικούς αγώνες και τη συμπόρευσή του με το ΚΚΕ για μια κοινωνία χωρίς φτώχεια, πολέμους, εκμετάλλευση».

Στην Αιανή Κοζάνης, η Κομματική Οργάνωση του ΚΚΕ διοργάνωσε το Σάββατο 27 Γενάρη 2024 εκδήλωση για τη συμπλήρωση 80 χρόνων από τις 25/1/1944, ημέρα που οι Γερμανοί κατακτητές σκότωσαν τον ΕΛΑΣίτη κομμουνιστή Γιάννη Γιαννάκη και τη μέρα όπου αποφεύχθηκε η μαζική εκτέλεση των Αιανιωτών στο προαύλιο της εκκλησίας του Αγ. Γεωργίου Αιανής.

Μεγάλη ήταν η συμβολή των απογόνων αγωνιστών, του Χαρισίου Γρηγορίου Στάμου και του Μιχάλη Μανδραβέλη, οι οποίοι όχι μόνο κατέγραψαν τα γεγονότα της περιόδου και όσων αγωνίστηκαν μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ και του ΔΣΕ, αλλά ανέδειξαν την απλόχερη κάθε είδους βοήθεια της πλειοψηφίας του λαού της περιοχής.

Στο γεγονός αναφέρθηκε ο Γιάννης Μητσιάκος, μέλος της ΤΕ Κοζάνης του ΚΚΕ. Τόνισε ότι η ύπαρξη ισχυρής ΚΟ Αιανής τότε, είχε ως αποτέλεσμα τη συμμετοχή πολλών Αιανιωτών στο ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, στην ΕΠΟΝ και τον ΔΣΕ μετέπειτα. Ανέδειξε επίσης την ανάγκη συνέχισης της ιστορικής καταγραφής – διάσωσης στοιχείων για την περίοδο 1940-1949, για να μαθαίνει η νέα γενιά την ένδοξη δράση των παππούδων τους για τη λευτεριά αλλά και να εμποδιστεί η παραχάραξη της ιστορίας.

Την κεντρική ομιλία έκανε ο Θανάσης Χαστάς, μέλος το Γραφείου Περιοχής Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ, ο οποίος αναφέρθηκε στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στις συνθήκες της τριπλής κατοχής στην Ελλάδα όπου το ΚΚΕ, βαριά χτυπημένο από τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου, κατέβαλε ηρωικές προσπάθειες να ανασυγκροτηθεί και να αντιμετωπίσει τη νέα κατάσταση. Στην ανασυγκρότηση του ΚΚΕ συνέβαλαν σημαντικά οι κομμουνιστές και οι κομουνίστριες που απέδρασαν από τους τόπους εξορίας. Ταυτόχρονα, ανέλαβαν πολλές πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση απελευθερωτικών οργανώσεων του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ του ΕΛΑΝ, της ΟΠΛΑ, της Εθνικής Αλληλεγγύης, καθώς και των αγωνιστών του Δημοκρατικού Στρατού, που έσωσε την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα από την πείνα, απελευθέρωσε μεγάλες περιοχές της χώρας από την Κατοχή και απέδειξε ότι όταν ο λαός θέλει, μπορεί.

Ο ομιλητής αναφέρθηκε στο συμπέρασμα που βγαίνει από την πείρα του απελευθερωτικού αγώνα, του ηρωικού Δεκέμβρη ’44 και της τρίχρονης εποποιίας του ΔΣΕ, ότι ο λαός μπορεί, όταν συνειδητοποιήσει τη δύναμή του και αποφασίσει να πάρει την τύχη του στα χέρια του, να φέρει τα πάνω κάτω, ότι μόνο ο λαός μπορεί να σώσει το λαό, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, με γραμμή αντεπίθεσης και πάλης για την ανατροπή της αστικής και την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας.

Στη συνέχεια, ο Κώστας Νικολαΐδης, γραμματέας του ΔΣ του Παραρτήματος Κοζάνης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, αναφέρθηκε στο σκοπό αλλά και τη δράση του Παραρτήματος Κοζάνης, καθώς και στα μνημεία της περιοχής. Ανέδειξε δε την ανάγκη για περαιτέρω μαζικοποίηση του Παραρτήματος με απογόνους και φίλους από την Αιανή.

Το «παρών» έδωσε ο πρόεδρος της κοινότητας Στέργιος Βαβλιάρας, απόγονος αγωνιστή του ΕΑΜ και αντιπροσωπεία του Συλλόγου Γυναικών Αιανής με επικεφαλής την Πρόεδρο Γιώτα Φούτσιου. Επίσης, εκτός από μέλη, οπαδούς και φίλους του ΚΚΕ, παρευρέθηκαν και απόγονοι των αγωνιστών της περιόδου 1940-49.

Μια σεμνή τελετή τιμής και μνήμης διοργάνωσε το Παράρτημα Χανίων της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ στα Μεσκλά Κυδωνίας, την Κυριακή 21 Γενάρη 2024.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με αφορμή την επέτειο από την εξόντωση τον Γενάρη του 1944 του χιτλεροφασιστικού τάγματος του Σούμπερτ που ήταν υπεύθυνο για το ολοκαύτωμα δεκάδων χωριών στο νησί την περίοδο της Κατοχής.

Κατατέθηκε στεφάνι στο μνημείο που έχει στηθεί με ευθύνη του Παραρτήματος Χανίων της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ για την εξόντωση της ναζιστικής συμμορίας του Σούμπερτ από αντάρτες του μόνιμου και εφεδρικού ΕΛΑΣ.

Το Παράρτημα αναφέρει ότι «η ιστορία της δολοφονικής ναζιστικής συμμορίας του Σούμπερτ δείχνει ότι ποτέ στη χώρα δεν υπήρχε η λεγόμενη εθνική ομοψυχία. Το Τάγμα του Σούμπερτ αποτελούνταν από Έλληνες και οι μαρτυρίες των κατοίκων των χωριών που κατέκαψε λένε ότι οι δωσίλογοι ήταν χειρότεροι από τους Γερμανούς. Βίαζαν, σκότωναν αδιακρίτως αμάχους, υπέβαλλαν τους κατοίκους σε φριχτά βασανιστήρια ως αντίποινα της μεγαλειώδους αντίστασης που βρήκαν τα χιτλερικά στρατεύματα από τον κρητικό λαό. Την ίδια στιγμή μια άλλη μεγάλη μερίδα της αστικής τάξης είχε εγκαταλείψει μαζί με τον βασιλιά τη χώρα για την Αίγυπτο περιμένοντας το τέλος του πολέμου για να παίξει ρόλο στις μεταπολεμικές εξελίξεις. Στην αντίπερα όχθη βρίσκονταν οι αντάρτες του ΕΛΑΣ, που έγραψαν λαμπρές σελίδες ιστορίας αντιμετωπίζοντας με το όπλο στο χέρι τους κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους».