Στην καρδιά της Αθήνας ξεδιπλώθηκαν το απόγευμα της Τετάρτης 28 Μαΐου, τα ηρωικά μονοπάτια της Ρούμελης και των Αγράφων στα οποία βάδισαν οι μαχητές και μαχήτριες του ΔΣΕ.
Σε αυτά «μεταφέρθηκαν» όλοι όσοι παρευρέθηκαν στην εκδήλωση παρουσίασης του Ιστορικού – Ταξιδιωτικού Οδηγού «Ρούμελη – Άγραφα. Στα βήματα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας», στην πλατεία Ζωοδόχου Πηγής, δίπλα στο βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής».
Η έκδοση, αφιερωμένη στα 80 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ, συνεχίζει και συμπληρώνει τις δύο προηγούμενες, για τον Γράμμο και το Βίτσι, προσθέτοντας νέα, συγκλονιστικά στοιχεία από την ηρωική δράση του ΔΣΕ στη Ρούμελη και στη Δυτική Θεσσαλία, συμβάλλοντας στη μελέτη της τρίχρονης εποποιίας, ενώ ταυτόχρονα παρακινεί και βοηθάει τη διά ζώσης επίσκεψη σε αυτές τις περιοχές.
Στην εκδήλωση μίλησε ο Δημήτρης Γόντικας, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ (ακολουθεί παρακάτω ολόκληρη η ομιλία).
Τους παρευρισκόμενους καλωσόρισε εκ μέρους της «Σύγχρονης Εποχής» ο Γιώργος Σαραντόπουλος.
Παρευρέθηκε ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
Επίσης τα μέλη του ΠΓ της ΚΕ Γιώργος Μαρίνος, Ελένη Μπέλλου, Κύριλλος Παπασταύρου, Μάκης Παπαδόπουλος, Κώστας Παρασκευάς, Λουίζα Ράζου και Θοδωρής Χιώνης, και ο Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ και μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ Θοδωρής Κωτσαντής.
Την έκδοση παρουσίασε ο Θανάσης Λεκάτης, μέλος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ. Αρχικά ευχαρίστησε τους δεκάδες συντρόφους για τη συμβολή στα οδοιπορικά και στη συγκέντρωση του υλικού, επίσης ορειβατικούς συλλόγους, αλλά και πολλούς ακόμα φίλους από την περιοχή, που ανταποκρίθηκαν βοηθώντας σε ό,τι τους ζητήθηκε.
Με τη χρήση φωτογραφιών, χαρτών και άλλου υλικού που περιέχεται στον Οδηγό, ο Θ. Λεκάτης ξεκίνησε να παρουσιάζει τις σελίδες του.
«Δεν υπάρχει σημείο από τα Άγραφα μέχρι έξω από την Αθήνα που να μην έχει κάτι να σου δώσει για τον ΔΣΕ», τόνισε, για να προσθέσει ότι πολύτιμη βοήθεια για την έρευνα αποτέλεσε το σχετικό υλικό από το Αρχείο του ΚΚΕ. Μεταπηδώντας από κορυφή σε κορυφή, περιέγραψε πώς ξεκίνησαν τα ταξίδια εξερεύνησης που κατέληξαν με τη δημιουργία του Οδηγού, πώς στη συνέχεια επισημάνθηκαν σημαντικά σημεία, π.χ. αυτό όπου σκοτώθηκε ο Γιάννης Αλέξανδρου (Διαμαντής).
«Κεντρικό στοιχείο του Οδηγού είναι η περίοδος 1946 – 1947, όπου στη Ρούμελη αποτυπώνεται χαρακτηριστικά η ύπαρξη επαναστατικής κατάστασης», ανέφερε και παρέθεσε τις πρώτες μάχες που διεξήχθησαν, τις κινήσεις του αστικού στρατού και του ΔΣΕ, τις έδρες των Αρχηγείων του ΔΣΕ στην περιοχή. Αναφέρθηκε επίσης στην πρώτη Σχολή Αξιωματικών του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ στη Ρεντίνα, αλλά και στις επιχειρήσεις του αστικού στρατού στη Νιάλα το 1947, με τον ΔΣΕ να σπάει τον επιχειρούμενο κλοιό. Πρόσθεσε ότι στον οδηγό καταγράφονται και οι πορείες των αόπλων του Αρχηγείου Ρούμελης προς τον Γράμμο. Αντίστοιχα, οι μάχες κατά το σχέδιο του αστικού στρατού «Χαραυγή», που ξεκίνησε από τη Ρούμελη και εξελίχθηκε στο σχέδιο «Κορωνίς» στον Γράμμο. Η λεγόμενη μάχη του χώρου, το καλοκαίρι του 1948 στη Ρούμελη, με στόχο να ελαφρύνει το μέτωπο του Γράμμου. Άλλες σημαντικές επιχειρήσεις, όπως η κατάληψη της Καρδίτσας και του Καρπενησίου από τον ΔΣΕ, η μάχη της Άρτας, μέχρι τη φθίνουσα πορεία των δυνατοτήτων του στη Ρούμελη από την άνοιξη του 1949. Ξεχωριστή αναφορά έκανε στην Εύβοια και στο Ανεξάρτητο Τάγμα που δημιουργήθηκε μετά από αποστολή μαχητών από τη Ρούμελη.
Η εκδήλωση έκλεισε με μουσικό πρόγραμμα και τραγούδια για τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας από την Αγγελική Πέππα (τραγούδι), τον Γιάννη Κονταργύρη (μπουζούκι) και τον Αναστάση Κατσαβό (κιθάρα).
Δ. Γόντικας: Είμαστε περήφανοι, θαυμάζουμε και τιμάμε την εποποιία του ΔΣΕ – μελετάμε τα σπουδαία συμπεράσματα και την πείρα
Στην ομιλία του στην εκδήλωση, ο Δημήτρης Γόντικας, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, σημείωσε τα εξής:
Αν προσπαθήσουμε να χαρακτηρίσουμε με δυο λόγια την Ιστορία και την προσφορά του ΔΣΕ στη Ρούμελη και στα Άγραφα μέσα από τον νέο Οδηγό που σήμερα παρουσιάζουμε, θα λέγαμε τα εξής:
Κορύφωση του ομαδικού και ατομικού ηρωισμού, της αντοχής και της αυτοθυσίας, χωρίς όρια, όπου όλα γίνονται δυνατά, ξεπερνώντας κάθε ανθρώπινη φαντασία, και ταυτόχρονα κορύφωση της τέχνης του πολέμου και της επιδεξιότητας των ελιγμών από έναν λαογέννητο επαναστατικό στρατό, που αποτέλεσε τον φόβο και τον τρόμο για την αστική τάξη, λίγα χιλιόμετρα έξω από την Αθήνα.
Στις επισημάνσεις αυτές δεν υπάρχει τίποτα το υπερβολικό.
Ο προσεκτικός αναγνώστης και μελετητής της Ιστορίας του ΔΣΕ έχει μία ακόμα εξαιρετική και έγκυρη πηγή, όπως είναι ο Οδηγός, για να εξακριβώσει όλα τα παραπάνω.
Δεν πρέπει να λυπηθούμε κόπους και χρόνο να επισκεφτούμε αυτούς τους τόπους
Ο νέος Οδηγός, όπως και οι δύο προηγούμενοι, για τον Γράμμο και το Βίτσι, μαζί με το δίκτυο Μουσείων και Μνημείων που έχει δημιουργήσει η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, συμβάλλουν να μελετήσουμε καλύτερα και σε μεγαλύτερο βάθος αυτά τα ιστορικά ντοκουμέντα και να συνειδητοποιήσουμε επιτόπου, πιο ολοκληρωμένα, την αξία της μοναδικής και ανεπανάληπτης εποποιίας του ΔΣΕ στη σύγχρονη Ιστορία της ταξικής πάλης στην Ελλάδα.
Δεν πρέπει γι’ αυτό να λυπηθούμε κόπους και χρόνο να επισκεφτούμε αυτούς τους τόπους και να περπατήσουμε στα βήματα του ΔΣΕ. Δεν πρόκειται μόνο για την απόδοση τιμών και την αναγνώριση της τεράστιας προσφοράς του. Είναι κάτι βαθύτερο. Αφορά την υποχρεωτική θα λέγαμε προσπάθεια να μάθουμε και να γνωρίσουμε καλά την Ιστορία μας, και ειδικά σε περίοδο κορύφωσης της σύγκρουσης με την αστική εξουσία, όπως είναι και η ίδρυση και ο ηρωικός αγώνας του ΔΣΕ. Και κάτι ακόμα περισσότερο. Να προσπαθήσουμε να μεταδώσουμε αυτό το πάθος στις νεότερες γενιές. Να ενθαρρύνουμε πολλές ομάδες, κυρίως νέων, να καταπιαστούν με τη μελέτη και ανάδειξη, με διαφορετικούς τρόπους, πολλών και άγνωστων ακόμα σελίδων από την Ιστορία του ΔΣΕ, των μαχητών και μαχητριών του.
Σας ενημερώνουμε ότι αυτήν τη στιγμή δύο κινηματογραφικά συνεργεία από νέους σκηνοθέτες ετοιμάζουν ένα ντοκιμαντέρ με την Ιστορία και την προσφορά της Υγειονομικής Υπηρεσίας του ΔΣΕ, και ένα άλλο γενικό οδοιπορικό για την ίδρυση και εξέλιξή του.
Ετοιμάζεται προς έκδοση η εργασία του γιατρού Γ. Ζεζελίδη, επίσης για την Υγειονομική Υπηρεσία. Μια πολύ ολοκληρωμένη εργασία.
Επίσης, άλλη μεγάλη ομάδα εργάζεται για την ανάδειξη και προβολή ενός νέου μεγάλου συγκροτήματος υγειονομικών υπηρεσιών στο Βίτσι.
Χθες επέστρεψε από τετραήμερη επίσκεψη στα Μνημεία του Γράμμου – Βίτσι η Τομεακή Οργάνωση των Καλλιτεχνών και ελπίζουμε σε νέες δημιουργίες.
Πολλά ακόμα σχεδιάζονται. Μπορούν να γίνουν περισσότερα.
Η τρίχρονη ένοπλη ταξική πάλη δεν κορυφώθηκε ξαφνικά
Είμαστε περήφανοι, θαυμάζουμε και τιμάμε την τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ, μα πάνω απ’ όλα μελετάμε τα σπουδαία συμπεράσματα και την πείρα αυτής της περιόδου. Αυτόν τον σκοπό υπηρετεί και ο Οδηγός που παρουσιάζουμε σήμερα.
Η αξιοποίησή του είναι ένα ακόμα κίνητρο προσέγγισης της ιστορικής αυτής περιόδου ειδικά στη Ρούμελη, όπου γράφτηκαν άφθονες σελίδες ηρωισμού και αυτοθυσίας.
Επιγραμματικά ορισμένα συμπεράσματα:
Ρωτάνε ορισμένοι, όχι πάντα καλοπροαίρετα: «Γιατί επιμένετε να αναδεικνύετε ιστορικά γεγονότα που έχουν ξεπεραστεί και αφορούν το παρελθόν;».
Επιμένουμε γιατί ο ένοπλος αγώνας ’46 – ’49 καταγράφεται στην Ιστορία ως η κορυφαία ταξική μάχη στον 20ο αιώνα.
Η Ιστορία βεβαίως δεν επαναλαμβάνεται. Εκείνο που είναι σταθερό και αμετάβλητο είναι η ταξική πάλη, η οποία συνεχίζεται ασταμάτητα και αναπόφευκτα θα φτάσει σε νέα περίοδο όξυνσης και κορύφωσής της. Αυτός ο κόσμος δεν αλλάζει ούτε με ευχές, ούτε με μεγάλα λόγια, ούτε με σωτήρες, παλιούς και νέους.
Αξίζει επομένως να μελετάμε αυτήν την πείρα από πολλές πλευρές.
Η τρίχρονη ένοπλη ταξική πάλη δεν κορυφώθηκε ξαφνικά.
Εχει βαθιές ρίζες, ωρίμασε μέσα σε αλλεπάλληλες ταξικές μάχες και προσφέρει σπουδαία πείρα και συμπεράσματα και για το σήμερα.
Ξεκίνησε από την περίοδο του Μεσοπολέμου, όπου καταγράφονται αιματηρές συγκρούσεις για να μη δουλεύει η εργατική τάξη από ήλιο σε ήλιο και χωρίς στοιχειώδη δικαιώματα, με κορύφωση τον Μάη του 1936.
Η συνέχεια γράφεται με πολύ σκληρούς αγώνες ενάντια στη δικτατορία του Μεταξά.
Και συνεχίζεται με τους μεγάλους αγώνες για την απελευθέρωση από την τριπλή φασιστική κατοχή, όπου η ταξική πάλη συνεχίζεται με τις ιδιαιτερότητές της, αν και υποτιμήθηκε η σημασία της.
Μέσα από όλους αυτούς τους αγώνες το ΚΚΕ, με τις μεγάλες και ιστορικές του πρωτοβουλίες και την τεράστια προσφορά του, καταξιώνεται και αναγνωρίζεται από την πλειοψηφία της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων των πόλεων και της υπαίθρου ως η αναμφισβήτητη πρωτοπορία του αγώνα.
Η εργατική τάξη συσπειρώνει γύρω της την πλειοψηφία του λαού σε ένα μεγαλειώδες κίνημα.
Ο οργανωμένος και οπλισμένος λαός προσδοκούσε καλύτερες μέρες και δεν επιθυμούσε να ξαναβρεθεί αλυσοδεμένος στο καθεστώς της εκμετάλλευσης και καταπίεσης.
Είχαν δημιουργηθεί κατάλληλες συνθήκες για να γίνει ο λαός πραγματικά κυρίαρχος της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας.
Κατά την περίοδο της τριπλής κατοχής, λόγω της στάσης τους – ένα τμήμα ενσωματώθηκε στις δυνάμεις κατοχής, το άλλο έφυγε εκτός Ελλάδας – οι αστικές δυνάμεις, πολιτικές – στρατιωτικές, έγιναν ανυπόληπτες στη συνείδησή του λαού και η αστική εξουσία κλονίστηκε.
Υποταγή ή αντεπίθεση
Το ΚΚΕ τότε με τη στρατηγική που είχε, ακολουθώντας τη στρατηγική του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος, δεν μπόρεσε να δώσει διέξοδο προς όφελος των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων.
Ηταν εγκλωβισμένο στη συγκρότηση μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας με τις αστικές αντιφασιστικές δυνάμεις ως μια ενδιάμεση εξουσία προς τον σοσιαλισμό, πράγμα που αποδείχθηκε τραγική αυταπάτη.
Εδωσε έτσι χρόνο στις αστικές δυνάμεις και στους Βρετανούς συμμάχους τους να ανασυγκροτηθούν και να εξαπολύσουν, σε συνεργασία με όσες δυνάμεις είχαν συνεργαστεί με τις δυνάμεις κατοχής, ένα όργιο τρομοκρατίας με επιδίωξη το τσάκισμα του ΚΚΕ και του ΕΑΜικού κινήματος, της εργατικής – λαϊκής οργάνωσης και ορμής, προκειμένου να σώσουν την καπιταλιστική εξουσία.
Δεν ήταν «λάθη», ακρότητες και από τις δυο μεριές που οδήγησαν αντικειμενικά στην ταξική σύγκρουση, όπως προβάλλουν πολλοί αρνητές της επαναστατικής κατάστασης που διαμορφώθηκε το 1944, κατά την απελευθέρωση.
Οπως είχε διαμορφωθεί τότε η κατάσταση (Δεκέμβρης ’44, λευκή τρομοκρατία), δεν υπήρχε άλλη επιλογή.
Υποταγή ή αντεπίθεση.
Το ΚΚΕ, συγκροτώντας τον ΔΣΕ, εξέφρασε τη θέληση και τα συμφέροντα των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων.
Η συγκρότηση του ΔΣΕ έσωσε την τιμή του ΚΚΕ και του εργατικού – λαϊκού κινήματος, και απέδειξε ότι οι προηγούμενες υποχωρήσεις του Κόμματος δεν ήταν αποτέλεσμα συνειδητού συμβιβασμού με τον ταξικό αντίπαλο.
Η στρατιωτική ήττα του ΔΣΕ, μετά από τρία χρόνια σκληρού αγώνα απέναντι στον καλύτερα εξοπλισμένο στρατό με την ολόπλευρη στήριξη των ισχυρότερων καπιταλιστικών κρατών της εποχής, των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας, ακριβώς γιατί ήταν σε ευθεία αναμέτρηση με τον ταξικό αντίπαλο άφησε σημαντικές παρακαταθήκες στο ΚΚΕ και στο εργατικό – λαϊκό κίνημα.
Ο εμφύλιος πόλεμος δεν ήταν, όπως διαστρεβλώνεται και κατασυκοφαντείται από την αστική τάξη και τους ιστορικούς της, παρέκκλιση της Ιστορίας και τυχοδιωκτισμός.
Η αστική τάξη εξορκίζει τον ένοπλο ταξικό αγώνα, τον εμφύλιο πόλεμο ως ειδεχθές έγκλημα, γιατί θέλει να κρατά την εργατική τάξη και όλο τον εργαζόμενο λαό κάτω από τον ζυγό της εκμετάλλευσης. Να επιβάλλει την κοινωνική ειρήνη, την ταξική συνεργασία, δηλαδή την υποταγή, και με κάθε μέσο.
Το δίλημμα επομένως, υποταγή ή αντεπίθεση, είναι μόνιμο, διαρκές και θα έρχεται στην επιφάνεια όλο και πιο επιτακτικά, ως αντικειμενική εξέλιξη, όσα αναχώματα κι αν έρθουν.
Ανεκτίμητη η πείρα από την εποποιία του ΔΣΕ
Η περίοδος αυτή μας βοηθάει να γνωρίσουμε και να συνειδητοποιήσουμε ακόμα πιο ολοκληρωμένα τον ταξικό αντίπαλο, την αστική τάξη σε όλες τις εκφράσεις της και σε όλες τις μεταμορφώσεις των κάθε φορά εκπροσώπων της, για να εξαπατούν και να εγκλωβίζουν τον λαό σε ψεύτικες ελπίδες.
Η μακρόχρονη κοινοβουλευτική περίοδος δεν επιτρέπεται να μας απομακρύνει από τα πιο ουσιώδη γνωρίσματα της αστικής εξουσίας.
Την περίοδο εκείνη δεν δίστασε σε κανένα έγκλημα προκειμένου να τσακίσει και να υποτάξει το εργατικό – λαϊκό κίνημα.
Υπερασπίστηκε και θα υπερασπίζεται τα ταξικά της συμφέροντα και την εξουσία της με απόλυτη συνέπεια και προετοιμάζεται, διδαγμένη και αυτή από τους ταξικούς αγώνες, να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της.
Από την άποψη αυτή, η απελευθέρωση της εργατικής τάξης από τη δικτατορία του κεφαλαίου και την ταξική σκλαβιά απαιτεί – πέρα από τη σωστή στρατηγική αντίληψη – διαρκή ετοιμότητα, ικανότητα σύνδεσης κάθε αγώνα, μικρότερου ή μεγαλύτερου, με τον στρατηγικό στόχο.
Ιδιαίτερης σημασίας συμπέρασμα είναι η ικανότητα εκτίμησης της επαναστατικής κατάστασης. Αλλά και πριν από αυτή, σπουδαίο συμπέρασμα είναι ο αντικειμενικός κάθε φορά υπολογισμός του συσχετισμού των δυνάμεων, χωρίς υποταγή στον αρνητικό συσχετισμό.
Υποταγή σημαίνει θάνατος. Ο ΔΣΕ μάς δίνει άφθονα συμπεράσματα αποφασιστικότητας, σταθερότητας και ανυποχώρητης στάσης μπροστά στις δυσκολίες που έφερνε η αλλαγή του συσχετισμού σε βάρος των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων.
Ο αγώνας του ΔΣΕ, σε στρατιωτικό επίπεδο, σε πάρα πολλές περιπτώσεις ανέτρεψε αυτόν τον συσχετισμό και έφερε σε δύσκολη θέση την αστική εξουσία, παρά την υπεροπλία της.
Ο αγώνας που δίνεται κόντρα στην υποταγή, ακόμα κι αν ηττηθεί, δίνει πείρα, δύναμη για το μέλλον.
Η απόλυτη πίστη στη δύναμη της οργανωμένης εργατικής τάξης και των σύμμαχων στρωμάτων της, το πνεύμα της αντοχής, της σταθερότητας, της τέχνης του αγώνα, της αφοβίας μπροστά σε κάθε δυσκολία και η αυτοθυσία στον αγώνα είναι βασικοί όροι για νίκη έως το τέλος.
Από την άποψη αυτή, είναι ανεκτίμητη η πείρα από την τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ.
Οι πόθοι του λαού μας να ζήσει καλύτερες μέρες, χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους, φτώχεια και δυστυχία, γεννούν κάθε μέρα και νέες δυνάμεις που παίρνουν και θα παίρνουν μέρος στον αγώνα.
Με σωστή στρατηγική, που μέρος της είναι η επίμονη, ανυποχώρητη στάση για την οργάνωση, την ταξική αφύπνιση και τη μαχητική προετοιμασία της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, τα αδύνατα μπορούν να γίνουν δυνατά.
Οπως έλεγε και ο Μπελογιάννης, «οι κομμουνιστές είμαστε ανάμεσα στα άλλα και παιδιά ηρωικών προσπαθειών».
Το Κόμμα μας το 1946, παρότι δεν ήταν – όπως έπρεπε – προετοιμασμένο στρατηγικά στο κάλεσμα της Ιστορίας στις συγκεκριμένες τότε συνθήκες, δεν υποτάχθηκε και δεν πρόδωσε το εργατικό – λαϊκό κίνημα.
Εγραψε το αθάνατο έπος της τρίχρονης εποποιίας και μας άφησε μια τεράστια κληρονομιά αγώνων, θυσιών και υψηλών ιδανικών, που τιμάμε και συνεχίζουμε για την εκπλήρωσή τους.
Παντοδύναμη είναι η εργατική τάξη και ο εργαζόμενος λαός με το ΚΚΕ οργανωτή και καθοδηγητή
Η πείρα αυτή μας έχει διδάξει πολλαπλά και σήμερα οφείλουμε, με την ευκαιρία των 80 χρόνων από την ίδρυση του ΔΣΕ, να εξοπλιστούμε γερά με αυτήν τη γνώση και την πείρα, ως ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο της προετοιμασίας μας για να είμαστε έτοιμοι στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον σοσιαλισμό, όπως επιτάσσει η πραγματικότητα και ενσωματώνεται στις Αποφάσεις του 22ου Συνεδρίου.
Το Κόμμα μας, το ΚΚΕ, προχωρά σήμερα σταθερά και γερά εξοπλισμένο για νέες μάχες.
Είναι συσπειρωμένο όσο ποτέ άλλοτε, και μέσα στις μάχες ατσαλώνει νέες δυνάμεις και αυξάνει διαρκώς την ετοιμότητά του για να αντιμετωπίσει τις σύνθετες και μεγάλες απαιτήσεις της ταξικής πάλης.
Ξέρουμε επίσης καλά τους αντιπάλους μας, φανερούς και κρυφούς, και τους μηχανισμούς που έχουν στη διάθεσή τους. Είναι αδίστακτοι και έτοιμοι για κάθε ατιμία.
Ομως το μέλλον δεν τους ανήκει και δεν είναι παντοδύναμοι.
Παντοδύναμη είναι η εργατική τάξη και ο εργαζόμενος λαός με το ΚΚΕ οργανωτή και καθοδηγητή.
Με το βιβλίο και τον χάρτη στο χέρι και ανυποχώρητη θέληση γνώσης των πραγματικών γεγονότων
Θα θέλαμε τελειώνοντας να υπογραμμίσουμε ότι δεν είναι δυνατόν κανείς να κατανοήσει τις συνθήκες διεξαγωγής της τρίχρονης εποποιίας του ΔΣΕ και να εξοικειωθεί μαζί τους, αν δεν βάλει «το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων».
Αν δεν βρεθεί περπατώντας στους χώρους όπου πάλεψε και πιο ειδικά σε αυτόν τον μεγάλο, αχανή και κακοτράχαλο τόπο, όπως είναι η Ρούμελη και τα Αγραφα, με το βιβλίο και τον χάρτη στο χέρι και οπλισμένος με ανυποχώρητη θέληση να γνωρίσει τα πραγματικά γεγονότα.
Με αυτούς τους όρους, όποιος και όποια αποφασίσει να ακολουθήσει τα βήματα του ΔΣΕ στη Ρούμελη και στα Αγραφα και των ηρωικών Μεραρχιών, Πρώτης και Δεύτερης, με ηγέτες τον Χαρίλαο Φλωράκη – Γιώτη και τον Γιάννη Αλεξάνδρου – Διαμαντή, θα ανταμειφθεί πλουσιοπάροχα.
Θα βρεθεί μπροστά σε μεγάλες εκπλήξεις και σε μια αστείρευτη πηγή ιστορικών γνώσεων και έμπνευσης για μεγάλα έργα στο σήμερα και στο αύριο, και θα ενισχύσει την ετοιμότητα και ικανότητά του για νέους και μεγάλους αγώνες.
Ξέρουμε, βέβαια, ότι πρωταρχική – θεμελιακή προϋπόθεση των επιτυχιών και των νικηφόρων αγώνων είναι η γνώση και η αφομοίωση της θεωρίας μας, του μαρξισμού – λενινισμού και της επαναστατικής στρατηγικής του ΚΚΕ.
Είναι όμως αλήθεια ότι η γνώση και η αφομοίωση επίσης της ιστορικής πείρας του ΚΚΕ, και πιο ειδικά το παράδειγμα του ΔΣΕ, των μαχητών και μαχητριών του, αποτελούν εγγύηση αταλάντευτης πορείας έως το τέλος από κάθε άποψη. Και για την αποφυγή άστοχων στρατηγικών επιλογών, και για την άντληση δύναμης και αντοχής για την τελική νίκη.
Αυτά τα συμπεράσματα προκύπτουν αβίαστα ως εμπειρίες που αποκομίσαμε προετοιμάζοντας τον Οδηγό.
Επιτρέψτε μας λίγα λόγια για την προετοιμασία του.
Είναι ένα έργο καταρχήν συλλογικό. Αυτήν τη φορά η ομάδα είχε και νέους συνοδοιπόρους, ανάμεσά τους και τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, σύντροφο Δημήτρη Κουτσούμπα, ως Ρουμελιώτη.
Πήραμε υπόψη μας την πείρα που είχαμε αποκτήσει από τη συγγραφή των δύο προηγούμενων Οδηγών.
Μελετήσαμε ό,τι έχει γραφτεί από τους πρωταγωνιστές, ιστορικά ντοκουμέντα από το Ιστορικό Αρχείο του ΚΚΕ, καθώς και ό,τι έχει γραφτεί από τους αντιπάλους του ΔΣΕ.
Θα θέλαμε στο σημείο αυτό να υπογραμμίσουμε το εξής:
Είχαμε διαβάσει αρκετά πριν για την ηρωική δράση του ΔΣΕ στη Ρούμελη.
Οταν όμως αποφασίσαμε να επισκεφτούμε τους χώρους αναφοράς, αναζητώντας στον τόπο και στον χρόνο την ανάπτυξη και τον αγώνα του ΔΣΕ, τότε και μόνο τότε συνειδητοποιήσαμε τα πραγματικά μεγέθη και το ξαναδιάβασμα μας προσγείωσε σε μια νέα πραγματικότητα.
Είναι άλλο για παράδειγμα να διαβάζει κανείς για το πέρασμα της Νιάλας και άλλο, με οδηγό τις γραπτές μαρτυρίες, να βλέπεις ζωντανά στον συγκεκριμένο χώρο ό,τι διαδραματίστηκε.
Με το βιβλίο και τον χάρτη στο χέρι ξεκινήσαμε μια πορεία που κράτησε αρκετά καλοκαίρια και χειμώνες, αναγνώρισης και καταγραφής των ιστορικών γεγονότων.
Ηταν μια κοπιαστική προσπάθεια, γιατί εκτός των άλλων έπρεπε να διασταυρώνονται η πληθώρα των πληροφοριών και οι πολύ πυκνές εξελίξεις.
Δεν ισχυριζόμαστε ότι πετύχαμε το τέλειο. Ασφαλώς υπάρχουν κενά, παραλείψεις. Άλλωστε είναι αδύνατο να χωρέσει σε μερικές σελίδες η ηρωική καθημερινή, νύχτα και μέρα, τρίχρονη δράση του ΔΣΕ σε έναν απέραντο χώρο, σε διαρκή κίνηση και καθημερινές μάχες.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι πράγματι κοπιαστική δουλειά της ομάδας.
Οφείλουμε όμως να αναγνωρίσουμε ότι η τελική διαμόρφωση του Οδηγού έγινε από τον σύντροφο Θανάση Λεκάτη, που σήκωσε το κύριο βάρος και δούλεψε με μεγάλο πάθος.
Τα αποτελέσματα αυτής της κοπιαστικής δουλειάς, φυσικά, είναι στην κρίση σας.
Είμαστε σίγουροι ότι θα το απολαύσετε, περπατώντας στα ηρωικά μονοπάτια που βάδισαν και πολέμησαν για το δίκιο του λαού οι μαχητές και μαχήτριες του ΔΣΕ.
