Φόρο τιμής στον Νίκο Ζαχαριάδη, Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, , απέτισαν αντιπροσωπείες της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ και της ΟΠ Αττικής της ΚΝΕ, σήμερα, που συμπληρώνονται 52 χρόνια από τον θάνατο του.Στο Α’ Νεκροταφείο, στον τάφο του Νίκου Ζαχαριάδη, που είχε πλαισιωθεί από κόκκινες σημαίες, άφησαν κόκκινα γαρίφαλα, αναφωνώντας «Αθάνατος» με υψωμένες γροθιές, μετά από την τήρηση ενός λεπτού σιγής.Στην λιτή εκδήλωση μίλησε ο Γιώργος Κρητικός, μέλος της ΚΕ και του Γραφείου Περιοχής της ΚΟ Αττικής, ο οποίος κατέθεσε και λουλούδια εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ. Εκ μέρους της ΚΝΕ, λουλούδια κατέθεσε ο Ιάσονας Φανός, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ και Γραμματέας της ΟΠ Αττικής της ΚΝΕ.Λουλούδια επίσης κατατέθηκαν εκ μέρους της οικογένειας του Νίκου Ζαχαριάδη. Παρευρέθηκε ο Θέμης Γκιώνης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
Στην ομιλία του ο Γ. Κρητικός ανάφερε τα εξής:
«Βρισκόμαστε σήμερα εδώ στο Α’ νεκροταφείο, εδώ που έγινε η τελευταία κατοικία του Νίκου Ζαχαριάδη με τον επαναπατρισμό της σορού του τον Δεκέμβρη του 1991, με ευθύνη του ΚΚΕ.
Σήμερα τιμάμε τον αταλάντευτο κομμουνιστή, τον αλύγιστο ηγέτη, που η ζωή του ήταν ένα με το ΚΚΕ. Μια τέτοια μέρα πριν από 52 χρόνια, την 1η Αυγούστου του 1973, ο Νίκος Ζαχαριάδης άφηνε την τελευταία του πνοή, δίνοντας ο ίδιος τέλος στη ζωή του στο Σουργκούτ της Σιβηρίας, όπου πέρασε εξόριστος τα τελευταία χρόνια μιας ζωής δοσμένης ολότελα στον αγώνα του λαού για τη λευτεριά, το δίκιο, την υπόθεση του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.
Ο Νίκος Ζαχαριάδης γεννήθηκε στην Αδριανούπολη στις 27 Απρίλη 1903. Ως κομμουνιστής, κομματικό μέλος και καθοδηγητής (Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ από το 1931 έως το 1935 και Γενικός Γραμματέας της έως το 1956), συγκέντρωνε αρκετές αρετές. Διέθετε οξυμένο ταξικό κριτήριο, σταθερό προσανατολισμό στην ανάγκη αυτοτελούς ύπαρξης και ενίσχυσης του Κόμματος, αφοσίωση και πρωτόβουλο πνεύμα στην υλοποίηση των κομματικών καθηκόντων.
Το 1922 έγινε μέλος της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών. Το 1923 φοίτησε έπειτα από πρόταση των σοβιετικών συνδικάτων στη σχολή ΚΟΥΤΒ. Το 1924 ήρθε στην Ελλάδα και δούλεψε με τη σειρά στην ΟΚΝΕ Αθήνας, στην ΟΚΝΕ Θεσσαλονίκης ως καθοδηγητικό στέλεχος, στην ΚΕ της ΟΚΝΕ, στην Κομματική Οργάνωση Θεσσαλονίκης, στην ΚΟ Πειραιά (1926) ως Γραμματέας και στην ΚΟ Θεσσαλίας (1927) ως Γραμματέας επίσης. Πολλές είναι αυτό το διάστημα οι συλλήψεις και οι αποδράσεις του.
Το 1925 δημόσια υπερασπίστηκε την “μπολσεβικοποίηση” του Κόμματος, τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, τον συνδυασμό νόμιμης και παράνομης δουλειάς, την περιφρούρηση του Κόμματος, την επαγρύπνηση για τη δράση του ταξικού εχθρού.
Το 1931, με απόφαση της Κομμουνιστικής Διεθνούς επέστρεψε στην Ελλάδα και ανέλαβε A΄ Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ. Ηγήθηκε μετέπειτα στην αντιμετώπιση, της εντός του ΚΚΕ “φραξιονιστικής πάλης” και των ποικιλόμορφων οπορτουνιστικών αντιλήψεων, στην ανάπτυξη των ταξικών αγώνων και στην άνοδο της επιρροής του Κόμματος, σε συνθήκες σκληρής ταξικής πάλης, διώξεων, εκτελέσεων, δράσης των κρατικών εγχώριων και ξένων μυστικών υπηρεσιών κατά του ΚΚΕ, ακόμα και διάβρωσης των Κομματικών του Οργανώσεων κατά τη δικτατορία Μεταξά.
Κρατήθηκε στα κάτεργα της 4ης Αυγούστου από το 1936 μέχρι το 1941, οπότε παραδόθηκε στους Γερμανούς κατακτητές. Στη συνέχεια, μεταφέρθηκε στην Γκεστάπο της Βιέννης και από εκεί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου έως τον Μάη του 1945. Πέρασε την εννιάχρονη δοκιμασία αλύγιστος.
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1945, ο Νίκος Ζαχαριάδης πρωτοστάτησε στη δημιουργία και στην ηρωική πάλη του ΔΣΕ (1946 – 1949), της κορυφαίας εκδήλωσης της ταξικής πάλης στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα. Στα χρόνια 1949 – 1955 έδειξε ακλόνητη επιμονή στην ανάγκη ύπαρξης και ενίσχυσης των παράνομων Κομματικών Οργανώσεων, στον συνδυασμό της παράνομης με τη νόμιμη δράση.
Στο τελευταίο του γράμμα μεταξύ άλλων έγραψε: “Το ΚΚΕ ήταν και παραμένει το κόμμα μου και κανένας δεν μπορεί να το χτυπήσει και να το λερώσει χρησιμοποιώντας το όνομά μου (…) Το Κουκουέδικο πέρασε πολλές αντάρες και μπόρες, όμως να το ξεριζώσει κανένας δεν μπόρεσε, γιατί αυτό θα σήμαινε να ξεριζώσει τον ίδιο το λαό (…) Με το ΚΚΕ δεν είχα ούτε έχω ανοιχτούς λογαριασμούς. Ούτε μπορούσα ποτέ να ‘χω”
Η σορός του Νίκου Ζαχαριάδη επέστρεψε στην Ελλάδα και τάφηκε εδώ ως ελάχιστη εκπλήρωση ενός μεγάλου χρέους και ως απόδοση τιμής στον κομμουνιστή ηγέτη από το Κόμμα του. Αλλά και ως ένα ουσιαστικό βήμα προς την πλήρη αποκατάστασή του στο ΚΚΕ, που έγινε με απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης για το Δοκίμιο Ιστορίας του Κόμματος 1949-1968, στις 16 Ιούλη 2011.
Η απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του Κόμματος το 2011, που αποκαθιστά πλήρως τον Ν. Ζαχαριάδη στο ΚΚΕ, σημειώνει: “Η καθαίρεση του Ν. Ζαχαριάδη και η διαγραφή του ήταν πράξεις άδικες. Η κατηγορία εναντίον του για συνεργασία με τον εχθρό ήταν πράξη συκοφαντική, ενώ οι κατηγορίες για καλλιέργεια της προσωπολατρίας και για την εγκαθίδρυση στο ΚΚΕ ανώμαλου εσωκομματικού καθεστώτος αποτελούσαν προπέτασμα καπνού και πρόσχημα για να περάσει στην πλειοψηφία των μελών της ΚΕ και του Κόμματος η δεξιά οπορτουνιστική στροφή.
Τόσο η επιτροπή των έξι ΚΚ, όσο και οι παραπάνω Ολομέλειες της ΚΕ του ΚΚΕ αξιοποίησαν αντιφάσεις της πολιτικής του Κόμματος όταν ήταν Γενικός Γραμματέας ο Ν. Ζαχαριάδης, καθώς και λαθεμένες ενέργειές του, όπως οι άστοχες και άδικες κατηγορίες κατά στελεχών του ΚΚΕ για συνεργασία τους με τον ταξικό αντίπαλο”.
Ο Ν. Ζαχαριάδης, υπήρξε στην ηγεσία του Κόμματος κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού Πολέμου και τη δεκαετία μετά από αυτόν. Είναι η περίοδος που ο λαός μας, με μπροστάρη το ΚΚΕ, έγραψε μερικές από τις πιο λαμπρές σελίδες της ταξικής πάλης στη χώρα μας, με κορυφαία τη συγκρότηση του ΔΣΕ και την τρίχρονη εποποιία του, όταν η αστική εξουσία γνώρισε για πρώτη φορά τόσο μεγάλο κίνδυνο.
Σήμερα οι λαοί βρίσκονται και πάλι αντιμέτωποι με τον κίνδυνο μιας γενικευμένης ιμπεριαλιστικής στρατιωτικής σύγκρουσης.
Οι ανταγωνισμοί οξύνονται για τον έλεγχο του ορυκτού πλούτου, των ενεργειακών πηγών και των δρόμων μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων, της διασφάλισης γεωπολιτικών στηριγμάτων, των μεριδίων των αγορών. Στην Γάζα εξελίσσεται γενοκτονικό σχέδιο ξεριζωμού των Παλαιστινίων από ΗΠΑ και Ισραήλ, με μαζικό εγκλωβισμό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και εκτόπισμά τους σε γειτονικές περιοχές.
Βασικό στοιχείο όλων αυτών των εξελίξεων είναι η αμφισβήτηση της πρωτοκαθεδρίας των ΗΠΑ και του μπλοκ των δυνάμεων ΝΑΤΟ – ΕΕ στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, από την Κίνα που προσπαθεί να διαμορφώσει το δικό της μπλοκ.
Ο πόλεμος είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός στην πιο ανοιχτή και βάρβαρη μορφή του, όταν δεν μπορεί να λύσει αλλιώς τις αντιφάσεις του, αναδεικνύοντας και από αυτήν τη σκοπιά τα χαρακτηριστικά ενός συστήματος που σαπίζει και πεθαίνει.
Η ελληνική κυβέρνηση για λογαριασμό των λίγων συμμετέχει ενεργότατα στο πόλεμο. Με ιδιαίτερη επιθετικότητα, υπερασπίζεται και προωθεί τα στρατηγικά της συμφέροντα αυτοτελώς και μέσα από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Ενδυναμώνει τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, για την αναβάθμιση της χώρας στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα και στην περιοχή, ως ισχυρός ενεργειακός – μεταφορικός κόμβος, διεκδικώντας μεγαλύτερο μερίδιο από τη λεία των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων.
Αυτούς τους στόχους υλοποιεί σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ με τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, όλων των αστικών κομμάτων, εμπλέκοντας τη χώρα στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, στον ρόλο του θύτη κατά άλλων λαών, βάζοντας τον ελληνικό λαό σε μεγάλους κινδύνους, στο στόχαστρο αντιποίνων αντίπαλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.
Το Κόμμα μας, εξοπλισμένο με σύγχρονη επαναστατική στρατηγική, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, για να μην πληρώσει ο λαός τις συνέπειές του, να σταματήσει τώρα κάθε ελληνική εμπλοκή, να κλείσουν οι ξένες βάσεις που πολλαπλασιάζονται.
Η ελπίδα βρίσκεται στην επιλογή συμπόρευσης με το ΚΚΕ, πρώτα από όλα στους αγώνες, αλλά και ως πολιτική επιλογή την οποία έχουν ήδη κάνει χιλιάδες άνθρωποι που στο παρελθόν εμπιστεύθηκαν τα κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας και απογοητεύτηκαν από αυτά.
Με παρακαταθήκη τη διαχρονικά έντιμη στάση του ΚΚΕ και τους μεγάλους αγώνες μας, προχωράμε μπροστά, πάντα με πυξίδα το δίκιο του λαού, μέχρι την οριστική του νίκη, την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και την κατάκτηση της εργατικής-λαϊκής εξουσίας, του σοσιαλισμού.
Τώρα χρειάζεται να πληθύνουν τα ελπιδοφόρα βήματα βελτίωσης του συσχετισμού στο εργατικό-λαϊκό κίνημα. Να συνενωθούν οι επιμέρους αγωνιστικές εστίες σε ένα μεγάλο, πανελλαδικό κίνημα με ανατρεπτικούς στόχους, που θα βάζουν στο στόχαστρο το ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης, ένα κίνημα που θα αντιπαλέψει την πολιτική της εμπλοκής της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους, για την οποία ευθύνεται η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ και όλες οι προηγούμενες, τα κόμματα που την στηρίζουν.
Εμπιστοσύνη δείχνουμε στο δίκιο μας, στην πάλη για μία νέα οργάνωση της οικονομίας και της κοινωνίας, όπου οι ζωές μας δε θα κοστίζουν, όπου η ικανοποίηση των αναγκών του λαού και της κοινωνίας θα είναι το κίνητρο ανάπτυξης της οικονομίας, όπου θα καταργηθεί το καπιταλιστικό κέρδος και ο λαός θα έχει στα χέρια του την εξουσία.
Ζήτω οι αλύγιστοι της ταξικής πάλης! Ζήτω το Κόμμα μας που γεννάει και πλάθει ήρωες σαν τον Νίκο Ζαχαριάδη! Ζήτω το ΚΚΕ!»
