Πτυχές της δράσης των αγωνιστών της περιόδου του Μεσοπολέμου, μιας περιόδου που έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τη σημερινή εποχή «φωτίστηκαν» κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης της ΤΕ Πιερίας του ΚΚΕ στην Κατερίνη προς τιμήν των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή, μεταξύ των οποίων και ο Διαμαντής Καραβοκυρός που υπήρξε γραμματέας της Περιφερειακής Οργάνωσης Κατερίνης του ΚΚΕ τη δεκαετία του 1930.
Παράλληλα αναδείχτηκε ότι όταν κάποιος αγωνίζεται για ανώτερα ιδανικά, όπως ο Σοσιαλισμός – Κομμουνισμός, που απελευθερώνει τον άνθρωπο και πάει την κοινωνία μπροστά, τότε καμία θυσία δεν είναι χαμένη.
Στην ομιλία του, ο Βασίλης Τομπουλίδης, μέλος του Γραφείου Περιοχής Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ, ανάμεσα στα άλλα, τόνισε πως «τα φωτογραφικά ντοκουμέντα των 200 της Καισαριανής αποτύπωσαν απαράμιλλα τους δύο κόσμους που βρίσκονταν και τότε σε ανειρήνευτη σύγκρουση μεταξύ τους.
Στη μία μεριά των φωτογραφιών ο αγωνιστής λαός, που πάλευε για τη λευτεριά του από τον κατακτητή και τα καπιταλιστικά δεσμά, ο λαός που υπέφερε από το αστικό κράτος και πριν και κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Και στην άλλη μεριά των φωτογραφιών ήταν οι εκτελεστές των “200”, οι ναζί κατακτητές, το ελληνικό αστικό κράτος που παρέδωσε στους ναζί τους φυλακισμένους κομμουνιστές, εκ των οποίων ορισμένοι ήταν φυλακή ακόμα και πριν την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά.
Αποδείχτηκε για ακόμα μια φορά πως η περιβόητη “εθνική ενότητα” δεν μπορεί να υπάρχει σε μια ταξική κοινωνία. Ότι πατριωτισμός είναι το δίκιο του λαού!
Σε κάθε φάση της Ιστορίας του ΚΚΕ ήταν ξεκάθαρη η εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη και τον λαό, στη δύναμη της ταξικής πάλης ότι αυτή κινεί τον τροχό της ιστορίας και της κοινωνίας προς τα εμπρός, στον αγώνα για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση της νέας δίκαιης και ανθρώπινης κοινωνίας, του Σοσιαλισμού – Κομμουνισμού.
Καθόλου τυχαία, λοιπόν, η διαταγή της εκτέλεσης της 1ης Μάη του 1944 αφορούσε τους κομμουνιστές. Αυτό το γνώριζε και το γνωρίζει καλά και πάντα και ο αντίπαλος. Γιατί και όλος αυτός ο παραλογισμός και η μικροψυχία που παρακολουθούμε όλο αυτό το διάστημα; Αυτή η άρνησή τους να παραδεχτούν την πραγματικότητα, που έτσι κι αλλιώς δεν κρύβεται, αφού εκτέθηκε μπροστά στα μάτια όλων;
Ξέρουν ότι αυτοί οι δύο κόσμοι που υπήρχαν και συγκρούονταν τότε, υπάρχουν και συγκρούονται και σήμερα. Γι’ αυτό προσπαθούν να φέρουν τους “200” στα μέτρα της σημερινής προπαγάνδας του συστήματος, που έχει σαν ακρογωνιαίο λίθο της το ονομαζόμενο εθνικό συμφέρον! Έτσι βαφτίζουν αυτοί το συμφέρον των εφοπλιστών, των βιομηχάνων, των τραπεζών, των μονοπωλιακών ομίλων στον Τουρισμό, στις Κατασκευές κ.ά. Με μια λέξη των λίγων του πλούτου, των εκμεταλλευτών του μόχθου του λαού».
Τόνισε ακόμα ότι σήμερα «η σύγκρουση ΗΠΑ – Κίνας για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία πυροδοτεί διαρκώς νέα πολεμικά μέτωπα σε όλον τον πλανήτη και τείνει να τα ενοποιεί, κάνοντας έναν Γ’ Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό Πόλεμο να φαντάζει πιο πιθανός από ποτέ. Αυτή η τάση δεν αναιρείται από μια εύθραυστη εκεχειρία στο ένα ή το άλλο μέτωπο, όπως αυτή για την οποία ακούμε εδώ και βδομάδες, σχετικά με το Ιράν και τον Λίβανο, ή και τις τελευταίες μέρες για την Ουκρανία, ενώ οι συγκρούσεις συνεχίζονται. Άλλωστε, έχουμε δει αρκετές τέτοιες μέχρι τώρα, αλλά μετά από λίγο, πάλι βγαίνουν τα μαχαίρια από τα θηκάρια, αφού δεν λύνεται, αντιθέτως οξύνεται, το βαθύτερο ζήτημα: Δηλαδή, οι ανταγωνισμοί των αστικών τάξεων για τα κέρδη.
Και βέβαια η χώρα μας είναι μπλεγμένη σε αυτά τα πολεμικά μέτωπα, με πάρα πολλούς τρόπους, με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ, υπηρετώντας έτσι, τα ταξικά συμφέροντα της άρχουσας τάξης και των ιμπεριαλιστών συμμάχων της.
Σε αυτή την εμπλοκή έχει και τη στήριξη ή την ανοχή όλων των υπολοίπων κομμάτων του συστήματος, του ευρωατλαντισμού, όσων είναι στη Βουλή και όσων δημιουργούνται αυτή την περίοδο, που πάλι τα ίδια συμφέροντα υπηρετούν.
Η καλύτερη τιμή στους 200 της Καισαριανής, τους Ακροναυπλιώτες εξόριστους και φυλακισμένους, τους εκτελεσμένους του Γεντί Κουλέ, τους μαχητές και τις μαχήτριες του ΔΣΕ, τους απεργούς του Μάη του ’36 και όλους όσοι έδωσαν τη ζωή τους στον αγώνα, σε όλους και όλες που αγωνίστηκαν για μια καλύτερη ζωή, για να είναι ο λαός νοικοκύρης στον τόπο του, για την απελευθέρωση από τα δεσμά της εκμετάλλευσης, είναι να φτάσουμε τον αγώνα μέχρι τέλους.
Γι’ αυτό παλεύουμε για να δυναμώσει η ανασύνταξη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και η προώθηση της κοινωνικής συμμαχίας. Για να ανοίξει ο δρόμος για τη συγκρότηση ενός πανελλαδικά συντονισμένου ενιαίου κινήματος που θα εκφράζεται στις κοινές θέσεις και στόχους διεκδίκησης για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων, αντρών και γυναικών, των παιδιών τους, κόντρα στη γραμμή του συμβιβασμού και της ενσωμάτωσης του κινήματος».
Ο Β. Τομπουλίδης ανέφερε ακόμα ότι «οι δύο κόσμοι υπάρχουν και σήμερα και το χάσμα που τους χωρίζει γίνεται όλο και μεγαλύτερο. Αυτοί οι δύο κόσμοι αναδεικνύονται και στα σκάνδαλα για τα οποία είναι υπόλογη η κυβέρνηση Μητσοτάκη, όπως αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ. Τα σκάνδαλα όμως δεν εξαντλούνται εκεί. Σκάνδαλο είναι και η πολιτική της κυβέρνησης στην Υγεία, στην Παιδεία, στην Πολιτική Προστασία. Σε κάθε τομέα όπου θυσιάζονται οι λαϊκές ανάγκες για τα επιχειρηματικά κέρδη.
Αυτές οι πολιτικές επιλογές στο σύνολό τους πρέπει να ηττηθούν… Αυτό όμως σημαίνει, πρακτικά, ότι πρέπει να μη δοθεί άλλη ευκαιρία στην κυβέρνηση Μητσοτάκη να αλωνίζει, δεν πρέπει να του δοθεί καμία νέα πίστωση χρόνου, για την “Ελλάδα του 2030” που λέει όπου βρεθεί κι όπου σταθεί, γιατί θα πάει την πλειοψηφία του λαού μας πολλά χρόνια πίσω.
Ταυτόχρονα, σημαίνει όμως ότι πρέπει να ηττηθούν και τα υπόλοιπα κόμματα που υπηρετούν τα βάθρα αυτής της πολιτικής, που ορκίζονται στον ίδιο, τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, στις ίδιες διεθνείς συμμαχίες του κεφαλαίου, που αποδέχονται όλες τις δεσμεύσεις που απορρέουν από αυτά.
Γι’ αυτό και δεν κομίζουν τίποτα το “νέο”, κόμματα σαν αυτό του κ. Τσίπρα, ο οποίος έγινε πρωθυπουργός εμπορευόμενος τις ελπίδες ενός λαού, και τελικά του φόρτωσε ένα τρίτο βάρβαρο μνημόνιο, ξέπλυνε και υπηρέτησε τις συμμαχίες με τον Τραμπ και τον Νετανιάχου, έσπειρε την απογοήτευση και έφερε τον Μητσοτάκη “καβάλα στ’ άλογο”.
Για να μπορέσουν όλες οι δυνατότητες της εποχής μας να αξιοποιηθούν προς όφελος του λαού, πρέπει να βγει από τη μέση η “πηγή του κακού”, η καπιταλιστική ιδιοκτησία και εξουσία. Αυτή είναι η μήτρα της αδικίας, της εκμετάλλευσης, του πολέμου. Αυτή καθηλώνει τις αφάνταστες δυνατότητες που δημιουργούν καθημερινά οι εργαζόμενοι.
Απαίτηση των καιρών σήμερα είναι η κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, στη βιομηχανία, στα λιμάνια, στα εργοστάσια, στις μεταφορές – ώστε να υπηρετούνται οι ανάγκες της κοινωνίας και όχι τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών. Για να περάσει ο πλούτος στα χέρια αυτών που πραγματικά τον δημιουργούν. Με κεντρικό, επιστημονικό σχεδιασμό της οικονομίας, ώστε να αξιοποιούνται όλες οι παραγωγικές δυνατότητες της χώρας με γνώμονα τη βελτίωση της ζωής του λαού.
Μόνο έτσι μπορούν να αντιμετωπιστούν οριστικά η ενεργειακή φτώχεια, η ανεργία και η ανασφάλεια, εξασφαλίζοντας σταθερή εργασία για όλους και όλες. Με την εξουσία να περνά στα χέρια της εργατικής τάξης και του λαού.
Μια εξουσία που θα στηρίζεται πρώτα από όλα στις συνελεύσεις στους χώρους εργασίας, εκεί που οι εργαζόμενοι θα εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους, εκεί που οι αντιπρόσωποι αυτοί θα λογοδοτούν, δεν θα είναι αποσπασμένοι από τον λαό με ξεχωριστά προνόμια, θα ελέγχονται και θα ανακαλούνται από τους εργαζόμενους.
Σε μια τέτοια κοινωνία ο εργαζόμενος άνθρωπος βρίσκεται στο επίκεντρο. Δεν παρακολουθεί από τον καναπέ, ούτε ψηφίζει μόνο κάθε 4 χρόνια ποιος θα καθίσει στον σβέρκο του. Συμμετέχει ενεργά και δραστήρια στην οικοδόμηση της λαϊκής ευημερίας, στην οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας που θα βάλει οριστικά τέλος στην εκμετάλλευση και την κυριαρχία του κεφαλαίου, στην αδικία, στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Προετοιμαζόμαστε για όλες τις μεγάλες μάχες που έχουμε μπροστά μας. Τα δίνουμε όλα, κόντρα στο ρεύμα και στον αρνητικό συσχετισμό, για να γυρίσει ο τροχός της Ιστορίας. Για να ανοίξουν ακόμα πιο διάπλατα τα παράθυρα στο μέλλον, αυτά που άνοιξαν οι 200 σύντροφοί μας με τη θυσία τους την 1η Μάη του 1944. Γιατί, όπως έγραψε ο ποιητής: “Αν η ελευθερία δε βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας, εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα”. Για την οικοδόμηση της νέας ανθρώπινης κοινωνίας, χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια, πολέμους, τον Σοσιαλισμό – Κομμουνισμό».
Ακολούθησε ομιλία του Νίκου Σαλπιστή, προέδρου του Παραρτήματος Κατερίνης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ με αναφορές στη δράση του Διαμαντή Καραβοκυρού και ολοκληρώθηκε με μουσικό και καλλιτεχνικό πρόγραμμα από τους Όλγα Ζορμπά, Θωμά Σταυριανίδη, Δέσποινα Τσιώτσιου, Γιώργο Καρακούση, Αντώνη Καραδήμο, Νίκο Κατσαμάγκα, Βίκυ Τζιμαπίτη Ευθυμιάδου και Θανάση Μπατάλα.
Η εκδήλωση πλαισιώθηκε από αφηγήσεις και απαγγελίες ποιημάτων που έκαναν ο Σάκης Στρογγύλης και η Αναστασία Πολυχρονίδου.