Category Archive

Νέα Παραρτημάτων

ΚΑΒΑΛΑ Τίμησαν τον Παπά Παντελή  Σαρατσίδη, «Παπαφλέσσα»

Νέα Παραρτημάτων 27 Ιουνίου, 2025

Αρχιερατικό τρισάγιο στο μνημείο του ιερέα αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης , του 26ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ,  Παπά Παντελή  Σαρατσίδη, «Παπαφλέσσας» πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιούνη  στην Καβάλα, με πρωτοβουλία του Σεβασμιότατου Φιλίππων-  Νεαπόλεως και Θάσου κ. Στέφανου, στην Καβάλα.

Συμμετείχαν ο δήμαρχος Καβάλας Θόδωρος Μουριάδης, αντιπροσωπεία της Τ.Ο. Καβάλας του ΚΚΕ με επικεφαλής τον γραμματέα της  Κώστα Κουκούλα και  εκπρόσωποι σωματείων.

Έγινε κατάθεση στεφανιών από το δήμαρχο Καβάλας , το παράρτημα Καβάλας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και το ΚΚΕ.

Την ομιλία έκανε ο Δήμος Ζαχαριάδης πρόεδρος του παραρτήματος

«Μια από τις ηρωικότερες σελίδες, στις τόσες που έχουν γραφεί στην ιστορία των αγώνων του ελληνικού λαού, αλλά και του κλήρου για τη λευτεριά της πατρίδας μας  έγραψε με το αίμα του  ο στρατιωτικός ιερέας του 26ου συντάγματος του ΕΛΑΣ  ΑΝ. ΜΑΚΕΔ.- ΠΑΠΑ ΠΑΝΤΕΛΗΣ-ΣΑΡΑΝΤΖΙΔΗΣ με το ψευδώνυμο   ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. Ήταν παπάς στο χωριό  Νέα Φυλή Παγγαίου και υπηρετούσε από το Δεκέμβρη του 1943 στο ελασίτικο τμήμα του Τσαλ- νταγκ, της Αν. Μακεδονίας. Στις 20 Αυγούστου 1944, 120  αντάρτες του τμήματος αυτού , ανάμεσά τους και ο ΠΑΠΑ ΠΑΝΤΕΛΗΣ ,  προσπαθώντας να διασπάσουν  τον κλοιό  καταδιωκτικών φασιστικών αποσπασμάτων  έπεσαν σε ενέδρα ισχυρού βουλγάρικου φασιστικού τμήματος  στην τοποθεσία «Μπουλούσκα» στην πεδιάδα των Φιλίππων . Διεξήχθη σκληρή μάχη . Ο  Παπά παντελής μέσα στην μάχη έχασε την επαφή  του με τους άλλους αντάρτες  όπως σκόρπισαν σε διάφορες κατευθύνσεις για να ξεφύγουν. Την άλλη μέρα οι Βούλγαροι  φασίστες που ερευνούσαν σχολαστικά την περιοχή, αντιλήφθηκαν τον Παπά Παντελή και προσπάθησαν   να τον αιχμαλωτίσουν. Αλλά ο ηρωικός κληρικός προτιμώντας το θάνατο από την αιχμαλωσία και τα αναπόφευκτα βασανιστήρια  αμύνθηκε μέχρι το τελευταίο φυσίγγι και βρήκε ηρωικό θάνατο, αφού ξάπλωσε νεκρούς τρεις από τους φασίστες που τον είχαν κυκλώσει.

Ο Στέργιος Βαλιούλης στο βιβλίο του «πολίτης β΄ Κατηγορίας»  αναφερόμενος στο χαμό του Παπά Παντελή- Παπαφλέσσα γράφει σχετικά:

<<Όταν μια ώρα υστερότερα του έριξαν τα τρία βλήματα όλμου που έβαλαν τέλος στον άνισο αγώνα ,τέσσερις τραυματίες και τρεις νεκροί ήταν το αντίκρισμα της βουλγάρικης νίκης.

Μετέφεραν το πτώμα του στο διπλανό χωριό, το Μπερεκετλί να το εκθέσουν σε κοινή θέα. Όταν όμως ο επικεφαλής αξιωματικός ανακάλυψε στο σακίδιο του νεκρού αντάρτη το πετραχήλι και το σταυρό, άλλαξε απόφαση και έδωσε εντολή να τον θάψουν αμέσως. Ακούστηκε μάλιστα να λέει: <<Αν όλοι οι «κομίτα» ήταν σαν αυτόν τον παλικαρά  παπά δεν θα μπορούσαμε να μείνουμε στον τόπο σας ούτε μια μέρα.>>

Καλύτερον επικήδειο δεν θα μπορούσε να ονειρευτεί ο ήρωας παπάς.

Η μεγαλειώδης συμμετοχή του ελληνικού λαού στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα ενάντια στην τριπλή φασιστική κατοχή  δεν μπορούσε να μη βρει  την αντανάκλασή της  και μέσα στην ελληνική ορθόδοξη εκκλησία, ιδίως στους κατώτερους κληρικούς , στους οποίους είχαν μείνει ολοζώντανες οι μορφές των ηρωικών παπάδων του 1821.

Παρακάτω φέρουμε  δυο παραδείγματα:

ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ : Από την Καβάλα. Εκτελέστηκε  για τη δράση του στη Θεσσαλονίκη στις 10/9/44.

ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΕΙΚΟΣΙΦΙΝΙΤΣΑΣ : Για αρκετό χρονικό διάστημα είχε εγκατασταθεί η έδρα του τοπικού συντάγματος του ΕΛΑΣ, ενώ ο χώρος γύρω από το μοναστήρι χρησιμοποιήθηκε ως χώρος εκγύμνασης των μαχητών. Στις 3-4 Απρίλη του 1944 διεξήχθησαν σκληρές μάχες του ΕΛΑΣ με τους Βούλγαρους φασίστες.

Στις 12 Φλεβάρη του 1944 στο μοναστήρι προγραμματίστηκε να διεξαχθεί   η  Συνδιάσκεψη της ΕΠΟΝ ΑΝ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ-ΘΡΑΚΗΣ, αλλά προδόθηκε και το βομβάρδισαν οι Βούλγαροι. Η Συνδιάσκεψη πραγματοποιήθηκε αργότερα σε κινηματογράφο της Καβάλας.

Φέτος , στις 9 Μάη , συμπληρώθηκαν 80 χρόνια από την ημέρα που η φασιστική Γερμανία υπέγραψε την άνευ όρων παράδοσή της στις συμμαχικές δυνάμεις. Είχε προηγηθεί την 1  ΜΆΗ  η είσοδος του κόκκινου στρατού στο Βερολίνο και το κάρφωμα της κόκκινης σημαίας με το σφυροδρέπανο στο Ράιχσταγκ.

Η μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών σηματοδότησε το τέλος του Β΄Π.Π. Ενός πολέμου που ήταν αποτέλεσμα της όξυνσης των ανταγωνισμών μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κρατών. Τη Νίκη έφερε η καθοριστική συμβολή του Κόκκινου Στρατού, η τεράστια προσφορά του σοβιετικού λαού, με πάνω από 20 εκ. νεκρούς. Ο ελληνικός λαός, την περίοδο του απελευθερωτικού αγώνα κατά της Κατοχής, έδωσε πάνω από 405.000  θύματα,  τα περισσότερα σε αναλογία με τον πληθυσμό της χώρας. Είναι φανερό ποιος ήταν ο καταλύτης στη νίκη ενάντια στο φασισμό.  Ο λαός μας  συσπειρωμένος στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ μεγαλούργησε με τον αγώνα του κατά των φασιστών. Ψυχή και ραχοκοκαλιά της Αντίστασης του ελληνικού λαού ήταν  το ΚΚΕ.  Ο ηρωικός απελευθερωτικός αγώνας του λαού μας, όπως και των άλλων λαών, επιβεβαίωσε ότι η δύναμη του λαού που βγαίνει μπροστά, οργανωμένος και αποφασισμένος, είναι ανίκητη.

Στην περιοχή μας οι δυνάμεις του 26ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ έδωσαν πολλές νικηφόρες μάχες ενάντια στους Βούλγαρους φασίστες.

Επιστέγασμα της δράσης του ήταν η απελευθέρωση της Καβάλας στις 13 Σεπτέμβρη 1944.

Αυτή είναι μια πολύ σημαντική μέρα για το λαό της πόλης μας. Γι αυτό πιστεύουμε και προτείνουμε να καθιερωθεί ως τοπική γιορτή από τις αρχές της πόλης.

Γιατί έχει πολύ μεγάλη σημασία, ιδιαίτερα για τη νεολαία, να γνωρίσει την πραγματική ιστορία της πόλης και της περιοχής μας. Άλλωστε η γνώση είναι δύναμη. Πόσο μάλλον σήμερα που η περιοχή μας φλέγεται, βρισκόμαστε ξανά μπροστά στον κίνδυνο γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Με τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στο έδαφος της Ουκρανίας, όπου τα αντίπαλα στρατόπεδα ευρωΝΑΤΟϊκό και ευρασιατικό στέλνουν τους λαούς τους στο σφαγείο του πολέμου για να «σκοτώνονται για του αφέντη του φαΐ», όπως έγραφε ο μεγάλος μας ποιητής Κώστας Βάρναλης.

Με τη Μέση Ανατολή να βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα, αφού το κράτος τρομοκράτης του Ισραήλ, με τη στήριξη ΗΠΑ και ΕΕ, επιτίθεται και βομβαρδίζει τους γείτονες του, ενώ προχωρά στη γενοκτονία του ήρωα παλαιστινιακού λαού.

Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις ο λαός και η νεολαία μπορούν και πρέπει να δυναμώσουν τον αγώνα τους ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, την αλληλεγγύη στους λαούς που βασανίζονται.  Για την απεμπλοκή της χώρας μας από τα επικίνδυνα πολεμικά σχέδια.

Δόξα και τιμή στον ήρωα κληρικό Παπαφλέσσα! Στο ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και την ΕΠΟΝ!

ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ Ύστατο «αντίο» στον σύντροφο Νίκο Μαρμαρινό

Νέα Παραρτημάτων 25 Ιουνίου, 2025

 

Σύντροφοι, συγγενείς και φίλοι, με θλίψη και περηφάνια απεύθηναν το ύστατο «αντίο» στον σύντροφο Νίκο Μαρμαρινό, στο Νεκροταφείο Καισαριανής, όπου έγινε η πολιτική του κηδεία.

Μεταξύ όσων αποχαιρέτισαν τον σύντροφο, ήταν αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ με επικεφαλής τον Θέμη Γκιώνη, μέλος του Πολιτικού Γραφείου, αντιπροσωπεία του ΚΣ της ΚΝΕ,  η Μαρία Κομνηνάκα, βουλευτής Λέσβου του Κόμματος και ο Ηλίας Σταμέλος, δήμαρχος Καισαριανής.

Παίρνουμε τη σκυτάλη αντλώντας δύναμη από το παράδειγμα του

Ο Μανώλης Ραπανάκης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ στον επικήδειο λόγο σημείωσε:

«Εκ μέρους της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, αποχαιρετάμε με θλίψη και σεβασμό τον κομμουνιστή, μαχητή του Δημοκρατικού Στρατού, σύντροφο Νίκο Μαρμαρινό. Έναν από τους τελευταίους της δρακογεννιάς της εθνικής αντίστασης και της ένοπλης ταξικής αναμέτρησης της δεκαετίας του 1940.

Εκφράζουμε τα βαθύτατα συλλυπητήρια μας στην σύζυγό σου, τα παιδιά και τα εγγόνια σου, σε όλη την οικογένεια και τους οικείους σου.

Ο σύντροφος μας έφυγε από τη ζωή έχοντας εκπληρώσει το μεγάλο του καθήκον απέναντι στο Κόμμα και την υπόθεση της εργατικής τάξης. Καθήκον το οποίο ανέλαβε από μικρός μέχρι και την τελευταία του πνοή, τιμώντας τον τίτλο του μέλους του ΚΚΕ!

Γεννήθηκε το 1929 στη Νάπη Λέσβου, σε μια λαϊκή αγωνιστική οικογένεια, και συνδέθηκε από μικρός με τους αγώνες του λαού μας.

Ανδρώθηκε ως αγωνιστής και κομμουνιστής στα χρόνια της θύελλας, τη δεκαετία του 1940.

Γνώρισε και έμαθε για τους σκοπούς και τον αγώνα του ΕΑΜ δίπλα στον πατέρα του, αφού εκείνος δεν ήξερε γράμματα και τον έβαζε από μικρό παιδί να του διαβάζει τα διάφορα έντυπα του ΕΑΜ. Αυτά σημάδεψαν το μυαλό και τη καρδιά του.

Όπως και το γεγονός ότι είδε από κοντά την αγριότητα της αστικής τάξης απέναντι στον λαό που σηκώνει το ανάστημά του. Οι εικόνες των βασανιστηρίων από τους Χίτες και τους ΜΑΥδες, σε αγωνιστές που πάλευαν για την απελευθέρωση του τόπου, μεγάλωσε το πείσμα του να πάρει από μικρός μέρος στον αγώνα.

Έγινε “αετόπουλο”, και φύλαγε μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά τον κεντρικό δρόμο. Μετά ΕΠΟΝίτης και βοηθούσε στην τροφοδοσία και το ρουχισμό των ανταρτών.

Στις αρχές Απρίλη του 1948 σε μια εκκαθαριστική επιχείρηση, εκατοντάδες στρατιώτες και χωροφύλακες χτένισαν όλη την περιοχή και έφτασαν και στο μαντρί της οικογένειάς του, που ήταν το στέκι συνάντησης καταδιωκόμενων αγωνιστών. Αφού έβαλαν φωτιά για να το κάψουν και ξυλοκόπησαν τον ίδιο, ο σύντροφός μας κατάφερε να ξεφύγει της σύλληψης και να συνεχίσει τον αγώνα.

Με αυτές τις εμπειρίες παίρνει τον δρόμο για το βουνό. Εκεί συνδέθηκε με την αντάρτικη ομάδα του βόρειου τμήματος του νησιού.

Σε ηλικία 18 χρονών γίνεται μαχητής του ΔΣΕ. Στο ΔΣΕ είχε χαρτογραφήσει όλα τα μονοπάτια του βόρειου τμήματος του νησιού και πήρε μέρος σε πολλές, σχεδόν όλες τις αποστολές, στα σαμποτάζ και σε μικροσυμπλοκές. Για μήνες είχε τον ρόλο του διανομέα των δελτίων τύπου του ΔΣΕ.

Στις 6 Ιούνη του 1949 συλλαμβάνεται μετά από μεγάλη ενέδρα που τους είχαν στημένη.

Από εκείνη την ημέρα ο σύντροφος Νίκος θα βρεθεί για χρόνια σε φυλακές και εξορίες.

Τον Νοέμβρη του 1949 περνά από στρατοδικείο στη Μυτιλήνη. Τον δικάζουν έξι φορές σε θάνατο και τον βάζουν στον “Αράπη”, στον θάλαμο μελλοθανάτων.

Αρχές του 1951 τον μεταφέρουν στη Μυτιλήνη για νέα δίκη όπου δικάστηκε δύο φορές σε θάνατο. Μέτα από λίγο καιρό τον στέλνουν στις φυλακές της Κέρκυρας ως μελλοθάνατο μέχρι το 1952, όπου μετά την εκτέλεση του Μπελογιάννη ψηφίζεται νόμος όπου μετατρέπει τις θανατικές ποινές σε ισόβια δεσμά.

Το 1953 μεταφέρεται στις φυλακές Κεφαλονιάς, όπου έζησε και τον μεγάλο σεισμό. Από εκεί μεταφέρεται σε διάφορες φυλακές. Στην Αλικαρνασσό, στα Τρίκαλα, στην Χαλκίδα από όπου έφυγε στις 8 Δεκέμβρη του 1962 για να μεταφερθεί στην Αίγινα όπου κρατήθηκε μέχρι τις 30 Απρίλη του 1964.

Παρότι συμπλήρωσε 15 συνεχή χρόνια σε φυλακές δε λύγισε. Συνέχισε ακάθεκτος στο δρόμο του αγώνα.

Μετά την αποφυλάκιση του πήρε ενεργό μέρος στους αγώνες του λαϊκού κινήματος που αναπτύχθηκαν την περίοδο της ΕΔΑ και των Λαμπράκηδων, μέχρι την χούντα.

Με την επιβολή της δικτατορίας διέφυγε τη σύλληψη μέχρι τις 9 Δεκέμβρη 1967 όπου συλλαμβάνεται στην Αθήνα. Κρατήθηκε στην ασφάλεια για δυόμιση μήνες και μετά στέλνεται εξορία στο Λακκί Λέρου μέχρι το 1971.

Τα χρόνια που ακολούθησαν πάλεψε με σταθερότητα ως κομμουνιστής. Και όταν χρειάστηκε υπερασπίστηκε τον επαναστατικό χαρακτήρα του Κόμματος ενάντια στις προσπάθειες μετάλλαξης και διάλυσης του.

Ο σύντροφος Νίκος, εργάστηκε σε διάφορες δουλειές μεταξύ των οποίων και στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ, προσφέροντας και από αυτήν τη θέση στο Κόμμα.

Πρότυπο κομμουνιστή και επαναστάτη που έθεσε όλη του τη ζωή στην υπόθεση του Κόμματος και της εργατικής τάξης. Σε όλη του τη ζωή τίμησε τον τίτλο του μέλους του ΚΚΕ.

Η μεγάλη προσφορά του αποτελεί φωτεινό παράδειγμα για εμάς, τις επόμενες γενιές κομμουνιστών και κομμουνιστριών. Γιατί έδειξε με το προσωπικό του παράδειγμα και τη στάση ζωής, ότι δεν υπάρχουν άπαρτα κάστρα για τους κομμουνιστές. Οτι οι επαναστατικές ιδέες του Κόμματος, το πραγματικά νέο, και ελπιδοφόρο, είναι που τροφοδοτεί με δύναμη, αισιοδοξία, πείσμα και αντοχή ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.

Σύντροφε Νίκο, μαζί με άλλους χιλιάδες συντρόφους μας, ανοίξατε το δρόμο και κρατήσατε ψηλά την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο. Ξεκουράσου τώρα, ήσυχος, αφού εσύ το καθήκον σου το έκανες. Και να είσαι σίγουρος πως οι επόμενοι που ακολουθούμε και παίρνουμε τη σκυτάλη, αντλώντας δύναμη από το παράδειγμα σου, θα συνεχίσουμε στο δρόμο που περπάτησες μέχρι το τέλος, μέχρι την οριστική νίκη του λαού μας».

Εκ μέρους της ΚΝΕ η Ελένη Τσώνη, μέλος του Γραφείου της ΟΠ Αττικής ανέφερε μεταξύ άλλων πως «η συνέπεια του συντρόφου Νίκου, η σταθερή αγωνιστική του πορεία, η πίστη του ότι αυτός ο σάπιος κόσμος μπορεί να αλλάξει, δίνουν σε εμάς τα μέλη και στελέχη της ΚΝΕ, δύναμη και έμπνευση να για να παλέψουμε στις σύγχρονες συνθήκες της ταξικής πάλης».

Η Κατερίνα Βασιλάκη εκ μέρους των ΚΟ Καισαριανής στάθηκε στην απλόχερη και ανιδιοτελή προσφορά τονίζοντας, μεταξύ άλλων: «Είμαστε περήφανοι που δράσαμε στο πλάι σου, που σε είχαμε σύντροφο στις οργανώσεις της Καισαριανής. Ήσουν ακούραστος και σεμνός. Αγαπημένε μας σύντροφε ήσουν αλύγιστος σε όλες τις συνθήκες».

Ο Κώστας Γαβριλάκης εκ μέρους του παραρτήματος Καισαριανής της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ ανέφερε, μεταξύ άλλων: «Σε ευχαριστούμε που κράτησες ψηλά την σημαία του αγώνα σου υποσχόμαστε θα συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο για την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος» ενώ έκλεισε με τους στίχους του «Λεβέντη» που έχει «μες την καρδιά του σίδερο».

 

ΛΙΛΑΙΑ ΦΩΚΙΔΑΣ Εκδήλωση τιμής με αφορμή τη συμπλήρωση 76 χρόνων από τον θάνατο του θρυλικού καπετάνιου Διαμαντή

Νέα Παραρτημάτων 24 Ιουνίου, 2025

 

Τη μνήμη Γιάννη Αλεξάνδρου (Διαμαντή) διοικητή της 2ης Μεραρχίας του ΔΣΕ στη Ρούμελη και αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης, τίμησαν την Κυριακή 21 Ιούνη η ΕΠ Ανατ. Στερεάς και Εύβοιας του ΚΚΕ, η ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ και η «Ενωση Φίλων Μνήμης Διαμαντή», σε εκδήλωση στη γενέτειρά του, Λιλαία Φωκίδας.

Η εκδήλωση τιμής και μνήμης έγινε με αφορμή τη συμπλήρωση 76 χρόνων από το θάνατο του κομμουνιστή και θρυλικού καπετάνιου Διαμαντή στις 21/6/1949, έξω από το χωριό Μάρμαρα Φθιώτιδας. Πραγματοποιήθηκε στο πατρικό σπίτι του στη Λιλαία Φωκίδας, το οποίο έχει μετατραπεί σε εκθεσιακό χώρο.

Στην εκδήλωση, παρευρέθηκαν ο Δημήτρης Γόντικας, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και η Διαμάντω Μανωλάκου, μέλος της ΚΕ και βουλευτής του Κόμματος.

Στη δράση του Διαμαντή, τόσο την περίοδο της ΕΑΜικής Αντίστασης, όσο και στην τρίχρονη εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στα βουνά της Ρούμελης, αναφέρθηκε μιλώντας στην εκδήλωση ο Χρήστος Φουσέκης, εκ μέρους της ΠΕΑΕΑ -ΔΣΕ.

Ακολούθησε ομιλία από τον Γιώργο Δαούτη, στέλεχος της ΚΟ του ΚΚΕ στη Φωκίδα, ο οποίος κατήγγειλε αρχικά την πυραυλική επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν, τη συνεχιζόμενη σφαγή του λαού της Παλαιστίνης και επισήμανε την ανησυχία και τους κινδύνους γενίκευσης των πολεμικών συγκρούσεων που γεννούν οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί. Τόνισε επίσης την ανάγκη να δυναμώσει ο αγώνας και η απαίτηση για καμία εμπλοκή και συμμετοχή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους.

Σημείωσε επίσης τα πολύτιμα συμπεράσματα και την πείρα από τους μεγάλους αγώνες των εργαζομένων και του λαού, που δόθηκαν με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές, όπως η τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ και πρόσθεσε:

«Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για τον καινούργιο κόσμο, μέχρι κάθε άνθρωπος που υφίσταται την εκμετάλλευση, να αισθανθεί ότι ανάμεσα σε εκείνους που οραματίζονται και παλεύουν για την επαναστατική αλλαγή, θα βρει ένα κομμάτι του δικού του κόσμου.

Προχωράμε δυνατά, προετοιμαζόμαστε με εμπιστοσύνη και πίστη στο Κόμμα μας! Ο καθένας και η καθεμιά ατομικά και όλοι μαζί οργανωμένα και συλλογικά, για ”να πάμε μπροστά, να πάμε ίσια”! Για να ανοίξουμε όλα τα παράθυρα του κόσμου σε ένα φωτεινό αύριο, στο φωτεινό μέλλον του σοσιαλισμού – κομμουνισμού! Του κόσμου που θα ‘ναι πλασμένος στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων».

ΤΡΙΚΑΛΑ: Τιμή στον Πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ Άρη Βελουχιώτη στα 80 χρόνια από τον θάνατό του

Νέα Παραρτημάτων 19 Ιουνίου, 2025

Με μια συμβολική και λιτή εκδήλωση η ΤΕ Τρικάλων του ΚΚΕ τίμησε τα 80χρονα από το θάνατο του Άρη Βελουχιώτη, καθώς και τα 80 χρόνια της αντιφασιστικής νίκης των λαών, που σφράγισε το τέλος του Β’ παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Ο χώρος που πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση έχει ιδιαίτερο ιστορικό φορτίο. Είναι η σημερινή πλατεία Ρήγα Φεραίου της πόλης των Τρικάλων, όπου πριν 80 χρόνια, σ΄έναν από τους φανοστάτες της, οι συνεργάτες του αστικού κράτους κρέμασαν τα κομμένα κεφαλιά του Άρη και του πρωτοπαλίκαρού του, του Τζαβέλλα.

Στο σημείο αυτό, πριν 10 χρόνια –τον Ιούνη του 2015, το ΚΚΕ τοποθέτησε τιμητική πλάκα (στα 70 χρόνια από το θάνατο του Βελουχιώτη – όπως αναγράφει) στα πλαίσια μεγάλης εκδήλωσης, όπου παρέστη ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας , ο οποίος έκανε και την αποκάλυψη της πλάκας.

Στην απέναντι πλευρά της ίδιας πλατείας δεσπόζει το μνημείο των 5 ΕΠΟΝιτών, που απαγχονίστηκαν από τους ναζί κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους τον Απρίλη του 1944, στους οποίους το 2015 ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ απέδωσε ελάχιστο φόρο τιμής καταθέτοντας στεφάνι .

Στην ίδια πλατεία βρίσκεται και σήμερα το ξενοδοχείο «Πανελλήνιον» όπου στο μπαλκόνι του- έχουν βγάλει ιστορικούς λόγους ο Άρης Βελουχιώτης και στρατηγός Στέφανος Σαράφης μετά την απελευθέρωση (στα τέλη του 1944), ενώ το κτίριο στην κατοχή αποτέλεσε και έδρα της κατοχικής διοίκησης.

Στην εκδήλωση μίλησε ο Γραμματέας της ΤΕ Τρικάλων του ΚΚΕ, Σωτηρόπουλος Σωτήρης, ενώ στο σημείο της τιμητικής πλάκας κατατεθήκαν λουλούδια από τις οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στα Τρίκαλα και το τοπικό παράρτημα της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Με το τέλος της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε πορεία στους κεντρικούς δρόμους των Τρικάλων, ως κάλεσμα λαϊκής κινητοποίησης ενάντια στη ραγδαία πολεμική κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή.

Η πραγματοποίηση της πορείας – καλέσματος λαϊκής επαγρύπνησης και κινητοποίησης, ενάντια στο μακέλεμα των λαών από τους ιμπεριαλιστές στη Μέση Ανατολή και στην εμπλοκή της χώρας μας στην πολεμική κλιμάκωση, ήταν ένα ελάχιστο δείγμα γραφής για την υλοποίηση και διάδοση της επικαιρότητας του παραδείγματος του Άρη Βελουχιώτη.

ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Εκδήλωση για τους εκτελεσμένους αγωνιστές του στρατοπέδου Παύλου Μελά

Νέα Παραρτημάτων 17 Ιουνίου, 2025

 

Εκδήλωση τιμής των 104 εκτελεσθέντων αγωνιστών του στρατοπέδου Παύλου Μελά στις 6 Ιούνη 1944 από τους Γερμανούς ναζί, με αφορμή τα 81 χρόνια από την εκτέλεση τους, διοργάνωσαν το Σάββατο 14 Ιούνη, η ΤΟ Δυτικής Θεσσαλονίκης του KKE και τα Παραρτήματα Παύλου Μελά και Δυτικής Υπαίθρου Θεσσαλονίκης της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.  

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο μνημείο Εθνικής Αντίστασης, μπροστά από το Δημαρχείο Σταυρούπολης με ομιλητές τον Ν. Βάγια, πρόεδρο της Περιφερειακής Δοίκησης Κεντρικής Μακεδονίας της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και τον Μ. Παλάντζα, μέλος της Επιτροπής Περιοχής Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ και δημοτικό σύμβουλο του Δήμου Παύλου Μελά με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».

Στην ομιλία του ο Μ. Παλάντζας μεταξύ άλλων ανέφερε: «Τα γερμανικά στρατεύματα από τον Απρίλιο του 1941 χρησιμοποίησαν το στρατόπεδο Παύλου Μελά ως τόπο φυλάκισης, μαρτυρίου και θανάτου. Αποτέλεσε το στρατόπεδο συγκέντρωσης της πόλης, όπως τέτοιο αναφέρεται και στρατιωτικά έγγραφα της περιοχής. Ιστορικές πηγές εκτιμούν ότι πιθανά το στρατόπεδο Παύλου Μελά να λειτουργούσε θεσμικά ως παράρτημα των φυλακών του Γεντί Κουλέ». 

«Στο στρατόπεδο επικρατούσαν άθλιες συνθήκες διαβίωσης με πενιχρό συσσίτιο, σχεδόν ανύπαρκτη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, καταναγκαστικά έργα, ξυλοδαρμοί και ψυχολογική βία και βέβαια εκτελέσεις είτε από Γερμανούς ναζί, είτε από Έλληνες συνεργάτες τους και συγκεκριμένα από εκείνους του Πούλου και του Δάγκουλα.  Τόπος εκτέλεσης ήταν η Τούμπα του Ζέιτενλικ, στο βορειοανατολικό άκρο της γης των Λαζαριστών», είπε και συμπλήρωσε: «Η απόδοση της οφειλόμενης τιμής στους 104 εκτελεσμένους πατριώτες, σε όλα τα αδικοχαμένα θύματα του ναζισμού, πρέπει πάντα να συνοδεύεται από τη σημερινή πάλη, τη διαρκή προσπάθεια αποκάλυψης του αληθινού προσώπου του φασισμού, από την αποκάλυψη όλων αυτών που στην ουσία τον δικαιώνουν, να συνοδεύεται από την εναντίωση στη διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας».

Τις ομιλίες ακολούθησαν το προσκλητήριο των 104 νεκρών ηρώων, κατάθεση στεφάνων και κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή. Στον χώρο υπήρχε έκθεση φωτογραφίας.

Ξεχωριστό κομμάτι της εκδήλωσης που συγκέντρωσε το ενδιαφέρον του κόσμου ήταν ο ιστορικός περίπατος που πραγματοποιήθηκε εντός του πρώην στρατοπέδου. Την ξενάγηση πραγματοποίησε ο εκπαιδευτικός και συγγραφέας, Σπύρος Λαζαρίδης.

Λιτόχωρο Τίμησαν την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών και τα 82 χρόνια από τον βομβαρδισμό του Λιτοχώρου.

Νέα Παραρτημάτων 16 Ιουνίου, 2025

Το παράρτημα Λιτοχώρου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ πραγματοποίησε εκδήλωση τιμής και μνήμης στις 11 του Μάη για τα 80 χρόνια από την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών και 82 χρόνια από τον βομβαρδισμό του Λιτοχώρου από την γερμανική αεροπορία στις 16 Απρίλη 1943 . Την κεντρική ομιλία έκανε ο πρόεδρος του παραρτήματος Μιχάλης Κωστίνος ο οποίος τόνισε ότι το μήνυμα της 9ης Μάη είναι το τι μπορούν να καταφέρουν οι λαοί αν ξεμπερδέψουν με τους δυνάστες τους και τους κάθε λογής σωτήρες. Παραβρέθηκε πλήθος κόσμου που με ιδιαίτερη συγκίνηση παρακολούθησε την εκδήλωση. Έγινε κατάθεση στεφάνου και προσκλητήριο νεκρών.

            

ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ: ΕΚΔΗΛΩΣΗ «Το Καρπενήσι και η Ευρυτανία κοιτίδα της Λαϊκής Αντίστασης και κέντρο της Ελεύθερης Ελλάδας»

Νέα Παραρτημάτων 16 Ιουνίου, 2025

Εκδήλωση – συζήτηση με θέμα «Το Καρπενήσι και η Ευρυτανία κοιτίδα της Λαϊκής Αντίστασης και κέντρο της Ελεύθερης Ελλάδας» διοργάνωσε η Κομματική Οργάνωση Ευρυτανίας του ΚΚΕ το Σάββατο με ομιλητή τον Κώστα Σαρρή, μέλος του Τμήματος.

Προηγήθηκε κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο των Κορυσχάδων

Τη συζήτηση άνοιξε ο Κώστας Καραμαγκιόλας, γραμματέας της ΚΟ Ευρυτανίας. Ανέδειξε την ανάγκη η μνήμη να μείνει ζωντανή, ως πραγματικός πλούτος και επαναστατική αγωνιστική εμπειρία του λαού μας, επίκαιρη σήμερα όσο ποτέ, κόντρα σε «επίσημες» εκδηλώσεις, που όχι απλώς αφυδατώνουν την Εθνική Αντίσταση από τα ριζοσπαστικά της χαρακτηριστικά, αλλά τη φέρνουν στα μέτρα της δήθεν «εθνικής ενότητας» εξισώνοντας θύτες και θύματα, προπαγανδίζοντας την ταξική συνεργασία.

Στάθηκε στο πρόσφατο συνέδριο για το ολοκαύτωμα του Καρπενησίου, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι παρά τις καλές προθέσεις κάποιων ομιλητών, το συνέδριο δεν μπόρεσε να ξεφύγει από τα τετριμμένα αποσιώπησης του ρόλου του ΚΚΕ, της αυτοφίμωσης για τον χαρακτήρα του ναζισμού ως εγκληματικού αστικού μορφώματος, την αποσιώπηση του δοσιλογισμού και της λευκής τρομοκρατίας.

Τέλος επισήμανε την απαίτηση να κατασκευαστεί άμεσα το μνημείο του ολοκαυτώματος του Καρπενησίου, σύμφωνα με την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου στην προηγούμενη θητεία του, μετά από πρόταση της «Λαϊκής Συσπείρωσης».

Στην κεντρική ομιλία, ο Κώστας Σαρρής σημείωσε αρχικά: «Τα γεγονότα της δεκαετίας του 1940 φαίνεται να έχουν την τιμητική τους στο Καρπενήσι αυτήν την περίοδο. Στα τέλη του Μάρτη, πραγματοποιήθηκε εδώ ένα συνέδριο για τα “80 χρόνια από την καταστροφή της πόλης” από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής, τον Αύγουστο του 1944. Πολλά ειπώθηκαν από τους συμμετέχοντες για τις “Εθνικές και Ευρωπαϊκές Διαστάσεις”, όπως διαπίστωναν, του Ολοκαυτώματος του Καρπενησιού, αλλά κυρίως για την “εμπειρία της καταστροφής”, το “τραύμα” των θυμάτων και την “ιστορική μνήμη”. Έχουν οπωσδήποτε την αξία τους όλα αυτά.

 

Μεταξύ άλλων, τόνισε: «Το ΚΚΕ μελετά σε βάθος την ιστορία του, την ιστορία του εργατικού – λαϊκού κινήματος της πατρίδας μας αλλά και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, με στόχο να βγάλει πολύτιμα συμπεράσματα για “τους σεισμούς που μέλλονται να ’ρθουν”. Προσεγγίζει με κριτικό πνεύμα το παρελθόν του, όπως τα προβλήματα στη στρατηγική του αντίληψη κατά τη δεκαετία του 1940, που αποτυπώνονται ανάγλυφα και στη συγκρότηση της ΠΕΕΑ (…).

 

Σε κάθε περίπτωση, το ΚΚΕ προσεγγίζει κριτικά την ιστορία του, όχι για να απαξιώσει την ηρωική πορεία του στο πλάι του ελληνικού λαού μέσα σε ένα κλίμα λαθολογίας, αλλά αντίθετα για να μετουσιώσει αυτήν την ηρωική και δύσκολη πορεία σε χρήσιμα συμπεράσματα που θα συμβάλουν στην παραπέρα ανάπτυξη της επαναστατικής του θεωρίας και πράξης: Στην πάλη για τον σοσιαλισμό  – κομμουνισμό. Σε αυτήν την προσπάθεια του ΚΚΕ, το Καρπενήσι και η Ευρυτανία της δεκαετίας του ’40 αντιπροσωπεύουν ένα πολύ σημαντικό παράδειγμα, ακριβώς γιατί σε αυτά τα βουνά η μαζική λαϊκή κινητοποίηση συνδέθηκε τόσο στενά με το αντιστασιακό πνεύμα, απέκτησε ανώτερα χαρακτηριστικά ένοπλης εργατικής – λαϊκής πάλης, αλλά και έθεσε τις βάσεις για την πολιτική οργάνωση της λαϊκής εξουσίας, πάντοτε με την καθοδήγηση και την πρωτοπορία του ΚΚΕ».

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν μέλη του ΚΚΕ, στο πλαίσιο διήμερης επίσκεψής τους στην Ευρυτανία με πρωτοβουλία του Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ για την Ισοτιμία και τη Χειραφέτηση των Γυναικών, μεταξύ των οποίων η Βιβή Δάγκα, βουλευτής του ΚΚΕ, και η Χριστίνα Σκαλούμπακα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΜΕΣΟΥΝΤΑ ΑΡΤΑΣ Το ΚΚΕ δεν συνθηκολογεί – Διαλέγει αταλάντευτα τον δύσκολο δρόμο, μα τον μόνο δρόμο που τιμά τους αγώνες και τις θυσίες χιλιάδων αγωνιστών

Νέα Παραρτημάτων 15 Ιουνίου, 2025

Συγκινητική εκδήλωση στη Μεσούντα στο μνημείο του Άρη Βελουχιώτη, από την Επιτροπή Περιοχής Ηπείρου – Κέρκυρας – Λευκάδας του ΚΚΕ, στο πλαίσιο των τριήμερων εκδηλώσεων της ΚΕ του ΚΚΕ για τον Άρη Βελουχιώτη και την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών.

Έγινε κατάθεση στεφάνων από τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, τον Γρηγόρη Μακρή, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ και γραμματέα της Οργάνωσης Περιοχής της ΚΝΕ και την Τούλα Μητσέα εκ μέρους της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Στην εκδήλωση μίλησε ο Χρήστος Γκράτσας, μέλος του Γραφείου Περιοχής Ηπείρου – Κέρκυρας – Λευκάδας και γραμματέας της ΤΕ Άρτας, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε η Τούλα Μητσέα, πρόεδρος της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ο Χρήστος Χασιάκος, Δήμαρχος δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων.

Η εκδήλωση έκλεισε με δύο τραγούδια καθώς το καλλιτεχνικό πρόγραμμα που είχε προγραμματιστεί δεν έγινε, λόγω του χαμού των δύο παιδιών στον Άραχθο.

Το ΚΚΕ δίνει συνέχεια στον αγώνα για την οριστική απελευθέρωση, για τη ζωή στο μπόι των ανθρώπων και των ονείρων μας

«Σύντροφοι και συντρόφισσες

Φίλοι και φίλες

Ίσα μέχρι εδώ πάνω έφτασαν τα συνθήματα, ο παλμός της χτεσινής μεγαλειώδους συγκέντρωσης στην Άρτα με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του Κόμματός μας, σύντροφο Δημήτρη Κουτσούμπα. Όλοι θυμόμαστε πριν από 10 χρόνια το πρώτο βήμα με αυτό το μνημείο εδώ στη Μεσούντα. 10 χρόνια μετά ολοκληρώνουμε το χρέος μας.

“Ήταν για να γίνει από καιρό”, “Μπράβο σας”, “Επιτέλους”.

Αυτά ήταν μερικά από όσα ακούσαμε τα μέλη και οι φίλοι του Κόμματος μόλις ανακοινώσαμε πως θα βάλουμε προτομή του Άρη Βελουχιώτη, του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ στην πλατεία Σκουφά στην Άρτα.

Όλον αυτό τον παλμό άκουγε από κει πάνω ο σύντροφος Άρης Βελουχιώτης και μας έγνεψε θετικά, αγαλλίασε η ψυχή του. Γιατί πλέον είναι σίγουρος πως το Κόμμα του, το ΚΚΕ, είναι στον σωστό δρόμο. Έχει μελετήσει την Ιστορία του, έχει βγάλει κρίσιμα συμπεράσματα. Έχει ξεμπερδέψει με τα σκαλιά και τα πλατύσκαλα που δήθεν θα ανακουφίσουν την εργατική τάξη και τον λαό μας.

Ξέρει από καιρό με ποιους να πάει και ποιους να αφήσει. Το Κόμμα του, το Κόμμα μας, το ΚΚΕ, έχει μελετήσει τον αντίπαλο καλά και έχει βγάλει το κύριο συμπέρασμα πως είτε σε συνθήκες ιμπεριαλιστικής ειρήνης, είτε σε συνθήκες ιμπεριαλιστικού πολέμου, απαιτείται σύγκρουση με την αστική τάξη, απαιτείται σύγκρουση με το σύστημα, απαιτείται σύγκρουση με το κράτος των εργοδοτών.

Αυτοί είχαν την εξουσία και τότε, αυτοί την έχουν και σήμερα. Αυτοί σκότωναν, εξόριζαν, βασάνιζαν. Γίνονταν συνεργάτες πότε των Γερμανών, πότε των Άγγλων, πότε των Αμερικανών. Αυτοί και σήμερα από κοινού με τους ιμπεριαλιστές ματώνουν τον λαό για χάρη της πλουτοκρατίας.

Πάνω από 100 χρόνια, σχεδόν 110, και δεν μπορούν να ξεμπερδέψουν με το ΚΚΕ. Δεν μπορούν να το κάνουν του χεριού τους, δεν μπορούν να το βάλουν στο μαντρί τους. Θα τους βόλευε πάρα πολύ ένα ΚΚΕ ακίνδυνο, άψυχο, που θα κάθεται στα τραπέζια τους, που θα συζητάει με τους καπιταλιστές, που θα υποκύπτει στους “εθνικούς” τους στόχους. Που στα αδιέξοδα και τις αντιφάσεις του συστήματος θα υποκύπτει στις πιέσεις για κυβερνήσεις εθνικής ενότητας, εθνικής σωτηρίας. Ενότητα και σωτηρία στο έδαφος του καπιταλισμού, για να σωθούν τα κέρδη τους απέναντι στις ζωές μας.

Σύντροφοι και συντρόφισσες, φίλες και φίλοι,

Και από τούτα εδώ τα γνώριμα μέρη του Άρη Βελουχιώτη, του Τζαβέλλα και των άλλων ανταρτών, το ξαναλέμε:

Το ΚΚΕ δεν συνθηκολογεί. Δεν συνθηκολογεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση, με τα μονοπώλια. Δεν συνθηκολογεί με κανέναν ιμπεριαλιστή, όπως κι αν παρουσιάζεται.

Διαλέγουμε αταλάντευτα τον δύσκολο δρόμο, μα τον μόνο δρόμο που τιμά τους αγώνες και τις θυσίες χιλιάδων αγωνιστών.

Αυτός ο δρόμος σήμερα δεν μας βγάζει να κοιμόμαστε στα βουνά με τις πέτρες και τους βράχους για προσκέφαλο. Αλλά μας βγάζει στις πύλες των εργοστασίων, στα πολυκαταστήματα, στα ξενοδοχεία, στα λιμάνια, στα αεροδρόμια, στις οικοδομές, σε κάθε χώρο δουλειάς, για να οργανώσουμε τον λαό με στόχο να καταλαβαίνει και να παλέψει για να γίνουν όλα αυτά λαϊκή ιδιοκτησία και να δουλεύουν για να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες μας. Να σταματήσουμε να ζούμε με ψίχουλα την ίδια ώρα που με τη δουλειά μας, με τον ιδρώτα μας, παράγουμε αμύθητα πλούτη.

Όταν υπάρχει μια πρωτοπορία, αποφασισμένη να το πάει μέχρι τέλους, τότε στα γυρίσματα των καιρών, τότε που η κάθε στιγμή μπορεί να ισοδυναμεί με χρόνια, θα είμαστε έτοιμοι και θα κάνουμε το παν για να είμαστε αντάξιοι των συνθηκών για τη νίκη της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό.

Τον Άρη Βελουχιώτη, και τους χιλιάδες επώνυμους και ανώνυμους αγωνιστές, δεν τους τιμάμε μόνο σήμερα και μόνο στα λόγια. Τους τιμάμε κάθε μέρα με την πολιτική και την επαναστατική δράση του Κόμματός μας, του μόνου κόμματος που έχει τέτοια πολιτική σήμερα, του μόνου κόμματος που μπορεί πραγματικά να τους τιμήσει.

Ο Άρης Βελουχιώτης ήταν οργανωτής και μπροστάρης των λαϊκών ανθρώπων, των αγώνων τους, γιατί ήταν σπλάχνο από τα σπλάχνα του λαού μας, γιατί ήταν στέλεχος του ΚΚΕ, γιατί ήταν κομμουνιστής. Κανένας δεν μπορεί να διαχωρίσει τον Άρη από ΚΚΕ και πολύ περισσότερο να τον στρέψει ενάντια στο ΚΚΕ. Ο Άρης Βελουχιώτης τάχθηκε υπέρ της ένοπλης εργατικής – λαϊκής πάλης για την κατάκτηση της εξουσίας, που την απορρίπτουν όσοι προσπαθούν να τον οικειοποιηθούν.

Σε όλους αυτούς που σκύλιασαν τόσες μέρες σε κανάλια, εφημερίδες και στο ίντερνετ βρίζοντας το Κόμμα πίσω από μια οθόνη, η απάντηση είναι ακόμα πιο ισχυρό ΚΚΕ στην Άρτα, ακόμα πιο ισχυρό ΚΚΕ στην Ήπειρο, ακόμα πιο ισχυρό ΚΚΕ στην εργατική τάξη και στον λαό.

Γιατί εμείς την ίδια ώρα που στη Θεσσαλονίκη ξεθάβουμε ακόμα τους νεκρούς μας, την ίδια αυτή ώρα στρατολογούμε τους νέους κομμουνιστές που εμπνέονται από τους αγώνες και τις θυσίες του Άρη και τόσων ακόμα αγωνιστών που έβγαλε το Κόμμα μας, δίνοντας συνέχεια στον αγώνα για την οριστική απελευθέρωση, για τη ζωή στο μπόι των ανθρώπων και των ονείρων μας, για την κοινωνία των σύγχρονων αναγκών μας.

Ζήτω το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

Αιώνια τιμή και δόξα στον πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ»

.  

Ο Άρης είναι ταυτισμένος με την ηρωική πορεία του ΚΚΕ

Στον χαιρετισμό της η Τούλα Μητσέα μεταξύ άλλων τόνισε: «Ο Άρης είναι ταυτισμένος με την ηρωική πορεία του ΚΚΕ, με τον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση. Τάχθηκε υπέρ της ένοπλης πάλης, όπως και το ΚΚΕ, για την απελευθέρωση της Ελλάδας, ενώ οι αστικές δυνάμεις καλούσαν τον λαό σε υποταγή στον κατακτητή και τον εγκατέλειπαν, θεωρώντας τον εχθρό ανίκητο.

Η ηρωική λαϊκή ΕΑΜική αντίσταση με καθοδηγητή, οργανωτή και αιμοδότη το ΚΚΕ κατάφερε εκείνο που φάνταζε ακατόρθωτο. Ο ΕΛΑΣ νίκησε τη θηριώδη στρατιωτική μηχανή και ήταν αυτός που απελευθέρωσε τη χώρα. Απέδειξε ότι η ακατανίκητη δύναμη είναι ο αποφασισμένος λαός, που βγαίνει μπροστά, που παίρνει στα χέρια του την κατάσταση για να επιβάλει το δίκιο του».

Σε άλλο σημείο τόνισε: «Και σήμερα, η ηρωική δράση του ΚΚΕ, του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ αποτελεί πηγή έμπνευσης για τη σύγχρονη πάλη για κοινωνικά δικαιώματα, ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, κατά της συμμετοχής της Ελλάδας σ’ αυτούς, σε συνθήκες που προχωρά με εντατικούς ρυθμούς η πολεμική προετοιμασία για γενίκευση του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Σε συνθήκες που κλιμακώνεται η γενοκτονία κατά του Παλαιστινιακού λαού από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, με τις πλάτες των συμμάχων του,  ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ».

Καταλήγοντας, τόνισε: «Η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, οι αγωνιστές, οι φίλοι και απόγονοι, οι πολιτικοί πρόσφυγες, στην 80ή επέτειο του θανάτου του Άρη Βελουχιώτη, αποτίουμε φόρο τιμής στον πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ για την τεράστια προσφορά του, για την πολύτιμη κληρονομιά που άφησε στις επόμενες γενιές. Τιμή και δόξα στον κομμουνιστή, στον καπετάνιο Άρη».

ΚΕ ΤΗΣ ΚΚΕ «ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ – ΟΠΛΑ – ΔΣΕ, δόξα και τιμή στο ΚΚΕ!» αντήχησε στα Τζουμέρκα, στο μνημείο του Αρχηγείου του ΔΣΕ

Νέα Παραρτημάτων 15 Ιουνίου, 2025

«ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ – ΟΠΛΑ – ΔΣΕ, δόξα και τιμή στο ΚΚΕ!» αντήχησαν τα Τζουμέρκα, γύρω απ’ το μνημείο του Αρχηγείου Τζουμέρκων του ΔΣΕ στους Μελάτες Άρτας.

Πλήθος κόσμου στη λιτή, αλλά μεστή εκδήλωση για τους πεσόντες μαχητές τον Απρίλη του 1947, ανάμεσά τους συγγενείς τους, απόγονοι βιολογικοί αλλά και πολιτικοί, με τη νέα φρουρά να ανανεώνει όρκους, αποτίοντας φόρο τιμής  σε όσους έπεσαν στον αγώνα για μια λεύτερη πατρίδα, μια Ελλάδα του λαού της.

Μαζί τους ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, συνοδευόμενος από την Λουίζα Ράζου, μέλος του ΠΓ, πολυμελή αντιπροσωπεία της ΚΟ Ηπείρου – Κέρκυρας – Λευκάδας με επικεφαλής τον γραμματέα της και μέλος της ΚΕ Νεκτάριο Τριάντη, τον βουλευτή του Κόμματος Νίκο Έξαρχο.

Κόκκινες σημαίες ψηλά, πιο ψηλά ακόμα το φρόνημα, αιματοδότης του ανεξάντλητος η περήφανη ηρωική  ιστορία του Κόμματός μας

«Στον Άρη Βελουχιώτη δόξα και τιμή, με το ΚΚΕ για την ανατροπή» διατρανώνουν οι συγκεντρωμένοι. Στο βήμα ο Αλέξης Κατσαρός, μέλος της ΤΕ Άρτας, διατυπώνει τη βεβαιότητα ότι «θα γίνουμε κρίκος στην αλυσίδα των ταξικών αγώνων για να έρθει η κατάργηση της καπιταλιστικής εξουσίας, ο σοσιαλισμός – κομμουνισμός. Ο δρόμος μας αρχίζει από κει που ο δικός σας τελειώνει… Ακολουθούμε πιστά τα ματωμένα σας ίχνη, ακριβοί μας σύντροφοι!».

Το προσκλητήριο νεκρών μαχητών του ΔΣΕ στην περιοχή (διαβάστε παρακάτω τα ονόματα), σε άλλα σημεία μαχητών από την περιοχή, αλλά και εκτελεσμένων από το 1942, σκορπάει ρίγη συγκίνησης, υπό τον λυγμό του κλαρίνου, που όμως τίποτα το θλιβερό δεν έχει, μεταδίδει μόνο τη δύναμη, το πείσμα των ανθρώπων του σκληροτράχηλου τόπου που το γέννησε, το δικό μας πείσμα να επιμένουμε στον δρόμο που θα βγάλει τον λαό μας σε ξέφωτο.

Η περήφανη ιαχή ΑΘΑΝΑΤΟΙ αντηχεί και στα σκαλοπάτια που οδηγούν στο μνημείο και μια αψίδα από κόκκινες σημαίες που κρατούν νέα παιδιά σχηματίζεται. Πρώτος τη διασχίζει για κατάθεση στεφάνου ο ΓΓ της ΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, ακολουθεί ο Γρηγόρης Μακρής, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ και γραμματέας της Οργάνωσης Περιοχής της ΚΝΕ και τέλος εκ μέρους της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ η Βούλα Σταμέλου.

       

Μέσα σε χειροκροτήματα και συνθήματα όλοι μαζί αναχωρούν για τη Μεσούντα και την εκδήλωση της ΕΠ Ηπείρου – Κέρκυρας – Λευκάδας στο μνημείο του Άρη Βελουχιώτη.

Η γενιά μας και οι μελλοντικές γενιές θα διδαχθούν από τον δίκαιο αγώνα του ΔΣΕ

Στην ομιλία του ο Αλέξης Κατσαρός σημείωσε:

«Σύντροφοι και συντρόφισσες, φίλες και φίλοι,

Εκ μέρους της Τομεακής Επιτροπής Άρτας σας καλωσορίζουμε στο μνημείο που έφτιαξε το Κόμμα μας, το ΚΚΕ.

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ στις Μελάτες μία μέρα μετά την εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Άρτα μπροστά στη συμπλήρωση των 80 χρόνων από τον θάνατο του Άρη Βελουχιώτη και 79 χρόνων από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Μια στάση πριν τη Μεσούντα.

Σήμερα εδώ στο μνημείο που έχει στηθεί και πρόσφατα συμπληρωθεί προς τιμήν των νεκρών του Αρχηγείου Τζουμέρκων του ΔΣΕ τιμούμε αυτούς που έδωσαν και τη ζωή τους για την πραγματική ελευθερία του λαού μας, τιμούμε τους μαχητές και τις μαχήτριες που αμφισβήτησαν την αστική εξουσία.

Είχαμε υποχρέωση να τιμήσουμε την προσφορά των μαχητών του Αρχηγείου Τζουμέρκων του ΔΣΕ στην Ιστορία του εργατικού – λαϊκού κινήματος στην Ελλάδα, κι όχι μόνο, να αναγνωρίσουμε το αποτύπωμα που άφησαν στην Ιστορία της ταξικής πάλης. Είναι υποχρέωσή μας να ψηλαφίσουμε με προσοχή αυτό το αποτύπωμα.

Το ιστορικό τους αποτύπωμα είναι ότι πήραν μέρος στην ένοπλη ταξική σύγκρουση με την αστική εξουσία στην Ελλάδα από το 1944 έως το 1949.

Παρά την ήττα του ΔΣΕ, συνολικά η δεκαετία του 1940 αποτέλεσε περίοδο κατά την οποία οι μάζες του εργαζόμενου λαού βγήκαν στο προσκήνιο της πολιτικής και της ιστορίας, έγιναν οι πρωταγωνιστές της.

Σήμερα, η αστική και οπορτουνιστική ιστοριογραφία και προπαγάνδα θέλει να διαστρεβλώσει τα ιστορικά γεγονότα ή τις πραγματικές αιτίες τους, για να μην μπορέσει η ταξική αλήθεια να μπει βαθιά στην ψυχή και το πνεύμα πρωτοπόρων νέων, των γυναικών της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, βέβαια και ανδρών εργατοϋπαλλήλων, βιοπαλαιστών αγροτών και αυτοαπασχολουμένων στις πόλεις.

Η άρχουσα τάξη θέλει να εμποδίσει να κατανοηθεί το πιο κρίσιμο συμπέρασμα: Ότι το κόμμα της εργατικής τάξης δεν μπορεί να συμμαχήσει με αστικές πολιτικές δυνάμεις, δηλαδή δεν μπορεί η εργατική τάξη να συμμαχήσει με τον ταξικό αντίπαλο. Έχουμε βγάλει το συμπέρασμα πως είτε σε ιμπεριαλιστική ειρήνη, είτε σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο, το καθήκον μας είναι η σύγκρουση με την αστική τάξη και το κράτος της.

Όλα αυτά δεν μπορούμε να τα ξεπερνάμε ανέμελα, ιδιαίτερα οι νεότερες γενιές, δεν μπορούμε να βλέπουμε το παρελθόν σαν νεκρή ιστορία, να μη σκεφτόμαστε, να μη διδασκόμαστε για το σήμερα και το αύριο.

Ξέρουμε καλά ότι ζούμε στις χειρότερες συνθήκες που γνώρισε η Ιστορία της ταξικής πάλης του εργατικού κινήματος ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση.

Σήμερα, είμαστε περήφανοι γιατί το ΚΚΕ είχε μια αφάνταστα επαναστατική πορεία, στη θεωρία, στη στρατηγική και πολιτική πράξη, μετά από την αντεπαναστατική θύελλα που σάρωσε το εργατικό και ιδιαίτερα το κομμουνιστικό κίνημα τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα κι άφησε συντρίμμια στον 21ο αιώνα.

Ξέρουμε καλά, οι νέες γενιές μαχητών και μαχητριών σήμερα γεννιούνται μέσα από τους χώρους δουλειάς, τα σχολεία, τα Πανεπιστήμια, τα χωράφια.

Είναι βέβαιο, πιο νωρίς ή πιο αργά, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε, δεν εξαρτάται από εμάς, όμως ως ιστορική αναγκαιότητα θα προκύψει να βρεθούμε σε συνθήκες πολύ μεγάλης όξυνσης των ταξικών αγώνων και συγκρούσεων. Θα βρεθούμε σε συνθήκες παρόμοιες με αυτές που έβγαλαν και τους μαχητές του Αρχηγείου Τζουμέρκων στον αγώνα του ΔΣΕ. Θα βρεθούμε σε συνθήκες που όσα δεν φέρνει ο χρόνος τα φέρνει η στιγμή.

Θέλουμε να δηλώσουμε ότι θα γίνουμε επάξια ο κρίκος της ιστορικής αλυσίδας των ταξικών αγώνων και συγκρούσεων για να έρθει όσο εξαρτάται από εμάς νωρίτερα και πιο στέρεα η κατάργηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και εξουσίας, ο σοσιαλισμός – κομμουνισμός.

Ένα είναι σίγουρο: Ότι η γενιά μας, όπως και οι μελλοντικές γενιές θα διδαχτούν από τον δίκαιο αγώνα του ΔΣΕ, θα συνειδητοποιήσουν τα πλούσια διδάγματα που προσέφερε, που τόσο παραστατικά το έδωσε σε ένα ποίημά του ο σ. Φώτης Αγγουλές για τους συντρόφους μας που δεν γύρισαν:

“Ας μην ήρθατε πίσω.

Ας μη φτάσατε πουθενά.

Ο δρόμος μας αρχινά

Από εκεί που ο δικός σας τελειώνει

Μέσ’ το κάτασπρο χιόνι,

Μια ματωμένη γραμμή

Το δρόμο μας δείχνει.

Ας ρίχνει τριγύρω σκοτάδι η νύχτα, ας ρίχνει

Ακολουθούμε πιστά

Τα ματωμένα σας ίχνη”.

Σύντροφοι και συντρόφισσες, φίλες και φίλοι,

Η φλόγα δεν έχει σβήσει, τα όπλα δεν σκουριάσανε.

Δόξα και τιμή στο ΚΚΕ!

Αιώνια δόξα και τιμή στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας!».

Νεκροί που υπηρέτησαν στο Αρχηγείο Τζουμέρκων του ΔΣΕ 

ΖΑΛΟΚΩΣΤΑΣ ΘΟΔΩΡΟΣ ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟΣ – ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ

1. ΑΓΓΕΛΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ

2. ΑΓΓΕΛΗΣ ΜΑΝΘΟΣ

3. ΒΑΡΔΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

4. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΩΣΤΑΣ

5. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ

7. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

8. ΓΕΩΡΓΑΡΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

9. ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

10. ΓΚΑΝΤΖΕΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

11. ΓΚΙΖΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

12. ΓΡΙΒΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

13. ΔΗΜΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

14. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

15. ΖΑΡΑΓΚΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

16. ΖΗΓΚΟΠΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ

17. ΖΗΓΚΟΠΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

18. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ ΦΩΝΤΑΣ

19. ΖΙΟΥΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

20. ΚΑΛΕΣΑΚΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ

21. ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗΣ ΒΑΣΟΣ

22. ΚΑΡΡΑΣ

23. ΚΙΡΛΙΓΚΙΤΣΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

24. ΚΟΚΑΛΗΣ ΠΑΝΟΣ

25. ΚΟΚΑΛΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

26. ΚΟΤΤΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ

27. ΚΟΥΡΜΕΤΖΑΣ ΗΛΙΑΣ

28. ΚΟΡΔΑΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

29. ΚΟΤΣΙΡΑΣ ΝΙΚΟΣ

30. ΚΟΥΜΠΟΥΡΟΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ

31. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΙΡΑΣ ΝΙΚΟΣ

32. ΚΩΣΤΑΝΤΕΛΟΣ ΠΑΝΟΣ

34. ΛΕΛΟΒΙΤΗΣ ΠΑΝΟΣ

35. ΛΕΛΟΒΙΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

36. ΛΙΟΥΚΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

37. ΜΑΝΙΩΤΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ

38. ΜΑΝΤΕΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

39. ΜΑΣΟΥΡΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

40. ΜΙΤΖΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

41. ΜΙΤΖΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

42. ΜΠΑΖΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

43. ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

44. ΜΠΑΛΑΔΗΜΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

45. ΜΠΕΣΙΡΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

46. ΝΑΣΤΟΥΛΗΣ ΠΑΝΟΣ

47. ΝΙΚΟΛΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

48. ΝΙΚΟΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

49. ΝΟΥΤΣΟΣ ΚΩΣΤΑΣ

50. ΝΤΑΒΑΤΖΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

51. ΝΤΑΒΑΤΖΗΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ

52. ΠΑΛΙΟΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

53. ΠΑΝΟΥ ΔΗΜΟΣ

54. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ

55. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

56. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

57. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΡΗΣ

58. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

59. ΠΑΠΑΘΩΜΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

60. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΑΪΟΣ

61. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΩΣΤΑΣ

62. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

63. ΠΟΥΡΝΑΡΑΣ ΒΕΛΙΣΣΑΡΗΣ

64. ΠΥΡΓΑΝΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

65. ΡΗΓΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

66. ΣΑΚΚΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

67. ΣΕΚΑΡΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

68. ΣΟΥΒΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

69. ΣΤΑΜΟΣ ΚΩΣΤΑΣ

70. ΤΑΤΣΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

71. ΤΡΙΜΠΟΣ

72. ΤΣΑΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

73. ΤΣΙΟΠΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

74. ΤΣΙΟΥΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ

75. ΤΡΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ

76. ΥΦΑΝΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

77. ΦΑΣΟΥΛΑΣ ΣΩΤΗΡΗΣ

78. ΦΕΛΕΚΗΣ

79. ΦΟΥΝΤΑΣ ΒΑΓΙΑΣ

80. ΦΟΥΝΤΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

81. ΦΩΤΟΝΙΑΤΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

82. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ

83. ΧΑΡΙΛΟΗΣ ΒΑΓΙΑΣ

Νεκροί του ΔΣΕ από Άρτα που υπηρέτησαν σε Μονάδες άλλων περιοχών του ΔΣΕ  (εκτός Αρχηγείου Τζουμέρκων)

  1. ΑΗΔΟΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  2. ΑΪΝΑΤΣΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
  3. ΑΛΕΞΗ ΑΓΛΑΪΑ
  4. ΑΛΕΞΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ
  5. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ
  6. ΒΟΒΟΛΑ ΜΑΡΙΑ
  7. ΒΟΒΟΛΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
  8. ΓΑΛΑΖΟΥΛΑ ΒΑΓΓΕΛΗ
  9. ΓΕΩΡΓΟΝΙΚΟΣ ΜΙΜΗΣ
  10. ΓΕΩΡΓΟΝΙΚΟΣ ΜΙΧΟΣ
  11. ΓΚΑΛΙΜΑΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
  12. ΓΚΟΥΜΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ
  13. ΔΑΓΚΛΗ
  14. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΛΛΙΟΠΗ
  15. ΔΗΜΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ
  16. ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
  17. ΖΑΡΑΓΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
  18. ΘΕΙΑ ΛΕΝΗ
  19. ΙΣΣΗΣ ΣΑΒΒΑΣ
  20. ΚΑΠΕΛΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
  21. ΚΑΠΕΛΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ
  22. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
  23. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
  24. ΚΑΡΑΚΙΤΣΟΥ ΕΥΤΥΧΙΑ
  25. ΚΑΤΣΙΝΕΛΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
  26. ΚΑΤΣΙΝΙΚΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
  27. ΚΕΦΑΛΑΣ ΣΠΥΡΟΣ
  28. ΚΕΦΑΛΑΣ ΣΩΤΗΡΗΣ
  29. ΚΟΛΤΟΥΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  30. ΚΟΛΤΟΥΚΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
  31. ΚΟΥΒΑΡΑΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ
  32. ΚΥΡΙΤΣΗ ΑΦΡΟΔΙΤΗ
  33. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΛΑΜΠΡΟΣ
  34. ΜΑΤΣΟΥΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
  35. ΜΗΤΣΟΥ ΑΝΔΡΕΑΣ
  36. ΜΗΤΣΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
  37. ΜΙΧΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ
  38. ΜΟΚΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
  39. ΜΠΑΛΑΔΗΜΑ ΕΛΕΝΗ
  40. ΜΠΑΛΑΔΗΜΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
  41. ΜΠΑΝΙΑ ΚΟΥΛΑ
  42. ΜΠΑΝΤΙΔΟΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ
  43. ΜΠΑΦΑΣ ΝΙΚΟΣ
  44. ΜΠΕΤΧΑΒΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  45. ΝΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
  46. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
  47. ΝΟΥΛΑ ΑΝΘΗ
  48. ΝΤΑΛΛΑΣ ΠΕΤΡΟΣ
  49. ΠΑΝΟΥ ΟΛΓΑ
  50. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑΣ
  51. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ ΣΟΦΙΑ
  52. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
  53. ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
  54. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗΣ
  55. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ ΚΩΣΤΑΣ
  56. ΠΑΠΠΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  57. ΠΑΠΠΑΣ ΝΙΚΟΣ
  58. ΠΙΠΕΡΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
  59. ΣΑΚΑΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ
  60. ΣΑΠΡΙΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ
  61. ΣΚΟΥΜΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ
  62. ΣΤΑΣΙΝΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  63. ΤΖΑΝΕΤΑΚΗΣ
  64. ΤΖΙΜΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
  65. ΤΡΟΜΠΟΥΚΗ ΔΗΜΗΤΡΑ
  66. ΤΡΟΜΠΟΥΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  67. ΤΡΟΜΠΟΥΚΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
  68. ΤΣΕΛΙΚΟΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ
  69. ΤΣΟΥΜΑΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
  70. ΤΣΟΥΜΑΝΗΣ ΗΛΙΑΣ

Νεκροί του ΔΣΕ από άλλες περιοχές που σκοτώθηκαν στην Άρτα 

  1. ΑΝΔΡΕΟΥΛΑ ΒΑΓΓΕΛΗ
  2. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  3. ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
  4. ΑΣΜΑΝΙΔΟΥ ΑΓΑΘΗ
  5. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΙΡΓΙΝΙΑ
  6. ΒΕΡΓΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
  7. ΒΛΑΧΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
  8. ΓΑΖΕΤΑΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
  9. ΓΑΛΑΝΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
  10. ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  11. ΓΙΑΝΝΟΥΣΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ
  12. ΓΚΟΥΝΤΕΛΑ ΕΛΕΝΗ
  13. ΓΡΑΒΑΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
  14. ΓΡΙΒΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ
  15. ΓΥΦΤΟΒΡΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  16. ΔΑΥΙΔ ΔΙΟΝΥΣΗΣ
  17. ΔΙΚΑΡΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
  18. ΕΞΑΡΧΟΣ ΝΙΚΟΣ
  19. ΕΠΠΑΣ ΠΕΤΡΟΣ
  20. ΖΑΧΟΜΑΛΙΟΣ ΝΙΚΟΣ
  21. ΖΙΑΡΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  22. ΗΛΙΑΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ
  23. ΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ
  24. ΚΑΚΝΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
  25. ΚΑΛΑΜΙΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ
  26. ΚΑΛΗΝΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
  27. ΚΑΛΥΒΑ ΟΥΡΑΝΙΑ
  28. ΚΑΛΥΒΑΣ ΗΛΙΑΣ
  29. ΚΑΠΡΑΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
  30. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
  31. ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΛΕΝΗ
  32. ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΗΣ ΠΑΝΟΣ
  33. ΚΑΡΑΝΙΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
  34. ΚΑΡΕΤΣΙΟΣ ΝΙΚΟΣ
  35. ΚΑΤΣΑΒΡΙΑ ΓΕΩΡΓΙΑ
  36. ΚΑΤΣΑΔΙΩΤΗΣ ΘΥΜΙΟΣ
  37. ΚΑΤΣΑΚΙΩΡΗΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ
  38. ΚΑΤΣΙΟΥΛΑΣ ΠΑΥΛΟΣ
  39. ΚΕΡΑΜΑΡΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ
  40. ΚΟΥΚΟΥΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  41. ΚΟΥΚΟΥΤΙΝΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
  42. ΚΟΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ
  43. ΚΟΥΤΣΑΦΤΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
  44. ΚΩΣΤΑΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΟΣ
  45. ΚΩΤΤΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  46. ΛΑΜΠΡΙΝΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  47. ΛΙΟΥΓΚΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
  48. ΛΥΚΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ
  49. ΛΩΛΟΣ ΦΩΤΗΣ
  50. ΜΑΝΑΔΑΣ ΘΩΜΑΣ
  51. ΜΑΝΙΩΤΗ ΜΟΡΦΟΥΛΑ
  52. ΜΑΝΩΗΛΙΔΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ
  53. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ ΣΤΕΡΙΑΝΗ
  54. ΜΑΤΖΑΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
  55. ΜΙΓΑΣ ΝΙΚΟΣ
  56. ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΘΩΜΑΣ
  57. ΜΠΑΚΑΓΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
  58. ΜΠΑΛΙΑΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ
  59. ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ ΚΟΣΜΑΣ
  60. ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ
  61. ΜΠΑΤΣΙΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
  62. ΜΠΕΓΛΕΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
  63. ΜΠΕΡΜΠΕΡΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
  64. ΝΙΚΟΛΟΥ ΕΛΕΝΗ
  65. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
  66. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΠΑΥΛΟΣ
  67. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΠΑΝΟΣ
  68. ΠΑΛΑΓΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
  69. ΠΑΛΗΟΣΑΡΑΓΙΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
  70. ΠΑΝΤΑΖΗ ΕΛΕΝΗ
  71. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΝΙΚΟΣ
  72. ΠΑΠΑΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΚΩΣΤΑΣ
  73. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ
  74. ΠΕΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
  75. ΠΕΣΙΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
  76. ΠΗΛΑΔΑΣ ΘΕΟΔΟΣΗΣ
  77. ΡΙΖΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  78. ΡΩΜΥΛΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ
  79. ΣΕΧΙΟΥΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  80. ΣΙΡΟΥΚΑΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ
  81. ΣΙΤΑΡΑ ΚΟΥΛΑ
  82. ΣΙΩΡΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  83. ΣΚΟΥΡΑΣ ΒΑΪΟΣ
  84. ΣΚΟΥΡΑΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ
  85. ΣΠΥΡΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
  86. ΣΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  87. ΣΤΡΙΜΠΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
  88. ΤΙΜΠΑΛΕΞΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
  89. ΤΡΙΑΓΓΕΛΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ
  90. ΤΣΙΑΚΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
  91. ΤΣΙΓΑΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  92. ΤΣΙΓΚΑΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  93. ΤΣΙΤΣΩΝΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
  94. ΤΣΟΥΝΗ ΑΘΗΝΑ
  95. ΦΙΤΣΟΓΛΟΥ ΠΑΡΘΕΝΑ
  96. ΦΡΑΓΚΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ
  97. ΧΑΡΙΤΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
  98. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΤΙΝΑ
  99. ΧΑΤΖΗΠΑΡΑΣΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
  100. ΧΟΥΛΙΑΡΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
  101. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ

Δολοφονημένοι και εκτελεσμένοι από την Άρτα (1945-1952)

  1. ΑΡΑΠΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  2. ΑΓΓΕΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  3. ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
  4. ΓΙΑΝΝΟΣ ΜΗΤΣΟΣ
  5. ΕΞΑΡΧΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
  6. ΖΕΡΒΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  7. ΖΕΡΒΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
  8. ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
  9. ΚΑΡΑΜΠΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
  10. ΑΔΕΛΦΙΑ ΚΑΡΑΜΠΑΛΗ
  11. ΚΑΡΑΜΠΑΛΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ
  12. ΚΑΡΑΜΠΑΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
  13. ΚΑΡΑΜΠΑΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
  14. ΚΑΡΑΜΠΑΛΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ
  15. ΚΑΡΑΜΠΑΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
  16. ΚΑΡΑΧΡΗΣΤΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
  17. ΚΟΛΟΒΟΣ ΑΛΕΚΟΣ ΙΕΡΕΑΣ
  18. ΚΟΣΣΥΒΑΚΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ
  19. ΚΩΣΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
  20. ΛΑΚΚΑΣ ΑΛΕΚΟΣ
  21. ΛΑΜΠΡΟΥ ΘΑΝΑΣΗΣ
  22. ΜΑΚΑΒΕΛΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
  23. ΜΑΡΓΑΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
  24. ΜΙΝΟΣ ΚΩΣΤΑΣ
  25. ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
  26. ΜΠΑΛΑΦΑΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ
  27. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΩΣΤΑΣ
  28. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΝΙΚΟΣ
  29. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΣΥΖΥΓΟΣ ΝΙΚΟΥ
  30. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ
  31. ΠΑΠΠΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
  32. ΠΑΠΑΤΖΙΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
  33. ΣΑΛΑΜΟΥΡΑΣ ΝΙΚΟΣ
  34. ΣΕΡΒΕΤΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
  35. ΣΚΑΝΔΑΛΗΣ ΗΛΙΑΣ
  36. ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΘΩΜΑΣ
  37. ΤΑΡΑΚΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
  38. ΤΣΙΡΩΝΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ Τιμή και δόξα στον πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ, Άρη Βελουχιώτη! Συνεχίζουμε τον αγώνα για το δίκιο του λαού, για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας που μας πνίγει από παντού

Νέα Παραρτημάτων 15 Ιουνίου, 2025

 

Με μια μεγάλη πολιτική εκδήλωση στην Άρτα συνεχίστηκαν οι τριήμερες εκδηλώσεις που διοργανώνει η ΚΕ του ΚΚΕ προς τιμήν των επετείων των 80 χρόνων από τον θάνατο του Άρη Βελουχιώτη και της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών.

Με δύο προσυγκεντρώσεις, μέλη και φίλοι των Κομματικών Οργανώσεων της Ηπείρου κατευθύνθηκαν από διαφορετικά σημεία της πόλης προς την πλατεία Σκουφά, όπου συνενώθηκαν με τους εκατοντάδες Αρτινούς που από νωρίς είχαν συγκεντρωθεί εκεί.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με τα αποκαλυπτήρια της προτομής του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ από τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, ενώ ακούγονταν συνεχώς συνθήματα όπως «Στον Άρη Βελουχιώτη δόξα και τιμή, με το ΚΚΕ ως την ανατροπή». Στη συνέχεια, ο Δημήτρης Κουτσούμπας κατέθεσε στεφάνι εκ μέρους της ΚΕ του Κόμματος. Επίσης, κατέθεσαν στεφάνι ο Γρηγόρης Μακρής, γραμματέας της ΟΠ Ηπείρου – Κέρκυρας –  Λευκάδας της ΚΝΕ, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ και η Τούλα Μητσέα, πρόεδρος της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Ακολούθησε μια μεγάλη πολιτική συγκέντρωση, με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα. 

Το «παρών» έδωσε πλήθος κόσμου, εργαζόμενοι, νεολαία, εκπρόσωποι αντιστασιακών οργανώσεων, συγγενείς αγωνιστών της ΕΑΜικής Αντίστασης, μέλη και φίλοι Κόμματος, που τίμησαν τον Άρη Βελουχιώτη στον τόπο που γεννήθηκε ως Θανάσης Κλάρας και που την περίοδο της Κατοχής, ζυμωμένος και ατσαλωμένος στο ΚΚΕ και στο λαϊκό κίνημα, επέστρεψε για να αναδειχθεί μέσα από την ηρωική του δράση σε ατρόμητο πολεμιστή και λαϊκό ηγέτη.

Από το βήμα της συγκέντρωσης η Άρτεμις Παππά, στέλεχος της ΚΟ Άρτας, καλωσόρισε τους συγκεντρωμένους, υπογραμμίζοντας ότι με τα αποκαλυπτήρια της προτομής ένα αίτημα χρόνων έγινε πράξη. Ευχαρίστησε ιδιαίτερα τον γλύπτη Γιώργο Μεγκούλα για την παραχώρηση του δικαιώματος χύτευσης της προτομής με βάση το πρωτότυπο έργο. Τον Βαγγέλη Σουλιντζή και τον Βασίλη Καλογηράτο από το Ίδρυμα Διασποράς στην Πάτρα για την τρισδιάστατη αποτύπωση της προτομής. Την εταιρεία Αφοί Νίκου στα Γιάννενα για τη χορήγηση μαρμάρων και τους αδερφούς Σολομωνίδη για την τεχνική υποστήριξη. Τον γλύπτη Αντώνη Μυρωδιά για την καλλιτεχνική επιμέλεια στην τοποθέτηση του μνημείου. Τον διδάκτορα Επιστήμης και Τεχνολογίας Υλικών του ΕΜΠ Παναγιώτη Μαυραντώνη για τη συμβολή του στην κατασκευή και την τοποθέτηση του μνημείου. Το Δημοτικό Συμβούλιο Άρτας που ομόφωνα ενέκρινε την τοποθέτηση της προτομής στην πλατεία, τον δήμαρχο Αρταίων Χριστόφορο Σιαφάκα, τον Δήμο Νικολάου Σκουφά και τον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων, καθώς και τον πρόεδρο της Τοπικής Κοινότητας Μεσούντας για τη βοήθεια και τη φιλοξενία. Επίσης, ευχαρίστησε όλους και όλες που συνέβαλαν με την εθελοντική τους εργασία και προσφορά στην τοποθέτηση της προτομής του Άρη Βελουχιώτη στην πλατεία Σκουφά (δείτε εδώ video). 

Στην αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ συμμετείχαν η Ελένη Μπέλλου και η Λουίζα Ράζου, μέλη του ΠΓ της ΚΕ και ο Νεκτάριος Τριάντης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Επίσης, παρευρέθηκαν οι βουλευτές του Κόμματος Νίκος Παπαναστάσης και Νίκος Έξαρχος.

 

Η παρακαταθήκη του Άρη παραμένει ζωντανή

Παραθέτουμε την ομιλία του Δ. Κουτσούμπα:

«Βρισκόμαστε απόψε εδώ, στην Άρτα, για να τιμήσουμε έναν σταυραετό του απελευθερωτικού επαναστατικού ένοπλου αγώνα, τον Άρη Βελουχιώτη.

Τέτοιες μέρες, πριν 80 χρόνια, στις 16 Ιούνη του ‘45, στο φαράγγι του Φάγγου στη Μεσούντα της Άρτας, ο Άρης Βελουχιώτης, περικυκλωμένος από δυνάμεις του αστικού στρατού, βάδισε προς την αθανασία.

Ίσως για λίγο οι διώκτες του να πίστεψαν ότι θα μπορούσαν να ξεμπερδέψουν με τη μεγάλη παρακαταθήκη του Άρη, καθώς δίκαια ο ίδιος και τα κατορθώματά του έγιναν θρύλος, τραγούδι. Ίσως να πίστεψαν ότι δεν θα βρίσκονταν άλλοι για να συνεχίσουν τον δίκαιο αγώνα στον οποίο ο Άρης κατέθεσε την ίδια του τη ζωή. Δεν τα λογάριασαν όμως καλά.

80 χρόνια μετά, η παρακαταθήκη αυτή παραμένει ζωντανή κι αυτός ο ανεκπλήρωτος αγώνας συνεχίζεται και θα συνεχιστεί μέχρι την τελική νίκη. Μέχρι την απαλλαγή της εργατικής τάξης, του ελληνικού λαού από κάθε μορφής καταπίεση και την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας, του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.

Η σημερινή μας εκδήλωση δεν είναι φυσικά η πρώτη με την οποία το Κόμμα τιμά τον Άρη και εδώ, στην Άρτα, στην Ήπειρο, σε έναν τόπο που σε κάθε γωνιά του υπάρχει το ιστορικό του αποτύπωμα, μνημονεύεται η δράση του. Όμως τώρα, με το στήσιμο της προτομής εδώ, στο κέντρο της Άρτας, ένα ιστορικό χρέος ξεπληρώνεται.

Χρέος στον κομμουνιστή, στον λαϊκό ηγέτη, στον πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ που με πάθος και τόλμη έδωσε όλες του τις δυνάμεις στον αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας από τον χιτλερο-φασιστικό ζυγό.

Γι’ αυτό και είναι χιλιάδες οι Αρτινοί που στο άκουσμα της είδησης για τα σημερινά αποκαλυπτήρια απάντησαν αυθόρμητα και πηγαία: «Έπρεπε να γίνει»! Κι έχουν απόλυτο δίκιο.

Αναδείχτηκε σε στρατηλάτη του λαϊκού στρατού

Ο Άρης, αυτός ο θρύλος, που η δράση του συνδέεται με σημαντικές στιγμές της ένοπλης πάλης για την αποτίναξη του ναζιστικού ζυγού, αναδείχθηκε μέσα από τα σπλάχνα του ΚΚΕ.

Και είναι πραγματικά δύσκολο να περιγράψει κανείς σε μια ομιλία αυτή την πολυτάραχη, συγκλονιστική ζωή του Θανάση Κλάρα, όπως ήταν το πραγματικό όνομα του Άρη Βελουχιώτη.

Γεννήθηκε το 1905 στη Λαμία. Μετά τις σπουδές του διορίζεται γεωπόνος στη Γεωργική Υπηρεσία, συγκρούεται με τους προϊσταμένους του και παραιτείται.

Τότε κατεβαίνει στην Αθήνα, όπου έρχεται σε επαφή με κομμουνιστές. Γίνεται μέλος της ΟΚΝΕ και στη συνέχεια του ΚΚΕ. Το 1926 κατατάσσεται στον Στρατό και τον επόμενο χρόνο στέλνεται στο κολαστήριο του Πειθαρχικού Ουλαμού Καλπακίου.

Το 1927 κατεβαίνει ξανά στην Αθήνα. Αναλαμβάνει καθοδηγητικές χρεώσεις και διάφορες κομματικές δουλειές και στη συνέχεια συντάκτης του “Ριζοσπάστη”.

Μετά από διαδοχικές συλλήψεις και αποδράσεις, το 1937, κατά τη δικτατορία του Μεταξά, συλλαμβάνεται στη Δράμα και μεταφέρεται στις Φυλακές της Αίγινας. Το 1939 μεταφέρεται στις Φυλακές Κέρκυρας, όπου, θεωρώντας ότι εκπληρώνει κομματική εντολή που αποσκοπούσε στο να συνδράμει στην ανασυγκρότηση των παράνομων Κομματικών Οργανώσεων, υπογράφει τη γνωστή δήλωση μετανοίας.

Στην πραγματικότητα η εντολή προερχόταν, όχι από τον Ζαχαριάδη, αλλά από τον πράκτορα της Ασφάλειας, πρώην μέλος του ΠΓ Τυρίμο της χαφιέδικης “Προσωρινής Διοίκησης”, που είχε συγκροτηθεί από τον Μανιαδάκη της δικτατορίας Μεταξά για να προκαλέσει σύγχυση στο Κόμμα. Για τη δήλωση διαγράφεται, ενώ μετά την αποφυλάκισή του σωστά διατηρεί αποστάσεις από την χαφιέδικη “Προσωρινή Διοίκηση”.

Με την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου στρατεύεται και πολεμάει στο Μακεδονικό Μέτωπο έως και τη συνθηκολόγηση. Τότε επιστρέφει στην Αθήνα και αποκτά επαφή με την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, που ανασυγκροτήθηκε τον Ιούλη του 1941, έπειτα από αποδράσεις κομμουνιστών από τις φυλακές.

Το φθινόπωρο του 1941, αφού αποκαταστάθηκε ως μέλος του Κόμματος, στέλνεται στη Ρούμελη και ειδικότερα στη Φθιώτιδα, για να βολιδοσκοπήσει την κατάσταση και το έδαφος ανάπτυξης του ένοπλου αγώνα.

Στις 2 του Μάη του 1943, ο Άρης τοποθετείται καπετάνιος του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ με στρατιωτικό αρχηγό τον δοξασμένο στρατηγό Σαράφη και αντιπρόσωπο του ΕΑΜ τον Αντρέα Τζήμα (Σαμαρινιώτη).

Οι ικανότητές του φάνηκαν ιδιαίτερα από το ξεκίνημα του αντάρτικου, στον τρόπο που αντιμετώπισε τις πρώτες δυσκολίες. Ήταν ιδιοφυής. Γνώριζε την επιστήμη και την τέχνη διεξαγωγής του πολέμου. Είχε σκέψη στρατηγική και σπάνια τακτική αντίληψη στο πεδίο της μάχης, που αιφνιδίαζε τους αντιπάλους του και τους έφερνε σε αδιέξοδο. Συνδύαζε σωστά την προσωπική, την άφθαστη παλικαριά του με την εφευρετικότητα. Επαναστάτης ο ίδιος, αναδείχτηκε σε στρατηλάτη του λαϊκού στρατού.

Αυτά τα χαρίσματα του Άρη είναι ξακουστά και εδώ στην Ήπειρο, όπου η δράση του συνδέεται με την ταξική σύγκρουση του ΕΛΑΣ με τον ΕΔΕΣ του Ζέρβα, που είχε τον κύριο όγκο των δυνάμεών του εδώ στην περιοχή.

Από τον Οκτώβρη του 1943 γενικεύτηκαν οι πολεμικές συγκρούσεις, μετά την επέκταση των επιθέσεων του ΕΔΕΣ κατά των Συνταγμάτων του ΕΛΑΣ που υπάγονταν στην Ήπειρο. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση ο Άρης στάλθηκε στην Ήπειρο, όπου στις 16 Οκτώβρη 1943 οργάνωσε συνδυασμένο χτύπημα. Τελικά ο ΕΛΑΣ απώθησε τον ΕΔΕΣ.

Ο Άρης όμως ξαναβρέθηκε στην Ήπειρο κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών, όπου μαζί με τον Σαράφη, είχαν κληθεί να αντιμετωπίσουν τις δυνάμεις του ΕΔΕΣ που ήταν συγκεντρωμένες στην περιοχή. Μετά από πολύνεκρες μάχες ο ΕΔΕΣ εκδιώχθηκε από την Άρτα στις 21 Δεκεμβρίου και στις 23 του ίδιου μήνα ο Άρης και ο Σαράφης μπήκαν στα Γιάννενα. Τα τμήματα του ΕΔΕΣ σχεδόν διαλύθηκαν.

Τα βαθύτερα διδάγματα

Είναι γνωστό πως ο Άρης Βελουχιώτης αμέσως μετά την απελευθέρωση και τα Δεκεμβριανά αντιτάχθηκε στη Συμφωνία της Βάρκιζας, χαρακτηρίζοντάς την λαθεμένη, ενώ είχε έγκαιρα επισημάνει τον ρόλο των Άγγλων.

Είναι χαρακτηριστικό να θυμίσουμε το πώς κατέληγε στην ομιλία του στη Λαμία, τη μέρα της απελευθέρωσης από τον γερμανικό φασισμό το 1944, όταν ακόμα δεν είχε συνειδητοποιηθεί από πολλούς τι θα ακολουθούσε: “Ο ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ υποσχέθηκαν στον λαό την πάλη ενάντια στον κατακτητή και την απελευθέρωση της χώρας μας. Αυτές τις υποσχέσεις τις τηρήσαμε (…) Μα εμείς υποσχεθήκαμε στον λαό και κάτι άλλο: Ότι δεν θ’ αφήσουμε το όπλο από το χέρι μας αν δεν πετύχουμε και τη διπλή λευτεριά: Τη λαοκρατία. Γι’ αυτό θα παλέψουμε για να εκτελέσουμε κι αυτή την υπόσχεσή μας, αφιερώνοντας και θυσιάζοντας τη ζωή μας ακόμα για τη λαοκρατική λύση του ελληνικού προβλήματος (…) Αν αυτά δεν εκτελεστούν, τότε σας υποσχόμαστε ότι πάλι θα ξαναβγούμε στο βουνό (…)”.

Αν και η αντίληψη του Άρη δεν ήταν απαλλαγμένη από τις αντιφάσεις της συνολικής στρατηγικής του ΚΚΕ, είχε δίκιο που επέκρινε τη Συμφωνία της Βάρκιζας και τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ, υποστηρίζοντας την οργάνωση – συνέχιση του ένοπλου αγώνα.

Στο διάστημα από τον Φλεβάρη μέχρι τον Απρίλη του 1945 αναλαμβάνει με δική του ευθύνη πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση νέου αντάρτικου στρατού, παρά την αντίθετη απόφαση τότε της ηγεσίας του Κόμματος.

Ο Άρης ξαναφτάνει στην Ήπειρο το 1945 με στόχο να πάρει το απαραίτητο κομματικό πιστοποιητικό για να φύγει προς το εξωτερικό και να παρουσιάσει, όπως άλλωστε είχε ζητήσει από την ηγεσία του Κόμματος, τις απόψεις του στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα σχετικά με την ανάγκη συνέχισης του ένοπλου αγώνα, μετά την ωμή επέμβαση των Άγγλων.

Σε τηλεγράφημά του στις 5 Απρίλη προς το ΠΓ αναφέρει ότι «επειδή δεν έλαβε το κατάλληλο πιστοποιητικό, θα περιμένει άλλες 10 μέρες στην Ήπειρο και μετά θα δράσει ελεύθερα με βάση τις απόψεις του», όπως και πράττει.

Όμως, η 11η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, που συνήλθε εκείνες τις μέρες, αποφασίζει την διαγραφή ου.

Στις 25 Απρίλη το τμήμα του δέχεται επίθεση από κυβερνητική και αγγλική στρατιωτική δύναμη. Στη συνέχεια ο ίδιος με μία ομάδα περνούν στην Αλβανία, όπου μετέφεραν τους τραυματίες. Ο Άρης δεν δέχτηκε να μείνει και να φιλοξενηθεί στην Αλβανία κι έτσι ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής.

Στις 5 Ιουνίου, από τη Μεσοχώρα Τρικάλων, ο Άρης στέλνει γράμμα στον Νίκο Ζαχαριάδη, που είχε επιστρέψει πλέον στην Ελλάδα από το Νταχάου όπου ήταν κρατούμενος των Γερμανών, ζητώντας συνάντηση μαζί του και υποσχόμενος ότι θα σταματήσει κάθε περαιτέρω ενέργεια, χωρίς όμως να λάβει απάντηση.

Ο στρατός είχε πιάσει ήδη τα περάσματα για τα Τρίκαλα και ο Άρης άλλαξε το δρομολόγιό του. Ξεκίνησαν περιπλανήσεις και μάχες με σκοπό να περάσει στη Ρούμελη. Οι ενέδρες και τα χτυπήματα της Εθνοφυλακής απέκοπταν συνεχώς τις δυνάμεις, με αποτέλεσμα ο Άρης να μείνει τελικά με 4 μόνο αντάρτες.

Το βράδυ της 15ης Ιουνίου η Εθνοφυλακή τους χτύπησε στη Μεσούντα. Ακριβώς κάτω από το ύψωμα Μούλκες, δίπλα στη ρεματιά, ενώ ήδη ήταν χτυπημένος και καταπονημένος, επέλεξε να δώσει τέλος στη ζωή του παρά να παραδοθεί. Τον ακολούθησε ο Τζαβέλας που ήταν δίπλα του με μια χειροβομβίδα.

Η άποψη του Άρη για τη Συμφωνία της Βάρκιζας, όπως και για τον ρόλο των Βρετανών και την ανάγκη συνέχισης του ένοπλου αγώνα, δεν άργησε να επιβεβαιωθεί από την ίδια τη ζωή. Η συνέχιση του ένοπλου αγώνα, που υποστήριζε ο Άρης, ήταν μια αναγκαιότητα που πήγαζε από την όξυνση της ταξικής πάλης και τις συνθήκες επαναστατικής κατάστασης που διαμορφώθηκαν το 1944. Τελικά, αυτή η ίδια αναγκαιότητα οδήγησε στη συγκρότηση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας το 1946.

Φυσικά, οι προοπτικές νίκης του νέου ένοπλου αγώνα θα ήταν πολύ καλύτερες αν δεν είχαν υπογραφεί οι απαράδεκτες Συμφωνίες του Λιβάνου, της Καζέρτας και της Βάρκιζας, αλλά κυρίως αν είχαν αποφευχθεί, στο βαθμό που διορθωνόταν έγκαιρα η στρατηγική του ΚΚΕ. Ζήτημα το οποίο δεν είχε συνειδητοποιήσει στο σύνολό του ούτε ο ίδιος ο Άρης.

Το Κόμμα μας έχει εκτιμήσει συλλογικά με απόφασή του ότι θα ήταν πολύ περισσότερο σημαντική η συμβολή του Άρη, εάν ο ίδιος, πειθαρχώντας και ταυτόχρονα παλεύοντας μέσα από τις γραμμές του Κόμματος για να γίνει κυρίαρχη η άποψή του, έθετε τις οργανωτικές στρατιωτικές ικανότητές του και τη μεγάλη πείρα του στη διάθεση του Κόμματος.

Η ατομική επιλογή απειθαρχίας, ως μέσου πίεσης στο Κόμμα για να αλλάξει τη θέση του, ποτέ στην ιστορία δεν είχε αποτελεσματικότητα, ούτε μπορούσε να έχει.

Οπωσδήποτε, ταυτόχρονα, τα βαθύτερα διδάγματα αφορούν τις συλλογικές ευθύνες των ανώτερων καθοδηγητικών οργάνων του Κόμματος, δηλαδή της ΚΕ και του ΠΓ. Η έλλειψη συλλογικής λειτουργίας τους σε κρίσιμες περιόδους της ταξικής πάλης εκμηδενίζει την ουσιαστική λειτουργία του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού. Άλλωστε, η ίδια η απόφαση για την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας δεν ήταν αποτέλεσμα μιας τέτοιας λειτουργίας.

Με βάση τα παραπάνω, αρχικά, η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ τον Ιούλιο του 2011 αποφάσισε την επίσημη πολιτική αποκατάστασή του και στη συνέχεια, τον Ιούνη του 2018, η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ τον αποκατέστησε και κομματικά, αποδίδοντάς του τον τιμημένο τίτλο του μέλους του ΚΚΕ, συνεκτιμώντας και τα νέα στοιχεία που είχε φέρει στο φως η ιστορική έρευνα και τα οποία έδειχναν ότι η διαρρηγμένη τότε συλλογική λειτουργία όχι μόνο δεν προσέφερε στον Άρη, καθώς και σε χιλιάδες άλλα κομματικά μέλη, πεδίο για μια ουσιαστική συζήτηση, αλλά τροφοδοτούσε, εξ αντικειμένου, φυγόκεντρες κινήσεις που βεβαίως είχαν πολιτική βάση.

Γι’ αυτό εκτιμήσαμε ότι η μη κομματική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη δεν εναρμονίζεται με την πολιτική του αποκατάσταση και αποφασίσαμε την ολόπλευρη και πλήρη αποκατάστασή του.

Ο δρόμος της οργανωμένης πάλης μέσα από το ΚΚΕ δημιούργησε τον Άρη Βελουχιώτη

Η κομματική δράση και η θυσία του Άρη Βελουχιώτη προσφέρει πολύτιμα διδάγματα διαχρονικής σημασίας. Ο ηρωισμός, οι στρατιωτικές και άλλες ικανότητες ενός λαϊκού ηγέτη μπορούν να υπηρετήσουν σταθερά και αποτελεσματικά τη συγκρότηση επαναστατικής στρατιάς για την κατάκτηση της εξουσίας, μόνο όταν ευδοκιμούν στο έδαφος ενός Κομμουνιστικού Κόμματος που αναπτύσσει τα χαρακτηριστικά του σε όλες τις συνθήκες. Ενός Κομμουνιστικού Κόμματος που εξασφαλίζει έμπρακτα τη λειτουργία του στη βάση των αρχών του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, της δημιουργικής ανάπτυξης της κοσμοθεωρίας του, της πολιτικής του στρατηγικής και του προλεταριακού διεθνισμού. Δηλαδή, την επαναστατική στρατηγική και την εφαρμογή της σε συνθήκες ιμπεριαλιστικού πολέμου και εξόδου απ’ αυτόν σε όφελος των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων. Μια λανθασμένη απόφαση μπορεί αποτελεσματικά να διορθωθεί μόνο μέσα από τη συλλογική λειτουργία της κομματικής ζωής, με την κριτική και την αυτοκριτική συζήτηση και έκθεση των απόψεων.

Κόντρα σε αυτά τα πολύτιμα διδάγματα, δεκαετίες τώρα, συνεχίζεται η προσπάθεια από αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις, που ξορκίζουν την ανάγκη πάλης με όλα τα μέσα για την κατάκτηση της εργατικής εξουσίας, να καπηλευτούν την προσφορά του Άρη Βελουχιώτη και το τραγικό τέλος του ή να μηδενίσουν τη δράση του, προβάλλοντας τις επιμέρους αδυναμίες του. Σε κάθε περίπτωση, στρέφουν τη ζωή και την πορεία του ενάντια στο ΚΚΕ. Αποσιωπούν ότι ο Άρης Βελουχιώτης έμεινε πιστός στην ιδεολογία και τα ιδανικά του ΚΚΕ ως την τελευταία του πνοή.

Ο δρόμος της οργανωμένης πάλης μέσα από το ΚΚΕ ήταν αυτός που δημιούργησε τον Άρη Βελουχιώτη, όπως και όλους τους αλύγιστους της ταξικής πάλης. Ο Άρης έγινε θρύλος, υλοποιώντας την πολιτική του ΚΚΕ, ως πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ. Έγινε θρύλος ως κομμουνιστής αντάρτης. Ποτέ δεν στράφηκε κατά του ΚΚΕ. Και όταν ακόμα σωστά διαφώνησε για τη Βάρκιζα και τότε δεν έγινε πολέμιος του ΚΚΕ.

Το παράδειγμα του Άρη μας καλεί να μην υποτασσόμαστε στον αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων

Το παράδειγμα του Άρη είναι σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ, γιατί μας καλεί να μην υποτασσόμαστε στον αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων. Διδάσκει ότι πραγματική διέξοδος από τον πόλεμο των καπιταλιστών μπορεί να δοθεί μονάχα αν αυτόν τον τελειώσουν οι λαοί με την πάλη τους, με όλα τα μέσα, με τους ίδιους να κάνουν κουμάντο στον τόπο τους. Φωτίζει τη δύναμη, αλλά και την ευθύνη του Κόμματος να ηγηθεί και να εμπνεύσει στην πάλη για την ανατροπή.

Αυτά τα συμπεράσματα αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία σήμερα, σε μια εποχή που οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών οδηγούν σε “τεκτονικές” ανακατατάξεις διεθνώς. Σε μια περίοδο όπου “βεβαιότητες” δεκαετιών καταρρέουν σαν χάρτινος πύργος.

Σήμερα, λοιπόν, τα αστικά επιτελεία επιδιώκουν πάλι να καλλιεργήσουν τη μοιρολατρία. Επιδιώκουν να αποσπάσουν την υποταγή της εργατικής τάξης, του λαού, στους ταξικούς στόχους τους, τους οποίους ως συνήθως παρουσιάζουν ψευδεπίγραφα ως “εθνικούς”.

Με τα κηρύγματά τους για “σύνεση” και “αυτοσυγκράτηση” στους σημερινούς “ταραγμένους καιρούς”, θέλουν να βάλουν στον πάγο τις θετικές διεργασίες που καταγράφονται στην εργατική – λαϊκή συνείδηση και δράση.

Γιατί νιώθουν πως το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής μπορεί να δυναμώσει κι άλλο και τελικά να τους πάρει και να τους σηκώσει κι αυτούς και τα κόμματά τους και κυρίως το βάρβαρο σύστημά τους.

Γιατί ο λαός μας έχει πλέον στα χέρια του το μεγάλο όπλο της ίδιας του της πείρας. Βλέπει με τα μάτια του πόσο ψεύτικα ήταν τα λόγια για τα δήθεν “απάνεμα λιμάνια” και τις “εγγυήσεις” που θα του προσέφεραν οι “ισχυρές συμμαχίες”, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, η στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ.

Με αυτά τα παραμύθια, η κυβέρνηση της ΝΔ, πατώντας στο χαλί που της έστρωσε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, έσπειρε πολεμικές βάσεις από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη, βάζοντας όλη τη χώρα και τον λαό στο στόχαστρο.

Το ίδιο ισχύει και στην Ήπειρο, όπου η ΝΑΤΟική βάση στο Άκτιο της Πρέβεζας, φιλοξενεί τα ιπτάμενα κατασκοπευτικά ραντάρ του ΝΑΤΟ, τα οποία παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες για τη ΝΑΤΟική πολεμική μηχανή, συμβάλλοντας στη στήριξη του κράτους-δολοφόνου του Ισραήλ και στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία.

Εγκληματικές οι ευθύνες της κυβέρνησης που καλύπτει το κράτος-δολοφόνο

Οι εξελίξεις είναι κρίσιμες! Τώρα πρέπει να σημάνει συναγερμός παντού!

Το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ με τη σχεδιασμένη επίθεση στο Ιράν ρίχνει λάδι στη φωτιά του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Ισραήλ – ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ απειλούν με όλεθρο τους λαούς της περιοχής για να επιβάλουν τα ιμπεριαλιστικά σχέδιά τους παντού.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και τα άλλα κόμματα έχουν μεγάλες ευθύνες γιατί καλύπτουν τον εγκληματικό ρόλο του κράτους του Ισραήλ, στο όνομα του δικαιώματος στην αυτοάμυνα, όλοι τους διαχρονικά στηρίζουν τη στρατιωτική συνεργασία της χώρας μας με ένα κράτος-τρομοκράτη.

Οι προειδοποιήσεις του Ιράν, ότι ως αντίποινα θα πλήξουν αμερικανικές βάσεις, επιβεβαιώνουν ότι η κυβέρνηση της ΝΔ μετατρέπει τη χώρα μας σε στόχο! Οι ευθύνες της είναι εγκληματικές!

Τώρα χρειάζεται ο λαός μας να δυναμώσει την πάλη του. Να απαιτήσει την άμεση διακοπή των στρατιωτικών, πολιτικών και οικονομικών σχέσεων της ελληνικής κυβέρνησης με το κράτος -δολοφόνο του Ισραήλ, την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους και να εκφράσει ακόμα πιο μαζικά την αλληλεγγύη του στον Παλαιστινιακό λαό, στους λαούς του Ιράν, του Λιβάνου, της Συρίας, της Υεμένης, σε όλους τους λαούς της περιοχής που βρίσκονται στο στόχαστρο του Ισραήλ.

Χρειάζεται σύγκρουση με τη γραμμή που λέει «τώρα τα κεφάλια μέσα»

Η περιοχή της Ηπείρου εμπλέκεται ακόμη πιο πολύ στο κουβάρι των ανταγωνισμών, στους εμπορικούς πολέμους, στη στήριξη του Ισραήλ, με τα σχέδια για την κατασκευή του αγωγού “EASTMED” που προτείνεται να καταλήγει στην Ηγουμενίτσα και με τα σχέδια για την “Εγνατία των Λιμανιών”!

Τα αποτελέσματα της εμπλοκής στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους τα βιώνει ήδη ο λαός της περιοχής. Οι αγρότες και κτηνοτρόφοι έχουν ήδη πληρώσει ακριβά τις κυρώσεις στη Ρωσία, στην οποία εξάγονταν προϊόντα τους. Έχουν πληρώσει τη μεγάλη αύξηση του κόστους της Ενέργειας, των ζωοτροφών και των λιπασμάτων εξαιτίας των ενεργειακών και εμπορικών πολέμων.

Κάθε καλοκαίρι οι εργαζόμενοι στον τουρισμό και τον επισιτισμό στην Κέρκυρα, στη Λευκάδα, σε όλη την περιοχή νιώθουν, όπως όλοι, την ανασφάλεια για το πού θα σκάσει η επόμενη πολεμική εστία, για το αν θα μπορούν και στο μέλλον να εξασφαλίζουν ένα μεροκάματο. Δεν έχουν ζήσει και λίγα, μια με την κρίση, μετά με την πανδημία.

Τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας, τα σχολεία, το Πανεπιστήμιο, οι Πυροσβεστικές Υπηρεσίες της περιοχής στενάζουν κάτω από την υποχρηματοδότηση, για να εξασφαλίζονται τα δισεκατομμύρια των πολεμικών εξοπλισμών, που καμία σχέση δεν έχουν με την αμυντική θωράκιση της χώρας, όπως προβάλλουν ο Μητσοτάκης και ο Δένδιας.

Τα λεφτά τα δίνουν για να στέλνονται φρεγάτες στην Ερυθρά Θάλασσα, πύραυλοι “Πάτριοτ” στη Σαουδική Αραβία και ίσως αύριο -ή και από σήμερα- στην Ουκρανία, F-16 στη Ρουμανία, απέναντι στη Ρωσία. Και, φυσικά, για να κάνει ταξίδια η πολυδιαφημισμένη και χρυσοπληρωμένη “Belharra”! Πού άραγε; Στο Αιγαίο ή σε κανέναν… Ειρηνικό με το βλέμμα και το κανόνι στραμμένο στην Κίνα;

Την ίδια στιγμή ο λαός ακούει πάλι σήμερα ότι οι θυσίες των προηγούμενων χρόνων, πότε στο όνομα του “ξεπεράσματος της κρίσης”, μετά της “σταθεροποίησης της ανάπτυξης” και της “παραγωγικής ανασυγκρότησης”, τελικά δεν έφτασαν. Γι’ αυτό και καλείται να πληρώσει ξανά για τη στροφή στην πολεμική οικονομία. Πιο σωστά να χρυσοπληρώσει, αν πάρει κανείς υπόψη τις νέες αποφάσεις του ΝΑΤΟ, για αύξηση των πολεμικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ.

Αυτή η στροφή, όμως, σημαίνει να μετατραπεί το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, οι ερευνητές και η έρευνα που διεξάγεται εκεί σε στήριγμα των πολεμικών σχεδίων του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Σημαίνει, για παράδειγμα, ότι η “Μεταλλουργική Ηπείρου” θα αλλάξει την παραγωγή της και αντί για δισκία για κέρματα θα κατασκευάζει όπλα, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα.

Σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι στις βιομηχανίες τροφίμων της Ηπείρου, που εξουθενώνονται από την εντατικοποίηση, θα παράγουν τρόφιμα που θα εξάγονται σε στρατιωτικές μονάδες, θα γίνεται συσσίτιο για τους μακελάρηδες που οδηγούν άλλους λαούς στη λιμοκτονία.

Σημαίνει ότι εταιρείες πληροφορικής και νέων τεχνολογιών, στις οποίες δουλεύουν χιλιάδες νέοι εργαζόμενοι, θα συνδεθούν με την πολεμική βιομηχανία.

Αντί δηλαδή οι νέες τεχνολογίες να αξιοποιούνται για να λύνουν κοινωνικά προβλήματα, θα χρησιμοποιούνται για να σκοτώνονται άνθρωποι και να καταστρέφονται παραγωγικές δυνάμεις σε πολεμικές αναμετρήσεις.

Όλα τα παραπάνω, ο λαός και η νεολαία της περιοχής, όλης της χώρας, όχι απλά πρέπει να τα απορρίψουν, αλλά είναι επιτακτική ανάγκη να τα αντιπαλέψουν αποφασιστικά.

Σήμερα χρειάζονται αγώνες, χρειάζονται πολιτικές επιλογές που θα στέκονται στη “σωστή πλευρά της Ιστορίας”, θα σηκώνουν ψηλά τη σημαία της αλληλεγγύης, δεν θα δίνουν το “πράσινο φως” για να ματώνει ο λαός, αλλά και να γίνεται “θύτης” άλλων λαών.

Χρειάζεται σύγκρουση στην πράξη με τη γραμμή που λέει “τώρα τα κεφάλια μέσα” και συνοδεύεται πάντα με ένταση του αυταρχισμού και της καταστολής.

Λογαριάζουν όμως χωρίς τον …ξενοδόχο, το εργατικό – λαϊκό κίνημα, που μπορεί να χτίσει ασπίδα προστασίας σε όποιον αντιστέκεται στα βρώμικα σχέδιά τους.

Από αυτή την άποψη, είναι φωτεινά τα παραδείγματα στρατιωτικών και φαντάρων που εναντιώνονται στη συμμετοχή των μονάδων τους σε στρατιωτικές αποστολές στο εξωτερικό, σε ΝΑΤΟικές πρόβες πολέμου, συνολικά στην εμπλοκή της χώρας στους πολέμους των ιμπεριαλιστών. Μας κάνουν περήφανους, στεκόμαστε στο πλευρό τους!

Συνεχίζουμε τον αγώνα για να δικαιωθούν οι θυσίες των χιλιάδων ανώνυμων και επώνυμων συντρόφων μας

Απάντηση στη συνολική επίθεση του κεφαλαίου, της κυβέρνησης της ΝΔ, των άλλων κομμάτων του συστήματος μπορεί να δοθεί μόνο μέσα στη δράση, μέσα από την οργάνωση της πάλης και της διεκδίκησης, στη συνολική σύγκρουση με το σημερινό εχθρικό κράτος. Κανένας δεν μπορεί να τα βάλει μόνος του με όλο αυτό το σύστημα, να αναχαιτίσει αυτή την επίθεση.

Όλοι μαζί μέσα από το κίνημα μπορούμε! Γι’ αυτό πρέπει να πληθύνουν οι εστίες αντίστασης που υπάρχουν σήμερα, να συνενωθούν σε ένα ενιαίο, πανελλαδικό κίνημα που θα αντιπαλεύει την αντιλαϊκή πολιτική, τον δρόμο των θυσιών για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, για τα γεράκια του πολέμου.

Για να κερδίσει σήμερα την παραμικρή κατάκτηση ο λαός, πρέπει αναγκαστικά να χάσει το κεφάλαιο. Πρέπει να αμφισβητηθούν οι στόχοι κερδοφορίας του, τα ματωμένα πλεονάσματα, η στρατηγική της εμπορευματοποίησης κάθε τομέα της ανθρώπινης ζωής.

Γι’ αυτό, κάθε μέτωπο πάλης, χρειάζεται να συμβάλλει στην ισχυροποίηση της αντικαπιταλιστικής – αντιμονοπωλιακής γραμμής μέσα στο κίνημα, στη συγκρότηση της συμμαχίας της εργατικής τάξης με τα λαϊκά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου.

Σε κάθε ευκαιρία να σημειώνονται νέα ελπιδοφόρα βήματα αλλαγής των συσχετισμών σαν αυτά που έχουμε τα τελευταία χρόνια σε μια σειρά κλάδους. Όπως για παράδειγμα στους δασκάλους, στους νοσοκομειακούς γιατρούς, στους ιδιωτικούς υπαλλήλους, αλλά και στους φοιτητές και αλλού. Παραδείγματα, που αποδεικνύουν με ποια γραμμή, με ποια δράση και με ποιους στην πρώτη γραμμή μπορεί πραγματικά να ηττηθεί η ΝΔ και τα στηρίγματά της, πώς μπορεί να υπάρξει πραγματική αντιπολίτευση.

Σήμερα χρειαζόμαστε αγώνες που θα αναδεικνύουν τον πραγματικό, άδικο, ταξικό χαρακτήρα του σημερινού κράτους. Να κερδίζει έδαφος η γραμμή που ξεκαθαρίζει ότι αυτό το κράτος δεν είναι ούτε “επιτελικό”, ούτε “κοινωνικό”, ούτε “κράτος δικαίου”.

Είναι ένα κράτος ταξικό, βάρβαρο και αντιλαϊκό, είτε σε καιρό ειρήνης, είτε σε καιρό πολέμου. Γι’ αυτό και δεν αλλάζει, δεν μεταρρυθμίζεται, όσες συγκολλήσεις κομμάτων της αμαρτωλής σοσιαλδημοκρατίας κι αν γίνουν, όσοι δήθεν “σωτήρες” και αν βγουν από τη ναφθαλίνη, αφού πρώτα στέλνονται για μετεκπαίδευση στα διάφορα ινστιτούτα και στα Πανεπιστήμια-ναυαρχίδες του αμερικανικού ιμπεριαλισμού.

Αυτό το εχθρικό για τον λαό κράτος μόνο ανατρέπεται μαζί με το σύστημα του κέρδους. Γιατί είναι ένα κράτος ικανότατο να θωρακίζει τα κέρδη των λίγων και γι’ αυτό είναι ανίκανο να προστατεύει τον λαό σε φυσικές και άλλες καταστροφές, να εξασφαλίσει τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας στον σιδηρόδρομο για να μπορούσαν να βρίσκονται σήμερα ανάμεσά μας οι 57 αθώες ψυχές που χάθηκαν τόσα άδικα στο έγκλημα των Τεμπών ή πριν στο έγκλημα στο Μάτι ή στη Μάνδρα και αλλού.

Το ΚΚΕ έχει δεσμευτεί και επαναλαμβάνει αυτή του τη δέσμευση ότι θα κάνει, με αίσθημα ευθύνης, ό,τι περνά από το χέρι του – και με την ψήφο του και τη στάση του στις διαδικασίες της Βουλής, αλλά κυρίως στους δρόμους του αγώνα. Μαζί με τον λαό και τη νεολαία, για να μη μείνει κανένας υπαίτιος ατιμώρητος, όσο ψηλά κι αν βρίσκεται, για να ανατραπεί αυτή η πολιτική που γεννά καθημερινά νέα “Τέμπη”.

Συνεχίζουμε τον αγώνα. Πιο πολλοί και πιο μαχητικά. Πάντα μπροστά, για το δίκιο του λαού. Για να δικαιωθούν οι θυσίες των χιλιάδων ανώνυμων και επώνυμων συντρόφων μας, ανάμεσά τους και ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ που τιμούμε σήμερα.

Η διέξοδος βρίσκεται μόνο στην ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας που μας πνίγει σήμερα από παντού. Για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Για την πραγματική εξουσία του λαού, τον σοσιαλισμό.

Τιμή και δόξα στους ήρωές μας! Τιμή και δόξα στον πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ, Άρη Βελουχιώτη! Τιμή και δόξα στο ΚΚΕ!».

 

 

 

‹  Older posts Newer posts  ›