Category Archive

Η ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-Πολιτικοί Πρόσφυγες τιμά την επέτειο της 28 Οκτώβρη που αποτελεί την απαρχή της εμπλοκής της Ελλάδας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1940. Τιμά όλους όσους έδωσαν τη ζωή τους στις μάχες για την απελευθέρωση στα μπλόκα και στα εκτελεστικά αποσπάσματα, όλους όσοι πολέμησαν και απελευθέρωσαν τη χώρα από τους φασίστες κατακτητές.

Ο λαός μας σύσσωμος βροντοφώναξε ΟΧΙ από την πρώτη στιγμή της επίθεσης και έτρεξε να πολεμήσει το φασίστα εισβολέα μαζί με τους φαντάρους τ’ αδέλφια του. Το ΚΚΕ σάλπισε τον ξεσηκωμό από την πρώτη στιγμή. Στις 31 Οκτώβρη 1940, με το πρώτο γράμμα του, ο Νίκος Ζαχαριάδης τότε γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, μέσα από τα μπουντρούμια της Ασφάλειας, όπου ήταν φυλακισμένος από τη δικτατορία του Μεταξά, μαζί με χιλιάδες άλλους κομμουνιστές, καλούσε σε γενικό ξεσηκωμό κατά του Ιταλού φασίστα επιδρομέα:« … κάθε σπίτι, κάθε βράχος, καλύβα με καλύβα να γίνει μετερίζι του αγώνα…», για μια Ελλάδα με κυρίαρχο το λαό της, με κοινωνική προκοπή

Με ηρωισμό ο λαός, οι φαντάροι, πολέμησαν γενναία υπερασπιζόμενοι την πατρίδα, νικώντας έναν εχθρό που φαινόταν ισχυρότερος, πετώντας τον έξω από τα σύνορα.

Με την πολεμική εισβολή των ναζιστών Γερμανών στην Ελλάδα, εκφράστηκε και πάλι παλλαϊκή, ένοπλη Αντίσταση κατά της εισβολής και κατοχής από τους Γερμανούς ,Βούλγαρους και Ιταλούς φασίστες. Αυτό, ενώ τα αστικά πολιτικά κόμματα συμβούλευαν το λαό να μην αντισταθεί γιατί η ναζιστική Γερμανία είναι πανίσχυρη.

Γι’αυτό λέμε: και το 1940 και τα επόμενα χρόνια της κατοχής δεν ήμασταν «όλοι μαζί» οι Έλληνες, δεν πολεμήσαμε κάτω από «την ίδια σημαία». «Εθνική ομοψυχία» δεν υπάρχει ούτε στον καιρό της ιμπεριαλιστικής ειρήνης ούτε στον καιρό του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Η Αντίσταση και η Απελευθέρωση ήταν έργο του λαού, της ηρωικής δράσης του, μέσα από τις γραμμές των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ, που συγκρότησαν οι Κομμουνιστές μαζί με άλλους αγωνιστές.

Αντίθετα, ένα μέρος των πολιτικών των άλλων κομμάτων συνεργάστηκε με τους φασίστες κατακτητές. Οι υπόλοιποι πολιτικοί, μαζί με τους Άγγλους συμμάχους τους, έφυγαν για Αίγυπτο και Λονδίνο, όπου σχεδίαζαν πως θα στερεώσουν την εξουσία τους μετά την απελευθέρωση.

Το ελληνικό λαϊκό κίνημα ήταν από τα μεγαλύτερα στην κατεχόμενη Ευρώπη. Ο ηρωικός λαός μας συσπειρωμένος στο ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, απελευθέρωσε την Ελλάδα από την τριπλή φασιστική κατοχή.

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, όπως κάθε ιμπεριαλιστικός πόλεμος, ήταν αποτέλεσμα των αντιθέσεων που και τότε καθόριζαν τις ισορροπίες στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, ενώ όλες οι αντιμαχόμενες πλευρές είχαν στόχο τον έλεγχο των αγορών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Αλλά κοινός και υπέρτατος στόχος όλων, τόσο των ναζιστών όσο και των αγγλοαμερικάνων ήταν η καταστροφή του μόνου τότε εργατικού κράτους, της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών.

Την νίκη ενάντια στον ναζισμό έφερε η ΕΣΣΔ με τον ηρωικό Κόκκινο Στρατό που κάρφωσε την κόκκινη σημαία στο Ράιχσταγκ στην καρδιά του Βερολίνου και τα απελευθερωτικά λαϊκά κινήματα σε κάθε χώρα, με πρωτοπορία τους Κομμουνιστές.

Αυτή την ιστορική αλήθεια επιδιώκουν να διαγράψουν από τη μνήμη των λαών η ΕΕ, οι κυβερνήσεις και όλες οι δυνάμεις του συστήματος, με την ανιστόρητη θεωρία των “δύο άκρων”, που προσπαθεί να εξισώσει τον ναζισμό με τον κομμουνισμό, τους θύτες με τα θύματα.

Αλήθεια επίσης είναι ότι η άνοδος του φασισμού στην Ιταλία και του ναζισμού στη Γερμανία, στηρίχθηκε από τους μονοπωλιακούς ομίλους ενάντια στο εργατικό κίνημα την υπεράσπιση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και εξουσίας. Ταυτόχρονα όλη αυτή η περίοδος μέχρι την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών απέδειξε ότι οι λαοί όταν συνειδητοποιήσουν την ανεξάντλητη δύναμή τους μπορούν να νικήσουν οποιοδήποτε αντίπαλο ακόμη και αν θεωρείται ανίκητος. Άλλωστε μετά τον πόλεμο οι λαοί μερικών χωρών της Ευρώπης και της Ασίας πήραν την εξουσία και άρχισαν να οικοδομούν το σοσιαλισμό.

Η 28η Οκτώβρη είναι διπλή επέτειος για το λαϊκό κίνημα αφού 80 χρόνια πριν ιδρύθηκε το Γενικό Αρχηγείο Ανταρτών το 1946, του επαναστατικού Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Σήμερα που ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος βάζει ξανά φωτιά σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή, με πολλές πολεμικές συγκρούσεις σ’ ολόκληρο τον πλανήτη, είναι πολύτιμη η πείρα για το λαό και τη νεολαία από αυτή την επική δεκαετία 1940-1949.

Σήμερα, 80 χρόνια μετά, τιμάμε τον ΔΣΕ. Ο τρίχρονος αγώνας του υπήρξε δίκαιος, ηρωικός και μεγαλειώδης, αφού εξέφραζε τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειοψηφίας του πληθυσμού ενάντια στα συμφέροντα των ντόπιων εκμεταλλευτών και καταπιεστών και των συμμάχων τους. Η αστική εκμεταλλευτική κρατική εξουσία γνώρισε τότε τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την ίδια την ύπαρξή της. Ο ΔΣΕ αναμετρήθηκε με την αστική τάξη, το κράτος της, τους ένοπλους κατασταλτικούς μηχανισμούς της αλλά και με τους συμμάχους της Μ. Βρετανία και ΗΠΑ, που χωρίς τη στρατιωτική, οικονομική και πολιτική βοήθεια τους, η αστική τάξη στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε να νικήσει.

Ο αγώνας του ΔΣΕ εξακολουθεί να εμπνέει το λαό και τη νεολαία, αλλά και να ενοχλεί τον ταξικό αντίπαλο και όσες δυνάμεις συμβιβάζονται μαζί του. Η άρχουσα τάξη, οι μηχανισμοί και τα επιτελεία της εξουσίας συκοφαντούν και διαστρεβλώνουν τον αγώνα του ΔΣΕ γιατί γνωρίζουν καλά ότι αντιπροσώπευε μια ανώτερη μορφή πάλης σε μια περίοδο που αντικειμενικά διεξαγόταν ταξική σύγκρουση για την εξουσία. Πολεμούν τον ΔΣΕ γιατί θέλουν να παρεμποδίσουν τις εργατικές, λαϊκές δυνάμεις από το να συνειδητοποιήσουν την αναγκαιότητα και την επικαιρότητα μιας άλλης κοινωνίας.

Ανάμεσα τους στην πρώτη γραμμή είναι δυνάμεις αντιδραστικές που γίνονται όλο και περισσότερο χρήσιμες στην καπιταλιστική εξουσία, όσο η πολεμική προετοιμασία θα απαιτεί τη στράτευση της εργατικής τάξης, του λαού και της νεολαίας, κάτω από την ξένη σημαία των εκμεταλλευτών. Ολόκληρη η ιστορία του 20ού αιώνα και η σημερινή πρακτική των καπιταλιστικών κρατών και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών τους, αποδεικνύουν ότι οι φασιστικές δυνάμεις είναι σάρκα από τη σάρκα του καπιταλιστικού συστήματος.

Οι συνθήκες στη μεταπολεμική Ελλάδα, αυτές που γέννησαν και τον ΔΣΕ, αποτελούν την πιο μεγάλη απόδειξη ότι οι κοινωνικές αντιθέσεις συνεχώς οξύνονται. Τόσο σε περίοδο πολέμου όσο και σε περιόδους ειρήνης σε μια ταξική κοινωνία υπάρχει από τη μια η πατρίδα των εκμεταλλευτών, των καπιταλιστών που κατέχουν την εξουσία και βγάζουν αμύθητα κέρδη και από την άλλη υπάρχει η πατρίδα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της στην πόλη και την ύπαιθρο, που ζει φτωχικά με μεγάλους κόπους από την ίδια τη δουλειά της. Η ζωή της γίνεται ολοένα και χειρότερη, παρότι από τα χέρια και το μυαλό της παράγονται τα πάντα.

Ανάμεσα σε αυτές τις δύο πατρίδες δεν υπάρχει τίποτα κοινό, ποτέ, σε καμία συνθήκη.

Σήμερα όλες οι αιτίες που οδήγησαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι εδώ, σε συνθήκες μάλιστα που βρίσκεται σε εξέλιξη η μεγάλη αντιπαράθεση για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, η διαπάλη του ιμπεριαλιστικού μπλοκ ΗΠΑ- ΝΑΤΟ – ΕΕ, παρά τις μεταξύ τους αντιθέσεις, με το υπό διαμόρφωση ιμπεριαλιστικό μπλοκ, Ρωσίας-Κίνας.

Η ελληνική αστική τάξη διεκδικεί μεγαλύτερο κομμάτι από την ιμπεριαλιστική λεία, στο πλαίσιο των στόχων της για μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό, μεταφορικό και ψηφιακό κόμβο. Αυτό την κάνει επιθετική στην οικονομία για περισσότερα κέρδη και γεωστρατηγική αναβάθμιση, γι’αυτό εμπλέκεται μέχρι τα μπούνια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Ο λαός δεν έχει τίποτα να κερδίσει από αυτή την εμπλοκή, παρά μόνο σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλειά του, μετατρεπόμενος ο ίδιος σε στόχο αντιποίνων. Ταυτόχρονα και η Τουρκική αστική τάξη είναι επιθετική απέναντι στην Ελλάδα και μάλιστα με απαράδεκτες αμφισβητήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και κυριαρχία σε νησιά και βραχονησίδες. Οξύνονται οι ανταγωνισμοί μεταξύ τους παρά τον εφησυχασμό που σπέρνει η κυβέρνηση, για το μοίρασμα του Αιγαίου και της θάλασσας νότια και ανατολικά της Κρήτης στη Μεσόγειο για τους υδρογονάνθρακες.

Τα συμπεράσματα από την επική δεκαετία του 1940 σηματοδοτούν την αναγκαία ενότητα της εργατικής τάξης και τη συμμαχία με τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα απέναντι στην ψευδεπίγραφη “εθνική ομοψυχία”, πίσω από την οποία κρύβεται η εξαπάτηση του λαού για να εγκλωβίζεται στους “εθνικούς στόχους” του κεφαλαίου.

Μέσα στις τότε συνθήκες αποδείχθηκε περίτρανα ότι ο λαός έχει στα χέρια του τη δύναμη για να σταθεί όρθιος, να τα βάλει με αντιπάλους που φαίνονται ανίκητοι αλλά δεν είναι, να φτάσει μέχρι και την αμφισβήτηση της εξουσίας της αστικής τάξης και κάτω από προϋποθέσεις να την κατακτήσει.

Η ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ ενώνει τη φωνή με το λαό μας που αγωνίζεται και απαιτεί :

-Να κλείσουν όλες οι ΑμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις του θανάτου στην Ελλάδα. Να πάψει η χώρα μας να γίνεται ορμητήριο επιθέσεων σε άλλους λαούς, άρα στόχος αντιποίνων.

-Να επιστρέψουν όλες οι στρατιωτικές μονάδες που δρουν εκτός συνόρων.

-Να πάψουν να χρησιμοποιούνται τα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη, πότε σε ΝΑΤΟικές ασκήσεις και πότε για να επιτηρούν τον εναέριο χώρο άλλων κρατών

-Να μην προχωρήσει η προμήθεια της διάτρητης  ασπίδας του Αχιλλέα απο το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ

-Να προστατευτεί το δικαίωμα των στρατευμένων στην έκφραση γνώμης, ιδιαίτερα όταν αφορά την επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας, και των ίδιων των Ενόπλων Δυνάμεων, στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

-Καμμιά αλλαγή στα σύνορα και στις συνθήκες που τα καθορίζουν.

-Αποδέσμευση από ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Η πάλη του λαού για τη δική του πατρίδα, για την υπεράσπιση της ζωής και την ικανοποίηση των αναγκών του, έχουν ως προϋπόθεση ένα μέλλον χωρίς εκμετάλλευση. Τώρα να σηκώσει ο λαός και η νεολαία τη σημαία της αντεπίθεσης για έναν αγώνα μέχρι την οριστική απαλλαγή από το σύστημα της φτώχειας, των πολέμων και των εκμεταλλευτών.

Σε έναν κόσμο που φλέγεται, σε ένα σύστημα που σαπίζει, ο λαός έχει τη δύναμη να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων !

Η ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ επισημαίνει ότι έχουν περάσει ογδόντα δύο χρόνια από την απελευθέρωση της Ελλάδας από τη γερμανική κατοχή, με την καθοριστική συμβολή των οργανωμένων δυνάμεων λαού και νεολαίας κάτω από τις σημαίες του ΕΑΜ, ΕΛΑΣ και ΕΠΟΝ, με την καθοδήγηση του ηρωικού ΚΚΕ.  Ήταν αγώνας που είχε και διεθνιστική διάσταση αφού συνέβαλλε αποφασιστικά στην Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, που ολοκληρώθηκε με την νικηφόρα προέλαση του Κόκκινου Στρατού μέχρι το Ράιχσταγκ.

Από τότε αρχίζουν οι προσπάθειες παραχάραξης και παραποίησης της ιστορικής αλήθειας, με στόχο τη  δημιουργία ενός ευνοϊκού ιδεολογικοπολιτικού περιβάλλοντος, ώστε να σβήσουν απ’ την ιστορική μνήμη και τη συνείδηση των λαών τα ναζιστικά εγκλήματα, στη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου και της στρατιωτικής κατοχής χωρών. Με αυτό θέλουν να στηρίξουν στις λαϊκές συνειδήσεις το αφήγημα της κοινής Ευρωπαϊκής πορείας μέσα σε μια ενωμένη Ευρώπη που υπηρετεί απρόσκοπτα τα συμφέροντα του κεφαλαίου, έχοντας ως επίσημη ιδεολογία τον αντικομμουνισμό,  την ταύτιση φασισμού κομμουνισμού, την άθλια- ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων, βαφτίζοντας την 9η Μάη την ημέρα της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των λαών σε ημέρα της Ευρώπης.

Στα πλαίσια αυτά αντιπαλεύουμε τις διαχρονικές παρεμβάσεις του Γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών και άλλων κρατικών φορέων της Γερμανίας που χρηματοδοτούν προγράμματα “επεξεργασίας” για αλλοίωση της ιστορικής αλήθειας, με τη συμμετοχή και στελεχών Ελληνικών κυβερνήσεων και “ιστορικών”. Σεμινάρια και συνέδρια ιστορίας διοργανώθηκαν από το “Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον”, με σκοπό την άμβλυνση στις συνειδήσεις της δολοφονικής δράσης στη γερμανική κατοχή, που περιλαμβάνει την προσπάθεια της εξίσωσης του θύματος με το θύτη, την όξυνση του αντικομμουνισμού και την αποσιώπηση της εγκληματικής ιδεολογίας του ναζισμού.

Στις μέρες μας οργανώνεται συνέδριο με τίτλο «Αρχαιολογία και Κατοχή 1941-1944» υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού.

Στην αφίσα του συνεδρίου εμφανίζεται υπερμεγέθης σημαία της Βέρμαχτ πάνω από την Ακρόπολη, προφανώς ως προϊόν φωτομοντάζ, ενώ μια βασική εισήγηση του ερευνητή, στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Valentin Schneider τιτλοφορείται «Μακάρι να ήμουν εκεί όταν υψώθηκε η σημαία στην Ακρόπολη. Ορίζοντες της φαντασίας και πραγματικότητα της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα (1941-1944/45)».

Η αφίσα μεν αποσύρθηκε, ύστερα από τις διαμαρτυρίες, η ουσία όμως μένει ίδια. Το συνέδριο εντάσσεται στην  από καιρό επιδίωξη αναθεώρησης της ιστορικής μνήμης, ωραιοποίησης της γερμανικής κατοχής, αποσιώπησης της υποχρέωσης του γερμανικού κράτους να πληρώσει τις γερμανικές αποζημιώσεις με ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων, που δεν τις διεκδικούν για να μην χαλάσουν οι συμμαχικές σχέσεις με την καπιταλιστική Γερμανία και, όπως έχει ειπωθεί, του σχεδιασμού του κοινού μέλλοντος Γερμανίας-Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η έκθεση που εγκαινιάζεται αποτελεί, όπως δηλώνουν οι οργανωτές, καρπό της συνεργασίας του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών και έχει τίτλο: “Διαιρεμένο παρελθόν. Ελληνογερμανικές σχέσεις σε σκοτεινούς καιρούς”. Με λίγα λόγια επιχειρούν να υποβαθμίσουν σήμερα σε απλή ελληνογερμανική “διαίρεση” (!!!!) τη βάρβαρη ναζιστική κατοχή, με τις μαζικές δολοφονίες αμάχων, το πλιάτσικο στην παραγωγή, τον λιμό, τις καταστροφές στις υποδομές και την κλοπή του κατοχικού δανείου.

Άλλο ένα πρόγραμμα με παρόμοιες στοχεύσεις είναι το πρόγραμμα “Μνήμες Κατοχής στην Ελλάδα” και αναφέρεται σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα για διδασκαλία από εκπαιδευτικούς στα σχολεία, στην Ελλάδα και τη Γερμανία,  που αλλοιώνει αντιεπιστημονικά τη μέθοδο διδασκαλίας της ιστορίας της Κατοχής. Χρηματοδοτείται από το υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας, το ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και το Γερμανικό ίδρυμα «Μνήμη, Ευθύνη και Μέλλον», σε συνεργασία με το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το εγχείρημα εντάσσεται στις επιδιώξεις της Γερμανίας για την αναθεώρηση της Ιστορίας του Β΄ΠΠ, προκειμένου να βελτιώνει την εικόνα της και να προωθεί την εξωτερική της πολιτική. Βασικός στόχος είναι να σβήσουν από τη συνείδηση της νεολαίας την ιστορία της αντίστασης του λαού, με κύριο εκφραστή το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ. Να χαθεί δηλαδή η εποποιία της Εθνικής Αντίστασης και η ιστορική της σημασία για το σήμερα, ότι δηλαδή ο λαός έχει την δύναμή να χτίσει το δικό του μέλλον.

Βεβαίως με παρεμβάσεις της ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ και την αντίθεση των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, μετά από τη δική μας παρέμβαση,  αποτράπηκε η επίσημη διδασκαλία στα σχολεία, αλλά συνεχίζουν να προσπαθούν να το επιβάλλουν με πρωτοβουλίες πρόθυμων καθηγητών.

Η καπιταλιστική Γερμανία δεν διστάζει να αποδεχτεί ορισμένα εγκλήματα των ναζί, όταν αυτά δεν συνδέονται με την καπιταλιστική εξουσία. Η καπιταλιστική Ελλάδα αναφέρεται στην ΕΑΜική Αντίσταση, αλλά την αποσυνδέει από την αμφισβήτηση της καπιταλιστικής εξουσίας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος του Β΄ΠΠ.

Όπως ομολογούν οι εμπνευστές του προγράμματος, άλλα θα διδάσκονται οι μαθητές στην Γερμανία, άλλα στην Ελλάδα. Δηλαδή θα γίνεται προσαρμογή στα αντίστοιχα εκπαιδευτικά προγράμματα. Ενώ θα διδάσκονται δύο διαφορετικές ιστορικές αλήθειες, από το ίδιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, τολμούν να ισχυρίζονται ότι με αυτή τη μέθοδο θα δημιουργούνται «οι προϋποθέσεις για ένα κοινό μέλλον των λαών».

Στα δικά μας μάτια το ζήτημα της αποτίμησης της δολοφονίας χιλιάδων αγωνιστών πατριωτών, ανάμεσα τους των 200 κομουνιστών της Πρωτομαγιάς του 1944 στην Καισαριανή, σημαίνει αγώνας στο σήμερα για μια Ελλάδα του λαού της. Αλλά αυτό δεν το αποδέχονται με τις τοποθετήσεις τους αρκετοί “ιστορικοί”, που αρνούνται την κίνηση της ιστορίας προς τα μπρος  για την κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και αποφεύγουν την  αναφορά στον όρο «Κομμουνιστές» που ήταν μπροστάρηδες στην απελευθερωτική πάλη, ξεχνώντας την ανακοίνωση της Στρατιωτικής Γερμανικής Διοίκησης της Ελλάδος :

«Εις τας 27 – 4 – 1944 εφόνευσαν Κομμουνισταί αντάρται κατόπιν υπούλου επιθέσεως παρά τους Μολάους έναν Γερμανό στρατηγόν και τρεις συνοδούς του……

Ως αντίποινα απεφασίσθη:   Η εκτέλεσης 200 Κομμουνιστών την ημέραν της 1 – 5 – 1944 ..»

Σε αντίθεση με όσους πασχίζουν για την πλαστογράφηση της Ιστορίας εμείς ως απόγονοι των μαχητών της Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και οι Πολιτικοί Πρόσφυγες, που ζήσαμε και γευτήκαμε τα πλεονεκτήματα του σοσιαλισμού που οικοδομήθηκε τον 20ο αιώνα, θα συνεχίσουμε αταλάντευτα να υπερασπιζόμαστε τις αξίες που αναδείχτηκαν από τη δράση του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, κόντρα στα συμφέροντα και τους απάνθρωπους σχεδιασμούς της αστικής τάξης,  των ευρωατλαντικών συμμάχων της και των απολογητών τους. Αγωνιζόμαστε μαζί με τους εργαζόμενους, με το λαό, να ευοδωθούν τα δικά τους οράματα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση. Παλεύουμε απαιτώντας από την ελληνική κυβέρνηση να διεκδικήσει από τη Γερμανία τις πολεμικές αποζημιώσεις, που είναι λεφτά του ελληνικού λαού.

Η ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ τιμά τα 82 χρόνια από την απελευθέρωση της Αθήνας και της Ελλάδας στη συνέχεια, τιμά τη μέρα που οι μαχητές του ΕΛΑΣ κατέβασαν από την Ακρόπολη το μισητό σύμβολο του ναζισμού, με το λαϊκό ποτάμι να πλημμυρίζει με πανό και σημαίες τους δρόμους της Αθήνας, διψώντας να γιορτάσει τη λευτεριά καθώς τα ναζιστικά κατοχικά στρατεύματα αποχωρούσαν κάτω από τα χτυπήματα του λαϊκού απελευθερωτικού στρατού ΕΛΑΣ, εμπνεόμενος από την προέλαση του νικηφόρου σοβιετικού Κόκκινου Στρατού, που απελευθέρωνε τη μια μετά την άλλη τις κατεχόμενες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Το ναζιστικό τέρας, ενώ είχε διαφανεί η ήττα του, χτυπούσε με μεγαλύτερη βαρβαρότητα το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ, τα περισσότερα μπλόκα έγιναν το 1944, ώστε να μην επικρατήσουν μετά την απελευθέρωση. Γι’ αυτό και έγινε η εκτέλεση των 200 Κομμουνιστών στην Καισαριανή, γι’ αυτό και όλο το 1944 σε Αθήνα Πειραιά έγιναν δεκάδες μπλόκα μαζί με τους ταγματασφαλίτες δολοφονώντας Κομμουνιστές και άλλους ΕΑΜίτες. Το ίδιο επεδίωκαν και οι Άγγλοι σύμμαχοι της αστικής τάξης, που είχαν αποφασίσει να μην χτυπήσουν τον χιτλερικό στρατό κατά την αποχώρησή του. Άλλωστε το έδειξαν ακόμη από το Γενάρη του 1944 βομβαρδίζοντας μαζί με τους Αμερικάνους ανελέητα τον Πειραιά και τις συνοικίες του που είχε αναπτυχθεί ο ΕΛΑΣ. Έτσι τον Δεκέμβρη του ΄44 όλος ο αστικός πολιτικός κόσμος, με τα ένοπλα τμήματά του και τον Αγγλικό στρατό χτύπησαν το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ κάτω από το φόβο κατάληψης της εξουσίας από τον λαό, επιδιώκοντας να επανεγκαταστήσουν την αστική εξουσία.

Το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ, η ΕΠΟΝ, η ΟΠΛΑ και η Εθνική Αλληλεγγύη, ο ένοπλος λαός και η νεολαία του, η οργανωμένη μαζική εργατική-λαϊκή δράση, ήταν μπροστά στις μάχες για να κρατηθεί όρθιος ο λαός απέναντι στην πείνα και την εξαθλίωση, ταυτόχρονα με τον ένοπλο αγώνα τους ενάντια στους ναζί και τους ντόπιους συνεργάτες τους, δωσίλογους και ταγματασφαλίτες. Σε αυτές τις συνθήκες φάνηκε η αξία της μαζικής οργανωμένης αντίδρασης απέναντι στους εχθρούς τους λαού, γράφτηκαν ηρωικές ιστορικές σελίδες που εμπνέουν το σημερινό αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση. Σε κάθε γωνία της Αθήνας και της χώρας ολόκληρης γράφτηκαν λαμπρές σελίδες της ιστορίας, όπως επίσης στις φυλακές, τα κρατητήρια και τους τόπους των εκτελέσεων, συμβάλλοντας και διεθνώς στον αγώνα για τη συντριβή του φασισμού-ναζισμού, αγώνα στον οποίο πρωταγωνιστούσε η Σοβιετική Ένωση. Ήταν συμβολή του λαού μας στη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών.

Δεν ξεχνάμε ότι, αντίθετα, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις στη χώρα μας εγκατέλειψαν το λαό στην τύχη του κάτω από την μπότα του κατακτητή. Μέρος του αστικού πολιτικού κόσμου εγκατέλειψε τη χώρα μαζί με τους Εγγλέζους συμμάχους τους καταφεύγοντας στη Μ. Ανατολή και το Λονδίνο. Μια μερίδα τους συνεργάστηκαν ανοιχτά με τους Γερμανούς κατακτητές συγκροτώντας τις δωσίλογες κυβερνήσεις. Μαζί οργάνωσαν τα διαβόητα Τάγματα Ασφαλείας και άλλες ένοπλες φασιστικές οργανώσεις για να χτυπήσουν το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ, τον αγωνιζόμενο λαό γενικότερα και, πρώτα απ’ όλους, το ΚΚΕ και τους κομμουνιστές. Το μόνο που ενδιέφερε την αστική τάξη και το πολιτικό προσωπικό της, που καλούσε το λαό μας σε υποταγή στον κατακτητή, ήταν πως θα πλουτίσουν και πως θα σώσουν την εξουσία τους σε βάρος του λαού μας.

Όμως το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ, που είχε ήδη απελευθερώσει το 90%της χώρας μας με το σύνθημα του τιμημένου ΚΚΕ «όλοι επί ποδός πολέμου», από τον Αύγουστο του 1944 στην Αθήνα, κατάφεραν αποφασιστικά χτυπήματα ενάντια στα γερμανοφασιστικά στρατεύματα.

Όπως τότε, έτσι και σήμερα δύο πατρίδες και δύο κόσμοι, βρίσκονται σε ανειρήνευτη σύγκρουση. Από τη μία ο κόσμος της βιοπάλης και οι αγωνίες του και από την άλλη οι εκμεταλλευτές του και οι σχεδιασμοί τους. Από τη μία οι ανάγκες της εργατικής τάξης, των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας και από την άλλη το εχθρικό κράτος, οι θεσμοί του, οι συμμαχίες του, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Από τη μία τα κέρδη τους και από την άλλη οι ζωές μας!

Σήμερα, οκτώ δεκαετίες μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθημερινά οξύνεται ο ανταγωνισμός μεταξύ ΗΠΑ – Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στη διεθνή ιμπεριαλιστική πυραμίδα, κλιμακώνεται η αντιπαράθεση ανάμεσα σε δύο ιμπεριαλιστικά μπλοκ, το ευρωατλαντικό παρά και τις μεταξύ των κρατών διαφοροποιήσεις, και το υπό διαμόρφωση ευρασιατικό μπλοκ με επικεφαλής τη Κίνα και τη Ρωσία. Ο πόλεμος ΝΑΤΟ – Ρωσίας στα εδάφη της Ουκρανίας, αλλά και οι πολυμέτωπες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, επιβεβαιώνουν ότι οι ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις εξακολουθούν να έχουν θύματα τους λαούς.

Η αστική τάξη της Ελλάδας με την ολοένα βαθύτερη εμπλοκή της χώρας ποντάρει στη γεωστρατηγική αναβάθμισή της, στην ενίσχυση της εξουσίας της και μεγαλύτερη συμμετοχή στη μοιρασιά της λείας των πολεμικών συγκρούσεων. Η χώρα έχει μετατραπεί από τη μια άκρη έως την άλλη σε αμερικανοΝΑΤΟική βάση, ενώ κρίσιμος οπλισμός μεταφέρεται για να ενισχύσει τα ΝΑΤΟικά στρατεύματα στην Ουκρανία. Το ελληνικό καπιταλιστικό κράτος προχωρά σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ, προμηθεύεται έναντι πακτωλού χρημάτων τη διάτρητη ασπίδα του Αχιλλέα, ενώ το Πολεμικό Ναυτικό στέλνει φρεγάτες στην Ερυθρά Θάλασσα και Ελληνική πυροβολαρχία περιφρουρεί τα συμφέροντα της ARAMCO στη Σαουδική Αραβία. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια οξύνονται οι ανταγωνισμοί της ελληνικής με την τουρκική αστική τάξη με κινδύνους θερμών επεισοδίων σε βάρος και των δύο λαών.

Η ιστορία του ιμπεριαλιστικού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, της κατοχής και της απελευθέρωσης διδάσκει ότι κανένας λαός δεν μπορεί να στηρίζει την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του στην αστική τάξη και στα κόμματά της. Άλλωστε όλοι αυτοί έχουν παραδώσει την ασφάλεια της χώρας στους πολεμοκάπηλους ΝΑΤΟ-ΕΕ. Επιβεβαιώθηκε ότι δεν μπορεί να υπάρξει «εθνική ενότητα» ανάμεσα στις λαϊκές εργατικές δυνάμεις και την αστική τάξη, δεν είναι προς το συμφέρον των λαών η συμμετοχή του Κομμουνιστικού Κόμματος σε αστική διακυβέρνηση, όπως έγινε τότε στην κυβέρνηση Παπανδρέου. Αυτό επιβεβαιώθηκε καθαρά στη χώρα μας, με τις μεθοδεύσεις της αστικής τάξης και των Εγγλέζων ιμπεριαλιστών συμμάχων της, που για να επιβάλουν την αστική εξουσία οδήγησαν στον εμφύλιο. Τότε ο λαός δεν υποτάχτηκε αλλά ξαναπήρε τα όπλα γράφοντας την τρίχρονη ένοπλη ταξική εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, που φέτος κλείνουν 80 χρόνια από την ίδρυσή του.

Η ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ αγωνίζεται σταθερά μαζί με ΚΚΕ το τιμημένο Κόμμα της Αντίστασης-Απελευθέρωσης και της πάλης του ΔΣΕ να αποδοθούν οι Γερμανικές πολεμικές επανορθώσεις για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι ναζί κατακτητές στη χώρα μας. Η ΟΔ Γερμανίας 81 χρόνια μετά αρνείται να πληρώσει όπως οφείλει ικανοποιώντας το δίκαιο αίτημα του λαού μας που είναι και απόφαση διεθνών Συμφωνιών (Παρίσι, Λονδίνο). Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη τακτική των Ελληνικών Κυβερνήσεων που, ενώ στα λόγια δηλώνουν πως διεκδικούν τις Γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις, στην πράξη δεν προχωρούν σε συγκεκριμένες πρακτικές ενέργειες για τη διεκδίκησή τους. Απαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση να διεκδικήσει, τώρα, τις γερμανικές επανορθώσεις, γιατί είναι οφειλόμενες αποζημιώσεις στο λαό μας.

Η τότε ηρωική πάλη των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων απέδειξε ότι δεν υπάρχει καμμιά δυνατότητα εκπλήρωσης και των εργατικών – λαϊκών και των καπιταλιστικών συμφερόντων ταυτόχρονα. Τότε, όπως και σήμερα, η νίκη του ενός σήμαινε την ήττα του άλλου. Σήμερα για τα κέρδη των εφοπλιστών και των βιομηχάνων, ο λαός πληρώνει την πολεμική οικονομία και την εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που εξαπλώνεται με κίνδυνο γενίκευσης. Η κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα αστικά κόμματα, ΠΑΣΟΚ, Τσίπρας κλπ., στηρίζουν τη στρατηγική της συμμετοχής στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, υπηρετούν την επιθετικότητα της αστικής τάξης και τη συμμετοχή στους πολέμους, που μετατρέπουν το λαό σε θύτη άλλων λαών αλλά και θύμα ταυτόχρονα αφού η χώρα γίνεται στόχος αντιποίνων.

Γι’ αυτό λαός και νεολαία σήμερα πιο δυναμικά χρειάζεται να αντιδράσουν στην εμπλοκή του ελληνικού αστικού κράτους στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και να ετοιμάζονται για αποφασιστικό αγώνα στο ενδεχόμενο μιας πιο άμεσης γενικευμένης συμμετοχής της χώρας στην ιμπεριαλιστική μοιρασιά. Να εντείνει την αντιιμπεριαλιστική αντιπολεμική δράση του, απαιτώντας την αποδέσμευση από ΝΑΤΟ και ΕΕ. Να απαιτήσει τώρα την απομάκρυνση όλων των αμερικανοΝΑΤΟικών Βάσεων, την επιστροφή των ελληνικών στρατευμάτων που δρουν εκτός συνόρων, την απεμπλοκή της χώρας από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και τις πολεμικές τους συγκρούσεις. Καμία αλλαγή συνόρων και των Συνθηκών που τα καθορίζουν.

Ειδικά αυτές τις μέρες που ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ρούμπιο, επισκέπτεται τη χώρα μας, τιμώντας τις αγωνιστικές παρακαταθήκες των γονιών και των παππούδων μας, καλούμε τον λαό και τη νεολαία σε συναγερμό, ετοιμότητα και αποφασιστική δράση. Τώρα δεν χωράει κανένας εφησυχασμός, απέναντι στην επικίνδυνη εξέλιξη που σηματοδοτεί η επίσκεψη του Ρούμπιο στην Ελλάδα για την απόσπαση νέων μεγαλύτερων δεσμεύσεων από την ελληνική κυβέρνηση για τη συμμετοχή της χώρας στα ενεργειακά σχέδια των ΗΠΑ με τον “Κάθετο Διάδρομο” στα Βαλκάνια, τη μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο, αλλά και την αναβάθμισή της με βάση τη στρατηγική συμφωνία στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους ζητώντας ακόμη περισσότερες στρατιωτικές υποδομές για αυτά τα σχέδιά τους.

Η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών, Απογόνων της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και Πολιτικών Προσφύγων, τιμά τον μεγαλειώδη, ηρωικό αγώνα του λαού μας την περίοδο 1941-1949 και παλεύει για την υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας, της διατήρησης της ιστορικής μνήμης. Για να μείνουν ζωντανά τα διδάγματα της ιστορίας του Β΄ ΠΠ, ώστε να μην πληρώνουν πια οι λαοί την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Να πάρουν τη ζωή τους στα δικά τους χέρια. Ο λαός μας μπορεί και πρέπει να κατευθύνει τους αγώνες του στην ανατροπή του σάπιου σημερινού συστήματος και του αστικού κράτους και να οργανώσει την κοινωνία με ριζικά διαφορετικό τρόπο ανάπτυξης σε όφελός του, με επίκεντρο την κάλυψη των ανθρώπινων αναγκών, χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια, προσφυγιά και πολέμους.

Η 7^η Οκτώβρη 2023 δεν ήταν η «ημέρα μηδέν». Προηγήθηκαν δεκαετίες κατοχής και εξόντωσης του Παλαιστινιακού λαού από το κράτος -δολοφόνο, το Ισραήλ, και τους συμμάχους του.  Προηγήθηκαν δεκαετίες σκληρής κατοχής σε Γάζα και Δυτική ΄Όχθη από το στρατό και τους εποίκους του Ισραήλ, του κράτους που συγκροτήθηκε πάνω στο ξεκλήρισμα χιλιάδων Παλαιστινίων και πάνω στις καταστροφές παλαιστινιακών πόλεων και χωριών, ήδη από την πρώτη Νάκμπα του 1948.

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις από την «New York Times», ο Νετανιάχου γνώριζε για τα σχέδια της Χαμάς πριν την 7^η Οκτώβρη. Επέλεξε να μην ενημερώσει τον στρατό και τις υπηρεσίες ασφαλείας, για λόγους που αποδείχτηκαν εκ των υστέρων. Για να κλιμακώσει βάναυσα τη βία κατά του Παλαιστινιακού λαού προκειμένου να τον αναγκάσει σε ξεριζωμό.

Η ισραηλινή εισβολή στη Γάζα προκάλεσε, μέχρι σήμερα, πάνω από 74.000 νεκρούς, εκ των οποίων πάνω από 20.000 παιδιά και έφηβοι και πάνω από 11.000 αγνοούμενους. Ο ΟΗΕ κατέγραψε ζημιές στο 82% των κτιρίων. Καταστράφηκε το 90% των υποδομών. Εκτοπισμένοι είναι πλέον σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού.

Οι κατασκευαστικοί και άλλοι επιχειρηματικοί όμιλοι διεκδικούν μερίδιο από την ανοικοδόμηση, από την οποία θα βγάλουν τεράστια κέρδη. Αυτό ακριβώς τον «ζωτικό» τους χώρο, τα κέρδη επιδιώκουν τα μονοπώλια, μέσα από αντιθέσεις και ανταγωνισμούς, με  την κλιμάκωση των πολεμικών συγκρούσεων. Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις επιδιώκουν να αναβαθμίσουν τη γεωστρατηγική τους θέση για τη μοιρασιά της λείας του πολέμου.

Ζούμε τις κρίσιμες ώρες κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου, με την πιθανότητα γενίκευσής του να γίνεται όλο και πιο ισχυρή. Το χρέος των Οργανώσεών μας είναι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των λαών, που δεν ταυτίζονται με τα συμφέροντα των καπιταλιστών. Δεν υπάρχει έγκλημα που δεν μπορεί να κάνει ο καπιταλισμός για τα κέρδη.

Οι λαοί δεν πρέπει να εγκλωβίζονται στην αναμονή για αλλαγή ρότας της στρατηγικής  των κυβερνήσεων, των ιμπεριαλιστικών ενώσεων και των συμμάχων τους.  Δεν έχουν νόημα οι εκκλήσεις στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, τους θεσμούς και τις δομές τους για ειρήνευση, τώρα που οι πολεμικές μηχανές δουλεύουν στο έπακρο και οι ανταγωνισμοί είναι αδυσώπητοι.

Απαιτείται αποφασιστική μαζική λαϊκή πάλη σε αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση για την απεμπλοκή κάθε χώρας από τον πόλεμο. Απαιτείται οι λαοί οργανωμένοι να δείξουν τη δύναμή τους για να μην πληρώνουν, με τεράστιες θυσίες, την πολεμική οικονομία και προετοιμασία, για να μην πληρώσουν και με τη ζωή τους τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τα κέρδη.

Η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών, Απογόνων Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και Πολιτικών Προσφύγων (ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ), οι αγωνιστές και οι φίλοι της Αντίστασης και του ΔΣΕ και επαναπατρισμένοι πολιτικοί πρόσφυγες, μπροστά στη 2η Διεθνή Ημέρα Δράσης των Λιμενεργατών της 30ης Οκτώβρη, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους λιμενεργάτες, τους εργαζόμενους στα λιμάνια της Μεσογείου, της Ευρώπης και της Ασίας και όλου του κόσμου. Συμπαραστεκόμαστε και συμμετέχουμε ολόψυχα στηρίζοντας τον αγώνα τους ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, διαδηλώνοντας για την απεμπλοκή της χώρας μας. Να μην πληρώσουν οι λαοί τον πόλεμο με το αίμα τους και με την οικονομική εξαθλίωσή τους για τα βρώμικα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων.

Πρόκειται για ένα αγώνα δίκαιο που εκφράζει και υπερασπίζεται τα δικαιώματα των εργαζομένων, των λαών όπου γης, απέναντι στα σφαγεία των ιμπεριαλιστών. Η μαζική συμμετοχή και συμπαράστασή μας σ’ αυτούς τους αγώνες αφορά όλους τους εργαζόμενους για να εμποδίσουμε τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα, εμποδίζοντας τη διακίνηση των καταστροφικών πολεμικών μέσων.

Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους σήμερα έχουν ιδιαίτερη σημασία καθώς οι πολεμικές συγκρούσεις εξαπλώνονται. Τα μέτωπα του πολέμου διευρύνονται επικίνδυνα και συνδέονται μεταξύ τους, από την Ουκρανία έως τη Μ. Ανατολή. Το κράτος δολοφόνος του Ισραήλ με τη στήριξη και συμμετοχή των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, συνεχίζουν το έγκλημα σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού και επιτίθενται στο Ιράν, το Λίβανο και γειτονικούς λαούς αυξάνοντας τον κίνδυνο μιας ακόμα ευρύτερης σύγκρουσης. Πίσω απ’ αυτούς τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, βρίσκονται οι οξύτατοι ανταγωνισμοί του Ευρωατλαντικού μπλοκ ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ και του Ευρασιατικού μπλοκ Ρωσίας -Κίνας κ. ά. Ισχυρά καπιταλιστικά κράτη συγκρούονται για τις αγορές, την ενέργεια, τις πρώτες ύλες, τους εμπορικούς δρόμους και τον έλεγχο στρατηγικών υποδομών.

Οι λιμενεργάτες έχουν ήδη αποδείξει ότι με οργάνωση και συντονισμένη διεθνιστική δράση μπορούν να εμποδίσουν τη μετατροπή των λιμανιών σε ορμητήρια πολέμου, μπλοκάροντας τη μεταφορά των φορτίων θανάτου που τροφοδοτούν τους πολέμους και τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα.

Η ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ, με την πείρα των απελευθερωτικών ταξικών αγώνων της ιστορικής περιόδου 1940-1949 και την ηρωική δράση τότε της Ομοσπονδίας Ελληνικών Ναυτεργατικών Οργανώσεων (Ο.Ε.Ν.Ο.) και των λιμενεργατών, εκφράζει την αγωνιστική συμπαράστασή της, την διεθνιστική αλληλεγγύη των αγωνιστών, των φίλων και απογόνων της Αντίστασης και του ΔΣΕ και των Πολιτικών Προσφύγων και καλεί όλους τους εργαζόμενους να κάνουν δική τους υπόθεση τους αγώνες των λιμενεργατών ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Ενώνουμε τις δυνάμεις μας με τους δικούς τους αγώνες

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ εκπροσωπεί τη δολοφονική στρατηγική της χώρας του, που μαζί με τους συμμάχους της και τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού ανάμεσά τους,  ανάβουν τη φωτιά του πολέμου στον πλανήτη, για τον «ζωτικό τους χώρο», τη γεωπολιτική ισχύ, για τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων.

Ο Ρούμπιο έρχεται στην Ελλάδα, έχοντας τη συμφωνία της κυβέρνησης και τη στήριξη των άλλων κομμάτων,   για τη μονιμοποίηση των Βάσεων του θανάτου, για την κλιμάκωση της ακόμη πιο βαθιάς εμπλοκής της χώρας μας στους πολέμους των ιμπεριαλιστών.

Ο λαός μας δεν νομιμοποιεί τη μετατροπή της Ελλάδας σε ορμητήριο πολέμου, σε θύτη άλλων λαών, ούτε δέχεται να γίνει ο ελληνικός λαός θύμα αντιποίνων. Ο λαός δεν δίνει την συγκατάθεσή του στην εμπλοκή στον πόλεμο για τα κέρδη των εφοπλιστών και των άλλων μεγαλοεπιχειρηματιών. Δεν πρόκειται να δεχτεί την «κουλτούρα των φερέτρων», δεν δέχεται  να πληρώνει το λογαριασμό της πολεμικής οικονομίας, τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς που καμία σχέση δεν έχουν με την άμυνα της χώρας.

Η ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ- ΠΠ,  οι αγωνιστές, οι φίλοι, οι απόγονοι και οι πολιτικοί πρόσφυγες με οδηγό την πείρα και τα συμπεράσματα από τον Β΄ΠΠ, τις αιτίες του, τη μεγαλειώδη λαϊκή, απελευθερωτική, ταξική πάλη της δεκαετίας 1940-1949 που απέδειξε την ακατανίκητη δύναμη του λαϊκού παράγοντα,  καλούμε όλες και όλους στις μαχητικές κινητοποιήσεις που οργανώνονται τις επόμενες μέρες.

Παλεύουμε για την απεμπλοκή από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, για να κλείσουν οι τώρα οι ΑμερικανοΝΑΤΟϊκές Βάσεις, για να γυρίσουν τα ελληνικά στρατεύματα που δρουν εκτός συνόρων .  Δηλώνουμε : ανεπιθύμητος ο Ρούμπιο και καταδικάζουμε τους  ιμπεριαλιστικούς  σχεδιασμούς που οδηγούν σε γενίκευση του πολέμου.

Τιμάμε φέτος τα 85χρόνια από την ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ).

Αποτίουμε φόρο τιμής σε όσους και όσες έδωσαν τη ζωή τους ή έμειναν ανάπηροι στα πεδία των μαχών, είτε μάτωσαν στις φυλακές και τις εξορίες αγωνιζόμενοι για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους φασίστες κατακτητές και τους δωσίλογους ντόπιους συνεργάτες τους, για την συντριβή του φασιστικού ιμπεριαλισμού, αλλά και για να ζήσει η εργατική τάξη, ο λαός μας καλύτερες μέρες χωρίς αδικία, φτώχια, ανεργία. Ήταν 27 Σεπτέμβρη του 1941, που σε ένα σπίτι της Νεάπολης Εξαρχείων στην Αθήνα, το ΚΚΕ, το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας, η Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας και το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας υπέγραψαν το ιδρυτικό του ΕΑΜ.

Το ΕΑΜ ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, το οποίο απευθύνθηκε και σε άλλα κόμματα και σε προσωπικότητες του αστικού πολιτικού κόσμου που όχι μόνο δεν ανταποκρίθηκαν, αλλά αστοί ασκούσαν και πιέσεις στο ΚΚΕ να μην προχωρήσει σε οργάνωση ένοπλης πάλης.

Προάγγελος του ΕΑΜ ήταν το Εργατικό ΕΑΜ, που είχε ιδρυθεί με πρωτοβουλία του ΚΚΕ μετά την έναρξη της Κατοχής (ΕΕΑΜ-16/8/1941).

Είχαν προηγηθεί :

Στις 31 Οκτώβρη του 1940 το «ανοιχτό γράμμα προς τον ελληνικό λαό» του Νίκου Ζαχαριάδη, Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, από τα μπουντρούμια της Κρατικής Ασφάλειας, που ανάμεσα στα άλλα καλούσε:

«…Δίπλα στο κύριο Μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ…

Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για τον σημερινό του αγώνα πρέπει να είναι μια καινούργια Ελλάδα της δουλειάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξένη ιμπεριαλιστική εξάρτηση, με έναν πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό….»

Η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, την 1^η Ιούλη 1941, έθεσε τα καθήκοντα του αγώνα, στις συγκεκριμένες συνθήκες, καλώντας την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα στην εθνικοαπελευθερωτική πάλη, η οποία είχε ήδη αρχίσει να οργανώνεται. Η δραπέτευση των κομμουνιστών από τους τόπους εξορίας όπου τους κρατούσε η κυβέρνηση Μεταξά, οι οποίοι με άλλους που δρούσαν παράνομα έσπευσαν να ανασυγκροτήσουν το ΚΚΕ και να οργανώσουν την αντίσταση κατά των κατακτητών.

Μετά την ίδρυση του ΕΑΜ, τον Φλεβάρη του 1942 ιδρύθηκε ο ΕΛΑΣ, το ένοπλο τμήμα του ΕΑΜ. Στις 23 Φλεβάρη του 1943 ιδρύθηκε η ΕΠΟΝ, η οποία συσπείρωσε στις γραμμές της την πλειοψηφία της νεολαίας. Στη συνέχεια οι ναυτεργατικές οργανώσεις ΕΛΑΝ και ΟΕΝΟ. Δίπλα τους έδρασαν η Εθνική Αλληλεγγύη, η Επιμελητεία του Αντάρτη, τα Αετόπουλα, και η Οργάνωση για την προστασία του Λαϊκού Αγώνα (ΟΠΛΑ).

Το ΕΑΜ με την καθοδήγηση του ΚΚΕ έφερε την εργατική τάξη, τον λαό, στο προσκήνιο των κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων, τον έκανε πρωταγωνιστή. Και γι΄αυτόν τον τεράστιο άθλο του θέλησαν να το τσακίσουν οι αστοί και οι Άγγλοι σύμμαχοί τους, το Δεκέμβρη του 1944.

Στις γραμμές του συσπειρώθηκαν η πλειοψηφία της εργατικής τάξης, της φτωχής και μεσαίας αγροτιάς, των επαγγελματοβιοτεχνών, τα μεγάλα τμήματα της νεολαίας καθώς και ένας σημαντικός αριθμός στρατιωτικών, όπως και κατώτερων κληρικών.

Το ΕΑΜ έσωσε το λαό από την πείνα, με την οργάνωση λαϊκών κινητοποιήσεων και συσσιτίων, με το σταμάτημα του πλιάτσικου από τις κατοχικές δυνάμεις. Χάρη στη δράση του ΕΑΜ δεν στάλθηκε ούτε ένας εργάτης για να δουλέψει στα γερμανικά εργοστάσια. Δεν στάλθηκε ούτε ένας για να πολεμήσει κατά της Σοβιετικής Ένωσης.

Με τη συσπείρωση της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού στο ΕΑΜ και με την ανάπτυξη της ένοπλης πάλης του ΕΛΑΣ δημιουργήθηκαν ελεύθερες περιοχές στην Ελλάδα. Δημιουργήθηκαν λαϊκοί θεσμοί, όργανα λαϊκής αυτοδιοίκησης, λαϊκά δικαστήρια, λαϊκή πολιτοφυλακή, λαϊκός στρατός ο ΕΛΑΣ. Οι εργαζόμενοι έγιναν πρωταγωνιστές στις εξελίξεις, φύσηξε αέρας λαϊκής μορφωτικής, πολιτιστικής ανάτασης.

Στις 10 Μάρτη 1944 ορκίστηκε η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΑΕΑ), το κεντρικό πολιτικό όργανο διοίκησης των απελευθερωμένων περιοχών. Και στις 30 Απρίλη 1944 εκλέχτηκε στις Κορυσχάδες το «Εθνικό Συμβούλιο».

Στις εκλογές ψήφισαν για πρώτη φορά οι γυναίκες και οι νέοι από 18 χρόνων. Η δράση του ΕΑΜ περιελάβανε όλες τις μορφές πάλης: Απεργίες, διαδηλώσεις, συλλαλητήρια, διαβήματα, πλατιά προπαγανδιστική δουλειά, ένοπλη οργάνωση. Το σύνολο σχεδόν του οπλισμού του ΕΛΑΣ προερχόταν από τις επιχειρήσεις εναντίον των Γερμανών και των Ιταλών κατακτητών. Την Άνοιξη του 1944 ο ΕΛΑΣ είχε υπό τον έλεγχό του τα 2/3 της χώρας και τη στιγμή της απελευθέρωσης το 90% του εδάφους. Στη διάρκεια του πολέμου οι νεκροί από τον ελληνικό πληθυσμό από πείνα, από εκτελέσεις ή εξόντωση στα στρατόπεδα συγκέντρωσης έφτασαν τους 405.000. Η ένοπλη πάλη του ελληνικού λαού με τον ΕΛΑΣ καθήλωσε στην κατεχόμενη Ελλάδα 11 και πλέον επίλεκτες γερμανικές μεραρχίες, στερώντας δυνάμεις από το γερμανικό στρατό που θα τις έστελνε στο ανατολικό μέτωπο ενάντια στην ΕΣΣΔ.

Η αντίσταση και η απελευθέρωση από την τριπλή φασιστική κατοχή ήταν έργο του ΕΑΜ.Η αθάνατη εποποιία του αντιστασιακού αγώνα, μια από τις πιο λαμπρές σελίδες της νεότερης Ιστορίας γράφτηκαν με την προσφορά, με τις θυσίες των εργατικών λαϊκών δυνάμεων μέσα από τις γραμμές των ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ, ΕΛΑΝ, ΟΠΛΑ, με την πρωτοπόρα δράση και το αίμα των κομμουνιστών, με την καθοδήγηση του ΚΚΕ. Χιλιάδες κομμουνιστές και άλλοι ΕΑΜίτες έδωσαν τη ζωή τους. Η Καισαριανή, το Κούρνοβο, το Χαϊδάρι, ο Αϊ Στράτης είναι μερικοί μόνο από τους τόπους θυσίας.

Τελείως αντίθετη ήταν η στάση του αστικού πολιτικού κόσμου. Ένα τμήμα του, οι γνωστοί «Κουίσλιγκ» επέλεξαν το δρόμο της ανοιχτής συνεργασίας με τους κατακτητές. Ένα άλλο τμήμα κατέφυγε στο Κάιρο και άλλο στο Λονδίνο, αμέσως μόλις οι Γερμανοί μπήκαν στην Ελλάδα, έχοντας εναποθέσει την απελευθέρωση της Ελλάδας στην σύμμαχό τους Αγγλία. Κάποιοι αστοί πολιτικοί κάθισαν σπίτι τους, ενώ ελάχιστες προσωπικότητες πήραν μέρος στην αντίσταση. Βεβαίως ολόκληρος ο αστικός πολιτικός κόσμος εναπόθετε τις ελπίδες του στην Αγγλία για να αντιμετωπίσει τον «κομμουνιστικό κίνδυνο».

Αποδείχτηκε ότι και στα χρόνια της Κατοχής υπήρξαν δύο αντίθετοι κόσμοι. Τους αστούς τους ενδιέφερε μόνο η διατήρηση της εξουσίας τους και μετά την απελευθέρωση. Αποδείχτηκε ότι κανένας λαός δεν μπορεί να εμπιστευτεί την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας του στα αστικά κόμματα και την αστική τάξη. Τα συμφέροντα της εργατικής τάξης πριν, κατά τη διάρκεια του Β’ΠΠ και μετά από τη λήξη του ήταν και είναι εκ διαμέτρου αντίθετα από τα συμφέροντα της αστικής τάξης.

Το ΚΚΕ, το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ αντιμετώπισαν και την ντόπια ένοπλη αντίδραση με τις οργανώσεις της, τη «Χ» του Γρίβα, την ΠΑΟ, τους ΜΑΥδες, τα διαβόητα Τάγματα Ασφαλείας και άλλες που ανέπτυσσαν τρομοκρατική δράση ενάντια στο λαό και την οργανωμένη από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ αντιστασιακή πάλη. Το ΚΚΕ, το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ αντιμετώπισαν επίσης και τον ΕΔΕΣ του Ζέρβα, την ΕΚΚΑ που ήταν τα αγγλόφιλα αντίβαρα των αστικών δυνάμεων στο ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ Η ταξική πάλη διεξαγόταν ασίγαστα και την περίοδο της απελευθερωτικής πάλης, άλλωστε αντικειμενικά έμπαινε το ζήτημα της εξουσίας μετά την απελευθέρωση.

Το ΕΑΜ καλούσε σε δράση για καλύτερες μέρες και όχι μόνο για την απελευθέρωση. Βεβαίως, η εργατική τάξη με τα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν κατάφεραν να κατακτήσουν την εξουσία. Το ΚΚΕ παρά την τεράστια συνεισφορά του και τον πρωταγωνιστικό του ρόλο δεν μπόρεσε να διαμορφώσει τη στρατηγική που θα οδηγούσε προς την επαναστατική επίλυση του προβλήματος της πολιτικής εξουσίας. Ο τιτάνιος αγώνας εκείνης της περιόδου δεν οδήγησε στη διπλή απελευθέρωση από την ξενική ιμπεριαλιστική κατοχή και από την εγχώρια αστική πολιτική εξουσία, από το καπιταλιστικό σύστημα, τη μήτρα που γεννά την αδικία και την καταπίεση, τον φασισμό και τον πόλεμο.

Η πείρα εκείνης της περιόδου δείχνει ότι η εργατική τάξη πρέπει να είναι έτοιμη να χτίσει το δικό της μέτωπο με τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα για να υπερασπιστεί την εδαφική ακεραιότητα και να βγει νικητής από τον πόλεμο. Να βγει νικητής η εργατική τάξη με τους συμμάχους της και όχι η αστική τάξη, απελευθερώνοντας την κοινωνία από την εκμετάλλευση των καπιταλιστών με τη δική της εξουσία.

Τη σημερινή δυσβάσταχτη κατάσταση του λαού διαμορφώνει η νέα κανονικότητα σ’ όλον τον καπιταλιστικό κόσμο, που σημαδεύεται από την όξυνση του ανταγωνισμού ΗΠΑ – Κίνας στην κούρσα διεκδίκησης της πρωτοκαθεδρίας στο καπιταλιστικό σύστημα, την κλιμάκωση και την πορεία ενοποίησης των ιμπεριαλιστικών πολέμων στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, την ένταση της προετοιμασίας για γενικευμένη πολεμική σύγκρουση.

Με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ και με τη συμφωνία των άλλων αστικών κομμάτων, προστίθενται συνεχώς κρίκοι βαθύτερης εμπλοκής της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Ενισχύεται η προσαρμογή στα ΝΑΤΟικά σχέδια με την «Ασπίδα του Αχιλλέα», η κυβέρνηση ετοιμάζεται να στείλει πυραύλους Πάτριοτ στην Ουκρανία, ενώ ετοιμάζει το κόκκινο χαλί για το γεράκι του πολέμου, υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο που έρχεται να εισπράξει νέες δεσμεύσεις, παραπέρα αναβάθμιση της Συμφωνίας για τις βάσεις, περισσότερες διευκολύνσεις σε λιμάνια, αεροδρόμια και στρατόπεδα, βαθύτερο δέσιμο της χώρας στα πολεμικά και ενεργειακά σχέδια των ΗΠΑ. Το βάθεμα της συμμαχίας με το Ισραήλ, το κράτος δολοφόνο, με τη νέα συμφωνία, μπλέκει το λαό μας πιο βαθιά στο κουβάρι των αντιθέσεων και των ανταγωνισμών του Ισραήλ με την Τουρκία για την ηγεμονία της περιοχής. Όλο και βαθύτερη εμπλοκή επιβεβαιώνει τους νέους κινδύνους και τις αρνητικές συνέπειες για τον λαό, με πιθανό τον άμεσο κίνδυνο πολεμικής κλιμάκωσης και εμπλοκής, με βάση τις πολιτικές και τις συμμαχίες, λόγω των αντιτιθέμενων συμφερόντων και των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας στις δύο πλευρές του Αιγαίου.

Στοιχείο της νέας κανονικότητας είναι και το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις και το μεγάλο κεφάλαιο, στα πλαίσια του ανταγωνισμού, βλέπουν σαν μόνη διέξοδο στην επερχόμενη οικονομική κρίση, τη στροφή στην πολεμική οικονομία που ήδη την πληρώνουν οι λαοί με πλήθος κοινωνικών προβλημάτων, ακρίβεια, ενεργειακή φτώχια, πανάκριβη στέγη, αβάσταχτη φορολογία. Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια εμπορευματοποιούνται και ιδιωτικοποιούνται, ενώ οι φυσικές καταστροφές και έλλειψη υποδομών αντιμετώπισής τους αφήνουν το λαό, εντελώς απροστάτευτο. Την ίδια ώρα οι χαμηλοί μισθοί και συντάξεις δεν καλύπτουν ούτε στοιχειώδεις ανάγκες.

Σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας είναι περισσότερο χρήσιμες για το σύστημα οι ακροδεξιές και φασιστικές δυνάμεις, που σπέρνουν το δηλητήριο του ρατσισμού και εθνικισμού στους λαούς ώστε να μένει στο απυρόβλητο ο μεγάλος ένοχος η κυρίαρχη πολιτική του καπιταλισμού. Η αντιφασιστική πάλη σήμερα συνδέεται με την αντιιμπεριαλιστική αντιπολεμική πάλη, με τον αγώνα για την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών, λαϊκών αναγκών κόντρα στον σάπιο καπιταλισμό.

Ως ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, με την πείρα της δεκαετίας 1940-1949, εντείνουμε την αντιιμπεριαλιστική αντιπολεμική δράση μας, απαιτώντας καμία εμπλοκή της Ελλάδας στους επικίνδυνους πολεμοκάπηλους σχεδιασμούς, την αποδέσμευση από ΝΑΤΟ και ΕΕ. Να φύγουν όλες οι Βάσεις. Καμία αλλαγή συνόρων και των Συνθηκών που τα καθορίζουν. Να γυρίσουν στην Ελλάδα τα ελληνικά στρατεύματα που δρουν εκτός συνόρων.

Τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία, με την ΕΕ στην πρώτη γραμμή, οργανώνουν και κλιμακώνουν λυσσαλέα επίθεση, με στόχο να σβήσουν από την ιστορική μνήμη των λαών και της νεολαίας την αληθινή Ιστορία που διδάσκει ότι με την πάλη τους μπορούν να ανατρέψουν το συσχετισμό δύναμης και να κατακτήσουν μια ζωή με ευημερία.

Ο αντικομμουνισμός, η ανιστόρητη εξίσωση του φασισμού με το σοσιαλισμό, είναι ένα από τα απαραίτητα εργαλεία για την προώθηση της αντιλαϊκής επίθεσης σε κάθε καπιταλιστική χώρα και για το χτύπημα των εργατικών λαϊκών κινημάτων.

Την ίδια ώρα σε χώρες της ΕΕ, αναγνωρίζουν τα SS και τους συνεργάτες τους ως αντιστασιακούς γκρεμίζοντας μνημεία και σύμβολα της Αντίστασης και του Απελευθερωτή Κόκκινου Στρατού.

Τιμάμε και υπερασπιζόμαστε την προσφορά της ΕΣΣΔ και του Κόκκινου Στρατού, όπως και των άλλων απελευθερωτικών κινημάτων σε όλες τις χώρες όπου πρωτοστάτησαν τα Κομμουνιστικά Κόμματα.

Ως ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή, μαζί με τους Κομμουνιστές, ενάντια σε αυτή την επίθεση ώστε να αποτραπεί η χειραγώγηση των νέων, των λαϊκών δυνάμεων, προκειμένου να οργανώσουν με αποφασιστικότητα τον αγώνα κατά των επικίνδυνων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών και των αντιλαϊκών πολιτικών της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων.

Βασιζόμαστε στα διδάγματα που προκύπτουν από τη μεγάλη δεκαετία του 1940, τα οποία αποτελούν υλική δύναμη για το δυνάμωμα της λαϊκής πάλης σήμερα, του αγώνα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και αδικία, για το σοσιαλισμό.

Δόξα και Τιμή στους Αγωνιστές της ΕΑΜικής Αντίστασης και του ΔΣΕ.

Η ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ καλεί όλες και όλους, τους αγωνιστές, τους φίλους και απογόνους, τους πολιτικούς πρόσφυγες να είμαστε παρόντες στην αντιφασιστική πορεία της Παρασκευής 18 Σεπτέμβρη, στις 17.30, στο Κερατσίνι, στο μνημείο του Παύλου Φύσσα.

Η πρόσφατη αποφυλάκιση με προνομιακή έκτιση μόνο του μισού της ποινής, του αρχιναζί εγκληματία Κασιδιάρη, πολύ κοντά στην 13η επέτειο από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα, προβλήθηκε σαν γεγονός πρώτης γραμμής από όλα τα συστημικά ΜΜΕ ιδιοκτησίας των μεγάλων επιχειρηματικών Ομίλων.

Έτσι έρχεται ξανά στο προσκήνιο η πολύτιμη αλήθεια, ότι δηλαδή ο φασισμός δεν είναι δύναμη αντισυστημική. Το αντίθετο, είναι γέννημα του καπιταλισμού και όπλο του συστήματος της εκμετάλλευσης. Στηρίζει με κάθε τρόπο το κεφάλαιο και το κράτος, αξιοποιείται για να τρομοκρατεί, να σπέρνει το μίσος και τον ρατσισμό, να διασπά εργαζόμενους που έχουν κοινά προβλήματα και κοινό αντίπαλο, τους επιχειρηματικούς ομίλους, το κράτος, τις κυβερνήσεις, τις ΗΠΑ , το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ και τις ιμπεριαλιστικές Ενώσεις του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όλα τα αστικά κόμματα κρύβουν συνειδητά αυτή την αλήθεια και ότι δεν είναι τυχαία η επανεμφάνιση του φασισμού σήμερα, αφού το εθνικιστικό, ρατσιστικό δηλητήριο είναι απαραίτητο, σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής, για να εγκλωβίσουν το λαό και τη νεολαία στην υπηρεσία των συμφερόντων της άρχουσας τάξης.

Όλοι τους, κυβέρνηση και κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, υπερασπίζονται το “κράτος δικαίου” της ΕΕ που με αιχμή την απαράδεκτη θεωρία των δυο άκρων, από τη μια αποκαθιστά τους συνεργάτες των Ναζί και από την άλλη γκρεμίζει κομμουνιστικά σύμβολα, απαγορεύει τη δράση κομμάτων και συλλογικοτήτων.

Σήμερα είναι ακόμα πιο φανερό ότι ο φασισμός δεν αντιμετωπίζεται με δήθεν προοδευτικές κυβερνήσεις, με νόμους και δικαστικές αποφάσεις. Η άνοδος της ακροδεξιάς στη Γερμανία, τη Σουηδία και αλλού επιβεβαιώνει ότι το χαλί στο φασισμό στρώνεται από τις αντιλαϊκές πολιτικές των “δημοκρατικών” κυβερνήσεων. Σε πολλές χώρες της ΕΕ οι ίδιες αυτές δυνάμεις συγκυβερνούν με την ακροδεξιά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση υμνεί τους συνεργάτες των ναζί, εξισώνει τους εγκληματίες φασίστες με τους ήρωες κομμουνιστές που έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους για να απελευθερωθεί η Ευρώπη στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η ΠΕΑΑΕΑ-ΔΣΕ-ΠΠ, έχοντας την ιστορική πείρα της αντιστασιακής πάλης 1941-1944 ενάντια στην τριπλή φασιστική κατοχή της Ελλάδας και στους ντόπιους συνεργάτες των ναζί και της απελευθέρωσης της Ελλάδας, όπως και της τρίχρονης εποποιίας του ΔΣΕ, που φέτος είναι η 80χρονη επέτειος από την ίδρυσή του θεωρεί ότι:

Μόνο η πάλη του λαού και της νεολαίας ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης μπορεί να εξασφαλίσει την πραγματική καταδίκη και απομόνωση των φασιστών, στον καθημερινό αγώνα μέσα στους χώρους δουλειάς, τις γειτονιές τα σχολεία και τις σχολές με οργάνωση της δράσης για τα σύγχρονα δικαιώματα τους. Με την κατάκτηση ολοκληρωμένης γνώση της ιστορίας, ώστε να μην χωράει η λήθη, η διαστρέβλωση και το ρατσιστικό δηλητήριο.

Ο αγώνας για να ηττηθεί ο φασισμός δεν τελειώνει αν δεν ανατραπεί το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης, το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει. Σε αυτόν τον αγώνα εμείς οι απόγονοι της γενιάς της αντίστασης παραμένουμε στρατευμένοι μέχρι την οριστική νίκη.