Πλήθος κόσμου συγκεντρώνουν οι εκδηλώσεις για τα 80 χρόνια από την δολοφονία του κομμουνιστή Γιώργου Βουτυρά, πρώτου προέδρου του Εργατικού Κέντρου Νάουσας, που οργανώνει η ΤΟ Ημαθίας του ΚΚΕ.
Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων το Σάββατο 13 Ιούνη, πραγματοποιήθηκε πολιτική συγκέντρωση στο Πάρκο της Νάουσας, με ομιλητή τον Αριστείδη Θάνο μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ. Νωρίτερα τοποθετήθηκε τιμητική πλακέτα στο σημείο όπου δολοφονήθηκε ο Γιώργος Βουτυράς, από το βόλι παρακρατικού πρωτοπαλίκαρου του βιομήχανου Λανάρα.
Παράλληλα, από την Παρασκευή 12 Ιούνη, στο «Καμίνι», ξεκίνησε η λειτουργία της Έκθεσης Ιστορικού και Αρχειακού υλικού με τίτλο: «Τούτο το κόκκινο νήμα, το υφάναμε με το αίμα μας… Γι’ αυτό δεν σπάει».
Η λειτουργία της Έκθεσης παρατείνεται μέχρι και την Τρίτη 16 Ιούνη, καθώς συγκέντρωσε το ενδιαφέρον του λαού της περιοχής, που συρρέει μαζικά για να ξεναγηθεί και να γνωρίσει την ιστορία του εργατικού κινήματος της πόλης, τα γεγονότα που προηγήθηκαν της δολοφονίας του Βουτυρά, πως μέσα από το καμίνι της ταξικής πάλης, της σύγκρουσης με τους βιομηχάνους και το κράτος τους, γεννιούνται ηρωικές μορφές όπως του κομμουνιστή Γιώργη Βουτυρά.
Μέσα από την πορεία στον ιστορικό χρόνο, ανακαλύπτει την μεγάλη παρακαταθήκη που άφησαν οι αγώνες τους χθες, την ανειρήνευτη σύγκρουση των δύο κόσμων, του κόσμου της αστικής τάξης που δεν δίστασε μπροστά σε κανένα έγκλημα για να ικανοποιήσει την δίψα για κέρδος, και του κόσμου της εργατιάς, από τα σπλάχνα της οποίας βγήκαν χιλιάδες αγωνιστές που δεν λύγισαν μπροστά στον θάνατο, στον αγώνα για να ανατείλουν καλύτερες μέρες για τον λαό.
Μιλώντας στη συγκέντρωση, στο πάρκο της Νάουσας, ο Αριστείδης Θάνος, αρχικά ευχαρίστησε για την παραχώρηση αρχειακού και φωτογραφικού υλικού τους Δόμνα Γεωργιάδου, εγγονή του Γ. Βουτυρά, Χαράλαμπο Μωϋσίδη, εγγονό του προέδρου των Αρτεργατών Νάουσας, Χαράλαμπου Μωϋσίδη και τον Τάκη Μπάϊτση, για το πολύτιμο φωτογραφικό υλικό. Για το στήσιμο της πλακέτας, τους Λάκη Λακηνάνο, Κώστα Καρούτσο, Βασίλη Ναλμπάντη και Γιώργο Χαρίση. Καθώς επίσης και όλους τους συντρόφους που με ανιδιοτέλεια και μεράκι δούλεψαν για τη συγγραφή, το στήσιμο της έκθεσης καθώς και για την τοποθέτηση της τιμητικής πλακέτας.
Και τόνισε: «Είμαστε περήφανοι για τους κομμουνιστές ήρωες που γέννησε το Κόμμα μας. Είμαστε περήφανοι για τον Γιώργο Βουτυρά, έναν από τους χιλιάδες των συντρόφων και συντροφισσών που δεν συμβιβάστηκαν με το άδικο, την εκμετάλλευση, δεν φοβήθηκαν τα αφεντικά, δεν λογάριασαν το μίσος των βιομηχάνων την κρατική και παρακρατική καταστολή. Έναν από τους χιλιάδες κομμουνιστές και κομμουνίστριες που κράτησαν ψηλά τη σημαία των ιδανικών του σοσιαλισμού – κομμουνισμού και με τεράστιο προσωπικό κόστος, κάνοντας το καθήκον του στον αγώνα για το μεροκάματο, για τις συνθήκες δουλειάς, για ένα καλύτερο αύριο.
Ο ηρωισμός και οι θυσίες των κομμουνιστών αγκαλιάζουν το χτες και το σήμερα, αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη για τις ερχόμενες γενιές. Έτσι και στην περίπτωση της Νάουσας. Από τις αρχές του 1900 μέχρι και σήμερα, δεν υπάρχει δικαίωμα του λαού, που να μη βρήκε στο πρόσωπο και τη δράση του ΚΚΕ τον πιο αποφασιστικό υπερασπιστή, τον ακούραστο οργανωτή της εργατικής – λαϊκής πάλης.
Σας καλούμε κι από εδώ απόψε σε συστράτευση, οργάνωση και αγώνα, σε μαχητική συμπόρευση με το ΚΚΕ. Για τις ζωές μας, για τα δικαιώματα και τις σύγχρονες ανάγκες μας, για ένα καλύτερο αύριο για εμάς και τα παιδιά μας, για την πατρίδα μας. Αυτή είναι η απόφαση ευθύνης, που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των καιρών. Δεν υπάρχει περιθώριο για αδράνεια, για στάση αναμονής, για άλλα χαμένα χρόνια».
Αναφερόμενος στην αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού που είναι σε εξέλιξη σημείωσε ότι «τώρα, δεν μπορεί κανείς να περιμένει να δει πού θα “κάτσει η μπίλια” της αναμόρφωσης του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος, για να διαλέξει ανάμεσα σε διάφορους επίδοξους δήθεν σωτήρες.
Πολύ απλά, σωτήρες για τον λαό ούτε υπήρξαν ποτέ, ούτε θα υπάρξουν! Το σύνθημα παραμένει επίκαιρο: μόνο ο λαός σώζει τον λαό, βαδίζοντας στον δρόμο της ανατροπής.
Ένα σύνθημα που πήρε σάρκα και οστά, όταν το τοπικό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, σε στενή συνεργασία με τα κλαδικά σωματεία και τις εργοστασιακές επιτροπές που είχαν συγκροτηθεί σε κάθε βιομηχανία της πόλης, κήρυξε γενική απεργία των εργατών στις 9 Σεπτέμβρη 1943 με οικονομικά και άλλα αιτήματα. Στην κίνηση αυτή πρωτοστάτησε ο Γιώργος Βουτυράς.
(…) Οι προσπάθειες των εργοδοτικών κύκλων να αποτρέψουν αυτή την απεργία με τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς που διέθεταν, κυρίως από μέρους της εταιρείας “ΛΑΝΑΡΑ – ΚΥΡΤΣΗ & ΣΙΑ”, απέβησαν άκαρπες.
Πραγματοποιήθηκε μαζική διαδήλωση στους δρόμους της πόλης, στην οποία συμμετείχαν περισσότερα από 2.500 άτομα. Η τοπική γερμανική φρουρά και η χωροφυλακή απέφυγαν να επέμβουν με τις δυνάμεις τους και να διαλύσουν τους διαδηλωτές, σκεφτόμενοι τα δυσάρεστα επακόλουθα μιας τέτοιας ενέργειάς τους. Μάλιστα, επιτροπή από διαδηλωτές απαίτησε και πέτυχε να γίνει δεκτή από τον Γερμανό φρούραρχο της Νάουσας, προκειμένου να του υποβάλει ορισμένα αιτήματα, τα περισσότερα από τα οποία έγιναν δεκτά.
Έτσι έχουμε μάθει οι κομμουνιστές να μπαίνουμε μπροστά και να οργανώνουμε την πάλη των εργατών και εργατριών, σε όλες τις συνθήκες. Έτσι και σήμερα οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες πρωταγωνίστησαν μέσα από τους αγροτικούς συλλόγους στις μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις, προετοιμάζουν με άλλους πρωτοπόρους εργαζόμενους μέσα από τα εργατικά σωματεία τις κλαδικές απεργίες 24 Ιουνίου σε Κατασκευές, Τρόφιμα και Επισιτισμό – Τουρισμό. Δίνουν την μάχη για τον προσανατολισμό του κινήματος ενόψει και του μεγάλου παλλαϊκού συλλαλητήριου στην ΔΕΘ. Εκεί βρίσκεται η πραγματική λαϊκή αντιπολίτευση, ο πραγματικός φόβος της κυβέρνησης».
Και ανέδειξε ότι «τώρα είναι ώρες που κρίνεται η στάση ευθύνης του καθενός μας. Οι εργάτες στα οδοφράγματα του Μάη, οι 200, οι μαχήτριες και μαχητές του ΔΣΕ, οι απεργοί εργάτες στις βιομηχανίες της Νάουσας διδάσκουν ότι στις κρίσιμες στιγμές, η στάση του καθενός ξεχωριστά είναι καθοριστική.
Για εμάς δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για δισταγμούς και αμφιβολίες. Αυτά πρέπει να μπουν στην άκρη μπροστά στο μεγάλο σκοπό που παλεύουμε. Τον ατομικό δρόμο τον δοκιμάσαμε και ατομικά και συλλογικά. Αυτός ο δρόμος έφερε το λαό μας σε δύσκολη θέση από την καπιταλιστική κρίση μέχρι την ανάπτυξη. Η αυταπάτη ότι “εγώ θα τα καταφέρω, θα βρω τη χαραμάδα μέσα στο σύστημα”, δεν πήγε κανέναν μακριά και διαψεύστηκε παταγωδώς. Ο συλλογικός δρόμος είναι η πραγματική απάντηση στις αγωνίες και στις προσδοκίες μας. Σε αυτό το δρόμο βρίσκει κανείς νόημα να συνεχίζει, παρά τις δυσκολίες, τις απογοητεύσεις, τα εμπόδια. Σε αυτό το δρόμο μπορούν να δικαιωθούν και οι θυσίες που θα γίνουν, αυτή τη φορά όμως για το δικό μας συμφέρον.
Κανείς δεν περισσεύει στον αγώνα για άλλη κοινωνία, καθένας που κερδίζεται σε αυτόν τον αγώνα, είναι ένα μικρό χτύπημα στο σύστημα, μια συνείδηση κερδισμένη από τον αντίπαλο. Γιατί ακόμη και η προσπάθεια του ενός μπορεί να έχει τον δικό της ξεχωριστό αντίκτυπο και επίδραση στον χώρο του. Γιατί κανείς μας δεν ξέρει πότε, που κάτω από ποιες συνθήκες θα βρεθεί και τι ρόλο θα διαδραματίσει όσο κι αν τώρα δεν μπορεί να το φανταστεί. Γιατί πιστεύουμε ότι τώρα είναι πιο σημαντικό από ποτέ η φλόγα να μείνει αναμμένη από πιο πολλούς, για να φουντώσει και να γίνει φωτιά που θα κάψει το σύστημα τους και όχι τους λαούς, τις στιγμές εκείνες που θα μπορεί ο λαός να πάρει την εξουσία. Και έχουμε ακλόνητη πίστη ότι θα είμαστε έτοιμοι για να τα καταφέρουμε!
Εγγύηση για αυτό είναι μονάχα η ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση του ΚΚΕ, που έχει αποδείξει ότι, μαζί με τους αγώνες του λαού, αποτελεί την πραγματική εργατική – λαϊκή αντιπολίτευση στην κυρίαρχη πολιτική που υλοποιεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη και μέσα στη Βουλή και έξω από αυτή. Γιατί το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που έχει πρόταση και Πρόγραμμα το οποίο μας βγάζει από τα σημερινά αδιέξοδα».