Κέντρισε το ενδιαφέρον η εκδήλωση της Τομεακής Επιτροπής Λέσβου του ΚΚΕ και του Παραρτήματος Λέσβου ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ με τίτλο «80 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ – Εμπνεόμαστε – Διδασκόμαστε – Συνεχίζουμε», στην Αγιάσο.
Την εκδήλωση άνοιξε ο γραμματέας της ΚΟΒ Αγιάσου Ισίδωρος Παπαγεωργίου. Ακολούθησε απαγγελία αποσπάσματος για τη δράση των γυναικών στο ΔΣΕ από τη Θεοδώρα Μουρεχίδη, μέλος της ΚΟΒ Αγιάσου. Εκ μέρους του Τομεακού Συμβουλίου Λέσβου της ΚΝΕ χαιρέτισε η Ελένη Σαμιώτη ενώ χαιρετισμό απηύθυνε εκ μέρους του παραρτήματος Λέσβου της ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ ο Χρύσανθος Χατζηπαναγιώτης.
Η κεντρική ομιλία έγινε από τον Γιάννη Ζαφειρίου, μέλος του γραφείου της ΤΕ Λέσβου του ΚΚΕ ο οποίος σημείωσε: «Στεκόμαστε με περηφάνια, συγκίνηση και θαυμασμό για όλους όσοι πολέμησαν με το όπλο στο χέρι. Για όλους όσοι πάλεψαν στα βουνά, τις πόλεις και τα χωριά, στα εκτελεστικά αποσπάσματα, στις φυλακές και τις εξορίες, στην παρανομία και στην πολιτική προσφυγιά.»
Έκανε αναφορά στη δράση του Δημοκρατικού Στρατού στη Λέσβο και την ανταρτομάνα Αγιάσο και στη συνέχεια τόνισε πως «ο αγώνας του ΔΣΕ ήταν πέρα για πέρα δίκαιος και αναγκαίος. Εξέφραζε τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειοψηφίας του πληθυσμού, της εργατικής τάξης, των φτωχών αγροτών και αυτοαπασχολούμενων των πόλεων.
Σχεδόν ένα χρόνο μετά τον ηρωικό Δεκέμβρη του 1944 και την απαράδεκτη Συμφωνία της Βάρκιζας, που επέβαλε τον αφοπλισμό του απελευθερωτικού λαϊκού στρατού, του ΕΛΑΣ, τα εγκλήματα εις βάρος κομμουνιστών κι άλλων αγωνιστών μιλούν από μόνα τους: 1.289 δολοφονίες, 6.671 τραυματισμοί, 31.632 βασανισμοί, 18.767 λεηλασίες και φυλακίσεις, 84.931 συλλήψεις, 509 απόπειρες φόνου, 265 βιασμοί γυναικών.
Το δίλημμα που τέθηκε ήταν αμείλικτο. Ή τις αλυσίδες ή τα όπλα. Το ΚΚΕ επέλεξε να βαδίσει τον δρόμο της σύγκρουσης και όχι αυτόν της υποταγής και της ταπείνωσης.
Η συγκρότηση του ΔΣΕ έσωσε την τιμή του ΚΚΕ και του εργατικού – λαϊκού κινήματος και απέδειξε ότι οι λαθεμένες επιλογές του ΚΚΕ την προηγούμενη περίοδο δεν οφείλονταν σε πρόθεση συμβιβασμού µε τον ταξικό αντίπαλο. Έτσι γεννήθηκε ο ΔΣΕ!»
Και πρόσθεσε:
«Όταν η Ιστορία χτυπήσει τη δική μας πόρτα, να είμαστε άξιοι να σταθούμε δίπλα τους. Να έχουμε το ίδιο θάρρος, την ίδια αντοχή, την ίδια απόφαση στην καρδιά. Να είμαστε έτοιμοι να βάλουμε το ”εμείς” πάνω από το ”εγώ”, να υπηρετήσουμε τον λαό και την υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης!
Αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα που μας άφησαν οι σύντροφοί μας. Μας ζήτησαν, με τη ζωή και τη στάση τους, να συνεχίσουμε. Να γίνουμε κι εμείς άνθρωποι που, όταν το απαιτήσουν οι καιροί, θα μπορούν να σταθούν με καθαρό βλέμμα απέναντι στην Ιστορία και να πουν: ”Είμαστε έτοιμοι. Κάθε ώρα είναι η δική μας ώρα”…
Ζήτω ο ηρωικός Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας!
Τιμή και δόξα στις μαχήτριες και τους μαχητές του ΔΣΕ!
Ζήτω το τιμημένο ΚΚΕ!».